Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(เมืองเมริด้า ประเทศเม็กซิโกวันแห่งผู้ล่วงลับ)
เมืองเมริด้าในคาบสมุทรยูกาตัน
เป็นศูนย์กลางของความหายนะที่ใหญ่ที่สุดที่เคยเกิดกับโลกของเรา
ดาวเคราะห์น้อยทั้งดวงตกมาที่นี่
มันเกิดขึ้นเมื่อหลายล้านปีที่แล้วก่อนที่มนุษย์จะเกิด
แต่พิธีบูชาลูกไฟก็คล้ายกับการจำลองเหตุการณ์
แน่นอนว่าชาวมายาโบราณไม่อาจรู้ได้
เราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคต...
(เมืองเชเลียบินสค์ ประเทศไซบีเรีย)
ว่าอะไรจะมาทำลายล้างเรา
แต่มันจะเหมือนกับลูกไฟลูกนี้ที่อยู่เหนือไซบีเรีย
แต่ใหญ่กว่ามาก
ภาพที่กล้องติดรถยนต์บันทึกไว้
เหมือนกับนิยายวิทยาศาสตร์
ผู้มาเยือนจากต่างดาว
จากความลึกลับของจักรวาลได้มาถึงแล้ว
และไม่รู้อีกเท่าไรที่กำลังเดินทางมา
(หลุมอุกกาบาตวูล์ฟครีกรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย)
ถ้าจะมีอะไรยิ่งใหญ่เกิดขึ้น
ก็จะมีแสงจ้าบนท้องฟ้าแม้แต่ในเวลากลางวัน
แต่นั่นก็อาจจะยังอีกหลายล้านปี
อุกกาบาตชนโลกของเราตลอดเวลา
และลูกใหญ่ๆก็เปลี่ยนแปลงภูมิประเทศไปหมด
และมีผลกระทบอย่างมากต่อวัฒนธรรม
ตัวอย่างหนึ่งก็คือวัฒนธรรมอิสลาม
ตามประเพณีโบราณ
พระเจ้าส่งหินก้อนหนี่งลงมาจากสวรรค์
เพื่อนำทางอดัมกับอีฟไปสู่จุดที่จะสร้างแท่นบูชา
อุกกาบาตตกลงมา
ตรงที่นครมักกะฮ์อันศักดิ์สิทธิ์ถูกสร้างขึ้นในภายหลัง
(นครมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย)
เราอยู่ที่จุดที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในโลกมุสลิม
มีกะอ์บะห์ตั้งอยู่ตรงกลาง
มีหินสีดำฝังอยู่ที่หัวมุมด้านตะวันออก
หินนี้เป็นที่เคารพบูชามาก่อนยุคอิสลาม
อย่างน้อยพันปีก่อนที่พระโมฮัมหมัดจะก่อตั้งศาสนาอิสลาม
หินสีดำนี้ล้อมกรอบด้วยเงิน
และไม่มีใครได้รับอนุญาตให้วิเคราะห์มันได้
แต่เกือบแน่ใจได้ว่ามันคืออุกกาบาต
มีคน 1.9 พันล้านคนนับถือศาสนาอิสลาม
สำหรับผู้แสวงบุญ
หินสีดำเป็นหนึ่งในพระธาตุที่ได้รับความเคารพนับถือมากที่สุด
ดึงดูดผู้คนนับไม่ถ้วนเพื่อไปสัมผัสและจูบ
เพราะพวกเราไม่ใช่มุสลิม จึงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเมืองศักดิ์สิทธิ์
เราจึงต้องพึ่งภาพวิดีโอจากมือถือของผู้นับถือคนหนึ่ง
กลับมาที่ความกว้างใหญ่ที่เงียบงันแห่งทะเลทรายออสเตรเลีย
ไคล์ฟ ออพเพนไฮเมอร์จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
ผู้เริ่มต้นหนังเรื่องนี้อธิบายให้ผมฟังว่า...
นักวิทยาศาสตร์เพิ่งจะรู้เรื่องหลุมขนาดใหญ่บนพื้นดินในปี 1947
เมื่อเห็นมันจากอากาศ
หลุมอุกกาบาตกว้างราวหนึ่งกิโลเมตร
(ไคล์ฟ ออพเพนไฮเมอร์)
และเกิดขึ้นเมื่อสะเก็ดของดาวเคราะห์น้อยที่เป็นเหล็ก
ขนาดเท่าเรือรบ และเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 15 กิโลเมตรต่อวินาที
ตกลงมากระแทกพื้นดิน
และผนังของหลุมอุกกาบาตบริเวณนี้
เกิดจากหินโบราณ
ที่แตกเป็นชิ้นๆ จากการถูกพุ่งชนและกระจายไปทั่ว
อุกกาบาตเองก็กลายเป็นผุยผงเกือบหมด
มีเพียงสะเก็ดไม่กี่ชิ้น
ที่ถูกพบบริเวณทะเลทรายรอบๆ
รูปแบบของการกระจายตัว
แสดงให้เห็นว่าอุกกาบาตระเบิดมาจากทางด้านนั้น
เรื่องอุณหภูมิก็น่ามหัศจรรย์มาก
เกิดมวลอากาศร้อนขนาดใหญ่
ทะลุชั้นบรรยากาศไปถึงชั้นที่สอง
และส่งเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยโปรยปรายลงมาเป็นบริเวณกว้าง
และแน่นอนว่าเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
จากการถูกพุ่งชนนั่นเอง
ก็เลยมีแผ่นดินไหวรุนแรง
ตอนนี้เราอยู่กลางทะเลทราย
แต่ลองคิดดูว่าถ้าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในเขตเมืองในวันนี้
มันจะทำให้เสียหายสักเพียงไหน
แทบจะไม่มีใครเคยโดนชนด้วยอุกกาบาตเลยใช่ไหม
มีผู้หญิงคนหนึ่งถูกชนด้วยอุกกาบาต
ที่ทะลุหลังคาบ้านของเธอ
และตกใส่เธอในขณะที่เธอนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟา
อุกกาบาตซิลาคอก้า
(วันที่ 30 พฤศจิกายน 1954เวลา 12.46 น.)
เธอรอดชีวิตมาได้แต่ก็มีรอยฟกช้ำที่น่ากลัว
(แอนน์ ฮอดจ์สเมืองซิลาคอก้า รัฐแอละแบมา)
ถึงแม้รอบๆ หลุมอุกกาบาตจะน่ากลัวและไม่น่าอยู่
แต่ก็มีคนพื้นเมืองอาศัยอยู่แถวนี้
หลายคนหาเลี้ยงตัวเองในฐานะศิลปิน
(ศูนย์ศิลปะบิลลิลูน่า)
เช่นเดียวกับคนในชุมชนบิลลิลูน่าที่ใกล้ที่สุด
พวกเขาไม่ได้เห็นการพุ่งชนมากว่าแสนปีแล้ว
แต่มีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเร็วๆ นี้
ที่กระตุ้นเตือนความทรงจำเชิงวัฒนธรรม
ในภาพวาดของพวกเขามักจะมีลวดลายหลุมอุกกาบาต
แต่มันฝังลึกลงไปกว่านั้น
เราได้พบกับเคที่ ดาร์กกี้
จิตรกรที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในชุมชน
นี่ภาพวาดของคุณเองใช่ไหมครับ
ไหนขอดูภาพนี้หน่อย
ช่วยบอกได้ไหมว่าเรากำลังดูรูปอะไรอยู่
เป็นภาพวาดที่สวยมาก
นี่คือเนินทราย...
นี่คือต้นหญ้า
ไม่มีมันฝรั่งหรือที่เราเรียกว่าคาร์นที
(เคที่ ดาร์กกี้จิตรกร)
นานมาแล้ว คนเฒ่าคนแก่เล่าว่า...
มีชายคนหนึ่งออกไปล่านกที่หลุมอุกกาบาต
แต่เขาเดินทะลุอุโมงค์ใต้แม่น้ำ
ที่เราเรียกว่าลำห้วย
และโผล่ออกมาอีกด้านหนึ่งของหลุม
และเมื่อเดินกลับไปทางที่มา
จากที่ที่เขาล่าสัตว์
แล้วในเรื่องนี้หลุมเกิดขึ้นได้อย่างไร
ต้นกำเนิดคืออะไร
คนที่ไม่ใช่ชาวพื้นเมืองจะบอกว่ามีอุกกาบาตตกลงมาที่นั่น
- นั่นคือเรื่องที่คนขาวเล่ากัน- เรื่องที่คนขาวเล่ากัน
บางคนว่าดาวตกลงมา
แต่บรรพบุรุษและคนเฒ่าคนแก่บอกเราว่า
มีงูสีรุ้งตกลงไปในหลุม
เราถึงมีเรื่องเกี่ยวกับหลุมนี้สามเรื่องด้วยกัน
แต่ก็เชื่อมโยงกันเป็นเรื่องเดียว
พวกเราจะพาเด็กๆ ไปด้วยเสมอ
ทุกเสาร์-อาทิตย์เราจะออกไปตั้งแคมป์ที่นั่น
มันเป็นที่ที่เรารู้สึกถึงบรรพบุรุษและครอบครัวของเราได้
ว่าพวกเขาคุ้มครองเราเวลาที่เราไปที่หลุม
เป็นสถานที่พิเศษสำหรับพวกเรา
และสำหรับครอบครัวของเราด้วย
อุกกาบาตตกมาอย่างส่งเดช
มีลูกหนึ่งซึ่งสำคัญมากตกมาที่แคว้นอัลซาส ประเทศฝรั่งเศส
แต่ที่นี่มันเปลี่ยนเรื่องราวของคนมันมีอิทธิพลต่อประวัติศาสตร์
ที่เห็นอยู่ไกลๆ คือเมืองเอนซิสไฮล์ม
(เมืองเอนซิสไฮล์มแคว้นอัลซาส ประเทศฝรั่งเศส)
ในศตวรรษที่ 15ประวัติศาสตร์ของโลกเริ่มต้นที่นี่
เพราะอาณาจักรฮาพส์เบิร์กกลายเป็นที่ยอมรับ
เพราะหินที่ตกลงมา
มีป้ายบอกจุดที่มันตกลงมา
ไคล์ฟพาศาสตราจารย์ไซม่อน ชาฟเฟอร์
เพื่อนร่วมงานจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
(ไซม่อน ชาฟเฟอร์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์)
เขาเป็นนักประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์หนึ่งในพหูสูตไม่กี่คนที่เหลืออยู่
เกิดอะไรขึ้นใน...วันที่ 7 พฤศจิกายน 1492
ในวันพิเศษวันนี้
มีลูกไฟปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
มันเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วและส่งเสียงหวีดหวิวไปด้วย
แล้วมันก็ตกลงมาที่ทุ่งหญ้าแห่งนี้เมื่อเวลา 11.30 ตอนเช้า
จากรายงานส่วนมาก
มีคนยืนอยู่ที่ทุ่งหญ้าเพียงคนเดียว
เด็กเลี้ยงแกะ
และเขาก็คงได้เห็นสิ่งที่วิเศษที่สุด
คงได้เห็นหินขนาด 300 ปอนด์พุ่งลงมาชนทุ่งหญ้า
จนกลายเป็นหลุม
วันที่ 7 พฤศจิกายน 1492
วันที่ก้อนหินตกลงมานั้น
เป็นเพียงไม่กี่วันหลังจากการมาถึงของสิ่งที่ยิ่งใหญ่อีกสิ่งหนึ่ง
นั่นก็คือการมาถึงของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสและลูกเรือ
ที่โลกใหม่ในทะเลแคริบเบียน
และเพราะโคลัมบัสนี่เอง
ที่ทำให้มีการปลูกข้าวโพดที่นี่
นี่เป็นผลของการแตกตัวของการเกษตรในยุโรป
และของพืชผลที่ก่อนหน้านั้นปลูกในทวีปอเมริกาเท่านั้น
การที่หินตกลงมานั้นสำคัญมาก
ถึงกับมีพงศาวดารที่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในปี 1492
