Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Σκέφτομαι να βάλω τέλος.
Μόλις έρθει αυτή η σκέψη, μένει.
Σου κολλάει. Παραμένει. Κυριαρχεί.
Δεν μπορώ να κάνω και πολλά. Πίστεψέ με.
Δεν φεύγει.
Υπάρχει είτε μ' αρέσει είτε όχι. Όταν τρώω, όταν πάω για ύπνο.
Όταν κοιμάμαι. Όταν ξυπνάω.
Είναι πάντα εκεί. Πάντα.
Δεν το σκέφτομαι πολύ καιρό.
Η ιδέα είναι νέα.
Αλλά ταυτόχρονα μοιάζει παλιά.
Πότε ξεκίνησε;
Κι αν δεν ήταν δική μου αλλά κάποιος την έβαλε στον νου μου;
Μια ανείπωτη ιδέα δεν θεωρείται δική σου;
Ίσως το ήξερα εξαρχής.
Ίσως αυτό το τέλος να ήταν προδιαγεγραμμένο.
Ο Τζέικ είπε κάποτε
"Η σκέψη είναι πιο κοντά στην αλήθεια, στην πραγματικότητα, απ' ό,τι η πράξη.
Μπορείς να υποδυθείς τα πάντα, αλλά δεν υποδύεσαι μια σκέψη".
Ο δρόμος είναι σχεδόν άδειος.
Είναι ήσυχα εδώ. Δεν υπάρχει ψυχή.
Πιο πολύ απ' ό,τι περίμενα.
Έχει πολλά να δεις, αλλά λίγους ανθρώπους.
Λίγα κτίρια και σπίτια.
Ουρανός.
Δέντρα, χωράφια, φράχτες.
Ο δρόμος με τα χαλίκια στις άκρες του.
"Κάνουμε στάση για καφέ;" "Δεν χρειάζεται" λέω.
"Τελευταία ευκαιρία πριν αρχίσουν τα χωράφια".
Θα δω τους γονείς του Τζέικ για πρώτη φορά.
Όταν φτάσουμε εννοώ.
Ο Τζέικ, το αγόρι μου.
Δεν είμαστε καιρό μαζί.
Είναι το πρώτο μας ταξίδι.
Η πρώτη μεγάλη διαδρομή.
Είναι περίεργο που νιώθω νοσταλγία.
Για τη σχέση μας, για εκείνον, για εμάς.
Θα έπρεπε να χαίρομαι, να ανυπομονώ για το μέλλον.
Αλλά δεν χαίρομαι. Καθόλου.
Δεν έχω δει περισσότερους αχυρώνες εδώ και χρόνια.
Σε όλη τη ζωή μου.
Όλα ίδια μού φαίνονται.
Μερικές αγελάδες, άλογα, πρόβατα, χωράφια.
Και αχυρώνες.
Πόσο μεγάλος ουρανός.
Νιώθω σαν να ξέρω τον Τζέικ περισσότερο καιρό.
Πόσος καιρός είναι;
Ένας μήνας; Έξι εβδομάδες, ίσως επτά.
Πρέπει να ξέρω με ακρίβεια. Θα πω επτά.
Οι υποθέσεις είναι σωστές. Ο φόβος μου μεγαλώνει. Ώρα...
Έχουμε πραγματική επαφή.
Ένα σπάνιο και έντονο δέσιμο.
Δεν έχω βιώσει ξανά κάτι τέτοιο.
...μεγαλώνει. Ώρα για την απάντηση. Μόνο μία ερώτηση.
Μία ερώτηση, μία απάντηση.
Χιονίζει!
Έρχεται χειμώνας!
Ναι.
Ο ουρανός!
Σκέφτομαι να βάλω τέλος.
-Τι; -Ορίστε;
Είπες κάτι;
Όχι, δεν νομίζω.
-Περίεργο. -Ναι.
Σκέφτομαι να βάλω τέλος.
Γιατί να συνεχίσουμε έτσι;
Ξέρω τι είναι, πού πηγαίνει.
Ο Τζέικ είναι καλό παιδί, αλλά...
δεν έχουμε μέλλον. Το ξέρω εδώ και καιρό.
Είναι στη φύση μας να συνεχίζουμε ενώ γνωρίζουμε κάτι τέτοιο.
Η εναλλακτική απαιτεί πολλή ενέργεια.
Αποφασιστικότητα.
Μένουμε σε κακές σχέσεις γιατί είναι πιο εύκολο.
Νόμος της Φυσικής.
"Ένα αντικείμενο σε κίνηση παραμένει σε κίνηση".
Οι άνθρωποι μένουν σε μια σχέση κι ας έχει τελειώσει.
Ο πρώτος νόμος συγκίνησης του Νεύτωνα.
Θέλεις να σταματήσουμε για καφέ
ή να φάμε κάτι;
Σε λίγο θα αρχίσουν τα χωράφια.
-Καλά είμαι. -Σίγουρα;
Δεν θέλω να μου κοπεί η όρεξη.
Εντάξει.
Η μητέρα μου δεν νιώθει καλά τελευταία.
-Λυπάμαι. -Οπότε, μάλλον
δεν θα έχει ετοιμάσει μεγάλο τραπέζι,
ίσως να μην μπορεί να μαγειρέψει και πολύ.
-Δεν είναι καλά. -Τι της συμβαίνει;
Απλώς λέω, αν όντως θες να σταματήσουμε για σνακ
ή ό,τι θες τέλος πάντων, καλύτερα να μην ανησυχείς...
ότι θα σου χαλάσει την όρεξη.
Ίσως είναι και καλύτερα.
Καλά είμαι.
Εντάξει.
Ελάτε μαζί μου, φίλοι μου, και δεχτείτε τον Ιησού στην καρδιά σας.
Προφητεία Ησαΐου 1:18,
αν και οι αμαρτίες σου είναι ερυθρές,
θα γίνουν λευκές σαν το χιόνι.
Πραγματικά ανυπομονούν να σε γνωρίσουν.
Δεν θέλω να έχεις λάθος εντύπωση.
-Πολύ χαίρομαι. -Τους έχω πει πολλά για σένα.
Κι εγώ ανυπομονώ να τους γνωρίσω.
Είναι άδικο που κάνω αυτό το ταξίδι με τον Τζέικ...
ενώ είμαι τόσο αβέβαιη για το μέλλον μας, αν έχουμε δηλαδή.
Το να γνωρίσεις τους γονείς του φίλου σου είναι το "επόμενο βήμα".
Δεν έχω πει στους γονείς μου ότι βγαίνω με τον Τζέικ.
Δεν τον έχω αναφέρει ποτέ. Ούτε πρόκειται.
Δεν νιώθει πολύ καλά.
Το να γερνάς δεν είναι για φλώρους, είχε πει η Μπέτι Ντέιβις.
Πράγματι, αν και...
κάποιος μπορεί να διαφωνήσει με τη χρήση της λέξης "φλώρος"...
-Ναι, εννοείται. -...ως προσβλητικής.
Άλλες εποχές τότε.
Μάλλον είναι περιέργεια.
Ο Τζέικ είναι κλειστός τύπος.
Είναι σαν παράθυρο στην καταγωγή του.
Οι άνθρωποι
-δεν αλλάζουν. -Είσαι θαυμάστρια του Γουόρντσγουορθ;
-Του Γουόρντσγουορθ; -Του ποιητή;
Δεν μπορώ να πω ότι τον ξέρω.
Γιατί ρωτάς;
Απλώς τον σκέφτομαι για κάποιο λόγο.
Μου ήρθε στο μυαλό.
Το ποίημά του Ωδή: Νύξεις Αθανασίας από Αναμνήσεις της Παιδικής Ηλικίας.
Θεέ μου, αυτός είναι ο τίτλος;
-Ακούγεται σαν ολόκληρο ποίημα. -Ίσως...
-Σκέφτομαι... -Μόνο ο Γουόρντσγουορθ ξέρει.
Απολύεσαι.
Θέλεις να ακούσεις πώς αρχίζει;
-Απλώς... -Δεν μ' αρέσουν οι μεταφορές.
Αυτό με αγγίζει αληθινά.
Παρεμπιπτόντως, έγραψε ποιήματα για μια γυναίκα, τη Λούσι.
Σαν εμένα!
Μια όμορφη, εξιδανικευμένη γυναίκα που πεθαίνει νέα.
Αμάν.
Ο παραλληλισμός αφορά μόνο το όνομά σου.
Και το ότι είσαι ιδανική, φυσικά.
Πολύ γλυκό.
Είναι...
ΛΟΥΣΙ
Ποιος είναι;
Μια φίλη. Δεν το σηκώνω.
-Σήκωσέ το. Δεν με ενοχλεί. -Δεν πειράζει.
Δεν με ενοχλεί.
Περίεργο. Είδες τις κούνιες;
-Ποιες; -Περίεργο.
Καινούργιες κούνιες σε εγκαταλελειμμένο σπίτι.
-Όχι. Το 'χασα. -Τι;
Δεν το είδα.
Γιατί να είναι εκεί;
Προφανώς, δεν ζει κανείς εκεί πια.
Κάποιος πρόκειται να μετακομίσει...
και έφεραν τις κούνιες πρώτα; Αυτό μου 'ρχεται μόνο.
-Εγώ... -Είναι περίεργη η σειρά των γεγονότων.
Εννοώ να έχουν κάτι
να διασκεδάσουν τα παιδιά, ενώ οι γονείς ετοιμάζουν το σπίτι.
Περίεργο.
Λένε ότι θα ρίξει
-αρκετό χιόνι. -Ναι;
Έτσι προβλέπουν.
Μήπως να γυρίσουμε πίσω;
Έχω αρκετή, μάλλον πολλή δουλειά αύριο.
-Θέλω να επιστρέψω για... -Όλα καλά.
Έχω αλυσίδες στο πορτμπαγκάζ.
-Τι δουλειά έχεις; -Έχω μια εργασία για την Τετάρτη.
Ποια εργασία;
Ευαισθησία στη λοίμωξη της λύσσας στα αισθητήρια νωτιαία νεύρα του γαγγλίου.
Και στο γάγγλιο του τριδύμου, έτσι;
Ναι, ακριβώς.
Ένας πόντος γα μένα.
Διαθέτω ενδιαφέρον και γνώσεις για τη δουλειά της κοπέλας μου.
Πόντος για τον Τζέικ.
Πώς πάει η εργασία;
Καθόλου καλά, για την ακρίβεια.
Πρέπει να επιστρέψω απόψε να στρωθώ στη δουλειά.
Θα σε πάω σπίτι! Αλυσίδες.
Αλυσίδες.
Μου αρέσει όντως ο Τζέικ.
Είναι και μορφωμένος.
Οι τομείς μας διαφέρουν, αλλά του αρέσει να μαθαίνει.
Καλό αυτό. Είναι στη στήλη με τα θετικά.
Έχει μια χαριτωμένη αμηχανία.
Είμαστε ενδιαφέρον ζευγάρι.
Μας κοιτάζουν όταν είμαστε μαζί.
Ποιο είναι το ζευγάρι; Δεν με κοιτάζουν μόνη.
Ούτε τον Τζέικ.
Μου λέει ότι το νιώθει.
Νιώθει αόρατος.
Θες να ακούσεις κάτι;
Συγγνώμη, τι;
Ρώτησα αν θες να ακούσεις λίγη μουσική;
Ναι, φυσικά.
Σ' αυτό το σημείο δεν πιάνει καλά.
Περίεργο τραγούδι.
Για...
-Στη μέση του πουθενά. -Είναι από το Οκλαχόμα!
Το μιούζικαλ.
Δεν σε είχα για λάτρη των μιούζικαλ.
Βασικά, δεν είμαι.
Τέλος πάντων, ξέρω μερικά μιούζικαλ.
Οκλαχόμα, Φάντασμα, Καρουζέλ, South Pacific,
Μάγκες και Κούκλες, Flower Drum Song, Wicked,
Πώς να Πετύχετε στις Επιχειρήσεις Χωρίς να Προσπαθήσετε, Music Man,
Pajama Game, Καμπαρέ,
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών, Grease, Ο Βασιλιάς κι Εγώ, Η Μελωδία της Ευτυχίας,
Ο Φιλαράκος μου, Charley's Aunt, On the Town,
Ωραία μου Κυρία.
Αλλά ξέρω καλύτερα το Οκλαχόμα, μάλλον.
Το ανεβάζουν κάθε λίγα χρόνια, για ευνόητους λόγους.
Ποιος το ανεβάζει κάθε τόσο;
Μερικές φορές βλέπω παιδιά...
που ήταν σε παλιές παραγωγές.
Στο σούπερ μάρκετ, δουλεύουν σε μαγαζιά στην πόλη.
Είναι ενήλικες πια.
Αυτή η κοπέλα έχει έναν αέρα.
Καλά κάνει.
Το παρακάνει απ' ό,τι φαίνεται.
Τα έχουμε κάνει όλοι αυτά.
Ποια;
Τα παραλέμε για το πόσο καλά είναι όλα.
