Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HUSAVIK, ISLANDIA
6 KWIETNIA 1974
NETFLIX PRZEDSTAWIA
PAMIĘCI UKOCHANEJ MAMY
Zobaczycie już za chwilę.
Oto Napoleon.
Nic dziwnego, że piosenka to…
Erick, co z twoim synem?
Tęskni za matką.
„Waterloo” szwedzkiej ABBY.
To będzie coś.
Cicho! To Szwedzi!
Lars! Usiądź!
Pewnego dnia zatańczy i zaśpiewa na Konkursie Piosenki Eurowizji!
Po moim trupie.
Patrzcie!
Mała Sigrit tańczy!
A nawet nie mówi!
Lars! Nie rób z siebie pośmiewiska!
Nie śmiejcie się!
Nie śmiejcie się ze mnie!
Pewnego dnia wygram Konkurs Piosenki Eurowizji.
Wtedy nie będzie wam do śmiechu.
DZISIAJ
Zbudziłam się
Na akordów dźwięk
Zaniosły mnie
Aż na fiordów brzeg
Powyżej chmur
Na szczycie gór
Siedział sam
A przemówił jak chór
Wulkano-chłop
To on stopił serce me
Wulkanów obrońca to
Bohater czym jest miłość wie
Wulkano-chłop
Broni tych ziem
Co za gość
Wulkanów obrońca to
Bohater czym jest miłość wie
Ja kocham cię
Lars!
Cholera!
Przepraszam!
- Lars? - Tak?
To było niesamowite.
Było naprawdę dobrze.
Może zagramy ją na Konkursie Piosenki Eurowizji?
O nie. „Double Trouble” to jest to.
Jest superniesamowita.
Twój śpiew był potężny.
- Rany! - Tak.
Jorg!
Tak jest, jorg!
Nie pojmujesz, jak działa elektryczność?
Witaj, Sigrit.
Dzień dobry.
Idiota.
- Tato, muszę podłączyć… - Już dość, zamknij się, Lars.
- Ale światła… - Cicho.
„Nie pojmujesz…”
Ale zrzęda.
- Rany. - No.
Bardzo wkurzony.
Od dziecka jesteś zauroczona Larsem Erickssongiem.
Tak, mamo, wiem, że go nie lubisz.
Powstrzymuje cię.
Zapominasz, że to ja byłam dziewczynką, która nie umiała mówić.
Umiałaś, ale nie chciałaś.
Dopóki Lars nie nauczył mnie śpiewać.
To zasługa ABBY.
I Larsa.
Głównie ABBY.
No tak.
Posłuchaj, Sigrit.
Wiesz, że w to wierzę.
Jesteś prawdziwą artystką, ale sztuka
nie płynie stąd.
Ona pochodzi stąd.
To tu każde z nas
może znaleźć Speorga,
najczystszy wyraz samego siebie.
Nigdy nie trafisz w tę nutę z Larsem Erickssongiem.
Bank dzwonił.
Nie stać mnie na dom i łódź rybacką.
Muszę wybrać.
Szkoda łodzi.
Tyle wspomnień.
Zarabiam na rybach.
Sprzedaję dom.
Ale…
ja tam mieszkam…
z tobą.
Jesteś mężczyzną w średnim wieku.
Czas, żebyś zaczął żyć.
Czas porzucić marzenia z dzieciństwa.
Zachowuj się tak, jakby chciała tego matka.
Lubiła spędzać ze mną czas w domu, nie byłaby zadowolona.
Czemu powiedział mi to akurat tutaj?
Widzę cię.
- To ty. - To ja.
- Obczajam cię. - To ja obczajam ciebie.
Dwie kawy?
Obie moje.
- Dobrze? - Tak.
Tata jest na ciebie zły?
Jest wściekły.
- Wyrzuca mnie z domu, który sprzedaje. - Nie.
Gdzie będziesz mieszkać?
Świetne pytanie.
Przynajmniej tyle,
że zostaniesz w pięknym Husaviku.
Chyba tak.
No tak.
Lars, nie!
- Za późno. - Bierz ten mandat.
Jak go wypiszę, nie mogę nic zrobić.
Co to?
Występujemy dziś wieczorem z Sigrit.
- No. - Czemu gracie tam z siostrą?
- Raczej nie jesteśmy rodzeństwem. - Na pewno nie!
Ragnar idzie na emeryturę.
Nie zapłacę mandatu.
A będziesz na imprezie?
Oczywiście, że tak.
Co miałbym w tej dziurze robić? A mandatu nie zapłacę!
Twój ojciec się za ciebie wstydzi.
- Rany. - No dobrze.
- To było… - Olaf, wiemy, gdzie mieszkasz.
Będziesz musiał zapłacić.
Twój ojciec się wstydzi!
Ma rację.
Ojciec się mnie wstydzi.
Nie. To nieprawda!
To prawda.
Gdy wyszłaś, spojrzał mi w oczy i powiedział:
„Wstydzę się ciebie”.
- Nie wiem, czy to… - A potem dodał:
„Zmarnowałeś całe życie
na ten głupi pomysł, czyli Konkurs Piosenki Eurowizji.
Jesteś dorosły, nie masz żony,
nie masz dziecka.
Twoje życie to żart”.
- Może był pijany. - Nie.
Powiedział: „Może myślisz, że jestem pijany,
ale jestem całkiem trzeźwy.
I nie żartuję”.
No tak.
Nazywam się Lars, to jest Sigrit.
Nasz zespół to Fire Saga.
Stephan na bębnach.
Dzisiaj wyrósł mu pod pachą pierwszy włos,
więc jest podekscytowany.
Mamy dla was coś wyjątkowego.
Chcielibyśmy wam zagrać naszą piosenkę
na tegoroczny Konkurs Piosenki Eurowizji.
Nie!
Zagrajcie „Ja Ja Ding Dong”!
„Ja Ja Ding Dong”!
- „Ja Ja Ding Dong”! - Grajcie!
„Ja Ja Ding Dong”, dobra.
Raz, dwa, trzy, cztery…
Kiedy znowu głaszczesz tak
Kontrolę tracę wnet
Ja miłość mą rozlewać chcę Jak deszcz
Ja Ja Ding Dong
Ding dong!
Ja czuję miłość, ona rośnie wciąż
Ja Ja Ding Dong
Ding dong!
Wybuchnę wnet, bo ty zapaliłeś lont
Lars!
Lars.
- Nie zniosę tego. - Wiem.
Śmieją się, gdy chcę im pokazać prawdziwą muzykę.
„Ja Ja Ding Dong”?
Nie wytrzymam! Co za gówno!
- Dobrze. - Gówna potąd.
- Wiem! - Tyle bym zniósł, ale jest potąd!
- Dużo gówna! - Cholera!
Cholera!
Hej, Lars!
Wracaj do środka i graj „Ja Ja Ding Dong”!
Już skończyliśmy grać.
Musisz grać!
Czemu? Już to zagrałem.
Mam to gdzieś, graj jeszcze raz!
Kiedy będziesz miał dość?
Nigdy! Chcę tylko słyszeć „Ja Ja Ding Dong”!
Dobra, zagramy.
Mamy przerwę.
Dobrze.
Zagra „Ja Ja Ding Dong”!
Tylko to go uszczęśliwia.
Zagram.
Ale w trakcie piosenki każę mu się gonić.
Posłuchaj,
wczoraj poszłam na Gálgahraun poprosić elfy o pomoc.
- Elfy? - Posłuchaj.
- Chwila. - Nie.
- Znowu? - Nie rób tego.
Nie wierzę w nie.
Lars, zamknij japę, zanim zamkną ją elfy!
Sigrit, elfy nie istnieją.
Wykończysz mnie!
Odszczekaj to.
Nie mogę.
- Musisz to odszczekać. - To nie elfy sprawią,
że dostaniemy się do konkursu.
To będzie zasługa piosenki idealnej.
I elfów.
ISLANDZKA TELEWIZJA PUBLICZNA
Nazywa się Katiana Lindsdóttir, ale woli po prostu Katiana.
Katiana ma wszystko.
Urodę, głos, świetną piosenkę.
- Świetnie mówi po angielsku. - I pochodzi z Keflaviku.
Cóż, nie chcę przesadzać, ale to może być najlepsze zgłoszenie…
PREZES ISLANDZKIEJ TELEWIZJI PUBLICZNEJ
…w historii Konkursu Piosenki Islandii.
