Downloaded from YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
San Francisco, sizlere
kuşağımızın sesi,
muhteşem ötesi sevgili dostumu
takdim etmekten
gurur duyuyorum, karşınızda
George Lopez!
Qué chingados.
Qué chingado dedim.
Anlamayanlarınız için şu demek:
Aynısı işte.
Size kendimi tanıtayım.
Adım George Lopez.
Benim olmayan bir böbreğim var
ve ailemde de bunama var.
Yani buraya boş yapmaya gelmedim San Francisco!
Sıçtığımın işleri bu ara sıkıntılı.
Ben politikaya "sıçtığımın işleri" diyorum.
Size sıçtığımın işlerini anlatmalıyım.
Bu ülkeye hizmet eden insanlar, eski Latin askerler
ABD'den sınır dışı edildi. Bu kabul edilemez.
Tamamen saçmalık.
Bu ülke için ölmeyi göze alan herkes
bu ülkede yaşayabilmeli. Anlatabiliyor muyum?
Anlıyor musunuz?
Başkalarının çocuklarıyla ilgileniyorsanız
ve onlarla kendi çocuklarınızdan daha çok vakit geçiriyorsanız
bu ülkede yaşama hakkınız olmalı.
Vatandaşlık almaya giden yoldan bahsetmek istiyorlarsa biz de zaten var.
Ona vajina diyorlar.
Burada doğan burada kalır.
Vajina yolu,
vatandaşlık yolu... Peki sezaryenler?
Her ikisi de olur.
Bizler öyle insanlar değiliz.
Çalışkan insanlar. Bizi şeytanlaştırmayın.
Göçmenlik Bürosu
ve İç Güvenlik saçmalıkları...
Bu saçmalıkları yapacaklarsa, sınır dışı etmek istiyorlarsa...
Yapmayın.
Aynı taraftayız, sakin.
Bana kızmayın. Ben yazdım. Ne olacağını biliyorum.
İşe gitmeyin, okula gitmeyin, çalışmayın.
Tamam mı? Bırakın aileler karar versin. Kimin sınır dışı edileceğine
Latinler karar versin.
Çünkü hepimizin sevdiği akrabaları var,
bir de çok sallamadıklarımız var.
Sabahın dördü, "Teyze, kalk.
Seni istiyorlar.
-Kim? Ne? -Meksika.
-Meksika mı istiyor? -Evet, hadi."
"Amca, hadi. Seni istiyorlar.
-El Salvador. -Salvador?
El Salvador, hadi gidelim."
"Teyze, sütyene gerek yok. Öyle git."
Boş ver. Soktuğumun çapağı.
Polisi biliyorsunuz. Latin olmak için daha akıllı olmalısınız.
Eskiden İngilizce bilmiyor gibi yapardık. Şimdiyse Göçmenlik Bürosu yüzünden
kenara çekilince ehliyet, ruhsat sormuyorlar,
direkt "İngilizce biliyor musun?" diyorlar. Siz de "Ay!"
İçinizden "Şimdi sıçtık." diyorsunuz.
"Evet.
Kalabilir miyim? Olur mu?
Aman Tanrım! Yani..."
Önceden şöyleydi.
Eskiden İngilizce bilmiyormuş gibi yapardınız.
Polis kenara çekince,
"-Arabadan inin? -İngilizce yok.
Siktir et. Peki, git.
Bilmiyorum. Ne diyor anlamıyorum."
İngilizce bilmiyormuş gibi yapınca bırakırlardı. Şimdiyse copla vuruyorlar.
İngilizce konuşmuyor...
"-Arabadan inin. -İngilizce yok.
Arabadan inmemi mi istiyorsunuz?
Aman Tanrım!
Adi herif. Anladım."
Bir de acı biber bırakmamı istiyor...
Diğer ülkelerin insanları o kadar harikalar ki.
Biz değiliz. Burada olmaya alışmışız. Buraya gelenler...
Evimin çatısında çalışan biri vardı, ikinci kattan düştü.
Çatıdan sırt üstü düştü.
Yanına gittiğimde düştüğü için
benden özür diledi. "İyi misin?" diye sorduğumda
"Kusura bakmayın." dedi.
"Ne? Düşen sensin."
"Beni kovmayın!" deyince "Ne alaka?" dedim.
Sonra şöyle saçma bir şey dedi, "Havada kaldığım zamanı telafi ederim."
Yok artık.
"Böyle on tane daha nereden bulurum?" diye sorunca "Korna çal!" dedi.
Roma bir günde inşa edilmedi, derler.
Roma bir günde inşa edilmemiş.
Meksikalı olarak söylüyorum, yanlış kişileri işe almışlar.
İzne gerek yok muydu?
İzne gerek yoktu. Sabahın 9.30'unda,
"Kolezyum'u bitirdik. Başka ne var?"
Diğerleri oturabilir.
Gelecek… O duvar dikme saçmalıkları…
Bilmiyorum. Belki de izin bekliyorlardır.
Beş arkadaşımla birlikte o duvarı çoktan inşa edebilirdik!
Şimdiye bitmişti.
Çok sağlam yapmazdık, sonra da altımızdaki tüneller çökerdi.
Devam edin!
Biliyorsunuz...
