Downloaded from YTS.MX
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΠΙΤΣΜΠΟΥΡΓΚ
Τώρα, κάνουμε επιλογές για το μέλλον μας.
Και νομίζω ότι θα ωφελούσε να δούμε το παρελθόν μας.
ΟΓΚΑΣΤ ΓΟΥΙΛΣΟΝ (1945 - 2005)
Είμαστε αυτοί που είμαστε σήμερα
εξαιτίας πραγμάτων που συνέβησαν παλιά.
ΟΓΚΑΣΤ ΓΟΥΙΛΣΟΝ
ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Αλλά, πλέον, ξεχνάμε τι έγινε πριν από δύο βδομάδες.
Για να ξέρεις ποιος είσαι, τι πρέπει να κάνεις,
πρέπει να ξέρεις την ιστορία σου.
ΟΓΚΑΣΤ ΓΟΥΙΛΣΟΝ
Σας καλωσορίζουμε, Τάξη του 2008,
φιναλίστ του Διαγωνισμού Μονολόγων Όγκαστ Γουίλσον.
Ποιοι είναι εδώ; Το Πίτσμπουργκ είναι εδώ.
Πίτσμπουργκ.
Το Σιάτλ είναι εδώ. Η Βοστόνη είναι εδώ.
Η Ατλάντα; Η πόλη της Νέας Υόρκης. Το Πόρτλαντ.
Νιου Χέιβεν. Ντάλας. Σικάγο.
Λος Άντζελες. Ναι.
Το κάνουμε σε εθνικό επίπεδο δέκα χρόνια τώρα.
Ο διαγωνισμός ξεκίνησε έναν χρόνο αφού πέθανε ο κος Γουίλσον.
Θρηνούσαμε για την απώλεια του μεγαλύτερου συγγραφέα της Αμερικής.
Ακούτε το All Things Considered. Είμαι η Ντέμπι Έλιοτ.
Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Όγκαστ Γουίλσον πέθανε σήμερα,
σε νοσοκομείο στο Σιάτλ. Ήταν 60 ετών
και είχε καρκίνο του ήπατος.
Ήταν γνωστός για τον επικό κύκλο των δέκα θεατρικών έργων,
όπως το Fences και το Ma Rainey's Black Bottom.
Τελευταίο έργο του, το Radio Golf, έκανε πρεμιέρα φέτος τον Απρίλη.
Τα έργα του καταγράφουν τις ζωές
των Αφροαμερικανών σε κάθε δεκαετία του 20ού αιώνα.
Εστιάζει στις επιπτώσεις της σκλαβιάς
στις επόμενες γενιές των Αφροαμερικανών.
Και τα δέκα θεατρικά λένε τα ίδια.
Ότι η Αμερική σού ανήκει.
Αν οι δικοί σου ήρθαν σκλάβοι εδώ,
αν ήρθατε αναζητώντας θρησκευτική, πολιτική ελευθερία,
για οποιοδήποτε λόγο, η Αμερική ανήκει σε όλους μας.
Με τα δικαιώματα και τα προνόμιά της.
Έτσι φαίνεται η Αμερική.
Εσείς είστε το μέλλον μου.
Μέσω του διαγωνισμού, το μαθαίνουν οι νέοι.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Εκτίθενται σε κάτι που δεν έχουν ξαναδεί.
Είναι καλές ιστορίες.
Υπέροχα θεατρικά έργα.
Τα λατρεύουν νέοι και μεγαλύτεροι.
Και είναι οικεία.
Είναι οικεία ειδικά για τους Αφροαμερικανούς.
Ο Όγκαστ ήταν ο μόνος συγγραφέας που με είδε.
Και όταν λέω εμένα, εννοώ εμένα.
Αλλά κι ανθρώπους σαν εμένα.
Για μένα είναι μούσα.
Γι' αυτόν, η ζωή ήταν γράψιμο. Το γράψιμο ήταν ζωή.
Έθεσε μια αποστολή για τον εαυτό του.
Να γράψει ένα έργο για κάθε δεκαετία του 20ού αιώνα.
Δεν τα έγραψε διαδοχικά.
Τα έγραφε όποτε του μιλούσαν οι μούσες.
Μιλάνε για ανθρώπους
αντιμέτωπους με την ιστορία.
Καθώς τα διαβάζεις, νιώθεις ότι έχεις ζήσει όλο τον αιώνα.
Αύγουστος 1911. Οικοτροφείο στο Πίτσμπουργκ.
Είναι το 1957.
Δεν του άρεσε να γράφει για μεγάλα, ιστορικά γεγονότα.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
ΘΕΙΑ ΕΣΤΕΡ
Δεν θα έβαζε ποτέ τον Φρέντερικ Ντάγκλας στη σκηνή.
Έβαλε έναν σκουπιδιάρη. Έναν τρομπετίστα που δεν θα γινόταν διάσημος.
Απ' αυτούς αποτελείται ο κόσμος.
Ο Όγκαστ ανήκει σε όλους. Eίναι η οικογένειά του.
Όσοι έχουν μάνα, πατέρα, αδέρφια, νιώθουν τι τους λέει.
Αν έχεις κολλητό, το νιώθεις.
Οι πάντες έχουν πληγωθεί, σε όλες τις γλώσσες.
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΩΝ ΟΓΚΑΣΤ ΓΟΥΙΛΣΟΝ
Χιλιάδες μαθητές από δώδεκα πόλεις
θα παίξουν έναν μονόλογο από τον Κύκλο του Αιώνα
για την ευκαιρία να πάνε στο Μπρόντγουεϊ.
ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
ΣΙΚΑΓΟ
ΞΕΚΙΝΑ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 400 ΜΑΘΗΤΕΣ
ΟΙ 20 ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ
Εκμεταλλευτείτε τον χρόνο για να κάνετε πρόβα.
Τώρα, βρίσκεις μια γυναίκα.
Νομίζεις ότι βρήκες κάτι, γιατί είναι απαλή.
"Αυτοί οι άντρες ξαμολάνε κουτσούβελα και φεύγουν
λέγοντας ότι θέλουν να δουν τι υπάρχει εκεί έξω".
Θέλω σεβασμό.
Δεν ξέρει ότι τα βάζει με τον βασιλιά Χέντλι Β'.
Βγάλτε τα παλτά σας. Χαλαρώστε. Εδώ μπορείτε να κάνετε όσο θόρυβο θέλετε.
Πέρσι καθόμουν εδώ και έχασα. Έτσι, θα καθίσω εκεί.
Είναι πολλά παιδιά.
Όλα θα είναι αγχωμένα και θα ανυπομονούν να παίξουν.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ.
Θα κάνουμε μπρος και πίσω.
Άσπρη πέτρα ξέξασπρη κι απ' τον ήλιο ξεξασπρότερη.
Όχι!
Δεν θα περιμένω τον Γουίνι στο Γουιλιαμσμπέργκ και στο Γουλιαμστάουν.
Δεν θα περιμένω τον Γουίνι…
Τελικά έμαθα πως όσο περισσότερο παλεύουμε να τους κρατήσουμε
τόσο πιο εύκολο είναι να τους κλέψουν.
Ξαφνικά, είχε μεγαλώσει. Έλεγε ότι ήταν γυναίκα πια.
Το ότι ανοίγεις τα πόδια σου δεν σε κάνει γυναίκα. Της το 'πα.
Νομίζεις ότι θα σου κουνώ την ουρά; Ο μαύρος άντρας δεν είναι σκύλος.
Αν είστε αυστηροί,
παραμείνετε αυστηροί.
Αν είστε αυστηροί και λέτε "Όχι", τότε παραμείνετε έτσι.
Ξέρετε τι πρέπει να κάνετε. Ξέρετε πώς να το κάνετε.
Βάλ' τους στη σειρά.
-Στη σειρά; -Ναι.
Ακολουθήστε με.
Πάμε, όλοι.
Με λένε Φρίντομ. Θα παίξω τον Γουόκερ από το Joe Turner's Come and Gone.
Μην το βλέπεις έτσι.
Δες το συνολικά.
Έχω πολλά πράγματα στους τοίχους που αφορούν το θέατρο, όπως Πλέιμπιλ.
Ήρθα από την Οκλαχόμα στο Λύκειο Καλών Τεχνών.
Γιατί δεν υπήρχαν πολλές ευκαιρίες
στην Οκλαχόμα.
Ανεβάσαμε το Μάκβεθ.
Έπαιξα τον Μπάνκουο, ο οποίος γυρίζει ματωμένος.
Αυτή ήταν η μπλούζα μου.
Ήμουν ένα ψηλό παιδί στην Οκλαχόμα.
Εγώ έπαιζα μπάσκετ. Αυτό περίμεναν από μένα.
Αυτό είναι το πρώτο που έβλεπαν σ' εμένα.
Αυτός είναι ο Φρίντομ. Είναι το μαύρο παιδί στην τάξη.
Συνήθως, με περιέγραφαν
με τον ιδιωματισμό Oreo.
Λευκός σε σώμα μαύρου. Τέτοια πράγματα.
Με τράβηξε το θέατρο στο γυμνάσιο.
Η πρώτη μου επαγγελματική φωτογραφία.
Γα την πρώτη μου οντισιόν, στη Δωδέκατη Νύχτα.
Είχα μικρό ρόλο, δύο ατάκες.
Είχα σπαθί. Έλεγα "Συλλαμβάνεσαι στο όνομα του κόμη Ορσίνο".
Τότε γνώρισα τον Σαίξπηρ και κατάλαβα ότι μου άρεσε.
Νόμιζα ότι η υποκριτική ήταν η κάμερα,
ο Ντενζέλ, ο Γουίλ Σμιθ.
Δεν ήξερα ότι μπορείς να κάνεις καριέρα στο θέατρο.
Λατρεύω τον Οθέλλο.
Έργο του Σαίξπηρ με μαύρο ήρωα.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά ήρωα με βάθος.
Πάντα με κοιτούσαν παράξενα. Ο προπονητής ρωτούσε τι έπαθα,
γιατί έφευγα από την προπόνηση.
Δεν ήξερα γιατί
ήμουν τόσο δυστυχισμένος.
Είχα τη μαμά, τον μπαμπά, τον αδερφό μου.
Είχα καλούς βαθμούς. Ήμουν βασικός στην ομάδα μπάσκετ.
Δεν μπορούσα να εκφραστώ… Δεν γινόταν να κρεμάσω αυτά.
Καταλαβαίνετε;
Αυτό δεν γινόταν εκεί.
Είναι ευλογία να μαθαίνεις να κοιτάς μια γυναίκα και να βλέπεις
μερικές τρίχες απ' τα μαλλιά της,
το μάγουλό της.
Να βλέπεις όλα όσα σου δίνει η ζωή.
Είναι ευλογία, όταν κοιτάς έτσι μια γυναίκα.