To anioł.
Co za emocje!
Po raz pierwszy w historii możemy wygrać Konkurs Piosenki Eurowizji.
Wyobrażacie to sobie?
- Co się stało, Victor? - Jeśli wygra,
to my będziemy organizowali kolejny konkurs.
PREZES BANKU CENTRALNEGO ISLANDII
Owszem.
Zwycięzca organizuje kolejny konkurs.
Masz rację.
Może nawet w Keflaviku.
Oczywiście.
- Świetny pomysł. - Dziękuję.
Ale jest szansa, że w Keflaviku,
czyli 15-tysięcznym miasteczku,
brakuje infrastruktury niezbędnej do przyjęcia 42 krajów
i ponad pół miliona ludzi.
Obawiam się, że koszt organizacji
zrujnowałby cały kraj.
Co?
I dlaczego mamy go słuchać?
Geniusz finansjery,
który dziesięć lat temu prawie puścił kraj z torbami.
- Anna, przestań. - To jeden z nich…
Victor,
musimy myśleć o dobru całej Islandii.
Jeśli Katiana wygra Islandzki Konkurs Piosenki,
mamy szansę na wygranie Konkursu Piosenki Eurowizji.
Musimy to zrobić.
Musimy.
Ale…
mamy jeden problem.
Zasady mówią o 12 uczestnikach, my mamy tylko 11.
To prawda.
Podasz to Jornowi?
- Wybierz. - Że co?
- To sprawiedliwe? - No co wy,
wszyscy wiemy, że Katiana wygra.
- No tak. - Wybierz kogoś.
To…
O Boże, Sigrit!
O Boże!
Mam ważne wieści!
Udało się! Sigrit!
Mam ważne wieści!
Ściągnijcie łodzie!
Wszyscy muszą to usłyszeć!
Husaviku, szykuj się!
Słyszałem.
Już jadę.
Fire Saga zagra!
Fire Saga zagra w konkursie!
Lars, na pewno jesteś podekscytowany,
ale sygnał alarmowy jest zarezerwowany dla sytuacji zagrożenia życia.
Moim zdaniem to miasteczko umiera,
a nasze uczestnictwo w konkursie to ostatnia szansa,
- żebyśmy przeżyli. - Nie.
Zawsze byłeś dziwny, Lars.
Mój starszy brat
zawsze powtarzał, że jesteś dziwny.
Twój brat jeździł do szkoły konno i tyłem.
Tak więc…
Sigrit!
Dasz wiarę?
To prawda?
W kieszeni mam list.
W kieszeni mam list!
- Arnar, puść go. - Złamał prawo.
No weź, stary.
Nie mów tak do mnie.
Zachowujesz się bardzo niespoko.
O nie, to Lars jest bardziej niespoko.
Nigdy nie wygra.
Marnujesz z tym idiotą życie!
Posłuchaj go, Sigrit.
Lars jest dziwny.
Całe miasteczko sądzi, że jesteś mądra i ładna.
Powinnaś być z porządnym facetem, na przykład z Arnarem.
Nie.
Nie obchodzi mnie, co ludzie myślą. Wypuść go, proszę.
Bądź spoko.
- Spoko? - Hej.
- Bądź spoko. - Bądź spoko i go wypuść.
Cześć, elfi przyjaciele.
Zrobiłam wam ciastka.
Przyniosłam też maminej whiskey.
Chcę wam podziękować za to,
że dostaliśmy się do konkursu.
Gdybyście widziały Larsa.
Bezcenny widok! Jest taki szczęśliwy.
Zastanawiałam się…
jeśli to nie problem…
pomożecie nam dostać się do Eurowizji?
Wiem, że proszę o wiele, ale…
no cóż…
to jego jedyne marzenie.
Myślę, że gdyby się spełniło…
jestem pewna, że bylibyśmy razem.
No dobrze.
Jeszcze jedno.
Byłoby fajnie, gdybyśmy mieli dziecko.
Ale o tym porozmawiamy następnym razem.
No dobra, pa.
- Mam tu sporo kostiumów. - Jasne.
Hej.
Stephan, chodź tu.
Posłuchaj,
mam złe wieści.
Nie jedziesz do Reykjavíku.
Masz szkołę, to trudne.
Muzyka to trudna branża.
Spoko, moi koledzy i tak myślą, że to konkurs dla frajerów.
Spodziewają się epickiego gówna.
Powodzenia.
No dobra, dzięki.
Będziemy tęsknić.
- No dobra. - Jedziemy.
Fire Saga wygra!
Tak jest!
Pa!
REYKJAVÍK ISLANDIA
Dobry wieczór, witamy na 44. Konkursie Piosenki Islandii.
Nadajemy na żywo
z centrum Reykjavíku.
Zebraliśmy tu najlepszych artystów z całej Islandii.
Dwunastu najlepszych wykonawców, a jeden z nich…
- Lars! - Tak?
To przesada.
To nic.
Eurowizja to jest coś.
To nic nie znaczy.
- Rany. - Przeczytaj.
Co to?
Zaproszenie na imprezę na jachcie dla uczestników.
Na jachcie?
- Brzmi super. - Impreza na jachcie.
Nie wszyscy będą w dobrych humorach.
My będziemy, bo wygramy.
Jasne. Przypomnij mi, kiedy występujemy?
- Po Katianie. - O Boże, Katiana.
Ależ się stresuję.
Wolałabym śpiewać po islandzku.
Wiesz, że piosenka po islandzku nie wygra Konkursu Piosenki Eurowizji.
Wiem, to tylko głupotka,
ale się stresuję.
- Lars. - Co?
To naprawdę…
spełnienie marzeń.
Wiem.
Co ty robisz?
Chcę, żeby mój ding dong
wyglądał na większego.
Mądrze.
- Też mam wyeksponować krocze? - Widzę, że rozumiesz. Tak.
Może palec wielbłąda?
- Jest ponadczasowy. - Dobra.
Zawsze pasuje.
- Ładnie. - Nieźle, prawda?
Czas na pierwszy występ.
Wiking z dwudziestego pierwszego wieku.
Erick, zaczęło się.
- Co? - Kiedy gra twój syn?
Skąd mam wiedzieć?
Nie obchodzi cię to?
To twój syn.
Wyłącz to.
Wyłącz.
Dość.
Przestań się wydurniać, będziesz wyglądał niedorzecznie.
Cała Islandia cię wyśmieje.
Sprawdzę nasze oświetlenie.
Dobrze.
Cześć.
Co tu robisz?
Możemy omówić nasze oświetlenie?
Fire Saga.
- Zwariowałeś? - Nie.
- Gracie zaraz po tym. - Co?
O nie.
- Na pewno wygra. - Oj tak. Erick!
Teraz twój syn.
No dobra.
- Musisz iść. - Nie.
A Lars? Nie zaczekacie?
To program na żywo, idź.
Nie mogę.
Idź!
Nie!
Gram w Fire Saga!
Zobaczyłam cię I wnet
Noc światłem rozbłysnęła
Obróciłeś się A ja
W chwale wypłynęłam
- Przejście. - Wyluzuj.
Przesuńcie się, proszę.
Tak, prawdziwy.
Hej, skarbie, gdy tak patrzysz się
Wiem, że tarapaty czekają mnie
- Hej, skarbie, powiedz proszę coś - Stop!
Możemy przerwać?
Tarapaty czekają mnie
Daj miłość mi
Okaż ją mi
Czemu z grzechem dobrze czuję się?
Z nieba na ląd
Niczym gołąb
Tarapaty czekają mnie
Lars!
Puśćmy reklamy, proszę!
Zaczniemy od nowa?
Proszę, nie śmiejcie się.
Nie!
O nie.
Lars.
- Lars. - Cześć, jestem Lars.
Wiem.
Sigrit.
- Cześć. - No cześć.
Wszystko zepsułem.
Nie poszłaś nawet na imprezę na jachcie.
Są tam wszyscy uczestnicy.
Poza tobą.
Czemu mnie wspierasz?
Bo jesteś marzycielem.
Moim marzycielem.
Gdy tylko mam ochotę się poddać,
dajesz mi nadzieję.
Nigdy nie odpuszczasz.
Sigrit…
odkąd byliśmy dziećmi…
Tak.
