Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIRE
Official YIFY movies site: YTS.MX
We zijn nu bezig een keuze te maken over onze toekomst.
En ik denk dat het ons zou helpen om te zien wat ons verleden is.
DIT IS DE GEBOORTEPLEK VAN WILSON
We zijn wie we in de maatschappij zijn…
…vanwege de dingen die hiervoor zijn gebeurd.
Maar we vergeten nu wat er twee weken geleden gebeurde.
Om te weten wie je bent en wat je moet doen…
…moet je eerst je verleden kennen.
We verwelkomen de klas van 2018…
…met de finalisten van de August Wilson Monologue Competition.
Wie zijn er? Pittsburgh is er.
Pittsburgh.
Seattle is hier. Boston is hier.
En Atlanta dan? New York City. Portland.
New Haven. Dallas. Chicago.
Los Angeles. -Ja.
We doen dit nu al tien jaar nationaal.
We begonnen deze wedstrijd in 't jaar na Mr Wilsons overlijden.
We rouwden om het verlies van Amerika's grootste schrijver.
Dit is All Things Considered, van NPR NEWS, ik ben Debbie Elliott.
De bekroonde toneelschrijver August Wilson stierf vandaag…
…in een ziekenhuis in Seattle.
Hij was 60 jaar oud en had leverkanker.
Wilson was bekend om zijn epische reeks van tien stukken…
…waar de drama's Fences en Ma Rainey's Black Bottom onderdeel van waren.
Het laatste werk in de reeks was Radio Golf, dat in april in première ging.
Wilsons toneelstukken gingen over Afro-Amerikanen…
…in elk decennium van de 20e eeuw.
Een terugkerend thema was de impact van slavernij…
…op latere generaties zwarte Amerikanen.
Die tien toneelstukken zeggen hetzelfde.
Dat Amerika van jou is.
Als jouw mensen hier via een slavenschip kwamen…
…als je hier kwam voor religieuze of politieke vrijheid…
…wat de reden ook is, Amerika is van ons allemaal…
…met al zijn rechten en privileges.
Zo ziet Amerika eruit.
En jullie zijn mijn toekomst.
Jonge mensen ermee laten kennismaken via de wedstrijd…
…is het belangrijkste, ze bloot te stellen…
…aan iets wat ze nooit gezien hebben.
Het zijn goede verhalen…
ACTEUR
…het zijn geweldige toneelstukken en jong en oud houden ervan als ze ze zien.
Het is herkenbaar. Ze voelen herkenbaar, vooral voor Afro-Amerikanen.
August was die ene schrijver die mij zag.
Met mij bedoel ik mezelf…
ACTRICE
…maar ik bedoel ook mensen zoals ik.
Voor mij is hij 'n muze.
Voor hem betekende leven schrijven en schrijven leven.
Hij gaf zichzelf de opdracht…
…één stuk te schrijven voor elk decennium van de 20e eeuw.
En ze kwamen niet aansluitend uit.
Ze kwamen uit zoals de muzen tegen hem spraken.
Het zijn stukken over mensen waarbij de geschiedenis erin sluipt.
Dus als je ze bekijkt, voelt het of je de eeuw hebt doorleefd.
AUGUSTUS 1911 EEN PENSION IN PITTSBURGH
HET IS 1957
BEGIN HERFST 1977
Hij schreef niet graag over grote, historische gebeurtenissen.
PERSONAGES
Hij wilde nooit Frederick Douglass gebruiken.
Hij gebruikte 'n vuilnisman uit de Negro Leagues…
…en een trompettist die geen kans had.
Daar gaat de wereld over.
August is van iedereen, zijn moeder, vader, zus, broer.
Iedereen met een moeder, vader, zus, broer, dit spreekt je aan.
Ook als je een beste vriend hebt.
Als je hart ooit is gebroken, is het in elke taal gebroken.
Duizenden studenten uit twaalf steden houden een monoloog…
…uit een van August Wilsons tien toneelstukken…
…voor een kans om naar Broadway te gaan.
ZES MAANDEN EERDER
DE EERSTE RONDE VAN DE WEDSTRIJD BEGINT
MEER DAN 400 STUDENTEN NEMEN DEEL
DE TOP 20 GAAT DOOR NAAR DE FINALE IN CHICAGO
Gebruik deze tijd om je monologen door te nemen.
Neem nu een man die een vrouw vastpakt…
…die denkt dat hij iets heeft omdat ze zacht is.
'Deze mannen maken baby's met je en laten je alleen…
…omdat ze willen zien wat er nog meer in het leven is.'
Ik wil respect.
Hij weet niet dat hij met King Hedley II te maken heeft.
Doe jullie jassen maar uit en ontspan even.
Hier mag je zo luid zijn als je wil voor je naar binnen gaat.
Vorig jaar zat ik hier en verloor ik, dus ik ga daar zitten.
Het zijn veel kinderen en ze zijn allemaal nerveus om voor jullie op te treden.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.
We rollen weer naar voren en terug.
Rood leer, geel leer, lavendelleer.
Nee.
Ik wacht niet op Winnie en Winnie Williams in Williamsburg en Williamstown.
Ik wacht niet op Winnie…
…en ontdekte dat hoe harder je probeert die mannen vast te houden…
…hoe makkelijker een meid ze van je afpakt.
Voor ik het wist, was ze volwassen. Ze noemde zich een vrouw.
Als je je benen spreidt voor een man, ben je nog geen vrouw, dat zei ik haar.
Denk je dat ik zomaar doe wat je zegt? De zwarte man is geen hond.
Als je hard werkt…
OPRICHTER WEDSTRIJD
…blijf dat dan doen.
Als je hard bent en gewoon steeds nee zegt, blijf dat doen.
Jullie weten wat je moet doen. Je weet hoe het moet.
Kun je ze op een rij zetten en… -Oké.
Volg mij.
Daar gaan we dan.
Ik ben Freedom Martin en ik doe Bynum Walker van Joe Turner's Come And Gone.
Zo kun je er niet naar kijken. Je moet het hele plaatje zien.
Ik hang veel spullen aan de muur, theaterdingen, theaterprogramma's.
Ik verhuisde voor de Chicago High School for the Arts.
Want er zijn weinig acteermogelijkheden in Broken Arrow, Oklahoma.
We deden een productie van Macbeth. Ik was Banquo.
Banquo komt terug in z'n bloederige kleren en dat shirt gebruikten we.
Ik was een lange, zwarte jongen in Oklahoma die basketbalde.
Dat verwachtte men van me.
Dat was het eerste wat mensen in me zagen.
Dat is Freedom. Hij is de zwarte knul in de klas.
Meestal word ik omschreven als een Oreo, zoals ze dat in straattaal zeggen.
Een witte man in het lichaam van een zwarte man.
In groep acht kreeg ik interesse in toneel.
Dat is mijn eerste portretfoto.
Voor mijn eerste auditie ooit, Twelfth Night.
Ik had maar twee regels.
Ik zei: 'We arresteren u in naam van graaf Orsino.'
Toen ontdekte ik Shakespeare en ik vond het geweldig.
Daarvoor dacht ik dat acteren camera's, Denzel Washington en Will Smith was.
Ik wist niet dat je in toneel een carrière kon krijgen.
Ik hou van Othello, een Shakespearestuk met een zwarte hoofdrolspeler…
…en ook nog een met diepgang.
Ik weet nog dat mijn coach me altijd vroeg wat er was.
Waarom ik ging repeteren.
Ik wist niet waarom ik zo ongelukkig was.
Ik had mijn moeder, vader en broer. Ik had goede cijfers…
…en ik was een starter in het basketbalteam.
Maar ik kon me niet uiten… Dit kon ik niet met m'n kamer doen.
Snap je? Dit is…
Dit zou daar niet kunnen.
Het is een zegen als je naar een vrouw kunt kijken en misschien…
…een paar lokken haar zien…
…de vorm van haar wangen.
Zien dat alles in het leven te verkrijgen is.
Het is een zegen als je zo naar een vrouw kunt kijken.
Die laatste knul, bij hem dacht ik: hoe weet je hoe je dat moet doen?
Dit is wat ik wil doen.
Ik weet dat dit drastisch is, dit is een nieuwe plek…
…een compleet nieuwe staat, een nieuwe stad, een nieuwe school.