Γι' αυτό αγαπώ τα ταξίδια.
Είναι καλό να θυμάσαι
ότι ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από αυτό που έχεις στο μυαλό σου.
Με καταλαβαίνεις;
-Θέμα οπτικής. -Θέμα οπτικής.
Είναι όμορφα εδώ έξω.
Κατά μια θλιβερή, σπαραξικάρδια έννοια.
Πού ταξίδεψα τελευταία;
Θα 'πρεπε να θυμάμαι μα δεν μπορώ.
Δεν μου έρχεται τίποτα.
Περίεργο. Ξεχνάω πολλά πράγματα τελευταία.
Σου αρέσει αυτό το τοπίο;
Ναι, είναι όμορφο.
Είναι μελαγχολικό.
Μου αρέσει αυτό.
Μιλάει η ποιήτρια μέσα σου.
Ναι. Μάλλον.
Ίσως, δεν ξέρω.
Δουλεύεις πάνω σε κάτι;
Μόλις τελείωσα κάτι.
Ναι. Δεν ξέρω.
Να το ακούσω;
Διάβασέ το.
Μ' αρέσει ν' ακούω τη φωνή σου και τα απαγγέλλεις πολύ καλά.
Όχι ακριβώς, αλλά ευχαριστώ.
Θα ταιριάξει με το ποιητικό σκηνικό.
Δεν ξέρω, Τζέικ, δεν έχω και πολλή όρεξη να απαγγείλω...
Έλα, θα περάσει η ώρα.
Δεν θέλω να βαρεθείς.
Λέγεται "Αδηφάγος".
"Τρομερό να επιστρέφεις στο σπίτι...
είτε τα σκυλιά σε γλείφουν είτε όχι,
είτε έχεις σύζυγο
είτε μια μοναξιά με τη μορφή συζύγου να σε περιμένει.
Τόση μοναξιά όταν επιστρέφεις στο σπίτι...
που σκέφτεσαι την καταπιεστική βαρομετρική πίεση
εκεί απ' όπου ήρθες, με αγάπη
επειδή είναι χειρότερα στο σπίτι.
Σκέφτεσαι ότι τα παράσιτα κολλάνε στους μίσχους του γρασιδιού...
πολλές ώρες στον δρόμο, οδική βοήθεια και παγωτά
και τα περίεργα σχήματα κάποιων σύννεφων
και σιωπή γεμάτη με καημό επειδή δεν ήθελες να γυρίσεις πίσω.
Όταν επιστρέφεις στο σπίτι...
είναι απαίσιο.
Και οι σιωπές που θυμίζουν σπίτι
και τα σύννεφα συνεισφέρουν μόνο στη γενική δυσφορία.
Τα σύννεφα, όπως είναι, είναι στην ουσία ύποπτα.
Είναι από διαφορετικό υλικό από αυτά που άφησες πίσω.
Κι εσύ φτιάχτηκες από άλλο ύφασμα σύννεφου,
γύρισες πίσω, απέμεινες,
κακό συναπάντημα τη νύχτα,
λυπημένος που επέστρεψες, παράταιρος εκεί που δεν πρέπει.
Χάλια ρούχα, παλιοκούρελα, φθαρμένα.
Επιστρέφεις στο σπίτι,
σαν να ήρθες από τη σελήνη, ξένος.
Η βαρυτική έλξη της Γης,
κάνεις διπλάσια προσπάθεια τώρα,
τραβάς να λύσεις τα κορδόνια σου,
ρίχνεις τους ώμους σου,
χαράζοντας πιο βαθιά τους στίχους της ανησυχίας στο μέτωπό σου.
Επιστρέφεις στο σπίτι άδειος,
ένα άνυδρο πηγάδι που συνδέει το αύριο
με μια εύθραυστη αλληλουχία από...
τέλος πάντων.
Αναστενάζεις μπρος στην επέλαση των πανομοιότυπων ημερών,
και γιατί όχι, στη μια μετά την άλλη.
Μάλιστα...
τέλος πάντων, γύρισες.
Ο ήλιος ανεβοκατεβαίνει σαν κουρασμένη πόρνη,
ο καιρός ακινητοποιημένος σαν σπασμένο άκρο κι εσύ απλώς γερνάς.
Τίποτα δεν κινείται, παρά μόνο τα κύματα του αλατιού στο σώμα σου.
Η όρασή σου θαμπώνει,
δεν σε επηρεάζει τίποτα,
η μεγάλη, γαλάζια φάλαινα, ένα σκελετικό σκοτάδι.
Επιστρέφεις
με όραση ακτίνων Χ...
τα μάτια σου έγιναν πείνα.
Επιστρέφεις με τα μεταλλαγμένα σου δώρα
σε ένα κοκάλινο σπίτι.
Ό,τι βλέπεις τώρα,
τα πάντα...
κόκαλα".
Αυτό το επιφώνημα έχει πολλές χρήσεις. Μόλις το συνειδητοποίησα.
Ίσως σημαίνει ότι...
Μπορεί να σημαίνει ότι σ' άρεσε πολύ,
ή ότι δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν πόσο χάλια ήταν.
Το λατρεύω.
Είναι καταπληκτικό.
Είναι σαν...
Σαν να το έγραψες για μένα.
Μάλλον αυτό ελπίζεις όταν γράφεις ένα ποίημα.
Τι δηλαδή;
Κάποια καθολικότητα στο συγκεκριμένο, δεν ξέρω.
Σαν να το έγραψες για μένα.
Σκέφτομαι να βάλω τέλος.
Ο Τζέικ είναι τέλειος.
Είναι πολύ γλυκός. Ευαίσθητος.
Με ακούει και είναι έξυπνος.
Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω.
Κάτι βαθιά, απερίγραπτα και αδιόρθωτα λάθος.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Απλώς φαίνεσαι πολύ απόμακρη.
Σκέφτομαι.
Ποιο πράγμα;
Δεν ξέρω... γενικά κι αόριστα πράγματα που έχω στον νου μου.
Γενικά κι αόριστα.
Μάλλον σκεφτόμουν τον χρόνο.
-Αλήθεια; -Ναι.
Είμαστε σε ένα τρένο και μας πάει κάπου.
Χωρίς να παρεκκλίνουμε, χωρίς στάσεις, και σαν τρένο του Μουσολίνι,
-είναι στην ώρα του. -Δεν ισχύει αυτό
για τον Μουσολίνι και τα τρένα.
Οι βελτιώσεις του σιδηρόδρομου έγιναν νωρίτερα.
Απλώς πήρε τα εύσημα
και πάλι δεν ήταν πάντα στην ώρα τους.
Δεν μιλούσα όντως
-για τον Μουσολίνι... -Τέλος πάντων, πηδάς
-από τρένο. -Στις ταινίες.
Στην πραγματικότητα, θα πέθαινες αν πήδαγες από κινούμενο τρένο.
Αυτό είναι αλήθεια.
Μάλλον βλέπω πάρα πολλές ταινίες.
Όλοι το κάνουν.
Κοινωνική επιδημία.
Γέμισε το μυαλό μου με ψέματα για να περνάει η ώρα
εν ριπή οφθαλμού,
εν ριπή οφθαλμού αλλά σε αβάσταχτα αργή κίνηση.
Είναι σαν τον ιό της λύσσας,
που προσκολλάται στα γάγγλιά μας,
και μας κάνει σαν αυτόν.
Οι ιοί είναι τερατώδεις.
Όλα θέλουν να ζήσουν, Τζέικ.
Οι ιοί αποτελούν ένα ακόμα παράδειγμα.
Αλλά...
Και οι ψεύτικες ιδέες κακών ταινιών θέλουν να ζήσουν.
Μεγαλώνουν μέσα στον εγκέφαλό σου,
αντικαθιστώντας αληθινές ιδέες.
-Αυτό τις κάνει επικίνδυνες. -Όμως, ήξερες ότι...
υπάρχουν έντομα που ανατινάσσονται;
-Ναι. -Δεν θέλουν όλα να ζήσουν.
-Κάποια μυρμήγκια, αφίδες... -Για το καλό του συνόλου.
Υπάρχουν βομβιστές αυτοκτονίας.
ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ ΤΑΛΣΙ ΤΑΟΥΝ
Έλα μαζί μου.
Δεν θέλουν να ζήσουν όλα.
Σωστά;
Σωστά. Βασικά...
θέλουν να ζήσει η κοινότητά τους.
Που είναι σαν τους ίδιους, προφανώς.
Τέλος πάντων, δεν ξέρουμε αν θέλουν κάτι.
Πιθανότατα έτσι να είναι προγραμματισμένα.
Ίσως είμαστε όλοι προγραμματισμένοι.
Και είμαστε νεκροί.
Ιδού!
Δεν είμαι έτοιμος να μπω μέσα.
Πρέπει να περπατήσω για να ξεμουδιάσω.
Μεγάλο ταξίδι.
Ορίστε; Δεν είναι αγένεια;
Ξέρει ότι φτάσαμε. Χαιρετιόμαστε εδώ και πολλή ώρα.
Ξέρουν ότι ξεμουδιάζω. Θα σε ξεναγήσω.
Τζέικ, δεν ξέρω, κάνει κρύο και άρχισε να σκοτεινιάζει.
Θα σου κάνω τη σύντομη ξενάγηση.
Έλεγα να...
έρθουμε την άνοιξη, να ξαπλώσουμε εδώ και να ατενίζουμε το σύμπαν.
Τα πρόβατα.
Να χαιρετήσουμε.
-Γεια, πρόβατα! -Γεια σας!
Υπάρχει κάτι μίζερο και θλιβερό εδώ.
Και βρομάει.
Αναρωτιέμαι πώς νιώθουν τα πρόβατα.
Να περάσεις όλη σου τη ζωή σ' αυτό το άθλιο, δύσοσμο μέρος.
Να τρως, να χέζεις, να κοιμάσαι, ξανά και ξανά.
Ορίστε, λοιπόν.
Τα πρόβατα.
-Τι θα συμβεί στα αρνιά; -Τι;
-Τι θα συμβεί... -Δεν ξέρω τι με ρωτάς.
Είναι ήδη νεκρά, τι άλλο να τους συμβεί;
-Εννοώ, θα τα θάψουν; -Μάλλον θα τα κάψουν την άνοιξη.
Είναι παγωμένα τώρα, οπότε είναι εντάξει.
Μη σ' απασχολεί.
Έλα να σου δείξω το μαντρί που είχαμε τα γουρούνια.
Τους έκαναν ευθανασία.
-Κρίμα. -Άσχημη υπόθεση, τα γουρούνια.
Η ζωή δεν είναι πάντα όμορφη στη φάρμα. Για να ξέρεις.
Τι τους συνέβη;
Στα γουρούνια;
Άσ' το. Δεν νομίζω να σ' αρέσει.
Δεν γίνεται. Πρέπει να μου πεις.
-Ναι; -Ναι! Χριστέ μου.
Εντάξει, λοιπόν...
Ο μπαμπάς μου δεν είχε έρθει στα γουρούνια για λίγες μέρες.
Δεν προλάβαιναν οι δικοί μου.
Απλώς πετούσε το φαγητό τους στο μαντρί.
Μετά από λίγες μέρες,
παρατήρησε ότι όλα μαζεύονταν σ' αυτήν τη γωνία συνέχεια.
Πήγε να δει τι συμβαίνει. Δεν φαίνονταν καλά.
Αποφάσισε να τα μετακινήσει.
Και είναι βαριά.
Είναι γουρούνια εξάλλου.
Αλλά ναι, κατάφερε να μετακινήσει ένα και ανακάλυψε...
ότι ολόκληρο το κάτω μέρος του ήταν γεμάτο σκουλήκια.
Και τα δύο τα έτρωγαν ζωντανά.
Η ζωή είναι σκληρή στη φάρμα.
Δεν πάμε μέσα; Κάνει κρύο.
Όλα πεθαίνουν. Αυτή είναι η αλήθεια.
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει πάντα ελπίδα.
Ότι θα ζήσουμε πέραν του θανάτου.
Είναι αποκλειστικά ανθρώπινη η φαντασίωση ότι τα πράγματα θα φτιάξουν,
που προέκυψε από την αποκλειστικά ανθρώπινη διαπίστωση ότι δεν πρόκειται.
Δεν μπορώ να ξέρω.
Υποθέτω ότι οι άνθρωποι είναι τα μόνα ζώα που γνωρίζουν ότι θα πεθάνουν.
Τα άλλα ζώα ζουν στο παρόν.
Οι άνθρωποι δεν μπορούν, οπότε εφηύραν την ελπίδα.
Είστε εδώ;
Ήρθα. Φτάσαμε.
Είστε εδώ;
Ο Τζέικ είμαι!
Είστε εδώ;
-Ερχόμαστε. -Εντάξει.
Θέλεις παντόφλες;
-Εγώ... -Το πάτωμα είναι κρύο.
-Παλιά σπίτια. Το κρατάς λίγο; -Ναι.
Ναι, ευχαριστώ.
