Downloaded from YTS.MX
ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Είμαι ο δρ Γουόλτ Μάινερ.
Θα σας μιλήσω για το LSD.
ΕΝΑ ΠΡΩΤΥΤΥΠΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Δεν έχει υπάρξει ζωντανό πλάσμα που να του χορηγήθηκε LSD
και να μην είχε συμπτώματα.
Επιδρά σε ψάρια, σε αράχνες,
επιδρά σε κουνέλια, σκύλους και γάτες.
Ίσως το πιο ενδιαφέρον, για τον άλφα ή βήτα λόγο, είναι ότι
χορηγήθηκε LSD σε έναν ελέφαντα.
Και, οποία έκπληξη, σκότωσε τον ελέφαντα.
Κάποιοι βιώνουν μια κακή εμπειρία από την πρώτη φορά.
Άλλοι το παίρνουν 30, 60 ή ακόμα και εκατό φορές
πριν κάνουν κακό τριπάκι.
Και το κακό τριπάκι;
Άμεση παραφροσύνη.
Συχνά σε μια χώρα του ποτέ χωρίς επιστροφή.
Δεν είναι ούτε ώριμοι ούτε σοφιστικέ
όσοι κάνουν χρήση LSD.
Είναι απολύτως ανόητοι.
Είναι σαν να παίζεις ρωσική ρουλέτα.
Η χρήση ναρκωτικών σε εκπαιδευτικά βίντεο παρουσιάζεται
με έναν κάπως υπερβολικό και υστερικό τρόπο.
Γονείς που πανικοβάλλονται, παιδιά που φρικάρουν,
άνθρωποι που πηδούν από τα παράθυρα.
Φυσικά, τα ναρκωτικά μπορεί να είναι επικίνδυνα,
αλλά μπορεί να 'ναι και ξεκαρδιστικά.
Και τι είδους άτομο θα υπέβαλε τον εαυτό του
σε κάτι επικίνδυνο και ξεκαρδιστικό;
Αν μη τι άλλο,
ελπίζω η ταινία αυτή να απαντήσει σ' αυτό το ερώτημα.
Απολαύστε την.
ΣΤΙΝΓΚ ΜΟΥΣΙΚΟΣ
Τα παραισθησιογόνα δεν είναι η λύση στα προβλήματα του κόσμου,
μα ίσως είναι μια αρχή.
Όλες οι διάνοιες έκαναν.
Ο Αϊνστάιν, ο Στιβ Τζομπς, ο Τζίμι Χέντριξ, ο A$AP Rocky.
Πάντα είχα την απορία "Πρέπει να υπάρχει κάτι παραπάνω..."
και όταν πήρα LSD, είπα "Δίκιο είχες. Υπάρχουν πολλά παραπάνω".
Η άποψή μου για τα ναρκωτικά άλλαξε.
Έμαθα πολλά για τον τρόπο που βλέπω την πραγματικότητα.
Σίγουρα έχω κάνει πάνω από εκατό φορές...
σίγουρα, ίσως κοντά στις διακόσιες.
-Δεν είσαι παράφρων από οκτώ και πάνω; -Έτσι το λένε...
Πρέπει να έχω πάρει μαγικά μανιτάρια 12 φορές...
Πρέπει να έχω κάνει μανιτάρια 12 φορές.
Μετρημένες 50 φορές.
Έχω πάρει πολύ LSD.
Πολύ LSD.
Έχω πάρει πολύ LSD.
Έχω πάρει περίπου 500 τριπάκια.
Πήρα LSD μια φορά.
Μπορεί και να μη χρειαζόταν να το πάρω.
Αν έβλεπα απλώς το ντοκιμαντέρ.
Είναι όλοι εδώ;
Η ταινία τώρα αρχίζει.
LSD, ΠΕΓΙΟΤ, ΑΓΙΑΧΟΥΑΣΚΑ, ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ/ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΑΝΤΙΛΗΨΗ
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Οι ψυχοτρόπες ουσίες ανήκουν σε μια τεράστια γενικότερη κατηγορία.
Εγώ πειραματίστηκα με παραισθησιογόνα.
Μπαίνεις σε μια τροποποιημένη συνειδησιακή κατάσταση,
όπου η αντίληψη, η γνωστική σου λειτουργία,
η νοητική λειτουργία είναι πολύ διαφορετικές.
Αρχικά νιώθεις σαν να μην είναι αληθινή,
αλλά όταν βγεις από αυτή, αναρωτιέσαι τι είναι αληθινό.
Δεν θέλω αυτό που θα πω να είναι σαν εκστρατεία κατά των ναρκωτικών,
να αποτρέπει τον κόσμο,
γιατί θεωρώ πως είναι πολύτιμη εμπειρία.
Και όποτε είχα ένα κακό τριπάκι,
και είχα πολλά,
συνειδητοποιούσα πως ήταν αυτό που χρειαζόμουν.
Ενίοτε σου αλλάζει τα φώτα,
και μερικές φορές πρέπει να ρίξεις λίγο τον εγωισμό σου.
Από την άλλη,
μπορείς να βιώσεις απίστευτα απολαυστικές εμπειρίες,
γεμάτες αγάπη και υποστήριξη,
και μια αίσθηση δύναμης,
και μια αίσθηση σύνδεσης με τον πλανήτη, σχεδόν θρησκευτική.
Οπότε, εγώ έχω την εντύπωση πως εξισορροπείται το θέμα.
ΣΤΙΝΓΚ
ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΑΝΟΙΞΕ ΔΙΑΠΛΑΤΑ
Θυμάμαι μια μέρα ένας φίλος μου μού έδωσε λίγο αποξηραμένο πεγιότ,
το οποίο δεν είχα ξαναπάρει.
Ζω σε ένα αγρόκτημα στην Αγγλία.
Το πήρα στις 11:00 το πρωί.
Καθώς επέστρεφα προς το σπίτι,
άρχισα να έχω την αίσθηση
ότι τα πάντα ζωντάνευαν,
το γρασίδι αρχίζει να μου μιλάει...
Στινγκ!
...και πολύ γρήγορα μπήκα σε αυτήν την ψυχεδελική σφαίρα.
Τα δέντρα με χαιρετούσαν με μουσικό ρυθμό.
Στινγκ!
Και προχωρούσα πέρα από το αγρόκτημα,
και ο τύπος που φροντίζει το αγρόκτημα, ο Τζον,
με καλούσε πολύ επιτακτικά
"Έλα! Θέλω τη βοήθειά σου!"
Του είπα "Τζον, είμαι απασχολημένος".
Λέει "Πρέπει να βοηθήσεις". Είπα "Τι είναι;"
Εκείνος λέει "Μια από τις αγελάδες έχει πρόβλημα στη γέννα,
και θέλω τη βοήθειά σου,
ειδάλλως, θα πεθάνει. Είναι σε άσχημη κατάσταση".
Και καθώς μου μιλάει, νιώθω όλο και πιο μαστουρωμένος...
και πιο μπερδεμένος.
Οπότε, πηγαίνω εκεί πέρα,
κι εκείνη είναι πολύ ανήσυχη, κλαίει και πονάει πολύ.
Αυτό που κάνει σίγουρα η εμπειρία αυτή είναι ότι
σου παρουσιάζει την ιδέα της θνητότητας, μπροστά σου,
δεν μπορείς να την αποφύγεις.
Τη δική σου θνητότητα, τη θνητότητα του πλανήτη,
τη θνητότητα του νεογέννητου ζώου και της μητέρας.
Δεν μπορείς να το παρακάμψεις.
Αυτό είναι το κεντρικό ζήτημα της συνείδησης.
Μια μέρα δεν θα υπάρχουμε.
Πώς το διαχειριζόμαστε αυτό;
Τυλίγουμε ένα σχοινί γύρω από τα μπροστινά πόδια και τη μουσούδα,
κι εγώ πρέπει να τραβήξω,
όσο εκείνος εκτελεί τη διαδικασία.
Και έχουμε γεμίσει με αμνιακό υγρό.
Η όλο διαδικασία διήρκεσε 20 λεπτά.
Είναι σαν να τραβάς μια φάλαινα σε αλιευτικό.
Εγώ την ακούω κι άλλο.
Και τελικά βγάζουμε το μοσχαράκι.
Η μητέρα του ανακουφίζεται και, για μένα,
ολόκληρο το σύμπαν έχει ανοίξει διάπλατα.
Σαν να κατάλαβα το νόημα της ζωής.
Νομίζω πως αυτό που κάνει η ψυχεδελική εμπειρία,
είναι ότι αφαιρεί
το "αυτό" από το "εγώ και αυτό".
Γίνεται εγώ κι εσύ.
Τα πάντα, είτε είναι ένα δέντρο
είτε ένα ποτάμι είτε μια πέτρα,
συνειδητοποιείς ότι συνδέονται,
αποτελούνται από την ίδια ύλη.
Όταν αντιμετωπίζεις τον κόσμο ως αντικείμενο,
τον μεταχειρίζεσαι άσχημα.
Αν βλέπεις τον κόσμο ως μέρος του εαυτού σου,
θα του συμπεριφέρεσαι καλύτερα.
Δεν είναι για να το κάνεις κάθε μέρα.
Θέλει προετοιμασία.
Χρειάζεσαι έναν σκοπό.
Λες "Εντάξει, θα έχω αυτήν την εμπειρία,
και ελπίζω με αυτήν την εμπειρία
να γράψω ένα τραγούδι
ή να γράψω το μυθιστόρημά μου
ή να κάνω έρωτα
ή να φέρομαι καλύτερα στην οικογένειά μου, να 'μαι καλός πολίτης.
Αν έχεις πρώτα τον στόχο,
και βιώσεις μετά την εμπειρία, θα ανταμειφθείς.
Αν ο στόχος είναι να γίνεις κόκαλο,
τότε θα γίνεις κόκαλο.
Σας συμβουλεύω να μην το κάνετε αυτό.
Ειλικρινά, δεν θυμάμαι να κάνω συζήτηση γι' αυτό,
θυμάμαι μόνο ότι μας το έδωσε,
κι εμείς απλώς το βάλαμε στο στόμα μας.
Δεν το σκέφτηκα καθόλου.
Δεν έκανα την παραμικρή σκέψη.
Θα μπορούσε να ήταν απόφαση ζωής.
ΣΑΡΑ ΣΙΛΒΕΡΜΑΝ
ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΜΠΗΣ
Ήμουν νεαρή κωμικός στη Νέα Υόρκη.
Στο τέλος της βραδιάς αράζαμε
όλοι οι κωμικοί μαζί σε ένα εστιατόριο.
Μπήκε ένας λευκός γέρος με χίπικο στιλ.
Είχε κάτι εμποτισμένα λευκά κομματάκια χαρτί...
και 45 λεπτά αργότερα…
"Τι ήταν αυτό; Πήραμε LSD;
Δεν νιώθω τίποτα".
Και πάντα όταν λες "Δεν νιώθω τίποτα",
συνήθως βρίσκεσαι στο σημείο καμπής.
Νιώθω κάτι;
Τι θα πει νιώθω;
Τι θα πει νιώθω; Πώς νιώθεις οτιδήποτε;
Ώστε έτσι είναι να τριπάρεις με LSD.
Και έφεραν τη ζεστή σοκολάτα,
και ο αφρός ή η σαντιγί ήταν σαν να αναπνέει,
ήταν πολύ ζωντανή για να την πιω.
Πετάξαμε μέχρι το Ουάσινγκτον Σκουέαρ Παρκ
με μια παρέα ανθρώπων που δεν ξέραμε.
Ψιλο-άστεγοι, θα μπορούσες να πεις.
Και καταλήξαμε να αγγίζουμε τα πρόσωπά μας,
και να γελάμε και να κλαίμε και να φτάνουμε σε σημαντικά συμπεράσματα.
Θυμάμαι να λέω "Πάμε στο σπίτι μου".
-Ναι! -Ναι!
Οπότε, τρέξαμε.
Μπήκαμε στο αμάξι του και ξεκίνησε,
και φτάνουμε στο φανάρι,
και το κόκκινο γίνεται πράσινο,
και μετά πορτοκαλί και κόκκινο και μετά πράσινο,
και μετά πορτοκαλί, κόκκινο, πράσινο, πορτοκαλί, κόκκινο.
Έχει ξεχάσει να οδηγεί.
Δεν ήξερε καν πώς ξεκίνησε.