Maar dit moet ik doen.
Ik heb mezelf in je geplant, wachtend om te bloeien.
Dus jij probeert me te zeggen… -Uit de weg.
Ik ben Nia Sarfo en ik doe Molly Cunningham uit Joe Turner's Come And Gone.
Ik vertrouw die mannen niet.
Dit is m'n lieveheersbeestje.
Dit zijn mijn knuffels.
Een kamer delen met mijn moeder is leuk, maar ik wil mijn eigen plek.
Ik zou alles roze inrichten.
Mijn basisschool was in een overwegend witte buurt.
En de andere kinderen zaten aan mijn haar…
…en de ouders staarden me aan alsof ik…
…een vreemd object was.
Ik wist dat ik opviel.
Maar ik had het gevoel dat alles wat ik deed…
…op een nare manier beoordeeld zou worden en daar was ik heel bang voor.
Dit is mijn kast en in mijn kast zit een droombord.
En al mijn dromen en doelen staan erop. Maar dat mag je niet zien. Is voor vips.
Ik werd extreem verlegen.
Op sommige dagen zei ik zelfs niks totdat ik weer thuis was.
Toneel was altijd al iets dat ik wilde proberen.
In groep acht deed ik The Jungle Book. Ik was Shere Khan.
Vraag me niet naar de video.
Ik begon aan de repetitie en was meteen verkocht.
Is hij hier?
Ik heb hem niet verstopt. -Is dit hem?
Ze heeft hem gevonden.
Toneel kan je echt transformeren, serieus.
Ik zei toch dat ze wild is?
Ja.
Waarom ben ik dan de junglegod?
Waarom kwam de mens uit de junglemuren?
Ik voelde me gehoord, ik voelde me mooi, alsof mensen me voor het eerst zagen.
Ik werd extravert en een totaal ander mens.
Ik was niet bang om iets te doen.
Ze zeiden: 'We wisten niet dat je dat in je had.'
En ik zei: 'Ik ook niet.'
Daarom vertrouw ik niemand anders dan onze lieve Heer…
…en hou ik van niemand anders dan mijn moeder.
Bedankt.
Ik kwam op een dag thuis en dacht: dit is wat ik wil doen.
Voor de rest van m'n leven. Ik wil op het podium staan, acteren.
Dit is mijn screensaver.
Een constante herinnering aan waar ik wil zijn.
En hoe dan ook, ik ga het proberen.
Dus we zien wel.
Heb jij dat gedaan? -Ik vermaak me.
Ik ook. -Was het leuk? De jouwe was goed.
Het is lastig, want de lichten schijnen recht op je.
Je woorden gaan weg. Je weet wat je wilt zeggen, maar ze gaan weg.
Ik stopte en begon weer.
Huil niet. Laat je zwakke kant niet zien. Je bent sterk.
Cody?
Hallo. Ik ben Cody Merridith en ik ga King Hedley II opvoeren.
Deze gast heeft me gesneden. Hij sneed me met een scheermes en ik verstijfde.
Je mag Cody niet missen. Je mag Cody's solo niet missen.
Mijn god.
Dit gebeurt er als je je dagelijks verveelt.
Ik ben in 'n buitenwijk geboren. Er werd elke avond geschoten.
Het werd de 'Ickies' genoemd.
En niemand wil op een plek wonen die Ickies heet.
Ik heb mijn lofbetuigingen. Daar kun je niets over zeggen.
Ik heb m'n lofbetuigingen. Documentatie van succes.
National Honor Society-acceptatiebrief. En dat? OneGoal-acceptatiebrief.
Allemaal negens. Deze. Let er maar niet op. Rapporten, alles.
Mijn vader was er niet en die van mijn broers en zussen ook niet.
Ik zit in dat hokje waar mensen geweld verwachten…
…en geen hard werk…
…of onwettig geld verdienen en dat soort dingen.
Ik wil graag begrijpen…
…waarom ik het anders aanpakte.
Dit boek kostte 25 dollar.
Ik heb al die oefentesten achterin het boek gemaakt.
Als kind zag ik mijn oudere broers en zussen fouten maken…
…en die wil ik niet maken. Dus ik vond dat ik daarvan moest leren.
Ik kwam niet weg met moord. Die keer. Maar ik ben slim geworden.
De volgende is zelfverdediging.
De volgende zal me niks kosten.
Bedankt.
Ik heb niet de middelen…
…om mezelf te stimuleren en een professioneel acteur te worden.
Ik heb nog nooit een vocale oefening gedaan. Nooit.
Rood leer, geel leer. Geel leer, lavendelleer.
En dan is het… Rood leer, geel leer, lavendelleer…
Maar als iemand beter is dan jij…
…of iemand heeft een duidelijk voordeel op je…
…dan zorg je dat je gelijke kansen krijgt.
Ja. Er was iets interessants, want hij was…
Hij was gefocust.
Hij was gefocust, maar het was…
Erg gematigd, maar op een geloofwaardige manier.
Hij had 'n geloofwaardige, enge wijze. -Geloofwaardig en eng.
Het is niet de traditionele Hedley, maar ik dacht: dat is bijna enger.
Dat werkt met de energieverschuiving.
Die verschuiving aan het eind. Ja.
Dat is die gek. -Ja.
Dat was denk ik mijn best versie ooit.
Tot nu toe. -Mooi.
Hij is met dat personage verbonden…
…op een manier die je leeft als je in een bepaalde buurt in Chicago woont.
Dit zijn onze eerste tien.
Bovenaan, vanaf hier, staan de hoogste.
Dat citaat…
…'onbevreesd revolutionair optimisme', komt uit de Juilliard-toespraak.
De acteur Stephen McKinley Henderson gaf een geweldige speech.
Ik zag het op YouTube en het bleef me bij.
Hij zei dat als we de wereld willen veranderen…
…we dit gevoel van onbevreesd revolutionair optimisme moeten hebben.
Meestal passen we de tien niet aan.
De top tien, als ze daarbij zitten, zijn die mensen goed.
Vorig jaar ging ik naar de finale, maar ik won niet.
Ik zei tegen mezelf dat we volgend jaar voor de winst gaan.
Nee, ik ben blij met deze. -Ja.
We sluiten deze tien, zodat we ons op de laatsten kunnen richten.
Waar is de gast die we net zagen?
Is hij deel van de… -153.
Nee, nee, hij is onder de 162. -153?
Ja, dat is een beetje scheef.
Ik ben in het nadeel. Maar ik ga werken. Ik blijf werken.
Ik stop pas met werken als je me kunt erkennen als op jouw niveau of hoger.
Heeft hij een coach? Of kwam hij als individu?
Nee, hij had zes weken les.
Dus zes lessen.
Hij was dus al zo goed zonder training? -Juist.
Ze leerden hem zes weken lang een monoloog te houden. Zes dagen dus.
Ik denk echt dat hij potentie heeft.
Toen ik voor het eerst naar deze school kwam, zag ik dit hele veld…
Ik dacht: wauw.
Ik kom uit South Central Los Angeles.
In de buurt waar ik opgroeide praten ze niet over toneel…
…en krijgen ze niet de kans om toneelstukken te zien.
Maar ik was heel jong en ik wist dat optreden iets voor mij was.
We gingen altijd naar van die castingbureaus…
…die we op de radio hoorden en zo. Veel waren oplichters.
Want ze wilden… Veel van hen wilden geld en dat hadden we niet.
Ik groeide op met films en tv en ik wilde tv-acteur worden.
Het kwam door de normen waarmee ik opgroeide, denk ik.
Bij toneel denk je aan toneelkinderen.
Ik hield niet van toneel.
In groep acht dacht ik nooit dat ik 'n jaar later toneel zou doen.
Ik heb nooit met muziek geoefend.
Oké, leer dit maar. -En… Oké.
het mooiste geluid dat ik ooit heb gehoord
Maria… Maria -Maria
Maria, Maria, Maria
Mijn ogen zijn echt geopend door op school op te treden.
Ik zag dat het meer om verhalen gaat.
Maria, zeg het luid en er speelt muziek
zeg het zachtjes en het is bijna als bidden
Ik had maar weinig geleerd over August Wilson.