Είναι μεγάλες. Είναι οι παλιές μου, αλλά είναι ζεστές.
Voilà.
-Δεν έχει για εσένα; -Όχι.
Όχι, εσύ πάρ' τες. Είναι δικές σου.
Όχι. Τι κύριος θα ήμουν τότε;
Οι παντόφλες μου είναι και παντόφλες σου.
-Είσαι σίγουρος; -Ναι.
Κάθισε.
Κατεβαίνουν τώρα.
-Μουσική; -Φυσικά.
Λοιπόν, τα υπνοδωμάτια είναι πάνω.
Όχι και πολλά άλλα.
Το δωμάτιο ραπτικής της μαμάς μου,
υπνοδωμάτιο, ντουλάπα.
Θα σου τα δείξω αφού φάμε αν θες.
Δεν είναι τίποτα σπουδαίο, όπως βλέπεις.
Ωραίο είναι. Μ' αρέσει.
-Ναι; -Ναι.
Σαν το σπίτι όπου μεγάλωσα.
Λογικά όλα τα αγροκτήματα μοιάζουν μεταξύ τους.
Σαν τις ευτυχισμένες οικογένειες.
Μάλλον ο Τολστόι δεν είχε δίκιο.
Η ευτυχία σε μια οικογένεια είναι τόσο μοναδική όσο η δυστυχία.
Μάλλον μιλούσε για τον γάμο...
Έρχονται!
Θα ανάψω φωτιά στο μεταξύ.
Οι γονείς σου ήξεραν ότι ερχόμασταν;
Μας κάλεσαν εννοώ...
Οι προσκλήσεις είναι επισημότητες για την οικογένειά μου,
αλλά ναι, συνεννοηθήκαμε.
Εντάξει, ωραία.
Η φωτιά είναι ωραία.
Τι ζεστούλα.
-Τι είναι εκεί πέρα; -Το υπόγειο.
Μάλιστα.
Το κρατάμε κλειστό, κυρίως, γιατί τα παλιά σπίτια μπάζουν.
Σωστά.
Τέλος πάντων, το υπόγειο δεν είναι έτοιμο.
Μια τρύπα στο έδαφος.
Μια τρύπα;
Θερμοσίφωνας, πλυντήριο, στεγνωτήριο και τέτοια.
Δεν το χρησιμοποιούμε για κάτι άλλο.
Οπότε πάει τζάμπα ο χώρος.
Μισώ το υπόγειο, αν θες να ξέρεις.
Έχεις έντονα συναισθήματα γι' αυτό.
Όταν είσαι παιδί...
τα υπόγεια είναι τρομακτικά.
Δεν είχαμε εμείς, μεγάλωσα σε διαμέρισμα,
αλλά αν βλέπεις ταινίες τρόμου, παίρνεις μια ιδέα.
Μην κοιτάς κάτω στο υπόγειο.
Ακριβώς.
Κρύβεται εκεί.
-Ποιος; -Τι;
Οι γρατζουνιές στην πόρτα;
Ο σκύλος. Από τον σκύλο, κυρίως.
Λατρεύω τα σκυλιά.
Δεν ήξερα ότι έχετε σκύλο!
Συνήθως καταλαβαίνω αν υπάρχει σκύλος.
-Από τα παιχνίδια του και... -Τα μαζεύουν.
Λοιπόν, πού είναι; Τι ράτσα; Πώς τον λένε;
Πολλές ερωτήσεις. Τζίμι.
Είναι Μπόρντερ Κόλεϊ.
Μάλλον έξω ή...
Γεια σου, Τζίμι!
Γεια!
Είναι μούσκεμα.
-Αυτό... -Έρχονται.
Ήταν καλή η διαδρομή;
Ναι, μια χαρά.
Χαίρω πολύ, Λουίζα.
Ο Τζέικ μάς έχει πει πολλά για σένα.
Κι εμένα για εσάς τους δυο.
Και ήρθες παρ' όλα αυτά;
Γεια.
Λοιπόν, ας φάμε.
Το φαγητό θα έχει γίνει σαν παγωτό κασάτο.
-Μυρίζει τέλεια. -Ελπίζω να πεινάς.
Σπιτικά όλα. Ό,τι βλέπεις είναι από τη φάρμα.
Είναι υπέροχα.
Ο Τζέικ λέει ότι είσαι ζωγράφος.
Ναι! Σωστά τα λέει.
Δεν ξέρω από τέχνη, αλλά μ' αρέσουν οι πίνακες που ξέρεις τι βλέπεις.
Πώς λέγεται; Αφηρημένη. Δεν την καταλαβαίνω.
Μπορώ να κάνω αφηρημένη τέχνη. Πασαλείφω χρώμα πάνω στο, πώς λέγεται;
Στον καμβά. Νομίζω ότι είναι απατεωνιές.
Μ' αρέσουν οι πίνακες που 'ναι σαν φωτογραφίες.
Δεν θα μπορούσα να το κάνω ποτέ. Αυτό είναι ταλέντο.
Γιατί τότε να μη βγάλεις μια φωτογραφία, μπαμπά, αφού σ' αρέσουν οι φωτογραφίες;
Είναι γρήγορο κι οι φωτογραφίες είναι σαν φωτογραφίες.
Μ' αρέσουν οι φωτογραφίες, κυρίως οι αθλητικές.
Τι πίνακες ζωγραφίζεις, Λούσι;
Δεν είμαι της αφηρημένης τέχνης, οπότε αυτό είναι υπέρ μου.
Ωραία! Βλέπεις, αυτό ακριβώς θέλω να πω.
Ζωγραφίζω κυρίως τοπία.
Όπως οι πίνακες στο ύπαιθρο;
Ναι! Σε ανοιχτούς χώρους.
Έξω, πιο απλά.
Προσπαθώ να αποδώσω την αίσθηση του φωτός και της ατμόσφαιρας.
Υπέροχο. Και ο Τζέικ ζωγράφιζε.
-Μαμά! -Δούλεψε σκληρά.
Δεν το ήξερα.
-Ήταν πολύ καλός. -Μαμά.
Προσπαθώ να εμπλουτίσω τη δουλειά μου με κάτι σαν...
-εσωτερικότητα. -Εσωτερικότητα. Οπότε ζωγραφίζεις μέσα;
Μέσα στο κεφάλι μου. Το τοπίο θα επιχειρούσε να εκφράσει πώς νιώθω.
Μοναχική, χαρούμενη, ανήσυχη, λυπημένη.
Ακούγεται πολύ ενδιαφέρον.
Όπως ο πίνακας της κοπέλας σε ένα χωράφι που κοιτάζει ένα σπίτι.
Ο Κόσμος της Χριστίνας.
-Ναι. -Ακριβώς.
Αλλά χωρίς ανθρώπους.
Πώς γίνεται ένας πίνακας ενός χωραφιού να 'ναι θλιβερός
χωρίς έναν λυπημένο άνθρωπο μέσα στο χωράφι;
Ενδιαφέρον ζήτημα.
Ναι, το παλεύω το συγκεκριμένο.
Έχω φωτογραφίες της δουλειάς μου, αν θέλετε να τις δείτε.
Ναι!
-Ναι; -Ναι;
-Ναι! -Ναι;
ΛΟΥΣΙ-ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ ΛΟΥΙΖΑ-ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ
Αυτές εδώ.
Είναι ωραίες, αλλά δεν καταλαβαίνω
πώς υποτίθεται ότι θα με κάνει να νιώσω κάτι
αν δεν υπάρχει κάποιος εκεί να νιώθει κάτι.
Αν δεν υπάρχει κάποιος εκεί να νιώθει λύπη ή χαρά
ή όποιο άλλο συναίσθημα είπες.
Ίσως αν σκεφτείτε τον εαυτό σας ως το άτομο που κοιτάει το τοπίο.
Πρέπει να με δω κι εμένα μέσα.
Αν ήσασταν εκεί, δεν θα βλέπατε τον εαυτό σας.
Θα με έβλεπα, αν κοίταζα κάτω. Δεν είμαι φάντασμα.
Μπορώ να το επιβεβαιώσω.
Ειδικά στην κρεβατοκάμαρα.
Θέλω να πω, αν ήσασταν εκεί
χωρίς να κοιτάτε κάτω, θα βλέπατε το τοπίο και θα νιώθατε κάτι.
Ό,τι σε κάνει να νιώθεις το περιβάλλον, αφορά εσένα, όχι το περιβάλλον, σωστά;
Κανένα...
συναίσθημα δεν είναι εγγενές στο τοπίο.
Αδυνατώ να το κατανοήσω.
Είναι ωραίες όμως. Έχεις ταλέντο.
-Ευχαριστώ. -Ωραία χρώματα.
Ευχαριστώ.
Τζέικ, δεν μας είπες ότι η κοπέλα σου ήταν τόσο ταλαντούχα.
Κι όμως, σας το είπα.
Τέλος πάντων...
Ενίοτε...
Περίμενα...
Επειδή...
Λοιπόν, ο Τζέικ...
μου είπε ότι σπουδάζεις κβαντική ψυχική.
-Μάλιστα. -Φυσική.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ασυνήθιστο για κοπέλα, ε;
Ναι, είναι.
Απλώς ρωτάω.
Λιγότερο ασυνήθιστο στις μέρες μας, που είναι θετικό.
Μετά την Α' Γυμνασίου, δεν μπορούσα να καταλάβω τι έλεγε ο Τζέικ,
και είναι τέλειο που έχει κάποιον να μοιράζεται τις ιδέες του.
Ο Τζέικ μάς λέει ότι υπάρχουν πολλοί διάσημοι σύζυγοι φυσικοί.
Μπαμπά!
Ναι, υποθέτω ότι υπάρχουν κάποιοι.
Οι Κιουρί μοιράστηκαν το Νόμπελ Φυσικής.
Κι εγώ τους ξέρω. Αυτήν τέλος πάντων, ακτινοβολία.
-Ραδιενέργεια. -Ράδιο.
-Ναι. -Χαίρομαι πολύ που ο Τζέικ βρήκε κάποια.
Σε παρακαλώ, θα μας πεις πώς γνωριστήκατε;
Ο Τζέικ αρνήθηκε.
Λατρεύω τις ρομαντικές ιστορίες.
Όπως στο Όταν κάποιον αγαπάς.
-Με τον Μπίλι Κρίσταλ; -Δεν μ' άρεσε.
Ο Μπίλι Κρίσταλ είναι λουλού.
Λοιπόν...
είχα πάει με μια φίλη σε ένα μπαρ κοντά στη σχολή
και είχαν βραδιά με παιχνίδια γνώσεων.
Τρελαίνομαι, ο Τζέικ λατρεύει τα παιχνίδια!
Παίζαμε το Genius Edition...
-Παίζαμε το Genius... -Genus.
-Παίζαμε το Genius... -Genus!
...του Trivial Pursuit. Τι;
Είναι το Genus.
Νόμιζα ότι το λέμε "genius" από το "ιδιοφυΐα". Λάθος το 'λεγα.
Genus πάντως δεν με λες!
Καλό.
Όχι.
Το genus δεν είναι ίδιο με το genius. Σημαίνει είδος.
Πάντα πίστευα πως λεγόταν Genius.
Είπα σε όλους ότι ήξερε τις απαντήσεις στο Genius.
Ήμουν πολύ περήφανη γι' αυτό.
-Γιατί δεν πήραμε το Genius... -Δεν υπάρχει...
-Genius Edition. -Εντάξει.
Ο Τζέικ ήταν με την ομάδα του,
με τη φίλη μου βρήκαμε ένα άδειο τραπέζι κοντά του και τον κοιτούσα.
-Τον βρήκες χαριτωμένο. -Ναι.
Ήταν πολύ σοβαρός με το παιχνίδι και το θεώρησα πολύ γοητευτικό.
Και πώς λεγόταν η ομάδα του;
-Τα Φρύδια του Μπρέζνιεφ. -Ακριβώς.
Τον ρώτησα ποιος ήταν ο Μπρέζνιεφ, απλώς για να πω κάτι.
Μου είπε ότι ο Μπρέζνιεβ ήταν Σοβιετικός μηχανικός.
Και στρατηγός του...
-Επικεφαλής... -Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Την εποχή της ωριμότητας.
-Της στασιμότητας. -Αυτό.
Τέλος πάντων, τα ονόματα των ομάδων με ενοχλούν με την υπεροψία τους.
Αλλά δεν με πείραξε τόσο πολύ του Τζέικ.
Μάλλον επειδή τον βρήκα χαριτωμένο.
Είναι όντως χαριτωμένος, έτσι;
Προσπαθούσα να βρω το θάρρος να του μιλήσω επειδή...
αν και μου έριχνε αρκετές ματιές,
φαινόταν ότι δεν θα έλεγε κάτι.
Δεν είπες ότι μιλούσατε για τον Μπρέζνιεφ;
Ναι, είναι αλήθεια.
Δεν είπαμε κάτι άλλο μετά,
αυτό ήθελα να πω.
Του είπα κάτι χαζό. "Καλά τα πάτε εσείς".