Του ήρθε αυτόματα.
Μετά δεν ήξερε τι να κάνει στο αυτοκίνητο.
Πώς λειτουργεί το αμάξι;
Ξέρουμε πώς λειτουργούν τα αμάξια;
Ας μην οδηγήσουμε.
Ας υπάρχει ένας νηφάλιος.
Καθόλου οδήγηση. Είναι τρελό.
Θέλεις να είσαι συνοδηγός.
Δεν θέλεις να 'σαι οδηγός.
Θέλω να οδηγώ.
Δεν θέλω να σκέφτομαι
"Ο άλλος βλέπει ό,τι βλέπω κι εγώ,
μήπως να οδηγήσω εγώ".
Κοιτώντας τις λευκές γραμμές,
αν τις δεις σε βάθος, φαίνονται να ανεβαίνουν.
Θυμάμαι να οδηγώ το αμάξι
και τα χέρια μου πηγαίνουν μόνα τους.
Θα μπορούσα να κοιτάζω απ' το παράθυρο,
γιατί οδηγούσε το σώμα μου.
Τελικά σταμάτησα. Σταμάτησα εντελώς.
Επειδή είναι απότομα,
αλλά δεν πέφτω προς τα πίσω.
Δεν ξέρω πώς είναι δυνατόν και συνειδητοποιώ ότι
δεν έχω το πόδι μου στο γκάζι.
Τσουλούσα μέχρι να σταματήσω
στον αυτοκινητόδρομο.
Ο δρόμος έκανε έτσι...
και εξαφανίστηκε.
Και έβλεπα το απόλυτο σκοτάδι.
Και υπήρχε ένα μικροσκοπικό κρανίο στο τέρμα.
Και ήρθε προς τα εμπρός,
και μέσα στο κρανίο ήταν ο δρόμος,
και το στόμα άνοιξε, και με κατάπιε.
Μην οδηγείτε υπό την επήρεια LSD.
ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΡΙΠΑΡΕΙΣ
ΜΗΝ ΟΔΗΓΕΙΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΗΡΕΙΑ LSD!
ΕΣΤΙΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟ LSD / ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΆ
Γεια, είμαι ο Τόμι Ρόου.
Θα είναι πλέον σαφές σ' εσένα, όπως και σ' εμένα,
ότι το LSD είναι πολύ δυνατό πράμα.
Κι αυτό ακριβώς είναι, πράμα.
Το LSD και τα μανιτάρια είναι η Coca Cola και η Pepsi των παραισθησιογόνων,
αλλά μπορείς να τριπάρεις με διάφορα.
Με αγιαχουάσκα.
Με DMT.
Με μεσκαλίνη.
Aυτά είναι μόνο η αρχή μιας λίστας ουσιών
που κάνουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο να βιώσει
μια διαφορετική πραγματικότητα και παραισθήσεις.
Αποφάσισα ότι θα...
μυηθώ σωστά στο πεγιότ.
Πέταξα, λοιπόν, στο Μέξικο Σίτι,
και πήγαμε με βανάκι στα βουνά,
και βρήκαμε τους ανθρώπους που θα με μυούσουν στο πεγιότ.
Πρώτον, βάζουν πάρα πολύ πεγιότ στο στόμα σου,
τεράστιες ποσότητες, μαζί με στριχνίνη,
και το κοιτάς και λες "Αυτό είναι δηλητήριο".
Συνεχίζουν να σε μπουκώνουν.
Και πολύ γρήγορα, την έχω ακούσει πάρα πολύ.
Η έρημος είναι ήδη κατά κάποιον τρόπο μια σουρεαλιστική ψυχεδελική εμπειρία.
Και μόνο βλέποντας έναν γιγάντιο κάκτο.
Είσαι σε έναν αρχέγονο εξωγήινο κόσμο.
Στινγκ...
Και μετά μου έδεσαν τα μάτια, μαζί με άλλους τρεις μυόμενους.
Όταν κλείνεις τα μάτια,
είσαι σε έναν τρισδιάστατο κόσμο καρτούν.
Σαν να είσαι σε διαστημική ταινία.
Και μας ανάγκασαν να ανέβουμε στο ιερό βουνό,
έχω ξεχάσει το όνομα του ιερού βουνού, με τα μάτια δεμένα,
μαστουρωμένοι,
μέρα μεσημέρι.
Σκουντουφλάω ανεβαίνοντας το βουνό, και είναι δύσκολο.
Τελικά, φτάνουμε στην κορυφή, νωρίς το βράδυ,
και νιώθω κάτι σταγόνες στο κεφάλι μου.
Σκέφτομαι "Μου κάνουν ντους", γιατί ήμασταν βρόμικοι.
Ανοίγω τα μάτια μου και είναι αίμα.
Λέω "Τι είναι αυτό;". "Αίμα ελαφιού, μέρος της μύησης".
Με περιλούζουν με αίμα ελαφιού.
Ήταν στην εποχή του Κομήτη του Χάλεϊ.
Ο Κομήτης του Χάλεϊ είναι φοβερός, ειδικά αν έχεις πάρει πεγιότ,
γιατί μοιάζει με φλογερό δράκο.
Πολύ τρομακτικό και απειλητικό.
Αλλά αυτό δεν με τρόμαξε τόσο, όσο η ιδέα της θνητότητας,
που τη σκέφτομαι μονίμως.
Αυτό ήταν κάτι...
δύσκολο και, νομίζω, ουσιαστικό.
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ LSD
Τα ναρκωτικά είναι τέλεια.
Τα ψυχεδελικά είναι πολύ πρώτα.
Λατρεύω τα παραισθησιογόνα.
Δώσε μου λίγο, τώρα!
Θα ακούσετε διάφορα τέτοια
σε μια τυπική παιδική χαρά.
Σας τρομάζει αυτό;
Θα έπρεπε.
Επειδή τα σημερινά παιδιά όλο και πιο πολύ ξυπνούν,
συντονίζονται και ξεκολλούν.
Πώς, εμείς οι άσχετοι, θα καταλάβουμε αυτήν την τρομακτική μόδα;
Βλέπουμε βίντεο σαν κι αυτό,
για ένα κοριτσάκι, ας την πούμε Έμιλι,
επειδή αυτό είναι το όνομά της,
και...
το κακό τριπάκι.
ΚΑΚΟ ΤΡΙΠΑΚΙ
Πώς πάει, παιδιά;
Έμιλι, θα κάνω πάρτι απόψε,
και θα ήταν τζαμάτο αν ερχόσουν.
Θυμάσαι ότι θα διασκεδάζαμε στο σπίτι σου,
με ασφάλεια και τη μαμά σου.
Οι γονείς έχουν άσχημη φήμη,
αλλά δεν είναι τόσο κακή παρέα.
Έλα, Έμιλι, θα έχει πλάκα. Θα έχει πολλά σκληρά ναρκωτικά.
Καλά, ίσως τα πούμε εκεί.
Πόσο άσχημα μπορεί να είναι;
Ποιος θέλει σκληρά ναρκωτικά;
Έχω λίγο LSD,
λίγα μανιτάρια,
τριπάκια, γαλάζιο ουρανό, μοβ ομίχλη...
Έχω γαλάζιο ουρανό στον Άρη.
τη μασέλα της γιαγιάς.
Έχω Πάκμαν...
Έχουμε Σούπερ Μάριο, Λουίτζι,
έχουμε τους Ρίγκαν και πορτοκαλί ήλιο...
Εγώ είμαι μέσα!
Ο ήλιος δεν ακούγεται κακό.
Έχει πολλά ονόματα, Έμιλι,
αλλά δεν χρειάζεται να 'σαι σπασίκλας σαν τη Μάγια για να ξέρεις πού οδηγεί...
Σε κακό τριπάκι.
Έλα, Έμιλι, δοκίμασε ένα.
Καλά, ίσως ένα μόνο.
-Μην το κάνεις, Έμιλι. -Σκέψου το μέλλον σου!
Νομίζω πως τριπάρω...
Περίεργο...
Έτσι το δείχνουν σε ταινίες.
Ποτέ δεν το έχουν πετύχει.
Στις ταινίες πάντα χρησιμοποιούν υπερευρυγώνιο φακό.
Πάντα χαμηλώνουν τον τόνο της φωνής πάρα πολύ,
ώστε όλα να δείχνουν παραμορφωμένα, το άτομο να είναι σαν...
"Φίλε, έχω πάρει τριπάκι!
Θεέ μου, νιώθω την ψυχή μου!"
Μία ταινία που σχεδόν το πέτυχαν ήταν στο Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας.
Σε μια σκηνή ο Τζόνι Ντεπ είναι στο καζίνο,
και το πάτωμα κάνει σαν να κινείται.
Όταν το είδα, είπα "Ναι. Αυτό θα πει τριπάκι".
Δεν ξέρω πόσο LSD έχεις πάρει,
αλλά μία από τις σταθερές μου στα τριπάκια τότε
ήταν ότι πράγματα που συνέβαιναν όταν είχα πάρει LSD,
δεν συνέβαιναν υπό κανονικές συνθήκες.
Παράξενα και τρομερά πράγματα.
ΑΝΤΟΝΙ ΜΠΟΥΡΝΤΕΝ
ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
Γεια σας, με λένε Άντονι Μπουρντέν.
Μου άρεσε πολύ το LSD.
Μπήκα στην εφηβεία στα τέλη της δεκαετίας του '60,
και απογοητεύτηκα πολύ που έχασα
την εποχή των χίπηδων.
Τους είχα δει στο περιοδικό Life
όταν ήμουν εννιά και δέκα ετών, και φαινόταν ωραία.
Σκέφτηκα "Ανυπομονώ να πάω στο Σαν Φρανσίσκο
για να πάρω LSD".
Ο κόσμος πηδάει από παράθυρα, θα 'χει ενδιαφέρον.
Και οι γονείς μου ήταν τρομοκρατημένοι,
οπότε αυτό ήταν επιβεβαίωση.
Είχα επηρεαστεί πολύ από το έργο του Χάντερ Σ. Τόμσον,
Λέγοντας ότι είχα επηρεαστεί πολύ, εννοώ...
ότι τον θεωρούσαμε πάρα πολύ φοβερό,
και θέλαμε να γίνουμε σαν κι αυτόν.
Υπάρχει μια εικονοποίηση του Τόμσον
όπου σε ένα κακό τριπάκι βλέπεις
τη νεκρή γιαγιά σου
με μαχαίρι στο στόμα να έρπεται.
Το θεωρούσαμε αστείο και θέλαμε
αν όχι να το βιώσουμε, να επιβιώσουμε.
Ένα σαββατοκύριακο ετοιμαζόμασταν για ένα ταξίδι με αυτοκίνητο.
Είπα στους γονείς μου ότι θα έμενα στον φίλο μου
για το σαββατοκύριακο.
Είχε άδεια οδήγησης μαθητευόμενου.
Αυτό ήταν το πλαίσιο πάνω στο οποίο στήθηκε το σχέδιό μας.
Αγοράσαμε ναρκωτικά.
Πολλά τριπάκια, λίγο χόρτο, λίγο λιβανέζικο χασίς,
τζιν και δύο καφάσια μπύρα Maximus.
Δεν ξέρω γιατί επιλέξαμε αυτήν.
Επίσης, κι αυτό είναι σημαντικό,
χάπια μεθακουαλόνης.
Και πήραμε πολλά από τα ναρκωτικά, και το LSD.
Ξεκινήσαμε για τα σκοτεινά βάθη των όρεων Κάτσκιλ.
Οδηγούσαμε, λοιπόν, φτιαγμένοι απ' το LSD,
και δύο άτομα μας κάνουν οτοστόπ.
Δύο ελκυστικές νεαρές γυναίκες, που ήταν στρίπερ.
Μία από αυτές μας συστήθηκε με το όνομα Πάναμα Ρέι.
Έμπειρες, νεαρές γυναίκες που έψαχναν μέσο.
Αφήσαμε να μας ξεφύγει αμέσως ότι ήμασταν γεμάτοι
με μια εντυπωσιακή ποσότητα ελεγχόμενων ουσιών.
Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτό τους κέντρισε το ενδιαφέρον.
Πήγαμε στο δωμάτιό της.
Και καπνίσαμε χόρτο, καπνίσαμε χασίς…
Προσοχή, θα επιτεθεί!