Maar ik had vrienden die aan de wedstrijd hadden meegedaan. En het was…
…geweldig.
Dus ik zei dat ik dit volgend jaar moest doen. Dat moest.
Ik werk aan August Wilson, maar ik ben geen Afro-Amerikaan…
…en ik probeer dat ook niet te zijn, of zoiets.
Ik heb het gevoel dat hij schreef voor alle mensen…
…die niet constant worden gezien.
Ik ben Mexicaans. Een Spaanstalige latino.
Ik ga naar 'n kunstacademie of theater, al zeggen ze dat maar zeven procent het redt.
Ik wil nog steeds zijn wat ik wil zijn.
Je krijgt zo weinig kansen in het leven om je uiten.
Het leven draait meer om maskeren.
Er worden veel labels op je geplakt.
En ergens daarbinnen zit je echte ik.
En als iemand je geen toestemming geeft om dat uiten…
…als iemand je nooit toestemming geeft, dan implodeer je.
Ik kom uit het stadje Cherryville, North Carolina.
De koeien hebben een grotere populatie dan wij. Het is heel, heel klein.
Er gaat niets boven die geur van het openbaar vervoer.
Mijn biologische vader woonde in Atlanta. Hij zei: 'Aaron, hier zijn meer kansen.
Kom hierheen en ga ervoor.'
Ik kwam hier en begon bij Toastmasters, waarbij je moet spreken.
Mijn vader wil een politicus van me maken. Ik maak me er klaar voor, weet je?
Toen zei hij: 'Jouw school heeft een acteerprogramma.
Dat zou goed voor je zijn.'
Ik zei: 'Ik weet het niet. Ik heb… Ik hou van sport. '
Dit is mijn sluipweggetje. Ik doe mijn boekentas hierdoor.
Ik glijd erdoor.
En over het spoor.
Ik zei: 'Oké, ik probeer het.
Ik kwam de klas in en ze deden aan yoga.
En ik dacht: wat is dit? Weet je wel?
Mijn leraar zei tegen me: 'Je moet vrij zijn…
…doen alsof, zijn wie je wilt zijn.' En ik zei: 'O, echt?'
Om in plechtige stilte te zitten op het saaie dok…
…in de pestgevangenis met een levenslang slot.
Sindsdien heb ik het te pakken, zogezegd.
Zo rijk maakt mij de herinnering aan uw liefde…
…dat ruil met 's koningstroon mij zou verarmen.
Ze vertelden over de August Wilson Competition.
Ik zei: 'Cool, ik doe mee. Kom op.'
Ik vond een monoloog die klonk als de mensen in mijn stad.
Ik dacht: ja, dit ben ik. Toen ik het voor m'n familie opvoerde, haatten ze het.
Ik zei: 'Wat, waarom?' 'Omdat je acteert', zeiden ze.
Dat verwarde me.
En ik dacht: oké, moet ik dit veranderen? Wat moet ik doen?
Ik ging naar mijn leraar en vroeg: 'Welke route moet ik nu nemen?'
Ze zei: 'Waar heb je 't over? Dat is geweldig.' En ik dacht: oké.
Mijn ouders sturen me niet in de goede richting.
Dus ik moet doen wat goed voelt.
Dit is heftig.
Ik ben dol op deze kunst. Ik doe dit graag.
Dat vonden ze niet leuk.
Lorraine Hansberry zei: 'Je moet arrogant zijn…
…om jezelf als kunstenaar te zien.' Echt, want er is echt wat voor nodig…
…om te denken dat je met iets creatiefs 'n verschil kunt maken.
Die zon in Houston.
Mijn moeder is mijn eerste rolmodel.
Want alles wat ik ben, is vanwege haar.
Goedemorgen. Heel erg bedankt.
Ze is een alleenstaande ouder.
Toen ik jonger was, gingen mijn zus en ik en mijn oudere broer naar een privéschool.
Het ging goed, ze had goed werk.
En toen kreeg ze een tumor.
En ze verliet het bedrijfsleven…
…omdat de arts zei dat de tumor door stress was ontstaan.
Lieve Heer, we danken u.
We danken u omdat u ons toestond…
En toen kwam de recessie van 2008. En ze had ons drieën.
Ik bedoel, we verhuisden naar een heel klein appartement.
En we moesten geld bij elkaar schrapen om geld voor de was te hebben.
En ze was nooit leeg.
Altijd vol liefde.
Je maakt iets mee…
Ik wilde op dansles. Dat kon ze niet betalen, dus ze nam me mee naar de kerk.
Daar deed ik praise dance en leerde ik pirouettes.
Ze kreeg het altijd voor elkaar.
Hoe gaat het? -Goed.
Supermam. -Goed je te zien.
Ik zat op een school voor beeldende kunst.
En in de derde klas begon ik van toneel te houden…
…en van shows en musicals te genieten.
Ik was verrast door het toneel.
Op een dag hoorden we van de wedstrijd en kwam ik The Piano Lesson tegen.
En ik werd verliefd op Berniece.
Ik heb mijn handen vol aan Maretha.
Ik heb genoeg mensen om van te houden en voor te zorgen.
Ze is de ruggengraat van die familie en ze doet me denken aan mijn moeder.
Dat zijn eigenschappen die ik wilde, een sterke vrouw zijn…
…om uit te groeien tot iemand die zichzelf als jongedame kent.
En het was zo verleidelijk.
Het gaat erom dat je bij de wereld hoort. Dat krijgen ze van August Wilsons stukken.
Je past hier, je hoort hier thuis…
…je hebt een steentje bij te dragen. Je mag er zijn.
Snap je? Je mag er zijn.
LERAAR ENGELS
Goedemorgen. -Goedemorgen, Cody.
Heb je enig idee waarom er hier een filmploeg is?
Nee. -Kom mee. Goedemorgen, Iker.
Kom hier.
'Gefeliciteerd…
…u bent gekwalificeerd voor de finale van de August Wilson Monologue Competition.'
'Dit jaar is er een uur gratis privécoaching.'
Dus we mailen ze vandaag.
En dan krijg je een plek waar je een uur privécoaching krijgt…
…om je monoloog voor de finale af te krijgen.
Oké dan. -Ik ben er klaar voor.
Goed, een betere reactie konden we niet verwachten.
Je bent er klaar voor. Klaar?
Dit is gestoord.
Hé. Het ging goed. Ik ga naar de Chicago-finale.
Gefeliciteerd. -Echt?
Zouden ze me anders filmen?
Rond onze school en omgeving…
…is 99 procent zwart en 96 procent leeft onder de armoedegrens.
Hé, Miss Mascara.
Hoi, Mr Cody. Hoe gaat het? -Goed. Ik heb een cameraman.
We hebben niet veel afdelingen, geen drama, geen muziek, geen kunst.
Hij is een van de twee kinderen die niet naar 'n kunstacademie gaat en wel door is.
We geven geen toneel, dit is het vak Engels.
We kregen het idee dat Cody's monoloog een weerspiegeling is…
…van wat de jaren 80 en Reaganomics…
…en de crack-epidemie met de binnensteden deden.
Ik wil de wereld van zwart Amerika creëren en een omgeving creëren om te laten zien…
…dat hij in staat is steun te bieden zodat wanneer je je vaders huis verlaat…
…dat je niet alleen de wereld in gaat.
Dat je goede manieren hebt en een manier van leven…
…dat uniek is en vooral specifiek van jou is als zwarte Amerikaan.
Er was een bepaald gevoel…
…alsof die toespraak al in me zat.
Vooral door de manier waarop hij woorden gebruikte.
De woordkeuze, het vloeien van de taal, het ritme van de taal.
Het voelde erg vertrouwd.
Dat klinkt als de man in de winkel op de hoek die de hele tijd praat.
Zo klinkt mijn stiefvader ook.
Ik moest dit doen, dit is leuk.
Bynum overtuigde me. Hij heeft alles op een rijtje.
Ik zou graag iemand willen zijn die alles doorheeft.
Ik kon geen dialogen schrijven omdat ik de waarde niet zag…
…in de taal van zwarte mensen.
Ik dacht dat je het moest veranderen om er kunst van te maken.
Ik vroeg een toneelschrijver hoe hij ze laat praten…
Hij zei: 'Niet, je moet naar ze luisteren.'