ที่เล่าแต่เรื่องก้อนหินแห่งเมืองเอนซิสไฮล์ม
โดยที่ไม่พูดถึงโคลัมบัสเลย
อาจเป็นอย่างที่พวกเขาคิดก็ได้ว่าหินนั้นอาจจะตกลงมาจากพระเจ้า
ลงมาใกล้เมืองที่สำคัญมาก
เมืองเอนซิสไฮล์มในแคว้นอัลซาส
เมืองเอนซิสไฮล์มในขณะนั้น
เป็นกองบัญชาการของกองทัพออสเตรีย
ในภูมิภาคนี้
ภายในสองอาทิตย์หลังจากที่ก้อนหินตกลงมา
ผู้บัญชาการทหารออสเตรีย
แม่ทัพใหญ่แม็กซิมิเลียนก็มาถึง
เห็นแก่สวรรค์เถอะทำไมหินถึงตกมาในตอนนั้น
หินตกลงมาที่ทุ่งหญ้านี้เพื่อเห็นแก่สวรรค์จริงๆ
สำหรับคนเหล่านั้น
สัญญาณเหนือธรรมชาติจากสวรรค์ถือเป็นข้อความ
เหมือนกับได้รับอีเมลจากพระเจ้า
ถึงชาวประชาของแม็กซิมิเลียน
ว่าการปกครองของเขาถูกต้องแล้ว
ว่าเขาจะเอาชนะศัตรู
ว่าควรจะเชื่อฟังคำสั่งของเขา
คุณมาสนใจเรื่องนี้ได้อย่างไร
ผมคิดว่าสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับอุกกาบาต
คือการที่มันมีความรู้สึกและมีความหมาย
คนเคยคิดว่ามันตกลงมาพร้อมกับสิ่งอื่น
บ้างว่าชิ้นส่วนของร่ายกายคนกบหรือไม่ก็ฝนเลือด
พร้อมกับโรคระบาดหรือภัยพิบัติอื่นๆ
อุกกาบาตเป็นสิ่งมีชีวิต
เกือบเหมือนสัตว์ที่มีความหมายกับเรา
ผมคิดว่ามันเป็นแนวคิดที่ทรงพลังและแยบยล
ความคิดที่ว่าอุกกาบาตมีความหมาย
และเป็นหน้าที่ของมนุษยชาติที่จะต้องตีความหมายของมัน
ไซม่อน ชาฟเฟอร์คงจะเล่าต่อ
โดยไม่น่าเบื่อและไม่หยุดเลยเป็นเวลาแปดชั่วโมง
แต่เราอยากเห็นซากของหินที่พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น
มันดูเหลือเชื่อ ชวนให้จินตนาการ
นายกเทศมนตรีของเมืองอยากจะทักทายเรา
ขนาบข้างมาด้วยเพื่อนๆที่สนใจอุกกาบาต
ตราสัญลักษณ์นี้มาจากไม้แกะสลักในยุคกลาง
คุณจะพบได้ทั่วไป
แต่วันนี้มันหมายถึงการคิดย้อนหลังและคิดล่วงหน้าไปหลายศตวรรษ
สมาชิกของชมรมก้อนหินนี้
เคยคิดถึงอนาคตไกลแสนไกลหรือไม่
พวกเขากำลังคิดอะไรอยู่
พวกเขามีแผนการไกลอะไร
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเผ่าพันธุ์มนุษย์สูญพันธุ์
เราจะทิ้งอะไรไว้ให้นักบินอวกาศแห่งอนาคตจากโลกอื่น
เพื่อแสดงว่าเราจะไม่ทิ้งสหายไว้เบื้องหลัง
เราเห็นรูปปั้นนี้อยู่ข้างหิน
"สวัสดี ฉันชื่อฌอง"
รูปปั้นพูด หวังว่ามนุษย์ต่างดาวจะพูดภาษาฝรั่งเศสได้นะ
"ฉันเป็นคนงานเหมือง
และโลกของเราก็สวยงามแบบนี้"
เมื่อเรามองเห็นอันตรายในท้องฟ้ายามค่ำคืน
เราจึงเตรียมการป้องกันไว้ก่อน
เราขุดอุโมงค์และสร้างหลุมหลบภัยใต้ดิน
เราคิดว่าเราจะอยู่รอดได้เป็นสิบปี
และถ้าพายุไฟมา
ฉันก็แน่ใจว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์จะอยู่รอด
แต่ฉันก็ไม่ใช่ศาสดาฉันเป็นเพียงคนงานเหมือง"
"ขอให้สนุกกับการเยี่ยมชมช่วงสุดท้าย"
(สนามวาลฮอลล์)
(เมืองออสโล ประเทศนอร์เวย์)
ที่หมายต่อไปคือสนามกีฬาใหญ่ที่เมืองออสโล ประเทศนอร์เวย์
ใหญ่ขนาดเอาสนามฟุตบอลมาใส่ได้ทั้งสนาม
แต่เราสนใจที่หลังคาของมันมากกว่า
และสนใจผู้ชายคนนี้ ยอน ลาร์เซน
นักดนตรีแจ๊สที่ดังที่สุดในนอร์เวย์
(ยอน ลาร์เซน)
แต่ความเป็นนักวิทยาศาสตร์สมัครเล่น
ทำให้เขาขึ้นมาอยู่บนหลังคานี้
มันเริ่มอย่างไรครับคุณมาเจอที่นี่ได้อย่างไร
ผมหาในกูเกิลเอิร์ธ
และเจอหลังคาที่ใหญ่ที่สุด
สนามกีฬานี้น่าจะใหญ่ที่สุดในออสโลในขณะนั้น
และผมก็เห็นว่า...
วัตถุขนาดเล็กจะไหลลงมาตามด้านข้างและมากองรวมกันแถวนี้
และสุดท้ายก็มาอยู่ใกล้ท่อระบายน้ำ
ก็อย่างที่เราเห็นว่ามีฝุ่นเยอะ
แต่ในนั้นจะมีผงฝุ่นคอสมิกปนอยู่ด้วย
คุณเริ่มจากที่ไหน
คุณเป็นนักดนตรีที่ประสบความสำเร็จมา 40 ปี
คุณมาอยู่บนหลังคานี่ได้ยังไงหนีแฟนเพลงมาหรือครับ
ไม่เลย ผมสะสมหินมานานแล้วและสนใจเรื่องธรณีวิทยามาตลอด
เป็นงานอดิเรกของผมมาทั้งชีวิตเลย
เมื่อสิบปีก่อน ตอนที่ผมกำลังทานอาหารเช้าอยู่นอกบ้าน
ผมเจอจุดเล็กๆ สีดำแวววาวอยู่บนโต๊ะ
ซึ่งเมื่อสองวินาทีก่อนหน้านี้ไม่มี
ผมก็เลยหยิบมันขึ้นมาด้วยนิ้วของผม
และเนื่องจากผมมีความรู้ทางแร่วิทยาอยู่บ้าง
ผมก็เลยรู้ว่า"ว้าว มันเป็นหินขนาดจิ๋ว"
และเราก็สงสัยกันว่า
"มันมาจากไหน มาจากอวกาศหรือเปล่านะผมไม่รู้จริงๆ"
ผมก็เลยหาข้อมูลด้วยกูเกิลและพบว่า
มีผงฝุ่นคอสมิกแปลกๆ
ที่เรียกว่าละอองดาว
และมันก็เริ่มจากตรงนี้เอง
คุณคิดว่ามีละอองดาวตรงนี้
คุณใช้เครื่องมืออะไรเก็บเศษของพวกนี้
อาวุธสำคัญของผมคือแม่เหล็ก
ผมใช้แม่เหล็กเพราะว่า...
ละอองดาวคือแม่เหล็ก
ผมเริ่มจากการเอาแม่เหล็กใส่ไว้ใน
ในถุงพลาสติกเล็กๆ มีซิปแบบนี้
และก็ตะขอก็ช่วยได้เยอะ...
น่าแปลกจริงๆที่ยอน ลาร์เซนและอุปกรณ์คร่ำครึ
ได้เริ่มวิทยาศาสตร์แขนงใหม่ขึ้น
บริเวณนี้จะเป็นพื้นที่สุ่มตัวอย่าง
ผมจะเลื่อนมันไปบนพื้นแบบนี้
ผงหนักๆ จะกลิ้งลงไปอยู่ตรงที่หนักที่สุด
นี่อาจจะเป็นอณูแม่เหล็กขนาดจิ๋ว
ผมจะเอามาดูด้วยกล้องจุลทรรศน์ทีหลัง
แต่ละวันมีผงฝุ่นจากอวกาศตกลงมาที่โลกสักเท่าไรครับ
เรารู้ตัวเลขนี้ไหม
ประมาณหนึ่งร้อยตันครับ
ลองนึกภาพรถบรรทุกทรายคันใหญ่สองคันเทฝุ่นคอสมิกลงที่โลกทุกวัน
แต่นั่นก็เท่ากับหนึ่งอณู
ต่อปี ต่อหนึ่งตารางเมตร
อณูเหล่านี้คือข้อความใช่ไหม
เหมือนเป็นข้อความพิเศษสำหรับคุณ
สำหรับผมมันใช่
มันคือสสารที่เก่าแก่ที่สุด
ไม่มีอะไรที่เดินทางไกลกว่านี้
และเมื่อผมหยิบละอองดาวขึ้นมาผมรู้สึกได้ว่า
ไม่มีมนุษย์คนไหนได้แตะต้องอะไรที่เก่าแก่กว่านี้
เหมือนได้จ้องตากับกัลปาวสาน
มันคือเศษซากของยุคสมัยอื่น
ของดาวที่กำลังจะตายจากยุคอื่น
มีเรื่องราวที่ย้อนไปถึงบิกแบง
นี่คือยาน เบรลี่ คีห์เลอ
นักธรณีวิทยาที่จะวิเคราะห์ตัวอย่างของยอนด้วยกล้องจุลทรรศน์
(ยาน เบรลี่ คีห์เลอ)
เราชอบการแต่งตัวแบบไวอัท เอิร์ปของเขา
เขาเกิดที่เทกซัส
แต่เขามีอะไรมากกว่านั้น
เขารอดจากมะเร็งสี่ครั้ง
มีสองครั้งที่เป็นระยะสุดท้าย
เขาอยากสนับสนุนการวิจัยโรคมะเร็ง
ตอนนี้เขามีส่วนร่วมในการรักษามะเร็งแบบใหม่
นี่เป็นรังลับ
เราพยายามทำเอกสารการถ่ายภาพที่นี่
- นี่เพื่อนของผม ยาน คีห์เลอ- สวัสดีครับ
เราทำงานด้วยกันมาหลายปี
เพื่อถ่ายรูปสีที่มีความละเอียดสูงของละอองดาว
ไม่มีที่ไหนในโลกที่ทำการขยายได้มากเท่านี้
คุณขยายแค่ไหน
คุณเห็นไหมว่าอณูพวกนี้เล็กแค่ไหน
แทบจะมองไม่เห็นเลยด้วยซ้ำ
เราต้องขยายสองสามพันเท่า
เพื่อให้ได้รูปขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งเมตร
เราต้องการแบบนั้น
ตอนที่ทุกคนบอกว่าเป็นไปไม่ได้
ตอนนี้คุณได้สร้างวิทยาศาสตร์แขนงใหม่ขึ้นมาแล้ว
คุณจำผลตอบรับจากเพื่อนร่วมงานได้ไหม
- พวกเขาหัวเราะกันใหญ่- ใช่แล้ว
ตอนที่ถามเราว่า "คุณจะทำอะไรนะ
ใครๆ ก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
อัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงรบกวนมากกว่าหนึ่งต่อพันล้านเสียอีก
รู้สึกดีขึ้นมาเลย"
คุณเสียใจไหมตอนนั้น
ไม่เลยครับ
นี่เป็นงานวิทยาศาสตร์
มันไม่เกี่ยวอะไรกับความรู้สึกมันก็แค่ความอยากรู้อยากเห็น
อันนี้มาจากเมื่อเช้านี้
พอเห็นลักษณะพื้นผิวที่พิเศษแบบนี้ เราก็รู้เลย
"นี่แหละละอองดาวและไม่ใช่ผงฝุ่นอุตสาหกรรม"
ตอนนี้ภาพยังไม่ชัด
เรา... เราถ่ายรูปได้ไหม
- ไม่ได้- ไม่ได้ครับ
ถ้าเรา...
ถ้าเราตื่นเต้นเกินไปการเต้นของหัวใจของเราจะไปรบกวนได้
ดังนั้นจึงถ่ายไม่ได้
ต้องออกไปถ่ายข้างนอกถึงจะถ่ายรูปได้
อณูเหล่านี้มาจากไหน
เป็นคำถามที่ดีมากเพราะเราก็ไม่มีคำตอบ
มันมาจากอวกาศแน่นอน
บางอันมาจากแถบดาวเคราะห์น้อย
บางอันก็อาจจะมาจากดาวหาง
แต่ก็อาจจะมาจากกาแล็กซีอื่นหรือระบบสุริยะอื่นๆ ก็เป็นได้
เราไม่รู้ว่าแต่ละสะเก็ดมาจากไหน
มันน่าอัศจรรย์มาก
ทุกคืนวันอังคารพอยอนเอาละอองใหม่มาให้
เราก็ตะลึงไป
เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง
อณูเหล่านี้เล็กและโดดเดี่ยวอยู่ในอวกาศ
บางอันไม่เคยใหญ่กว่านี้เลย
เช่น การสร้าง...
