NETFLIX PRZEDSTAWIA
MUMBAJ, INDIE
2 DNI WCZEŚNIEJ
...w klopie. Wiecie, kto go znalazł?
- No? - Pan Amit.
Ale jazda!
Przedstaw się i kup jej kawę.
Nie mam forsy.
- Zapłacę. No dawaj. - Zapłaci.
Zerka na ciebie.
Rumieni się, wpadłeś jej w oko.
- Idź. - Nie.
- To Ovi. - Ale jaja.
Nie!
Gdzie byłeś?
Z kolegami.
Tata kazał ci wracać po szkole do domu.
Dobrze.
SAJU WŁAŚNIE WYSZEDŁ
WIDZIMY SIĘ W KLUBIE ZA 30 MINUT.
Zaraz wrócę.
Siema.
Co tam, zagadałeś?
Zagadałeś do niej?
Nie.
Musisz się do niej odezwać.
Uśmiechnęła się.
Wiem, czego ci trzeba. Chodź.
Weź bucha. Pomoże ci.
Bawicie się, chłopaki?
Coś ci wypadło.
Nie?
Kupiliście to w klubie?
- To nie nasze. - Spokojnie.
Nie szkodzi.
Macie farta.
Przed wami całe życie.
Nie!
WIĘZIENIE W MUMBAJU
Wyjść.
Ruchy.
Mówiłem ci, tępy skurwielu,
że masz go pilnować.
Odzyskaj mojego syna.
Będziemy negocjować.
Nie chodzi o okup,
ale o upokorzenie.
Leć do Dhaki.
Po co?
Odbij go.
Potrzebowałbym armii.
To ją, kurwa, najmij!
Co ty myślisz...
że stąd cię nie dosięgnę?
Ovi, proszę...
Chcesz, żeby twój syn dożył kolejnych urodzin?
Jeśli tak...
to odzyskaj mojego.
Niech zapłaci okup za syna.
Czemu nas w to mieszają?
Neyso.
Nie ma pieniędzy.
Antynarkotykowi zamrozili mu fundusze.
Ma tylko mnie.
Rozumiesz?
To zwierzęta.
Jest ktoś, kto się tym zajmuje.
Ale Mahajana na niego nie stać.
Jest pewien sposób, by to rozegrać.
Nie będzie łatwo.
Rób, co musisz.
KIMBERLEY, AUSTRALIA
Chryste, jak wysoko.
Tylko 30 metrów.
W chuj wysoko.
Ale i w chuj pięknie.
Wszystko z nim gra?
Tak.
Wygląda jak jebany trup.
Nie przeklinaj tyle.
- Bo? - Bo brzmisz jak kretyn.
Weź się, kurwa, wyrażaj.
Mówiłem, żyje.
- Potrzymaj mi piwo. - Luz.
- Potrzymaj, nie pij. - Luz.
Chryste!
Chodź no tu.
Rozgość się.
W łazience biega kurczak.
Lubię kury. Tylko wszędzie srają.
Mamy spore zlecenie.
- No? - Odbijemy małego Hindusa.
Syn barona narkotykowego.
Wróg trzyma jego syna w Dhace.
Gaspar tam mieszka.
On wypadł z gry.
Minęło 16 godzin, mamy czas do piątku w południe.
Sześć godzin temu żył.
Zajmę się tym.
Amir Asif, ten gangus, trzyma Dhakę w garści.
Jak odbijesz dzieciaka, zrobi się gorąco.
Jak, kurwa, zwykle.
To był błąd.
Co ty robisz, Nik? Nie wciskaj sobie kitu.
Nikt inny się nie wpakuje w to gówno.
A ty czemu byś miał?
Potrzebuję forsy.
Kurczaki swoje kosztują.
Będziesz tyle ryzykować, żeby w końcu oberwać kulkę.
Jutro rano widzę cię w Fitzroy Crossing.
Nie przychodź nawalony.
Jak się nazywa?
Ovi. Ovi Mahajan.
Zachowuj się, Tyler.
PRZEDMIEŚCIA DHAKI
Oto cel. Ovi Mahajan, czternastolatek.
Jego stary, Ovi Mahajan senior, siedzi.
Jego ludzie zatrudnili nas w celu odbicia syna.
Nie będą negocjować.
A druga strona?
Amir Asif, Pablo Escobar z Dhaki.
Starcie narkotykowych baronów Indii i Bangladeszu.
Niezłe sławy.
Mają kosę.