Και έπρεπε να το φωνάξω γιατί είχε φασαρία.
Και ο Τζέικ σήκωσε το ποτήρι του και είπε
"Ναι, είμαστε κατάλληλα ενισχυμένοι".
Και γέλασα, οπότε έσπασε ο πάγος.
Nομίζω πως το γέλιο μου του 'δωσε θάρρος γιατί μου είπε...
ότι ήταν σημα...
-Βερμπαλιστής. -Αυτό.
Δεν ήξερα τι σήμαινε αυτό. Δεν ήθελα να το παραδεχτώ και είπα
-"Ωραία". -Ναι.
Και άρχισε τη φιγούρα πάλι, αλλά άσχημα,
και σκέφτηκα "Ο τύπος είναι περίεργος. Δεν ξέρει από φλερτ".
Και υπήρχε κάτι το ελκυστικό σ' αυτό.
Αλλά μετά συνέχισε.
Και μου είπε ότι ήθελε το όνομα της ομάδας του να είναι Εμαυτού
και σκέφτηκα "Ωχ"...
Δεν σου άρεσε πια;
Όχι.
Μ' άρεσε.
Ήθελα να τα σταματήσει αυτά.
Του είπα
"Ξέρεις ότι δεν ξέρω αυτήν τη λέξη. Γιατί δεν κόβεις τις μαλακίες;"
Και είπε κάτι σαν "Είμαι μαλάκας".
"Δεν ξέρω να μιλάω στους ανθρώπους
κι 'εμαυτού' σημαίνει 'εμού του ιδίου'".
Τέλος πάντων, μετά μίλησε σαν φυσιολογικός άνθρωπος με χιούμορ.
Κατάλαβα ότι ήθελε να ζητήσει το τηλέφωνό μου,
αλλά ήταν ντροπαλός.
Σηκωνόμουν να φύγω.
Η φίλη μου ήθελε να φύγει.
Και ο Τζέικ...
τόλμησε να ζητήσει το τηλέφωνό μου.
Μπράβο σου... Τζέικ.
Καιρός ήταν.
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.
Αυτό ήταν περίπου...
πριν έξι βδομάδες.
Μοιάζει περισσότερο.
Βασικά, μια ζωή.
Δεν μπορώ...
καν να θυμηθώ πριν πόσο καιρό ήταν.
Έρχομαι αμέσως.
Καλώς ήρθατε στο Red Line.
-Είμαι η Ιβόν, η σερβιτόρα σας. -Κάποιος είναι πίσω σου.
Σοβαρά;
Είναι ο Στόκος.
Είναι ο ηλίθιος μαθητευόμενος σερβιτόρος.
-Γεια, είμαι ο Στόκος. -Γεια.
Θα παραγγείλετε ή έχετε απορίες για το μενού;
-Πώς είναι το μπέργκερ; -Αρέσει πολύ.
Ποιο λες εσύ; Το μπέργκερ Σάντα Φε,
ή το μπέργκερ Νατσέζ;
-Δύσκολη ερώτηση. Και τα δύο αξίζουν. -Το αγαπημένο σου;
-Μάλλον θα 'λεγα... -Φίλε, είναι χορτοφάγος, οπότε...
-Τι κάνεις; -Όχι. Αυτό που δεν ξέρεις
γι' αυτήν τη φοβερή γυναίκα είναι ότι δεν είναι σερβιτόρα.
-Μπορείς να φύγεις; -Είναι σερβιτόρα.
Αλλά μόνο για να βγάλει τη σχολή και να γίνει συνήγορος των ζώων.
Ούτε κρέας ούτε γαλακτοκομικά έχει φάει
απ' όταν ήταν πέντε.
Συνειδητοποίησε ότι ένα χάμπουργκερ είναι αλεσμένη αγελάδα.
Πέρασε την υπόλοιπη ζωή της προσπαθώντας...
Προσπαθώντας να κάνει τον κόσμο
καλύτερο για τα ζώα και την αγαπώ!
Την αγαπώ! Επειδή είναι η ομορφότερη...
Πολύ όμορφο, Ιβόν. Απολύεσαι.
Τη χρειαζόμουν τη δουλειά.
Το ξέρω.
Είπες ότι μ' αγαπάς;
Ναι.
Ηλίθιε.
Ήταν υπέροχο.
-Πρέπει να φύγουμε. -Ήταν πάντα καλός.
Πήρε και καρφίτσα επιμέλειας στο σχολείο, θυμάσαι;
-Τρως ακόμα; -Όχι.
Επιμέλεια. Στα οκτώ του, το πιστεύεις;
Σπουδαίο πράγμα. Εμείς δεν έχουμε πάρει τέτοια καρφίτσα.
-Σε οποιαδήποτε ηλικία. -Όντως. Ποτέ.
Κέρδισα αθλητικά τρόπαια, αλλά ποτέ τρόπαιο επιμέλειας.
Δεν θα 'ξερα καν τη λέξη επιμέλεια!
Ο Τζέικ την ήξερε. Την ήξερες.
Ο Τζέικ την ήξερε.
Θυμάσαι πόσο ενθουσιάστηκες
-για την καρφίτσα; -Όχι.
-Τη φορούσε στο σχολείο. -Όχι.
Κι όμως, κάθε μέρα. Το έκανες!
Όχι, είχα απογοητευτεί. Ήθελα την καρφίτσα της οξυδέρκειας.
Της επιμέλειας είναι αποτυχία.
"Δούλεψες σκληρά, δεν είσαι πολύ έξυπνος,
εντυπωσιακή προσπάθεια".
Μην είσαι ξινός. Ήταν υπέροχη καρφίτσα, γλυκέ μου.
Τζέικι.
Επιδόρπιο;
Έφτιαξα το αγαπημένο σοκολατένιο κέικ του Τζέικ.
Υπέροχα.
Φυσικά, δεν απορρίπτω τη σοκολάτα.
Υπέροχα.
Δεν θα ήταν υπέροχο;
Βοήθησέ με.
Θα σερβίρω γλυκό στο σαλόνι.
Είναι από το Ωραία μου Κυρία.
Εσύ ήσουν! Ναι!
-Αυτή είπε ότι αυτός ήταν λουλού. -Χρόνια το λες αυτό.
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό!
Είσαι πολύ σιωπηλός.
Είσαι καλά;
Τους συμπαθείς;
Είναι πολύ καλοί.
Πολύ καλοί γονείς.
Διάλεξες σωστά, φίλε.
-Ναι. -Ναι.
Φυσικά.
Σ' αγαπούν πολύ.
-Ναι. -Πρωτίστης σημασίας στους γονείς.
Ίσως.
Είχαμε τα θέματά μας.
Όλοι είχαν θέμα με τους γονείς τους.
Τι έπαθε ο Τζίμι;
Εδώ είναι!
-Είσαι ένα βρομερό βρεγμένο τέρας. -Συγγνώμη!
-Συγγνώμη. -Για ποιο πράγμα;
Για τη μυρωδιά του.
Είναι σκύλος.
Δεν πειράζει. Τζίμι...
Ποιος είναι αυτός;
Δεν φαίνεται;
Όχι.
Εγώ είμαι.
Όχι, εγώ ήμουν. Δεν ήμουν εγώ;
-Μα... -Συγγνώμη που άργησα.
-Θεέ μου. -Απρόοπτο στην κουζίνα.
Το αγαπημένο του Τζέικ. Ιδού!
Παραδοσιακός κορμός.
Κι ας πέρασαν οι γιορτές.
Μου θυμίζει τότε που πιπιλούσε τον αντίχειρά του.
Άργησε πολύ να το σταματήσει.
Έλεγε "Γιορτούλες!" καθώς τον πιπιλούσε.
Παραδοσιακός κορμός. Μοιάζει και με αντίχειρα!
Είναι τέλειο.
Καλή όρεξη!
Ευχαριστώ.
Φαίνεται υπέροχο.
Ευχαριστώ. Καλή όρεξη.
Θεέ μου.
Έχω προβλήματα με τα αυτιά μου.
Αν αναρωτιέστε γιατί τραβάω συνέχεια τα αυτιά μου.
Όχι απλώς προβλήματα.
Εμβοές. Είναι αυτό που είναι.
Τι είναι οι εμβοές;
Δεν είναι διασκεδαστικές.
Καθόλου όμως.
Αλλά συμβαίνουν αυτά.
Ακούω ένα βουητό στα αυτιά μου.
Μάλλον όχι βουητό, κάτι σαν σφύριγμα. Ή μάλλον...
σαν ψίθυρο.
Πάντα;
Ναι!
Σαν να μου ψιθυρίζει συνεχώς.
Σαν να μου λέει τα μυστικά του σύμπαντος.
Δεν είμαι σίγουρη.
Ή λέει συμβουλές για το χρηματιστήριο.
Θα πλουτίζαμε!
Συγγνώμη.
Νόμιζα ότι το είχα κλείσει.
-Τα γυαλιά μου; -Ορίστε.
ΙΒΟΝ
Είναι απλά μια φίλη.
-Τηλεφωνεί συνέχεια. -Μίλα αν θες.
Μίλα. Δεν είναι αγένεια.
Δεν είναι σημαντικό.
Δεν ξέρεις. Μπορεί. Έχει χιονοθύελλα.
-Ίσως έχει αποκλειστεί. -Όλα καλά.
Είναι χιονοθύελλα; Μην κολλήσουμε.
Δεν πειράζει. Έχω αλυσίδες.
Έχω δουλειά νωρίς το πρωί.
Έβαλες τις αλυσίδες;
Όχι ακόμα, αλλά είναι στο αμάξι.
Με τις αλυσίδες θα 'στε καλά.
Ορίστε; Συγγνώμη.
Οι αλυσίδες.
Θεέ μου. Οι ψίθυροι, έτσι τους λέω.
-Τη νύχτα είναι χειρότερα. -Τι;
-Η νύχτα! -Είναι απαίσια.
Δεν κοιμάμαι πολύ.
Θα είναι πολύ δύσκολο. Λυπάμαι.
-Λυπάμαι, τι; -Είπα "Λυπάμαι"!
Κι οι δυο λυπούμαστε!
Μίλα όμως στο τηλέφωνο.
Ίσως είναι επείγον.
Δεν πειράζει.
Εγώ...
-Ξέρω τι θέλει. -Άκουσε τουλάχιστον το μήνυμα.
Εντάξει!
Βεβαίως.
Υπάρχει μόνο ένα θέμα να λύσω. Φοβάμαι.
Νιώθω λίγο τρελός. Δεν έχω διαύγεια. Οι υποθέσεις είναι σωστές.
Ο φόβος μου μεγαλώνει.
Τώρα είναι η ώρα για την απάντηση. Μόνο μία ερώτηση.
Μία ερώτηση, μία απάντηση.
Καλά είναι.
-Τι ήθελε; -Πήρε απλώς να πει ένα "γεια".
Τι ωραία.
Οι φίλοι είναι σημαντικοί.
Ο Τζέικ δεν είχε φίλους μεγαλώνοντας. Ούτε και μετά.
Θυμάσαι τα 50ά γενέθλιά σου;
-Τα 20ά. -Τι είπα;
Τα 50ά.
Για όνομα, πού είναι το μυαλό μου;
Τέλος πάντων.
Οι φίλοι σε βοηθούν.
Πάντα αυτό διαπίστωνα.
Επειδή η ζωή είναι δύσκολη.
Σε μια φάρμα.
Άσε που δεν γίνεται ευκολότερη όσο μεγαλώνεις, σίγουρα.
-Τι; -Δεν γίνεται πιο εύκολη.
-Ποια; -Η ζωή!
Όχι. Βασικά είναι ένα γρήγορο τρένο για την κόλαση.
Για όνομα του Θεού!
Εντάξει, ναι. Είμαι υπερβολική. Συμφωνώ.
Τρένο για τον άλλο κόσμο!
Η μητέρα σου ήταν πάντα πολύ αστεία.
Γι' αυτό την αγάπησα.
Νομίζω ότι ήταν το πρώτο πράγμα που ερωτεύτηκα.
Έχει ξεθωριάσει κάπως τώρα που μεγαλώνει.
Κουράζεσαι, υποθέτω.
Δεν είναι πλέον αστείο.
Μου λείπει τρομερά.
Η Λουτσία σπουδάζει Γεροντολογία.
Αλήθεια;
Τι συναρπαστικό.
Συναρπαστικό.
Ναι.
Πάντα με ενδιέφεραν τα προβλήματα που έχουν σχέση με τη γήρανση.
Στην κοινωνία μας οι ηλικιωμένοι σχεδόν προκαλούν αποστροφή.
Κάτι εξαιρετικά ανόητο αφού είναι αναπόφευκτο
κομμάτι του κύκλου ζωής όλων των όντων.
Για να μην αναφέρω πόσο σκληρό είναι.
Πολύ ενδιαφέρον. Και συμπονετικό.
Πρέπει να την κρατήσουμε, Τζέικ.
Πόσο καλή είναι.
Ωχ...
άσχημα τα πράγματα έξω.