การสร้างดาวเคราะห์เล็กๆที่แถบดาวเคราะห์น้อย
จริงๆ มันคือฝุ่นคอสมิกฝุ่นมีอยู่ทั่วไปในจักรวาล
ด้านบนนี้คือโลหะผสมเหล็ก-นิกเกิล
และเริ่มมีการตกผลึก
เริ่มจากแก้ว
และเริ่มตกผลึกเป็นแร่โอลิวีน
และรอบนอกเป็นขอบเหล็กซัลไฟด์ที่บางมาก
มันเกือบเหมือนดาวเคราะห์นอกระบบที่เป็นน้ำแข็ง
ดูหนาแน่นมาก ใช่แล้ว
มีภูเขาน้ำแข็งที่กำลังแตกด้วย
ผมว่าอันนี้น่าสนใจมากเป็นพิเศษ
เมื่อตอนเข้ามาในชั้นบรรยากาศมันมีอุณหภูมิสูงมาก
ด้านหน้าซึ่งก็คือส่วนบนนี้
คือทิศทางที่มันเข้ามาในชั้นบรรยากาศของโลก
จากนั้นเมื่อมันเริ่มช้าลงแกนโลหะหนักจะถูกผลักไปข้างหน้า
โดย... ความเฉื่อย
และท้ายสุดก็จะมีเหล็กนูนๆ ขึ้นมาด้านหน้าของอณู
คือเหล็ก-นิกเกิลอยู่ด้านหน้าตามเคย
ถึงเราจะเก็บตัวอย่างได้กว่า 2,500 ชิ้น
ก็ไม่มีชิ้นไหนที่เหมือนกันเลย
เมื่อคุณเริ่ม...
ทำความกับรู้จักละอองดาวและฝุ่นคอสมิก
คุณจะเห็นว่ามันแตกต่างจากธรณีวิทยาภาคพื้นดินมาก
มันผ่านกระบวนการด้วยความเร็วสูง
เร็วกว่ากระสุนปืนไรเฟิล 50 เท่า
และอุณหภูมิที่สูงอย่างกับนรก
และกลายเป็นของล้ำค่าจากอวกาศ
ความสวยงามและประหลาดที่เราเห็นยังแปลกมากขึ้นได้อีก
นี่เป็นตัวอย่างของรูปแบบ
คุณถือไว้นะ ผมจะเดินไปที่กระดานข้างหน้าและ...
ตัวอย่างที่ไคล์ฟกำลังฉายอยู่นี้
เป็นเครื่องพิสูจน์ของสิ่งที่เคยคิดกันว่าเป็นไปไม่ได้
มันเกี่ยวกับโครงสร้างของผลึก
ที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้
ที่เรียกกันว่าการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบ
(พอล สไตน์ฮาร์ดมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน)
เขาคือคนที่ไม่ยอมรับความเป็นไปไม่ได้
นี่คือนักจักรวาลวิทยาที่มีชื่อเสียงพอล สไตน์ฮาร์ด จาก ม.พรินซ์ตัน
คุณพบหลักฐานของการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบตามธรรมชาติ
ในจักรวาลที่พบในอุกกาบาต
การตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบคืออะไร
คือการรวมตัวของสสารแบบที่เราคิดว่าเป็นไปไม่ได้
เราเข้าใจว่าเป็นไปไม่ได้มาเป็นร้อยๆ ปี
แต่ตอนนี้เรารู้แล้วว่าไม่เพียงแต่มันเป็นไปได้
มันเกิดขึ้นในจักรวาลมานานมากแล้ว
นานกว่าเราที่เราจินตนาการไว้
เรามาเริ่มกันด้วยอะไรง่ายๆ
คริสตัลเป็นการเรียงตัว
เหมือนการปูกระเบื้องพื้นห้องน้ำ
- โอเค- สี่เหลี่ยมง่ายๆ
กระเบื้องสี่เหลียมเข้ากันได้พอดี
แต่กับห้าเหลี่ยมหรือสมมาตรห้าชั้น
คุณจะเจอปัญหาทันที
ไหนลองขยับมาตรงนี้หน่อย
และ...
เริ่มเห็นแล้วว่าจะมีปัญหาที่ไหน
เห็นไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
เราเปิดช่องว่างขึ้นมาและตอนนี้ก็ต้องเลือกแล้ว
เราไม่สามารถจะเติมช่องว่างนั้นได้
ผมเอาใส่ตรงนั้นหรือตรงนั้นได้
- แต่ไม่มีทาง...- ใช่
อะตอมไม่ชอบมีช่องว่าง
ดังนั้นเมื่อคุณสร้างช่องว่างระหว่างอะตอม
มันก็จะเคลื่อนตัวไปรอบๆเพื่อกำจัดช่องว่างนั้น
สมมาตรห้าชั้นเป็นสิ่งต้องห้ามของสสาร
การตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบยิ่งซับซ้อนและลึกลับว่านี้อีก
มาดูต้นแบบการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบกันก่อน
จะได้เห็นว่ามันเป็นอย่างไร
การปูกระเบื้องที่คุณเห็นบนโต๊ะเป็นตัวอย่างที่ดีเลย
ถ้าคุณศึกษามันให้ดีจะเห็นได้ว่ามีแค่สองชิ้น สองแบบ
นั่นไก่นี่
คล้ายกับตัวต่อของเด็กๆ
แต่มีความเป็นคณิตศาสตร์ที่แยบยลแฝงอยู่
รูปแบบนี้ค้นพบโดยเซอร์โรเจอร์ เพ็นโรสในช่วงปี 1970
(เซอร์โรเจอร์ เพ็นโรส)
นักคณิตศาสตร์และบางครั้งก็นักจักรวาลวิทยาด้วย
มันน่าตื่นเต้นมากที่รูปแบบการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบ...
(เทวสถานดาร์บไบอิหม่ามเมืองเอสแฟฮอน ประเทศอิหร่าน)
สามารถพบได้ที่เทวสถานในเมืองเอสแฟฮอนในอิหร่าน
โดยปราศจากหลักการทางคณิตศาสตร์พื้นฐาน
ช่างฝีมือเมื่อห้าร้อยกว่าปี
แก้เรขาคณิตของสมมาตรห้าชั้นที่เป็นไปไม่ได้ได้สำเร็จ
นี่ไง
ขอเตือนไว้ก่อนเลย...
สมควรแก่การเตือนแล้ว
เพราะมันซับซ้อนมากจริงๆ
จนเราจะไม่ทรมานคุณด้วยรายละเอียดปลีกย่อย
เอาสักตัวอย่างหนึ่งแล้วกัน
แทนที่จะเป็นทรงยี่สิบหน้าก็เป็นทรงยี่สิบหน้าของทรงยี่สิบหน้า
เราเลยคิดว่า "นั่นอาจจะเป็นการสร้างอะไรจากด้านนอก
เพื่อคงโครงสร้างนี้ไว้"
แต่เราก็เจอปัญหา
แต่โมเดลอันนี้ก็แก้ปัญหานั้นไปได้
มันแสดงให้เห็นถึงการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบที่แท้จริง
และถ้าคุณสามารถสร้างแนวระนาบนี้ได้...
ตอนนี้สไตน์ฮาร์ดอยากเจอการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบตามธรรมชาติ
คุณก็เลยไปออกภาคสนามที่คัมชัตคา
คงได้แรงบัลดาลใจจากทฤษฎี...
จากโมเดลอันนี้เลย
เพราะมันหมายถึงว่า
"ถ้าอะตอมมีพลังงานเหมือนลูกโซ่นี้
พวกมันก็จะต้องรวมตัวมาเป็นลักษณะนี้"
ทำให้ผมคิดทันทีว่า
"เป็นไปได้ไหมที่ธรรมชาติจะสร้างการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบก่อนมนุษย์"
นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการค้นหาการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบนับสิบปี
ต่อมาเราได้พบกับนักแร่วิทยาในเมืองฟลอเรนซ์ ชื่อลูก้า บินดี้...
(ลูก้า บินดี้มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์)
ในพิพิธภัณฑ์ของเขามีตัวอย่าง...
ของหินที่ซับซ้อน
ที่มีการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบเป็นเม็ดเล็กๆ อยู่ข้างใน
จากการศึกษาตัวอย่างนี้
เราจะเห็นเป็นนัยว่าในมือของเราคือชิ้นส่วนอุกกาบาต
แต่เพื่อพิสูจน์เราต้องรู้ว่าหินก้อนนั้นมาจากไหน
และดูว่าเราจะหาตัวอย่างเพิ่มเติมเพื่อพิสูจน์เรื่องนี้ได้หรือไม่
พอล สไตน์ฮาร์ดและลูก้า บินดี้
จึงออกสำรวจแถวตะวันออกของรัสเซีย
ใกล้กับช่องแคบเบริง
จุดสีแดงแสดงถึงแหล่งที่มีชิ้นส่วนอุกกาบาต
ที่พบบริเวณลำห้วยที่มีชื่อว่าลิซท์เวอนิโทเวีย
ที่ไม่มีใครรู้จัก
การออกสำรวจครั้งนี้ทำร่วมกับทีมนักธรณีวิทยาของรัสเซีย
ที่พบตัวอย่างแรกเมื่อหลายสิบปีก่อน
พวกเขาต้องเผชิญกับภูมิประเทศที่ยากลำบาก
ซึ่งเป็นเรื่องใหม่สำหรับพอล สไตน์ฮาร์ด
ประสบการณ์นอกสถานที่ของเขานั้นไม่เกินไปกว่าสนามหญ้าของพรินซ์ตัน
ยุงนับไม่ถ้วนรุมทรมานเขา
ภาพที่เห็นคือพอลใส่มุ้งครอบหน้าไว้
นอนหลับก็ไม่สนิท
หมีไม่ได้อยู่แค่ในฝันร้ายแต่อยู่ในความเป็นจริงด้วย
การทำงานที่แสนยากลำบากของพวกเขาได้ผล
การตรวจสอบเบื้องต้นของสิ่งที่เจอดูน่าจะมีหวัง
คราวนี้บินดี้และสไตน์ฮาร์ดก็ฉลองได้
ถึงแม้พวกเขายังไม่รู้ว่ามีการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบหรือไม่
รูปแบบการเลี้ยวของรังสีเอกซ์ของตัวอย่างที่พบใหม่
ก็แสดงถึงสมมาตรห้าชั้นที่เป็นสิ่งต้องห้าม
อันเป็นข้อพิสูจน์ว่ามีการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบในอุกกาบาต
เล่าความรู้สึกตอนที่เห็นให้ฟังหน่อย
เหมือนกับว่าทุกอย่าง...เวลาหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
เหมือน...