İnanın bana sokak satıcıları ve dilencilere bulaşırsanız...
Dilenen biri olduğunda hep savunan biri çıkıyor, "Akıl hastası olabilir."
"Öyle mi? Ama biri dört kilo meyveyi beş dolara satmaya çalışınca
kafayı yemiş mi oluyor?"
-"Ne kadar? -Beş dolar.
Delirdin mi?"
Evet, kafayı yemiş.
Biz Latinlerin inanılmaz bir espri anlayışı vardır
çünkü ailemizdeki insanlar
bazen gerçek hayatta tanıştığınız diğer insanlardan daha komikler.
Benim bir amcam vardı, tam bir kaçıktı.
Kadının biri arabayla vurup kaçtı.
Kadın kaçtı, polisi aradılar.
Polis, "Kadını tarif edebilir misin?" diye sorunca amcam...
"Tabii, tam sikilmelikti.
Seksiydi. Değil mi George? Seksiydi.
Evet, oraya yaz.
Karı bayağı seksiydi."
Yıldız da koy ki bilsinler.
Ona her şey şaka. Doktor soruyor, "Cinsel yolla bulaşan
bir hastalığınız oldu mu?" O da şöyle...
"Sence?
Duydun mu doktor? Sence?
Bir ara isilik olmuştum ya?
Onu yazma."
Doktoru dinlemek istemiyor. Dediler ki,
"Karaciğerin büyümüş, siroz olmuşsun.
Ayağın kangren olmuş."
"İçki içersen ölürsün." deyince amcam şöyle yaptı....
"Siktir et. Gidelim.
Bir kez görüşünce beni tanıdığını sanıyor. Kim takar onu.
İçsem ne olacak? Orada olmayacak ki. Ruhu duymaz.
Bu saçmalıklarla vaktimi harcama."
Artık her şey farklı. Sonsuza dek yaşamaya çalışmıyoruz.
Doktora gitmek istemiyoruz.
Hasta mıyız bilmek istemiyoruz. Ama farkındayız.
Tamam mı? Şunun niye olduğunu biliyorum.
Gecenin bir yarısı...
Ayakkabınız pazartesi sabahı ayağınıza uymuyorsa farkındasınızdır.
Yüksek tansiyonunuz olabilir.
Çok fazla tuz atıyoruz. Daha yemeğin tadına bakmadan
gelir gelmez tuz atıyoruz.
Sadece yiyoruz.
Bilmek istemiyoruz.
Prostat kanseri... Erkeklerin bana katılmadığı yere geldik.
Prostat kanseri Latin erkekler arasında bir numaralı öldürücü hastalık
çünkü anlamanın tek yolu...
...arkadan kontrol.
Babanız ya da amcanız şöyle der, "Hayatta olmaz.
Biri götüme dokunacağına ölürüm daha iyi."
Ayıkken mi? Hayır.
Hayır, ayıkken değil.
Belki eve gittiğimde, üstümü değiştirip yatağa girmeden önce olabilir.
Hayır. Amcam hâlâ içip aynı haltları yiyor.
Gece on kez tuvalete gidiyor.
On yıl sonra teyzem, "Doktora gitmelisin." diyor.
On yıl sonra.
Doktor, "Prostat kanserisin." deyince
eşine, "Duydun mu, ne dedi?
Duydun mu? Ben duydum. Eşime söyle,
ben kanser olduğumu duydum. Sıçayım.
Beni doktora getirdin, prostat kanseri oldum.
Bu nasıl iş? Dün değildim ama bugün
kanserim. Hissedemiyorum..."
Dokunuyorum...
Sonsuza dek yaşamak istemiyoruz.
Yediğimiz her şey sağlıklı olsun diye uğraşmıyoruz.
Biliyoruz.
Meksika restoranına gittiğinizde bilirsiniz ki
yemeklerimiz... Boş versenize, hâlimize bakın.
Obezitenin anasını ağlatıyoruz. Daha üçüncü sınıfta vedalaşıyoruz.
"Görüşürüz obezite. Seni geçtim."
Sonra Latinler şişman oluyor.
Onları daha iyi hissettirmeye çalışıyorsun. "Dostum...
...Sen ikiz olacaktın. O yüzden böylesin.
Kafanda doyduğunu söyleyen bir ses yok mu?
Dinleyebilirsin, kız kardeşin de olabilir ama denemelisin."
11 yaşında göğüsleri ailedeki herkesten büyük.
"Koca memeli, buraya gel."
Lakaplar böyle ortaya çıkıyor. Bir kere altınıza sıçınca
ölene dek herkes "Kaka" diyor.
Büyüyünce bile Kaka deniyor. "Bil bakalım kim evleniyor.
Kim?
-Kaka. -Hadi ya!
Kaka mı evleniyor?
-Eşi de hamile. -Hassiktir!
Etrafta küçük Kakalar koşuşturacak.
Kaka evleniyor demek? Vay be.
Kaka'ya bak. Bravo."
Hepimiz biliyoruz.
Kilondan ötürü laf sokanlar tarafından büyütüldük.
Kaç yaşında olduğuna bakmazlardı.
İşe giderken,"Siz iki şişko.
Geldiğimde sizi o kanepede görmeyeyim. Gordo Bir ve Gordo İki. Duydunuz mu?"