Ik vond hem bijdehand.
En langzaamaan, vijf of zes jaar later, begon ik te luisteren.
En toen begreep ik wat hij bedoelde. Dat als je luistert, je kunt horen.
Maar eerst moet je de waarde erkennen van wat je hoort.
Je bent bij je geboorte al direct in het nadeel.
Wees daarvan bewust en blijf op je hoede voor de volgende tegenslag.
Tonya: Het is ook mijn leven, dat is wat je niet ziet.
King: Jouw leven is mijn leven, dat is wat jij niet ziet.
Als ik naar je kijk, Mr Loomis, zie ik een man die zijn lied is vergeten.
Die is vergeten hoe hij het moet zingen.
Vrijheid weegt zwaar. Je moet je schouder eronder zetten.
Zet je schouder eronder en hoop dat je rug het niet begeeft.
August Wilson is de blues. Het is bluesmuziek.
Dus het enige wat je moet doen, is het liedje horen.
Shakespeare klinkt meer als…
En August Wilson meer als…
Het is dezelfde spraakcadans die je thuis hoort.
Hij heeft het over ons, over mij. 'Dat is mijn tante daarboven.'
IK VERTROUW ALLEEN JACK ZE KUNNEN ALLES DOEN
Omdat ze zich er zo mee identificeren, is het makkelijk om te belichamen.
Soms heb je een fysieke manifestatie nodig van een droom en van wie je bent.
Molly is zo'n ouderwets…
Ken je dat liedje…
ze is een stoere mama jama
Die? Dat is Molly's themalied. Molly is gewoon stoer…
Ik weet nog dat ik las dat hij foto's ging maken.
De vrouw gaf de foto's niet, ook al had hij het bonnetje.
Hij werd boos en vond dat de wereld simpel moet zijn…
…alles wat ze zeggen dat waar is, moet waar zijn.
En daar kan ik me erg goed in vinden.
Hoelang heb je tegen jezelf gezegd: 'Ik ben nu toneelschrijver'?
Ik schreef Jitney en stuurde het naar een nationale toneelschrijversconferentie.
Ze stuurden het terug.
Waar ging Jitney over?
Een jitney is 'n illegale taxi en de setting was zo'n taxistation…
…in Pittsburgh in de jaren 70, toen ze het gebouw van 't taxistation gingen slopen.
Een van je stukken werd wel geaccepteerd. Welke?
Ma Rainey's Black Bottom.
En de O'Neill Playwrights Conference is een zomerprogramma voor nieuwe scripts?
Het is een van de bekendste. Het is een plek om te zien wat wel en niet werkt.
Absoluut. En ik was daar.
Ik dacht dat ik wel toneelschrijver moest zijn, omdat ik daar ook was.
SPRINGPLANK VAN HET AMERIKAANSE THEATER
In het O'Neill werden de inzendingen blind voorgelezen
Je kende de schrijver niet, dus je had geen vooroordelen.
Je moest het verhaal kiezen dat je aangrijpt.
Toneelschrijven is eigenlijk erg eenzaam werk.
En om op een plek te zijn met acht, tien, twaalf andere schrijvers…
…die weten hoe het is om die last te dragen…
…om je verhaal met de wereld te delen, dat is zo kostbaar.
August vond het belangrijk om zijn mensen te vinden.
August deed zes stukken met ons.
Recensies mogen niet, want 't werk is nog in ontwikkeling.
Zo beschermen we de schrijver en het werk.
Maar we nodigen iedereen in het vak uit om het werk te zien.
De hoofdcriticus van de New York Times omzeilde ons verbod…
…door lovend te schrijven over 'n nieuw talent…
…hier bij het O'Neill. En August was binnen.
HET O'NEILL HEEFT UITZONDERLIJKE TONEELSCHRIJVERS GEVONDEN
MR WILSON IS DOOR DE KRACHT VAN ZIJN THEATRALE DRIFT EEN GROOT SUCCES
En de winnaar van de Tony Award is Fences.
Dit is voor mijn dochter, Sakina, mijn familie en alle Troy Maxsons.
Hij won meerdere Drama Critics Circle Awards…
…een Drama Desk Award, een Tony Award en twee Pulitzerprijzen,
Dat maakt hem een van Amerika's meest geronemeerde toneelschrijvers.
Hij is de held van Amerikaans theater.
Zijn stukken zijn net zo wijdverspreid als de stukken van Shakespeare.
Je woont in mijn huis en je slaapt op mijn beddengoed.
Je stopt mijn eten in je buik, want je bent mijn zoon.
Mijn vlees en bloed. Niet omdat ik je mag.
Maar het is een zegen als je naar een vrouw leert kijken…
…en misschien een paar lokken van haar haar ziet.
Dat je je benen voor een man kunt openen, maakt je nog geen vrouw.
Ze is een baby. Wat weet ze van het leven? Ik weet het zelf nog niet eens.
Door de personages en verhalen die hij schreef…
…konden acteurs deze nieuwe stemmen bekrachtigen.
1987 TONY VOOR BESTE ACTEUR
1992 TONY VOOR BESTE ACTEUR
2001 TONY VOOR BESTE ACTRICE
2010 TONY VOOR BESTE ACTEUR
Dan ziet een jonge acteur…
…dat ze in het theater kunnen staan en hun verhaal waarde heeft.
Dat was geweldig. O, mijn god.
Ik heb er veel uitgehaald en het inspireerde me.
Goed zo.
Dat doet August. Zorg dat je alles leest.
Ja. -Hij schreef tien van die dingen, hè.
De stoerste toneelschrijver van dit land.
Ja, niemand anders heeft dat gedaan. Tennessee heeft dat niet gedaan.
Er was nooit een saai moment, ik was gewoon…
Je moet ernaar blijven kijken.
Fijn dat het je beviel. Heb je de wedstrijd gewonnen?
Ik zit in de finale, hopelijk win ik die.
Welk monoloog? -King Hedley II.
ACTEUR
Die is leuk. Die wil ik graag zien.
Dat is een stuk en monoloog met veel woorden.
Je kunt het. Acteren is geweldig, maar laat je niet betrappen.
Snap je? -Goeie.
Ja, bij een monoloog begin je met het einde in gedachten.
Kun je dat uitleggen?
Ja, je weet wat er aan het eind gaat gebeuren, je weet waar je naartoe wilt.
Dus daar begin je mee.
Het publiek kan dat niet, maar jij begint met het einde in gedachten.
Dus ik bepaal de flow? -Zo kom je daar.
Dat is perfect. Bedankt.
Nu heb ik 'n nieuwe manier om ernaar te kijken.
Klinkt dit logisch? -Zeker.
Acteurs lopen zo anders door het leven…
…omdat we moeten waarnemers zijn.
Ik zeg altijd dat je een waarnemer en een dief bent.
Dat je constant de details van alles ziet.
De manier waarop iemand z'n hoofd laat zakken als je een bepaald woord zegt.
Dan denk je: waarom doet hij dat?
Is het iets in zijn verleden? Is hij getraumatiseerd?
Mag hij me niet?
Ik moest mijn moeder bestuderen.
Ik moest de zwarte vrouwen die ik overal zag bestuderen.
Of 't nou in de bus, in de trein of op straat was.
Hij zit bij de bushalte.
Maar kijk wat hij eet en hoe hij dat eet.
Zie je hoe hij lachte? Zie je hoe hij niet lachte?
Ik kan een Starbucks binnenlopen en me verbazen over de mensen die er zijn.
Iemand heeft een sollicitatiegesprek, iemand praat met zijn moeder.
Er is een barista die haar baan haat.
Ik luister naar gesprekken en naar hoe mensen praten.
Weet je? En dat zet me aan het denken.
Je neemt de uitersten van de mensheid waar.
En August Wilson deed precies hetzelfde.
Hij ging naar cafés en noteerde wat de mensen om hem heen zeiden.
Ik vroeg hem naar zijn proces en hij vertelde dat hij de deuren sloot…
…en de jaloezieën dichtdeed en zo.
Dan kwamen de personages en zeiden wat hij moest schrijven.
Ik begon aan mijn jaren 80-stuk.
Ik probeer zwart Amerika te behandelen, die jongeren met wapens in 1984.