รูปนี้บอกผมได้ทันทีว่า
ทุกอย่างที่เราพยายามทำมาสิบๆ ปี
ได้สำเร็จลงแล้ว
และเราพิสูจน์ได้แล้วว่าการตกผลึกแบบกึ่งเป็นรอบ
ไม่เพียงแต่เกิดขึ้นในธรรมชาติแต่ในอวกาศด้วย
(ศูนย์วิจัยอุกกาบาต)
เราจะพักเรื่องลึกลับของสสารไว้ก่อน
และหันไปหาหินธรรมดาๆที่ตกลงมาใส่เรา
เรามีพรมเหนียวๆ ตรงนี้
มหาวิทยาลัยรัฐแอริโซนามีคอลเล็กชันขนาดใหญ่
สิ่งสกปรกจากข้างนอกจะเข้าไปในตู้ทำความสะอาด
(ลอเรนซ์ การ์วีมหาวิทยาลัยรัฐแอริโซนา)
เรื่องน่าตื่นเต้นกำลังรอเราอยู่
เมื่อเราเข้าไป
คุณต้องเหยียบพรมนี้เพื่อเอาสิ่งสกปรกออกจากเท้าคุณ
ได้ครับ
ลอเรนซ์ การ์วีผู้ดูแลที่นี่พาเราเข้าชม
มีแรงดันในนี้เพื่อให้อากาศสะอาดเข้ามา
- เอาสิ่งสกปรกออกหมดหรือยัง- ครับผม
เรามีกล้องที่ทำงานตลอดเวลาในห้องนี้ยิ้มให้กล้องหน่อย โบกมือด้วย
ที่สำคัญก็คือ
เมื่อเราเข้ามาในที่เก็บอุกกาบาตอย่างนี้
เราต้องรักษาความสะอาดของอุกกาบาตอย่างดีที่สุด
ตามปรกติเราจะรักษาความสะอาดของเราเอง
แต่ที่นี่เราจะพยายามไม่ให้ความมันจากนิ้วของเราไปโดนตัวอย่าง
รวบกวนใส่ถุงมือด้วยครับผมก็จะใส่เหมือนกัน
เราทำแบบนี้เพราะผมจะให้คุณดู
อุกกาบาตที่น่าดูที่สุดลูกหนึ่งที่เพิ่งตกลงมาเมื่อไม่กี่อาทิตย์
มันตกลงมาที่ประเทศคอสตาริกา
เป็นอุกกาบาตที่มีสารประกอบอินทรีย์อยู่มากมาย
มันสำคัญมาก
เพราะมันบอกเราถึงระบบสุริยะจักรวาลก่อนหน้านี้
และอาจบอกถึงการก่อตัวของชีวิตในระบบสุริยะของเราด้วยก็ได้
ผมมีตัวอย่างอยู่ในตู้พิเศษพวกนี้
มันคือตู้ก๊าซไนโตรเจน
มีไนโตรเจน... ไนโตรเจนแห้ง
ที่สำคัญคือเราต้องส่งไนโตรเจนแห้งเข้าไปในตู้พวกนี้
พอผมเปิดตู้ คุณจะได้ยินเสียงไนโตรเจนแห้งที่ถูกพ่นเข้าไป
เป็นการเก็บรักษาอุกกาบาต
ไม่ใส่น้ำ ไม่ใส่ออกซิเจนเข้าไป
เป็นการเก็บรักษาที่ดีที่สุดในขณะนี้
เสียงฟู่ๆ นั่นใช่ไหม
เสียงฟู่ๆ นั่นแหละ
ดูตัวอย่างนี่ อันนี้คือ...
อุกกาบาตที่มหัศจรรย์ที่สุดอันหนึ่ง
เห็นไหมว่ามันชื่อว่าอะไร
"บ้านหมา"
เรามาลอง...
งั้น...
บอกก่อนเลย อย่าทำตกนะ
- จะพยายาม- อย่าทำตกเด็ดขาด
หินนี้ตกลงมาที่คอสตาริกาเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อนนี้เอง
ตกลงมาทะลุบ้านหมา
ตอนหมากำลังหลับอยู่ในนั้นด้วย
- ไม่โดนหมานะ ผมหวังว่า- เฉียดไปนิดเดียวเอง
แล้วลงมาฝังอยู่บนพื้นใกล้ๆ กับหมา
สิ่งที่ทำให้หินก้อนนี้พิเศษมาก
ก็คือมันมีขนหมาติดมาด้วย
ไม่มีทาง
และที่ทำให้น่ามหัศจรรย์
ก็คือ ถ้าคุณลองดมดู...
คุณจะได้กลิ่นสารประกอบอินทรีย์ที่อยู่ในนั้น
มันเป็นสารประกอบอินทรีย์อายุ 4.5 พันล้านปี
ที่เกิดขึ้นบนดาวเคราะห์สมัยก่อน...
ที่ตอนนี้ไม่มีแล้ว...
และติดอยู่ในหินก้อนนี้
และอยู่ที่แถบดาวเคราะห์น้อยมาสี่พันล้านปี
ก่อนที่จะออกจากแถบดาวเคราะห์น้อย
และตกลงมาที่คอสตาริกา
และมาอยู่ในตู้อุกกาบาตของเราที่นี่
นั่นกลิ่นอะไรครับ มันคือ...
เราไม่รู้ แค่คิดว่า...
คล้ายกับลูกเหม็น หรืออะไรทำนองนั้น
คงมีสารประกอบคล้ายๆ กัน
เหมือนตัวทำละลายอะไรสักอย่างหรือครับ
ก็ทำนองนั้น
ผมจะเอามันกลับเข้าตู้ถ้าคุณไม่อยากจับมันอีก
- ไม่แล้ว ผม...- อีกอย่างหนึ่ง
สีแดงนี่มาจากหลังคาบ้านหมา
และสีขาวมาจากพื้นบ้านหมา
แล้วหมามันรู้ตัวทันทีเลยหรือเปล่า
ว่ามีแขกจากสวรรค์มาเยี่ยม
ไม่เลย แต่ที่น่าตลกก็คือ
เคยมีคนใช้หมาตามหาอุกกาบาตด้วยนะเพราะมันมีกลิ่น
เราสอนให้หมาตามกลิ่นนั้นได้
งั้นเก็บก่อนนะครับ
นี่คือเหล็กโทลูก้าจากแถวจิควิพิลโก
ลองยกอันนี้ดู
อย่าทำตกใส่เท้าตัวเองนะมันจะแตก
ตายจริง
นี่คงหนักประมาณ
ก้อนนึงคงประมาณ30-40 กิโลได้มั้ง
นั่นแร่เหล็กบริสุทธิ์ใช่ไหม
มันเป็นเหล็กบริสุทธิ์แต่อุดมไปด้วยนิกเกิล
- งั้นอย่าทำตกเลยนะ พร้อมแล้ว- ส่งคืนให้คุณเลย
หนึ่งในการพุ่งชนของอุกกาบาตที่มหัศจรรย์ที่สุดที่ไม่เคยเห็นทางทีวี
คือสะเก็ดดาวนี้เอง
เรามี...มีการพุ่งชนของอุกกาบาตบนโลก
ที่ทำให้ผิวโลกละลายเป็นบริเวณใหญ่
ในกรณีนี้คงกินพื้นที่หลายพันตารางกิโลเมตร
และมันก็หลอมละลายทันที
และแรงสั่นสะเทือนจากการพุ่งชนนั้น
ทำให้วัตถุนี้กระจายไปกว่าหนึ่งส่วนสามของโลก
นี่มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ครับ
เราคิดว่า...ประมาณ 750,000 ปีมาแล้ว
ฟังดูเหมือนนาน
แต่ในทางธรณีวิทยามันเหมือนกับเมื่อวาน
- เป็นปรากฏการณ์เร็วๆ นี้- นี่แก้วหรือครับ
สิ่งนี้คือ... ถ้าลองฟังดู...
แก้ว แต่ไม่ใช่แก้วที่มาจากนอกโลกนะ
นี่มาจากโลกเป็นการหลอมละลายของวัตถุ
มันละลายและกระจายไปทั่วโลก
พบได้ที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ฟิลิปปินส์
ทั่วอินโดนีเซีย ไปจนถึงออสเตรเลีย
และยาวไปถึงทวีปแอนตาร์กติกา
เป็นเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่มาก
ดูรูปร่างของมันสิคุณว่ามันบอกอะไรเรา
บอกว่าของพวกนี้กระเซ็นขี้นและแข็งตัวกลางอากาศ
ถ้าเราอยู่ที่นั่นตอนที่มันตกลงมา
มันจะเป็นจุดจบของเราไหม
จุดจบทุกอย่างเลย
ลองคิดดูนะ...หลายพันตารางกิโลเมตรเลย...
ที่ทุกอย่างในบริเวณนั้นจะกลายเป็นแก้วแทบจะทันที
ดังนั้นถ้าคุณกำลังนั่งจิบชาอยู่แถวนั้น
คุณจะกลายเป็นแก้วไปด้วยทุกอย่างเลย
หินทุกก้อนที่มาจากโลกลึกลับ
มีเรื่องราวของมันเอง
ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาอุกกาบาตดึงดูดจินตนาการของมนุษย์
เครื่องมือง่ายๆอย่างแสงจากโทรศัพท์มือถือ
ช่วยให้เห็นความงามที่น่าลึกลับของนักเดินทางจากแดนไกลพวกนี้
นี่คือ...
ที่ศูนย์วิจัยที่เดียวกันในเมืองเทมเป รัฐแอริโซนา
เราได้พบกับ ดร.มีนาคชิ วัดห์วา
นักวิทยาศาสตร์แถวหน้าทางด้านอุกกาบาต
อุกกาบาต 40,000 ชิ้น
(มีนาคชิ วัดห์วานักวิทยาศาสตร์ด้านดาวเคราะห์)
- มีจากงานของบาร์บารา เฮปเวิร์ธด้วย- แน่นอน
นี่คืออุปกรณ์ชั้นยอดที่ใช้ในงานของเราที่นี่
(ผู้ส่งสาส์นจากนอกโลก)
เราดูอะไรหรือครับ
วัตถุกลมๆ ที่คุณเห็น
นั่นคือ...
จินตนาการว่ามันคือละอองน้ำเล็กๆ
ที่เกิดขึ้นในตอนแรกสุดของระบบสุริยะจักรวาล
ประมาณ 4.5 พันล้านปีมาแล้ว
ก่อนที่ดาวเคราะห์จะเกิดขึ้นหรือครับ
ใช่ค่ะ ตอนที่ยังมีแต่ก๊าซและฝุ่น
ไม่มีอย่างอื่น ไม่มีดาวเคราะห์ไม่มีโลก ไม่มีอะไรเลย
และมี...
ที่เรียกกันว่าละอองฝนไฟ
ที่... กลั่นตัวมาจากเนบิวลา
จากเมฆก๊าซและฝุ่น
คงเป็นเพราะกระบวนการกระแทก
ที่เกิดขึ้นในช่วงแรกของระบบสุริยะด้วย
เราไม่แน่ใจว่าแรงกระแทกนี้มาจากไหน
แต่เราคิดว่ามันคือกระบวนการที่เกิดขึ้น
ในระบบสุริยะอื่นๆที่กำลังก่อตัวในขณะนี้
จะเจอธาตุอะไรได้บ้างในนี้
ที่เห็นอยู่นี้
ที่เป็นเหมือนกระจกสีที่คุณเห็นนี้
คือแร่โอลิวีน
และนี่...ถ้าฉันหมุนมันแบบนี้...
เมื่อคุณส่องแสงผ่านเข้าไปในแร่ธาตุพวกนี้
แสงก็จะ...ถูกบังคับให้ไปทางเดียวกัน
และตัวแร่ธาตุเอง
ก็จะดับแสงในบางทิศ
คุณก็เลยจะเห็นสว่างบ้างมืดบ้าง
มัน... มันสวยมากเหมือนกับหน้าต่างที่มีกระจกสีเลย
- ฉันว่ามัน... ใช่- สวยมาก
นี่คือตัวอย่าง
แผ่นบางๆ ของชิ้นตัวอย่างจากดาวอังคารที่ฉันได้ดูครั้งแรก
เมื่อเริ่มงานวิจัยอุกกาบาตใหม่ๆ
ฉันติดใจมาก
เพราะมันดูคุ้นเคยแต่จริงๆ แล้วมาจากโลกอื่น
เรารู้ว่าหินนี้มาจากดาวอังคารเพราะก๊าซที่ติดอยู่ข้างใน
ที่มีองค์ประกอบเดียวกับชั้นบรรยากาศของดาวอังคาร
ถ้าเอาหินก้อนนี้มาทำให้ร้อน
ก๊าซจะระเหยออกมาแล้วคุณก็จะวัดองค์ประกอบของก๊าซได้
และมันจะเป็นองค์ประกอบเดียวกัน
กับที่เราวัดได้จากยานอวกาศที่ดาวอังคาร
- เหลือเชื่อจริงๆ- ใช่ เหลือเชื่อมากค่ะ
คาร์ล เซแกนใช่ไหมที่ว่ามนุษย์ประกอบขึ้นมาจากละอองดาว
เราทุกคนคือละอองดาวแน่นอน
ทุกส่วนของร่างกายของเรา
ถูกสังเคราะห์ที่ดาวดวงอื่นก่อนที่จะมาที่นี่
ใช่แล้ว เราทุกคนคือละอองดาว
- ในตอนท้าย- ความคิดที่ยอดเยี่ยมมาก
จริงค่ะ
นี่เป็นเพียงครั้งเดียวตลอดการถ่ายทำหนังเรื่องนี้
ที่ผมอดใจไม่ได้
ผมต้องพูดแทรกขึ้นมาจากหลังกล้อง
ผมไม่ใช่ละอองดาว ผมเป็นคนบาวาเรีย
ทำด้วยของวิเศษเลย
ใช่แล้วค่ะ
การเดินทางของเรา
พาเราไปทุกที่ที่มีลูกไฟใหญ่ตกลงมาบนโลก
(หลุมอุกกาบาตแรมการ์รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย)
เราอยากรู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตจากนอกโลกมาที่นี่ไหม
หลุมอุกกาบาตแรมการ์ขนาดสี่ กม.ที่ราชสถานทางตอนเหนือของอินเดีย
มองเห็นได้ทันทีจากอวกาศ
แต่ถ้าอยู่ที่พื้นจะแทบจะไม่รู้เลยว่าอยู่ในหลุมอุกกาบาต
แต่ก็มีวัดฮินดูมาสร้างอยู่บริเวณนี้ตั้งแต่ศตวรรษที่สิบ
เราอยากรู้ว่าอินทรีย์วัตถุในอุกกาบาต
สามารถเป็นส่วนผสมของสิ่งมีชีวิตบนโลกของเราได้หรือไม่
เรามาถามผู้เชี่ยวชาญศาสตราจารย์นิต้า ซาไฮ
ผู้ศึกษาการเปลี่ยนแปลงจากเคมีสู่ชีววิทยา
เราอยู่ใน...ในหลุมอุกกาบาตที่ใหญ่มาก
ที่เกิดจากการพุ่งชนของอุกกาบาต
เราไม่รู้ว่ามันเป็นอุกกาบาตที่มีคาร์บอเนตหรือเปล่า
แต่เรารู้ว่อุกกาบาตที่มีคาร์บอเนต
มีโมเลกุลอินทรีย์หลายอย่าง
มีอุกกาบาตแบบไหนบ้างที่อาจมีสิ่งมีชีวิต
อันที่จริงเราพบสิ่งมีชีวิตบนอุกกาบาตทุกลูก
(นิต้า ซาไฮนักธรณีเคมีศาสตร์)
กรดอะมิโนที่ประกอบเป็นโปรตีน
โมเลกุลของไขมันที่ประกอบเป็นเยื่อหุ้มเซลล์
แม้กระทั่งไรโบสซึ่งก็คือน้ำตาล
ผมว่ามันน่าทึ่งจริงๆ
ที่คุณเจอน้ำตาลที่ประกอบเป็นโปรตีนอยู่ในอุกกาบาต
ใช่ค่ะ
มันเกิดจากทางธรณีวิทยาเช่นเดียวกับแร่ธาตุหรือ...