Tu was odbierzemy. José i Thiago załatwią łódź
i dostarczą was do helikoptera oddalonego o 14,5 kilometra.
- Jakieś pytania? - Ilu mają ludzi?
Z 20. Czas ucieka. Ruchy!
DHAKA, BANGLADESZ
Widzisz pralnię naprzeciwko?
No.
Idź tam.
Co teraz?
Witaj w Dhace.
Dowód.
Forsa.
Dowód.
Pokażcie dowód.
Forsa!
Jak dzieciak jest cały, moi ludzie wam zapłacą.
Rozum...
Zaraz cię...
Wyglądacie na zawodowców,
więc przejdźmy do interesów.
W porządku.
Kozak.
Nawet nie mrugnął!
Walnięty jesteś czy co?
Nie miałeś magazynka.
Starczy gadki.
Czas na interesy.
Pokaż buźkę.
Pięknie!
Dobranoc!
Nie.
Idź.
Każ im zapłacić.
A jeśli nie?
Wezmę to...
wsadzę mu w dupę i ją rozwalę.
Ruchy!
Idziemy!
Nie!
Kim pan jest?
- Możesz iść? - Tak.
Dobrze. Włóż to.
Nie! Amir, nie!
To jak, gnojki?
Któremuś coś się przypomniało?
Stop!
Wiem...
kto wziął pieniądze.
Kto?
- Sanjib. - Kto to?
Ten, którego pan zrzucił.
Podejdź.
Jak się nazywasz?
Farhad.
Farhad?
Spryciarz.
Słuchajcie
i się uczcie.
Tak przetrwacie.
Korzystajcie ze sprytu.
Farhad?
Odetnij sobie dwa palce.
Dowolne.
Dlaczego?
Dzieciak, który mnie okradł, nie żyje.
Ktoś musi przypominać innym,
co spotyka tych, którzy mnie okradają.
Lepiej odetnij z lewej dłoni.
Żeby móc trzymać broń.
Amir!
Rozmawiam!
Straciliśmy dzieciaka.
Spryciarz i farciarz.
Zamknąć miasto.
Mosty, pociągi, samoloty.
Wszystko.
To niemożliwe.
Więc niech pan coś wymyśli, pułkowniku...
bo straci pan więcej niż palec.
Dobra, idziemy.
Weź.
Jeśli chcesz żyć, to mnie słuchaj.
Włóż to.
Zjedz. Cukier ci spadł, dlatego tak się czujesz.
Do punktu 2100 metrów. Mam cel.
Przyjęłam. Zespół alfa czeka na łodzi.
Podnieś ręce.
Dobra. Imię?
Przedstaw się.
Przedstaw się, do cholery.
- Ovi. - Nazwisko?
Mahajan.
Data urodzenia?
Dwudziesty pierwszy stycznia 2005 roku.
Idziemy do punktu odbioru.
Satelita jest online. Rake i chłopiec w drodze.
Wszystko gra?
Tak.
Gotowi? Mamy 1600 metrów.
Czekamy.
Przyjąłem. Do zobaczenia.
- Nazwisko? - Mahajan.
- Data urodzenia? - Dwudziesty pierwszy stycznia 2005 roku.
Wysyłam dowód przechwycenia celu.
Macie siedem minut na przelew.
Mówi G. Zająłem pozycję.
Alarm w maszynowni.
- G, pilnuj. - Przyjąłem.
Zablokowaliśmy wszystkie mosty.
Moi ludzie przeczesują rzekę.
Znajdziemy ich.
Podoba mi się.
Daj mu broń. Niech zrobi użytek z palców.
Brak mi tchu.
Oddychaj głęboko.
Musimy ruszać. Dalej.
Rake jest pięć minut drogi od łodzi.
Co z przelewem?
Gdzie forsa?
- Nie wiem. - Odśwież.
- Nic. - Kurwa mać.
Powiedz im, że mają 60 sekund.
Inaczej chłopiec skończy w rzece.
Robią nas w chuja.
- Zgłoście się. - Tu G.
Thiago?
- Thiago? - Szlag.
Thiago?
Tyler, coś jest nie tak. Czekaj.
Czekam.
G, widzisz łódź?
Widzę. Nasi jeszcze nie wyszli.
Podejdę bliżej.
Pułkowniku, coś mamy.
- Nik, patrz. - Co jest?
Cholera.
Tyler, dwie policyjne motorówki.
- Dwieście metrów, zbliżają się. - G?
W lesie jest ktoś jeszcze.
Sto metrów od ciebie. Zbliża się.