Μας θύμισε ότι είχαμε αναφέρει τη μεθακουαλόνη.
Και της έδωσα ένα χάπι,
και φάνηκε να μην είναι ικανοποιημένη,
να θέλει δεύτερο.
Δύο χάπια των 400mg.
Αυτές οι μαλακίες ήταν βιομηχανικής ισχύος,
πολύ ισχυρή μεθακουαλόνη, γαμώτο.
Η Πάναμα, με τη βοήθεια αλκοόλ,
αρχίζει να την ακούει γερά με τη μεθακουαλόνη.
Έχουμε φτιαχτεί για τα καλά, πλέον.
Τότε τα πράγματα άρχισαν να στραβώνουν.
Πολύ γρήγορα, μάλιστα.
Η Πάναμα αρχίζει να κάνει επίδειξη σε παλιά κοστούμια της απ' το Βέγκας.
Ξαφνικά, πάνω στο βηματισμό της, γυρίζουν τα μάτια της Πάναμα,
και σωριάζεται ξερή στο πάτωμα, γαμώτο.
Πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών, που της δώσαμε εμείς.
Στο μυαλό μου φανταζόμουν ελικόπτερα με τους προβολείς
να μπαίνουν στο μοτέλ από στιγμή σε στιγμή.
Θα έμπαιναν οι ειδικές μονάδες με κρουστικούς κριούς
από τα παράθυρα και τις πόρτες.
Τι κάνουμε τώρα;
Οι γονείς μου νομίζουν ότι είμαι σπίτι σου,
και είμαστε πάρα πολύ μαστουρωμένοι.
Καθώς ερχόμασταν εδώ,
ο ουρανός ήταν γεμάτος χρώματα και ομόκεντρους κύκλους,
και περίεργα, όμορφα πράγματα.
Τώρα, είναι άσχημα και παρανοϊκά.
Η πραγματικότητα εισέβαλε με πολύ άσχημο τρόπο.
Πριν προλάβουμε καν να καταλάβουμε τι συνέβη,
κουνήθηκε και σηκώθηκε μόνη της,
σαν να μην έγινε τίποτα.
Σηκώθηκε σαν να καταρρέει συνέχεια.
Ήπιαμε πολύ τζιν και σνιφάραμε κόκα πάνω στη Βίβλο.
Κάποια στιγμή πήγα στην τουαλέτα,
και κοίταξα στον καθρέφτη και είδα
έναν Ινδιάνο αρχηγό βαμμένο με χρώματα πολέμου
να με κοιτάει... Ο καθρέφτης με LSD δεν είναι ποτέ καλή ιδέα,
μα, στην προκειμένη, ήταν πολύ κακή.
Μακριά από καθρέφτη.
Κάλυψε τους καθρέφτες.
Δεν είναι καλή ιδέα ο καθρέφτης.
Το να κοιτάς στον καθρέφτη είναι ό,τι χειρότερο.
Κοιτάζω στον καθρέφτη "Ποιος είμαι, τι βλέπω;"
Βλέπεις μέσα απ' το δέρμα.
Το δέρμα σου είναι πιο διαφανές όταν τριπάρεις.
Βλέπεις το αίμα να τρέχει στις αρτηρίες και τις φλέβες σου.
Ειδικά αν έχεις θέματα αυτοεκτίμησης.
Είδα το πρόσωπό μου να μεταμορφώνεται σε κατσίκας.
Όπως κι αν είσαι, κάλυψε τους καθρέφτες.
ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΡΙΠΑΡΕΙΣ
ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ
Μην κοιτάς στον καθρέφτη!
Είμαι ο δρ Τσαρλς Γκρόμπ. Γράφεται Γ-Κ-Ρ-Ο-Μ-Π.
Είμαι ψυχίατρος.
Είμαι ερευνητής
που μελετώ ένα πιθανό μοντέλο θεραπείας με παραισθησιογόνα
για να θεραπευτεί η ψυχική ασθένεια...
ή να θεραπευτεί ο εθισμός.
Έχω διεξάγει μελέτη εγκεκριμένη απ' τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων
για τη χρήση του αλκαλοειδούς των ψυχοτρόπων μανιταριών, της ψιλοκυβίνης,
στη θεραπεία ασθενών σε προχωρημένο στάδιο καρκίνου,
με κρίσεις άγχους.
Συνολικά, η ποιότητα ζωής τους βελτιώθηκε αισθητά.
Κανείς δεν είχε κακό τριπάκι,
κανείς δεν είχε κάποια σοβαρή σωματική αντίδραση.
Οπότε, ανακαλύψαμε ότι, τουλάχιστον,
υπήρχαν δυνατότητες σ' αυτήν τη θεραπεία,
και άξιζε για περαιτέρω ελεγχόμενη έρευνα.
Ας μας πουν νέοι που έχουν λόγους να γουστάρουν LSD.
Ας μας πουν και γιατροί, ψυχολόγοι και άλλοι ειδικοί
που το έχουν δοκιμάσει οι ίδιοι.
Η μόνη φορά που ήμουν σε θέση να καταλάβω τον εαυτό μου
ήταν με το τριπάκι.
Τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα.
Δεν είχα κάποιο σύντομο κακό τριπάκι.
Είχα ένα μεγάλο και πολύ καλό.
Είχα ντυσίματα που ταίριαζαν με το LSD,
είχα τη μουσική που ταίριαζε με το LSD,
το μακιγιάζ για το LSD...
Για μένα ήταν...
τελετουργικό ναρκωτικό.
Θες να δεις το σπίτι μου;
Το σπίτι μου είναι σπίτι για τριπάκια.
Τα επηρέασε όλα.
ΚΑΡΙ ΦΙΣΕΡ
ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕ LSD
Το θεωρώ ξεκαρδιστικό να έχεις ιστορίες από ναρκωτικά.
Η ίδια η φύση αυτού που ρωτάς...
αν παίρνεις ναρκωτικά σωστά, δεν λες κανονική ιστορία.
Γεια σας, είμαι η Κάρι Φίσερ και...
έχω πάρει πολύ LSD.
Νομίζω πως είχα ακούσει για τα τριπάκια από τον Τζον Μπελούσι.
Αλλά δεν είχα πρόβλημα με...
τότε δεν είχα πρόβλημα με ναρκωτικά.
Δεν είχα μπει στη φάση των ναρκωτικών
που τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν και η καταστροφή μου,
τα οπιοειδή.
Θα ήταν δύσκολο να...
Τι, θα εθιστείς στο LSD; Όχι, βέβαια.
Είναι πολύ δύσκολο ναρκωτικό.
Διοργάνωνα ταξίδια
ανά τον κόσμο για να πάρω LSD εκεί.
Τα έκανα αυτά και ξεχνούσα ότι...
ότι έμοιαζα με κάποια
που λεγόταν Πριγκίπισσα Λέια, ό,τι κι αν σήμαινε αυτό για κάποιους.
Δεν είναι και η πιο έξυπνη ιδέα να παίρνεις LSD και να κάνεις βόλτες.
Οπότε, ναι, πήγα στις Σεϋχέλλες.
Και πήραμε LSD και...
Θεέ μου, ήμουν...
στην παραλία και δεν υπήρχε κανείς άλλος εκεί.
Εγώ έχω μια Super 8
την κάμερα, για τότε μιλάμε.
Και τραβάω τον φίλο μου,
και καθώς συμβαίνει αυτό, ξαφνικά...
ένιωσα ότι...
υπήρξε μια διαταραχή στη Δύναμη.
Μην το βάλεις αυτό.
Τέλος πάντων, γυρνάω και, παρεμπιπτόντως,
δεν πρέπει να είμαι γυμνή, είμαι σίγουρα τόπλες.
Και γυρίζουμε,
και μόλις έχει φτάσει ένα λεωφορείο με Γιαπωνέζους,
γιατί εκεί που στεκόμαστε
είναι το μέρος που τρώνε μεσημεριανό τα γκρουπ απ' τα ξενοδοχεία.
Εκείνη τη στιγμή πιστεύω, πως είμαι η Πριγκίπισσα Λέια, πολύ σοβαρά,
και χωρίς ρούχα.
Πήρα LSD και σκέφτηκα
"Καταλαβαίνω, αυτό βγάζει νόημα".
Και όταν μου είπαν πρώτη φορά πως είμαι διπολική,
πήγα να με δει ένας γιατρός και είπα
"Ένιωθα φυσιολογική με το LSD".
Ο λόγος που ένιωθε φυσιολογική με το LSD στο απόγειο της δόξας της
μπορεί να σχετίζεται με το πόσo αφύσικο της φαινόταν
να είναι δημόσιο πρόσωπο,
πόσο αποκομμένη θα ένιωθε από τον ίδιο της τον εαυτό.
Και αυτό που βίωνε με το LSD
της έδινε πρόσβαση σε ένα βασικό στοιχείο, στον πυρήνα του εαυτού της,
και της επέτρεπε να νιώθει πιο αυθεντική.
Αυτό που συνέβη ήταν ότι πήραμε το LSD.
Μαστουρώσαμε πάρα πολύ.
Ήμασταν στο Σέντραλ Παρκ.
Κρατιέμαι από το έδαφος,
γιατί ήταν δύσκολο να μείνω στον πλανήτη.
Και παρακολουθώ ένα βελανίδι,
το οποίο κινείται πολύ έντονα.
Δεν έβλεπα τίποτα που δεν ήταν εκεί.
Έβλεπα πράγματα που ήταν εκεί... να παρεκτρέπονται.
Γαμώτο! Είσαι η Κάρι Φίσερ!
Είσαι η πριγκίπισσα Λέια!
Θεέ μου, είμαι μεγάλος θαυμαστής σου!
Και παρεκτρέπεται...
Κοίτα αυτό. Το πήρα σε ένα ξεπούλημα.
Και παρεκτρέπεται...
Σου μιλάω, γιατί τριπάρεις σαν να μην υπάρχει αύριο.
Όχι, απλώς... όχι!
Οπότε αναγκάστηκα να δω το βελανίδι
να μου δείχνει τη χορογραφία του.
Είσαι στη σόου-μπιζ. Να ρωτήσω κάτι;
Να μου πεις τη γνώμη σου.
Είμαι καρπός.
Τρελός καρπός.
Είμαι καρπός.
-Πώς σου φαίνεται; Θέλει ακόμα... -Σκάσε!
Μάλιστα. Δεν σου αρέσει.
Σε εκείνο το σημείο
το βελανίδι είχε σχεδόν γίνει κανονικό.
Μην πεις σε κανέναν τι είδες.
Μην πεις κουβέντα!
Ως ψυχολόγος,
πρέπει να σου πω ότι η κατανόηση που θεωρείς πως έχεις
δεν απεικονίζει την αλήθεια.
Μπορείς να έχεις κάποια κατανόηση
μόνο από μια κακή εμπειρία, και την ανάλυσή της,
που σημαίνει ότι θα ήθελες κακές εμπειρίες,
για να τις κατανοήσεις,
όπως οι ψυχολόγοι αναλύουν τα όνειρα.
Αν δεν είσαι εκπαιδευμένος,
δεν μπορείς να το κάνεις.
Τα ναρκωτικά αλλάζουν τη συνειδησιακή σου κατάσταση δραματικά.
Κινδυνεύεις να πάθεις κάποια ψύχωση
ή αυτό που λένε 'κακό τριπάκι'.
Ένα κακό τριπάκι περιορίζεται όσο πιο πολύ ελέγχεις κατάσταση και περιβάλλον.
Η "κατάσταση" του ατόμου που βιώνει την εμπειρία,
ο τρόπος σκέψης, οι αδυναμίες, ο σκοπός του.
Το "περιβάλλον" είναι το μέρος που το κάνεις, πόσο ασφαλές είναι.
Μην κάνεις LSD με άγνωστους
ή άτομα που παριστάνουν τους φίλους σου
ή φίλους φίλων.
Διάλεξε προσεκτικά την παρέα.
Μην παίρνεις ποτέ LSD με μαλάκες.
Δεν θες να σου λένε "Έχεις φρικάρει;"
"Το νιώθεις;"
"Νιώθεις το μυαλό σου να σπάει;"
Πολύ τρελό...
"Βλέπεις ροζ ελέφαντες, φίλε;"
Αν νιώθεις θλίψη ή προβληματισμό,
αυτό συχνά μπορεί να γίνει πιο έντονο.