Αυτός ο μικρός στο τέλος; Σκεφτόμουν…
"Πώς το έμαθε αυτό;"
Αυτό θέλω να κάνω. Είναι μεγάλη αλλαγή.
Μιλάμε για ένα τελείως καινούργιο μέρος, καινούργια πολιτεία, πόλη.
Καινούργιο σχολείο.
Αλλά αυτό πρέπει να κάνω.
Φύτεψα την ψυχή μου μέσα σου, περίμενα να ανθίσει.
Προσπαθείς να μου πεις…
Κάντε πέρα.
Με λένε Νία Σάρφο.
Θα παίξω τη Μόλι από το Joe Turner's Come and Gone.
Δεν εμπιστεύομαι τους άντρες.
Να η πασχαλίτσα μου.
Αυτά είναι τα κουκλάκια μου.
Δεν με νοιάζει που μένω με τη μαμά.
Αλλά θέλω τον δικό μου χώρο.
Κατά πάσα πιθανότητα, θα έκανα τα πάντα ροζ.
Πήγα δημοτικό σε κυρίως λευκή γειτονιά.
Τα άλλα παιδιά ερχόντουσαν και άγγιζαν τα μαλλιά μου.
Οι γονείς με κοιτούσαν λες και ήμουν
κάτι τελείως ξένο.
Ήξερα ότι ξεχώριζα.
Ένιωθα πως
θα έκριναν με πολύ βάναυσο τρόπο ό,τι και αν έκανα.
Κι αυτό με φόβιζε πάρα πολύ.
Αυτή είναι η ντουλάπα μου και μέσα έχω έναν πίνακα με τα όνειρά μου.
Έχει όλες τις ελπίδες και τους στόχους μου.
Δεν μπορείτε να τον δείτε όμως.
Έγινα πάρα πολύ ντροπαλή, σε σημείο που
υπήρχαν μέρες που στο σχολείο δεν έλεγα λέξη.
Το θέατρο ήταν πάντα κάτι που ήξερα ότι ήθελα να δοκιμάσω.
Στην Α' γυμνασίου έπαιξα τον Σιρ Καν στο Βιβλίο της Ζούγκλας.
Μη ζητήσετε το βίντεο.
Ξεκίνησα πρόβες και αμέσως το ερωτεύτηκα.
Είναι εδώ;
-Δεν νομίζω ότι το έκρυψα. -Είναι εδώ κάτω;
Το βρήκε.
Το θέατρο μπορεί να σε μεταμορφώσει. Σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Σας λέω, είναι άγρια. Έτσι δεν είναι;
-Ναι. -Ναι.
Γιατί είμαι ο θεός της ζούγκλας;
Γιατί ήρθε ο άντρας από τα τείχη;
Ένιωθα ότι η φωνή μου ακουγόταν, ένιωθα όμορφη.
Ένιωθα για πρώτη φορά ότι με έβλεπαν.
Έγινα έξω καρδιά,
τελείως διαφορετική.
Δεν φοβόμουν να κάνω τίποτα.
Είπαν "Νία, δεν ξέραμε ότι το είχες μέσα σου".
Και είπα "Ούτε κι εγώ".
Γι' αυτό, εμπιστεύομαι μόνο τον Θεό
και αγαπώ μόνο τη μάνα μου.
Ευχαριστώ.
Μια μέρα κατάλαβα ότι αυτό θέλω να κάνω.
Όλη μου τη ζωή. Εδώ θέλω να 'μαι.
Στη σκηνή, να παίζω.
Αυτή είναι η προφύλαξη οθόνης μου.
Για να μου θυμίζει πού θέλω να 'μαι.
Πως ό,τι κι αν γίνει, θα παλέψω.
Θα δούμε.
Εσύ το έκανες αυτό;
Περνάω καλά.
-Κι εγώ πέρασα καλά. -Το δικό σου ήταν καλό.
Είναι δύσκολο, γιατί έχεις μπροστά σου τους προβολείς.
Ξεχνάς τις ατάκες σου.
Τις ξέρεις, αλλά τις ξεχνάς.
Σταμάτησα και ξεκίνησα πάλι.
Μην κλαις. Μη δείχνεις αδυναμία. Είσαι δυνατή μέσα.
Κόντι;
Γεια. Με λένε Κόντι Μέρεντιθ και θα παίξω το King Hedley II.
O αράπης με χαράκωσε.
Με χτύπησε με ξυράφι και πάγωσα.
Δεν πρέπει να χάσετε το σόλο του Κόντι.
Θεέ μου.
Αυτό συμβαίνει, όταν βαριέσαι καθημερινά.
Ζούσα σε εργατικές κατοικίες.
Τη νύχτα έπεφταν πυροβολισμοί. Το έλεγαν Αχούρι.
Κανείς δεν θέλει να μένει σε αχούρι.
Εδώ έχω τους επαίνους μου. Δεν μπορείς να πεις κάτι.
Έχω τους επαίνους μου. Αποδείξεις επιτυχίας.
Αποδοχή στο National Honor Society.
Επιστολή αποδοχής στο OneGoal.
Όλα άριστα. Μην ασχολείσαι μ' αυτά.
Έλεγχοι, τα πάντα.
Ο πατέρας μου έλειπε.
Όπως και οι πατεράδες των φίλων μου.
Προέρχομαι από ένα αναμενόμενο πλαίσιο.
Όπου υπάρχει βία, άνθρωποι που δεν δουλεύουν σκληρά
ή που βγάζουν λεφτά με παράνομο τρόπο.
Θα ήθελα να καταλάβω…
γιατί πήρα διαφορετικό δρόμο.
Αυτό κόστισε 25 δολάρια.
Έχω κάνει όλα τα διαγωνίσματα στο πίσω μέρος.
Μεγαλώνοντας έβλεπα τ' αδέρφια μου να κάνουν λάθη.
Δεν ήθελα να κάνω τα ίδια. Έτσι αποφάσισα να μάθω απ' αυτό.
Εκείνη τη φορά καταδικάστηκα για φόνο.
Αλλά έμαθα.
Ο επόμενος θα είναι αυτοάμυνα.
Δεν θα μου κοστίσει.
Ευχαριστώ.
Δεν έχω τους πόρους να πιέσω τον εαυτό μου
να γίνω πρωτοκλασάτος ηθοποιός.
Δεν έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου ασκήσεις φωνητικής.
Άσπρη πέτρα ξέξασπρη κι απ' τον ήλιο ξεξασπρότερη.
Και μετά είναι… Άσπρη πέτρα ξέξασπρη
κι απ' τον ήλιο ή…
Αν κάποιος είναι καλύτερος από σένα
ή αν κάποιος έχει ξεκάθαρο πλεονέκτημα,
πρέπει να βρεθείς στο ίδιο επίπεδο.
Ναι. Είχε κάτι ενδιαφέρον, γιατί ήταν…
Συγκεντρωμένος.
Συγκεντρωμένος, αλλά…
Ήταν συγκρατημένο, αλλά πιστευτό.
-Πιστευτό, αλλά τρομακτικό. -Πιστευτό, ναι. Τρομακτικό.
Δεν ήταν ο παραδοσιακός Χέντλι, αλλά ήταν πιο τρομακτικός.
Άλλαξε την ενέργειά του.
-Εκείνη η μετάπτωση… -Στο τέλος.
-Σου φάνηκε τρελός. -Ναι.
Ήταν η καλύτερη ερμηνεία μου.
-Μέχρι τώρα. -Ωραία.
Συνδέθηκε με τον χαρακτήρα.
Αυτό γίνεται μόνο αν έχεις ζήσει σε μια συγκεκριμένη γειτονιά στο Σικάγο.
Αυτοί είναι οι δέκα με την καλύτερη βαθμολογία.
Εδώ ξεκινάμε με την υψηλότερη.
"Ατρόμητη, επαναστατική αισιοδοξία".
Είναι από τον λόγο στο Τζούλιαρντ.
Ο ηθοποιός Στίβεν ΜακΚίνλι Χέντερσον έβγαλε έναν φοβερό λόγο.
Τον είδα στο YouTube και με άγγιξε.
Είπε ότι οι νέοι καλλιτέχνες για να αλλάξουμε τον κόσμο
πρέπει να νιώθουμε ατρόμητη, επαναστατική αισιοδοξία.
Δεν αγγίζουμε τους δέκα.
Οι δέκα πρώτοι, αν έφτασαν ως εκεί,
τότε είναι καλοί.
Πέρυσι έφτασα στον τελικό, αλλά δεν κέρδισα.
Και είπα στον εαυτό μου
ότι του χρόνου θα πάω για το χρυσό.
-Όχι, συμφωνώ μ' αυτούς. -Ναι.
Πάνε αυτοί. Τώρα, θα εστιάσουμε στις χαμηλότερες βαθμολογίες.
Πού είναι ο τύπος που είδαμε τώρα;
-Ήταν μέρος του… -Στο 153.
-Όχι, ήταν κάτω από 162. -Στο 153;
-Ναι. -Αυτό δεν είναι και πολύ σωστό.
Είμαι σε μειονεκτική θέση. Αλλά θα δουλεύω συνεχώς.
Δεν θα πάψω να δουλεύω μέχρι να φτάσω
στο επίπεδό σου ή και παραπάνω.
Έχει δάσκαλο; Ή ήρθε μόνος του;
Όχι, έκανε μαθήματα για έξι εβδομάδες.
Άρα, έξι μαθήματα.
-Είναι τόσο καλός χωρίς δάσκαλο; -Σωστά.
Του έμαθαν τον μονόλογο σε έξι εβδομάδες.
-Έξι μέρες. -Ναι.
Πιστεύω στ' αλήθεια ότι ο τύπος έχει δυνατότητες.
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Όταν πρωτοήρθα στο σχολείο,
είδα όλον αυτόν τον χώρο και ενθουσιάστηκα.
Μεγάλωσα στο Σάουθ Σέντραλ, Λος Άντζελες.
Στη γειτονιά μου,
ο κόσμος δεν μιλάει για το θέατρο και δεν βλέπει συχνά θέατρο.
Ήμουν πολύ νέος
και ήξερα ότι ήθελα να ασχοληθώ με την υποκριτική.
Πηγαίναμε συνέχεια σε πρακτορεία που έκαναν ακροάσεις,
τα ακούγαμε στο ραδιόφωνο
Πολλά ήταν απάτες.
Γιατί ήθελαν… Πολλά ήθελαν χρήματα.
Κι εμείς δεν είχαμε χρήματα.
Μεγάλωσα με τηλεόραση, έτσι ήθελα να παίξω στην τηλεόραση.
Νομίζω ότι ήταν έτσι επειδή μεγάλωσα μ' αυτό.
Οι άλλοι ήταν για θέατρο.
Δεν μου άρεσε το θέατρο.
Δεν περίμενα στη Β' γυμνασίου ότι θα ήθελα να παίξω θέατρο.
-Δεν έχω κάνει πρόβα με μουσική. -Εντάξει.