มันไม่เหมือนแร่ธาตุเพราะมันคือโมเลกุลอินทรีย์
และแร่ธาตุเป็นอนินทรีย์
แต่เราคาดว่ามันเกิดขึ้น
จากปฏิสัมพันธ์ของโมเลกุลอินทรีย์และพื้นผิวแร่
อย่างเช่นบนเม็ดฝุ่นระหว่างดวงดาว
และบนพื้นผิวของอุกกาบาตเอง
ผมว่ามันยังอีกไกล
กว่าที่เราจะใช้ส่วนประกอบเหล่านี้มาสร้างชีวิต
- ใช่ค่ะ- เราต้องใช้อะไรบ้างครับ
ผมว่าคงต้องใช้เบ้าหลอมบางอย่างเพื่อใส่พวกนี้ลงไป
และความร้อนใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ คุณต้องเอาส่วนประกอบพื้นฐานพวกนี้
มาต่อให้เป็นลูกโซ่ที่ยาวขึ้น
เพราะโซ่ที่ยาวขึ้นจะพับได้และสามารถใช้การได้
คุณคิดอย่างไรกับทฤษฎีแพนสเปอร์เมีย
ที่ว่าสิ่งมีชีวิตกระจัดกระจายอยู่รอบจักรวาล
มันเป็นไปได้ไหมที่สิ่งมีชีวิต
จะอยู่รอดในอุณหภูมิที่รุนแรงและการแผ่รังสีนอกโลก
เราพบว่าดีเอ็นเอค่อนข้างแข็งแกร่ง
และสามารถอยู่รอดในอวกาศ
แม้แต่สิ่งมีชีวิตก็จะอยู่รอดในแบบสปอร์
เพราะตอนที่เราขุดลึกลงไปในพื้นผิวโลก
หลายกิโลเมตร
เราเจอแบคทีเรียที่คาดว่าน่าจะมีชีวิตอยู่มาหลายล้านปีแล้ว
และอยู่รอดมาได้โดยการระงับการเคลื่อนไหว
คุณทราบไหมครับว่าทำไมนักบวชถึงมาสร้างวัดที่นี่
วัดนี้บูชาพระอิศวรเสียด้วย
บังเอิญมากไปไหมที่มาสร้างอยู่บนพื้นหลุมอุกกาบาต
มันน่าสนใจมากที่วัดนี้บูชาพระอิศวรและพระแม่ปารวตี
นี่เป็นวัดแบบทันทริกซึ่งแสดงถึงการสร้าง
และพระอิศวรก็เป็นเทพผู้ทรงทำลายด้วย
ในตำนานเทพเจ้าฮินดูมีความเชื่อเกี่ยวกับ
วัฏจักรของการสร้างและการทำลายล้างจักรวาล
และในหลุมที่เกิดจากการพุ่งชนของอุกกาบาตนี้
ที่แรงกระแทกสามารถกวาดล้างชีวิตได้
กลับส่งโมเลกุลอินทรีย์
ที่สามารถสร้างชีวิตมาด้วยตั้งแต่แรก
ฤษีที่อยู่แถวๆ นี้ก็บอกอย่างเดียวกัน
หากมนุษยชาติและทุกชีวิตสูญพันธุ์เพราะสงครามหรืออุกกาบาต
ชีวิตจะเริ่มใหม่ ณ ที่แห่งนี้ที่ทะเลสาบหลุมอุกกาบาตแห่งนี้
เราต้องไปที่ที่ลูกไฟยักษ์ที่ใหญ่ที่สุดตกลงมา
เป็นที่ที่ไม่มีใครอ่านชื่อออก
ที่ชายฝั่งของคาบสมุทรยูกาตันในประเทศเม็กซิโก
(ท่าเรือชิคชูลูป ประเทศเม็กซิโก)
นี่คือที่ที่โลกประสบกับความเสียหายจนไม่อาจจินตนาการได้
สิ่งที่ตกลงจากนอกโลกมาที่นี่
มีความรุนแรงหลายร้อยล้าน...หรือหลายพันล้านเท่า...
ของระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมา
ไม่มีอะไรที่นี่ที่ทำให้เรานึกถึงมัน
ทุกอย่างมีแต่ความน่าเบื่อ
ชิคชูลูปเป็นรีสอร์ตริมชายหาดที่จะทำให้คุณอยากร้องไห้
สุนัขที่นี่ก็เหมือนสุนัขที่อื่นๆ
พวกมันโง่เกินกว่าจะเข้าใจ
ว่าสามในสี่ของสายพันธุ์ทั้งหมดถูกทำลาย
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่
ไดโนเสาร์มีชีวิตรอดอยู่ในพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเท่านั้น
ตาของมันสร้างโดยมนุษย์ไม่รับรู้เรื่องใดๆ
รอยเท้าเท่านั้นที่เป็นของจริง
แต่มันแสดงให้เห็นว่าพวกมันซุ่มเดินช้าๆ ไม่ได้วิ่งหนี
พวกมันไม่รู้ถึงความตายอย่างกะทันหันของทุกสรรพสิ่งเลย
ที่ที่ปราศจากพระผู้เป็นเจ้าแห่งนี้เป็นศูนย์กลาง
ของความหายนะทางธรณีวิทยาที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลก
มันเปลี่ยนวิถีชีวิตบนโลกใบนี้อย่างไม่อาจย้อนกลับได้
เมื่อประมาณ 66 ล้านปีก่อน
ดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่งเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณสิบ กม.
พุ่งเข้าหาโลกด้วยความเร็ว 20 กม.ต่อวินาที
ความรุนแรงอย่างมหาศาลของการพุ่งชน
ทำให้เกิดหลุมลึก 30 กิโลเมตร
หลุมอุกกาบาตที่เกิดขึ้น...
ยื่นลงไปในทะเล 100 กม.และเข้าไปบนบก 100 กม.
และอุณหภูมิที่ก่อตัวขึ้นที่พื้นผิวสืบเนื่องมาจากการพุ่งชน
ทำให้พื้นผิวละลายและระเหยเป็นไอและตัวอุกกาบาตเองก็สูญไป
เกิดแผ่นดินไหวระดับ 11
มันแรงกว่าแผ่นดินไหวใดๆในประวัติศาสตร์เป็นร้อยเท่า
เมกะสึนามิ คลื่นสูงร้อยเมตร
ทำลายชายฝั่งทะเลอันห่างไกล
และละอองฝุ่นที่ละลายเป็นหยดและก๊าซจำนวนมาก
ทะยานสู่ชั้นบรรยากาศ
บางอย่างถึงความเร็วหลุดพ้นและหลุดออกไปในอวกาศ
หยดหลอมเหลวพวกนี้โปรยปรายลงมาในพื้นที่ร่วม 3,000 กิโลเมตร
ทำให้เกิดทะเลเพลิงไปทั่วพื้นดิน
ผมชอบที่หนังพรรณนาให้เห็นภาพ
(มหาวิบัติ วันสิ้นพิภพล้านปี)
800 กม.จากจุดที่ถูกพุ่งชน
แสงจ้ามาก
จนดูเหมือนจะมองทะลุเนื้อหนังของอลาโมซอรัสได้...
และฝังภาพเงาของพวกมันลงบนพื้น
แสงที่แผดจ้าทำให้พวกมันแสบตา
และมองไม่เห็นว่าอะไรกำลังพุ่งเข้าใส่พวกมัน
แต่พวกมันก็รู้สึกได้
พวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมรอดมาได้
และพวกมันใช้ระบบนิเวศวิทยาใหม่ให้เป็นประโยชน์
มนุษย์พันธุ์โฮโมเซเปียนส์อย่างเราคงไม่ได้มาอยู่ที่นี่
ถ้าการพุ่งชนครั้งมโหฬารนี้ไม่ได้เกิดขึ้น
ไม่มีใครรู้เรื่องหลุมอุกกาบาตนี้จนเมื่อปี 1970
แรงโน้มถ่วงและข้อมูลหลุมเจาะแสดงให้เห็นโครงสร้างและขนาดของมัน
(ท่าเรือชิคชูลูปเมืองเมริด้า)
สิ่งที่มองเห็นได้บนพื้นผิวเพียงอย่างเดียว
ก็คือบ่อน้ำที่เรียกว่าเซโนเต้ที่เรียงตัวกันป็นวงอย่างน่าประหลาด
มันเป็นผลกระทบทางธรณีวิทยาจากการพุ่งชน
เพราะไม่มีแม่น้ำและทะเลสาบในคาบสมุทรยูกาตัน
บ่อน้ำเหล่านี้จึงเป็นที่สนใจของชาวมายาโบราณ
หากไม่มีบ่อเซโนเต้นี้แล้ว
ศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของชิเชนอิตซาคงไม่ได้เกิดขึ้น
(พีระมิดของเทพคูคุลคานชิเชนอิตซา)
พวกเขาพัฒนาวัฒนธรรมชั้นสูงด้วยระบบการเขียน
ดาราศาสตร์และสถาปัตยกรรมที่ยิ่งใหญ่ของพีระมิดและวิหาร
พวกเขายังสร้างหอดูดาวก่อนที่จะมีกล้องโทรทรรศน์ด้วย
พวกเขาติดตามตำแหน่งของวัตถุบนท้องฟ้า
ปฏิทินของพวกเขาแม่นยำกว่าอื่นใดในประวัติศาสตร์ช่วงเวลานี้
ชาวมายาสนใจในเรื่องความตายและชีวิตหลังความตายมาก
พวกเขาเชื่อว่ามีโลกบาดาลเก้าแห่งและสวรรค์ 13 แห่ง
เพราะต้องการที่จะเห็นโลกบาดาล
พวกเขาจึงลงไปในบ่อเซโนเต้แถวนี้
(ฟาติมา เท็ค โพลนักโบราณคดีทางด้านถ้ำ)
ฟาติมา เท็ค โพลผู้เชี่ยวชาญเรื่องถ้ำและนักโบราณคดี
พาเราไปหนึ่งในที่พำนักของเทพเจ้าแห่งฝน
บ่อเซโนเต้นี้แทบไม่มีใครรู้จักจนเมื่อไม่นานมานี้
ฟาติมา คุณช่วยบอกทีว่ามีความเกี่ยวพันอะไรระหว่างบ่อเซโนเต้
ถ้ำนี้และพิธีกรรมและความเชื่อของชาวมายา
ที่นี่น่าสนใจเพราะเราจะเห็นได้ว่า
ทั้งน้ำและถ้ำรวมกันอย่างไร
และชาวมายาใช้สถานที่พวกนี้ทำพิธีกรรมอย่างไร
คุณจะเห็นกำแพงที่ชวนให้คิดว่าชาวมายาเคยมาแสวงบุญที่นี่
และเคยเดินผ่านกำแพงพวกนี้
- เราเข้าไปได้ไหมครับ- ได้ค่ะ ไปกันเลย
เพราะถ้ำพวกนี้เหมือนปากทางโลกบาดาล
เราจะได้เห็นว่าพวกเขาเอารูปแบบธรรมชาติของถ้ำมาใช้
เพื่อทำพิธีกรรมฝากซากศพมนุษย์
ที่อาจเป็นบรรพบุรุษของครอบครัวชาวมายาครอบครัวหนึ่งอย่างไร
- พวกเขามาจากยุคไหน- น่าจะยุคก่อนคลาสสิกค่ะ
เราจะเห็นประตูใหญ่นี้ด้วย
มันจะพาเราลึกลงไปในโลกบาดาล
ตรงนี้มีอะไรที่น่าสนใจ...