Δεν θέλεις τρελά πράγματα μέσα στο κεφάλι σου,
τα άσχημα πράγματα που αντιμετωπίζεις, όπως "Μόλις χώρισα",
ή "Με έπιασαν να αυνανίζομαι στην καφετιέρα"
γιατί αυτή η ενοχή και η ντροπή
γίνεται πιο έντονη.
Πρέπει να 'σαι ψυχικά δυνατός.
Ένα ταξίδι που ο καθένας πρέπει να κάνει μόνος του...
...με φίλους.
Παρέα με λίγους καλούς φίλους σε κλειστό χώρο,
όχι κλειστό, να έχει κι εξωτερικό χώρο να απολαύσεις.
Θα πρότεινα το δάσος. Σίγουρα, το δάσος.
Με νερό κάπου κοντά, ένα ποτάμι,
κωλοδέντρα και ομορφιά.
Ο κόσμος λέει
ότι πρέπει να τριπάρεις σε λιβάδι ή στη φύση,
θα είναι τέλειο, μα δεν το 'χω κάνει.
Ήμουν πάντα στη Νέα Υόρκη.
Την πρώτη φορά που πήγα στη Νέα Υόρκη και μαστούρωσα
νόμιζα πως τα ταξί θα με σκότωναν.
Μακριά από πόλεις.
ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΡΙΠΑΡΕΙΣ
ΕΛΕΓΞΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Επιστρέφουμε στο Κακό Τριπάκι.
Όλοι θα σας πουν ότι το τριπάκι θα 'ναι μια χαρά,
αν ελέγχεις την κατάσταση και το περιβάλλον.
Το μόνο που είναι σίγουρο
είναι ότι η κατάσταση αυτή θα σε οδηγήσει σε ένα...
κακό τριπάκι.
ΚΑΚΟ ΤΡΙΠΑΚΙ
"Πόρτο-καλοί" φίλοι είμαστε;
Δεν ξέρω, "πόρτο-καλοί";
Φέρεστε πολύ περίεργα, παιδιά.
Ναι, παιδιά, κόφτε το. Δεν είναι πια αστείο.
Δεν θα είχε πλάκα αν πηδούσα απ' το παράθυρο;
Τι καταπληκτική ιδέα!
Ναι, κάν' το!
Εντάξει!
Τι; Όχι!
Όχι απ' το παράθυρο!
Τα ναρκωτικά έχουν πολλή πλάκα... μέχρι που δεν έχουν άλλο.
Με λένε Νικ Κρολ,
και θέλω να σας προειδοποιήσω για τα τριπάκια.
Είχε πολύ πλάκα και ήθελα να προειδοποιήσω τον κόσμο.
ΝΙΚ ΚΡΟΛ
ΑΓΑΠΩ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ
Πριν κάνα δυο χρόνια
στο μπάτσελορ πάρτι του φίλου μου,
νοίκιασα ένα σπίτι στο Μαλιμπού,
και προμηθεύτηκα μαγικά μανιτάρια
γιατί, οι άντρες ηλικίας 35 με 40
αναζητούν την απόδραση, γαμώτο.
Ο κόσμος κάπνιζε σάλβια, οπότε ήταν αριστοκρατική φάση.
Ήμασταν σε ιδιωτική παραλία.
Πήραμε τα μανιτάρια.
Εγώ πήρα λίγα παραπάνω για να πω "Είναι καλά".
Αγαπώ τους φίλους μου!
Περνούσαμε πολύ ωραία.
Σκέφτομαι "Είμαι στο νερό, τριπάρω,
υπάρχει 90% πιθανότητα να πνιγώ,
αλλά νιώθω όμορφα να είμαι ένα με τη Γη".
Βγαίνουμε απ' το νερό στην παραλία κι αρχίζω να την ακούω,
και κάθομαι, εγώ έχω φάει πιο πολλά μανιτάρια απ' όλους.
Βλέπω τους φίλους μου που αρχίζουν να μαζεύουν φύκια.
Τους βλέπω και καταλαβαίνω τι πρόκειται να συμβεί.
Βγαίνουν από το νερό.
Βγαίνουν κουβαλώντας 20 με 25 κιλά,
και τους βλέπω να τα σηκώνουν,
και να βάζουν όλα αυτά τα φύκια πάνω στο σώμα μου.
Και ήμουν...
κατενθουσιασμένος.
Και τα φύκια αρχίζουν να κινούνται πάνω μου
και λέω, "Είμαι το τέρας των φυκιών ".
Είμαι το τέρας των φυκιών!
Δεν μπορούσα καν να αντιληφθώ να θέλω να απομακρύνω
αυτά τα κατάλοιπα απ' τη θάλασσα...
Το τέρας των φυκιών!
Την επόμενη μέρα ξύπνησα
γεμάτος κόκκινα σημάδια,
επειδή είχα..
μείνει καλυμμένος με τα φύκια
για 45 λεπτά.
Δεν γουστάρω τα χάπια, αλλά είναι τρελό το τριπ με LSD.
Ναι, μα μπορεί να έχεις και κακή εμπειρία.
Όταν υπάρχουν τέσσερις γωνίες, και...
εκπαιδεύεσαι με τα φανάρια
ή από τον Σταμάτη και τον Γρηγόρη,
και θυμάμαι ότι ξαφνικά είπα
"Θέλω να πάω εκεί..."
Και αντί να πάω από το σημείο Α, στο σημείο Β, στο σημείο Γ, σκέφτηκα
"Μπορώ να πάω από το σημείο Α στο σημείο Γ! "
Και ακούγεται εντελώς χαζό,
αλλά το LSD το έκανε αυτό,
και το χρησιμοποιώ πια συνέχεια.
Αν δεν κοιτάζει κανείς, πηγαίνω κατευθείαν στο σημείο Γ,
χωρίς βλακωδώς να πάω πρώτα στο σημείο Β.
ΑΝΤΑΜ & ΚΑΘΛΙΝ
ΛΕΥΚΗ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ
Εγώ είμαι η Καθλίν,
κι αυτός ο Άνταμ, είμαστε παντρεμένοι και μουσικοί. Πες εσύ.
Η ιστορία που ήθελα να πω εγώ...
δεν είναι...
Δεν είχα ποτέ κακό τριπ από LSD ή από μαγικά μανιτάρια,
να φρικάρω.
Στα τέλη της δεκαετίας του '80 πηγαίναμε με τρεις φίλους...
Ο φίλος μου ο Μάνι Μαρκ είπε "Να πας στη Μπάχα".
Είμαι με τρεις γυναίκες στη μέση του πουθενά,
στο Μεξικό.
Ο φίλος μου είπε "Έχω δύο δόσεις LSD...
να τις κάνουμε".
Τα βάλαμε σε ένα αναψυκτικό και το ήπιαμε.
Και μας πιάνει λάστιχο.
Είμαι με τρεις γυναίκες στη μέση του πουθενά.
Δεν ξέρω να αλλάζω λάστιχο, ούτε αν υπάρχει.
Τώρα που το λέω, δεν ξέρω καν...
Δεν ήξερε ν' αλλάξει λάστιχο!
Δεν ξέρω καν αν ψάξαμε για άλλο λάστιχο.
Κι ενώ λέμε "Αυτό είναι πολύ άσχημο..."
μια λευκή κουκουβάγια πετάει από πάνω μας,
και λέμε "Είναι σημάδι...
Κάτι φοβερό θα συμβεί!"
Δύο βανάκια με κάτι τύπους,
μεγάλους άντρες,
σταματούν και σκεφτόμαστε "Φοβερό!
Γαμώτο! Είναι περίεργο".
Βγαίνουν κάτι τύποι
και πλησιάζουν το αυτοκίνητο,
Έχει τρία καυτά κορίτσια.
Αν πάω μαζί τους,
θα με πάνε σε κάποιον που έχει λάστιχα.
Και λέω "Δεν ξέρω αν θα γυρίσω, παιδιά".
Αγκαλιαζόμαστε και οι τέσσερις και λέμε
"Καλή τύχη".
Οπότε οδηγούμε και κατευθυνόμαστε προς τα βουνά.
Σαν να είμαστε σε ταινία.
Και έχει κάτι γέρους που κάθονται γύρω απ' τη φωτιά.
Υπάρχουν δύο αποθήκες από τσιμεντόλιθους
κι εγώ λέω "Εκεί πέρα;"
Και βγαίνει ο πιο μεγαλόσωμος άνθρωπος που έχεις δει ποτέ.
Με φόρμα, χωρίς μπλούζα.
Έχει φως από πίσω.
Με το μεγαλύτερο σφυρί που έχεις δει ποτέ.
Όσο φρίκαρα, τόσο με κορόιδευαν.
Γυρνάει και αρχίζει να χτυπάει την πόρτα.
Ανοίγει την πόρτα και σκέφτομαι
"Εντάξει, αυτό ήταν...
Ή θα παλέψω με όλους εδώ για να φύγω ή θα δω τι έχει το δωμάτιο".
Ανάβει το φως και είναι γεμάτο λάστιχα.
Γεμάτο λάστιχα!
Είναι ομάδα από εκκλησία.
Τα δύο βαν ήταν της ομάδας της εκκλησίας.
Μας καθοδήγησαν,
μας είπαν "Πηγαίνετε από εδώ..."
Και όλα πήγαν καλά.
Ήταν η κουκουβάγια.
Να ο εγκέφαλός σου.
Και να ο εγκέφαλός σου με ναρκωτικά.
Είναι ο εγκέφαλός σου στο σάντουίτς μου.
Πεντανόστιμο.
Πάντα η ίδια ιστορία με LSD, την ξέρετε.
Νεαρός με LSD, νόμιζε πως μπορεί να πετάξει, πήδηξε.
Μεγάλη τραγωδία.
Μεγάλος μαλάκας! Χέσ' τον.
Είναι ηλίθιος.
Αν το πίστευε,
γιατί δεν απογειώθηκε αρχικά;
Υπάρχουν πολλές ιστορίες με ανθρώπους να πηδούν.
Ήταν το μεγάλο θέμα.
Ακουγόντουσαν πολλές μαλακίες
όταν το παίρναμε στη αρχή, για να μας τρομάξουν.
Οι γονείς μου ήταν ψυχολόγοι
και δούλευαν σε ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο.
Ο τρόπος τους για να μου πουν να μην παίρνω ναρκωτικά
ήταν να έρθουν και να μου πουν
πόσο χάλια ήταν τα παιδιά στο νοσοκομείο
που πήραν μόνο μία φορά.
Η μαμά μου έλεγε
"Αυτός κάπνισε μαριχουάνα ποτισμένη με PCP,
και τώρα είναι τρελός, δεν ξέρει τι κάνει.
Βάζει τη γροθιά του στον πισινό του".
Αυτή ήταν η ιστορία της μαμάς μου.
Οπότε, φοβόμουν πάρα πολύ για να κάνω οποιοδήποτε ναρκωτικό.
Δεν έκανα ποτέ. Μέχρι που πήγα στο Άμστερνταμ.
ΠΟΛ ΣΙΡ
ΤΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΔΕΝ ΠΙΑΝΟΥΝ
Είμαι ο Πολ Σιρ.
Αυτή είναι η ιστορία μου για μια απίστευτη μαστούρα.
Πήγα στο Άμστερνταμ με φίλους κωμικούς για μερικά σόου.
Σκεφτόμουν "Στο Άμστερνταμ η μαριχουάνα είναι νόμιμη.
Κάνεις και μανιτάρια. Θα είναι φοβερά.
Να κάνουμε μέρα μανιταριών".
Και πήγαμε επιτέλους σε ένα μαγαζί και
τα φέρνουν όπως θα έφερναν τα διαμάντια στο Tiffany's.
Έχουν διαφορετικά είδη μανιταριών,
και διαλέξαμε...
θυμάμαι πως διάλεξα ένα "χαβανέζικο-κάτι".
Σκέφτηκα "Χαβάη, εκεί σερφάρουν.
Τέτοιο τριπάκι θέλω".
Θεωρήσαμε πως το καλύτερο μέρος για να το κάνουμε
θα ήταν το Μουσείο Βαν Γκογκ.
Οπότε πάμε στο Μουσείο Βαν Γκογκ,
και τρώμε τα μανιτάρια...
Λένε "Μην τα φάτε όλα μαζί." "Ναι, καλά".
Τρώω τα μανιτάρια.
Περνούν γύρω στα πέντε λεπτά και...