Ja też.
O Boże!
To Katiana!
- Tak. - Nie!
Wszyscy ci ludzie!
Zginęli najlepsi artyści Islandii!
Sigrit…
masz rację.
Wszyscy zginęli.
Jesteś w szoku?
Wszyscy odpadli.
Elfy posunęły się za daleko.
To zbyt piękne!
Wygraliśmy!
- Jesteśmy zwycięzcami! - Co?
Jesteśmy w kręgu zwycięzców! Udało się!
Wygraliśmy!
Przykro mi z powodu ludzi na łodzi.
Mnie też.
Wiem, to tragedia.
Wygraliśmy?
Tak.
Tak mi smutno.
- Co za smutek. - Ale jestem smutna…
To była tragedia.
Ale zasady są jasne.
Fire Saga są następni w kolejności.
Jeśli wyślesz tych dziwaków na Konkurs Piosenki Eurowizji,
- cały świat wyśmieje Islandię. - Anna, wiem.
Są okropni.
Tragiczni.
Bardzo źli.
- Naprawdę bardzo źli. - Oj tak.
Ale tylko to nam zostało.
Wygraliśmy?
Tak?
GOSPODARZ EUROWIZJI
EDYNBURG, SZKOCJA
Odhaczamy.
Dziękuję.
Pa.
- O Boziu. - Rany.
Ale luksus!
- Wypas. To dla nas? - Klasa światowa.
Sigrit!
O Boże.
- Schweppes! - Tak dużo schweppesów!
Schowaj pod łóżkiem.
Przyjechaliśmy na Eurowizję.
Gramy w zespole Fire Saga.
Superzabawa.
Jeszcze więcej zabawy.
Wyrzuć całą zabawę.
Widzę cię.
- Tu jesteś. - Tu jestem.
- Obczajam cię. - To ja obczajam ciebie.
Lars, nie mogę w to uwierzyć.
Nie sądziłam, że wyjedziemy z Husaviku, a teraz…
spójrz na nas.
Ja…
- Nie. - Nie?
Nie.
- Co? - Tak.
Czemu?
Musimy skupić się na muzyce.
No tak.
Możemy zająć się muzyką i miłością.
Nie możemy.
Naprawdę?
Miłość niszczy zespoły.
Pomyśl:
Fleetwood Mac, prawda?
ABBA, Post Malone,
Szymon i Garfunkel.
- O Szymonie i Garfunkelu zapomniałam. - Właśnie.
Rany.
- To bardzo rozczarowujące wieści. - Nie.
Nie, posłuchaj.
Jesteśmy o krok od naszego marzenia.
Tak blisko wygranej.
To ekscytujące.
No tak.
- Dobrze. - Tak.
Masz rację.
Skupmy się na muzyce.
- Tak. - W tym okresie.
Tak.
- Przepraszam. - Tak?
- Halo! - Nikogo nie ma.
Halo!
Mam do pani telefon.
- No dobrze. - Od burmistrza Wygranej.
Chce ci coś powiedzieć.
Burmistrzu Wygranej!
„Halo, Sigrit?
Wygrasz”.
Jak tam rozmowa?
Dobra?
- Dobra rozmowa? - Niezła.
Panie i panowie, witam na Konkursie Piosenki Eurowizji.
Nigdy nie trzymałam tak wysokiego kieliszka.
Wiem.
- Na zdrowie. - Powodzenia.
Zaraz Rosja.
PIERWSZA PRÓBA TECHNICZNA
Za trzy, dwa, jeden…
Miłość
Chciano ujarzmić mnie Bezskutecznie
Aż zobaczyłem cię No a ty mnie
To jest istna dżungla Więc trzymaj się
Lars, jego głos jest niesamowity.
To Rosjanin, Alexander Lemtov.
Jest jednym z faworytów.
Zrozumiałe.
I tak w kółko
Zbierzmy się razem
Jestem lwem miłości
Miłość to mój cel
Biegnąc po sawannie Sprawię, że powstanie
Aż do nieba hen
Gdy usłyszysz ryk
Wiesz, że to już
Jest świetny,
ale nikt nie ma bardziej idealnego głosu niż ty.
To miłości lew
Miłości lew
- Islandia? - Tak.
- Teraz wy. - Dobra.
Dziękujemy Rosji, możecie zejść ze sceny.
Mamy mało czasu, patrzcie pod nogi.
Tak wygląda scena,
ty masz stanąć tu, podejdź proszę…
Sigrit, udało nam się.
Tak.
Islandia!
Gotowi na pierwszą próbę techniczną?
Prawie, jeszcze sekunda.
- Sigrit. - Tak?
Mam niespodziankę.
Musimy podpiąć Larsa. Koło jest w budowie, będzie za parę dni.
Sigrit, wyglądasz jak ząb.
Podejdź do mnie.
Stoisz na środku,
tuż za wiatrakiem.
Oznaczcie ten punkt! Lars, paróweczko, wszystko gra?
Świetnie, Kevin.
Islandia gotowa?
- Zaczynajcie! - Lars, co to…
To Kevin Swain. Szaleństwo, prawda?
Kto?
Stałaś obok Kevina Swaina.
Kieruje zespołem kreatywnym wynajętym przez Islandię.
Dobrze. Cześć.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć…
Dalej, Sigrit, co ty wyprawiasz?
Przepraszam.
Zaczekaj chwilę.
Coś się stało z nogami?
Twoje nogi są smutne?
Mam tańczyć, czy…
Byłoby wspaniale.
Mogę coś dodać? Sigrit jest świetna. Poradzi sobie, jest najlepsza.
Wiem i w pełni w to wierzę.
Jesteś pięknym ziarnem ryżu…
Nina, patrz, co tu robię.
Przestań, bo sama zacznę.
- Lecimy. - Właśnie.
- Mogę ci coś powiedzieć? - Tak.
- Uwielbiam to. - Dziękuję.
Wszyscy są szczęśliwi, nogi są radosne, ruszamy.
Wszystko się spina.
Pięknie, Lars. Słuszna uwaga.
No dobrze.
Od początku.
Nie wiem, co robię.
Niespodzianka!
Neils!
Cześć, Victor!
Jorn, Anna.
- Witaj. - No i?
- Jak tam Fire Storm? - Fire Saga.
Fire Saga.
Dobra, Fire Saga.
Pierwsza próba była trochę chaotyczna.
- Czyżby? - Ale Kevin Swain robi wszystko…
- Tak? - …żeby im pomóc.
Choć trochę.
- Wciąż są na ostatnim miejscu. - Świetnie.
Wcale nie świetnie. W ogóle nie świetnie.
- Nie? - Wyśmieją nas.
Oczywiście, to okropne.
No tak.
- Okropne. - Tak.
Muszę iść.
Zawsze mamy przyszły rok.
PRÓBA DŹWIĘKOWA
Możemy zrobić przerwę?
Sigrit.
Co się dzieje?
Nic. Dlaczego pytasz?
Nie brzmisz jak ty.
Zmienił się mastering.
Nie sądzisz, że jest przesadzony?
Jae-bong.
Nowy podkład jest przesadzony?
To sztosik, brat.
Widzisz? Sztosik, brat.
Moim zdaniem wymiata.
Wygramy tym kozackim kawałkiem.
Niunia.
Nie chcę zranić uczuć Jae-bonga…
- Dobrze. - …ale nie sądzę, że jest kozacko.
Niunia.
Ale niunia,
chyba nie rozumiesz.
Jae-bong grał w Kitty Cat Fancy.
Jednym z największych zespołów K-popowych.
Chyba się na tym zna.
Prawda, ziom?
Chodzi o plo.
O co?
O plo.
- Flow? - Chyba.
- Pewnie flow. - Flow…
- Chodzi o flow. - Dobrze.
No dobra.
- Spróbuję jeszcze raz. - Super, jest dobrze.
Przepraszam, myślałem, że skończyliście.
Już prawie skończyliśmy.
Słyszałem waszą piosenkę. Masz wyjątkowy głos.
Jesteście z Islandii, prawda?
Tak, jesteśmy z Islandii.
Rodzeństwo?
- Nie. - Raczej nie.
Nie.
Pan to Alexander Lemtov, słyszałam pana na scenie.
Śpiewa pan z niesamowitą pasją.
Dziękuję.
Słuchajcie,
robię dzisiaj imprezę, może wpadniecie?