-Evet, derdik. "-Tamam.
Üstünüzü temizleyin.
Ayakkabılarınızı deneyin oluyor mu. İki gün oldu."
Beni büyükannem büyüttü. 89'una kadar yaşadı. Onda...
Bunama onu mahvetti. Kötü oldu.
Yaşlı Latinlerin yaklaşımları o kadar kötü ki.
Doktor, "Alzheimer'ın var." deyince kalkıp "Gidebilir miyim?" dedi.
"Büyükanne, duydun mu?" diye sordum,
"Bir saniye, sen mi Alzheimer'sın, ben mi?
Beni buraya getirmeni istedim, fikrini sormadım." dedi.
Sonra,"Ne olacak?" diye sordum. Doktor,
"Yerleri, insanları unutmaya başlayacaksın." dedi.
Büyükannem de, "Dur bakalım. Beni tanımıyorsun...
...hayatımı da bilmiyorsun. İkiniz de."
"İnsanları unutmak için sabırsızlanıyorum." dedi.
Sonra bana bakıp, "Hadi Larry, gidelim!"
Aradığınız şey sempatiyse...
...Latinlerde bulamazsınız.
Ağlasanız şöyle derler, "Sorun ne?"
"Lanet olsun! Doktor...
Doktor kanser olduğumu söyledi." Cevap şu, "Oh be!"
"-Ne oldu? -Kanser olduğumu söyleyeceksin sandım.
Ağlama. Şu hâlime bak. Ödümü kopardın.
Kaç ay ömrün kalmış?"
"Üç ay."
"Sevgililer Günü'nde olmayacaksın yani?
O gün doğum günüm ama sen olmayacak mısın?
Neden? İstemediğin için mi yoksa doktor öyle söyledi diye mi?
Aş artık bunları. Siktir et. Hadi."
Farklı bir kültür.
Bence beyaz erkeklerin hayattaki hedefleri kızlarını evlendirmek.
"Kelsey'nin önemli gününde...
...yanında olmak istiyorum."
Latinler de şöyle, "Benden nefret eden herkesten
daha çok yaşamak istiyorum."
Aynen öyle.
Aş bunları göt herif.
Öldürmek istediklerimin listesini yaparken büyükannem görmüştü.
Bana, "Bu ne böyle? Bir bakayım sersem. Bu da ne?
Öldürmek istediklerinin listesi mi?
İlk iki sersem zaten ölü. Bu ikisi.
Son ikisi benim de listemde. Yardımcı olurum."
Biraz farklı.
Farklı bir hava.
Biliyorsunuz.
Sonsuza dek yaşamak istemiyoruz. Bu anı yaşamak istiyoruz.
Anlaşması kolay insanlarız. Amcam kızdığında
bir durum uydurmanız yeter.
"Amca, sence...
...Annabelle ile
La Llorona dövüşse...
...kim kazanır?
Sence?
"La Llorona, Annabelle'in
ağzına sıçar.
Annabelle oyuncak bebek.
La Llorona kendi çocuğunu bile boğar, o bebeği dövemez mi sanıyorsun?"
Ama insan değişiyor.
Çünkü köpekleri...
...kurtarıyorum.
Seviyorum demedim, kurtarıyorum dedim.
Arada fark var. Lanet köpekler.
Latinler köpek normal bir şey yapınca da kızıyor. Havlayınca,
"Kes...
Kenevirli ödül mamaları var.
Köpekler için. Kenevirli...
...köpek ödül maması. Altı ay önce köpeklerime verdim.
Hâlâ seslerini duymadım.
Evin içindeler.
Çünkü köpekler saygı gösterir.
Köpekler sizi sever. Görünüşünüze aldırmazlar.
Çirkin olsanız bile. Onlardan iyisi yoktur.
Harikadırlar.
Çünkü duygusal destek hayvanlarıyla pek geçinemiyoruz. Bu...
Bu kültürümüz için iyi bir şey değil.
Amcam keçiyle geziyordu. Ben de...
...duygusal destek hayvanı sanmıştım.
Kolunun altındaydı.
Sonra keçiyi görmeyince "Nerede?" diye sordum.
"Çok lezzetliydi." dedi.
Duygusal olarak beni destekliyordu. Hepimiz...
...yemekten sonra onu bayağı sevdik."
Biz buyuz işte.
İnsan yaşlanacağını biliyor, bu yüzden
nesi olup olmadığının farkında olmalı.
Yaşlanınca, erkekler yaşlanınca…
Gençken vücudunuz zindedir. Ses çıkarmaz. Sorunsuzdur.
Kıçınız sımsıkıdır.
18 yaşında...
...sorun yoktur.
Yaşlanınca yürürken...
"Şunu açsana." Yazın turşu kavanozu açarken...
Çevirirsiniz...
Biri mutfağa gelince, "Bu ne?
Bok gibi kokan turşuları kim aldı?
Geri götür.
Bok gibi kokuyorlar de. Geri götür."
Genç kalmaya çalışsanız da mümkün değil. Yürürken osurmaya başlarsınız.
Tuvalete gidip işediğinizde bitti sanırsınız ama bitmez.
Düz vites kullanmayı öğrenmek gibi.