Εντάξει.
Ο πιο όμορφος ήχος που έχω ακούσει ποτέ
-Μαρί… -Μαρία
Μαρία
Όταν έπαιξα στο σχολείο, άνοιξαν τα μάτια μου.
Κατάλαβα ότι λες μια ιστορία.
Μαρία
Πες το δυνατά Και ακούγεται σαν μουσική
Πες το απαλά Και ακούγεται σαν προσευχή
Δεν ήξερα και πολλά για τον Όγκαστ Γουίλσον.
Είχα φίλους που είχαν διαγωνιστεί.
Και ήταν εκπληκτική εμπειρία.
Έτσι, είπα ότι έπρεπε να το κάνω του χρόνου.
Όταν ασχολήθηκα με τα έργα του, παρότι δεν είμαι Αφροαμερικανός
ούτε προσπάθησα ποτέ μου να γίνω κάτι τέτοιο,
ένιωσα ότι έγραφε
για όλους εκείνους τους ανθρώπους που δεν είναι,
υποθέτω, συνεχώς ορατοί.
Θέλω να πω, είμαι Μεξικανός,
ισπανόφωνος, και πάω σε θεατρική σχολή.
Και σου λένε ότι μόνο το 7% θα τα καταφέρει.
Και πάλι, θα παλέψω να γίνω αυτό που θέλω.
Στη ζωή δεν έχουμε πολλές ευκαιρίες για να εκφραστούμε.
Η ζωή, κυρίως, έχει να κάνει με μάσκες.
Σου βάζουν πάρα πολλές ταμπέλες.
Κάπου εκεί βρίσκεται ο αληθινός σου εαυτός.
Κι αν κάποιος δεν σου δώσει άδεια να τον εκφράσεις,
αν δεν σου δώσουν ποτέ την άδεια, τότε σκας.
ΑΤΛΑΝΤΑ
Είμαι από μια μικρή πόλη, το Τσέριβιλ στη Β. Καρολίνα.
Οι αγελάδες είναι περισσότερες από εμάς.
Τι καλύτερο από τις υπέροχες μυρωδιές στα ΜΜΕ;
Ο βιολογικός μπαμπάς μου ζούσε εδώ.
Είπε "Άαρον, έχει πολλές ευκαιρίες εδώ.
Πρέπει να 'ρθεις και να παλέψεις".
Έρχομαι εδώ και γράφομαι σε κάτι μαθήματα
για να μάθω να μιλάω. Ο μπαμπάς θέλει…
να με κάνει πολιτικό. Με προετοιμάζει γι' αυτό.
Και μετά, λέει "Το σχολείο σου έχει μάθημα υποκριτικής.
Θα σου κάνει καλό".
Κι εγώ είπα "Δεν ξέρω. Μ' αρέσει να κάνω αθλήματα".
Για να τα προσπεράσω όλα αυτά,
πετάω την τσάντα μου εδώ…
και γλιστράω.
Και περνάω τις γραμμές του τρένου.
Είπα "Εντάξει, θα δοκιμάσω".
Πάω στην τάξη και κάνουν γιόγκα.
Και σκέφτηκα "Τι είναι αυτό;"
Και η δασκάλα μου εξήγησε "Πρέπει να απελευθερωθείς, να γίνεις ό,τι θες".
Και είπα "Αλήθεια;"
Να καθόμαστε σιωπηλά μέσα στα σκοτεινά,
μέσα στη βρομερή φυλακή με αιώνια κλειδαριά.
Από τότε κόλλησα την αρρώστια, όπως λένε.
Γιατί η γλυκιά σου αγάπη έφερε τόσα πλούτη,
που περιφρόνησα την ευκαιρία να είμαι με τους βασιλιάδες.
Μου είπαν για τον διαγωνισμό.
Και είπα "Ωραία, θα το κάνω. Πάμε".
Βρήκα έναν μονόλογο που μου θύμισε
το πώς μιλάνε στην πόλη μου.
Είπα "Αυτός είμαι". Τον έπαιξα στους δικούς μου
και δεν τους άρεσε.
Ρώτησα γιατί και είπαν γιατί υποκρινόμουν.
Ξαφνιάστηκα. Κι αναρωτήθηκα "Μήπως να το αλλάξω; Τι να κάνω;"
Έτσι, πήγα στη δασκάλα μου και τη ρώτησα τι πρέπει να κάνω.
Κι εκείνη είπε "Τι λες; Ήταν τέλειο".
Και είπα "Εντάξει".
Οι γονείς μου δεν με καθοδηγούν προς τη σωστή κατεύθυνση.
Πρέπει να κάνω τα δικά μου.
Είναι έντονο.
Μ' αρέσει αυτή η τέχνη. Τη λατρεύω.
Δεν τους άρεσε αυτό.
Η Λορέιν Χάνσμπερι είπε "Πρέπει να 'σαι αλαζόνας σαν καλλιτέχνης".
Γιατί πρέπει να 'χεις κάτι ιδιαίτερο
για να σκεφτείς ότι μπορείς να κάνεις κάτι δημιουργικό.
ΧΙΟΥΣΤΟΝ
Ο ήλιος του Χιούστον.
Η μαμά μου είναι το πρώτο μου πρότυπο.
Γιατί όλα όσα είμαι τα οφείλω σ' εκείνη και σε ό,τι είναι δικό της.
Καλημέρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Είναι ανύπαντρη μητέρα.
Και όταν ήμουν μικρή,
η αδερφή μου, εγώ, κι ο αδερφός μου πηγαίναμε σε ιδιωτικό σχολείο.
Ήταν υπέροχη ζωή. Δούλευε σε εταιρεία.
Μετά, ανέπτυξε όγκο.
Και έφυγε από την εταιρεία,
γιατί ο γιατρός της είπε ότι έγινε λόγω άγχους.
Κύριε, σ' ευχαριστούμε.
Σ' ευχαριστούμε γιατί μας επιτρέπεις…
Ήρθε η ύφεση του 2008.
Και είχε εμάς τους τρεις.
Μετακομίσαμε σε ένα πολύ μικρό διαμέρισμα.
Για να βάλουμε μπουγάδα
μαζεύαμε κέρματα.
Και δεν ήταν ποτέ άδεια.
Ήταν γεμάτη αγάπη.
Περνάτε κάτι…
Της είπα ότι ήθελα μαθήματα χορού, αλλά δεν είχε λεφτά.
Με πήγε στην εκκλησία και χόρευα εκεί.
Εκεί έμαθα πιρουέτες.
Πάντα κατάφερνε να το κάνει.
-Τι κάνεις; -Μια χαρά.
-Γεια. -Σούπερ μαμά.
Πήγα σε λύκειο Παραστατικών Τεχνών.
Στην Γ' γυμνασίου άρχισε
να μ' αρέσει να παίζω σε έργα και σε μιούζικαλ.
Το θέατρο με ξάφνιασε.
Μια μέρα, μάθαμε για τον διαγωνισμό
και βρήκα το Piano Lesson.
Και ερωτεύτηκα την Μπερνίς.
Είμαι απασχολημένη με τη Μαρίθα.
Έχω αρκετούς ανθρώπους να αγαπήσω και να φροντίσω.
Στηρίζει την οικογένεια.
Μου θυμίζει τη μαμά μου.
Αυτά τα χαρακτηριστικά ήθελα. Να γίνω δυνατή γυναίκα.
Να γίνω κάποια που ξέρει τον εαυτό της ως νέα γυναίκα.
Αυτό το βρήκα δελεαστικό, υποθέτω.
Σε κάνουν να νιώθεις ότι ανήκεις στον κόσμο.
Αυτό αποκομίζουν από τα έργα του Γουίλσον.
Την αίσθηση ότι ταιριάζεις, ότι ανήκεις κάπου.
Ότι μπορείς να συνεισφέρεις. Ότι είσαι εντάξει.
Το πιάνετε; Ότι είσαι εντάξει.
ΣΙΚΑΓΟ
ΣΑΟΥΘ ΣΑΪΝΤ ΛΥΚΕΙΟ ΠΕΡΣΠΕΚΤΙΒΣ
ΤΖΟΝ ΜΕΡΦΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
-Καλημέρα. -Καλημέρα, Κόντι.
Ξέρεις γιατί είναι εδώ το συνεργείο;
-Όχι. -Έλα.
Καλημέρα.
Έλα εδώ.
"Συγχαρητήρια. Με χαρά σάς ενημερώνουμε
ότι περάσατε στον τελικό του Διαγωνισμού Μονολόγων στο Σικάγο.
"…φέτος προσφέρουμε δωρεάν ιδιαίτερο μάθημα μίας ώρας".
Θα τους στείλουμε μέιλ και θα σου κλείσουμε θέση.
Ουσιαστικά, θα κάνεις μία ώρα ιδιαίτερο μάθημα με…
Για να ετοιμάσεις τον μονόλογό σου.
-Εντάξει. -Είμαι έτοιμος.
Ωραία. Αυτή είναι η καλύτερη αντίδραση.
Είσαι έτοιμος να ροκάρεις.
Είναι τρελό.
Γεια. Όλα πήγαν καλά. Πέρασα στον τελικό στο Σικάγο.
Συγχαρητήρια.
Αλήθεια;
Λες να με τραβάνε γιατί έχασα;
Στην περιοχή γύρω από το σχολείο
ο πληθυσμός είναι κατά 99% μαύρος, κατά 96% κάτω από το όριο της φτώχειας.
Δεσποινίς Μάσκαρα.
-Χαίρετε. Πώς είστε; -Μια χαρά. Έχω εικονολήπτη.
Δεν έχουμε πολλά τμήματα.
Ούτε τμήμα θεάτρου, μουσικής, τεχνών.
Είναι ένα από τα δύο παιδιά που δεν πάνε σε ακαδημία τεχνών
και πέρασε. Εδώ διδάσκουμε γλώσσα, όχι θέατρο.
Παίξαμε, κατά κάποιο τρόπο, με την ιδέα
ότι ο μονόλογός του αντανακλά
πώς η οικονομική πολιτική του Ρίγκαν και το κρακ
επηρέασαν τις πόλεις.
Παλεύω να δημιουργήσω τη Μαύρη Αμερική.
Να δείξω ότι αυτό το περιβάλλον
μπορεί να σε στηρίξει.
Ότι, όταν φεύγεις από το πατρικό σου, δεν είσαι μόνος στον κόσμο.
Ότι είσαι εξοπλισμένος κατάλληλα για τη ζωή.
Ότι έχεις κάτι αποκλειστικά δικός σου ως μαύρος Αμερικανός.
Είχα την αίσθηση
ότι τα λόγια υπήρχαν μέσα μου.
Ειδικά ο τρόπος που χρησιμοποιούσε τις λέξεις, οι ίδιες οι λέξεις.
Η ροή, ο ρυθμός της γλώσσας.
Μου ήταν πολύ οικεία.