- Dzisiaj? - Tak.
- Czy… - Możemy.
Musimy dokończyć remiks.
Szkoda, będą tam najlepsi wykonawcy,
najlepsi tancerze, będzie bardzo seksownie.
Ale wiecie…
To pierwsza Eurowizja, to zbyt wiele, rozumiem.
Momencik…
jeśli będą tam wszyscy najlepsi,
to my też przyjdziemy, to jasne.
No dobra.
Cudownie.
Do zobaczenia.
Dobrze.
Uważaj na niego.
To seksualna bestia.
No nie wiem.
Ja wiem.
Nikt nie podróżuje z czterema takimi typami.
To szczwany lis.
Pewnie ma wielkiego penisa.
Oj tak.
To chyba jest prawda, czuję, że ma wielkiego penisa.
Tak.
Aura wielkiego, na stopro.
To ta aura.
- Bez wątpienia. - Tak.
Myślę, że jest po prostu miły.
Pamiętaj,
nie szukamy przyjaciół.
Musimy wygrać.
Niesamowite!
Jak dla mnie to ruina, zaraz się rozpadnie.
- Ktoś otworzył nam drzwi. - To prawda.
Dzień dobry.
- Dziękuję. - Proszę.
To coś całkiem innego niż nasz hotel.
- Sigrit, Lars, przyszliście, wspaniale! - Tak.
Lars.
Witam!
Tak się cieszę, że tu jesteście.
Gdzie jesteśmy?
To mój dom.
- Tak. - Rany.
Mam wiele domów na świecie, ale to miejsce
jest w top pięć ulubionych domów.
Tak.
Penisy greckich posągów…
bardzo luźne.
Uwielbiam historię, a starożytni Grecy właśnie tak robili posągi.
To posągi ze starożytnej Grecji?
Oczywiście.
- Też miałem o to spytać. - Tak.
Tak sobie myślałam…
- że ich twarze przypominają twoją. - Właśnie.
- Może masz rację. - Niesamowite.
- Naprawdę. - Bardzo przystojne.
- Czy kiedyś… - To szaleństwo.
Oprowadzę was.
Chodźcie.
- Nie zauważył. - Nie rozumie.
Wyglądają jak on.
To Lisa Lisa z Węgier.
Ma małe szanse.
Większe niż wy, ale małe.
To The Wonderfour z Finlandii.
Bardzo hipisowski, energetyczny rock and roll.
Cudowna, ale powinna zostawić chłopaków.
To Julia J.
Cztery lata temu wygrała Mam talent w Anglii.
Jest niezła,
ale wszyscy nienawidzą wyspiarzy,
więc zero punktów.
- Kevin. - Kevin Swain.
Chyba wiesz, jak się nazywam.
Ogoliłeś policzki.
- Gładziutko. - Szkoda.
- Niegrzeczny! - Mogłem nie mówić.
Wyglądasz jak kula disco.
- Kevin Swain, wiem. - To wizjoner, jest najlepszy.
To Johnny John John ze Szwecji, świetnie tańczy.
Tak!
- Lars. - Lubicie szampana?
Wysokie kieliszki!
- No tak. - Super.
O raju, prawie zapomniałem, to Mita Xenakis z Grecji.
Jedna z faworytek. Co za głos.
Śpiewa tak emocjonalnie… Mita!
Chodź, poznaj moich Islandczyków.
Skarbie, gdzie byłeś?
- Cześć. - Mita Xenakis, Lars Erickssong.
- Cześć. - Sigrit Ericksdóttir.
Rodzeństwo?
- Nie. - Raczej nie.
Sigrit ma piękny głos. Piosenka też jest niezła.
Zgadzam się, myślę, że to najlepsza piosenka, jaką napisałem.
Poza tym śpiewam, projektuję nasze kostiumy i nasze obuwie.
Fantastycznie.
Opowiedz mi o swoich talentach przy drinku.
Chodź, Sigrit. Chcę ci coś pokazać.
Wszystko gra?
Do zobaczenia.
- Podoba ci się Eurowizja? - Bardzo.
Mamy szansę na wygraną.
Wygrana, przegrana,
to nie ma znaczenia.
Dokąd idziemy?
- Zaraz zobaczysz. - Dobrze.
To jest…
Cudownie, prawda?
Nie widziałam nic piękniejszego w całym życiu.
Co?
Chcę ci powiedzieć coś głupiego.
- Powiedz. - Nie.
Uwielbiam głupoty.
Chciałem powiedzieć, że to jest…
piękny widok, bo jesteś jego częścią.
Lars byłby zachwycony.
- Może… - Sigrit.
Lars nie może mieć wszystkiego.
Myślisz tylko o wygranej?
Oczywiście.
Muszę stać się wielką gwiazdą, by udowodnić całej Islandii
i mojemu niezwykle przystojnemu ojcu,
że nie zmarnowałem życia.
O Boże.
Teraz cię lubię.
To mnie podekscytowało.
Słyszałem, jak śpiewasz.
Jesteś bardzo dobra,
ale możesz więcej.
Myślę, że śpiewasz stąd,
a nie…
stąd.
Moja mama też tak mówi.
Mówisz, że śpiewam z pasją.
Co jest twoją pasją?
Gdybyś mogła użyć głosu,
by mówić za siebie…
co byś powiedziała?
Powiedziałabym…
Co się dzieje?
To ci się spodoba, chodźmy.
No dobra.
Co się dzieje?
- Wspólne śpiewanie. - Co?
- Nie kojarzysz? - Nie.
- Chodź ze mną, skarbie. - Dobrze, chodźmy.
Ja? Nie.
Chodź.
- Śpiewajmy. - Dobra.
Wspaniale, prawda?
- Cześć! - Cześć.
O Boże!
- Twoja siostra… - No tak.
Potrafi śpiewać.
Chyba nie jest moją siostrą, ale umie śpiewać.
Nie zawsze tak śpiewa.
- Muszę ją znaleźć. - Daj jej spokój, Larsie Erickssongu.
Mamy tyle do zrobienia.
Do zrobienia? Proszę cię.
Tylko o tym myślisz? O niczym innym?
Na przykład?
Na przykład o miłości.
Oczywiście, lubię myśleć o romansach, o zabawie w seks.
Francuska pokojówka i mały żeglarz.
- Miło. - Mam porządnego penisa.
Nie za dużego.
Moim zdaniem jest jak samochód Volvo:
solidny, pewny i godny zaufania, ale nie zwraca uwagi.
- Nie. - Lars!
- Tu jesteś! - Hej.
Słyszałeś, jak śpiewamy?
Chyba nigdy nie brzmiałam tak dobrze.
Nigdy? No nie wiem, w domu brzmiałaś nieźle.
Ja jestem pewny,
że nigdy tak nie śpiewałem. Sigrit, to dzięki tobie.
Prawie zaśpiewałem Speorga.
Wiesz, czym jest Speorg?
Folklor Islandii to jedna z moich licznych pasji.
Tak, ale to mit.
- Lars. - Uwielbiam małe elfy.
Są urocze.
To ciekawe dla ludzi, którzy w nie wierzą.
Chyba powinniśmy już wracać, prawda?
- Chodźmy, jutro ważny dzień. - Nie no, co wy…
Potem wszyscy uderzamy na kluby.
- Chodźcie. - Na kluby.
Lars, uwielbiamy uderzać na kluby!
Kocham uderzać na kluby! To superzabawa!
Bardzo chcę uderzyć na kluby.
Mam sporo pracy, idź sama.
Na pewno?
Tak.
- Dobrze. - Świetnie.
- Baw się. - Dobra.
No dobrze.
Dwa dla mnie? Rany!
Dziękuję.
Oby muzyka grała już zawsze!
Mogę tańczyć całą noc!
Jesteś bardzo ekscytującą kobietą.
Sigrit!
Musiała zostawić klucz.
- Mita. - Cześć.
- To się wydarzy. - Moje jaja!
- Stawiaj się dalej. - Boję się!
Dzień dobry.
Obserwowałeś mnie?
Nie.
Zaplatałem warkoczyki.
Co?
To bardzo relaksujące zajęcie.
Rany.
Całkiem nieźle.
- Dziękuję. - Ile ci to zajęło?
Sześć godzin.
Czy…
do czegoś…
doszło…
Wczoraj?