Yani gençken mutlu olun. Her günü
hayatınızın en güzel günü gibi yaşayın. Her günü yaşayın.
Yaşayın!
Yaşamayı istemek için hasta olmayı beklemeyin, sağlıklıyken yaşayın.
Hayat o zaman yaşanıyor.
Kimse için endişelenmeniz gerekmiyor. Kendi işinize bakıyorsunuz.
Yaşlanınca çocuklar büyüyor.
Sizi seviyorlar, artık kavga etmiyorlar.
Sızmak için içmiyorsunuz.
Hangi tatil dönemi olursa olsun
biri mutlaka içip sızıyor.
Ertesi sabah uyanınca birinin gözü morarmış oluyor.
-"Ne oldu sana? -Bu ne ya?
Tam bir götsün.
Muhtemelen öyle olmuştur. Kötü davranırsan...
...böyle konuşursan dayağı yersin."
Ama biz böyleyiz.
Biz böyle yaşıyoruz.
Günümüz çocukları anlamıyor. Onlar...
Onların ilgi alanları...
Cadılar Bayramı'nda maske takmak yasak
çünkü diğer çocukları korkutabilirsiniz.
Eğer çocuğunuz bunu anlayamayacak kadar salaksa,
yanındakinin Wolverine olmadığını anlayamıyorsa
çocuğu okuldan alın.
Paranız cebinizde kalsın. Evde okutun.
Eşyalarınıza bakması için bir depo bulun. Orada olabilir.
Cadılar Bayramı biz Latinlerin son tatili.
"Şeker mi, şaka mı" muhabbetini 50'lerin başı, ortasına kadar yapıyoruz.
Amacımız şeker falan değil, sadece eve bakmak istiyoruz.
"Çok güzelmiş. İçeri gelsene.
Bayağı da lambanız varmış. Vay be, her şeyleri var."
Ev yapımı kostümler.
Babanızın çizmeleri.
Bulaşık eldiveni.
Raketbol gözlüğü.
Kapıyı çalarsınız. Açanlar, "Bu ne lan?
-Kimin kılığına girdin? -Kendim yaptım.
Şeker mi, şaka mı veya yapabileceğim bir iş var mı?
Garaj yolunda birkaç kırık fayans gördüm.
Evet mi, hayır mı?"
Şöyle garip bir durum var, ebeveynlerimizi gördüğünüzde
hepsi iyiymiş gibi görünür. İki anneniz varmış gibi.
İstediğini yapabilirsin. Dikkatli ol. Ebeveynlerimiz
aynı zamanda hem iyi hem de kötü
olabilirler. "Bana bir iyilik yap da siktir git şuradan.
Teşekkürler."
Ben hep şöyle derim,
çocuklarınıza iyiyle kötü arasındaki farkı,
doğruyu yanlıştan ayırmayı öğretin.
En önemlisi de, o sik kafalılara havai fişekle...
...silah atışı arasındaki farkı
öğretin.
Biliyoruz.
Zaten biliyoruz.
Maytabın sesinin nasıl çıktığını biliyoruz.
Duyduğumuzda çocuklar çoktan gitmiş oluyor.
Farklı zamanlar.
Ancak ebeveynlerimize saygısızlık etmeyiz. Hiçbir zaman da yapmadık.
Üvey ebeveynlerimiz de dâhil. Herkesi saymış olayım.
Karşılık vermeyiz.
Havaalanındaydım, çocuğun biri annesine şöyle dedi,
"Senden nefret ediyorum."
Havaalanındakilerin tepkisi:
Sonra bir baktık kadın ağlıyor. "Bu ne biçim iş?
Çocuğu dövsene.
Başka türlü öğrenmez. Sıç ağzına."
Havaalanındaki herkes şöyle diyordu, "Sıç ağzına!
Sıç ağzına!
Sıç ağzına!" Sonra Latinler geldi.
A la bimba, a la boom A la bim, bom, ba
Vur, vur
Ra, ra, ra
Kadının cevabı,
"Ona hiç vurmadım ki."
Ben de, "Pekâlâ. Sen uçağa bin,
biz ağzına sıçarız.
Çünkü o dayağı yemesi lazım."
Birlikte uçacağı kişilerin dövmesi daha iyi olur.
Sekiz yaşındayken büyükanneme şöyle demiştim,
"Senden nefret ediyorum!"
Gaz odalarında duyduğu bir şeydi herhâlde.
"Nefret mi ediyorsun?
Hergele, önce ben senden nefret ettim.
Hadi, dök içini. Dök.
Kaldırabilirim. Dökül bakalım.
Daha doğduğunda senden nefret ettim. Hastaneye gittiğimde...
Doğum servisinde sordum, "Hangisi torunum? Üçüncü mü?"
Hadi.
Dök içini.
Sizinkiler daha seni yaparken nefret ettim.
Evde şöyle sesler çıkarıyorlardı...
Ne dedim, biliyor musun? 'Yut gitsin!'"
Saygı böyle kazanılır.
Tüm bu saçmalıklar.
Bir Latinin kocası öldüğünde asla tekrar evlenmez.
Acıyı hissetmek isterler.
"Bugün hayatımın sona erdiği gün.
Ne? Ne saçmalıyorsun?
Bugün...
...hayatımın aşkının...