Ακούγεται σαν τον τύπο στο μαγαζί στη γωνία που μιλάει συνεχώς.
Έτσι μιλάει και ο πατριός μου.
Και είπα "Πρέπει να το κάνω".
Ο Μπάινουμ με τράβηξε. Έχει βρει την άκρη.
Θα ήθελα να γίνω κάποιος που έχει καταλάβει τι παίζει.
Δεν μπορούσα να γράψω διαλόγους,
γιατί δεν έβρισκα αξία στον λόγο των μαύρων.
Ένιωθα ότι έπρεπε να αλλαχτεί για να γίνει τέχνη.
Ρώτησα έναν φίλο συγγραφέα πώς τους βάζει να μιλάνε.
Είπε "Μην τους βάλεις να μιλάνε. Άκουσέ τους".
Νόμιζα ότι έκανε τον έξυπνο.
Μετά από μερικά χρόνια, άρχισα ν' ακούω και κατάλαβα τι έλεγε.
Ότι αν προσέξεις, θα ακούσεις,
αλλά πρώτα πρέπει να αναγνωρίσεις την αξία σου αυτών που ακούς.
Γεννήθηκες έχοντας ήδη φάει δύο γκολ.
Να προσέχεις… να κοιτάς πάντα πώς έρχεται η μπάλα.
ΤΟΝΙΑ: Είναι και δική μου ζωή. Αυτό δεν βλέπεις.
ΒΑΣΙΛΙΑΣ: Η ζωή σου είναι ζωή μου. Αυτό δεν βλέπεις εσύ.
ΜΠΑΪΝΟΥΜ: Τώρα, σε κοιτάζω, κε Λούμις,
και βλέπω κάποιον που ξέχασε το τραγούδι του.
ΜΕΜΦΙΣ: Η ελευθερία είναι βαριά. Θέλει δουλειά.
Θέλει δουλειά και να ελπίζεις ότι θ' αντέξεις.
Ο Όγκαστ Γουίλσον είναι μπλουζ μουσική.
Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να ακούσεις το τραγούδι.
Ο Σαίξπηρ είναι…
Ο Όγκαστ Γουίλσον είναι…
Είναι ο ίδιος ρυθμός ομιλίας που ακούς στο σπίτι.
Μιλάει για εμάς. Είναι σαν ν' ακούω τη θεία μου.
ΜΟΛΙ: Δεν εμπιστεύομαι τους άντρες.
Επειδή ταυτίζονται μαζί τους,
τους ενσαρκώνουν εύκολα.
Ενίοτε θες να δεις τη φυσική εκδήλωση ενός ονείρου
και του ποιος είσαι.
Η Μόλι είναι κάπως…
παλιάς κοπής.
Ξέρετε το τραγούδι…
Αυτό; Αυτό είναι το τραγούδι της Μόλι.
Η Μόλι είναι τρομερή.
Θυμάμαι εκεί που ήθελε τις φωτογραφίες.
Και η κυρία δεν τις έδωσε, παρότι είχε απόδειξη.
Ο Χέντλι δεν θύμωσε. Ένιωθε
πως ο κόσμος πρέπει να 'ναι απλός
Πως ό,τι λένε ότι είναι αληθινό, πρέπει να 'ναι αληθινό.
Νιώθω ότι μπορώ να ταυτιστώ μ' αυτό.
Πότε είπες στον εαυτό σου "Είμαι θεατρικός συγγραφέας";
Έγραψα το Jitney
και το έστειλα στο συνέδριο θεατρικών έργων Ο'Νιλ.
Και το έστειλαν πίσω.
Για τι μιλούσε το Jitney;
Για ένα παράνομο ταξί σ' έναν σταθμό τέτοιων ταξί,
στο Πίτσμπουργκ τη δεκαετία του '70, ο οποίος είχε αποφασιστεί να κατεδαφιστεί.
Ένα από τα έργα σου έγινε δεκτό.
-Ποιο; -Το Ma Rainey's Black Bottom.
Το Συνέδριο Ο'Νιλ είναι θερινό πρόγραμμα για τη δημιουργία νέων έργων;
-Ναι. -Από τα πιο διάσημα.
-Εκεί μαθαίνεις τι πάει καλά και τι όχι. -Ακριβώς.
Όταν βρέθηκα εκεί σκέφτηκα
"Είμαι συγγραφέας, γιατί είμαι μαζί τους".
ΘΕΑΤΡΟ ΕΥΓΕΝΙΟΣ Ο'ΝΙΛ
Εδώ, στο Ο'Νιλ, διαβάζαμε τα έργα στα τυφλά.
Δεν ξέραμε ποιοι είναι οι συγγραφείς.
Απλώς διαλέγαμε την ιστορία που μας άγγιζε.
Το γράψιμο είναι μοναχικό επάγγελμα.
Το να είσαι σε έναν χώρο με οκτώ, δέκα, δώδεκα συγγραφείς,
που ξέρουν τι σημαίνει αυτό το βάρος
του να μοιράζεσαι την ιστορία σου,
είναι πολύτιμο.
Ο Όγκαστ χάρηκε που βρήκε τη φυλή του.
Ο Όγκαστ έγραψε έξι έργα μ' εμάς.
Δεν επιτρέπουμε κριτική, γιατί τα έργα είναι στα σπάργανα.
Έτσι προστατεύουμε τον συγγραφέα.
Αλλά προσκαλούμε τους πάντες στον χώρο να δουν τα έργα.
Ο επικεφαλής κριτικός των New York Times
έγραψε μία κριτική επαινώντας ένα νέο ταλέντο
στο Ο'Νιλ. Και ξεκίνησε ο διαγωνισμός.
Το Ο'Νιλ έχει βρει θεατρικούς συγγραφείς που αποτελούν εξαίρεση.
Ο κύριος Γουίλσον, με τον θεατρικό δυναμισμό του, είναι ακόμα πιο ψηλά.
ΕΠΑΙΝΟΙ
ΤΙ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Και το βραβείο Τόνι απονέμεται
στο Fences.
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΟΓΚΑΣΤ ΓΟΥΙΛΣΟΝ
Στην κόρη μου, τη Σακίνα, στην οικογένεια.
Και στους Τρόι Μάξον.
Έχει κερδίσει πολλά Βραβεία Κριτικών Θεάτρου,
ένα Βραβείο Drama Desk, ένα Τόνι, δύο Πούλιτζερ.
Είναι από τους πιο καταξιωμένους Αμερικανούς συγγραφείς.
Είναι ο Τιτάνας του αμερικανικού θεάτρου. Τα έργα του
θα παίζονται όπως τα έργα του Σαίξπηρ, παντού.
Ζεις στο σπίτι μου.
Κοιμάσαι στο κρεβάτι μου, τρως το φαγητό μου,
γιατί είσαι γιος μου, σάρκα μου. Όχι γιατί σε συμπαθώ!
Είναι ευλογία να μαθαίνεις να κοιτάς μια γυναίκα…
και να βλέπεις μερικές τρίχες απ' τα μαλλιά της.
Το ότι ανοίγεις τα πόδια σου δεν σε κάνει γυναίκα. Της το 'πα.
Είναι μωρό. Δεν ξέρει τίποτα για τη ζωή.
Πού τα 'μαθε; Κι εγώ μαθαίνω.
Επειδή ο Όγκαστ έγραφε αυτούς τους ήρωες και ιστορίες,
οι ηθοποιοί έδωσαν δύναμη σ' αυτές τις νέες φωνές.
ΤΟΝΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΤΖΕΪΜΣ ΕΡΛ ΤΖΟΟΥΝΣ
ΤΟΝΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΛΟΡΕΝΣ ΦΙΣΜΠΕΡΝ
ΤΟΝΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΒΑΪΟΛΑ ΝΤΕΪΒΙΣ
ΤΟΝΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΝΤΕΝΖΕΛ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ
Κι ο νέος ηθοποιός βλέπει ότι μπορεί
να παίξει στο θέατρο, να πάρει αξία η ιστορία του.
Ήταν εκπληκτικό. Θεέ μου.
Θέλω να πω ότι το έργο του με ενέπνευσε.
Ωραία.
Ο Όγκαστ το κάνει.
Να διαβάσετε τα έργα του.
-Ναι. -Ξέρετε ότι έγραψε δέκα.
Είναι ο καλύτερος συγγραφέας της χώρας.
Κανείς άλλος δεν το έκανε. Ο Τένεσι δεν το έκανε.
Δεν υπήρξε ούτε μία βαρετή στιγμή.
Πρέπει να μείνεις κολλημένος εκεί.
-Χαίρομαι που σ' άρεσε. -Πολύ.
-Διαγωνίζεσαι; -Ναι.
Έφτασα στον τελικό. Ελπίζω να περάσω.
-Με ποιον μονόλογο; -King Hedley II.
-Ωραία. -Ναι.
Αυτόν θα ήθελα να δω.
Είναι πολύ μεστό έργο και μονόλογος.
Μπορείς να το κάνεις.
Η υποκριτική απλώς δεν πρέπει να φαίνεται.
Μ' αρέσει αυτό.
Στον μονόλογο ξεκινάς με το τέλος στον νου.
-Τι εννοείς; Μπορείς να μου πεις; -Ναι.
Ξέρεις τι θα γίνει, πού θες να φτάσεις.
Έτσι, ξεκινάς μ' αυτό.
Το κοινό δεν μπορεί να το κάνει.
Εσύ ξεκινάς ξέροντας το τέλος.
-Εγώ ελέγχω τη ροή; -Έτσι φτάνεις εκεί.
Τέλεια. Ευχαριστώ.
Τώρα, το βλέπω από νέα οπτική. Ευχαριστώ.
-Καταλαβαίνεις; -Ναι.
Οι ηθοποιοί ζουν πολύ διαφορετικά.
Γιατί πρέπει να είμαστε παρατηρητές.
Πάντα λέω ότι είμαστε παρατηρητές και κλέφτες.
Ότι βλέπουμε συνεχώς τις λεπτομέρειες των πάντων.
Τον τρόπο που κάποιος κατεβάζει το κεφάλι, αν του πεις κάτι.
Και σκέφτεσαι "Γιατί το έκαναν αυτό;"
Είναι κάτι από παλιά;
Έχει κάποιο τραύμα; Δεν με συμπαθεί;
Μελέτησα τη μαμά μου.
Μελέτησα τις μαύρες γυναίκες που έβλεπα οπουδήποτε.
Στο λεωφορείο, στο τρένο, στον δρόμο.
Κάθεται στη στάση του λεωφορείου, αλλά κοίτα τι τρώει, πώς το τρώει.
Βλέπεις πώς χαμογελάει; Πώς δεν χαμογελάει;
Μπαίνω στα Starbucks και μένω άφωνος από τους διαφορετικούς ανθρώπους.
Κάποιος έχει συνέντευξη από δω.