Δεν ξέρω, Τζέικ, μάλλον πρέπει να...
Τζέικ;
-Τζέικ; -Τι;
Πρέπει να φύγουμε.
Είναι χάλια ο καιρός.
Έχω αλυσίδες!
Πού είσαι;
-Πάνω. -Έρχομαι κι εγώ.
Απλώς σου το λέω.
Τζέικ;
Πού είσαι;
ΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΤΖΕΪΚ
Τζέικ;
ΤΖΙΜΙ
ΑΔΗΦΑΓΟΣ
"Τρομερό να επιστρέφεις στο σπίτι.
Είτε τα σκυλιά σε γλείφουν είτε όχι.
Είτε έχεις σύζυγο είτε μια μοναξιά με τη μορφή συζύγου να σε περιμένει.
Τόση μοναξιά όταν επιστρέφεις στο σπίτι".
Συγγνώμη, με τρομάξατε.
Συγγνώμη.
Είναι το παιδικό δωμάτιο του Τζέικ.
Ναι, είδα την ταμπέλα στην πόρτα.
Μάλιστα.
Πώς να το εξηγήσω;
Η μνήμη μου με εγκαταλείπει.
Πρώτα σημάδια του...
Αλτσχάιμερ;
Άνοιας;
-Σωματίων Lewy... -Ναι, αυτό μάλλον είναι.
Αρχίσαμε να βάζουμε ετικέτες παντού.
Θα δεις ετικέτες παντού, σε όλο το σπίτι.
Δεν το πρόσεξα.
Θα το προσέξεις.
Λυπάμαι που είστε…
Δεν πειράζει.
Η αλήθεια είναι...
ότι ανυπομονώ να επιδεινωθεί πολύ
για να μη θυμάμαι ότι δεν θυμάμαι!
Φαίνεται ότι αυτός θα είναι...
καλύτερος τρόπος να...
έλα τώρα.
-Ναι. -Λένε ότι ουδέν κακόν...
-αμιγές... -Αμιγές! Αυτό ακριβώς. Αμιγές.
Λένε ότι ουδέν κακόν αμιγές...
Πιστεύω ότι ισχύει.
Το παλιό δωμάτιο του Τζέικ.
Μπορείτε να μείνετε εδώ, αν θέλετε.
Η μητέρα του κι εγώ δεν είμαστε παλιομοδίτες σ' αυτά τα θέματα.
Αν πηδιέστε και τέτοια.
Πρέπει να πάω σπίτι απόψε.
Έχω δουλειά το πρωί.
Ξέρω ότι αυτό το κρεβάτι
φαίνεται λίγο μικρό για δύο...
Έλα τώρα.
Ενήλικες.
Είναι παιδικό εξάλλου. Ούτε καν για δίδυμα παιδιά.
Μόνο για ένα παιδί. Σίγουρα θα βολευτείτε για μια νύχτα.
Πολύ γενναιόδωρο εκ μέρους σας, αλλά πρέπει...
Φαντάζομαι ότι δεν θα πηδηχτείτε σ' αυτό το κρεβάτι.
Δεν είναι φτιαγμένο για πήδημα. Είναι παιδικό.
Μόνο για ένα παιδί, όχι δύο.
Σωστά.
Σίγουρα μπορώ να σου βρω κάποια παλιά...
πράγματα της γυναίκας μου να φορέσεις.
Θα ψάξουμε σε μερικά μπαούλα.
Σίγουρα θα σου βρω κάτι από τα παλιά πράγματα της γυναίκας μου.
Για απόψε. Κοίτα, είναι...
το παλιό δωμάτιο του Τζέικ.
Τζέικ.
Είναι η κοπέλα.
Άνοιξε.
Τζέικ, το χιόνι. Πρέπει να φύγω.
Του το είπα ξανά και ξανά, είναι ώρα να φύγει!
Μαμά, πρέπει να φας!
Κατεβαίνω σε ένα λεπτό.
Μαμά!
Ο Τζέικ ήταν πάντα καλό παιδί.
Μαμά.
Επιμελής.
Κέρδισε μια καρφίτσα.
Ίσως δεν ήταν τόσο χαρισματικός όσο οι άλλοι μαθητές,
αλλά δούλεψε σκληρά.
Κι αυτό είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό.
Το να είσαι είδος...
Ιδιοφυΐα, μαμά.
Είναι τι θα σου τύχει τελικά.
Το γενετικό λαχείο, όπως λένε.
Αλλά το να πετύχεις όσα πέτυχε ο Τζέικ
που δεν είχε ιδιαίτερα ταλέντα ή ικανότητες...
Είναι πολύ πιο εντυπωσιακό.
Ναι.
-Ίσως να... -Σε λίγο!
Εντάξει.
Θα φύγουμε σε λίγο.
Κάτσε να τελειώσω πρώτα εδώ.
Εντυπωσιάστηκα που φροντίζεις έτσι τη μαμά σου.
Είναι σπάνιο. Συνήθως βάζουμε τους ηλικιωμένους σε ιδρύματα.
Είναι εξαιρετικό το πόσο αφοσιωμένος είσαι.
Χαίρομαι που το ακούω. Νιώθω καλύτερα τώρα.
Μερικές φορές...
νιώθεις ότι κανείς δεν βλέπει τα καλά πράγματα που κάνεις.
Σαν να είσαι ολομόναχος.
Εγώ τα βλέπω.
Θα περιμένω κάτω.
Σας αφήνω μόνους.
Δεν θέλω να μείνω σε ίδρυμα.
Πρέπει να το τελειώσω.
Να το τελειώσω. Οριστικά.
Να μη χρονοτριβώ μέχρι να βελτιωθούν τα πράγματα.
Δεν θα περιμένω για πάντα.
Δεν ξέρω καν τι ρόλο παίζω εδώ πλέον,
έχω απορροφηθεί από τον Τζέικ.
Σαν φλιπεράκι. Συναισθηματικά έχω αποτρελαθεί.
Ο Τζέικ θέλει να με βλέπει ως κάποια που βλέπει αυτόν.
Θέλει να τον προσέχουν και να τον εγκρίνουν.
Λες και αυτός είναι ο σκοπός της ζωής μου.
Να τον εγκρίνω. Για να προχωράει μπροστά.
Θέλει να με βλέπει ως κάποια της οποίας η έγκριση μετράει
επειδή με εγκρίνουν οι άλλοι.
"Κοίτα τι κοπέλα κέρδισα εγώ. Είναι έξυπνη.
Είναι ταλαντούχα. Είναι ευαίσθητη.
Μπορεί να το κάνει. Το ξέρει. Έφτιαξε αυτό. Νοιάζεται".
Κάτσε να τον πάω στο μπάνιο και φεύγουμε.
Πρέπει να το τελειώσω.
Αυτή είναι η κοπέλα;
Ναι, μπαμπά, η Λουίζα.
Ωραία. Έφερα της μητέρας σου το...
ΝΥΧΤΙΚΟ
νυχτικό.
Για εκείνη.
Πολύ ευγενικό. Εγώ..
Πρέπει να πάω σπίτι απόψε.
Σε λίγο.
Δεν καταλαβαίνω. Τι εννοεί;
Δεν ξέρω, μπαμπά.
-Δεν καταλαβαίνω. -Έχω βάρδια αύριο.
Είναι σερβιτόρα.
Γνωριστήκαμε ενώ μου σέρβιρε.
Είναι γλυκιά ιστορία.
Τη ρώτησα για...
το μπέργκερ Σάντα Φε.
Νιώθω μπερδεμένος.
Πάμε στο μπάνιο.
Δεν θέλουμε άλλο ατύχημα.
Θυμάσαι χθες βράδυ;
Τι κάνει αυτή η παλιατζούρα εδώ;
Δεν ξέρω.
Είναι βρόμικο. Έχει λεκέ από την κρέμα του Τζέικ. Τι θέλει εδώ;
Και το κεφάλι μου θα έχανα αν δεν ήταν κολλημένο στο κεφάλι μου.
Το βάζεις στο πλυντήριο; Μόλις έβαλα μια πλύση.
Όλη μέρα μαζεύω τα άτιμα τα παιχνίδια.
Θα άφηνε και το κεφάλι του στο πάτωμα αν δεν ήταν κολλημένο.
Φυσικά.
-Πού είναι; -Στο υπόγειο.
Δεν νομίζω να θέλει να πάω.
Ο Τζέικ γίνεται καταπιεστικός. Μην τον αφήσεις να σε ελέγχει.
Είναι η άλλη πλευρά της προσωπικότητάς του. Η επιμέλεια.
Πρέπει να ελέγχει τα πάντα.
Υπάρχουν πολλά,
πάρα πολλά πράγματα που τον αγχώνουν.
Αποστασιοποιείται όλο και πιο πολύ από τον κόσμο. Είναι πρόβλημα.
Οι λίγοι άνθρωποι που κράτησε στη ζωή του πρέπει να ακολουθούν κανόνες.
Μεγάλο πρόβλημα.
Ναι, μάλλον εγώ φταίω.
Όλες αυτές οι ενοχές με κάνουν να νιώθω υποχρεωμένη
να πασχίζω να ικανοποιήσω κάθε του καπρίτσιο.
Είναι φαύλος κύκλος.
Τι μου λέτε ακριβώς;
Λέω,
πήγαινε το παλιονυχτικό στο υπόγειο.
Ζήσε επικίνδυνα.
Την έστειλες κάτω;
Στο πλυντήριο.
Μαμά! Σοβαρά;
Δεν χρειάζεται να πλύνεις για τη μαμά μου.
Είσαι φιλοξενούμενη και θα σου φέρουμε καθαρό νυχτικό.
-Δεν με πειράζει. -Πρέπει να...
Πρέπει να φύγουμε.
-Θα ήθελα και βοήθεια με τις αλυσίδες! -Εντάξει, έρχομαι!
ΡΑΛΦ ΑΛΜΠΕΡΤ ΜΠΛΕΪΚΛΟΚ
ΤΖΕΪΚ
Είναι τραγικό που λίγοι άνθρωποι έχουν την ψυχή τους πριν πεθάνουν.
"Τίποτα δεν είναι πιο σπάνιο σε κάποιον" λέει ο Έμερσον,
"από μια δική του πράξη".
Και είναι αλήθεια.
Οι περισσότεροι είναι άλλοι.
Οι σκέψεις τους είναι η γνώμη άλλου.
Οι ζωές τους μίμηση, τα πάθη τους παράθεση.
ΜΗΔΕΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ
Απόφθεγμα του Όσκαρ Γουάιλντ.
ΛOYIZA
Υπάρχει μόνο ένα θέμα να λύσω.
Φοβάμαι. Νιώθω λίγο τρελός. Δεν έχω διαύγεια.
Οι υποθέσεις είναι σωστές. Ο φόβος μου μεγαλώνει.
Τώρα είναι η ώρα για την απάντηση. Μόνο μία ερώτηση.
Μία ερώτηση, μία απάντηση.
Θεέ μου.
Η μαμά σου είναι...
Είναι...
Κοιμάται.
Είναι...
Πρέπει να φύγουμε.
Είναι επισφαλές.
Σίγουρα είναι καλά;
Αποκοιμήθηκε αμέσως.
Καλή ώρα να φύγουμε.
Κι ο μπαμπάς σου;
Θα...
Θα τριγυρνάει κάπου.
Πάλι χάλασε ο σκουπιδοφάγος.
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Κι εγώ χάρηκα.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Είσαι πάντα ευπρόσδεκτη. Ναι.
Ο Τζέικ είναι καλό παιδί, ε;
-Ναι. -Ναι;
Ένας καλός άνθρωπος, θα 'λεγα.
Συμφωνείς;
Ναι.
Εντάξει τότε...
Λοιπόν;
Τους συμπάθησες;
Ναι, είναι πολύ καλοί.
-Αλήθεια; -Ναι.
Είναι λίγο πιεστικοί, αλλά είναι καλοί άνθρωποι.
Ήταν πασιφανές.
Σε λάτρεψαν κι οι δύο, εντωμεταξύ.
Ωραία. Χαίρομαι.
"Πολύ έξυπνη" είπε η μητέρα μου.
Αλήθεια;
Όχι μπροστά σου. Θα ένιωθες άβολα.
Όταν τη βοηθούσα με τα πιάτα.
Δεν τον θυμάμαι να βοηθάει τη μητέρα του με τα πιάτα.
Δεν είμαι σίγουρη για πολλά που έγιναν απόψε. Ήταν...
Όταν μιλούσατε με τον μπαμπά μου...
Τι;
Όταν μιλούσατε με τον μπαμπά μου...
Ένιωθα σαν όλα να ήταν κάπως...
-Για δασμούς. -Σωστά. Για δασμούς.
Ναι, τώρα θυμάμαι. Δεν είμαι συγκεντρωμένη.
Ήπιες πολύ κρασί.
Χάρηκε που ήξερες τη διαφορά.
Την ήξερα;
Την ήξερες.
Δεν το πρόσεξες γιατί συνέχεια σου έβαζε κρασί.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Μάλιστα.