- No. - Oczywiście, że nie.
Dżentelmen.
No dobrze.
Co to?
Skąd to znasz?
Tę piosenkę?
- Tak. - Śpiewasz we śnie.
Jest piękna. Napisałaś ją?
Tak.
Jeszcze ją kończę.
A kiedy skończysz, zaśpiewasz ją z Larsem?
Pewnie nie.
A ze mną?
Nie mogę. Nie.
Lars jest moim partnerem od dziecka.
Partnerem muzycznym, ale…
nic więcej?
Jeśli wygramy, mam nadzieję, że to się zmieni.
Ale jeśli nie wygracie,
czy Lars będzie zadowolony, jeśli tylko ty będziesz go uwielbiać?
Nie powinnaś być w jego klatce jak mała ptaszyna.
Musisz latać.
Śpiewać całemu światu.
Cóż…
śpiewam całemu światu.
Dzięki Larsowi.
Powinnam już pójść,
muszę się skupić, ja już idę, dobrze?
Nie musisz latać sama.
Chcę z tobą zwiedzić świat.
- Co? - Zaśpiewać tę piosenkę,
nagrać ją.
Sigrit i Lemtov, okładka pisma, teledysk na seksownej wyspie,
robimy muzykę pełną pasji.
To dla ciebie dobry układ.
Muszę iść.
Pójdę już.
- Muszę iść! - Ale…
- przemyśl to. - Dobrze.
Dziękuję za wszystko, Alexander.
Pa.
Lars!
Nie śpisz?
To była dziwna noc.
Dzień dobry.
Cześć.
Pamiętasz Mitę?
Tak.
Sigrit.
O nie.
Islandia, jesteśmy gotowi?
Czekamy na Sigrit, proszę pana!
Jestem!
- Królu, oto królowa. - Dziękuję.
Co to jest?
Kostium, który zrobiłem.
Jest kiepski.
Podobałby ci się, gdybyś się skupiła, zamiast tańczyć całą noc.
Co robisz?
Nie musisz…
No dobrze, gotowi?
Tak.
Nigdy nie byłam bardziej gotowa!
Myślisz, że jestem głupi?
Jedyne, czego Lemtov chce od ciebie…
Nie spałam z Lemtovem!
A ja z Mitą.
Wiem, jak śmierdzi zgniły rekin.
Nie zachowuj się tak.
Wiesz co?
Nie krępuj się,
prześpij się ze wszystkimi!
Może ja też to zrobię.
Oboje jesteśmy wolni.
Zaszalejmy seksualnie.
Chętnie zaszaleję seksualnie.
Prześpię się z każdym!
- Super! - No.
Zacznę od pani opróżniającej kosze na śmieci.
Tak jest.
Potem Kevin Swain.
Cudownie. Dziękuję.
Nina, co ty na to?
Nina odpadła.
A ten gość?
Ten, który trzyma iPada.
Nie widzę twojej plakietki.
- Theo. - Theo!
Prześpię się z tobą.
Na całego.
Będzie namiętnie i gorąco.
Rozpłyniesz się od mojego ciepła.
Posłuchajcie,
w mieście jest nowa seks-maszyna, nazywa się Lars.
Powiedz to Rosjaninowi.
Przynajmniej mnie dostrzega!
Ja widzę cię każdego dnia!
Wcale nie!
Nie podoba mi się ta wersja piosenki.
Chcę wrócić do poprzedniej.
Kumasz?
Dokąd idziesz?
Skup się, półfinały już jutro.
- Schrzanisz to! - Nie.
Ty to schrzanisz.
Jesteś mały, Lars.
Taki mały.
Islandia, koniec czasu, opuśćcie scenę.
Spójrz tylko.
Jesteś brzydkim frajerem.
Sigrit miała rację. Jesteś mały.
Musisz dorosnąć.
Wiem.
Czemu mówiłeś, że prześpisz się ze wszystkimi?
Co za wstyd.
Miałbyś mieć szansę z Theo?
- Nigdy. - Nawet za milion lat.
Stary. Hej, stary?
Stary?
Stary, nie wiesz, czy to tu kręcili Grę o Tron?
- Co? - Grę o Tron.
Nie widzisz, że rozmawiam ze swoim odbiciem?
Wyluzuj, stary.
Sam wyluzuj.
Czemu Amerykanie zawsze każą każdemu wyluzować?
Jeff, gość to wariat.
Jestem wariatem? Europa to nie wasza miejscówka na imprezy.
Przyjeżdżacie i na wszystko tu sracie.
- Chodźmy. - Trochę szacunku.
Dobrze?
Idź do domu i zbuduj mur.
- Durni Amerykanie. - Spadajmy stąd.
Lars! Oni uwielbiają Starbucksa.
Idźcie do Starbucksa.
- Mają zniżkę dla Amerykanów. - Ale gdzie?
Starbucks jest wszędzie.
- No tak. - Idźcie za zapachem dyniowego latte.
Dobra, dzięki!
Ja nie dziękuję.
Próbował pomóc?
Chyba tak.
Cholerni Amerykanie.
Całkiem sama
A przede mną tak wielki świat
Wszystko dla kogoś innego
Więc jeszcze raz
Żebyś wiedział, co teraz czuję
Móc szczerą być, nie udawać
Chciałam tylko
Uciec stamtąd
Mówiłam ci wprost Muszę się powtarzać?
Zawsze tak było, ale…
Nie patrzyłeś
- Lars. - Halo!
Dzień dobry!
Jest tam ktoś?
Witaj, Lars.
Cholera, Katiana!
Jesteś w niebezpieczeństwie.
- Musisz opuścić Eurowizję. - Nie! Nie posłucham cię.
Nie uciekaj!
Nie!
Proszę.
Bardzo wkurzony sweter.
No tak.
I dobrze.
Czemu mu nie powiedziałaś?
To nie takie proste.
Musimy myśleć o zespole.
Posłuchaj, życie jest długie.
Wy spędziliście większość razem.
Gdybym miała kogoś takiego, nie pozwoliłabym,
żeby poróżniła nas noc niczego.
Niczego?
Zaskoczył mnie, bo przecież jestem bardzo seksowna.
Próbowałam,
ale nie chciał.
Moment,
co?
PÓŁFINAŁ
Witajcie na Konkursie Piosenki Eurowizji 2020.
Oddaję głos tegorocznym prowadzącym,
Corinowi Vladvitchowi i Sashy More.
Dacie wiarę, że to już Eurowizja?
Witamy na magicznym show!
To coś wyjątkowego, Corin.
To wieczór, na który wszyscy czekaliśmy.
Wreszcie nadszedł czas półfinału.
Posłuchaj, Sigrit.
Wczoraj…
byłem zły.
Też byłam zła i…
wiesz, co mówią elfy?
Nie wiem, co mówią elfy. Nie wierzę w elfy, ale…
Mówią:
„Złością nie ubijesz masła”.
- To akurat znam. - Widzisz.
Myślę, że to prawda.
Zgadzam się.
A piosenka…
wróciłem do oryginalnej wersji.
Do tej wersji sprzed „sztosów” i „niuń” Jae-bonga.
Naprawdę?
Oczywiście.
- Dziękuję. To wiele dla mnie znaczy. - To był słuszny krok.
Johnny, świetnie wyglądasz.
Makijaż klauna…
- Alexander. - Mita.
- Nasz taniec klauna. - Tak.
Odpuść im, znajdziemy ci kogoś innego.
Ona jest wyjątkowa, Mita.
Z nią mógłbym być jeszcze większy.
Ale nie byłaby szczęśliwa.
Skąd to wiesz?
Dałbym jej wszystko, czego on nie może.
Nie wszystko.
Cześć!
Lemtov!
- Występujesz dziś? - Nie, ale chcę cię wspierać.
Fire Saga.
To miłe, że wspierasz nas, śpiewających razem,
jako duet, którego nie da się rozdzielić.
George Michael mówił tak o…
tym drugim z Wham!, nikt nie zna jego imienia.
Andrew Ridgeley.
Naprawdę?
Chłopaki, trochę się denerwuję.
Ale czemu? Nie macie najmniejszych szans.
Według buków nie dostaniecie jednego głosu.
Nie denerwuj się.
Będziesz świetna.
Pamiętaj, o czym rozmawialiśmy, dobrze?
Do boju, Fire Saga!