Κάποιος μιλάει στη μητέρα του.
Κάποιος μισεί τη δουλειά του στο καφέ.
Κάθομαι και ακούω συζητήσεις, πώς ο κόσμος ρέει.
Κι αυτό με κάνει να σκέφτομαι.
Παρατηρείς τα άκρα της ανθρωπότητας.
Και ο Όγκαστ Γουίλσον έκανε το ίδιο.
Πήγαινε σε καφέ, κρατούσες σημειώσεις, έγραφε…
Έγραφε τι έλεγε ο κόσμος.
Τον ρώτησα για τη διαδικασία
Και είπε ότι έκλεινε τις πόρτες, τα παντζούρια, τα πάντα.
Και οι ήρωες του έλεγαν τι να γράψει.
Έγραφα για τη δεκαετία του '80.
Ήθελα να γράψω για τα μαύρα παιδιά το 1984 με τα όπλα.
Ο ήρωας είχε μια ουλή στο πρόσωπο.
Πάντα ξεκινάω με μια ατάκα διαλόγου και ξεκίνησα…
Ήταν στη φυλακή και είπε "Που απέκτησες την ουλή;"
Όχι πώς, αλλά πού μπορείς να την κάνεις.
Μπορείς να πας να σου κάνουν;
"Πού αποκτάς τέτοια ουλή;"
Σκέφτηκα ότι ήθελε κι αυτός και γέλασα.
Έφτυσα το ξυραφάκι μου, τον χτύπησα και είπα "Τώρα, έχεις κι εσύ".
Ο αράπης με χαράκωσε.
Με χτύπησε με ξυράφι και πάγωσα.
Ήταν σαν κάποιος να άναψε ένα φως.
Όλοι έμειναν ακίνητοι και τον έβλεπα να χαμογελά.
Έχω μια ιδέα.
Θέλω να το πεις
ωραία και δυνατά, από εκεί ακριβώς όπου στέκεσαι.
Ο Περνέλ με ανάγκασε.
Με λέει χιμπατζή.
Είπα "Το όνομά μου είναι Βασιλιάς".
Ωραία.
Λοιπόν, πού σε πάει αυτό;
-Ο αράπης με χαράκωσε. -Ο αράπης με χαράκωσε.
Και, μπαμ, συμβαίνει.
Πώς νομίζεις ότι πάει στο μυαλό του; Πάει αργά;
Πάει βήμα-βήμα; Ή πάει γρήγορα;
Τι συμβαίνει στον ρυθμό;
-Κάνει ένα άλμα. -Ναι.
-Σαν να σπάει. -Ναι.
Και μετά,τι;
Τώρα, έχει βρει κάτι.
Ωραία. Πάλι απ' την αρχή.
Μόλις ξεστόμισα τα λόγια, ένιωσα
-κάτι στο πρόσωπο. -Ωραία.
Κάτι καυτό. Κάτι υγρό και ζεστό.
-Ωραία. -Ο αράπης με χαράκωσε.
-Ωραία. -Με έκοψε με ξυράφι και πάγωσα.
-Ναι. -Είπα "Δεν πειράζει.
"Δεν πειράζει. Ο Βασιλιάς είναι ακόμα εδώ"
Ας το πούμε αυτό σε όλο τον κόσμο.
-Σε όλο τον κόσμο. -Ο Βασιλιάς είναι ακόμα εδώ.
-Τι είπες; -Ο Βασιλιάς είναι ακόμα εδώ.
Ελπίζω να περάσω, γιατί δεν έχω μπει ποτέ σε αεροπλάνο.
Ελπίζω να είναι η πρώτη μου ευκαιρία να μπω σε αεροπλάνο.
Θέλω πάρα πολύ να κερδίσω.
Θέλω να δείξω σε όλους πως έχω ό,τι χρειάζεται.
Ήμουν αποφασισμένος ότι αυτό ήθελα να κάνω.
Και πάλι, όμως, ήταν δύσκολη απόφαση.
Επειδή ήξερα…
ότι δεν θα είχα τον μπαμπά, τον αδερφό μου τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Έξω.
Κάτω το κεφάλι. Έτοιμοι;
Γι' αυτό νιώθω ότι είναι επείγον.
Ό,τι γίνει, πρέπει να γίνει γρήγορα.
Πρέπει να έφυγα για κάποιο λόγο.
Δεν γίνεται να έφυγα τζάμπα.
Θέλω πάρα πολύ να κερδίσω.
Θέλω να παίξω στο Μπρόντγουεϊ.
Όταν αποφασίζω ότι θέλω κάτι, το κάνω.
Θέλω περισσότερα.
Οι βιολογικοί μου γονείς δεν στήριξαν το όνειρό μου.
Δεν θεωρούν ότι ο χώρος του θεάματος φέρνει επιτυχία.
Έπρεπε να φύγω από το σπίτι τους.
Με έδιωξαν.
Η γυναίκα του τον σπρώχνει σε αυτό το άκρο.
Θέλω να πετύχω γιατί λένε ότι δεν μπορώ.
Επίσης, όμως, λέω…
ότι η φιλοδοξία μου πηγάζει από ότι το θέλω.
Επειδή μ' αρέσει.
-Πώς νιώθεις; -Καλά.
-Τι σκέφτεσαι; -Δεν ξέρω.
Φοβάσαι κάτι ή νιώθεις καλά;
Φοβάμαι τα πάντα.
Όταν είσαι στη σκηνή, είναι συναρπαστικό.
Το εύχομαι. Η οικογένειά μου το εύχεται.
Να συνεχίσω.
Θέλω να παίζω. Να επηρεάζω τον κόσμο.
Να εμπνέω τον κόσμο.
Και οι οπτικές που με τροφοδοτούν,
με εμπλουτίζουν ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη.
Μεγάλωσα μέσα στην άθλια φτώχεια.
Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον όπου ήμασταν η μόνη μαύρη οικογένεια,
στο Σέντραλ Φολς. Ένιωθα αόρατη.
Μεγάλωσα δυσλειτουργικά.
Η ηθοποιία μού πέταξε ένα σχοινί.
Με έσωσε.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ
Σε κάθε πόλη, 20 μαθητές διαγωνίζονται
για δύο θέσεις στον Εθνικό Τελικό στο Μπρόντγουεϊ.
ΣΙΚΑΓΟ
Είναι παράξενο να 'σαι μόνος. Θα εκπροσωπήσω επάξια το σχολείο μου.
Θεούλη μου.
Πολύ μεγάλο, φίλε.
ΠΟΡΤΛΑΝΤ
Να θυμάστε, εσείς είστε αυτοί που έχετε κάτι να δώσετε σ' αυτούς.
Απολαύστε το.
-Γινόμαστε όλο και καλύτεροι. -Γινόμαστε όλο και καλύτεροι.
ΑΤΛΑΝΤΑ
-Δεν θα χάσουμε. -Δεν θα χάσουμε.
-Αμήν. -Αμήν.
Ένα, δύο, τρία!
Όγκαστ Γουίλσον!
Κύριε, πάρε από μέσα μας το άγχος.
Βοήθησέ μας να απολαύσουμε αυτήν τη μέρα.
-Αμήν. -Αμήν.
Σε άφησα για να σε προστατεύσω.
Η Νέα Υόρκη είναι μοναδική.
Χρειάζεσαι τη μοναδική Νέα Υόρκη.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Πάμε. Η παράσταση ξεκινά.
Καλώς ήρθατε στον Διαγωνισμό Μονολόγων Όγκαστ Γουίλσον του 2018.
Είμαστε εδώ για να τιμήσουμε τον Όγκαστ Γουίλσον και το έργο του.
Οι μαθητές ερμηνεύουν τους ρόλους τους
δείχνοντας το πώς βλέπουν οι ίδιοι τους χαρακτήρες.
Μια χαρά θα τα πας. Θες αγκαλιά;
Ο κόσμος με αγχώνει, όχι ο μονόλογος.
Μπορώ ν' ακούσω ένα θερμό χειροκρότημα για τους μαθητές;
Πολύς κόσμος ακούγεται.
Δύο από τους τρεις νικητές
θα εμφανιστούν στη Σκηνή Όγκαστ Γουίλσον στο Μπρόντγουεϊ,
στον Διαγωνισμό Μονολόγων Όγκαστ Γουίλσον στη Νέα Υόρκη.
Όλοι έτοιμοι;
Οι 21 φιναλίστ
του Διαγωνισμού Μονολόγων Όγκαστ Γουίλσον του 2018. Περάστε.
Πρώτος διαγωνιζόμενος είναι ο Φρίντομ.
Χαίρετε. Με λένε Φρίντομ Μάρτιν και θα υποδυθώ τον Μπάινουμ.
Μου λες ότι η γυναίκα είναι ένα τίποτα χωρίς άντρα.
Εσύ είσαι εντάξει όμως.
Εσύ μπορείς να φύγεις χωρίς εμένα, χωρίς γυναίκα,
και να είσαι άντρας.
Είναι ευλογία να μαθαίνεις να κοιτάς μια γυναίκα
και να βλέπεις μερικές τρίχες απ' τα μαλλιά της.
Το μάγουλό της.
Όλα όσα σου δίνει η ζωή.
Και τώρα, εννέα λευκοί άντρες και τρεις λευκές γυναίκες
είπαν ότι είμαι ένοχος.
Δεν με κοιτούσαν. Είπα "Κοιτάξτε με. Κοιτάξτε την ουλή".
Δεν γνώρισα ποτέ άντρα με καλό σκοπό.
Αυτοί οι άντρες ξαμολάνε κουτσούβελα.
Και φεύγουν και σ' αφήνουν να τα μεγαλώσεις.
Ο γκόμενος της κοπέλας
τράβηξε μαχαίρι 30 εκατοστών στον Σλόου Ντραγκ.
Χρειάστηκαν τέσσερις ώρες
και 112 ράμματα για να με ράψουν.
Λέω "Δεν πειράζει.
Ο Βασιλιάς είναι ακόμα εδώ".
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, μείνετε καθιστοί,
όσο οι κριτές θα συνεδριάζουν.
-Ήταν πολύ καλός. -Ναι, ήταν.
Ήταν σαφής. Πράγματι.
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που προσπαθεί να φέρει
τα λόγια του Όγκαστ Γουίλσον στα σχολεία.
Θα έπρεπε να διδάσκουν Γουίλσον, όπως διδάσκουν Σαίξπηρ.
Ας συμφωνήσουμε για την πρώτη και δεύτερη θέση.
Προσφέρω ολόκληρο τον κύκλο έργων του Όγκαστ Γουίλσον
στο σχολείο σας, ώστε να έχουν πρόσβαση κι άλλοι.
Αυτοί οι δύο στις πρώτες δύο θέσεις.
-Είστε έτοιμοι; -Ναι!
Ο δεύτερος νικητής θα πάει στη Νέα Υόρκη και θα λάβει 250 δολάρια.