กระดูกนิ้วมือคน
วางไว้ที่กำแพงส่วนนี้
ถ้าดูใกล้ๆ จะเห็นขี้เถ้าที่น่าจะเป็นการรักษาศพอย่างหนึ่ง
ก่อนที่จะเอามาใส่ไว้ในกำแพง
ปลอดภัยหรือเปล่าที่มนุษย์จะเข้าไปในโลกบาดาล
ในพื้นที่ของพระเจ้า
แน่นอนอยู่แล้ว
เรากำหนดการเดินทางให้ตรงกับวันแห่งผู้ล่วงลับของเม็กซิโก
สำหรับชาวมายาแล้วความตายเป็นความหมกมุ่น
มีลายสลักที่ยาวไม่มีที่สิ้นสุดเป็นรูปกะโหลกเพียงอย่างเดียว
เมืองเมริด้า ใจกลางสุสาน
ทุกอย่างนี้อยู่ในเขตของหลุมอุกกาบาตชิคชูลูป
คนตายลุกขึ้นจากหลุมไปร่วมวงกับคนเป็น
(สวนในปราสาทกันดอลโฟที่พักฤดูร้อนของพระสันตะปาปา)
เราอยู่ในสวนที่เงียบสงบ
ในที่พักฤดูร้อนของพระสันตะปาปาปราสาทกันดอลโฟ
แต่งานวิทยาศาสตร์ที่จริงจังก็กำลังทำกันอยู่ที่นี่
ที่นี่มีหอดูดาวที่มีชื่อเสียงเรื่องแผนที่ภาพถ่ายท้องฟ้า
ใกล้ๆ กันมีทะเลสาบอัลบาโนมีปากปล่องภูเขาไฟที่น่าเกรงขาม
ผู้อำนวยการเป็นนักบวชนิกายเยสุอิตคือบาทหลวงกาย คอนโซลมัญโญ่
(บาทหลวงกาย คอนโซลมัญโญ่นักวิทยาศาสตร์ด้านดาวเคราะห์)
เขาเป็นหนึ่งในนักวิชาการชั้นแนวหน้าในเรื่องอุกกาบาต
บาทหลวงกายครับที่ใจกลางของหอดูดาววาติกัน
มีคอลเล็กชันชั้นยอดของอุกกาบาต
คอลเล็กชันที่สำคัญทางประวัติศาสตร์เสียด้วย
ผมก็คิดเช่นนั้น
ผมทำงานกับพวกมันมาเกือบ 30 ปี
นี่เป็นเหตุผลที่คุณมาที่นี่หรือครับ
ผมไม่ได้เลือกมาที่นี่นะ
ผมมาตามศีลบนแห่งความนบนอบ
ผมเคยเป็นนักวิทยาศาสตร์จากนั้นก็เข้าสู่คณะเยสุอิต
ตอนแรกคิดว่าจะได้สอนเช่นในมหาวิทยาลัยอย่างจอร์จทาวน์
แต่ผู้ปกครองคณะก็ส่งผมมาที่กรุงโรม
มากินอาหารไม่อร่อยและดูวิวแย่ๆ
และก็มีคอลเล็กชันของอุกกาบาตนับพัน
พวกเขาไม่รู้มาก่อนว่ามีอุกกาบาตที่นี่
พวกเขาไม่รู้ว่าผมเชี่ยวชาญเรื่องอุกกาบาต
มันเป็นความบังเอิญของพระเจ้า
มันน่าทึ่งมากที่เรามีอุกกาบาต
ที่เรามีชิ้นส่วนของอะไรจากนอกโลกที่มาเยี่ยมเยียนเราที่โลก
และเราก็บอกได้ว่ามันไม่ได้มาจากโลกนี้
ว่ามันเกิดจากอะไรบางอย่างที่ต่างกันทางเคมีโดยสิ้นเชิง
และมันเกิดขึ้นเมื่อ 4.5 พันล้านปีที่แล้ว
ว่าการที่เราสามารถเข้าใจมันได้
ก็เป็นปาฏิหาริย์แล้ว
คุณคิดว่ามันเป็นไปได้ไหมที่จะมีสิ่งมีชีวิตที่อื่นในจักรวาล
และชีวิตบนโลกใบนี้อาจจะเริ่มมาจากที่อื่น
มันเป็นไปได้ครับ แต่ผมก็ไม่รู้ผมไม่มีข้อมูล
บางทีมีคนถามผม
ว่าผมเชื่อไหมว่ามีสิ่งมีชีวิตที่อื่นในจักรวาล
ผมว่าเป็นการถามที่ถูกต้อง
มันเป็นเรื่องของความเชื่อผมไม่มีข้อมูล
แต่ถ้าคุณมาหาผมอย่างนักวิทยาศาสตร์
มาบอกผมว่าคุณอยากจะค้นหาชีวิต
และบอกว่าคุณมีโครงการที่ดีผมจะบอกว่า "เอาเลย"
ในทางกลับกันถ้าคุณบอกว่าคุณอยากศึกษา
มนุษย์ต่างดาวตัวเขียวที่ออกมาจากยูเอฟโอ
ผมไม่แน่ใจว่าผมจะสนับสนุนคุณ
ถ้ามนุษย์ต่างดาวตัวเขียวมาที่โลกคุณจะรับเขาเข้าเป็นชาวคริสต์ไหม
ถ้าเขาขอนะครับ
บาทหลวงกายเชิญเราไปดูกล้องโทรทรรศน์ในประวัติศาสตร์
ได้รับหน้าที่ถ่ายภาพท้องฟ้าทั้งหมด
และทำแผนที่ภาพถ่าย
ทำไมในตลอดประวัติศาสตร์และทั่วทุกมุมโลก
คนถึงคิดว่าสวรรค์อยู่ข้างบน
ผมก็ไม่รู้ แต่มันเป็นความจริง
มีหลายภาษาเลย
ที่คำว่า "ท้องฟ้า" กับ "สวรรค์"เป็นคำๆ เดียวกัน
ผมคิดออกแค่นี้...
บางทีผู้เชี่ยวชาญสักคนอาจจะมีคำตอบที่ดีกว่านี้...
ที่ผมคิดออกก็คือ การมองดวงดาว
ทำให้คุณรู้สึกเหมือนออกมานอกตัวเอง
ทำให้พร้อมที่จะพบพระเจ้า
เวลาคุณเห็นดาวตก
คุณว่ามันน่าสนในใจเชิงวิทยาศาสตร์หรือคุณอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ
ทั้งสองอย่างครับ
เอาเข้าจริงเพราะผมรู้จักวิทยาศาสตร์ผมก็เลยยิ่งทึ่ง
การที่จะพูดว่า "แสงนั่นสวยจัง"
มันไม่เหมือนกับการพูดว่า
"ผมรู้ว่าแสงนั้นประกอบด้วยอะไรบ้าง
ผมรู้ว่าทำไมมันถึงสีนั้น
ผมรู้ว่าผมจะเรียนรู้จากมันได้
ผมหวังว่าจะมีกล้องถ่ายรูปมันไว้ได้เพื่อที่ผมจะได้ตรวจวัดมัน
ไม่ใช่แค่พูดว่า 'สวยจังเลย'
แต่พูดว่า 'มันกำลังบอกผมเรื่องฝุ่นจากดาวหาง'
กลุ่มฝุ่นที่หลงเหลืออยู่หลังดาวหางที่โลกกำลังพุ่งเข้าหา
ราวกับหิมะที่พุ่งลงมาใส่กระจกหน้ารถยนต์ของคุณ
มันคือแสงที่มากระทบชั้นบรรยากาศของเรา"
และสิ่งเหล่านั้นเพิ่มความสุขไม่ได้ทำให้ลดน้อยลงไป
มันทำให้นึกถึงการไม่หยุดนิ่งของลำดับความรู้ต่างๆ
เหตุผลและบทกวีจินตนาการและปัญญา
สำหรับผมคุณต้องเรียบเรียงกระบวนการคิด
เพื่อรับมือกับเรื่องใหญ่ๆอย่างเรื่องจักรวาล
เช่นเดียวกับเพื่อเรื่องใกล้ตัวอย่างเรื่องจิตวิญญาณ
คุณไม่สามารถทำอย่างหนึ่งและไม่ทำอีกอย่างหนึ่งได้
คุณจะทำงานวิทยาศาสตร์ไม่ได้...
คุณไม่อยากทำงานวิทยาศาสตร์
ถ้าคุณไม่ทึ่งและไม่รู้สึกอัศจรรย์ใจ
คุณไม่สามารถเชื่อในพระเจ้าผู้สร้าง
ถ้าคุณไม่เคยสัมผัสกับการสร้าง
ไม่อย่างนั้นเราจะเชื่อไปทำไม
ผมทราบว่าคุณพูดไว้ในช่วงยุค 70ตอนเป็นนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
ตอนที่เห็นดาวหางเวสต
คุณว่า "น่าประทับใจมั้ยไม่เลย น่ากลัวมากกว่า"
คุณบอกว่ามันทำให้คุณสั่นไปทั้งตัวทำไมครับ
มีดาวหางอยู่บนฟ้า
เหมือนกับรูปถ่ายดาวหางทุกรูปที่คุณเคยเห็น
อะไรที่คุณเคยคิดว่ามีแต่ในรูป
และไม่สมควรมีอยู่จริง
มันใหญ่และน่ากลัว
และมันไม่อยู่ที่นั่นเมื่อวานนี้คุณถามตัวเองว่า "มันเกิดอะไรขึ้นนะ"
แล้วคุณก็เข้าใจว่าทำไมคนโบราณถึงเห็นดาวหาง
เป็นลางบอกอะไรที่น่ากลัวและแตกต่างออกไปมากๆ
คริสตจักรจะมีปฏิกิริยาอย่างไรหากกล้องโทรทรรศน์ขององค์การนาซา
ตรวจพบวัตถุที่น่ากลัวกำลังพุ่งตรงมาที่โลก
เอาจริงๆ เลยนะ เราก็จะสวดมนต์จะทำอะไรได้อีก
(วันสิ้นโลก ฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย)
ผมอยากให้คุณดูหนังฉากนี้
ที่ความกลัวทางกายและอัตถิภาวนิยม
เป็นสิ่งที่ผู้ชมที่กำลังตัวสั่นคิดว่าน่าสนุก
มันทำออกมาได้ดีมาก
นอกจากบทสวดของบาทหลวงกายแล้ว
ยังมีมาตรการเชิงปฏิบัติอยู่แล้ว
เราอยู่ที่แพนสตาร์ส...
(หอดูดาวแพนสตาร์สภูเขาไฟฮาเลอาคาลา รัฐฮาวาย)
ย่อมาจาก Panoramic Survey Telescopeand Rapid Response System
ตั้งอยู่ที่เกาะเมาอีในฮาวาย
โอเค ปล่อยเบรกแล้วนะ
(ดอนน่า โรห์เรอร์ช่างประจำกล้องโทรทรรศน์แพนสตาร์ส)
ทุกคนยืนห่างเอาไว้นะฉันจะเอามันลงมา
นี่คือกล้องโทรทรรศน์ในระหว่างการบำรุงรักษา
งั้นก็เอาตามนั้น
- ฉันจะลองดู- โอเค
(ศูนย์ปฏิบัติการแพนสตาร์ส)
ดร.โจแอนนา บัลเจอร์ได้รับความไว้วางใจ...