"Δεν νιώθω τίποτα.
Τα μανιτάρια δεν πιάνουν".
Λοιπόν...
Είμαι ο Πολ Σιρ στο Άμστερνταμ,
και τα μανιτάρια δεν έχουν επίδραση.
Έτσι, τρώω κι άλλα κι ακόμη περισσότερα.
Άρα θα απολαύσω την τέχνη. Είμαι ο Πολ Σιρ στο Άμστερνταμ.
Βλέπω έναν από τους πίνακες,
το Σιταροχώραφο με Κοράκια,
και με αιχμαλωτίζει, για κάποιον λόγο.
"Είναι πολύ ενδιαφέρον. Κοίτα εδώ!
Βλέπω κάτω από τα κοράκια!"
Αρχίζω να γυρίζω...
Γιατί πείθω τον εαυτό μου ότι αν γυρίσω,
βλέπω μέρη του πίνακα που δεν υπάρχουν.
Γαμώτο!
Κοίτα τα καλαμπόκια!
Νιώθω ότι αυτά τα πουλιά έρχονται πάνω μου,
στη μέση του σιταρoχώραφου.
Τι διάολο;
Είναι δημοφιλές το μουσείο.
Οικογένειες, κόσμος γύρω,
κι εγώ στέκομαι ενάμισι εκατοστό από τον πίνακα,
σχεδόν ανάποδα.
Κάπως έτσι "Ναι".
Και μεταμορφώνεται και κινείται κι εγώ λέω "Ο Βαν Γκογκ, ιδιοφυΐα!"
Πιάνω τον Βαν Γκογκ!
Ζεσταίνομαι πολύ και λέω "Κάνει ζέση εδώ, ιδρώνω,
πρέπει να φύγω".
Γύρισα στο σπίτι που μέναμε.
Και λέω "Παιδιά,
πρέπει να πάρουμε McDonald's".
Όλοι λένε "Ναι!"
Το σχέδιο προέκυψε επειδή ήμασταν σε ξένη χώρα
και θέλαμε κάτι αμερικανικό για να συνέλθουμε.
Τα McDonald's ήταν η λύση.
Πάω στα McDonald's,
και μου γεμίζουν ένα σακί μπέργκερ,
και τα πάω στο σπίτι μας,
και τα πετάω σε όλους,
και όλοι τα τρώνε,
και όπως όταν η Αλίκη παίρνει το χάπι,
τελειώνουμε τα μπέργκερ,
και η επίδραση απλώς φεύγει.
Είμαστε όπως πριν.
Και σκέφτηκα "Ευχαριστώ, McDonald's. Μας έσωσες".
Δεν είχα εμπειρία σε McDonald's, γιατί δεν είμαι ηλίθιος.
Είναι εκ διαμέτρου αντίθετα,
να τριπάρεις με LSD και τα McDonald's.
Είναι το γιν και το γιανγκ.
Εκεί συνειδητοποιείς
"Είμαι στην κοιλιά του κτήνους.
Εγώ έχω ψυχή και είμαι σε ένα άψυχο κλουβί".
ΡΟΜΠ ΚΟΡΝΤΡΙ
ΟΛΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ
Γεια σας, είμαι ο Ρομπ Κόρντρι.
Ένας ψυχοναύτης.
Στο Σωματείο Ηθοποιών.
Όταν πήραμε τα μανιτάρια,
κοιτάχτηκα στον καθρέφτη,
μαστουρωμένος φουλ,
πολύ φτιαγμένος,
κοιτούσα τον εαυτό μου στον καθρέφτη.
Έβγαλα το πουκάμισο,
κάτι που συνήθως με ενοχλεί,
αλλά σ' αυτήν την κατάσταση, δεν έχεις καμία σωματική δυσμορφία.
Βλέπεις τα πράγματα όπως πραγματικά είναι.
Όσο κι αν λάμπουν και αναπνέουν.
Το σώμα σου αναπνέει.
Και βλέπω το σώμα μου και το πρόσωπό μου,
όπως πραγματικά, στ' αλήθεια είναι.
Το πρόσωπο ήταν εντελώς διαφορετικό.
Το σώμα μου το αισθάνθηκα σαν ένα κέλυφος,
και ένιωσα μέσα μου, στ' αλήθεια, όχι στον καθρέφτη,
ένιωσα πιο μεγάλος απ' το σώμα μου και πιο πλατύς.
Και ένιωσα "Αυτό είναι".
"Είμαστε μέρος των πάντων, όλα συνδέονται".
Μετά κοιτούσα τον καθρέφτη
κι αυτό που έβλεπα, φαινόταν σαν...
ολόκληρος ο κόσμος να είμαι εγώ.
Έβλεπα τα πάντα και ήταν συνδεδεμένα.
Όλα καλά.
Λένε να μην κοιτάς καθρέφτη φτιαγμένος,
εγώ λέω "Μη φύγεις απ' τον καθρέφτη!"
ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΡΙΠΑΡΕΙΣ
ΚΟΙΤΑΞΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ
Κοιτάξου στον καθρέφτη!
Κοίταξα στον καθρέφτη, θυμάμαι,
και το πρόσωπό μου έγινε γκαργκόιλ.
Ζόρικη φάση. Έλεγα, "Γαμώτο".
Μεγαλώνοντας στην πόλη,
στο γκέτο ή σε τέτοια μέρη,
βλέπαμε το LSD και λέγαμε,
"Φίλε, είναι σαν κρακ ή PCP ή αγγελόσκονη ή μεθαμφεταμίνη ή τέτοιες μαλακίες.
Γιατί να κάνεις LSD;"
Και καθώς μεγαλώνεις
αρχίζεις να κάνεις μανιτάρια και συνειδητοποιείς ότι
είναι απλώς μύκητες και μούχλα και
είναι χαλαρωτικές αυτές οι μαλακίες.
ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ
Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήρα.
Ήταν πριν λίγα χρόνια.
Ένιωθα έτοιμος
να γίνω ένα με τον πλανήτη,
με το σύμπαν.
Ήταν τρελό. Ήμουν με μια όμορφη γυναίκα.
Εκείνη με μύησε σ' αυτό.
Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι το είχε βάλει πάνω σε κράκερ.
Όταν αρχίσαμε να χαμουρευόμαστε, δυστυχώς,
ήταν η στιγμή που το LSD άρχισε να επιδρά.
Και αρχίζουμε να το κάνουμε και τέτοια.
Νιώθω πολύ ωραία.
Νιώθω τα πάντα πολύ πιο έντονα.
Βλέπω διάφορα πράγματα.
Νιώθω διάφορα πράγματα.
Τα χρώματα κινούνται. Τα ακούω.
Γεύομαι τα χρώματα.
Τι γεύση έχει το χρώμα, γαμώτο;
Και για κάποιον λόγο,
ό,τι μου έκανε το ένιωθα
απίστευτα.
Σαν να ήταν επί δύο.
Έξω απ' τα συνηθισμένα.
Και τώρα θα γίνει λίγο ωμό,
λίγο χυδαίο, λίγο πρόστυχο, με νιώθεις;
Με νιώθεις, μα...
Τι να πω; Έτσι είναι ζωή.
Δεν λέω ψέματα.
Βγήκε ουράνιο τόξο απ' το πουλί μου.
Και έκανε και ήχο, σαν πιάνο ή κάτι τέτοιο.
Δεν ξέρω γιατί βγήκε ουράνιο τόξο
απ' το πέος μου.
Δεν μου αρέσει καν.
Ξύπνησα την επόμενη μέρα και είπα...
στον δικό μου...
"Ξέρω ποια είναι η απάντηση στη ζωή".
Και είπα...
"Είναι να αγαπιόμαστε".
Και είπε...
"Σίγουρα".
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που πήρα LSD.
Αλλά περί ορέξεως, γιατί...
δεν είμαι οπαδός των ψυχεδελικών.
Εγώ περνάω καλά μ' αυτά.
Δεν είναι για όλους, όμως.
Εγώ είμαι καλλιτέχνης, είναι ο τρόπος ζωής μου.
Είμαι σε ψυχεδελική φάση,
με ροκ της δεκαετίας του '60, όπως...
οι Castaways...
οι Jefferson Airplane...
οι Rolling Stones ήταν φοβεροί, οι Beatles, φυσικά.
Ο Τζίμι…
Ποιος τραγουδάει το Hurdy Gurdy Man, ο Ντόνοβαν;
Μια πραγματική εμπειρία της δεκαετίας του '60...
ήταν "Υπάρχει απάντηση στα βάσανα του κόσμου;"
Επειδή μέχρι τον Οκτώβριο του 1966
το LSD ήταν νόμιμο,
και το χρησιμοποιούσαν με εξαιρετικά ευεργετικούς τρόπους, όπως ξέρουμε.
Ξέρουμε πλέον, από τα τεκμήρια,
πως βοήθησε πολλούς.
Μειώνει το άγχος.
Όσοι πρόκειται να πεθάνουν, παίρνουν DMT, ξέρετε πώς πάει...
Τους δίνουν λίγη ψιλοκυβίνη,
και τα άγχη τους ξαφνικά εξαφανίζονται,
επειδή τώρα νιώθουν...
ότι είναι φυσικό.
Δεν έχω κάνει ποτέ αγιαχουάσκα ή DMT.
Φοβάμαι πολύ, φίλε.
Ίσως κάποια μέρα φτάσω στο σημείο
να μπορώ να το κάνω.
Το DMT είναι το εισιτήριο για ταξίδι εξπρές...
προς την αρχέγονη ύλη.
Αν θες να δεις πώς είναι να 'σαι μια οργανική ύπαρξη,
πώς είναι να βλέπεις το εγώ σου να εξανεμίζεται,
κάπνισε λίγο DMT και θα βρεθείς εκεί.
Θα φτάσεις αμέσως και θα έχεις
άμεση επαφή με εξωγήινους και χρώματα,
αρχαία μοτίβα και ιερή γεωμετρία και..
Είναι εκπληκτικό.
Με λένε Ζακ Λίρι,
και μεγάλωσα με τον Τίμοθι Λίρι.
Ήταν Αμερικανός φιλόσοφος και ψυχολόγος του τέλους του 20ού αιώνα.
Την πρώτη φορά που ο μπαμπάς μου έκανε ψιλοκυβίνη στο Μεξικό,
η γνωστή φράση από την εμπειρία ήταν
"Έμαθα περισσότερα σε τέσσερις ώρες
από τα μανιτάρια απ' ό,τι σε 20 χρόνια ψυχολογίας".
ΤΙΜΟΘΙ ΛΙΡΙ
Ψυχολόγοι και ψυχίατροι θέλουν να χρησιμοποιούν LSD
στην ψυχική ασθένεια.
Νομίζω πως το LSD θα είναι η νούμερο ένα
θεραπεία ψυχικών ασθενειών
όταν οι ψυχολόγοι μάθουν να το χρησιμοποιούν.
Και το 1963...
απολύθηκε με τυμπανοκρουσίες από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ,
επειδή διεξήγαγε ψυχεδελικά πειράματα με μεταπτυχιακούς φοιτητές.
Τον Τίμοθι Λίρι, τον Ραμ Ντας και...
τον Τέρενς Μακένα και όλους αυτούς που...
πέρασαν τη ζωή τους εξερευνώντας αυτούς τους τομείς,
και που είχαν τη γνώση και την ευφυΐα να μπορούν να τους μελετήσουν
τους σταμάτησαν.
Οπότε, τα κάναμε μαντάρα.
Νομίζω πως ήταν κρίμα που στην προηγούμενη
γενιά ερευνητών ψυχεδελικών ουσιών
ανέκοψαν απότομα την πορεία τους,
γιατί είχαν κάνει μερικές σημαντικές ανακαλύψεις.
Και ανέπτυσσαν νέα μοντέλα θεραπείας,
που ακόμα και σήμερα θεωρούμε πως πρέπει να ερευνηθούν,
διότι ίσως προσφέρουν αρκετά μεγάλη ελπίδα
σε όσους έχουν υποφέρει από παθήσεις,
για τις οποίες η συμβατική ιατρική δεν έχει πολλά να προσφέρει.
Υπάρχουν πολλά βασικά ερωτήματα για το LSD που δεν έχουν απαντηθεί.
Πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα.
Πρέπει να γίνουν σημαντικές έρευνες στο μέλλον.
Ελπίζω κάποτε να έχουμε απαντήσεις.