Ο Τζεράρντο Ναβάρο!
Και στην πρώτη θέση βρίσκεται…
ο Άαρον Γκάι.
Νικητής του Διαγωνισμού Μονολόγων Όγκαστ Γουίλσον 2018 στο Σικάγο
είναι…
η Νία Σάρφο.
Το μωρό μου.
Ο ΤΖΕΡΑΡΝΤΟ ΒΓΑΙΝΕΙ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΣΤΟ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Η ΝΙΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΡΩΤΗ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ
Είχα μείνει άφωνη. Ελπίζω να μην έγινε λάθος.
Ελπίζω να ήταν όντως το όνομά μου στην εφημερίδα.
Ο ΑΑΡΟΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΤΛΑΝΤΑ
Η οικογένειά μου δεν περίμενε να κερδίσω.
Κι εγώ είπα "Ορίστε, κέρδισα.
Τώρα, θα με πείτε ηθοποιό; Τι μπορείτε να πείτε;"
Και η απάντησή τους ήταν
"Έτυχε". Είπαν "Στάθηκες τυχερός".
Κι αυτή η σκέψη μού έμεινε. "Στάθηκα τυχερός".
Η Νία το άξιζε με αυτόν τον μονόλογο.
Αλλά δεν είναι εύκολο.
Κάθε φορά που μετέχω στον διαγωνισμό, μαθαίνω πολλά για μένα.
Πάντα ένιωθα ότι οι εμπειρίες μου ως μαύρος διέφεραν
από τις εμπειρίες άλλων μαύρων.
Ο Γουίλσον ουσιαστικά έλεγε
ότι είναι μαύροι ό,τι κι αν έχουν ζήσει.
Αυτό μου άλλαξε τη ζωή.
Για πρώτη φορά ένιωσα άνετα με το πώς είμαι. Ένιωσα άνετα…
Απλώς ένιωσα άνετα.
-Θα έρθεις και του χρόνου; -Έτσι σκοπεύω.
Είπαν ότι τα πήγα καλά, αλλά μπορούσα καλύτερα.
Υπήρχε πολύ ταλέντο σ' εκείνο το δωμάτιο.
Ήταν καλοδουλεμένοι. Ήταν…
Μπορούσες να δεις τη δουλειά που είχαν ρίξει και το ταλέντο.
Δεν υπήρχε χώρος για ακατέργαστα ταλέντα.
Πολλές φορές με έχουν αποκαλέσει ακατέργαστο ταλέντο.
Όμως, είναι κάτι ωμό.
Κανείς δεν θέλει άψητο φαγητό.
Το θέμα είναι πώς αντιδράς στην αποτυχία. Μπορεί να αποτύχεις,
αλλά πρέπει να συνεχίσεις να παλεύεις.
Πολλοί γύρω μου πήραν στραβό δρόμο.
Ειδικά ο αδερφός μου.
Έχασα τον αδερφό μου τον Οκτώβριο.
Έγινε εξαιτίας της βίας που περιμένει από εμάς ο κόσμος.
Σέβομαι τον Γουίλσον, γιατί τονίζει αυτήν την πλευρά της ζωής μας.
Γιατί είναι δύσκολο.
Τα πράγματα δεν πάνε όπως νομίζεις και δεν είναι όπως φαίνονται.
Χαίρομαι που δείχνει έναν μαύρο που προσπαθεί
να βρει τη δική του ταυτότητα με όσα του δόθηκαν.
Είμαι πολύ ευχαριστημένος. Πολύ ευγνώμων γι' αυτό.
ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
ΠΑΡΤΙ
Σήμερα, είναι το πάρτι των γενεθλίων μου, κλείνω τα 17.
Ο μπαμπάς μου έφτιαξε μια σκηνή,
έτσι θα πούμε τραγούδια και μονολόγους.
Το κρεβάτι μου!
Αυτά είναι των αδερφών μου.
Περιμένω το δικό μου δωμάτιο.
Δεν θα γίνει άμεσα.
Τα πράγματα για τη Νέα Υόρκη.
Αυτό ήταν…
στην ντουλάπα στο σπίτι της γιαγιάς μου.
Ήταν του παππού μου. Πέθανε πριν από δύο χρόνια.
Τον αγαπούσαμε πολύ.
Κάπως έτσι ήταν.
-Χρόνια πολλά. -Γκράσιας.
Γκράσιας.
Αυτό είναι από τον θείο Πόντσο.
Εγώ δεν σου έδωσα ακόμα.
Έχω μια κονκάρδα του Χέντλι.
Θέλω να τη βάλω στη σκηνή.
Οι φιναλίστ έβγαλαν φωτογραφία και την έκαναν κονκάρδα.
Σκέφτηκα ότι θα είναι ωραίο να έχω…
στις τσέπες τον Χέντλι.
Και τους υπόλοιπους φιναλίστ.
Έτσι θα τους φέρω όλους στη σκηνή.
Με ενέπνευσαν πολύ.
Θα έχω μαζί τον παππού μου, ο οποίος…
είναι ο λόγος που είμαι ό,τι είμαι.
Αυτό θα μπει σ' αυτήν τη βαλίτσα.
Θα ήταν πολύ περήφανος που θα πάω στη Νέα Υόρκη.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Τα καταφέραμε.
Το γεγονός ότι έφτασα ως εδώ…
είναι γελοίο.
Θα το δω από κοντά.
Θεέ μου. Θα λιποθυμήσω.
-Γεια. -Πώς είστε;
-Χρειάζεστε βοήθεια, φίλοι μου; -Ευχαριστούμε.
Έχει έντονη προφορά της Νέας Υόρκης.
Αν δεν γυρίσετε μέχρι τη διορία, δεν θα διαγωνιστείτε.
-Δεν το θέλουμε αυτό. -Όχι.
Είναι νωρίς να ρωτήσω τι θα παίξετε;
Θα παίξω τη Ρέινα από το Jitney.
Θα παίξω τον Μπόι από το Piano Lesson.
Εγώ θα παίξω τον Κάτλερ.
Θα δούμε το Once On This Island.
Θα πάμε να χαιρετίσουμε τη Χέιλι Κίλγκορ, η οποία…
συμμετείχε στον διαγωνισμό.
Δεν κέρδισε, απλώς συμμετείχε. Ορίστε.
Ανυπομονώ να δω παραστάσεις στο Μπρόντγουεϊ.
-Θέλω να δω τα Παιδιά Ενός Κατώτερου Θεού. -Ναι, κι εγώ.
Συγγνώμη. Πιάνω τον κόσμο. Κι εγώ.
-Είμαι της αγκαλιάς. -Κι εγώ!
-Κάνω αγκαλιές. -Λατρεύω τις αγκαλιές.
Ήθελα να ευχαριστήσω εσάς και όλους τους υπεύθυνους.
Γιατί, όπως έλεγα στους δασκάλους, δεν πίστευα
ότι κάποια σαν εμένα από τη Βοστόνη, θα είχε την ευκαιρία
να παίξει στο Μπρόντγουεϊ. Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ.
Να σας αρέσει αυτό που είστε.
Είμαι ένα χωριατόπαιδο από το Ταλαχάσι.
Όσο περισσότερο το σκαλίζω αυτό, όσο το αποδέχομαι,
θα ζήσω τη μοίρα μου.
Πρέπει να πείτε "Είμαι απ' το Σιάτλ. Κάνω ό,τι θέλω".
Να είστε ο εαυτός σας. Αυτό αρκεί.
Όταν σας κοιτάζω, θέλω να βάλω τα κλάματα.
Όταν ξεκινήσαμε, είχαμε μόνο ένα σχολείο.
Ξεκινήσαμε για έναν φίλο μας που είχε πέντε μήνες ζωής.
Και πέθανε. Έδωσε ό,τι είχε και δεν είχε,
ως άνθρωπος και καλλιτέχνης, στην Αμερική.
Γι' αυτό γίνεται αυτό το εγχείρημα. Χαίρομαι που είστε εδώ.
Γνωρίστε ο ένας τον άλλο. Μη μένετε μόνο με την παρέα σας.
Απολαύστε το.
Γνωρίστε ο ένας τον άλλο. Κάντε ερωτήσεις ο ένας στον άλλο.
Μιλήστε για τον Όγκαστ, για τη ζωή.
Ας περάσουμε καλά.
Επειδή είμαι απ' το Σικάγο, τα μαγαζιά εδώ είναι πιο κομψά.
Είναι πιο διάσημη, αλλά η Κόρτνι είναι πιο δημοφιλής. Βασικά…
προτιμώ την Κλόι.
-Ήταν πολύ καλό. -Πολύ καλό.
Έχετε καμιά ερώτηση; Μου φαίνεται πολύ επίσημο όλο αυτό.
Ποιον μονόλογο έπαιξες;
Συμμετείχα δύο φορές. Μία περιφερειακά και τη δεύτερη πέρασα.
Την πρώτη φορά έπαιξα τη Μα Ρέινι.
Και τη δεύτερη, έπαιξα τη Ρόουζ από το Fences.
-Πόσων ετών είσαι; -Είμαι 19.
Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που δίνεις στους νέους ηθοποιούς;
Να είστε πάντα ο εαυτός σας.
Δεν μπορείτε να είστε κάποιος άλλος.
Το γεγονός ότι φτάσατε ως εδώ, μετά από τόση σκληρή δουλειά,
είναι εκπληκτικό.
Καλή διασκέδαση. Καλή τύχη.
Εσύ ποιον παίζεις;
-Τον βασιλιά Χέντλι. -Τον Χέντλι;
-Είναι πολύ δύσκολο. -Ναι.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ
Το πρώτο βήμα, είστε σε θέατρο του Μπρόντγουεϊ.
Είστε εδώ.
Εδώ παίχτηκε ένα έργο του Όγκαστ, το King Hedley II.
Όταν αρρώστησε,
ψάχναμε να βρούμε τρόπο να μετονομάσουμε το θέατρο.
Τελικά, βάλαμε νέον ταμπέλα με την υπογραφή του.
Και πώς να χρησιμοποιήσουμε το θέατρο για να τιμήσουμε το έργο του.
Αυτό οδήγησε στη δημιουργία αυτής της αίθουσας,
προς τιμή των δέκα έργων του.
Μπορείτε να δείτε διάφορα αναμνηστικά απ' αυτές τις παραγωγές.
-Είναι η Γούπι Γκόλντμπεργκ; -Αυτή είναι.
Τα παιδιά που μετέχουν
ξαφνιάζονται όταν ανακαλύπτουν ότι υπάρχει αυτή η φωνή.
Δεν ήξεραν
ότι κάποιος έγραφε με γνώριμη φωνή
για θέματα που τα αφορούν.
Και για πολλά
είναι ιστορία.
Ο σημερινός κόσμος ενός 17χρονου
δεν είναι ο κόσμος του Ma Rainey's Black Bottom.
Αλλά τα θέματα είναι τρέχοντα.