...cennete gittiği gün." Siz de,
"Kimden bahsediyorsun?
Kediden mi?
Kocamdan geri zekâlı."
Yaşarken adam berbat biridir
ama öldüğünde "Kimden bahsediyorlar?" dersiniz.
-Kimden bahsediyorsun? -Kocamdan alçak herif.
Teyze,
adam seni yakmadı mı?
Ama yemek hazır değildi. Onu suçlama, tamam mı?
Teyzeceğim, adam parkta sana
arkadan
kürekle vurdu.
Ben eğilmediğim için ukala herif."
Asla yalnız kalmayın. Sevdiğiniz
birini bulun. Hayatınızın kalanını yalnız geçirmeyin.
O üzgün teyzeden hepimizde var.
Artık takma kaşlarını da takmıyor.
Boş bir ifadeyle duruyor.
"Çok heyecanlıyım.
Ama belli olmuyor.
Gidip yüzüme birkaç çizgi çizeyim."
Çünkü kalp acısı
yaşlılara göre değil.
Kalp kırıklığı gençler için.
Amcam kız arkadaşından ayrıldı. 63 yaşında
kadının penceresinden içeri bakıyor. Çok yaşlı.
Kadın gelip, "Kim var orada?" dedi. Amcam da...
Osurdu.
"Bok kokusu alıyorum. Kim var orada?
Çünkü yaşlandığınızda...
...ilk fireyi götünüz veriyor.
Üzücü bir durum.
Kadınlar doğum yaptıklarında...
Şöyle söyleyeyim. Seks yaptığınız vajinayla
doğumdaki vajina aynı. Ama görünüşleri aynı değil.
Birbirlerine hiç benzemiyorlar.
Doğumdaki şişmiş ve farklı bir renge bürünmüş.
Hemşire diyor ki,
-"Size benziyor. -Siktir. Ben öyle görünmüyorum.
Boka bulanmış bir hâlim mi var?
Sigortam var, benimle böyle konuşma."
Ama...
Ama seks sırasında küçüktür, mükemmel.
Beyaz bir Amerikalıysanız havuçlu keke benzer.
Siyahsanız kırmızı kadife keke.
Çinliyseniz şans kurabiyesine.
Latinseniz de flan tatlısına.
En iyi tatlı da odur.
Gaz kaçırmaz. Tattığım...
...en iyi tatlı oydu.
Farklı bir durum. Çocuklar büyüdüğünde
evde bebekler için önlem almayız.
Oturma odasındayken mutfaktan şöyle ses duyduğunuzda...
...gidip bir bakarsınız ki bebek sıcak fırına yaslanmış.
"Bak hergele, geçen yıl buraya yaslanmıştın.
Geçen yılki derini gördün mü?
Şu anda yaslandığın yer de burası.
Yani geçen seneye göre...
...bu kadar uzamışsın.
Aynısını tekrar yaptığın için daha akıllı değilsin.
Ama daha uzunsun."
Çocuklarınız yaptığınız yemeği yesin.
Ailenizin yaptığını siz yediniz.
11 aylık çocuğun beşiğinde biber dolması var.
Kafanıza peynir dolanmış.
"Biramı düşürdüm!"
Bir keresinde biramı düşürmüştüm.
Sıçtığımın bebek telsizleri. Diğer bebekler,
"Biramı düşürdüğümü söyle.
Çabuk! Beze ihtiyacın yok. Git, söyle."
Tüm o saçmalıklar.
Latin kadınlar güzeldir, belki de en güzelidir.
Belki de dünyanın en güzelleridir.
Ama onlardan biriyle evlenmek istemem.
İltifat beklemiyorlar. Kendilerine iltifat ediyorlar.
Giyinip çıktıklarında,
"Kilo vermişim, değil mi?
Vermişim, değil mi?"
Olta atıyor. "Saçıma bak."
Evet.
Arkadaşınla bir yere gitmene izin verip arabaya kadar takip ederler.
"Gitmene izin verdiğim için şanslısın.
Seninle konuşmuyorum. Bas git.
Fikrimi değiştirmeden git.
Bas git.
Çok fazla içersen Uber ya da Lift tutma.
Adam gibi dayan ve eve kendin gel."
Polis kenara çektiğinde,
"Alfabeyi tersten okuyabilir misiniz?" Arabadakiler de,
"Siktir, yakalandı!"
"Alfabeyi tersten okumak mı?"
A.
B.
Ne kadar okuyacağım?
C."
Sonunda akrabalarınızın bakıcısı olursunuz.
Hiçbiri huzurevine gitmek istemez.
Hiçbiri evini terk etmek istemez.
Biri evde düşer. Televizyon izlerken
üst kattan bir ses duyarsınız.
Odanın dışından, "Teyze, iyi misin?
Düştüm.
Düştüm George. Gelme.
Bayağı bir sıçtım.
Altıma sıçtım." Koridordaki hâliniz...
Koku henüz gelmemiştir ama yine de...
Yapmamalıydın...
"Konuşma. Ben...
Arkam hep bok oldu!"
Koridorun aşağısındasınızdır!
"Neredesin?"
Acil müdahale sistemi, boktan bir şey.
Beyaz bir kadınsanız, annenize acil mücadele sistemi vererek
şöyle demiş oluyorsunuz, "Anne...