O czym rozmawialiście?
Pytam tylko z ciekawości.
Lars, zaczyna się!
- Dobra. - Chodźmy.
Ależ się denerwuję.
No dobrze.
Białoruś zaczyna z przytupem.
Szybki początek tegorocznego konkursu.
Teraz czas na The Wonderfour z Finlandii.
Dzwońcie na policję! Nasi kradną wieczór!
To było…
Dalibor Jinsky z San Marino płacze bez powodu.
Wokół nas tyle szaleństwa
Smutku, strachu, bezeceństwa
Biegniemy w miejscu, kochanie
Uwolnij się
I powiedz nie
U mnie wolny będziesz w pełni
Każde życzenie się spełni
Tu granic nie znamy żadnych
Wolno wszystko, więc chodź
Otwórz tylko drzwi i spójrz
Dziś jesteś młody i już
To już czas
Marzy każdy z nas
Chwytaj więc dzień Porzuć zmartwień swoich moc
I tańcz przez całą noc
To już czas
Niech śni każdy z nas
Chwytaj więc dzień
A teraz Johnny John John ze Szwecji.
- Lars, zmieniłeś mój kostium? - Tak.
- Szalik jest za długi. - Wiem. Jest bardzo długi.
Pasuje do wymiarów sceny.
Fajny, prawda?
Ci goście są tragiczni. Włącz konkurs. Chcę obejrzeć Islandię.
Tak! No dalej!
Co z wami?
Lars i Sigrit są z naszego miasteczka.
Dorastali razem z nami.
Lenderman, nie uczyłeś ich jako dzieci?
Gundersson, grali na twoim pierwszym weselu.
Na czwartym też.
Zamknij się. Nikt nie chce ich oglądać.
Ojciec przemówił.
Biedny Erick.
Połowa dzieci w tym mieście jest jego.
Ale nie przyznaje się do jedynego, które go kocha.
Są okropni, ale są nasi!
Zmieńmy kanał i miejmy to za sobą!
Tak jest!
Tak!
Chwila, na którą wszyscy czekali.
Każdy ich występ to przygoda.
Nazywają się Fire Saga.
Nikt nie wie, co tu robią.
Zobaczyłam cię I wnet
Noc światłem rozbłysnęła
Obróciłeś się A ja
W chwale wypłynęłam
Czasem aż szczypię się
Bo nie wiem, czy
To aby nie jest sen
Chciałbym zatrzymać czas Chwycić cię wraz
Ale nie wiem jak
Hej, skarbie, gdy tak patrzysz się
Wiem, że tarapaty czekają mnie
Spodziewaliśmy się czegoś gorszego.
…powiedz proszę coś
Wiem, że tarapaty czekają mnie
Daj miłość mi
Okaż ją mi
Czemu z grzechem dobrze czuję się?
Wspaniałe.
Niczym gołąb
Tarapaty czekają mnie
Tarapaty czekają mnie!
Czuję, że żyję bo
Kocham cię etatowo
Tylko z tobą tak czuję się
Świat stoi na głowie
- A ja wszystko mam… - No gdzie?
Złamać każdą zasadę chcę
Czasem aż szczypię się
Bo nie wiem, czy
To aby nie jest sen
To nie jest sen
Chciałabym zatrzymać czas Chwycić cię wraz
Szal.
Ale nie wiem jak!
Szal!
O rany, szal!
Sigrit!
Cholera! Trzymaj się!
Naprawię to!
Koło ruszyło w trasę.
Śpiewaj dalej!
To się nie dzieje!
Uwaga! Wszystko pod kontrolą!
Jasna cholera!
Boże!
Sigrit!
Lars!
Nic ci nie jest?
Elfy muszą nas nienawidzić.
Słyszymy głosy, więc nie są martwi.
To dalej nasza piosenka, chodź!
Ktoś wychodzi z koła.
Damy radę!
Mikrofon.
Niesamowite.
Tarapaty czekają mnie
Tarapaty Tarapaty czekają mnie
Żegnamy Islandię.
Tak mi przykro.
Jestem w szoku.
Islandia wyznaczyła nowy poziom porażki,
ale rozhisteryzowana publiczność
jak zawsze reaguje całkowicie nieracjonalnie.
- Dokąd idziemy? - Do domu.
- Do Husaviku. - Co?
- Chodź - Nie!
- Co? - Musimy tam wrócić.
Dlaczego?
Bo cała Islandia patrzy.
- Ale… - Nasze rodziny i znajomi, moi uczniowie.
Nie możemy ich zawieść.
Już ich zawiedliśmy!
Jesteśmy pośmiewiskiem.
Nie wrócę tam, wszyscy mnie wyśmieją.
- Ja wracam. - Czemu?
Wejdę do strefy artystów, bo jestem artystką.
Jeśli zobaczę,
że nie dostaliśmy żadnego głosu,
to przyjmę to z godnością.
Bo wiem, że jestem warta więcej.
Lars, nigdy o nic cię nie prosiłam.
Proszę, zrób to dla mnie.
Ja proszę, żebyśmy już poszli.
No chodź.
Jesteś bardzo samolubna.
- Ja? - Tak.
Całe życie chciałem tylko wygrać ten konkurs!
Lemtov miał rację. Nigdy nie będziesz zadowolony.
Co może wiedzieć Lemtov?
Sporo.
- Na przykład? - Wie o elfach.
- Umie zaplatać warkoczyki. - No dobrze.
Ale nic nie wie o nas, prawda?
Nie ma „nas”!
Lars, nie ma „nas”.
Dłużej tak nie mogę.
Nie mówisz poważnie. Lemtov namieszał ci w głowie.
Nie.
Ja wracam.
Idziesz ze mną?
Nie.
To żegnaj.
Dobra!
Odejdź, idź do Lemtova!
Zaśpiewaj mu swoją piosenkę miłosną.
Co?
Wiem wszystko o twojej piosence.
Słyszałem, jak komponujesz w hotelu.
Śmiało.
Napisałam ją dla ciebie.
Cholera! Co za gówno!
Cholera!
Co jest, kurwa?
Ja tu jestem!
Nie przepraszam!
Halo!
Jest tam kto?
Czas, żebyście wyjęli telefony
i wysłali wiadomości na numer, który widzicie na ekranie.
Gdzie jest Lars?
Odszedł.
Pamiętajcie, że nie głosujemy na swój kraj!
To ja zostanę.
Dobry wieczór.
- Dziękuję. - Co to był za wieczór.
Portugalia przyznała osiem punktów…
Łotwie.
Nasze dziesięć punktów idzie do…
Szwecji.
A nasze 12 punktów do…
Grecji.
Norwegia przyznaje osiem punktów swoim sąsiadom ze Szwecji.
Dziesięć punktów dla Grecji.
Dwanaście dla Hiszpanii.
Witamy.
Mówię do was na żywo z Reykjavíku.
Przepraszam za ten wieczór.
Byli okropni. W przyszłym roku będzie lepiej, obiecuję.
Wyślemy kogoś innego. Kogokolwiek.
Oto głosy jury z Islandii.
Osiem punktów dla Grecji.
Dziesięć punktów dla Szwecji.
Taksówka!
W końcu 12 punktów trafia do Holandii.
Dziękuję.
…prosto ze Szwajcarii.
Nasze osiem punktów idzie do…
Islandii.
Islandii?
Co?
Co? Punkty dla Islandii?
Telewizor.
Tak, osiem punktów dla Islandii.
Co?
Dziesięć punktów dla Szwecji i dwanaście dla Grecji.
Osiem punktów.
- Na pewno? - Tak.
Pozdrawiamy z Czech.
Wszyscy na to czekaliście.
Osiem punktów idzie do…
Chorwacji.
A dziesięć punktów do…
Islandii.
Co się dzieje?
Kraje bloku wschodniego oddają głosy Islandii.
To nie ma sensu.
- Mówią Islandia? - Oj tak.
Rumunia przyznaje Islandii osiem punktów.
Co?
Francja daje osiem punktów Islandii!
Holandia daje dziesięć punktów dla…
Islandii!
- Nie rozumiem. - To szaleństwo.
To szaleństwo.
To niedorzeczne.
Islandia ma się dobrze.
Wszystko zależy od głosów publiczności,
ale idzie im nieźle.
Sasha, rzućmy okiem na wyniki głosowania.