Ο Όγκαστ μιλάει για τη μαζική φυλάκιση των μαύρων αντρών και γυναικών.
Για την αστυνομική βία.
Καθημερινούς ανθρώπους που διαπραγματεύονται την ύπαρξή τους,
εξαιτίας του ρατσιστικού συστήματος.
Αν αυτό το έργο γράφτηκε παλιά και συμβαίνουν τα ίδια,
πρέπει να κάνουμε κάτι.
Απεικονίζει το πώς είναι να είσαι γυναίκα.
Το να σε κάνουν στην άκρη.
Να σε μειώνουν, να μη σε σέβονται. Όλα αυτά ισχύουν διαχρονικά.
Η ζωή της μαύρης γυναίκας…
Πρέπει να παλεύεις
για να σε δουν, για να αναγνωρίσουν την ύπαρξή σου.
Σε κάνει να δουλεύεις πιο σκληρά.
Όσο τα πράγματα αλλάζουν, τόσο μένουν ίδια.
Όποιος συγγραφέας γράφει
ένα έργο για κάθε δεκαετία του 20ού αιώνα,
θέλει να μάθεις κάτι για την ιστορία και για την τέχνη.
Κι αν μπορέσουν
να βρουν μια φωνή,
στην εφηβεία, στα 30, στα 20, στα 40,
που τους μιλάει
και τους βοηθάει να κατανοήσουν κατά κάποιο τρόπο
την παγκόσμια και διαχρονική φύση του ανθρώπινου πνεύματος.
Αν καταλαβαίνεις από πού ήρθες,
είναι πιο πιθανό να πας εκεί όπου θες.
Είναι η ανθεκτικότητα του ανθρώπινου πνεύματος,
παρά τα προβλήματα που έχεις, αν είσαι μαύρος στην Αμερική.
Η ικανότητα να λες εκείνο το πνευματικό τραγούδι,
η ικανότητα να απορροφάς…
και να μη σπας.
Πώς βρίσκουμε το τραγούδι μας;
Νομίζω ότι όλοι το έχουμε.
Πρέπει να το καταλάβουμε και να μάθουμε να το λέμε.
Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
-Γεια. -Γεια.
Γεια.
Δεν συνειδητοποιώ ότι ο διαγωνισμός είναι απόψε.
-Δεν πρέπει να πω "τώρα"; -Όχι.
-Εντάξει. -Να το πεις ακριβώς.
-Κατάλαβα. -Ναι.
Είπες "Αυτοί οι άντρες.
Πώς γίνεται να τους κρατήσεις;"
-"Αυτούς τους άντρες". -Ναι.
Μπορείς να πεις αυτό που θες να πεις στο κοινό,
χωρίς να χαλάσεις τον ρυθμό της σκηνής.
-Κατάλαβες; -Ναι.
Παίζετε στο Μπρόντγουεϊ.
ΚΡΑΤΗΜΕΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΡΙΤΕΣ
ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ
Σας καλωσορίζουμε
στον δέκατο ετήσιο Εθνικό Διαγωνισμό Μονολόγων Όγκαστ Γουίλσον.
Δέκα χρόνια.
Εδώ θα σταματήσετε και θα περιμένετε, μέχρι να είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε.
Είμαστε απίστευτα περήφανοι
που μετέχουμε σ' αυτήν την εμπειρία,
στο Θέατρο Όγκαστ Γουίλσον στο Μπρόντγουεϊ.
Οι συμμετέχοντες κρίνονται για τη δραματοποίηση,
την ενέργεια, την κατανόηση του κειμένου,
και την ακρίβεια του κειμένου.
Κυρίες και κύριοι,
η Τάξη του 2018,
οι φιναλίστ του διαγωνισμού Όγκαστ Γουίλσον.
Να τοι!
-Ξεκινάμε. -Λοιπόν.
Η πρώτη στρατιώτης που θ' ανέβει στη σκηνή,
η Κάλι Χόλεϊ.
Έιβερι, δεν είμαι έτοιμη να παντρευτώ.
Δεν είπα ότι θα κλείσω τελείως.
Είμαι ακόμα πολύ γυναίκα.
Είμαι απασχολημένη με τη Μαρίθα.
Έχω αρκετούς ανθρώπους να αγαπήσω και να φροντίσω.
Μου λες ότι η γυναίκα είναι ένα τίποτα χωρίς άντρα.
Εσύ είσαι εντάξει όμως.
Εσύ μπορείς να φύγεις χωρίς εμένα, χωρίς γυναίκα,
και να είσαι άντρας.
Μια χαρά.
Δεν θα σε ρωτήσει κανείς "Έιβερι,
ποιος θα σ' αγαπάει εσένα;"
Εσύ θα 'σαι μια χαρά.
Όλοι, όμως, θα ανησυχούν για την Μπερνίς.
"Πώς θα φροντίζει τον εαυτό της η Μπερνίς;"
"Πώς θα μεγαλώσει το παιδί χωρίς άντρα;"
Θα αναρωτιούνται "Τι θα κάνει ολομόναχη;"
"Πώς θα ζήσει έτσι;"
Όλοι έχουν ένα σωρό ερωτήσεις για την Μπερνίς.
Όλοι μου λένε ότι δεν μπορώ να είμαι γυναίκα, αν δεν έχω άντρα.
Σε θυμάμαι στην κηδεία της μάνας σου.
Πώς στεκόσουν εκεί χωρίς να μιλάς, κατσουφιασμένος.
Και, τώρα, έρχεσαι εδώ και με κοροϊδεύεις,
γιατί δεν πλάκωσα τον Ραντ.
Θες να μάθεις τον λόγο; Θα σου πω.
Γιατί έπρεπε να ταΐσω εσένα.
Ο Γουόλτερ Κέλι με χούφτωσε κάτω απ' το φόρεμα.
Του είπα να σταματήσει και γέλασε.
Έπινε από μπουκάλι.
Πήρα το μπουκάλι
και το έσπασα! Κόπηκα, αλλά το έβαλα στον λαιμό του.
Ήθελα να γευτεί το αίμα μου,
γιατί αν δεν με άφηνε, θα έπινα το δικό του.
Ήταν ένας τύπος κάποτε,
σε μια μικρή πόλη που λεγόταν Μπόλινμπροκ, έξω από το Μέικον,
ο οποίος ήθελε να πληρώσει για να χορέψει. Είκοσι δολάρια ο χορός.
Ο Σλόου Ντραγκ κοίταξε τον ανταγωνισμό, κατέβηκε από το σκαμπό,
άρπαξε μια κοπέλα,
και κόλλησε πάνω της, όπως η μύγα κολλάει στο μέλι.
Ο τύπος έκανε την γκόμενα να φωνάζει τόσο πολύ
που όλοι σταμάτησαν για να τους δουν.
Ήρθε ένας τύπος.
Ο γκόμενος της κοπέλας,
και τράβηξε μαχαίρι 30 εκατοστών στον Σλόου Ντραγκ.
Το θυμάσαι, Σλόου Ντραγκ;
Ο κόσμος το έσκαγε, κρυβόταν κάτω απ' τα τραπέζια.
Νόμιζαν ότι θα ξεσπάσει καβγάς.
Ο Σλόου Ντραγκ κοίταξε πίσω από την κοπέλα και είπε
"Κύριος, κόψε τις φωνές και περίμενε. Βλέπεις, σου κάνω χάρη.
Τη βοηθάω να βγάλει δέκα δολάρια για να σου αγοράσει ρολόι".
Ήταν διευθυντής μου έξι χρόνια, έλεγε ότι θα μέναμε μαζί.
Με καλούσε σπίτι του μόνο για να τραγουδάω για φίλους του.
Αν είσαι μαύρος και τους βγάζεις λεφτά, τότε είσαι εντάξει.
Αλλιώς είσαι σκύλος στο δρομάκι.
Δεν θα μεγαλώσω παιδί για να του ρίξουν.
Για να του ρίξουν οι φίλοι του.
Για να του ρίξει η αστυνομία.
Γιατί να φέρω μια ζωή σε έναν κόσμο που δεν σέβεται τη ζωή;
Δεν μετανιώνω για τίποτα και ούτε θα μετανιώσω.
Γιατί θα φροντίσω να κάνω το σωστό.
Πάντα.
Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Μπορεί να διαφωνούμε, αλλά ξέρω το σωστό για μένα.
Όσο ζω και αναπνέω θα κάνω το σωστό για μένα.
Γιατί να μετανιώνω;
Λένε "Δεν λυπάσαι που σκότωσες τον Περνέλ;"
Δεν λυπάμαι που τον σκότωσα, του άξιζε. Ο αράπης με χαράκωσε.
Είπα στον δικαστή "Είμαι αθώος".
Νόμιζαν ότι αστειεύομαι.
Είπα "Αφού ο καριόλης με χαράκωσε.
Εγώ φταίω που τον σκότωσα; Είναι κοινή λογική".
Δεν με νοιάζει τι λέει ο νόμος. Ο νόμος δεν καταλαβαίνει.
Σίγουρα όχι.
Θέλουν να με ρίξουν μέσα. Πού είναι η κατανόηση;
Αν ο κλέφτης μπει σε σπίτι λευκού κι αυτός του ρίξει, δεν τον κατηγορούν.
Ο νόμος αυτό το καταλαβαίνει.
Του λένε μπράβο και να γυρίσει σπίτι.
Με πιάνετε;
Οι ένορκοι είπαν "Ένοχος".
Τους ρώτησαν έναν-έναν, όλοι είπαν "Ένοχος".
Ήταν εννέα λευκοί άντρες και τρεις λευκές γυναίκες.
Όλοι είπαν "Ένοχος".
Δεν με κοιτούσαν καν.
Τους είπα να κοιτάξουν την ουλή μου.
Πλησίασα για να δουν την ουλή. Ο δικαστής τρελάθηκε.
Μου όρμησαν έξι αστυνομικοί. Είπαν ότι επιτέθηκα στους ενόρκους.
Ήθελα να πλησιάσω για να δουν το πρόσωπό μου.
Το έβαλαν στα πόδια!
Με πήραν και με έβαλαν στην απομόνωση.
Είπαν ότι είμαι απείθαρχος.
Δεν εμπιστεύομαι τους άντρες.
Ούτε τον Τζακ ούτε κανέναν.
Είναι ικανοί για τα πάντα.
Περιμένουν,
μέχρι να κλειδαμπαρώσουν μια γυναίκα μαζί τους.
Και μετά, ψάχνουν για άλλη.
Η Μόλι δεν τους δίνει σημασία.
Όλοι είναι τα ίδια, αν με ρωτάτε.
Δεν γνώρισα ποτέ άντρα με καλό σκοπό.
Αυτοί οι άντρες ξαμολάνε κουτσούβελα.
Και φεύγουν και σ' αφήνουν να τα μεγαλώσεις.