(โจแอนนา บัลเจอร์สถาบันดาราศาสตร์ รัฐฮาวาย)
ให้ดูแลความปลอดภัยของมนุษยชาติ
และเพื่อนร่วมงานของเธอดร.มาร์ค วิลล์แมน
แค่เห็นหน้าก็รู้สีกมั่นใจขึ้นมาก
(มาร์ค วิลล์แมนสถาบันดาราศาสตร์ รัฐฮาวาย)
พวกเขาอนุญาตให้เรารบกวนการอยู่ยามกลางคืนของพวกเขา
- สวัสดีครับ- อ้อ สวัสดีไคล์ฟ
- เจอตัวแล้ว การอยู่ยามกลางคืน- เป็นไงบ้างคะ
- มาทางนี้ นั่งนี่เลยค่ะ- เชิญนั่งครับ
นี่กำลังป้องกันเราจากหินจากอวกาศที่อาจมีเจตนาร้ายสินะ
เรากำลังดูอยู่แต่ต้องปิดไป
เพราะความชื้นสูงขึ้นมาก
ตอนนี้อยู่ที่ประมาณ 90%
และเราต้องปิดที่ 85เพิ่งป้องกันกระจก
เราไม่ต้องการความชื้นบนกระจก
คุณสื่อสารกับผู้ควบคุมที่กล้องดูดาวอย่างไร
คือว่า... เรานี่แหละผู้ควบคุม
ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ที่ยอดนี่เป็นการสังเกตการณ์ระยะไกล
มันล้าสมัยแล้วที่จะต้องไปที่ยอด
มันตั้ง 10,000 ฟุต
อยู่ที่นี่ที่ 2,000 ฟุตสบายกว่าเยอะ
แล้วนี่อะไรบ้างครับ
ที่จอนี่คงเป็นท้องฟ้าเวลากลางคืน
ใช่ครับ นี่แผนที่ท้องฟ้า
คุณจะเห็นว่ามีจุดสูงสุด
อยู่ตรงเหนือศีรษะและนี่คือกล้องโทรทรรศน์
และนี่คือเป้าหมายเราจะจับตาดู
เราถ่ายรูปประมาณ 60 รูป
และเราถ่ายจุดเดิมบนท้องฟ้าสี่รูป
เพื่อที่จะได้หนังสั้นขนาดสี่รูป
เพื่อที่จะสามารถแยกเป้าหมายเคลื่อนที่ด้วยวิธีนั้น
คุณมีกล้องที่ใหญ่ที่สุดในโลก
- ใช่ไหมครับ- ใช่ครับ
ผมมีกล้อง 12 ล้านพิกเซล
- 12 ล้านพิกเซลเหรอ- กล้องคุณเท่าไหร่
กล้องเรามากกว่าพันล้านพิกเซล
มัน... ใหญ่กว่ามากๆ
ใหญ่กว่า...กล้องของผู้บริโภคทั่วไปมาก
มีอะไรในรูปนี้หรือครับ
- ใช่การเรียงตัวของพิกเซลหรือเปล่า- ใช่ค่ะ
นี่คือภาพที่เราถ่าย
เปิดรับแสง 45 วินาที
คุณจะเห็นขนาดของกล้องด้วย
มัน... เราจะ...เราได้มุมมองสามองศา
หรือประมาณเจ็ดตารางองศาบนท้องฟ้า
ตัวกล้องนั้นถูกต่อเข้าด้วยกัน
ด้วยการเรียงแบบแปดคูณแปดของอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่สื่อสารได้
ดังนั้นถ้าคุณ...เราก็จะเลือกรูปใดก็ได้
- รูปนี้แล้วกัน- นั่นอะไรครับ
- ดาวตกใช่ไหมครับนั่น- ที่นี่หรือคะ
ไม่ใช่ นั่นคือดาวเทียมสองดวงที่พบในมุมมองของเรา
มันเป็นงานที่น่าพอใจ เพราะว่า...
เราไม่อยากสูญพันธุ์เหมือนไดโนเสาร์และ...
มันจึงคุ้มที่คอยระวังอะไรพวกนี้
แม้ว่ามันเป็นได้น้อยมากที่จะมีอะไรใหญ่ๆ มาชนเราในเร็วๆ นี้
แต่ไม่ช้าก็เร็วก็จะมีตัวใหญ่มา
เราก็เลยต้องมาเฝ้าอยู่นี่
ผมรู้สึกว่าผมคงหลับสบายขึ้น
เมื่อรู้ว่ามีคนอยู่ยามกะกลางคืนอยู่เสมอ
คอยมองหาอุกกาบาตที่กำลังพุ่งเข้ามามันวิเศษมาก
ปีละ 365 วัน ทุกคืนเลยค่ะ
ขอบคุณมากจริงๆ ครับที่คอยคุ้มครองพวกเรา
- ยินดีครับ เป็นเกียรติมาก- ใช่ค่ะ
รูปถ่ายท้องฟ้าตอนกลางคืนจะถูกวิเคราะห์โดย ดร.ร็อบ เวริค
(ร็อบ เวริคสถาบันดาราศาสตร์ รัฐฮาวาย)
นักวิจัยด้านการปกป้องโลกจากแคนาดา
ผมไม่อยากเชื่อเลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่คุณขึ้นมาที่กล้องโทรทรรศน์
ปรกติผมดูเรื่องการวิเคราะห์ข้อมูลและตรวจสอบวัตถุอันตรายที่กล้องเจอ
ผมดีใจที่มีโอกาสขึ้นมาดูกล้องโทรทรรศน์
เหมือนกับการเจอน้องชายที่ไม่เคยเจอมาก่อนไหม
คงจริงครับ
ผลสุดท้ายพวกเขาก็เปิดกล้องได้ตอนเกือบเช้าประมาณชั่วโมงครึ่ง
เราได้วิเคราะห์ข้อมูลเมื่อเช้านี้
และผมเจอวัตถุอันตรายหกชิ้น
"เรา" ก็คือ "คุณ" คุณเจอมัน
เป็นความดีความชอบของทีมครับ
แต่ผมเป็นคนวิเคราะห์ ก็เลย...
วัตถุอันตรายที่น่าตื่นเต้นที่สุดที่คุณเคยเจอคืออะไรครับ
วัตถุที่น่าตื่นเต้นที่สุดที่เราเจอกลายเป็นที่รู้จักในนามโอมูอามูอา
มันคือดาวหางระหว่างดวงดาวดวงแรก
เป็นดาวหางที่มาจากระบบสุริยะอื่น
เป็นครั้งแรกที่เราได้เห็นอะไรแบบนั้น
โอมูอามูอาหรือครับ
โอมูอามูอา เป็นคำในภาษาฮาวายครับ
แปลว่า "ผู้ส่งสาส์นคนแรกจากแดนไกล"
โอเค
มันเป็นกระบวนการสองขั้นตอน
โปรแกรมคอมพิวเตอร์ไม่สมบูรณ์แบบจึงต้องมีการตรวจสอบด้วยตนเอง
และนี่ก็คือหน้าที่ของผม
ความรับผิดชอบหลักของผมคือวิเคราะห์สิ่งที่เจอในตอนกลางคืน
สิ่งที่มีอยู่จริง
จะขึ้นมาเป็นจุดๆ หรือมีรอยเป็นทาง
คุณเป็นคนแรกที่เห็นมันหรือเปล่า
ใช่ครับ ขณะที่นักสังเกตการณ์คอยเก็บข้อมูล
ผมเป็นคนแรกของโลกที่ได้เห็นและวิเคราะห์มัน
และผมจะส่งสัญญาณเตือนภัย
ถ้ามีอะไรที่เป็นอันตรายต่อโลก
สัญญาณเตือนภัยจะส่งถูกไปที่
หน่วยงานปกป้องโลกขององค์การนาซา
มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าหน่วยงานนี้มีอยู่จริง
(หน่วยงานปกป้องโลก)
ผู้ดูแลที่นี่คือดร.เคลลี่ ฟาสท์ นักดาราศาสตร์
(เคลลี่ ฟาสท์นักดาราศาสตร์)
ผมเคยได้ยินว่าคุณเรียกดาวเคราะห์น้อย
ว่าสิ่งที่น่ารังเกียจในระบบสุริยะจักรวาล
ทำไมเรียกแบบนั้นครับ
นักดาราศาสตร์ที่มองไปที่อื่นที่ไม่ใช่ที่ดาวเคราะห์น้อย
อาจกำลังมองไปที่เป้าหมายของเขาอยู่
แล้วดาวเคราะห์น้อยก็มักจะเข้ามาบังอะไรที่ดูอยู่
คือถ้าคุณกำลังมองอย่างอื่นอยู่
มันก็จะกลายเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจในระบบสุริยะจักรวาล
จากมุมมองขององค์การนาซา
มันเยี่ยมมากในทางวิทยาศาสตร์และเป็นเป้าหมายที่ดีของยานอวกาศ
แต่เราก็ต้องคอยระวังมันอยู่เสมอ
เพราะมันไม่ใช่เรื่องดีที่มีสองอย่างอยู่ในที่เดียวกัน เวลาเดียวกัน
เราจึงต้องรู้ว่ามันจะเข้ามาขวางวงโคจรของโลก
ในตอนที่โลกจะอยู่ที่นั่นหรือเปล่า
มีฝุ่นตกลงมาในชั้นบรรยากาศของโลกตลอดเวลา
เราเห็นดาวตก
ซึ่งก็คือฝุ่นที่เผาไหม้ในชั้นบรรยากาศ
แต่เมื่อมันมีขนาดใหญ่ขึ้น
ถึงขนาดดาวเคราะห์น้อย...
ชั้นบรรยากาศโลกทำหน้าที่เผาไหม้ได้ดีมาก
แต่ถ้ามันใหญ่เกินไปมันก็จะเผาไหม้ได้ไม่หมด
อย่างที่เมืองเชเลียบินสค์ขนาด 20 เมตร นั่นคือการทำลายล้าง
เมืองตุงกุสคา ประเทศไซบีเรียปี 1908
น่าจะเป็นดาวเคราะห์น้อยขนาด 40 เมตร
(เมืองตุงกุสคา ประเทศไซบีเรียปี 1908)
ต้นไม้ 80 ล้านต้นพังราบจากการระเบิด
แต่เราหาชิ้นส่วนของดาวเคราะห์น้อยไม่เจอแม้แต่ชิ้นเดียว
การป้องกันล่ะครับ เราจะทำอย่างไรถ้ามีอะไรใหญ่ๆ พุ่งเข้ามาหาเรา
เราทำอะไรได้บ้างครับ
การป้องกันที่ดีที่สุดคือการเตรียมพร้อม
ต้องเริ่มการหามันให้เจอก่อน...
คุณไม่รู้ว่าจะต้องป้องกันอย่างไรจนกว่าคุณจะเจอมัน
นั่นคือขั้นแรกเลย
เราทำการสำรวจพื้นผิวตลอดเวลา
ลองคิดดูนะคะ
มีดวงอาทิตย์
มีโลกและดาวเคราะห์ดวงอื่นๆที่โคจรรอบดวงอาทิตย์
เหมือนกับสนามแข่งรถ
แล้วก็มีดาวเคราะห์น้อยเยอะแยะที่โคจรรอบดวงอาทิตย์อยู่ในสนามด้วย
มีหลายครั้งที่มันเข้ามาใกล้กัน
จริงๆ แล้วมันบ่อยเลยทีเดียวที่เราเรียกว่า "เฉียด"
เวลาที่ดาวเคราะห์น้อยเข้ามาใกล้โลก ซึ่ง...
ที่ว่าใกล้ก็ยังไกลกว่าระยะห่างของดวงจันทร์หลายเท่า
แต่สมมติว่ามันใหญ่มาก
ว่ามันเป็นดาวเคราะห์น้อยดวงใหญ่และเรามีเวลาไม่มาก
มีหนังหลายเรื่องที่บอกว่าให้ระเบิดมัน
(วันสิ้นโลก ฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย)
จริงๆ แล้วไม่ต้องทำแบบนั้นแต่เราก็ต้องผลักมันออกไป
อาจจะใช้อุปกรณ์ระเบิดนิวเคลียร์
อย่างที่ใช้ในหนังบางเรื่อง
แต่แค่ระเบิดใกล้ๆ กับดาวเคราะห์น้อยนั้น
และพลังงานจากระเบิดก็จะฉาบพื้นผิว
และสิ่งที่กระเด็นออกจากพื้นผิวของดาวเคราะห์น้อย
ก็จะผลักมันไปทางอื่น
วิธีที่อ่อนโยนกว่าและไม่รุนแรงวิธีหนึ่ง...