Młody, biegiem. Głowa nisko. Już!
Znaleźli łódź.
Potrzebne wsparcie z powietrza.
Są w lesie.
Zbliża się helikopter.
Dalej!
Stój.
Ovi, tu Saju!
Zabiorę cię do domu!
- Tu jestem! - Stul dziób!
Nie zrobię mu krzywdy!
Gdy ci powiem, biegnij, bo rozwalę was obu. Rozumiesz?
Biegnij!
Ruchy!
Biegnij! Szybko!
- Ovi! - Z życiem.
- Do wozu. - Nie uciekaj!
Chłopcze! Chodź tu!
Głowa nisko!
Saju! Pomóż mi!
Puść mnie! Saju pracuje dla taty.
Ja też. Coś się popierdoliło.
Saju mógł się ugadać z tamtymi i może cię tam odesłać.
- Zawieź mnie na policję. - Też z nimi trzymają.
Musisz mi zaufać, jeśli chcesz żyć.
Są na kanale, informuj na satelitarny.
Za mostem w prawo.
- Ile za bramą? - Jaką bramą?
- W prawo. - Ciężarówka blokuje drogę.
Z prawej.
Spierdalać!
Zaraz w lewo.
Nie, w lewo! Przejechałeś.
No kurwa mać!
Uważaj!
Próbuję przeżyć.
- Zapnij pas. - Jaki pas?
Bezpieczeństwa, do chuja.
Dawno zapiąłem, jeździsz jak wariat.
Uważaj.
- Jesteś cały? - Tak.
Ruchy. Schodami, już!
Chodź.
Uwaga!
Pomocy!
Chodź tu.
Ty gówniarzu...
Biegiem!
Nie zatrzymuj się. Schodami!
Kryj się.
Dobra. Ufasz mi?
- Nie. - Świetnie.
Nie!
Wstawaj.
W porządku.
Trzymaj się blisko.
Kurwa.
Pomocy!
Jesteś cały?
Dalej, wskakuj.
- Potrąciłeś go. - No.
Siedzą nam na ogonie.
Trzymaj się.
Dobra. Przejdź na tę stronę.
Skaczemy na trzy. Gotów?
- Co? - Jeden...
Ciężarówka się rozbiła i płonie.
Chcę zobaczyć ciała.
Jedziemy.
Żyją.
Któryś z nich jest poważnie ranny.
Każdą broń w mieście macie wymierzyć w niego.
Dobra, zamknij drzwi.
Pomożesz mi?
Przytrzymaj tu.
Przełóż tędy i pociągnij.
Jasne.
Dobra.
- Jest? - Tak.
No?
Nasz nowy kolega to Saju Rav, były komandos.
Pracuje dla ojca chłopca.
Wystawili nas.
Nie dostaliśmy przelewu.
Odwaliliśmy robotę, a Mahajan nie chce płacić.
Co z G?
Nikt nie przeżył.
Cholera.
- Zamknęli miasto. Ukryłeś się? - Tak.
A młody?
Jest ze mną.
Mam lukę po wschodniej stronie mostu Sultany Kamal,
zaraz za miastem. Wyślę helikopter.
- Daleko to? - Cztery kilometry.
Zostaw chłopaka.
Tyler?
Nie takie było zlecenie.
Chuj ze zleceniem.
Załatw mi tę forsę.
Zostawisz mnie?
Wszystko słyszałem.
Jesteś moją jedyną szansą na forsę, więc nie.
Jestem jak przesyłka.
Właściwie tak.
W brązowym papierze.
Co robisz?
O to pytasz?
Gram na pianinie, gdy się denerwuję.
Pomaga mi to.
Tata się o to złości.
Traktuje mnie tak samo jak ty.
Jak przedmiot.
Nie to miałem na myśli.
Nie szkodzi.
Proszę pana.
Saju?
Cześć, piękna.
Jesteś cały?
Posłuchaj mnie uważnie.
Jeśli nie odezwę się w ciągu 12 godzin,
bierz forsę i wiej.
Zniknij.
Dobrze...
Nic ci nie jest?
Nie.
Jestem zmęczony.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Daj mi Aarava.
Aarav, tatuś do ciebie.
Sadia.
Cześć, tato.
Hej, młody.
Wrócisz niedługo?
Tak, już wkrótce.
Kiedy?
Gdy się obudzisz.
Pomagaj mamie, dobrze?
Dobrze, tato.
Kocham cię.
Zawsze.
Ja ciebie też.