...seni resmen terk ettik.
Yani düştüğünde kimse seni kaldırmaya gelmeyecek."
Bu yüzden orayı araman gerek, "Yardım edin.
Düştüm."
Operatör de, "Bakın hanımefendi, bu hafta...
...beşinci kez düşüyorsunuz.
Kocanız ve oğlunuz
sadece haftada üç kez düşmenin parasını...
...ödedi.
Bu yüzden bir sonraki...
...fatura dönemine kadar sizi kaldıramayız.
Yöneticiyle mi konuşmak istiyorsunuz? Peki."
Hayır.
Bizim ailemizde
biri düştüğünde, güldükten sonra...
...onu kaldırıp
mutfağa göndeririz. "Yürü bakalım karı."
"Mutfaktan nasıl çıktın? Bir annenin yeri orasıdır.
Annenin yeri tavanın yanıdır. Yürü..."
Hiçbirimiz kabul edemiyoruz...
İltifat kabul edemiyoruz.
Annenin önünde iltifat edilir. "George'u sevmendeki sebep nedir?
Gülüşünü seviyorum. Çok tatlı."
Siz de, "Siktir. Hayır, değil.
Tatlı bir gülüşüm yok.
Çok paylaşımcı.
O mu?"
Sizin sevdiğinizi de sevmezler.
Kimi gösterirseniz gösterin.
Eskiden büyükanneme kadınlar gösterirdim, "Şuradaki nasıl?
Orospu.
Peki. Şuna ne diyorsun?
O da orospu.
Yürüyüşüne bak. Gençken ben de böyle yürürdüm.
Ben de aşüfteydim, oradan biliyorum.
Aynı yürüyüş."
Yaşlanınca... Yaşlanıp çocuk sahibi olursunuz.
Çocuğunuz doğduğunda
o gün hayatınızın en güzel günüdür.
Duruma göre değişir. Çünkü bazısı tam bir hergele.
Geri çekilmediğin için
ödediğin korkunç bir bedel. Sokayım!
"Ne kadar sürecek? Sonsuza dek mi?
Şimdi mi söylüyorsun? Bilsem geri çekilirdim."
Buzdolabında olanı yerdik.
İki yıldır orada dursa da ya da artık üretmeseler bile.
Dolabı açıp süte bakınca, "Lan bu ne...
Süt temmuzdan kalma."
Anneniz de oradadır. "Pekâlâ, okuldayken
öğrenmek istemiyorsun.
Ama evde sürekli okuyorsun.
Sıçarım böyle işe!
Soktuğumun Rosetta Taşı. Duramıyorsun...
Öğrenmeden durabiliyorsun demek?
Yiyecek bir şey yok da diyemezdiniz
o zaman da, "Sana yiyecek bir şey bulurum." derlerdi.
Buzdolabının arkasında bir paket içinde
yağla kaplanmış...
...tamamen yanmış bir sosis.
Onu çıkarıp, "Al, ye.
Siktir, yağla kaplı.
Sen değil misin?
Orospu çocuğu.
Hergele,
banyoya gidip gömleğini çıkar ve aynaya bak.
Sonra da gelip sosisten özür dile.
Sosisten özür dile!
Soktuğumun sosisinden özür mü dileyeceğim?"
Her gün biri gelip size saçma salak bir şeyler söyler.
Kimse asansörde konuşmak istemez.
Bu yüzden herkes böyle yapar.
İnsan yaşadıkça öğreniyor.
Birine, "Sadece yarına kadar şehirdeyim." demiştim.
O da bana, "Güzel,
gidip kendini sikmeye yetecek kadar zamanın var."
Böylece asansörde konuşmamayı öğreniyorsunuz.
Biri bana, "Bisiklet dersi aldın mı?" diye sordu
Ben de, "O ne ya?"
Bisiklet dersi mi?" Dedim ki, "Bak
biz Meksikalılar bisiklet sürdüğümüzde
bir saat sonra aynı yerde olamayız.
Bir saatlik uzaklıkta olmalıyız."
Dersi bitirdiğinde hâlâ aynı yerdesin ve kıçın...
-"Nereye gittin? -Burada bisiklet sürüyordum.
-Seni orada bekledik! -Soktuğumun bisikleti
Bisikletin hiçbir yere gitmediğini söylemiştim."
Durum bu. Sağlıklı beslenmeye çalışıyoruz.
Hiçbir Latin erkek sonsuza dek yaşamak istemese de yemeğin tadını çıkarıyoruz.
Sonsuza dek yaşamayacağız. Yemeğin tadını çıkarıp istediğinizi yiyin.
Kim takar, hatta inek söyleyin!
Saçma bir hâl almaya başladı.
Artık Meksika restoranına gittiğinizde şöyle şeyler duyacaksınız:
"Merhaba beyefendi."
Garson 40 yıldır orada.
Adam bekliyor.
"Merhaba, acaba bu tacodaki tavuk...
...insani yöntemlerle mi öldürüldü?
-Ne? -İnsani yöntemlerle mi...
...öldürüldü acaba?
Evet.
Ölene kadar sevdik."
Sonsuza dek yaşamaya çalışmıyoruz.