Ik schreef een personage met 'n litteken op z'n gezicht.
En ik begin meestal met één lijn dialoog…
…en de lijn waar ik mee begon, hij had vastgezeten…
…en hij vroeg waar hij aan dat litteken kwam. Niet 'hoe', maar 'waar.'
Alsof hij er een zou halen?
Misschien vond hij het gaaf en wilde hij er een?
Dus ik lachte en deed mijn mes in mijn hand…
…sneed hem ermee en zei: 'Nu heb je er ook een.'
Deze gast heeft me gesneden. Hij sneed me met een scheermes en ik verstijfde.
Het is alsof iemand een fel licht aandoet…
…en alles stilstaat. En ik kon hem zien lachen.
Ik heb een idee.
Ik wil dat je de monoloog luid tegen me zegt.
Vanaf waar je nu staat.
Pernell dwong me hem te doden.
Pernell noemt me chimp. Ik zei: 'Mijn naam is King.'
Goed.
Waar brengt dit je heen?
Die gast heeft me gesneden. -Die gast heeft me gesneden.
Dus dat gebeurt.
En hoe denk je dat dat in zijn hoofd gaat, langzaam?
Is het stap voor stap, of is het… Gaat het snel?
Wat gebeurt er met het ritme?
Als schokken. Een grote klap.
Ja, en dan… Wat nu? Nu bedenkt hij iets, toch?
Goed, begin maar opnieuw.
Zodra de woorden mijn mond verlieten, voelde ik iets warms op mijn gezicht.
Goed zo. -Een warme vlaag. Dan iets nats en warms.
Goed. -Deze gast heeft me gesneden.
Goed. -Hij sneed me met 't mes en ik verstijfde.
Ja. -Ik zei: 'Dat is niet erg.
Niet erg. De King is er nog.'
Spreek dat uit, voor de hele wereld.
De hele wereld. -Ik zei: 'Niet erg, de King is hier nog.'
Wat zeg je? -De King is nog steeds hier.
Hopelijk ga ik naar New York want ik heb nog nooit in een vliegtuig gezeten.
Hopelijk is dit mijn eerste kans om in een vliegtuig te stappen.
Ik wil deze wedstrijd graag winnen.
Ik wil iedereen laten zien dat ik alles heb wat nodig is.
Hoe zeker ik er ook van was dat ik dit wilde doen…
…het was nog steeds 'n lastige beslissing.
Omdat ik weet…
…dat ik mijn vader en mijn broer de komende vier jaar niet zal zien.
Zo uit elkaar.
Oké, rustig maar. Klaar?
Daarom heb ik 'n gevoel van urgentie.
Wat er ook van komt, het moet snel komen.
Ik moet mijn vertrek rechtvaardigen. Dan ben ik hier niet zonder reden.
Ik wil echt heel erg graag winnen.
Ik wil op Broadway staan en zoveel doen.
Als ik ergens mijn zinnen op zet, dan ga ik er echt voor.
Ik wil meer.
Mijn biologische familie steunde mijn droom om acteur te worden niet.
Ze zien entertainen niet als een weg naar succes.
Dus ik moest het huis van m'n ouders verlaten. Ze zetten me eruit.
Zijn vrouw is degene die hem tot het uiterste drijft.
Soms wil ik het doen omdat ze er niet in geloofden.
Maar ik zeg ook dat ik mijn ambitie heb omdat ik het gewoon wil doen.
Want ik hou ervan.
Hoe voel je je? -Goed.
Waar zit je met je hoofd? -Geen idee.
Ben je ergens bang voor of zit het wel goed?
Alles. Ik ben bang voor alles.
Als je op het podium staat, voelt dat zo fantastisch.
Ik duim. Mijn hele familie duimt voor me.
Om door te gaan.
Ik wil acteren. Om mensen te beïnvloeden…
…en anderen te inspireren.
En de invalshoeken die ik eruit kan halen, verrijken me als individu en kunstenaar.
Ik groeide op in troosteloze armoede, in een omgeving…
…waar we de enige zwarte familie in Central Falls waren…
…en ik voelde me onzichtbaar.
Ik groeide op in ellende.
Acteren bood me een uitweg.
Het heeft me gered.
Het redde me.
DE REGIONALE FINALE
IN ELKE STAD STRIJDEN DE 20 BESTE STUDENTEN
VOOR TWEE PLEKKEN IN DE NATIONALE FINALE OP BROADWAY
Het is raar om alleen te zijn.
Maar ik ga mijn best doen.
Mijn hemel.
Dit is behoorlijk groot.
Onthoud, jij hebt iets aan hen te geven.
Het is iets om te vieren.
Dag na dag…
…worden we beter en beter…
…tot we onverslaanbaar zijn.
Niet te verslaan.
Amen.
Eén, twee, drie.
Heer, ik bid dat u alle onrust wegneemt.
Laat ons plezier maken en van vandaag genieten.
Amen. -Amen.
Ik liet je achter om je te beschermen.
New York is uniek. -New York is uniek.
Je hebt uniek New York nodig. -Je hebt uniek New York nodig.
Kom, het is showtime.
Welkom bij de August Wilson Monologue Competition van 2018.
We zijn hier om August Wilson en zijn werk te vieren.
Deze leerlingen interpreteren de rollen…
…op 'n manier die hun benadering van de personages weerspiegelt.
Knuffel nodig?
Ja. Ik ben nerveus. -Het komt goed.
De mensen maken me juist nerveus.
Mag ik een daverend applaus voor de studenten?
Klinkt als veel mensen.
En twee van die drie winnaars…
…gaan optreden op het August Wilson-podium op Broadway.
Bij de nationale August Wilson Monologue Competition in New York.
Iedereen klaar?
Onze 21 finalisten…
…van Chicago's August Wilson Monologue Competition van 2018, kom maar.
Onze eerste persoon is Freedom.
Ik ben Freedom Martin en ik doe Bynum Walker van Joe Turner's Come and Gone.
Je probeert me te zeggen dat een vrouw niets is zonder een man.
Maar jij bent in orde, hè?
Je kunt hier gewoon weglopen zonder mij, zonder vrouw…
…en dan blijf je een man.
Het is een zegen als je naar een vrouw kunt kijken…
…en misschien een paar lokken haar zien.
Of de vorm van haar wangen.
Alles wat er uit het leven te halen valt.
En negen witte mannen en drie witte vrouwen zeiden: 'Schuldig.
Ze keken me niet aan. Ik zei: 'Kijk naar dat litteken.'
Ik ken geen man die niemand iets slechts toewenst.
Deze mannen maken al die baby's.
En dan laten ze je er alleen voor zorgen.
De kerel van die meid trok een mes van 30 cm lang bij Slow Drag.
Het kostte de dokters vier uur en 112 hechtingen om me dicht te naaien.
'Prima', zei ik.
'De King is nog steeds hier.'
Bedankt.
We vragen het publiek om te blijven zitten terwijl onze jury gaat overleggen.
Hij was geweldig.
Klopt. Hij deed het perfect. -Hij was heel duidelijk. Inderdaad.
Dit is een beweging…
…die August Wilsons woorden op de openbare scholen probeert te krijgen.
Ze lezen Shakespeare, waarom dan geen August Wilson, toch?
Laten we eerst de eerste en tweede plek kiezen.
Ik wil je een set geven…
…van August Wilsons Century Cycle…
…voor je school, zodat andere leerlingen dit werk kunnen lezen.
Die twee als eerste en tweede.
Zijn jullie er klaar voor? -Ja.
Onze tweede winnaar gaat naar New York en krijgt 250 dollar…
Gerardo Navarro.
En op de eerste plek…
…Aaron Guy.
De winnaar van Chicago's regionale…
…August Wilson Monologue Competition van 2018 is…
…Nia Sarfo.
Dat is mijn kind.
GERARDO WERD TWEEDE IN LOS ANGELES
NIA WERD EERSTE IN CHICAGO
Ik stond versteld. Ik hoop dat ze geen fout hebben gemaakt.
Ik hoop dat mijn naam daar stond en het geen fout was.
AARON WERD EERSTE IN ATLANTA
Mijn familie dacht nooit dat ik zou winnen.
Dus ik zei: 'Ik heb mooi gewonnen.'