Pa.
No?
Załatwiłam helikopter. Będzie czekał za mostem.
Przyjąłem. Ruszam.
Idziemy, młody.
Wsiadaj.
No dalej, złomie.
Wysiądź.
Ruchy!
- Zostań tam! - Dobra.
- Chce mi zabrać broń! - Złamałem kostkę!
Zostaw to.
Zostaw!
Mój kolega cię zastrzeli!
Oddaj mi broń!
To moje, oddawaj!
Oddawaj, bo cię rozwalę!
Ki chuj?
Sukinsyn!
Zabiję cię!
Rozwalę cię.
Spieprzać!
Zasrane gnojki.
Jesteście otoczeni. Poddajcie się.
Kurwa. Ruszamy.
Stać, bo będziemy strzelać!
Tędy!
Dobra, wchodź.
Mów.
- Dzwoń do Gaspara. - Co jest?
Napadły nas dzieci z Bullerbyn. Przebyliśmy cztery przecznice.
Miałeś zostawić dzieciaka.
Mam to gdzieś.
Tkwimy w najgorszym rynsztoku świata
z 200 gliniarzami nad głową. Dzwoń do Gaspara.
To kiepski pomysł.
Zawdzięcza mi życie.
- Tyler... - Dzwoń.
Nazywasz się Tyler?
Ja jestem Ovi.
Miło mi.
Chryste Panie!
Jak tam?
Po prysznicu lepiej.
Zdrowie.
Dobrze cię widzieć.
Dzięki za ratunek.
Weź mnie nie obrażaj.
- Głodny? - Pewnie.
Co z młodym?
Odpoczywa.
Gdzie jesteśmy?
Na południe od centrum.
Powiedziałem Nik, że nici z odbioru.
Miasto otaczają rzeki.
Prowadzą do niego mosty.
Każdy z nich zablokowano,
bo narobiłeś wokół siebie szumu.
Zaczekajmy, aż sprawy przycichną.
Wtedy cię odeślę.
To dzieło mojej żony.
Uważaj na słowa.
Żony?
To na kolano?
Kolano, plecy, bark...
Czekaj... Rany, ale mnie kolano nawala.
Dwie wystarczą.
Dobra, spadam.
Muszę ucałować żonę.
Wypocznij, niedługo wrócę.
Dobrze cię widzieć. Tęskniłem.
Nie widzisz, że jem?
- Miałem go. - Kogo?
Tego, kogo pan szuka.
Zgubiłem go koło targu.
Przeczesać targ.
Tak jest.
- Co to? - Podarunek.
Gdy pan go złapie,
chcę pociągnąć za spust.
Jeśli mi pan pozwoli,
oddam panu drugi palec.
Zrobił ze mnie durnia.
Oczywiście.
Jesteś dzieckiem.
Dam ci radę. Podarunek.
Zachowaj palec.
Pamiętaj, że na każdego kozaka
znajdzie się większy.
Tyler.
No?
Gdybyś dziś zginął, to przeze mnie.
Nie, przeze mnie.
Nie wyglądasz na Tylera.
Nie?
A na kogo?
Na Brada.
Mogę o coś spytać?
Rake.
- Co? - Tak mam na nazwisko.
Nie o to chciałem spytać. Ale to dziwne nazwisko.
To po angielsku grabie?
O co chciałeś spytać?
Zawsze byłeś taki... odważny?
Nie jestem odważny.
Jesteś. Ratujesz ludzi.
Czasami tak. A czasem robię inne rzeczy.
Zabijasz?
Tak.
Mój ojciec też zabija.
Czasem patrzę na niego przy kolacji i myślę,
że zabił dziś komuś ojca.
Niedobrze mi się robi.
Masz rodzinę?
Miałem żonę.
Gdzie jest?
Nie wiem. Dawno jej nie widziałem.
Masz dzieci?
Syna.
Gdzie jest?
Zmarł kilka lat temu.
Jak zmarł?
Miał chłoniaka.
Ile miał lat?
Sześć.
Nie było mnie przy nim.
A gdzie byłeś?
W Kandaharze w Afganistanie. Trzecią turę.
Wysłali cię?
Nie.
Zgłosiłem się.
Dobrowolnie.
Nie mogłeś na to patrzeć.
Tak.
Mówiłem, nie jestem odważny.
Wręcz przeciwnie.
Wiesz...
„Nie tonie się od wpadnięcia do rzeki,
ale od pozostania w niej”.
Kto ci to powiedział?
Przeczytałem w książce.