Ο κόσμος πάντα με ρωτάει
ποιες ήταν οι καλύτερες εμπειρίες με ψυχοτρόπα με τον μπαμπά μου.
Σε συναυλίες των Grateful Dead.
Οι εικόνες ήταν πολύ...
Θυμάμαι το κεφάλι του Τζέρι Γκαρσία να γίνεται δέκα φορές το μέγεθός του...
Οι Grateful Dead χωρίς ναρκωτικά ήταν καλοί.
Αλλά με ναρκωτικά, ήταν πολύ καλοί.
Στους Grateful Dead.
Το καλύτερο μέρος για να τριπάρεις, γιατί ήταν πολύ ασφαλές.
Υπάρχουν εγκαταστάσεις
και αυτοσχέδιες περιοχές,
για άτομα που τριπάρουν.
Κι ας μη με ενδιέφερε η μουσική,
πρέπει να 'χω δει τους Dead...
γύρω στις έντεκα με δώδεκα φορές.
Μ' αρέσει ο Τζέρι Γκαρσία.
Το παραδέχομαι δημόσια, δεν ντρέπομαι.
Μου αρέσουν οι Grateful Dead, πήγα σε κολέγιο, είμαι λευκός...
Ανέβηκα στη σκηνή με τους Grateful Dead,
και με πήρε ο ύπνος μπροστά στα ηχεία.
Έτσι καταλαβαίνεις κάποιον σε συναυλία που τριπάρει καλά, περπατά έτσι,
προχωρά με το κεφάλι, σαν να... "Αντιμετωπίζω τη ζωή στα ίσα!"
Κι έτσι καταλαβαίνεις κάποιον που βιώνει κακό τριπάκι,
προχωρά με τα γόνατα μπροστά, έτσι...
Θέλει τα γόνατα, τα πάντα εκτός από το κεφάλι
να αντιμετωπίσουν τις μαλακίες.
Μια φορά είχα υπολογίσει λάθος ποσότητα,
και είχα πάρει τόσο πολύ που κοίταξα τον Μίκι και είπα
"Δεν μπορώ να τελειώσω, πάω στα καμαρίνια".
Τα κύμβαλά μου έλιωναν.
Μπορείς να πάρεις πολύ, κι αυτό είναι λάθος.
Γύρισα σπίτι και ήμουν ακόμα μαστουρωμένος.
Δεν ξενερώνεις αμέσως, βέβαια.
Κάθισα ευγενικά στο τραπέζι με τους γονείς μου,
και η μαμά... είχε βγει ο ήλιος,
και σέρβιρε πρωινό, φυσικά,
μου έφερε ένα πιάτο με αβγά που έμοιαζαν
να κάνουν κάποιον μοντέρνο χορό στη σκηνή,
διάφορες καινούριες περιστροφές...
Τα πάντα κουνιόντουσαν, τα λουκάνικα χόρευαν,
έφτιαχναν μικρά κτήρια και τέτοια,
-"Πώς είναι το πρωινό, Μπίλι;" -"Καλό".
Δεν μπορούσα να το φάω.
Και τώρα, επιστρέφουμε στο Κακό Τριπάκι.
Σου αρέσει να σου συμβαίνουν πράγματα που δεν θα ήθελες να σου συμβούν;
Φυσικά και όχι.
Αυτό ακριβώς θα συμβεί όταν πας σε πάρτι με ναρκωτικά.
Γιατί σε κάθε πάρτι με ναρκωτικά υπάρχει ένας πλακατζής.
Η αποστολή του: να μαστουρώσεις είτε το θέλεις είτε όχι.
Το σχέδιό του:
να σου ρίξει δόση.
ΚΑΚΟ ΤΡΙΠΑΚΙ
-Παιδιά. -Ελάτε!
Πορτοκαλάδα!
-Πιες μια γουλιά. -Πιες τη!
-Πιες τη. -Μια γουλιά.
Αφού δεν θέλουν αυτοί πορτοκαλάδα, θα την πιω εγώ.
Ναι. Κι εγώ.
Γιατί είναι τα πάντα σαν ένα ηλεκτρικό ουράνιο τόξο;
Ναι! Βλέπω ολόκληρο το σύμπαν.
Φαίνεται ότι τριπάρετε.
Όχι. Δεν πήραμε ναρκωτικά.
Δεν θα το έκανα ποτέ αυτό.
Είδες τον δράκο;
Σίγουρα δεν τριπάρετε;
Είμαι σίγουρος ότι τριπάρουν...
γιατί τους έριξα δόση!
Έβαλα δέκα καρτέλες LSD στα αναψυκτικά τους.
Δεν το ήθελα αυτό!
Δεν θα είμαι ποτέ η ίδια!
Δεν πρέπει να ρίχνεις δόση σε άλλους,
γιατί παίρνεις τον έλεγχο του ψυχικού τους κόσμου.
Είσαι υπεύθυνος για την κατάστασή τους για 12 ώρες,
κι αν δεν έχουν ξαναπάρει LSD, δεν έχεις δικαίωμα να το κάνεις.
Όταν πήραμε το περιβόητο θαυματουργό ναρκωτικό, το LSD,
ήμασταν σε δείπνο με τον οδοντίατρό μας.
Το έβαλε στον καφέ, και δεν μας το είπε.
Δεν το 'χαμε ξανακούσει.
Ευτυχώς που δεν το ξέραμε,
γιατί υπήρχε πολλή παράνοια...
γύρω από το ναρκωτικό, που τώρα, αν το παίρνουν
τριπάρουν άσχημα, πριν καν ξεκινήσουν.
Όταν συνειδητοποίησα ότι είχα πάρει LSD...
κακό τριπάκι, σαν σκοτεινό τούνελ. Κατέβασα διακόπτες.
ΡΟΖΙ ΠΕΡΕΖ
ΤΗΣ ΕΡΙΞΑΝ ΔΟΣΗ
Γεια, είμαι η Ρόζι Περέζ, γνωστή και ως σύμβολο του Πουέρτο Ρίκο.
Ήταν Παραμονή Πρωτοχρονιάς στα τέλη της δεκαετίας του '80.
Πηγαίναμε με την αδερφή μου σε ένα μεταμεσονύκτιο κλαμπ,
στο Άλφαμπετ Σίτι.
Δεν πουλούσαν ποτέ αλκοόλ στο κλαμπ αυτό.
Ήταν τύπου
"Γουστάρουμε μουσική και χορό,
και το σώμα και την υγεία".
Είχαν μόνο παντς ή φρούτα.
Πάμε στο μπαρ, βλέπουμε τον μπάρμαν,
και λέει "Πώς πάει, κορίτσια; Να φέρω κάτι; " Λέμε "Ναι, φυσικά!"
Κι αυτός λέει "Ναι;" Κι εγώ λέω "Εντάξει."
Οπότε μας δίνει το πάντς.
Και το πίνουμε κι αρχίζουμε να χορεύουμε,
να ιδρώνουμε, και πάμε πίσω...
"Θα μας δώσεις άλλο ένα;"
Λέει "Αλήθεια;"
Είπα "Ναι, είναι πολύ καλό!"
Λέει "Εντάξει..."
Πίνουμε άλλο ένα.
Και ξαφνικά...
όλο το κλαμπ άρχισε να επεκτείνεται.
Τα ξύλινα πατώματα
κυμάτιζαν σαν να ήταν νερό σε φουρτουνιασμένη θάλασσα,
κι εγώ το κοιτάζω
και σκέφτομαι "Αυτό είναι υπέροχο. Θεέ μου!"
Και έπεσα ανάσκελα,
και άρχισα να κάνω ύπτιο στο πάτωμα,
αφού αυτά ήταν κύματα, έτσι;
Τα πάντα είναι πανέμορφα και με κοιτάζουν όλοι,
σε όλο μου το μεγαλείο,
κι έρχεται η αδερφή μου η Σάλι
και λέει, "Τα βυζιά σου". Και λέω "Ωχ".
Κοίταξα κάτω και είπα "Θεέ μου!
Φαίνονται υπέροχα!"
Και φαινόντουσαν πανέμορφα,
κι εγώ θαύμαζα την ομορφιά και το μέγεθός τους,
αλλά μετά άρχισα να κοιτάζω γύρω
και νόμιζα πως όλοι με κοιτούσαν.
Και τρελάθηκα.
Προσπαθούσα να τα καλύψω, γιατί δεν έβρισκα την μπλούζα μου,
γιατί επέπλεε στο ξύλινο νερό, σωστά;
Και καλύπτω το στήθος μου έτσι,
κι εκείνο ξεχειλίζει ανάμεσα απ' τα δάχτυλά μου.
Και ήταν κάπως έτσι...
Έρχεται η αδερφή μου, που αρχίζει να το χάνει.
Λέει "Πρέπει να φύγουμε!"
Φτάνουμε σπίτι, ανεβαίνουμε πάνω,
και όταν ξάπλωσα, έγινα το κρεβάτι.
Το σώμα μου ήταν το κρεβάτι.
Και προσπαθώ να γυρίσω,
το σώμα μου είναι το στρώμα,
και πάω σαν πάπια στον διάδρομο,
και πάλι δεν σκέφτηκα ότι είχα μαστουρώσει με LSD.
Και τσούλησα,
και σκεφτόμουν ότι το χολ έχει γίνει τσουλήθρα,
και τσουλάω στον διάδρομο, μέχρι κάτω.
Έλεγα "Είμαι κρεβάτι!"
Και τσουλούσα και..
χτύπησα τον αστράγαλό μου στην μπανιέρα.
Και νόμιζα ότι το πόδι μου ήταν κάτι τεράστιο,
που μεγάλωνε διαρκώς.
Σηκώνω το κεφάλι και ο φίλος μου
μού λέει "Έχεις μαστουρώσει με LSD".
Η πρώτη μου σκέψη δεν ήταν "Θεέ μου, έχω μαστουρώσει με LSD".
Η πρώτη μου σκέψη ήταν "Θεέ μου,
ελπίζω ο Θεός να μη με τιμωρήσει γι' αυτό."
Επειδή σκέφτηκα ότι θα πάω στην κόλαση.
Πάω κατευθείαν στην κόλαση.
Πριν από αυτό δεν έπινα,
δεν κάπνιζα χόρτο,
δεν κάπνιζα τσιγάρα...
Δεν έκανα τίποτα. Φτιαχνόμουν με τον χορό.
Όταν σου προσφέρουν δωρεάν ποτό σε κλαμπ,
να ρωτάς τι σκατά έχει μέσα.
Ναι.
Το άλλο πράγμα που αποκόμισα από αυτό
ήταν ότι κατάλαβα πως χρειαζόμουν ψυχοθεραπεία
για την ανατροφή μου ως καθολική.
Θεός φυλάξοι, δεν θέλω να νιώσω το βάρος τέτοιας ενοχής
ποτέ ξανά στη ζωή μου.
Άρα, ξέρεις κάτι;
Μου έκανε καλό, μάλλον, το τριπάκι.
Οι διανοητικές επιπτώσεις της ουσίας αυτής είναι τρομερά μεταβλητές.
Είναι εντελώς απρόβλεπτες.
Δεν μπορείς να καταλάβεις για κανένα άτομο
αν θα κάνει καλό ή κακό τριπάκι.
Δεν έχουν εντοπίσει τις εστίες στον εγκέφαλο
που προκαλούν τα κακά τριπάκια.
Αλλά εσωτερικά βιώνει μια αίσθηση αποπροσανατολισμού
σύγχυση,
μια αίσθηση έντονης συγκίνησης από ερεθίσματα,
υψηλά επίπεδα άγχους, ακόμα και στα όρια της παράνοιας.
Έχω κάνει πολύ LSD, έχω κάνει μανιτάρια, σπιντ...
Δεν ξέρω τι ήταν αυτό.
Ήταν πολύ γρήγορο,
-πολύ γρήγορο. -Ναι!
αλλά είχες και παραισθήσεις.
-Έκανε τον κόσμο γύρω σου... -Ναι.
-σε όπερα βασισμένη στους εφιάλτες σου. -Ναι.
Τα πάντα στο μυαλό μου άλλαξαν,
και τα πάντα πήραν την κάτω βόλτα,
με απίστευτο ρυθμό.
Τα πράγματα γινόντουσαν γυάλινα, και έσπαγαν,
ξανασχηματιζόντουσαν,
και έσπαγαν ξανά.