Δεν το πρόσεξα.
-Ναι. -Ύπουλο.
Χάνεις το μέτρημα.
-Όντως. -Σου έλεγα λοιπόν...
Σε γενικές γραμμές, όλα πήγαν καλά.
Η επίσκεψη είχε επιτυχία.
Ναι.
Γνωριστήκατε.
Όντως. Είναι πολύ καλοί.
-Τους συμπάθησες; -Ναι.
Και εκείνοι το ίδιο.
Νομίζω... ότι είναι καλό σημάδι αυτό.
Σημάδι;
Σημάδι.
Το "σημάδι" δεν είναι η σωστή λέξη.
Μάλλον "πράγμα". Καλό πράγμα.
Καλό πράγμα.
Όταν αυτοί που συμπαθείς συμπαθούν ο ένας τον άλλον.
Οι άνθρωποι βλέπουν τον εαυτό τους σαν κουκίδες που κινούνται στον χρόνο.
Αλλά μάλλον συμβαίνει το αντίθετο.
Είμαστε ακίνητοι
και ο χρόνος μάς περνάει,
φυσώντας σαν κρύος άνεμος,
κλέβοντας τη ζέστη μας,
-αφήνοντάς μας παγωμένους. -Τι σκέφτεσαι;
Δεν ξέρω, πεθαμένους.
Νιώθω ότι ήμουν αυτός ο άνεμος απόψε.
Πέρασα φυσώντας από τους γονείς του.
Τους είδα όπως ήταν. Τους είδα όπως θα γίνουν.
Τους είδα αφού χάθηκαν.
-Τι... -Και έχω απομείνει εγώ.
Τι σκέφτεσαι;
Μόνο ο άνεμος.
Τίποτα σπουδαίο.
Αλήθεια;
Κουράστηκα, Τζέικ. Το κρασί, μάλλον.
Ναι, ήπιες πολύ.
Ναι.
Είναι κατευναστικό, όπως ξέρεις.
Φυσικά.
Νομίζω ότι είναι σημαντικό να το έχουν υπόψη όλοι
πριν πάρουν αποφάσεις υπό την επήρειά του.
-Μια Γυναίκα Εξομολογείται. -Καταπληκτική ταινία.
Δεν ξέρω αν συμφωνώ.
Βλέπω ξανά και ξανά την ταινία για την εργασία μου την Τετάρτη.
Ένιωσα ένα δέσιμο
με τη Μέιμπελ.
Είναι ένας τόσο δυνατός, τρομερά αδικημένος χαρακτήρας.
Αλήθεια;
Νομίζω ότι...
η Μέιμπελ Λονγκέτι χαλιέται γιατί προσπαθεί να ικανοποιεί τους πάντες,
για να θεωρηθεί άλλη μία ηρωίδα-θύμα για την απελευθέρωση των γυναικών.
Αλλά μόνο από τους υπέρμαχους των γυναικών που μπορούν να δεχτούν
τυπικές διασκευές ως τέχνη. Η μεγαλοπρεπής Τζίνα Ρόουλαντς,
η κα Κασσαβέτη, είναι θαυμάσια ηθοποιός, δεν βγαίνει ποτέ εκτός ρόλου.
Συμφωνώ. Ήταν σπουδαία σ' αυτόν τον ρόλο.
Φαίνεται ότι διέθετε όλα τα...
Τώρα πλέον η ομορφιά της αρμόζει σε ρόλους πέραν αυτού της ενζενί.
Φαίνεται και μεγάλη και μικρή.
Η γκάμα των εκφράσεών της μετατρέπουν τη Μέιμπελ Λονγκέτι
από έναν εκθαμβωτικό πειρασμό σε μια θλιβερή μπεκρού.
Η Ρόουλαντς εξωτερικεύει τη σχιζοφρενική διάσπαση.
Βλέπεις την ουσία της Μέιμπελ μπροστά σου.
Ένας πανικός μπορεί να ξεσπά στο πρόσωπό της.
Η υποκριτική της Ρόουλαντς ισοδυναμεί με σπουδαίους άθλους,
ολόκληρη σειρά από Όσκαρ. Είναι εξαντλητικό.
Μπορεί να θεωρείται σπουδαία, αλλά δεν σου μένει κάτι στη μνήμη
επειδή κάνει πάρα πολλά.
Είναι η πιο παροδική μεγάλη παράσταση που έχω δει.
Μάλλον δεν ξέρω τι εννοείς με το παροδική.
Η Μέιμπελ θέλει να κόψει τις φλέβες της, ο Νικ βάζει τσιρότο στην πληγή.
Τόσο ηλίθιος συμβολισμός, που θες να γιουχάρεις.
Αλλά η διάρκεια της ταινίας σε ζαλίζει και μπορείς μόνο να γκρινιάξεις.
Οι λεπτομέρειες, που αποδεικνύουν την παθολογική φύση
των χαρακτήρων που περιβάλλουν τη Μέιμπελ
και δείχνουν την απομόνωσή της, γίνονται αντιθέτως αδύναμες, άκυρες στιγμές.
Είναι ασαφές αν οι χαρακτήρες είναι αναίσθητοι
ή αν ο Κασσαβέτης δεν έχει επίγνωση του τι κάνει.
Τα παιδιά μουρμουρίζουν ότι την αγαπούν.
Δεν έχεις ιδέα τι νόημα να βγάλεις εδώ.
Την παραχαϊδεύουν;
Αντιστρέφουν τους ρόλους και της φέρονται σαν ανασφαλές παιδί;
Ή είναι τόσο απροκάλυπτα στοργικοί όπως εκείνη;
Και τι γνώμη να σχηματίσουμε για τους διαρκείς ισχυρισμούς του Νικ;
Αυτή η λέξη αρμόζει εδώ;
-Καλύτερα να πεις δήλωση. -Και τα δύο ταιριάζουν. Ψάξ' το.
Τι γνώμη να σχηματίσουμε για τους διαρκείς ισχυρισμούς αγάπης;
Η ταινία είναι εντελώς μεροληπτική.
Σχεδίασαν τα πάντα, αλλά δεν προνόησαν.
Καταλαβαίνω τι εννοείς.
Είσαι σίγουρα ειδικός σε θέματα κινηματογράφου.
Ναι.
Είμαι.
Μάλλον με συγκίνησε...
η συμπόνια που της έδειξε ο Κασσαβέτης.
Νιώθω ότι η κοινωνία μας δεν διαθέτει την απαραίτητη καλοσύνη,
την προθυμία να κατανοήσει τις δυσκολίες των άλλων,
που αντιμετωπίζουν προβλήματα τα οποία προκαλούνται από...
Μια κοινωνία που σε αποξενώνει;
Δεν ξέρω. Μάλλον.
Ναι. Φαίνεται απελπιστικό.
Ποιο;
Όλα. Τα πάντα.
Σαν να νιώθεις γέρος,
το σώμα σου φθίνει, η ακοή σου, η όρασή σου.
Δεν βλέπεις και είσαι αόρατος.
Πήρες πολλές λάθος στροφές.
Το όλο ψέμα.
-Ποιο είναι το όλο ψέμα; -Δεν ξέρω! Ότι...
Ότι κάτι θα βελτιωθεί. Ότι ποτέ δεν είναι αργά.
Ότι ο Θεός έχει ένα σχέδιο.
-Ότι η ηλικία είναι ένας αριθμός. -Σκάσε.
Ότι...
το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή. Ότι...
ουδέν κακόν αμιγές καλού, γαμώτο!
Ότι υπάρχει...
Ότι υπάρχει κάποιος για όλους.
Τετριμμένα σχόλια.
Σκάσε, Μέιμπελ! Κάτσε κάτω, Μέιμπελ!
Ο Θεός μάς δίνει μόνο ό,τι μπορούμε να αντέξουμε.
Καλό παλικάρι ο Θεός.
Θες κάτι γλυκό;
Τι εννοείς;
-Επιδόρπιο. -Δεν φάγαμε γλυκό στη μαμά σου;
Νομίζω ότι υπήρχε ένα τεράστιο κέικ...
Ισχύει.
Μάλλον είμαι εθισμένος στη ζάχαρη.
Δεν ξέρω.
Με βοηθάει να μένω ξύπνιος.
Σίγουρα!
Θέλουμε τον Τζέικ ξύπνιο. Είναι πολύ επισφαλές.
Υπάρχει ένα Τάλσι Τάουν στην επόμενη έξοδο.
Τάλσι Τάουν;
Είναι ανοιχτό τώρα; Κάνει παγωνιά.
Είναι τέλειος καιρός για ένα παγωτό Μπρρρ.
Δεν νομίζεις;
Μάλλον.
Στο Τάλσι Τάουν πάμε
Παγωτό κερνάμε!
Τάλσι Τάουν.
Δεν το είχα σκεφτεί αυτό.
Τι λες να είναι το Τάλσι;
Έχει κλόουν...
οπότε θα 'λεγα πόλη τσίρκο.
Όπως εκείνο το μέρος...
όπου πάνε οι δευτεροκλασάτοι θίασοι εκτός σεζόν.
Υπό τον έλεγχο της κυρίας κλόουν;
Ναι, φοράει στέμμα.
Έχει στέμμα για κλόουν;
Μια καλοσυνάτη και δεκτική βασίλισσα κλόουν των παγωτών.
Φτιαγμένη από λακτόζη.
Δεν έχει δυσανεξία στη λακτόζη!
Είναι γλυκιά, αλλά ψυχρή.
Σαν τη μαμά σου.
-Τι εννοείς; -Τίποτα.
Δεν ξέρω γιατί το 'πα. Μου βγήκε.
-Θεώρησες τη μητέρα μου ψυχρή; -Όχι.
Ήταν υπέροχη, πραγματικά.
Γιατί δεν συμμερίζομαι την άποψη
ότι η μητέρα είναι η αιτία των ψυχολογικών προβλημάτων και αηδίες.
Είναι μισογυνιστικές μπούρδες. Φροϊδικές μαλακίες.
Είναι δελεαστικό
να έχεις κάποιον να τα φορτώσεις, όμως.
Τι να φορτώσεις;
Τα πάντα. Που νιώθεις κάπως. Που είσαι κάπως.
Είναι μισογυνιστικές μπούρδες. Φροϊδικές μαλακίες.
Ένα άτομο, ένας ενήλικας, πρέπει, σε κάποια φάση,
να αναλάβει την ευθύνη για το ποιος είναι.
Δεν νομίζεις;
Οι μητέρες είναι άνθρωποι με τον δικό τους πόνο.
Τη δική τους ιστορία παραμέλησης και κακοποίησης.
Όμως, τον 20ό αιώνα, τις κατηγόρησαν για κάθε γαμημένο παιδικό θέμα.
Τη σχιζοφρένεια, τον αυτισμό, τον ναρκισσισμό, την ομοφυλοφιλία.
Όχι ότι η ομοφυλοφιλία είναι παρόμοια με όλα τα άλλα.
-Προφανώς. -Φυσικά και όχι.
Αν πεις ότι η μητέρα φταίει για την ομοφυλοφιλία του παιδιού
υπονοείς ότι η ομοφυλοφιλία είναι κάπως αρνητική.
Απλώς εννοούσα ότι η ομοφυλοφιλία θεωρούταν παθολογική
στο Διαγνωστικό Εγχειρίδιο πριν το 1973
και μια μητέρα που παραχαϊδεύει τα παιδιά της
-συνήθως θεωρούταν υπαίτια. -Σωστά.
Είναι απαίσιο το πώς βάζουμε ταμπέλες στους ανθρώπους και τους απορρίπτουμε.
Κοιτάζω τα παιδιά που βλέπω στο σχολείο κάθε μέρα.
Βλέπω αυτά που εξοστρακίζονται.
Είναι διαφορετικά. Αταίριαστα.
Και βλέπω τις ζωές που θα ζήσουν εξαιτίας αυτού.
Μερικές φορές τα βλέπω χρόνια μετά, στην πόλη, στο σούπερ μάρκετ.
Καταλαβαίνω ότι ακόμα κουβαλούν το ίδιο φορτίο.
Σαν...
μαύρη αύρα.
Σαν μυλόπετρα.
Σαν ανοιχτή πληγή.
Τζέικ.
-Σκέφτομαι... -Ορίστε!
Βάρβαρες καιρικές συνθήκες.
Είναι βάρβαρο μέρος η γη του Τάλσι Τάουν.
Το κλίμα αλλάζει κι εδώ.
Έχεις διαβάσει το Ice;
-Δεν νομίζω. -Από την Άννα Καβάν;
Δεν νομίζω.
1967, είναι κάτι σαν μύθος για...
Ας τελειώνουμε. Κάνει παγωνιά.
Θέλω να δω ποιος δουλεύει απόψε.
Ξέρεις τους υπαλλήλους εδώ;
Μερικούς.
Κάνω στάση όταν επιστρέφω από τους γονείς μου.
Δεν συμπαθώ κάποιες που δουλεύουν εδώ, θέλω να σιγουρευτώ.
-Τι έχουν; -Δεν ξέρω.