Estancia Los Chanares.
- Tak! - Nie kojarzę.
Najlepsze strzelanie do gołębi w Argentynie.
Leżysz w basenie, a one latają wokół.
Wystarczyło strzelać.
Pijąc drineczki.
Pierwszego zastrzeliłem, mając dziesięć lat. Mówiłem ci?
- Nie. Słuchaj. - Mówiłeś.
Nie. Miałem dziesięć lat, tata... Strzelba odbiła,
podbijając mi oko. Stary się śmiał.
Waliłem do gnojków jak szalony.
Teraz już nie.
Starość jest do dupy.
Do dupy!
Chyba zasnął.
Cholera, tragedia.
Przecież to chodzący trup.
Asif mu nie popuści.
To ujma na honorze.
Przyprowadzisz go i co? Stary siedzi.
Nie ochroni go.
Najlepsze, co możesz dla niego zrobić,
to wpakować mu kulę w łeb.
Bezbolesna śmierć.
Te dzikusy mu nie darują.
Zaczynają od uszu.
Potem odcinają palce w stawach.
Schlałeś się.
Mówię o łasce.
Wiesz, ile jest wart?
To tylko dzieciak.
Syn gangstera.
Za jego głowę dają dziesięć baniek.
Przetrzeźwiej.
Jesteś najemnikiem, więc zachowuj się jak najemnik.
Nie masz dość takiego życia? Bo ja tak.
Nie chcę skończyć, zgrywając bohatera w samobójczej misji.
Co robisz? Miałeś mi pomóc.
Pomagam ci. Dziesięć baniek.
Za parę godzin będziesz na granicy.
Z forsą w kieszeni. Zajmę się ciałem, bezboleśnie.
Lepsza przyszłość go nie czeka.
Dzwoniłeś do kogoś? Do kogo?
Nie bądź hipokrytą. Zabiłeś setkę...
Mów!
Zaczynasz ze mną?
Co zrobiłeś?
Wiesz, co mi zrobią, jeśli wyjdzie, że ci pomagam?
Co zrobią mojej żonie?
Asif to mój kumpel.
Pracowałem dla niego. Dogadaliśmy się.
On bierze dzieciaka, ty odchodzisz wolno. Obaj zgarniamy fortunę.
Czego chcesz? Mam mu strzelić w łeb?
Nie. Ja to zrobię.
Nie rób tego.
Kiedyś mnie ocaliłeś.
Teraz ja ocalę ciebie.
Zejdź mi z drogi.
Tyler, przestań!
Co my robimy?
Nie wstawaj.
Cześć.
Wiem, źle to wygląda.
Chcę do domu.
Zabiorę cię do domu.
Obiecuję.
Mam chłopca. Musisz mi pomóc.
Zostań tu.
Tak po prostu?
Tak. Chcę go stąd zabrać. Nic więcej.
Dlaczego?
Bo tak.
Zabiłby moich bliskich, gdybym nie odzyskał chłopaka.
Moi ludzie czekają na niego za mostem Sultany Kamal.
Dzielą nas od nich dwie blokady.
Ja spróbuję odwrócić ich uwagę.
Ty zabierz chłopca.
Tyler.
Do zobaczenia.
Ruszajmy.
Chodź.
Ufasz mu?
Tak.
Pasy.
Trzeba iść pieszo.
Znaleźliście chłopaka?
Jeszcze nie.
Ale widzieliśmy naszego znajomego.
Chłopak jest blisko.
Nie ma przejścia.
Zatrzymajcie się!
Zdejmij mu czapkę. Pokaż twarz.
Nie rozumiem.
Zdejmij mu czapkę.
Rób, co mówi.
- Ruszać się! - Dalej.
Zostań tu.
Wyślij dwie jednostki na most.
Dwie jednostki na most, migiem.
Dawać karabin!
Zostań i się nie wychylaj. Odciągnę ich.
Ruszaj.
Rake, potrzebuję cię na moście!
Idę.
Ja pier...
Gdzie młody?
Ukrywa się w połowie mostu.
Toruję mu drogę.
Yaz, ile jeszcze?
Dwie minuty.
Kurwa, walą do mnie. Odchodzę na drugi krąg.
Widzisz ten helikopter?
Biegnij do niego, ile sił w nogach.
Nie. Wstań, proszę.
Zestrzelone, strefa czysta. Mamy dwie minuty.
Idź.
- Wstawaj. - Biegnij.
Wiej!
8 MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Napisy: Konrad Szabowicz