Τα πόδια μου μούδιασαν.
Άρχισα να νιώθω την καρδιά μου να χτυπάει πολύ γρήγορα,
και ένιωσα ότι θα βγει απ' τα πλευρά μου.
Δεν ήθελα να πω τίποτα στη γυναίκα μου,
επειδή δεν ήθελα να επιβεβαιώσει πόσο δυνατό ήταν,
γιατί θα αυξανόταν η παράνοιά μου κι άλλο,
κάνοντας τον εφιάλτη πιο έντονο.
Είδα βία, είδα αιματοχυσία,
είδα πόλεμο, τρομοκρατία,
είδα αποκεφαλισμούς,
είδα την κόλαση.
Κάποια στιγμή θυμάμαι να κοιτάζω απ' το παράθυρο
και ήταν ένα κοριτσάκι στο πίσω κάθισμα δίπλα μας,
που με κοιτούσε, πολύ έντονα.
Το κοριτσάκι μπορεί να με σώσει. Το κοριτσάκι μπορεί να βοηθήσει.
Να με γλιτώσει απ' αυτό.
Ήταν παιδί. Ήταν αθώα.
Προσπαθούσα να επικοινωνήσω με τα μάτια,
σαν να ήμουν όμηρος, "Απελευθέρωσέ με".
Δεν ήθελα να μιλήσω, γιατί δεν ήθελα να με ακούσει ο φίλος μου.
Οπότε έκανα...
Βλέπω ένα ίχνος ελπίδας.
Τελικά, το κοριτσάκι μού κάνει κωλοδάχτυλο,
και τότε σκέφτομαι
"Είναι όλοι στο κόλπο.
Όλοι προσπαθούν να με σκοτώσουν!"
Κάποιοι άνθρωποι...
θα φτάσουν στην κορύφωση των ψυχικών επιδράσεων
και θα μείνουν εκεί.
Από εδώ και στο εξής, οι άνθρωποι αυτοί είναι τρελοί.
Είμαι ο Λιούις Μπλακ.
Είμαι ακόμα ο Λιούις Μπλακ.
Αυτό πρέπει να πω "Είμαι ο Λιούις Μπλακ".
ΛΙΟΥΙΣ ΜΠΛΑΚ
ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ;
Πήρα LSD στα 20 μου.
Το πήρα σε ένα διαμέρισμα, στο Χάιατσβιλ του Μέριλαντ.
Όταν φτάσεις στο σημείο αυτό, έχεις φύγει,
και το σημείο που έφτασα εγώ ήταν ότι δεν θυμόμουν το όνομά μου.
Δεν θυμόμουν το όνομά μου καθόλου.
Ο άξονας γύρω απ' τον οποίο περιστρέφονται οι γύρω σου
είναι το όνομά σου.
Είναι αρκετά σημαντικό.
Ο πιο σύντομος τρόπος να το κάνω
είναι να ρωτήσω έναν απ' τους γύρω "Πώς με λένε;"
Αλλά δεν μπορείς, όταν τριπάρεις με LSD,
να γυρίσεις στους φίλους σου και να ρωτήσεις πώς σε λένε.
Δεν ξέρω ποιο είναι το πρωτόκολλο,
θεώρησα πως δεν το κάνεις.
Διασκεδάζουν. Δεν υπάρχει λόγος να καταστρέψω τη διασκέδασή τους.
Ούτε να αναφέρω κάτι που θα έδειχνε ότι έχω πρόβλημα,
για να χρειαστεί να με φροντίσουν,
που ίσως ήταν χειρότερο.
Πήρα λοιπόν ένα λεξικό,
κι έψαχνα για στοιχεία σχετικά με το όνομά μου.
Αυτό γινόταν για κάνα μισάωρο,
το οποίο σε χρόνο LSD είναι μάλλον 26 χρόνια.
Έβαλα το χέρι στην τσέπη μου,
γιατί συνειδητοποίησα πως είχα πορτοφόλι,
και θα έβρισκα το όνομά μου.
Η επόμενη σκέψη μου ήταν ότι
φοβόμουν να ανοίξω το πορτοφόλι μου γιατί σκεφτόμουν
"Αν έχει μόνο κάρτες τις Monopoly;"
Όχι!
Πρώτα τρόμαξα, μετά δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω,
και μετά βρήκα το όνομά μου.
Και μετά τα πράγματα επανήλθαν.
Παιδιά!
Με λένε Λιούις Μπλακ.
Έχω δει κόσμο να φρικάρει.
Γι' αυτό δεν το προτείνω σε όλους.
Δεν κάνει για όλους.
Δώσ' το μου, ναι, είμαι έτοιμος, πάμε!
Δεν ήμουν έτοιμος να πάρω τριπάκι.
Ήταν τεράστιο λάθος.
ΜΠΕΝ ΣΤΙΛΕΡ
ΦΡΙΚΑΡΟΝΤΑΣ
Κοιτώντας πίσω, δεν ήξερα πόσο θα άλλαζε τη ζωή μου.
Επειδή άλλαξε τη ζωή μου για πολύ καιρό.
Σκέφτηκα "Ωραία, εδώ είμαστε, θα είναι τέλεια".
Νομίζω πως είχαμε επηρεαστεί από το Hair, που είχαμε δει πρόσφατα.
Ήλπιζα να έχω κάποια ψυχεδελική αποκάλυψη,
όπως γίνεται στο Hair,
με απίστευτες εικόνες,
και κάποιου είδους άνοιγμα
σε άλλη μορφή συνειδησιακής κατάστασης,
και δεν είχε καμία σχέση μ' αυτό.
Είχε μόνο φόβο και άγχος.
Που γινόταν όλο και πιο έντονο.
Ποιος χρειάζεται κάτι τέτοιο;
Να πάρει ναρκωτικά γι' αυτό;
Οπότε, πήρα ένα,
περνάει μισή ώρα, 45 λεπτά,
περνάει μία ώρα...
Αράζουμε και, φυσικά, δεν συμβαίνει τίποτα.
Περνάει άλλη μισή ώρα,
είναι μιάμιση ώρα μετά, τίποτα.
Οπότε, ασφαλώς...
λέω να πάρουμε κι άλλο.
Πήραμε κι άλλο,
και τότε κάτι συνέβη.
Άρχισα να φρικάρω και να φοβάμαι πολύ.
Κοιτούσα το χέρι μου,
το κλισέ αυτό, που αναρωτιέσαι τι είναι το χέρι σου.
Δεν το κάνεις πάντα αυτό, να κοιτάς το χέρι σου;
Ή τον αντίχειρά σου, και να βλέπεις όλο το σύμπαν στον αντίχειρά σου,
και τέτοια;
Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο σου όταν τριπάρεις;
Το 10% του εγκεφάλου σου απορροφάται από τον ήχο και το χρώμα,
ένα άλλο 10% από την αίσθηση του χρόνου,
ο οποίος είναι γνωστό ότι επιταχύνεται ή/και επιβραδύνεται.
Και το υπόλοιπο 80%;
Από το κοίταγμα στο χέρι.
Φάση έχει αυτό...
Έχω φρικάρει και λέω "Πάμε στο σπίτι μου".
Περπατούσαμε προς το μέρος που είχαν τα φουσκωτά ζώα
για την παρέλαση,
και άρχισα να τριπάρω με αυτήν την ιδέα.
Σατανικοί γιγάντιοι φουσκωτοί χαρακτήρες πεταγόντουσαν
και έβγαιναν από την 77η οδό.
Ήμουν φαν των Ghostbusters,
και είχα την εικόνα με τον Άνθρωπο Μαρσμέλοου
να κατεβαίνει τη Σέντραλ Παρκ Γουέστ μέσα στο μυαλό μου...
και πολύ γρήγορα συνειδητοποίησα ότι δεν ήξερα πού ήμουν,
ποιος ήμουν,
και ποιο ήταν όλο το νόημα της ζωής...
Θεώρησα πως έπρεπε να μιλήσω στους γονείς μου
να τους πω τι μου συνέβαινε.
Οι γονείς μου γύριζαν επεισόδιο του Πλοίου της Αγάπης.
ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΦΙΛΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
ΑΝ ΜΙΡΑ
ΤΖΕΡΙ ΣΤΙΛΕΡ
Πήρα τηλέφωνο τον Τζέρι Στίλερ και την Αν Μίρα,
και είπα "Μπαμπά, πήρα ένα τριπάκι".
Και είπε "Τι; Τι είναι το τριπάκι;"
Πιστεύω πως θα νόμιζε ότι τρυπήθηκα με κάτι.
Ο μπαμπάς μου δεν ήταν ο Τζέρι Γκαρσία.
Ήταν ο Τζέρι Στίλερ.
Και είπα "LSD".
Και λέει "Ώστε LSD".
Και τον άκουγα να το επεξεργάζεται.
Θεωρώ ότι η πρώτη σκέψη
ήταν ότι απέτυχε ως γονιός.
Νομίζω ότι αυτό σκεφτόταν.
Και μετά ο μπαμπάς μού είπε
"Καταλαβαίνω τι περνάς.
Όταν ήμουν δέκα χρονών, κάπνισα ένα τσιγάρο Pall Mall,
και ήμουν χάλια για δύο μέρες".
Και είπα "Όχι, μπαμπά, δεν έχω πάθει κάτι τέτοιο.
Είναι άλλου τύπου εμπειρία".
Προσπάθησα να του εξηγήσω πώς ήταν και βασικά είπε ότι
θα είναι μια χαρά, πράγμα που ήταν πολύ γλυκό.
Όταν κάποιος καταναλώνει ένα ναρκωτικό, και νιώθει ότι τρελαίνεται,
ο μεγαλύτερος φόβος είναι "Θεέ μου,
δεν θα ξαναγίνω ο εαυτός μου ποτέ.
Θα είμαι για πάντα τρελός".
Το μυαλό μου έχει χαλάσει και δεν θα επιστρέψω ποτέ.
Ίσως αυτό είναι το μυαλό μου.
Και ίσως ο κόσμος να είναι έτσι πια.
Αυτό σε τρομάζει.
Δεν πάει πολύ καλά αυτό.
Θέλω να τελειώσει. Πώς θα το κάνουμε;
Θεέ μου.
Αυτό δεν θα τελειώσει ποτέ.
Θα μπω σε ψυχιατρείο,
και θα βλέπω το πρόσωπο της μητέρας μου στο παράθυρο του κελιού,
να πλαντάζει στο κλάμα.
Δεν μπορείς να αλλάξεις το κακό τριπάκι κάποιου.
Άπαξ και ξεκινήσει, θέλει τον χρόνο του.
Η πιο σημαντική παρέμβαση
είναι να τους διαβεβαιώσει κανείς ότι βιώνουν αυτήν την κατάσταση,
όσο τρομακτική είναι,
επειδή προσέλαβαν μια χημική ουσία.
Δυστυχώς βιώνουν κάτι τρομακτικό,
όμως, έχει συγκεκριμένη διάρκεια.
Νομίζω ότι στην πρώτη μου εμπειρία
είχα τέτοια αφελή αισθήματα.
Ότι δεν θα ξαναγίνω φυσιολογικός.
Είχα αρκετές εμπειρίες για να μάθω πως δεν ισχύει.
Όταν αμφιβάλλεις, αποτραβήξου.
Αν φοβάσαι κάτι, πρέπει να αποτραβηχτείς από αυτό,
να δεις το γενικό κάδρο και να πεις "Δεν τρέχει τίποτα".
Γίνεται τρομακτικό.
Πρέπει να θυμάσαι πως είσαι μαστουρωμένος.
Δεν είναι αληθινό.
Καταρρέω μέσα στο μυαλό μου και λέω
"Πρέπει να πάω στα επείγοντα.
Δεν αντέχω άλλο".
Κάθεται ένας τύπος μπροστά μου,
από αυτούς που βλέπεις στους Greatful Dead,
που έχουν κάνει πάρα πολλά τριπάκια.
Βρίσκονται σε διαφορετική συχνότητα.
Λένε "Γεια σου, φίλε". Έχουν αυτό το περίεργο...
Τον χτυπώ στην πλάτη, τον κοιτάω και λέω
"Όπου να 'ναι, θα βγει ο Τζέρι,
κι αυτός και η κιθάρα του θα γίνουν ένα".
Ο τύπος με κοιτάζει και λέει...