Θέλουν να δουν τι υπάρχει εκεί έξω.
Εγώ δεν θα κάνω μωρά.
Η μαμά μου μου το έμαθε.
Η Μόλι Κάνινχαμ δεν θα φορτωθεί μωρά.
Κάποτε είχα έναν άντρα που νόμιζα ότι με αγαπά.
Γύρισα σπίτι μια μέρα και τα μάζευε.
Μου είπε
ότι ακόμα και οι καλύτεροι φίλοι χωρίζουν κάποτε.
Είπε ότι κάποια μέρα θα μου έστελνε πακέτο.
Τον κοιτούσα από το παράθυρο
ενώ τραβολογούσε τη βαλίτσα μέχρι τον σταθμό.
Είπα ότι και να έστελνε πακέτο, δεν θα καθόμουν να περιμένω.
Τελικά, έμαθα
πως όσο περισσότερο παλεύουμε να τους κρατήσουμε
τόσο πιο εύκολο είναι να τους κλέψει μια άλλη.
Η Μόλι το έμαθε αυτό.
Γι' αυτό,
εμπιστεύομαι μόνο τον Θεό και αγαπώ μόνο τη μάνα μου.
Ευχαριστώ.
Αυτά τα νεαρά παιδιά πατούν πάνω σε ιερά εδάφη.
Ο Όγκαστ θυσιάστηκε
γι' αυτά τα λόγια.
Διαγνώστηκε με καρκίνο,
το 2005.
Αυτήν τη φρικτή επιλογή πρέπει να κάνεις, αν έχεις ανίατη αρρώστια.
Να επεκτείνεις τη ζωή σου
ή να μην πάρεις φάρμακα ούτε να κάνεις χημειοθεραπεία.
Να ζήσεις τη ζωή σου πονώντας, αλλά να είσαι παρών.
Διάλεξε το δεύτερο.
Εκείνος και ο βοηθός του
δούλευαν ακατάπαυστα για να τελειώσουν το Radio Golf και τα κατάφεραν.
Μετά βίας.
Ο ΟΓΚΑΣΤ ΓΟΥΙΛΣΟΝ, Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, ΝΕΚΡΟΣ ΣΤΑ 60
Όταν ένας νέος ηθοποιός παίζει σ' ένα απ' αυτά τα έργα,
είναι σαν να παίρνει τη σκυτάλη που άφησε.
Ώστε μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων
να συνειδητοποιήσει τι έχει να προσφέρει.
Όλοι θα πάρουν αυτό το κουτί και με τα δέκα έργα του.
Αν δεν ανήκεις σ' αυτήν την κουλτούρα, σ' αυτές τις κοινότητες,
προσπαθείς να κατανοήσεις μια τόσο διαφορετική κουλτούρα,
με συναισθηματικό τρόπο,
μέσω ανθρώπων που αγαπάς και στους οποίους πιστεύεις.
Αυτό είναι ό,τι πιο πολύτιμο μπορεί να κάνει κάποιος
για να δημιουργήσει μια διαπολιτισμική κοινότητα.
Επειδή ο Όγκαστ έδωσε φωνή σ' αυτούς τους ανθρώπους,
αυτοί οι νεαροί βρίσκουν τη δική τους φωνή.
Το θέμα δεν είναι, αν θα γίνουν όλοι ηθοποιοί ή σκηνοθέτες.
Το θέμα είναι να ξέρουν ότι μπορούν να γίνουν ό,τι θέλουν.
Μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.
Τα πάντα είναι πιθανά.
Ωραία. Έχουμε γιατρούς, έχουμε δικηγόρους, ηθοποιούς.
Δεν ξέρω αν είναι σημαντικό το ποιος θα κερδίσει.
Καταρχάς, και μόνο το ότι ανέβηκαν στη σκηνή.
Το να ανεβαίνεις εκεί και να το κάνεις θέλει κότσια.
Σίγουρα υπήρξαν ορισμένοι
νέοι ηθοποιοί που ανέβηκαν στη σκηνή, ακόμα κι αν δεν ήθελαν να γίνουν ηθοποιοί,
εξαιτίας του Όγκαστ Γουίλσον και των έργων του,
μάλλον βίωσαν μεγάλες αποκαλύψεις και θεραπευτικές στιγμές στη ζωή τους.
Και μπορεί να δημιουργήθηκαν καλλιτέχνες απ' όλο αυτό.
Ίσως κάποιοι να είπαν ότι αυτό θέλουν να κάνουν στη ζωή τους.
Σε έναν κόσμο όπου ενίοτε υπάρχει έλλειψη συμπόνιας,
είναι αξιότιμο να γίνεσαι καλλιτέχνης.
Οι κριτές μού είπαν
ότι ήταν η πιο δύσκολη απόφαση που έπρεπε να πάρουν σε δέκα χρόνια.
Εντάξει.
Τρίτη θέση.
Χίλια δολάρια…
στην Τέσλιν Τζούνιορ.
Δεύτερη θέση, 2.000 δολάρια…
στη Νία Σάρφο.
Πρώτη θέση, 3.000 δολάρια…
στον Τζεράρντο Ναβάρο.
Σας ευχαριστούμε που ήρθατε και θα σας δούμε του χρόνου!
Ήταν υπέροχα.
Είμαι πανευτυχής.
-Είναι τέλειο. -Ναι.
Πρέπει να πω ότι είμαι ευγνώμων γι' αυτήν την εμπειρία.
Όντως το θέμα ήταν
το ταξίδι, όχι ο προορισμός.
Και ακόμα
προσπαθώ να βγάλω άκρη με τον εαυτό μου.
Απέδειξα, όμως, στον εαυτό μου ότι είμαι ικανή να κάνω πολλά.
Αν έχεις αρκετή δύναμη, αρκετό θράσος μέσα σου,
κάνεις τα πάντα.
Όταν δεν έχεις πολλά, πάντα αναζητάς κάτι παραπάνω, είσαι πεινασμένος.
Πάντα ήξερα ότι ήταν γραφτό μου να γίνω κάτι παραπάνω.
Υπήρχε κάτι για μένα. Το ήξερα.
Λόγω των ιστοριών του,
καταλαβαίνω καλύτερα ποια είμαι ως άνθρωπος.
Καταλαβαίνω καλύτερα την καταγωγή μου.
Με βοήθησε να αναπτυχθώ ως άτομο, ως Αφροαμερικανίδα.
Ως καλλιτέχνης του θεάτρου νιώθω ότι έχω καλύτερη αντίληψη
του ποια είμαι και τι προσφέρω.
Είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία.
Ο Όγκαστ μού έδωσε την ευκαιρία να εκτεθώ για πρώτη φορά
και μου έδειξε…
ότι είμαι άξια προσοχής.
Η νίκη ήταν, φυσικά, κάτι που δεν περίμενα.
Λέει πολλά και για το έργο του.
Ότι είναι για όλους και μιλά για όσους είναι αγνοημένοι.
Με τους φίλους μου μιλάμε για την έλλειψη εκπροσώπησης.
Επειδή εμείς είμαστε η αλλαγή. Πρέπει να γίνουμε η αλλαγή.
Το να ξέρεις ότι κάποιος νοιάζεται. Είναι καθήκον μας.
Πρέπει να κάνουμε τα πάντα, να τα ενθαρρύνουμε.
Να τους δίνουμε την ευκαιρία να διαγωνίζονται.
Δεν φτάνουν όλοι στην κορυφή.
Και ποιος είναι ο ορισμός της κορυφής;
Πρέπει να θυμάσαι το τελευταίο βήμα, τι είναι σημαντικό.
Κι αυτό μετράει περισσότερο από τα βραβεία.
Είναι η κληρονομιά.
Αυτό που θέλεις να αφήσεις, αφού θα φύγεις.
Η νίκη δεν σου δίνει τίποτα, γιατί μόλις πάρεις το βραβείο,
τρεις διάσημες λέξεις θα σε στοιχειώνουν μια ζωή.
Και οι τρεις διάσημες λέξεις θα είναι "Και τώρα τι".
Και τώρα τι;
ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗΤΟΥ ΤΖΑΣΤΙΝ ΓΟΥΟΚΕΡ
Στέκομαι εδώ,
στα χνάρια του παππού μου.
Είναι μεγάλα χνάρια.
Είναι τα χνάρια μιας ολόκληρης γενιάς ανδρών,
που άφησαν τη ζωή τους με ανείπωτες φρίκες στον Νότο,
και ήρθαν στον Βορρά αναζητώντας δουλειές.
Μια αξιοπρεπή ζωή
και όση ευγλωττία αποζητά η ψυχή.
Ήρθαν από τις βαμβακοφυτείες της Τζόρτζια.
του Άρκανσο, του Μισισίπι.
Από τις φυλακές της Αλαμπάμα.
Από τα χωράφια ζαχαροκάλαμων της Λουιζιάνα.
Στην περίπτωση του παππού μου,
από τις φυτείες καπνού της Βόρειας Καρολίνας.
Ήρθαν κουβαλώντας Βίβλους
και κιθάρες.
Σημαδεμένοι άντρες που έψαχναν τρόπο
να σφυροκοπήσουν, να μεταμορφώσουν τα εύπλαστα μέρη του εαυτού τους.
Να αποκτήσουν νέα ταυτότητα ως ελεύθεροι άντρες,
με απόλυτη και ειλικρινή αξία.
Έφεραν μαζί τους συμπεριφορές
κι έναν τρόπο ζωής,
που αντιστοιχούσε στο ταμπεραμέντο και στις ευαισθησίες τους.
Και όλο αυτό το πεδίο των τρόπων
και των τελετουργικών κοινωνικής επαφής,
αποτελεί την τέχνη μου.
Σας ευχαριστώ.
Ο παππούς μου σας ευχαριστεί.
Τιμώντας εμένα τιμάτε εκείνον.
Και μ' αυτόν τον τρόπο, τιμάτε τον εαυτό σας.
Τι έχεις για φέτος;
Λοιπόν, άκου.
Two Trains Running. Μέμφις. Πρώτη πράξη.
Δεύτερη σκηνή.
Η ΝΙΑ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Ο ΦΡΙΝΤΟΜ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΤΖΟΥΛΙΑΡΝΤ
Ο ΤΖΕΡΑΡΝΤΟ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ
ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΡΝΕΓΚΙ ΜΕΛΟΝ ΣΤΟ ΠΙΤΣΜΠΟΥΡΓΚ
Η ΚΑΛΙ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΤΙΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Ο ΑΑΡΟΝ ΗΧΟΓΡΑΦΕΙ ΔΙΣΚΟ ΣΤΗΝ BENTLEY RECORDS
Ο ΚΟΝΤΙ ΗΤΑΝ ΑΡΙΣΤΟΥΧΟΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ
ΣΠΟΥΔΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ ΙΛΙΝΟΪΣ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ
Υποτιτλισμός: Μίνα Αθανασοπούλου