Dowiemy się, kto wejdzie do finału.
Pierwszy kraj, który przechodzi do finału to…
Grecja!
- Tak jest! - Brawa dla Grecji!
Drugim krajem, który przejdzie do finału, jest…
Chorwacja!
Brawa dla Chorwacji!
Nie przepadam.
Corin, w finale zostały już tylko dwa miejsca.
Robi się gorąco.
Ciągle masz szansę.
Nie.
Masz mnóstwo punktów.
Izrael!
Izrael! Brawo!
A ostatnim krajem,
który wystąpi w sobotnim finale jest…
Islandia?
Co?
Udało ci się!
O Boże!
Znam wyniki, Islandia w finale.
O Boże!
Tak!
Niesamowite!
Tak się cieszę!
- Wspaniale. - Tak.
Super!
To niesamowite.
Szkoda, że Larsa tu nie ma.
Lars.
Nie.
NASTĘPNEGO DNIA
Lars.
Cześć, Stephan.
Co robisz?
Zbieram linę
i układam ją,
żeby leżała w kółku.
Zostanę rybakiem.
Zapiję się na śmierć, jak przystało na Erickssonga.
To moje nowe życie.
A co z Sigrit?
Poróżnił nas bogaty, wydepilowany Rosjanin z wielkim ding dongiem.
Zdarza się.
No.
Do widzenia.
Pamiętaj, zrezygnuj z marzeń, póki jesteś młody!
Śmierdzi.
Jak możesz być rybakiem, jeśli boisz się ryb?
- Żartujesz sobie ze mnie? - Żartuję?
Ani trochę.
- Mam dość. - Czego?
Mam dość tego, że wiecznie się ze mnie nabijasz.
Całe życie próbuję zdobyć twój szacunek.
Już go nie potrzebuję.
Już go nie chcę.
Nie masz zamiaru mnie szanować?
Trudno. Nie potrzebuję tego.
- Jak mogę stąd wyjść? - Lars, chodź.
- Gdzie wyjście? - Nie ma wyjścia. To łódź.
Jak mam stąd wyjść?
Lars, chodź tu.
Hej!
Lars, chodź tu.
- No chodź. - Nie!
- Lars.
- Nie! - Przestań.
Uspokój się.
Co tam widzisz?
- Ziemię? - Oto Islandia.
- To Islandia. - Tak.
I zrobiłeś coś dla Islandii.
Coś wielkiego.
Coś, czego nikt z nas nie potrafił.
To śpiewanie.
Przyniosłeś nam wielką dumę.
- To była porażka. - Ale się nie poddałeś.
Masz w sobie ducha wikingów!
Nie dostrzegałem tego,
dopóki nie wróciłeś na scenę,
po tym, jak to durne kółko wleciało w publikę.
Nie poddałeś się!
Zawsze przypominałeś mi swoją matkę.
Za wcześnie od nas odeszła.
Byłaby z ciebie dumna.
- Tak. - Ale…
poddałem się.
Zostawiłem Sigrit.
Już mnie nie chce.
Mieliśmy pecha z kobietami Ericksdóttir.
Co masz na myśli?
Matka Sigrit, Helka, nigdy mnie nie lubiła.
Nie chciała mieć ze mną nic wspólnego.
Zawsze kochałem Sigrit.
- Jak do tego dopuściłem? - Teraz to nieważne.
Teraz musisz o nią walczyć.
Rozumiesz?
Musisz walczyć o nią tak, jak walczyłeś o ten głupi konkurs.
Walcz o swoje marzenie o wspólnym życiu!
Walcz jak wiking!
Przepraszam, że przeszkadzam, ale wiecie, że Islandia jest w finale?
Co?
- Czemu, cholera, nic nie mówiłeś? - Myśleliśmy, że masz to gdzieś.
- Musimy zawrócić. - Nie, nie możemy stracić całego dnia.
- Sigrit! - Co? Lars!
- Walcz o nią! - Płyń, Lars!
Obie dla mnie?
Oczywiście.
Dobrze.
Sigrit, to nie koniec.
To dopiero początek.
Co?
Zostań ze mną po konkursie.
Alexander, ledwo się znamy.
To prawda,
ale jesteś piękna i dobra.
Ja jestem przystojny i bogaty. Zazwyczaj to naprawdę dobra kombinacja.
Gdy śpiewamy, czuję między nami wyjątkową więź.
Jeśli to pomoże, mogę…
dorzucić jajo Fabergé…
osobistą łódź podwodną…
tygrysa.
Te rzeczy mnie nie obchodzą.
- Wiem. - Poza tygrysem.
Mogę to załatwić.
Lars.
Victor? Co tu robisz?
Co ty tu robisz?
Podrzucisz mnie na lotnisko? Jesteśmy w finale.
Wiem. To ważna wiadomość.
Tak, o rany.
Pływałem w wodzie.
- Widzę. - Oj tak.
- Pływałeś… - Ale zmarzłem.
- No tak. - Podrzucisz mnie jeszcze gdzieś?
- Muszę coś załatwić. - Dobrze.
Cześć, elfy.
To ja, Lars.
Spieprzyłem sprawę.
Przyszedłem, bo chciałem poprosić,
żebyście mi pomogły.
Muszę naprawić sytuację z Sigrit, ale nie wiem, jak to zrobić.
Dobra.
Miłego obiadu, czy co wy tam robicie.
Do widzenia!
Jak to możliwe, że połowa kraju wciąż wierzy w elfy?
Sigrit jest przekonana, że istnieją.
Islandia cały czas jest jedną nogą w średniowieczu.
Nasza magia i elfy.
Kiedy dorośniemy?
Jeśli tam wrócisz, jest szansa, że wygracie.
Nie możemy sobie na to pozwolić!
Islandii na to nie stać! Jesteśmy bankrutami!
A wszyscy powiedzą, że to moja wina!
Myślisz, że możemy wygrać?
To ja wysadziłem tę łódź, to ja ich zabiłem!
Miałeś tam być!
Dziękuję!
Smacznego!
Zostawię tu nóż,
gdybyście musiały jeszcze kogoś zamordować!
WIELKI FINAŁ
Witamy w wielkim finale Konkursu Piosenki Eurowizji.
To najważniejszy wieczór tego roku.
Wszyscy czekaliśmy na ten moment.
Gdzie jest Victor?
Nie wiem.
Zostawiłem mu kilka wiadomości, ale nie odpowiedział.
Będzie mu przykro.
Wszystko przegapi.
Rozpoczynamy wielki finał Konkursu Piosenki Eurowizji!
PORT LOTNICZY EDYNBURG
Gdzie są wszyscy?
W domu, oglądają Eurowizję.
Hej!
Zatrzymaj się!
Hej!
Amerykanie.
- Co on ma na sobie? - To gość z fontanny?
Amerykanie, moi przyjaciele.
New York Jets, prawda? No i „Old Town Road”.
Potrzebuję podwózki.
Jedziemy do Paryża.
Paryż to gówno, nie warto.
Serio, beznadzieja.
Zawieźcie mnie na Konkurs Piosenki Eurowizji.
Dobra? Spoko?
Jamba Juice! Jedziemy.
To wynajęte auto, muszę je zwrócić.
- Wsiada? - Poczekaj!
Świetnie, zamykajcie drzwi.
- Co? - Nie możemy.
- Jedźmy. - Jezu!
Gaz do dechy!
Sigrit śpiewa za dziesięć minut.
To szaleństwo.
Teraz artysta z Rosji, Alexander Lemtov.
Ciągle jest faworytem.
Zaśpiewa „Lion of Love”.
Miłość
Jeff, ziom, szybciej.
Gaz do dechy, no już!
A ograniczenia?
W Europie nie ma ograniczeń prędkości.
Możesz jechać, ile chcesz.
Stary!
Pięknie.
Jeff ma jaja.
Małe, ale je ma.
Ależ się boję!
Byłem szczęśliwy i zadowolony Przez muchy nie niepokojony
Otaczało mnie ich tyle A żadna z nich mnie nie ruszała
Lecz gdy odwróciłem się Zobaczyłem gazelę z uśmiechem jak miód
Była zwiewna jak wiatr lecz Uratować ją mógł tylko cud
Wypuść mnie! Ja się boję, zatrzymaj auto!
Cicho!
Wyluzuj, bo wylecisz na kolejnym zakręcie.