Weet je? 'Dus kun je me nu een acteur noemen?'
'Wat zeg je daarvan?'
En hun antwoorden waren: 'Dit kan toeval zijn geweest. Gewoon geluk.'
Dat bleven ze erin stampen. En ik zei: 'Oké. Ik had geluk.'
Nia verdiende het echt met die monoloog.
Maar het is nooit niet moeilijk.
Elke keer als ik de August Wilson Competition doe, leer ik veel over mezelf.
Ik dacht altijd dat mijn ervaring als zwarte man anders was…
…dan die van andere zwarte mannen.
August Wilson zei eigenlijk dat dit zwarte mensen zijn…
…wat ze ook hebben meegemaakt.
En dat veranderde mijn leven.
Ja, voor het eerst voelde ik me op mijn gemak. Gewoon op mijn gemak.
Gewoon op mijn gemak.
Freedom, volgend jaar? -Dat is het plan.
Iedereen zei dat het goed was, maar het kon beter.
Er was veel talent daar, dat zag ik op het einde. Het was verfijnd. Het was…
Je kon zien hoeveel werk ze erin hadden gestoken.
En het talent. Allebei. Het is dus geen ruimte voor rauw talent.
Ik ben vaak 'rauw talent' genoemd.
Maar het is rauw. Niemand houdt van ongekookt eten.
Het gaat erom hoe je ermee omgaat. Want je kunt opgeven…
…of je kunt falen en er naartoe blijven werken.
Veel mensen om me heen kozen de foute weg.
Vooral mijn broer.
Ik verloor mijn broer in oktober.
Het kwam door het geweld dat mensen van ons verwachten.
Ik ben blij dat August Wilson dat aspect van Afro-Amerikanen belichtte.
Want soms is het zwaar.
Soms gaan dingen niet als verwacht of zijn niet zoals ze lijken.
Ik ben blij dat hij een zwarte man afbeeldde…
…die eigen zijn identiteit probeerde te vinden in wat hij had.
Dus ik ben daar heel blij om en dankbaar voor.
DRIE MAANDEN LATER
VIP-INGANG
GERARDO'S FEESTJE
Vandaag vier ik mijn 17e verjaardag.
Mijn vader bouwde een podium achterin, dus we hebben wat zang en wat monologen.
Dit is mijn bed.
Dat zijn de bedden van mijn twee broers.
Ik wil graag mijn eigen kamer.
Dat zal nog lang duren.
New York-spul, hier is mijn koffer.
Dus dit lag in de kast van mijn oma's huis.
Hij was van mijn opa, die een paar jaar geleden is overleden.
Hij was ons erg dierbaar.
Zo zag hij eruit.
Gefeliciteerd. -Bedankt.
Dit is van je oom Poncho.
Die van mij krijg je nog.
Ik heb een King Hedley-speld…
…die ik op 't podium wil dragen.
Alle finalisten namen samen een foto die nu op een spel staat.
Dus ik dacht dat het gaaf zou zijn om op deze zakken…
…King Hedley en de andere finalisten te hebben.
Zodat ik ze op het podium bij me heb, want ze hebben me veel geïnspireerd.
En ik neem ook mijn opa mee, die echt…
…een van de redenen is voor wie ik nu ben.
Dus die gaat in deze koffer.
Hij zou trots zijn geweest dat ik naar New York ga.
We zijn er.
Toen ik zo ver kwam, dacht ik: wauw, dit is ongelofelijk.
…om het in het echt te zien.
O, mijn god. Ik ga flauwvallen.
Hoi. -Hoe gaat het?
Hebben jullie hulp nodig, vrienden? -Bedankt.
Hij heeft zo'n New Yorks accent. Het is zo cool.
Als je na de avondklok buiten bent, mag je niet meer meedoen.
En dat willen we niet.
Mag ik vragen welke monologen jullie doen? -Ik doe Rena van Jitney.
Boy Willie van The Piano Lesson.
Ik doe Cutler van Ma Rainey's Black Bottom.
We gaan vanavond Once On This Island kijken.
Doe een beetje… Zeg gedag tegen Hailey Kilgore,
…die meedeed aan de August Wilson Monologue Competition.
Ze won niet. Ze deed alleen mee. Dus dat.
Ik heb zin in de Broadway-shows. Ik ben er benieuwd naar.
Ik wil Children of a Lesser God zien. -Ja, ik ook. Sorry, ik raak je aan.
Ik ook. -Niet erg. Ik ben een knuffelaar.
Ik ook.
Ik ben een knuffelaar. -Ik hou van knuffelen.
Ik wilde je bedanken en alle anderen die achter deze wedstrijd zitten.
Want zoals ik tegen mijn coaches zei…
…ik had nooit gedacht dat iemand als ik uit een buitenwijk…
…ooit de kans zou krijgen om op te treden op 'n Broadway-podium. Dank je.
Bedankt.
Graaf diep in wie je bent.
Ik ben een boerenjongen uit Tallahassee.
En hoe meer ik daarin ga graven en dat omarm…
…hoe meer ik mijn lot leef.
Je moet zeggen: 'Ik kom uit Seattle, ik doe mijn ding.'
Wees wie je bent. En dat is genoeg.
Als ik naar jullie kijk, wil ik huilen.
Want toen we hiermee begonnen, was het maar één school.
We deden het omdat onze vriend nog maar vijf maanden zou leven.
En hij overleed.
En hij gaf alles wat hij had als man en als kunstenaar…
…aan Amerika.
Daar gaat dit om. En ik ben gewoon blij dat jullie er zijn.
Dus ga elkaar leren kennen. Blijf niet bij je eigen groep hangen.
Geniet van deze tijd, geniet van elkaar ontmoeten…
…stel vragen aan elkaar.
Praat over August Wilson en het leven.
Laten we lol hebben.
Als je uit Chicago komt, lijkt winkelen in New York zo elegant.
Ze is beroemder, maar Kourtney is beter. Eigenlijk is Khloé…
Kim is… -Khloé is mijn favoriet.
Het was zo goed. -Zo goed.
Nog vragen? Dit voelt zo formeel. Ik ben helemaal niet formeel.
Welke monoloog deed jij? -Ik deed twee keer mee.
Eén keer regionaal en de tweede keer was ik door.
Eerst Ma Rainey van Ma Rainey's Black Bottom.
En de tweede keer deed ik Rose van Fences.
Hoe oud ben je? -Ik ben 19.
Wat is je beste advies voor jonge acteurs?
Wees altijd jezelf. Gewoon jezelf.
Want je kunt niemand anders zijn, weet je?
Dat jullie zo ver zijn gekomen na dit harde werk…
…is geweldig.
Veel plezier. Toitoitoi.
Welke doe jij?
King Hedley. -King Hedley?
Dat personage is ook heel lastig.
NOG ÉÉN DAG TOT DE FINALE
Hallo. Eerste stap, je bent in een Broadway-theater.
Daar zijn jullie.
August had één toneelstuk in dit theater: King Hedley II.
En toen hij ziek werd…
…zochten we naar de beste manier om het theater te hernoemen…
…en dat werd Augusts handtekening in neon…
…en naar een manier om met het theater zijn nalatenschap te eren.
En dat leidde tot de creatie van deze kamer…
…die hulde brengt aan alle tien toneelstukken.
Je kunt rondlopen en verschillende memorabilia van die producties zien.
Is dat Whoopi Goldberg? -Ja, dat is Whoopi.
De kinderen die meedoen schrikken er vaak van…
…als ze ontdekken dat deze stem bestaat.
Ze wisten niet dat iemand met een stem die ze herkennen schreef…
…over dingen die ze belangrijk vinden. En voor veel van hen is het geschiedenis.
DE ERFENIS VAN EEN AMERIKAANSE FAMILIE
De huidige wereld van een 17-jarige…
…is niet de wereld van Ma Rainey's Black Bottom of Joe Turner.
Maar de problemen daarin zijn erg actueel.
August spreekt over massale opsluiting van zwarte mannen en vrouwen…
…politiegeweld, alledaagse mensen die elk onderdeel van hun bestaan onderhandelen…
…vanwege de grotere structuren van racisme.
Als dit lang geleden is geschreven en dit gebeurt nog steeds…
…moeten we er iets aan doen.