Ο κόσμος μπορεί να είναι ψυχρός απέναντί μου.
-Θα περιμένω στο αμάξι. -Μίλα εσύ.
Δεν θα έρθουν αν ξέρουν ότι είμαι εγώ.
-Είναι κανείς εδώ; -Ένα λεπτό!
Το Ice...
διαδραματίζεται εν μέσω μιας περιβαλλοντικής καταστροφής,
που μετατρέπει τον κόσμο σε μια παγωμένη ερημιά.
Και το κύριο…
Γεια!
Γεια.
Μπορώ να βοηθήσω, κύριε;
Ναι, θα πάρω ένα Oreo Brrr.
Και εκείνος...
Το ίδιο.
Δύο, παρακαλώ.
Δύο ίδια.
Συγγνώμη, πρέπει να φύγουμε.
Μπορείτε να τα φέρετε το συντομότερο;
Συγγνώμη, γεια.
Συγγνώμη για τη μυρωδιά, περνάνε βερνίκι πίσω.
Βερνίκι;
Στα ράφια.
Κανένα πρόβλημα.
Την ξέρω την κοπέλα. Κάπου την έχω ξαναδεί, το πρόσωπό της.
Το εξάνθημά της, την ξέρω. Εδώ το έχω.
Μου 'ρχεται, όπως λέει ο Τζέικ.
Από κάπου την ξέρω.
Είμαι βέβαιη.
Έχει και γαμώ τις χιονοθύελλες.
-Εκπλήσσομαι που ανοίξατε με... -Γαμώ τις χιονοθύελλες
και γαμώ τα Μπρρρ επίσης.
Ναι, αυτό ακριβώς σκεφτόμουν κι εγώ.
Είσαι καλή.
Δεν είσαι σαν αυτές.
Σαχλή, κακιά και όμορφη.
Να 'σαι καλά.
Δεν το εννοούσα έτσι.
Μ' αρέσει η εμφάνισή σου.
Έχεις καλοσύνη και είσαι πολύ ελκυστική.
-Δεν το εννοούσα έτσι. -Εντάξει. Καταλαβαίνω.
Απλώς φαίνεται πως υπάρχει
κάποια σκληρότητα σε έναν συγκεκριμένο τύπο όμορφων.
Σ' εσένα όχι.
Ίσως υποφέρουν κι αυτές, οι όμορφες. Δεν ξέρω, ίσως…
Ίσως η ομορφιά τους τις κάνει να υποφέρουν.
Δεν είμαι ψυχίατρος.
Πολύ περίεργο αυτό που είπε. Φυσικά και δεν είναι ψυχίατρος.
Δεν μπορεί να 'ναι πάνω από 15.
Έβαλα μέχρι πάνω. Επειδή είσαι καλή.
Ευχαριστώ.
Οκτώ δολάρια, παρακαλώ.
Τζέικ;
Κράτα τα ρέστα.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ. Να 'σαι καλά.
Ανησυχώ.
Ορίστε;
Κακώς το λέω.
Είσαι καλά; Να φέρω βοήθεια;
Δεν είναι βερνίκι.
Δεν μυρίζει αυτό. Να το ξέρεις.
Τι εννοείς;
-Δεν χρειάζεται να πας. -Να πάω πού;
Μπροστά. Στον χρόνο.
Μπορείς να μείνεις εδώ.
Φοβάμαι πολύ.
Για ποιο πράγμα; Τι φοβάσαι;
-Φοβάμαι για σένα. -Ευχαριστώ.
Καληνύχτα! Προσοχή. Οι δρόμοι είναι επισφαλείς.
Πρόσεξες τα χέρια της κοπέλας;
-Ποιας κοπέλας; -Στο Τάλσι Τάουν.
Ποια κοπέλα; Ήταν πολλές.
Πολλές; Ήταν τρεις.
Πολλά είναι παραπάνω από δύο.
Αλήθεια;
-Ψάξ' το. -Μπορείς να μην το λες αυτό;
Τέλος πάντων, αυτή με το εξάνθημα στα χέρια της.
Δεν το πρόσεξα.
Κάνεις ηθελημένα τον ανίδεο.
-Δεν είχα τέτοιο σκοπό. -"Δεν είχα τέτοιο σκοπό".
Τέλος πάντων.
Πώς σου φαίνεται το Μπρρρ;
-Πολύ γλυκό; -Είναι γλυκό.
Πάντα ξεχνάω πόσο γλυκά είναι.
Λίγο είναι αρκετό.
Δεν νομίζω ότι μπορώ να φάω άλλο.
Δεν το ακούμπησες καν.
Είναι υπερβολικά γλυκό.
Ναι, είναι και πάρα πολύ.
-Κρυώνεις; -Ναι. Από το παγωτό, μάλλον.
Είμαστε στη μέση μιας χιονοθύελλας.
Τίνος ιδέα ήταν να σταματήσουμε στο Τάλσι Τάουν, μου λες;
Δεν λέω λέξη.
Πολύ παράξενο.
Είναι η τελευταία φορά που μπαίνω σε αμάξι με τον Τζέικ.
Σύντομα, όλα θα είναι μια μακρινή ανάμνηση.
Θα είμαστε σε διαφορετικά μέρη,
όταν θα θυμόμαστε το σημερινό.
Που γελάμε μαζί.
Ίσως να έχουμε μετανιώσει.
Ίσως ο χρόνος απαλύνει την πίκρα...
και θα λέμε ότι ήμασταν κάπως καλά.
Γιατί έπρεπε να τελειώσει; Και δεν υπάρχει γυρισμός.
Ποτέ δεν υπάρχει γυρισμός.
-Ξαφνικά σταμάτησες να μιλάς. -Βλέπω τη θύελλα.
Αν δεν μπορείς να πεις στον άλλον τι σκέφτεσαι,
δεν προμηνύεται αίσιο τέλος.
-Φαίνεται πως τελείωσες μ' αυτό. -Τι εννοείς;
Τζάμπα η στάση.
Θα μπορώ να λέω ότι έχω πάει στο Τάλσι Τάουν βραδιάτικα,
στη μέση του πουθενά και με χιονοθύελλα.
Είμαι η αγαπημένη σου κλόουν Από το Τάλσι Τάουν των παγωτών
Μη φοβάσαι, έλα μαζί Θα φάμε τόσο πολύ
Θα γελάσεις μεμιάς
Με την πρώτη μπουκιά
Βανίλια, σοκολάτα ή φράουλα
Είμαστε ανοιχτά μέρα και νύχτα
Αυτό δεν θα το ξανακάνω ποτέ.
Κάτι δήθεν διασκεδαστικό που δεν θα ξανακάνεις.
-Ναι. -Το έχεις διαβάσει;
Ποιο;
Είναι βιβλίο με δοκίμια του Ντέιβιντ Γουάλας.
Όχι. Δεν το 'χω διαβάσει.
Είναι βιβλίο με δοκίμια.
Όχι. Δεν το 'χω διαβάσει.
Να βρούμε κάπου να τα πετάξουμε.
Θα λιώσουν και θα κολλάνε τα κύπελλα.
Εντάξει.
Έχει ένα δοκίμιο για την τηλεόραση.
Οι όμορφοι άνθρωποι αρέσουν...
Είναι πιο ευχάριστο να κοιτάς τους όμορφους
παρά τους άσχημους.
Αλλά όταν μιλάμε για τηλεόραση,
ο συνδυασμός του αριθμού των τηλεθεατών και της σιωπηλής επικοινωνίας
ανάμεσα σε εικόνες και θεατές ενισχύει την προτίμησή μας στο ωραίο
και υπονομεύει την αίσθηση ασφάλειας των θεατών
μπροστά στα βλέμματα.
Αυτό είναι από το δοκίμιο.
Είναι ενδιαφέρον.
Αυτοκτόνησε.
Ναι, νομίζω ότι το ήξερα αυτό.
Ναι, όλοι το ξέρουν.
Ακόμα κι όσοι δεν ξέρουν τίποτα για τον Ντέιβιντ Γουάλας,
ούτε έχουν διαβάσει έργα του.
Η αυτοκτονία γίνεται η ιστορία.
Η μυθολογία.
Το δίδαγμα. Είναι αποκρουστικό.
Είναι αποκρουστικό.
Δεν ξέρουμε πώς να είμαστε άνθρωποι πια.
Ποιος δεν ξέρει;
Η κοινωνία μας, ο πολιτισμός μας, οι άνθρωποι.
Ό,τι κι αν είναι αυτό.
Οποιοσδήποτε από εμάς.
Έχεις διαβάσει ποτέ Γκι Ντεμπόρ;
-Η Κοινωνία του Θεάματος; -Ακριβώς. Ναι.
Ναι. Φυσικά.
Ο Ντεμπόρ λέει...
"Το θέαμα δεν μπορεί να γίνει κατανοητό απλώς ως οπτικό τέχνασμα
που κατασκευάζεται από τα ΜΜΕ.
Είναι κοσμοθεωρία
-που έχει υλοποιηθεί". -Δες τον κόσμο μέσα από αυτό το γυαλί,
έχει ήδη ερμηνευθεί για μας.
Και μολύνει το μυαλό μας. Γινόμαστε αυτό.
Σαν ιός.
Άκου, αυτά τα πράγματα που λιώνουν με τρελαίνουν.
Τα πάντα θα αρχίσουν να κολλάνε.
Έχεις καμία πλαστική σακούλα;
-Μια χαρτοπετσέτα; -Τίποτα τέτοιο.
Θέλω να βρω κάπου να τα πετάξω.
Δεν βλέπω τίποτα εδώ τριγύρω.
Ξέρω έναν μικρό δρόμο μπροστά μας.
Θα έχει σκουπιδοτενεκέ.
Δεν ξέρω. Καλύτερα να πάμε σπίτι.
-Στη φάρμα; -Όχι. Στην πόλη.
Ανησυχώ ότι θα αποκλειστούμε.
Αν βγούμε από τον κεντρικό και αποκλειστούμε, πάει.
Δεν θα νιώθω καλά αν δεν τα ξεφορτωθώ. Θα μου τριβελίζει το μυαλό.
Εντάξει; Σκατά.
Σκατά.
Έλα τώρα! Δεν είναι...
Δεν είναι τίποτα το σοβαρό.
Αλήθεια.
Το ξέρω, Έιμς.
-Έιμς; -Το ξέρω.
Βγαίνει από το Έιμι;
Δεν μου ακούγεται σωστό.
Δεν μοιάζει με το όνομά μου. Ούτε με το παρατσούκλι μου.
Πάμε από εδώ λιγάκι.
Θα δεις και το λύκειό μου.
Ο δρόμος καταλήγει σε ένα λύκειο;
Στο δικό μου, όπου πέρασα κάθε βασανιστική μέρα.
Για πολύ καιρό.
Για πολύ καιρό, γαμώτο μου.
Μπορούμε να γυρίσουμε; Κάτι δεν μου αρέσει.
Δεν καταλαβαίνω. Ένα λύκειο είναι.
Δεν μ' αρέσει.
Δεν μπορώ να γυρίσω. Ο δρόμος είναι στενός.
Θα πάω στο σχολείο, θα πετάξουμε τα κύπελλα και θα φύγουμε.
Όχι, δεν ξέρω τι είναι αυτό.
Δεν μου φαίνεται λογικό. Πώς έρχονται τα σχολικά λεωφορεία;
Είναι επαρχιακό λύκειο.
Ναι, μεγάλωσα σε φάρμα. Πήγα σε επαρχιακό λύκειο.
Είχαμε μια κανονική είσοδο
με στρωμένο δρόμο, ρε γαμώτο.
Όλα είναι μια χαρά. Έχουν χρώμα.
Αυτό πρέπει να καταλάβεις.
-Έχουν χρώμα; -Χρώμα από τη διάθεση, το συναίσθημα,
τα βιώματά μας.
Δεν υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα.
Δεν υπάρχει χρώμα στο σύμπαν.
Σωστά; Μόνο στον εγκέφαλό μας.
Ηλεκτρομαγνητικές συχνότητες που χρωματίζει ο εγκέφαλος...
Φυσικός είμαι, ξέρω τι είναι το χρώμα.
Ναι, εννοείται.
Ξέρεις.
Τα χρώματα είναι έργο του φωτός.
Είναι έργο και βάσανο.
Είναι πανέμορφο.
Δεν μιλάει η φυσικός,
αλλά η ποιήτρια μέσα σου.
Ποιήτρια είμαι άλλωστε.
Είσαι. Είναι πανέμορφο.
-Ο δρόμος φαίνεται υπερβολικά μακρύς. -Έτσι φαίνεται.
Αυτή είναι η λέξη κλειδί. Και ο χρόνος υπάρχει μόνο στον εγκέφαλο.
-Κι όμως γερνάμε. -Όλο και περισσότερο.
Τουλάχιστον έτσι φαίνεται.
Μερικές φορές νιώθω πολύ νεότερος
απ' ό,τι είμαι. Νιώθω σαν παιδί.
Μέχρι να κοιτάξω σε καθρέφτη.