Περίμενε λίγο, φίλε.
Και ξαναγύρισε μπροστά κι εγώ είπα "Εντάξει".
Η καλύτερη συμβουλή που έλαβα ποτέ. Τη χρησιμοποιώ ακόμα.
ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΡΙΠΑΡΕΙΣ
Περίμενε λίγο, φίλε.
Ευχαριστώ, Φρεντ.
Και τώρα το τρομακτικό συμπέρασμα για το Κακό Τριπάκι.
Τοκ τοκ!
Ποιος είναι;
Είναι ένας διαταραγμένος τύπος
που θέλει να σε βασανίσει επί 12 ώρες,
γδέρνοντας αργά το δέρμα σου,
και βγάζοντας τα τρομαγμένα μάτια σου
και δίνοντάς τα να τα φας πάνω σε πρέτσελ,
φτιαγμένο απ' τo δέρμα σου.
Ναι, υπέροχα!
Πέρασε!
Τρελό δεν ακούγεται;
Αυτό ακριβώς κάνεις
όταν ανοίγεις το μυαλό σου, την πόρτα,
στα παραισθησιογόνα, τον διαταραγμένο τύπο.
Πάμε στην Έμιλι και τους φίλους της
τώρα που συμφώνησαν να εξεταστεί ο εγκέφαλός τους,
μεταφορικά...
από τον διαταραγμένο ψυχάκια των ψυχεδελικών.
ΚΑΚΟ ΤΡΙΠΑΚΙ
Ήταν σωστή επιλογή να φύγουμε από το πάρτι.
Πώς να γυρίσουμε, αφού σπάσαμε τα παράθυρα.
Θεέ μου! Θα πεθάνουμε!
Όχι το παράθυρο!
ΚΑΚΟ ΤΡΙΠΑΚΙ
Έχεις δει δύο όψεις για το LSD στην ερώτηση των ψυχεδελικών.
Αν το καλοσκεφτείς,
υπήρξαν περίπου 20 όψεις στην ερώτηση.
Πιθανώς κάποια πράγματα να παραβλέφθηκαν,
αλλά ακούσαμε τις πιο σημαντικές και τις πιο ισχυρές γνώμες για το LSD.
Σειρά σου τώρα.
Εσύ αποφασίζεις.
Αυτό που λέμε καθημερινή πραγματικότητα,
είναι η προβολή της συνείδησης.
Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν χρώματα ούτε ήχοι
ούτε υφές, γεύσεις ή μυρωδιές,
στον λεγόμενο πραγματικό κόσμο.
Ο πραγματικός κόσμος είναι μια συγκεχυμένη και μονίμως ρευστή κβαντική σούπα.
Είναι μια διακύμανση ενέργειας και πληροφοριών σε ένα άπειρο κενό.
Ο ουρανός που βλέπει ένα έντομο δεν είναι ο ουρανός που βλέπουμε εμείς.
Μια μέλισσα μπορεί να βιώσει
την υπεριώδη ακτινοβολία.
Εγώ δεν ξέρω καν πώς είναι αυτό.
Όταν η μέλισσα βλέπει ένα λουλούδι, δεν το βλέπει όπως το βλέπουμε εμείς,
αν και αντιλαμβάνεται το μέλι.
Το φίδι καταλαβαίνει την υπέρυθρη ακτινοβολία.
Ένα νυχτερίδα βιώνει την ηχώ του υπέρηχου.
Τα μάτια του χαμαιλέοντα περιστρέφονται σε δύο άξονες.
Δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς θα φαινόταν αυτό σε χαμαιλέοντα.
Ποια είναι η πραγματικότητα; Η απάντηση είναι πως δεν υπάρχει.
Όταν οι ουσίες χρησιμοποιούνται σε ιδανικές συνθήκες,
φαίνεται να έχουν μια αξιοσημείωτη δυνατότητα
να δρουν καταλυτικά σε εμπειρίες πνευματικού επιπέδου,
που, από τη φύση τους,
ίσως έχουν τη δυνατότητα να προκαλούν αλλαγές.
Έχουν ενισχύσει την ικανότητά μου να προσανατολιστώ στον κόσμο,
να 'μαι μέλος μια οικογένειας,
να καταλαβαίνω τα παιδιά μου, τη γυναίκα μου, τους συναδέλφους μου.
Μου μαθαίνει πράγματα για την κοινότητα,
και μου μαθαίνει ότι ο πυρήνας της θρησκευτικής σκέψης πρέπει να 'ναι...
"Να φέρομαι στους άλλους όπως θέλω να φέρονται σε μένα".
Όταν το τριπάκι ήταν καλό,
σκεφτόμουν "Θεέ μου, είμαστε όλοι ένα.
ΜΠΡΕΤ ΓΚΕΛΜΑΝ
Ο θάνατος δεν με φοβίζει.
Η ζωή και ο θάνατος βαδίζουν χέρι χέρι, και δεν τρέχει κάτι".
Την πρώτη φορά, μάλλον, τις πρώτες φορές που τρίπαρα,
πραγματικά πίστευα πως όλοι οι άνθρωποι, ο πλανήτης ολόκληρος
θα ήταν καλύτερος αν έπαιρνε LSD μία φορά.
Με έκανε πιο έξυπνο;
Με διαφώτισε;
Δεν ξέρω. Πιστεύω πως..
ΑΝΤΟΝΙ ΜΠΟΥΡΝΤΕΝ
Μου επέτρεψε από αρκετά νωρίς να φανταστώ μια άλλη άποψη.
Μια άλλη οπτική.
Θεωρώ πως με έκανε καλύτερο άνθρωπο,
δημιουργικά, αλλά και σε άλλους τομείς.
Προτιμώ να 'μαι κάποιος που το έκανε αυτό,
παρά κάποιος που το έχασε.
Ακόμα και τώρα, ως ενήλικη, το βιώνω
ως μια ψυχεδελική περιπέτεια,
δηλαδή, ως έναν ακατανόητο, παράλογο γρίφο.
Κακά τα ψέματα, όλοι θα πεθάνουμε, άρα...
Ήταν σαν να πηδάς από αεροπλάνο,
και σχεδόν αμέσως να συνειδητοποιείς
"Δεν χρειάζεται να το ξανακάνω ποτέ.
Δεν θέλω να το κάνω αυτό".
Έτσι ένιωσα με το τριπάκι, από τα πρώτα λεπτά,
μόνο που κράτησε έξι ώρες.
Αυτό ήταν το θέμα.
Αυτό που θα έλεγα σε όποιον
κάνει τριπάκι για πρώτη φορά θα ήταν να 'ναι μετρημένος.
Όπως με τα μαλλιά, μπορείς να τα κόψεις περισσότερο.
Αλλά αν τα κόψεις πολύ, όταν αφαιρέσεις πολλά,
δεν έχει επιστροφή.
Σκέφτηκα ότι δεν θα το ξανακάνω,
αλλά το έκανα, μερικές φορές ακόμα.
Να μην το παίρνεις με αλαζονεία. Δεν ξέρω αν πρέπει να παίρνεις.
Στον ουρανό βλέπω ένα τεράστιο φερμουάρ.
ΛΙΟΥΙΣ ΜΠΛΑΚ
Και το φερμουάρ αρχίζει να ανοίγει.
Αν θες να αφεθείς,
αφήνεις το φερμουάρ να ανοίξει και το αντιμετωπίζεις.
Αν είναι νυχτερίδες, αν είναι το πέος του Θεού, ας είναι.
Απλώς το κάνεις.
Αν σκέφτεσαι λογικά, σε ότι αφορά τα ναρκωτικά,
δεν σταματάς το φερμουάρ.
Πάντα προσπαθώ να εξελίσσομαι ως άνθρωπος.
Αυτό γίνεται αν σκεφτόμαστε εκτός πλαισίου.
Το πλαίσιο είναι ένα κατασκεύασμα.
Είναι κάτι που έχουμε μάθει να αποδεχόμαστε,
αλλά όχι ιδιαίτερα χρήσιμο.
Υπάρχει παντού κρίση.
Πώς θα επιβιώσουμε από την κρίση;
Πώς περνάμε στην άλλη πλευρά;
Χρειάζεται να αξιοποιήσουμε όλα τα δυνατά εργαλεία
για να βγούμε στην άλλη πλευρά.
Σαν μια σκάλα για να δεις πίσω απ' τον τοίχο
που 'ναι ψηλός για σένα.
Με τη σκάλα βλέπεις ένα τρελό τοπίο
για το οποίο είχες μια υποψία, κάθε φορά που περνούσες απ' τον τοίχο.
Κάποιοι μπορεί να κάθονται μπροστά στον τοίχο,
και να διαλογίζονται και ο τοίχος γίνεται διαφανής,
και βλέπουν πέρα από αυτόν.
Υπάρχουν πολλές διαδρομές για να φτάσεις στην υλοποίηση.
Είναι φοβερό πλεονέκτημα,
να μαθαίνεις γι' αυτό,
και να μη μας εμποδίζει το κράτος να μάθουμε κάτι
που ίσως είναι... όπως η μαριχουάνα.
Δηλαδή, στερούν την πιθανή ανακάλυψη
των φαρμάκων που θα υπήρχαν.
Αυτό που θα οραματιζόμουν εγώ
είναι ένα πιστοποιημένο ησυχαστήριο.
Κοντά στη φύση, κατά προτίμηση,
όπου τα άτομα πηγαίνουν για να κάνουν θεραπεία,
και ειδικοί τους καθοδηγούν στην εμπειρία,
και στη συνέχεια τους βοηθούν να ενσωματώσουν την εμπειρία στη ζωή τους.
Αν μου επιτρέπεται, η επανάσταση της συνείδησης
που ξεκίνησε τη δεκαετία του '60,
οδήγησε σε άλλα κινήματα,
στο φεμινιστικό κίνημα,
στο οικολογικό κίνημα,
στο κίνημα ειρήνης,
η Greenpeace, όλα αυτά,
ξεκίνησαν με...
τη χρήση παραισθησιογόνων ναρκωτικών.
Πολλοί πιστεύουν ότι κορυφώθηκε και τελείωσε.
Λυπάμαι που θα σας το πω, αλλά η αφύπνιση συνεχίζεται ακόμα.
Διαρκώς τριπάρουμε.
Ακόμα και τώρα. Η ζωή είναι τριπάρισμα.
ΚΑΛΟ ΤΡΙΠΑΚΙ
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΤΙΣ ΗΠΑ
ΕΓΚΡΙΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ
ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ, ΔΜΣ, ΕΘΙΣΜΟΥ Κ.Α.
ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ.
Πολλοί πίνουν καφέ πριν τη δουλειά.
Άλλοι, αν το πιστεύετε, παίρνουν LSD.
Γιατί μερικοί ψυχίατροι και ερευνητές
εξετάζουν ξανά τα ψυχεδελικά ναρκωτικά
ως τρόπο θεραπείας της κατάθλιψης και κάποιων ψυχικών ασθενειών.
Χρησιμοποιούνται για την κατάθλιψη, το άγχος και τον εθισμό.
Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.
Είναι σχετικά μη τοξικά, λιγότερο τοξικά απ' το αλκοόλ.
Δεν προκαλούν εθισμό.
Η Δίωξη Ναρκωτικών έδωσε άδεια σε 50 ερευνητές
να μελετήσουν τις θεραπευτικές ιδιότητες του LSD.
To Ντένβερ είναι η πρώτη πόλη στις ΗΠΑ
που αποποινικοποίησε τα ψυχεδελικά μανιτάρια.
Το Όουκλαντ είναι η δεύτερη πόλη στις ΗΠΑ
που αποποινικοποίησε τη χρήση και την κατοχή μανιταριών από ενήλικες.
Το Δημοτικό Συμβούλιο της Σάντα Κρουζ ενέκρινε το νομοσχέδιο
που αποποινικοποιεί τη χρήση, κατοχή και καλλιέργεια ψυχοδραστικών φυτών.
Αν μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα ναρκωτικό
για να κόψεις το κάπνισμα ή το αλκοόλ,
και πιάνει κατά 80%, τουλάχιστον αρχικά...
Ναι.
Πρέπει να δούμε πώς γίνεται.
Ας κάνουμε μερικά μανιτάρια.
-Εντάξει. -Ας το κάνουμε.
Καλή τύχη!
Καληνύχτα.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Υποτιτλισμός: Μυρσίνη Κορομάντζου