Jeff, jedź dalej!
Świetnie ci idzie!
Superdobrze!
Ja będę królem twoim
A ty królową mą
I tak w kółko
Zbierzmy się razem
Jestem lwem miłości
Miłość to mój cel
Jeff, zakręt!
- Eurowizja to takie The Voice? - Zamknij się! To nie The Voice!
To jest to?
Oczywiście, debilu!
Nie widzisz napisu „Eurowizja”?
Biegnąc po sawannie
Sprawię, że powstanie
Aż do nieba hen
Gdy usłyszysz ryk
Wiesz, że to już
Kto jeszcze dzisiaj tu
Pozna wnet miłości lwa?
Kto jeszcze dzisiaj tu
Pozna wnet miłości lwa?
Kto jeszcze dzisiaj tu
Pozna wnet miłości lwa?
Miłości lwa
Tu wysiadam.
- Udało się! Eurowizja! - O Boże.
Amerykanie, dziękuję, jesteście okropni!
Serio, nie odwiedzajcie Islandii!
Nie chcemy was tam! Elfy mogą was zabić!
- To było niesamowite! - O Boże!
Wiem.
Dziękuję.
O Boże!
Dziś podbijemy scenę, a jutro świat!
Lemtov, muszę o coś zapytać.
- Jasne. - Dobrze.
Jesteś gejem?
Co?
Oczywiście, że nie. Jestem Rosjaninem.
- Nie? - W Rosji nie ma gejów.
Statystyka mówi, że to niemożliwe.
- Zdecydowanie. - Płynna płeć?
Taka prawda, żadnych gejów.
- Niebinarny? - Skąd. Zaimki: ja, on, jego.
On, jego.
Dobrze.
No cóż…
sporo się wydarzyło od mojego przyjazdu…
Porozmawiamy o tym później.
To twoja chwila.
Idź i śpiewaj prosto z serca.
Dobrze?
- Dobrze? - Tak.
Idź.
Corin, jestem za kulisami, mogą tu przebywać tylko artyści…
Helka.
Wejdź.
Cholera!
- Lars… - No nie, spóźnię się.
Musisz mnie wysłuchać.
Jebać to. Czego?
Jesteś w niebezpieczeństwie.
To Victor Karlosson mnie zabił.
Teraz zabije ciebie.
Gdzieś ty była?
No wiesz,
nie używałaś swoich mocy, żeby nas śledzić?
Już próbował, nie żyje.
- Co? - Próbował mnie zabić.
Tak że ten, serio, bardzo dziękuję. To wszystko?
Żegnaj, Lars.
To nie był pomocny duch.
Kolejna będzie Islandia.
Publiczność została ostrzeżona, a straż pożarna czeka.
Islandia!
Wygląda na to, że dzisiaj
wystąpi tylko połowa Fire Saga.
Czemu się śmiejesz? Próbuję się z tobą bić!
Bijesz, ale bardzo delikatnie.
To wręcz odprężające.
- Trzymaj się od niej z daleka. - Lars, już za późno.
To ty trzymaj się od niej z daleka.
Nic jej nie dasz.
Ja dam jej wszystko.
Wygodę, bezpieczeństwo,
willę, pałac, WiFi w każdym pokoju.
Co ty jej dasz?
Nic.
- To imponująca lista. - Dziękuję.
Przestańcie grać, proszę!
Lars!
Tak jest,
kolejna przygoda z Islandią.
Nazywam się Lars Erickssong, pochodzę z Islandii.
Przepraszam, że popsułem program.
Nie powinienem. Uwielbiam Eurowizję.
Konkurs Piosenki Eurowizji jest dla mnie wszystkim.
To moje życie.
Od dziecka marzyłem,
że kiedyś go wygram.
Ale…
jak wiecie, Eurowizja to nie tylko konkurs.
Muzyka to nie konkurs.
Idealna piosenka to nie ta, która wygra,
ale ta, która płynie z serca.
Zdyskwalifikują nas.
Po prostu śpiewaj.
Całkiem sama
A przede mną tak wielki świat
Wszystko dla kogoś innego
Więc jeszcze raz
Żebyś wiedział, co teraz czuję
Móc szczerą być, nie udawać
Chciałam tylko
Uciec stamtąd
Zrozumiałam, jak wielki byłby to błąd
Bo tam w górach brzmią Piękne mewie krzyki
Wielorybów głos Nikogo nie zdziwi
W moim domu
Mówiłam ci wprost Muszę się powtarzać?
Zawsze tak było Ale nie patrzyłeś
Potrzebuję tylko ciebie i domu…
Śpiewa po islandzku!
Cudownie!
Ty świata chcesz
Świata chcesz
Tych neonów i bilbordów
By słuchali wszyscy cię
Ja do ciebie szłam
Lecz już wiem, skąd mam radość czerpać
I czuję, że ty też wiesz to
Bo tam w górach brzmią Piękne mewie krzyki
Wielorybów głos Nikogo nie zdziwi
W moim domu
Moim domu
Gdzie aurory blask I kolorów moc
Prześcigają się Tworząc magię co noc
W domu
W moim domu
Speorg.
To było piękne!
To naprawdę piękne.
Zostaną zdyskwalifikowani za zmianę piosenki,
ale to naprawdę piękne!
Widzę cię.
Tu jesteś.
Tu jestem.
Obczajam cię.
To ja obczajam ciebie.
Fire Saga!
Sigrit Ericksdóttir!
Brawo, Alexander.
Wygram, to jasne, ale…
cieszę się ich szczęściem.
Nie mam wyjścia.
Zasługujesz na szczęście.
Matka Rosja się nie zgadza.
Przyjedź do Grecji.
Lubię rzeźby.
Może kupimy jacht? Opalenizna mi pasuje.
Z prawdziwą cię nie widziałam.
Przytul mnie.
Hej!
- Dziękujemy! - Cześć!
Dziękujemy!
ISLANDIA ODPADA, ALE ZDOBYWA SERCA
Tato!
JAKIŚ CZAS PÓŹNIEJ
Dziękujemy!
Dziś świętujemy coś pięknego.
Gratulacje dla Ericka i Helki!
Tak jest!
- To zawsze będzie niezręczne. - Na maksa.
Z języczkiem!
I kciukiem.
Odpuść kciuk, tato.
Islandia rządzi!
Tak!
Amerykanie! Dobrze się bawicie?
Tak!
- Nie cierpimy was. - Właśnie!
Może już wrócicie do domu?
Nie chcecie posiedzieć w korku, w monster trucku z hot dogiem w ręce?
Lars, wystarczy.
Mam też dla was opiaty,
weźcie zbyt duże kredyty na zbyt wiele domów.
Jakie to uczucie?
Jeszcze nie skończyłem! Nie cierpię was!
Kto chce usłyszeć piosenkę z Eurowizji?
- Nie! - Grajcie „Ja Ja Ding Dong”!
„Ja Ja Ding Dong”!
Grajcie!
„Ja Ja Ding Dong”!
Lecimy!
Raz, dwa i raz, dwa, trzy, cztery…
Kiedy znowu głaszczesz tak
Kontrolę tracę wnet
Ja miłość mą rozlewać chcę
Jak deszcz, jak deszcz
- Ja Ja Ding Dong - Ding Dong!
Ja czuję miłość ona rośnie wciąż
- Ja Ja Ding Dong - Ding Dong!
Wybuchnę wnet, bo ty zapaliłeś lont
- Ja Ja Ding Dong - Ding Dong!
Chodźmy, kochanie, to miłości gong
- Ja Ja Ding Dong - Ding Dong!
Moje serce ciągle gra ding dong
Co za moc, tych paru słów
Miłości co sięga gwiazd
Sekrety wszystkie wyznam ci
O tak, o tak
Dobrze, kochani, ruszcie tyłki!
- Ja Ja Ding Dong - Ding Dong!
Ja czuję miłość ona rośnie wciąż
- Ja Ja Ding Dong - Ding Dong!
Wybuchnę wnet, bo ty zapaliłaś lont
Tańczymy!
- Ja Ja Ding Dong - Ding Dong!
Chodźmy, kochanie, to miłości gong
- Ja Ja Ding Dong - Ding Dong!
Moje serce ciągle gra ding dong
To może teraz piosenka z Eurowizji?
Nie!
Dobra, w porządku!