-Καλύτερα να 'σαι νέος; -Ναι.
Έτσι νομίζω. Είναι αξιοθαύμαστο.
Τα νιάτα είναι αξιοθαύμαστα;
Πώς θαυμάζεις κάποιον για την ηλικία του;
Σαν να θαυμάζεις ένα συγκεκριμένο σημείο σε ένα ρυάκι.
Τα νιάτα έχουν υγεία,
πιο πολλή ευστροφία,
είναι πιο διασκεδαστικά.
Πιο ελκυστικά, αισιόδοξα.
Σαν διαφήμιση της Coca-Cola.
Σχεδόν όλα τα πρωτοποριακά επιτεύγματα
στην επιστήμη και στις τέχνες γίνονται από νέους.
Οι ηλικιωμένοι είναι οι στάχτες της νιότης.
Άκου, Τζέικ, νομίζω ότι πρέπει...
Ορίστε!
Δεν περίμενα κάτι τόσο τεράστιο.
Εκατόν τριάντα τάξεις,
γυμναστήριο, δύο αποδυτήρια, αγοριών και κοριτσιών,
αμφιθέατρο, δέκα μπάνια, έξι διοικητικά γραφεία,
το σαλόνι των καθηγητών, κέντρο συμβουλευτικής.
Είναι περιφερειακό, εξυπηρετεί 11 πόλεις.
-Το ξέρεις το λύκειό σου. -Απ' έξω κι ανακατωτά.
-Κάποιος είναι εδώ. -Για συντήρηση;
Ο επιστάτης ίσως; Μπορεί.
Τι;
Εκεί.
Ένας κάδος. Το ήξερα. Επιστρέφω αμέσως.
Έλα! Ναι!
Πού ήσουν;
Ο κάδος ήταν γεμάτος αλάτι στρώσης.
Για τον πάγο.
Θυμήθηκα ότι έχει...
έναν κάδο από την άλλη, στις ράμπες φόρτωσης.
-Αποστολή εξετελέσθη. -Πάμε.
Έχει υγρασία.
Είναι γαλήνια.
Μάλλον τρομαχτικά θα 'λεγα.
-Διαφωνώ. -Θέλω να φύγω.
-Γιατί βιάζεσαι ξαφνικά; -Ξαφνικά;
Σαν χαλασμένο γραμμόφωνο όλη νύχτα σου λέω ότι θέλω να πάω σπίτι.
Σου έδωσα 40 λόγους που πρέπει να επιστρέψω απόψε.
-Μάλλον έχεις δίκιο. -Μάλλον;
Απλώς σκέφτηκα ότι...
είναι ήσυχα εδώ.
"Κάνει κρύο έξω".
Σοβαρά;
Θα μου πεις ένα τραγούδι βιασμού;
Δεν είναι τραγούδι βιασμού.
Λέει ότι θέλει να φύγει. Κι αυτός την αγνοεί.
Πώς το λες αυτό;
Θέλει να μείνει. Απλώς φοβάται
-τι θα πει ο κόσμος. -Τον ρωτάει "Τι έριξες στο ποτό μου;"
Χριστέ μου. Το τραγούδι γράφτηκε το 1936.
Δεν μιλάει για το χάπι του βιασμού!
Έχει δεν έχει χάπι, προσπαθεί να χαλαρώσει τις άμυνές της με αλκοόλ.
Τέλος πάντων, είχαν άλλα τη δεκαετία του '30.
Είναι τραγούδι για τον εξαναγκασμό.
Δεν ξέρω γιατί θυμώνεις.
Θέλω να πάω σπίτι.
-Στο αγρόκτημα; -Όχι στo κωλοαγρόκτημα, στο σπίτι μου!
Τζέικ, στο σπίτι μου!
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Τη ρωτάει γιατί πληγώνει τον εγωισμό του,
λες και είναι δουλειά της να τον κάνει να νιώσει ελκυστικός.
Ανεξάρτητα από τις επιθυμίες της, λες και είναι ευθύνη της.
Το καταλαβαίνω αυτό.
Με έπεισες. Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Δεν πειράζει.
-Χριστέ μου. -Τι;
Κάποιος μας κοιτούσε.
-Δεν είδα κανέναν. -Μας κοιτούσε.
Σαν ανώμαλος, ρε γαμώτο.
-Πάμε. -Πίστεψέ με, ξέρω πολύ καλά
το συγκεκριμένο ύφος.
Τζέικ, τι διάολο σημαίνει αυτό;
-Θα τ' ακούσει τώρα. -Τζέικ, μη γίνεσαι γελοίος.
-Είναι απαράδεκτο. -Τζέικ, πάμε.
Όχι. Επιστρέφω αμέσως.
Αυτό είναι...
-Απαράδεκτο. Έρχομαι. -Σε παρακαλώ! Πάμε.
Τζέικ! Μη, σε παρακαλώ!
Τζέικ!
Σκατά!
Δεν έπρεπε να έρθω.
Γαμώτο!
Είναι δύσκολο να πεις όχι. Δεν το 'ξερα.
Είναι πιο εύκολο να πεις ναι.
Τέλος πάντων, αιφνιδιάζεσαι.
Ακούς "Μου δίνεις το τηλέφωνό σου;" Πιο εύκολα ξεμπερδεύεις με ένα ναι
και το ναι γίνεται πιο πολλά ναι και ξανά ναι.
Δεν είναι τέρας...
Τζέικ;
Δεν σε δέρνει.
Σωστά;
Σίγουρα το σεξ ήταν καλό.
Τουλάχιστον κάποιες φορές.
Πόσο...
Πόση ώρα θέλει για να πάθεις υποθερμία;
Δεν είναι κι άσχημος τρόπος να φύγω αν πρέπει.
Τζέικ;
Τζέικ!
Σκατά!
Θεέ μου.
Κωλάμαξο! Σκατά!
Σκατά!
Θεέ μου.
Τζέικ;
Τζέικ, θέλω να φύγω. Σε παρακαλώ.
Γεια σας.
Συγγνώμη. Ήρθε το αγόρι μου εδώ.
Νομίζω ότι πήγαινε σχολείο εδώ παλιά.
Ίσως τον ξέρετε, δεν...
Δεν ξέρω αν ήσασταν εδώ όταν ήταν μαθητής.
Δηλαδή, πού να ξέρω; Τέλος πάντων...
Δεν έχετε δει κανέναν εδώ, έτσι;
Πώς είναι το αγόρι σου;
Δύσκολα περιγράφονται οι άνθρωποι.
Έχει περάσει καιρός, ίσα που θυμάμαι.
Θέλω να πω...
Δεν μιλήσαμε καν.
Δεν ξέρω καν αν τον συγκράτησα. Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι.
Ήμουν εκεί με την κοπέλα μου...
Γιορτάζαμε την επέτειό μας,
μπήκαμε για ένα ποτό και ένας τύπος με κοιτούσε συνέχεια.
Είναι μπελάς.
Οι κίνδυνοι του επαγγέλματος όταν είσαι γυναίκα.
Ούτε για ποτό δεν πας χωρίς να σε κοιτάζουν.
Ήταν φρικιό! Με καταλαβαίνετε;
Θυμάμαι να σκέφτομαι "Μακάρι να ήταν εδώ το αγόρι μου".
Που είναι κάπως θλιβερό.
Ο μόνος τρόπος που κάποιος σε αφήνει ήσυχη είναι αν είσαι με άλλον.
Σαν να σε έχουν κατοχυρώσει. Σαν να είσαι ιδιοκτησία.
Τέλος πάντων, δεν μπορώ…
Δεν θυμάμαι πώς είναι.
Θα 'πρεπε;
Δεν έγινε τίποτα.
Ίσως ήταν…
Νομίζω ότι ήταν…
Μία από τις χιλιάδες παρόμοιων ανούσιων επαφών στη ζωή μου.
Σαν να μου ζητάς να περιγράψω ένα κουνούπι που με τσίμπησε
ένα βράδυ πριν από 40 χρόνια!
Δεν είδατε κάποιον να ταιριάζει στην περιγραφή, ε;
Δεν είδα κανέναν.
Εντάξει.
Εκτός από σένα, δηλαδή. Σε βλέπω.
Ανησυχώ λίγο γι' αυτόν.
Δεν είναι ανάγκη.
Είναι ασφαλής αν είναι εδώ.
Είμαστε ασφαλείς εδώ.
Είναι ήσυχα.
Μπορώ να ψάξω να τον βρω;
Βγάλε όμως τα παπούτσια σου. Μόλις σφουγγάρισα.
Είναι δικές σας.
Γεια.
Ναι. Γεια.
Τζέικ;
Έλα μαζί μου
Είμαι η αγαπημένη σου κλόουν Από το Τάλσι Τάουν των παγωτών
Μη φοβάσαι, έλα μαζί Θα φάμε τόσο πολύ
Θα γελάσεις μεμιάς
Με την πρώτη μπουκιά
Βανίλια, σοκολάτα ή φράουλα Είμαστε ανοιχτά μέρα και νύχτα
Έλα.
Έλα μαζί μου.
Είναι ωραία όταν σταματήσεις να στενοχωριέσαι που είσαι γουρούνι,
ή, χειρότερα, ένα γουρούνι γεμάτο σκουλήκια.
Κάποιος πρέπει να είναι αυτό το γουρούνι, έτσι;
Ας είσαι εσύ. Είναι τι θα σου τύχει.
Παίζεις με ό,τι φύλλο σού κάτσει. Το αξιοποιείς. Και προχωράς.
Δεν ανησυχείς καθόλου.
Κλαίω μ' αυτό το τραγούδι.
Πάντα μ' άρεσε.
Υπάρχει καλοσύνη στον κόσμο, να ξέρεις. Πρέπει να ψάξεις, υπάρχει.
-Είσαι καλός. -Εξελίσσομαι.
Ακόμα και τώρα. Ως φάντασμα. Ως ανάμνηση.
Ως σκόνη. Όπως εσύ.
Είμαστε ίδιοι.
Όλα είναι ίδια αν κοιτάξεις προσεκτικά.
Ως φυσικός, το ξέρεις.
Εσύ, εγώ, οι ιδέες. Είμαστε όλοι ένα και το αυτό.
Έλα να σε ντύσουμε.
Ευχαριστώ.
Δέχομαι.
Δέχομαι...
τα πάντα.
Δέχομαι την αναγνώρισή σας, αυτό το βραβείο.
Δέχομαι ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Που αυτό το βραβείο εμφανίζεται κοντά στο τέλος μιας καρποφόρας ζωής,
ως αναγνώριση του έργου μου
πριν από δεκαετίες.
Η αναζήτησή μου με ταξίδεψε στο φυσικό, στο μεταφυσικό,
στο ψευδαισθητικό,
και τούμπαλιν.
Έκανα την πιο σημαντική ανακάλυψη της καριέρας μου,
την πιο σημαντική ανακάλυψη της ζωής μου.
Μόνο στις μυστηριώδεις εξισώσεις της αγάπης...
υπάρχουν λογικές εξηγήσεις.
Βρίσκομαι σήμερα εδώ χάρη σ' εσάς.
Είστε ο λόγος της ύπαρξής μου.
Είστε όλοι οι λόγοι μου.
Ευχαριστώ.
Το πάτωμα τρίζει
Οι τριγμοί της πόρτας
Ένα ποντίκι του αγρού Μασάει μια σκούπα
Και κάθομαι μόνος μου
Σαν ιστός αράχνης σε ένα ράφι
Μόνος μου
Σε ένα μοναχικό δωμάτιο
Μα όταν το φεγγάρι προβάλλει στο παραθύρι
Και γλιστράει από ένα δοκάρι Και πέφτει στο κρεβάτι μου
Τότε, η σκιά του δέντρου
Ξεκινάει χορό στον τοίχο
Ένα όνειρο αρχίζει να χορεύει Στο μυαλό μου
Και όλα αυτά που εύχομαι
Γίνονται πραγματικότητα
Κι εγώ είμαι καλύτερος από αυτόν Τον ξερόλα τον αγελαδάρη
Που νομίζει ότι είναι καλύτερος από μένα
Και το κορίτσι που θέλω Δεν φοβάται τα χέρια μου
Και τα δικά της μαλακά χέρια με ζεσταίνουν
Και τα μακριά, μπερδεμένα μαλλιά της
Πέφτουν στο πρόσωπό μου
Σαν τη βροχή
Στην καταιγίδα!
Το πάτωμα τρίζει
Οι τριγμοί της πόρτας
Και ένα ποντίκι αρχίζει Να μασάει μια σκούπα
Και ο ήλιος ταράζει τα μάτια μου
Ήταν όλα ψέματα!
Ξύπνησα
Σε ένα μοναχικό δωμάτιο
Δεν θα ονειρεύομαι πια τα χέρια της
Δεν θα την αφήσω μόνη
Πάω έξω
Να βρω μια νύφη
Να βρω μια γυναίκα που θα λέω
Ότι είναι δική μου
Υποτιτλισμός: Μαρία Μπαρδάνη