Hij legt vast hoe het is om een vrouw te zijn.
Aan de kant worden gezet, gekleineerd worden…
…niet gerespecteerd worden, dat is altijd gebruikelijk geweest.
In het leven van een zwarte vrouw…
…moet je vechten om gezien en erkend te worden.
Het laat je zeker harder werken.
Hoe meer er verandert, hoe meer er hetzelfde blijft.
Elke toneelschrijver die een stuk schrijft voor elk decennium van de 20e eeuw…
…wil je iets leren over zowel de geschiedenis als kunst.
En als ze een stem kunnen vinden…
…in de jaren 10, 30, 20 en 40…
…die tot hen spreekt, dan begrijpen ze daardoor…
…de universele en tijdloze aard van de menselijke geest.
Als je begrijpt waar je vandaan komt, heb je een betere kans om verder te gaan.
Het is de veerkracht van de menselijke geest…
…ondanks alle problemen die samenhangen met zwart zijn in Amerika.
Het vermogen om dat lied te zingen, dat spirituele lied…
…het vermogen om te absorberen en niet gebroken te worden.
Hoe vinden mensen hun lied?
Nou, ik denk dat ze het al hebben.
Ze moeten dat alleen nog beseffen en het dan leren zingen.
DAG VAN DE WEDSTRIJD
Hoi. -Hé.
Ik besef nog niet echt dat de wedstrijd vanavond al is.
Dus moet ik niet 'nu' zeggen?
Nee. Wees volledig getrouw.
Begrepen. -Oké.
Je zei 'deze mannen.'
'…hoe meer je aan ze probeert vast te klampen.'
Niet 'deze mannen', maar 'ze'.
Je kunt nog steeds hetzelfde aan het publiek overbrengen…
…zonder het ritme van de zin te verbreken.
Snap je? -Ja.
Je treed op op Broadway.
GERESERVEERD VOOR JURYLEDEN
DE GESCHIEDENIS GEBEURT IN MANHATTAN
We heten u welkom…
…bij de tiende, jaarlijkse, nationale August Wilson Monologue Competition.
Tien jaar.
Dit is waar de rij pauzeert en jullie blijven hangen tot we klaar zijn.
We zijn ontzettend trots om deel uit te maken van deze ervaring…
…in het August Wilson Theatre op Broadway.
De jongeren worden beoordeeld op karakterisering, focus…
…energie, begrip van de tekst en juistheid van de tekst.
Dames en heren…
…de klas van 2018 van de finalisten van de August Wilson Monologue Competition.
Hier zijn ze.
Daar gaan we.
Goed.
Onze eerste Wilsoniaanse soldaat komt naar het podium, Callie Holley.
Avery, ik ben nog niet klaar om te trouwen.
Ik heb niks gezegd over sluiten.
Ik heb nog genoeg vrouw in me.
Ik heb mijn handen al vol aan Maretha.
Ik heb genoeg mensen om van te houden en voor te zorgen.
Je probeert me te zeggen dat een vrouw niets is zonder man.
Maar jij bent in orde, hè?
Jij kunt hier weglopen zonder mij, zonder vrouw…
…en dan ben je nog een man.
Dat is prima.
Niemand vraagt je: 'Avery, wie moet van je houden?'
Bij jou is het niet erg.
Maar iedereen maakt zich zorgen om Berniece.
'Hoe moet Berniece voor zichzelf zorgen?'
'Hoe gaat ze dat kind opvoeden zonder man?'
'Wat doet ze met zichzelf?'
'Hoe moet ze zo leven?'
Iedereen heeft allerlei vragen voor Berniece.
Iedereen zegt altijd dat ik geen vrouw kan zijn zonder man.
Ik zag je steeds op je moeders begrafenis.
Hoe je daar stond en niets zei, met een frons op je gezicht.
En nu kom je me belachelijk maken…
…omdat ik Mr Rand geen pak slaag heb gegeven.
Weet je waarom? Dat zal ik je vertellen.
Omdat jij met je zwarte reet om eten jankte.
Walter Kelly stak zijn hand helemaal onder mijn jurk en raakte me daar aan.
Ik zei dat hij moest stoppen en hij lachte.
We dronken uit een pintfles.
Ik nam de fles en brak hem op de auto.
Ik sneed m'n hand, maar ik hield het glas tegen zijn keel.
Ik zei dat ik wilde dat hij mijn bloed proefde…
…want als hij zijn hand niet wegtrok, zou ik zijn bloed proeven.
Er was ooit een man in een stad genaamd Bolingbroke…
…zo'n 160 km van Macon vandaan.
We speelden voor een feest en ze gaven 20 dollar aan de beste slowdraggers.
Slow Drag keek naar zijn concurrenten, stapte van het podium af…
…pakte een van die meiden en plakte aan haar vast…
…als een vlieg op jam, als hout op lijm.
De man liet die meid zo hard gieren en brullen…
…dat iedereen bleef kijken.
Een vent komt binnen…
…de vent van deze meid…
…en trok een mes van 30 cm lang bij Slow Drag.
Weet je nog, Slow Drag?
Mensen gingen uit de weg.
Ze doken onder de tafels en dachten dat er een gevecht kwam.
Slow Drag keek over de schouder van de meid naar de man en zei…
…'Meneer, stop even met schreeuwen. Geloof me, ik doe je een plezier.
Ik help deze meid om tien dollar te winnen…
…zodat ze een gouden horloge voor je kan kopen.'
Hij was al zes jaar mijn manager. Hij zegt dat we elkaar moeten steunen.
De enige keer dat ik hier was, was om voor zijn vrienden te zingen.
Als je gekleurd bent en geld voor ze kunt verdienen…
…dan tolereren ze je.
En anders ben je gewoon een straathond.
Ik voed mijn kind niet op om neergeschoten te worden.
Om door zijn vrienden neergeschoten te worden.
Om door de politie neergeschoten te worden.
Waarom zou ik een kind willen in een wereld die het leven niet respecteert?
Ik heb geen spijt van iets dat ik niet gedaan heb.
Daar zorg ik voor, want ik doe wat juist is.
Altijd.
Dat zit in mijn aard.
We denken anders over wat juist is, maar ik weet wat goed voor me is.
Zolang ik nog leef, doe ik wat juist voor mij is.
Hoezo spijt? Mensen vragen of ik er geen spijt van heb dat ik Pernell doodde.
Zeker niet, hij verdiende het om te sterven. Hij sneed mijn gezicht.
Ik zei tegen de rechter 'niet schuldig.'
Ze dachten dat ik grapte.
Ik zei: 'Die klootzak sneed me.'
'Hoezo zou ik hem niet vermoorden? Dat is logisch.'
Het boeit niet wat de wet zegt. De wet snapt dit niet. Dat moet wel.
Ze willen me opsluiten. Waar is het begrip?
Als een witte man een inbreker in zijn huis neerschiet…
…zeggen ze niet dat hij fout zit. Dat begrijpt de wet wel.
Ze geven een schouderklopje en sturen hem naar huis.
Begrijp je me?
De jury oordeelde me schuldig.
Ze werden 't allemaal gevraagd en ze zeiden allemaal 'schuldig'.
Negen witte mannen en drie witte vrouwen. Ze zeiden allemaal 'schuldig.'
Ze keken me niet eens aan.
Ik zei: 'Kijk naar me, naar dat litteken.'
Ik kwam dichterbij en de rechter werd boos.
Zes hulpsheriffs kwamen op me af en zeiden dat ik de jury wilde aanvallen.
Ik wilde gewoon dat ze mijn gezicht zagen.
Ze probeerden weg te rennen.
Ze gaven me een eenzame opsluiting.
Ze noemden me onhandelbaar.
Ik vertrouw die mannen niet.
Jack en niemand anders. Die mannen zijn tot alles in staat.
Ze wachten tot ze een vrouw kunnen strikken en gevangen nemen.
En dan zoeken ze er nog een.
Molly is niet in ze geïnteresseerd.
De een is niet beter dan de ander.
Ik ken geen man die iemand niks wil aandoen.
Die mannen maken al die baby's.
En dan laten ze jou er alleen voor zorgen.
Ze willen zien wat er nog meer in het leven is.
Ik zorg dat ik geen baby's krijg.
Mijn moeder leerde me dat.