Kolesterolümüz kaç bilmiyoruz. Tansiyonumuzu
ilk ölçtüğümüz yer pazardır.
O bedava makinelerle.
Kolunuzu koyup düğmeye basarsınız.
Havayla dolmaya başlar.
Sonuç çıkınca herkes bakmaya çalışır.
"Geri çekilin. O benim sonucum.
-Kaçmış? -Geçen yılki 280'e...
...125 çıkmıştı.
Ölmem gerektiği yazıyor ama ölmedim.
Yapacak bir sürü işim var. Ölemem.
Ne doktora gitmek ne de bilmek istiyoruz.
Bence şu anda
kültürümüzdeki en çılgınca şey
cinsiyet
açıklama...
...partisi.
Cinsiyet açıklama partisi veren beyazlar...
...daha fazla
beyaz
olamaz.
Ailelerin hepsi toplanmış.
"Balonları patlat Dylan!"
Pembe ya da mavi olması biz Latinlerin umurunda değil
Bizim mi, değil mi?
"Benim mi? Buraya getir.
Buraya geldiğinde daha koyu olsa iyi olur
çünkü orada bayağı açık görünüyor."
Bu saçmalıklarla uğraşmıyoruz.
Restoranda yemeklerinin fotoğrafını çekip...
...restoranda olmayanlara gönderen
insanlar var.
Ama yemeğin fotoğrafını size gönderiyorlar.
Evdeyken bir biftek fotoğrafı alıyorsunuz.
Ama fotoda yoksunuz.
Siz de bok fotoğrafı çekip gönderin.
"-Bu ne böyle? -Öncesi ve sonrası şerefsiz.
Al sana bifteğin.
Sonra da penisinizin fotoğrafını gönderin.
"Bu da tatlı. Canı çeken var mı?
Bandırman için sos da getireceğim."
Kimsenin umurunda değil.
Herkes saçmalıyor. New York'taydım, hâliyle sosisli yiyordum.
Herkes illa bakacak. Adamın biri şöyle dedi,
"Sosisin neden yapıldığını bilsen
bir daha yemezdin.
Öyle mi?
Vajinanın ne yaptığını biliyorum, hâlâ yiyorum.
Sen işine bak ihtiyar."
Çocuğunuzla vakit geçirecekseniz
yatmadan masal okumak gerçekten anlamsız.
O zamanı çocuğunuza istediği her şey olabileceğini
anlatarak geçirin.
Önemli olduklarını söyleyin.
Seslerinin her zaman duyulacağını
ve önceliğin mutlulukları olduğunu anlatın.
Çünkü...
...onlara bir peri masalı anlatacaksanız bunu anlatın.
Bizi evin içindeki hayata hazırlamadılar.
Bizi dışarıdaki hayata hazırladılar.
Biliyorsunuz.
Her şeye hazırız.
Çocuklarınıza saygı duymayı öğretin.
Toplum içinde terbiyeli olmayı öğretin.
Biz sinir krizi geçirmeyiz.
50 yaşıma kadar sinir krizi geçirmedim.
53 yaşımdayken büyükannem öleli yedi yıl olmuştu.
Hâlâ etrafıma bakarım.
"Olay Yağı kokusu alıyorum. Buralarda mı?"
Onlar böyledir. Siktir!
Bu yıl
uzaya ilk kez bir kadın gitti.
İlk kez iki kadın
uzay yürüyüşü yaptılar.
Kocaları kesin şöyle demiştir, "Hâlâ yeterince uzakta değiller.
Lanet olsun.
Atmosfere girdiklerinde haber verin de temizliğe başlayalım.
Bebeğin de altını değiştirelim."
Bence...
Bence ölmeden bir Latin başkan
görebiliriz.
Şimdiki şerefsiz başkan olabiliyorsa herkes olabilir.
Soktuğumun adamı.
"Her şey bedava. Ne oldu? Bunu yapamaz mıyım? Peki."
Bir Latin başkanı olursa ona iyi bakarız. Kadın olursa daha iyi olur.
Onu asla görmezdiniz.
Beyaz Saray'dan hiç çıkmazdı.
"Eve dön. Daha dün gece çıktın.
İki gece üst üste çıkamayacağını biliyorsun.
Seninle konuşmak istiyorlarsa buraya gelebilirler.
Gitmiyorsun. Ver şu telefonu. Gelmeyeceğini ben söylerim."
Biz buyuz. Bu ülke şu anki hâlinden
daha iyi bir yer. Bakın,
bazılarının
sırf insanların gittikleri mekânı
sevmedikleri için o kişileri polise ihbar etmeleri kabul edilemez.
Geçmişte olduğu gibi kendi işimize bakıp
insanları rahat bırakmaya başlamalıyız.
Starbucks'taki siyahileri polise ihbar eden
beyazlar var. Hepsi korkmuş. "Alo.
Buradalar. Lütfen yardım edin.
Şu anda konuşamam.
Kahve kodları kullanacağım, tamam mı?
Dört espresso var.
İki horchata demin girdi.
Üç de michelada var. Tanrım, acele edin!
Soya sosu, çabuk!"
Sıçarım böyle işe. Bakın.
Bu saçmalık.
Bu ülkede yaşanan
iç terörizm olaylarını
gerçekleştirenler
Afroamerikanlar veya Latinler değildi.