(ดาวเคราะห์น้อยรีวงูขนาดหนึ่งกิโลเมตร)
ถูกนำมาใช้กับดาวเคราะห์น้อยรีวงูโดยยานสำรวจอวกาศไร้คนขับ
ไม่ว่าดาวเคราะห์น้อยจะเล็กแค่ไหน
เราก็จะบอกได้จากขนาดของเงาที่ยานสำรวจฉายลงไปที่พื้นผิวของมัน
มีแรงโน้มถ่วงน้อยมากแม้แต่การลงจอดที่นิ่มนวลที่สุด
ก็ยังทำให้ชิ้นส่วนจำนวนมากกระเด็นออกไปในอวกาศ
ที่นี่เองที่เราเห็นว่าอุกกาบาตเกิดขึ้นได้อย่างไร
ยานสำรวจกำลังเดินทางกลับโลก
และตักเศษดาวเคราะห์น้อยมาด้วยหนึ่งกรัม
แต่สำหรับตัวอย่างที่ใหญ่กว่านั้นทวีปแอนตาร์กติกาคือสวรรค์
ไม่ใช่ว่ามีหินตกลงมาที่นี่มากกว่าที่อื่นหรอกนะ
แต่เราเห็นมันได้ง่ายบนน้ำแข็งที่ครอบคลุมเกือบทั้งทวีป
ที่ใหญ่กว่าประเทศสหรัฐอเมริกาอีก
เราได้รับเชิญให้ไปร่วมการค้นหาจากคณะนักวิทยาศาสตร์เกาหลี
สถานีของพวกเขาที่ชื่อจังโบโก...
(สถานีจังโบโกทวีปแอนตาร์กติกา)
ที่ชายฝั่งแอนตาร์กติกาตะวันออกมีคนอยู่ประมาณ 50 คน
ฤดูร้อนของซีกโลกใต้ยาวนานกว่าห้าเดือน
ซึ่งในช่วงเวลานี้พระอาทิตย์จะไม่ตกดินเลย
ข้างในกว้างกว่าที่เราคิด
ห่างออกไปไม่กี่ไมล์ ชายหกคนจากการเดินทางครั้งสุดท้ายของสก็อตต์
ต้องทนกับฤดูหนาวอยู่ในถ้ำหิมะขนาดเพียงเก้าฟุต
พวกเขาอดอยากและหนาวเหน็บอยู่ในความสกปรก
มีชีวิตรอดอยู่ได้จากเนื้อแมวน้ำและขนมปังกรอบวันละหนึ่งชิ้น
จากสมุดบันทึกของลูกน้องของสก็อตต์
เรารู้ว่าพวกเขาฝันถึงงานเลี้ยงที่ถูกพรากไปจากส้อมที่เตรียมไว้
มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ได้กินในความฝัน
จึงสมแล้วที่เพื่อนทุกคนจะเกลียดเขา
แต่เราไม่ได้มากินล็อบสเตอร์และกิมจิ
เราอยากจะบินไปที่ราบสูงขั้วโลกที่อยู่ด้านในให้เร็วที่สุด
เรารู้ว่ามีการสำรวจทางบกด้วยรถบรรทุก
ที่ออกจากสถานีไปเมื่อสามอาทิตย์ก่อน
อยู่ใกล้ๆ บริเวณที่มีการค้นหาอุกกาบาตบนน้ำแข็ง
ก่อนอื่นเฮลิคอปเตอร์ต้องบินขึ้นไปประมาณ 2,000 เมตร
จากสถานีชายฝั่งไปยังที่ราบสูงน้ำแข็งของทวีป
เรากำลังบินอยู่เหนือธารน้ำแข็งที่ลดหลั่นกันลงมา
ลองนึกภาพการเดินเท้า
หินแต่ละก้อนที่กระจัดกระจายอยู่ทั่ว
มีขนาดใหญ่กว่าอาคารบ้านเรือน
และไหลลงสู่ทะเลอย่างต่อเนื่อง
ในที่สุดเราก็มาถึงที่ราบ
เหลือภูเขาเพียงไม่กี่ลูกที่โผล่พ้นน้ำแข็งออกมาเหมือนเกาะ
มันเหมือนกับการเข้าไปในโลกที่ไม่ใช่โลกของเรา
จากจุดนี้ไป ความเหงาสุดขั้ว
ของทวีปอันกว้างใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งหนาสองถึงสี่ กม.ก็เริ่มขึ้น
จากข้อมูลจีพีเอสเรารู้ว่าขบวนรถอยู่ที่ไหน
พวกเขากำลังรอเราอยู่
เราอยากเจอจองอิคลีมาก
เขาเป็นหัวหน้าคณะสำรวจนี้
เขาเป็นคนเชิญเรามาที่แอนตาร์กติกา
เหมือนกับว่าได้เจอเพื่อนเก่า
(จองอิคลีสถาบันวิจัยขั้วโลกแห่งเกาหลี)
- ผมไม่นึกว่าคุณจะมาได้จริงๆ- นั่นสิ
ผมก็ไม่นึกว่าเราจะมาได้จริงๆ
ความฝันของผม...
เราได้เห็นวิดีโอที่เขาถ่ายแถวๆ นี้เมื่อสองสามปีก่อน
เขาเจออุกกาบาตขนาดใหญ่
เราตกหลุมรักเขาทันทีที่ได้เห็นอาการดีใจของเขา
นี่คือวิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุด
(ด้วยความอนุเคราะห์จากสถาบันวิจัยขั้วโลกแห่งเกาหลี 2014)
วางลง วางลง
อีกอย่างหนึ่งที่ผมชอบเมื่อเวลาที่อารมณ์ขึ้นสูงแบบนี้
อะไรที่หลักสูตรโง่ๆของโรงเรียนภาพยนตร์จะไม่ยอมให้มี
ดูภาพด้านหลังสิ มีคนเดินเข้ามา
ไม่รู้ว่าทำอะไร ไม่ถูกจังหวะ
เอาก้นเข้ามาก่อน
กลับมาที่ตอนนี้
มิจังภรรยาของจองอิคมาถึงพร้อมเรา
เธอเองก็เป็นนักธรณีวิทยาขั้วโลกที่มีชื่อเสียง
สามีภรรยากลับมาเจอกัน
หลังจากมาถึงไม่กี่นาทีเราก็เจออุกกาบาตชิ้นแรก
น้ำแข็งที่ว่างเปล่าไม่มีหิมะปกคลุม
เป็นที่ที่เหมาะมากในการหามัน
น้ำแข็งก้อนยักษ์เคลื่อนที่อย่างช้าๆราวกับสายพานลำเลียง
และเผยให้เห็นก้อนหินที่อาจตกลงมาเมื่อหลายแสนปีก่อน
อุกกาบาตส่วนใหญ่จะถูกพัดไปยังมหาสมุทร
แต่เมื่อธารน้ำแข็งถูกเบี่ยงขึ้นไปโดยเทือกเขาที่อยู่ข้างใต้
น้ำแข็งก็จะระเหยออกไปและทิ้งมันไว้ที่พื้นผิว
หินทุกก้อนที่นี่คืออุกกาบาต
ดูผู้ชายทางขวา เขาเจออะไรแล้ว
ผู้โชคดีก็คือไคล์ฟ
อาจจะดูเหมือนการจัดฉากแต่เป็นเขาจริงๆ
นี่ไง!นี่ไงล่ะ ตัวอย่างของคุณ!
ยินดีด้วยครับ
วันนี้เป็นวันสำคัญ สำคัญที่สุดเลย
ผมเจออีกอันตรงนู้น อันเล็ก
แล้วพอผม...
กลายเป็นว่า
นี่เป็นอุกกาบาตที่ใหญ่ที่สุดที่เจอในฤดูกาลนี้
การประเมินเบื้องแรกชี้ให้เห็นว่านี่เป็นตัวอย่างที่หายากมาก
เราหาต่อไปแต่ความคิดหนึ่งก็แว่บเข้ามา
ยังอีกห้าเดือนกว่าจะมืด
แล้วเราก็จะเดินไป 5,000 กิโลโดยที่จะไม่เจอใครเลย
นี่คือประสบการณ์อวกาศสุดยอดของคนเดินดิน
แต่เรารู้จักที่ที่ใช้จิตวิญญาณเดินทางแทนเท้า
ที่ที่เราอยู่เหนือการดำรงอยู่ของมนุษย์
การเดินทางครั้งสุดท้ายของเราพาเราไปยังเกาะที่ไกลที่สุดแห่งหนึ่ง
ของหมู่เกาะในช่องแคบทอร์เรส
เกาะพวกนี้อยู่ระหว่างออสเตรเลียกับนิวกินี
เกาะเล็กๆ เกาะนี้มีชื่อว่าเมอร์มีประชากรประมาณ 400 คน
เราเคยได้ยินความเชื่อของชนเผ่าเกี่ยวกับดาวตก
ที่นำพาวิญญาณของคนตายไปสู่ชีวิตใหม่ที่อื่น
ดั๊ก พาสซี่หนึ่งในผู้อาวุโสในเผ่า...
(ฟาเลน 'ดั๊ก' พาสซี่)
รู้เรื่องเกี่ยวกับวิญญาณที่จากไปพร้อมกับดาวตกไปยังโลกใต้พิภพ
คนในครอบครัวของฉันคนหนึ่งถูกผีส่งมากับมาเออร์
- อุกกาบาตใช่ไหม- ใช่แล้ว คือดาวตก
เธออยู่บนมาเออร์เลยนะ
ไหม้ไปด้วยเลย
ได้ยินมาอย่างนั้นนะ
เขาว่ากันว่าเป็นเรื่องจริง
และ... แม่เฒ่าคนนั้น...ชื่อกิซู ซิมโบโล
ตอนนั้นเธอยังไม่ตายหรือว่าเป็นวิญญาณของเธอ
ยังไม่ตาย ยังมีชีวิตอยู่
เมื่อครอบครัวพร้อมที่จะตาย...
มาเออร์ก็จะเล่าให้เราฟังว่า
"อีกไม่กี่วันใครคนหนึ่งจะหายไป"หรือ...
หรือไม่ก็...
"เขากำลังจะไปที่อื่น"
ดาวตกหรือมาเออร์บางทีก็สีแดง บางทีก็สีฟ้าอ่อน
ฟังดูเหมือนกับว่าความตายคือ...
มันไม่ใช่เหตุการณ์สักเท่าไรแต่เป็นการเริ่มต้นของการเดินทาง
เป็นการเริ่มต้นของการเดินทางไปสู่ชีวิตใหม่
มันมาในหลายรูปแบบ
เป็นนก เป็นหมา เป็นคน
เป็นเงาที่เห็นบนกำแพง
หรือบางทีก็เป็นขอนไม้ลอยน้ำ
ขอนไม้ลอยในทะเล
เพราะเราเอากล้องมาด้วย
ชาวเกาะจึงรื้อฟื้นการเต้นที่เกือบถูกลืมไปแล้ว
ที่ไม่ได้นำออกมาแสดงมาเป็นครึ่งศตวรรษ
อาโล ทาพิม ผู้อาวุโสคนหนึ่งสอนท่าเต้นให้หนุ่มๆ
(อาโล ทาพิม)
การเต้นรำนี้เกี่ยวกับมาเออร์อย่างที่คุณบอกไว้
มาเออร์คือดาว คือดาวหาง
เป็นดาวที่พิเศษ
ดาวนี้จะปรากฏให้ชาวเมอเรียมเห็นในโอกาสสำคัญๆ เท่านั้น
ชาวเมอเรียมคอยดูดาวดวงนี้
เมื่อคนที่พวกเขารักจากชีวิตนี้ไปสู่ภพหน้า
การเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นผ่านดาวดวงนี้
นักเต้นถือแนร์หรือคบเพลิง
เราเรียกมันว่าแนร์
พวกเขาถือมัน
และพวกมันจะชี้บอกเวลาที่ดาว...
ที่ดาวตกปล่อยถ่านที่ยังไม่มอดออกมา
จะบอกโดยคบเพลิงที่พวกเขาถือ
และเมื่อคบเพลิงสองอันมากระทบกัน...
เวลาที่พวกเขาเอามาชนกัน
เอามาตบเข้าหากันคบเพลิงสองอันกับถ่านที่ยังไม่มอด...
มันก็จะบอกเรื่องราว
มันเล่าเรื่อง... ของดาวดวงนั้น
และนี่ก็คือเรื่องราวของพวกเรา
Translated by Panupong Erawan