Molly Cunningham laat zich niet binden door baby's.
Ik had ooit een man van wie ik dacht dat hij liefde had.
Op een dag kom ik thuis terwijl hij z'n koffer pakt.
Hij zei dat op een bepaald moment mensen uit elkaar moeten gaan.
Hij zei dat hij me ooit iets speciaals zou sturen.
Ik keek hem na door het raam.
Toen hij die koffer naar het treinstation sleepte.
Ik zei: 'Als je me iets speciaals stuurt, neem ik het niet aan.'
Ik heb ontdekt dat hoe meer je je aan die mannen vastklampt…
…hoe makkelijker het voor een meid is om ze af te pakken.
Dat heeft Molly geleerd.
En daarom vertrouw ik niemand anders dan onze lieve Heer…
…en hou ik van niemand anders dan mijn moeder.
Bedankt.
Deze jonge mensen, het landschap waar ze op lopen is heilig.
August gaf zijn leven…
…voor deze geschreven woorden.
In 2005 werd er kanker bij hem vastgesteld.
Het is een vreselijke keuze die je moet maken als je terminaal ziek bent…
…je leven verlengen of geen medicijnen of chemotherapie gebruiken…
…en in pijn leven, maar wel erg aanwezig zijn.
En hij koos dat laatste.
In die tijd werkten hij en zijn assistent onophoudelijk…
…om Radio Golf af te maken en hij haalde die finish.
Maar nauwelijks.
AUGUST WILSON, DE POËET VAN ZWART AMERIKA STERFT OP 60-JARIGE LEEFTIJD
Als een jonge acteur in zo'n toneelstuk komt…
…is het alsof hij het stokje van hem overneemt.
Voor een hele nieuwe generatie…
…die een soort bewustzijn aanneemt dat hij aanbiedt.
Iedereen krijgt deze set met alle tien toneelstukken.
Als je geen lid bent van die cultuur of die gemeenschappen…
…en je voelt dat je een andere cultuur of gemeenschap begrijpt…
…die anders is dan de jouwe, op een erg viscerale manier…
…dankzij een groep mensen van wie je bent gaan houden…
…dat is iets erg waardevols dat je kunt doen…
…in het creëren van een interculturele gemeenschap.
Omdat August al die mensen een stem gaf, kunnen deze jongeren hun stem vinden.
Het gaat er hier niet om dat ze allemaal acteurs of regisseurs worden.
Het gaat erom dat ze weten dat ze kunnen zijn wat ze willen zijn.
Dat ze kunnen doen wat ze willen doen.
Alles is mogelijk, toch?
We hebben hier dus artsen, advocaten en acteurs.
Ik weet niet of wie wint wel zo belangrijk is.
Gewoon daar komen en daar überhaupt staan.
Om daar te staan en het gewoon te doen, heb je lef nodig.
Ik weet zeker dat er jonge acteurs waren die dat podium op gingen…
…zelfs als ze geen acteur wilden zijn…
…vanwege August Wilson en vanwege die woorden…
…hadden ze waarschijnlijk grote openbaringen in hun leven.
En een goede genezing.
En misschien zijn er daardoor kunstenaars gemaakt.
Mensen die zeiden: 'Dit is wat ik wil doen.'
In een wereld die soms echt geen medeleven heeft…
…is het eerbaar om kunstenaar te zijn.
De jury zei al dat dit de moeilijkste beslissing was…
…die ze in tien jaar moesten nemen.
Goed.
Op de derde plaats: duizend dollar voor Teslyne Junior.
Tweede plaats, tweeduizend dollar…
…Nia Sarfo.
Eerste plaats, drieduizend dollar…
…Gerardo Navarro.
We danken u voor uw komst en tot volgend jaar.
Jullie waren fantastisch.
Ik ben zo blij.
Geweldig. -Ja.
Over deze ervaring kan ik alleen maar zeggen dat ik heel dankbaar ben.
Het ging echt om de reis en niet om de bestemming.
En ik ben nog steeds van alles voor mezelf aan het uitzoeken.
Maar ik heb aan mezelf bewezen dat ik tot veel in staat ben.
Als je genoeg lef in je hebt, kun je alles doen dat mogelijk is.
Als je niet veel hebt, ben je altijd hongerig naar meer.
Weet je? Ik wist altijd dat ik voorbestemd was om meer te zijn.
Er was iets voor me, ik wist het.
Door zijn verhalen heb ik een beter beeld van wie ik ben…
…en heb ik een beter beeld van mijn afkomst.
Het hielp me mezelf te ontwikkelen, als Afro-Amerikaanse vrouw…
…en als theaterartiest. Ik heb meer gezag over wie ik ben…
…en over wat ik te bieden heb.
Ik ben dankbaar voor de kans.
August gaf me de kans om mezelf voor het eerst te laten zien…
…en liet me inzien…
…dat je gezien mag worden. Je mag gezien worden.
Ik had natuurlijk niet verwacht dat ik zou winnen.
Maar 't zegt veel over z'n werk. Dat 't voor iedereen is…
…en dat het spreekt voor ongeziene mensen.
Ik praat weleens met vrienden over het gebrek aan vertegenwoordiging…
…en we denken dat dat is omdat wij de verandering zijn. Wij moeten dat zijn.
Gewoon weten dat iemand om je geeft, dat is ons werk.
We moeten er alles aan doen om ze aan te moedigen en te ontwikkelen.
En ze een kans geven om mee te doen. Niet iedereen haalt de top.
En wat is eigenlijk de definitie van de top?
Je moet de laatste stap onthouden en dat is betekenis.
En betekenis is iets belangrijkers dan prijzen.
Het gaat om nalatenschap.
Dat ding dat je wilt achterlaten als je er niet meer bent.
Winnen zal je niets opleveren, want zodra je die prijs in je hand hebt…
…zullen de drie beroemde woorden je achtervolgen.
En die drie beroemde woorden zijn 'en wat nu?'
En wat nu?
ZES MAANDEN LATER
TER NAGEDACHTENIS AAN JESTIN 'BUTTA' WALKER
Ik sta hier…
…in de schoenen van mijn opa.
Het zijn grote schoenen.
Het zijn schoenen van een hele generatie mannen…
…die hun leven in de afgrijselijke situatie in het zuiden verlieten…
…en naar het noorden kwamen, op zoek naar banen…
…en een manier om een waardig leven te leiden…
…met welke welsprekendheid het hart ook vraagt.
Ze kwamen uit de katoenvelden van Georgia en Arkansas en Mississippi…
…uit het dwangarbeid van Alabama…
…uit de rietvelden van Louisiana…
…en in het geval van mijn grootvader, uit de tabaksvelden van North Carolina.
Ze kwamen met bijbels en gitaren.
Gemerkte mannen die op zoek waren naar een manier…
…om de vormbare delen van zichzelf in een nieuwe identiteit te slaan…
…als vrije mannen van onbetwiste en oprechte waarde.
Ze brachten gebruiken en een manier van leven met zich mee…
…die overeenkwamen met hun temperament en bewustzijn.
En het is dit gebied van gebruiken…
…en rituelen van sociale omgang, waaruit ik mijn kunst maak.
Ik bedank jullie.
Mijn opa bedankt jullie.
Door mij te eren, eer je hem.
En daardoor eer je jezelf.
Wat heb je dit jaar? -Oké, dit is het plan.
Two Trains Running. Memphis. Eerste bedrijf.
Scène twee.
NIA DOET EEN ACTEEROPLEIDING AAN DE UNIVERSITY OF SOUTHERN CALIFORNIA
FREEDOM ZIT OP HET ACTEERCONSERVATORIUM VAN THE JUILLIARD SCHOOL
GERARDO STUDEERT ACTEREN
OP DE CARNEGIE MELLON UNIVERSITY IN PITTSBURGH
CALLIE STUDEERT DRAMA AAN DE NYU TISCH SCHOOL OF THE ARTS
AARON IS GETEKEND BIJ BENTLEY RECORDS EN WERKT AAN EEN ALBUM
CODY WAS DE VALEDICTORIAN VAN ZIJN AFSTUDEERKLAS
EN ZIT NU OP DE UNIVERSITY OF ILLINOIS IN CHICAGO
Ondertiteld door: Federico Fernández