Toplu saldırıları yapanlar biz değiliz.
Kimseyi tanımadığımız bir yere girmeyi sevmeyiz.
İçeri girersiniz...
"Yok, bir şey istemiyorum. Tamam.
Teyzem var sandım. Geri gelirim."
Biz yapmayız.
Okula saldırı düzenlemek mi? Asla.
Okuldan da nefret ederiz. Sanırsın ki...
Okula saldırı düzenleyecek ilk çocukların biz olduğunu sanırsınız.
"-Test yapacağız. -Hayır, yapmayacağız"
Okula saldırı düzenlesek çocukları vurmazdık.
Yoklama defterinin olduğu yere saldırırdık.
"Oradalar."
Ardından okula döndüğünüzde,
"Not ortalamam mı kaçtı?
Benimkinin mi?
Bayağı yüksekti.
Yüksek bir şeydi. Sanırım...
21 puan...
Yaklaşık 21,5 falan.
Dört ya da beş.
21,5.
Not ortalamam...
Ortalamam...
Genel olarak ortalamam.
Takriben.
Bakın.
Her hafta haberlerde bir öğretmenin
öğrencisiyle seks yaptığı için
tutuklandığını görüyoruz.
Öğretmenlerin hiçbiri de
çirkin değil. Hepsi...
Çok güzeller. Bizim hocalar gibi değil. Bizimkiler...
Eskiden bir öğretmen bizimle
seks yapmaya kalksaydı öğretmene bakıp,
"Bayan Smith, ben F almayı tercih ederim.
Siz F verin.
Yaz okulunda tekrar deneyebilirsiniz ama bilemiyorum."
Hayır.
Bu çocuklar öğretmeni ihbar ediyor.
Bizden çok farklılar. Öğretmeni
ihbar ediyorlar.
Biz mi?
Kimse okula geç kalmazdı. Sabah 5.30'da şöyle olurduk.
Kocaman bir sıra.
"Eve gitmeliyim. Dönerim."
Birine söylesek bile bize inanmazlardı.
"Şu hoca bana sakso çekti.
Siktir lan oradan!
Soktuğum yalancısı. Palavra!
Uydurma.
Bayan Anderson şişman bir Meksikalı'ya neden sakso çeksin?
Ben de öyle dedim ama yine de yaptı. Bilmem.
Ona söyle, bana değil. Hayret."
Müdür'ün odasına
gidersiniz.
Müdür oradadır.
Bayan Anderson,
polis,
anneniz,
babanız,
üvey babanız oradadır.
"Gel George Lopez. Bayan Anderson
sana oral seks yaptı mı?
Sana orgazm yaşattı mı?
Ben İngilizce bilmiyor.
Bence? Bilmiyorum. Bence? Popo? Yok.
Popo?
Poposu yok. Popo."
Bakın.
Şunu bilin ki bu ülkeyi seviyoruz.
Tamam mı?
Devlet binasını havaya uçurun lafları saçmalık.
Hayır.
Çekler oradan geliyor. Saçmalık.
Aptal değiliz.
"Hassiktir? Çekler oradan...
Evet dedin sanmıştım."
Ananenizle yaşıyorsunuz diye çocuğunuzu anane ve dedesiyle bırakmayın.
Onların size yaptığı gibi çocuklarınızı eğitmeye kalktığınızda anneniz, "Hey.
Torunumla böyle konuşamazsın.
Ben hayattayken ona saygı göstereceksin.
Tamam mı? Saygı göster.
-Sen bana bağırıyordun. -O başka salak.
Torunum zeki.
Senin gibi değil. O bütün gün kask takmıyor.
Karşılık vermezdik. Yazın bizi arabada bırakırlardı.
Artık buna izin yok. Bizi camlar kapalı arabada bırakırlardı.
Polisi görünce, "Hayır, başımı belaya sokacaksın. Ben hallederim. İyiyim.
Sadece bir buçuk saattir buradayım. Bir şeyim yok.
Git buradan. Git, suçla savaş. Ben hallederim."
Biliyorsunuz.
Gelecek bu.
Bu ülkenin geleceği
Latin çeşitliliği.
Çinli, Latin, siyah, beyaz. Bu gece buradalar.
En güzel çeşitlilik de bu.
Hiçbir yere gitmiyoruz!
Mutlu olun. Hayat sizi mutlu etsin. Başkasının dikte etmesine izin vermeyin.
Yaşamayı istemek için hastalanmayı beklemeyin.
Hayat sizi mutlu etsin.
Aşık olun, mutlu olun.
Anın tadını çıkarın. Ailenizde yaşlılar varsa
onların fotoğrafını çekin, ellerini tutup saçlarını tarayın.
Onları bir kez daha sarhoş edin.
Biz de böyle.
Halkımı seviyorum.
Her yerdeki Latinleri seviyorum. Birbirimizi tanımıyoruz.
Ama o basit kurala uyuyoruz.
Bir fasulyeye bulaşırsan
tüm burritoya bulaşmış olursun.
Geldiğiniz için teşekkürler. Sizi seviyorum.
Teşekkürler.
Herkese teşekkürler! Harikaydı!
Alt yazı çevirmeni: Aykut Ozan Taş