Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
โลก
ที่อยู่อาศัยของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ อีกมากมายที่มีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
มันเป็นสถานที่ที่น่าอยู่
เมื่อพูดถึงอนาคต ของดาวเคราะห์ดวงน้อยของเรา…
คำเตือนสุดอันตราย เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
หายนะทางธรรมชาติอย่างเฮอร์ริเคนหรือไฟป่า…
ความเสื่อมทรามที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในธรรมชาติกำลังคุกคามมนุษยชาติ
การสูญพันธุ์ครั้งที่หกได้…
มีข่าวร้ายมากมายเกี่ยวกับโลกของเรา
มันหนักหนาเหลือเกิน
ความกลัวว่าเรากำลังมุ่งหน้าสู่หน้าผา…
ทำให้พวกเราส่วนใหญ่อยู่ในภาวะอััมพาต
ความจริงก็คือ…
ผมยอมแพ้ไปแล้ว
และมีความเป็นไปได้สูงว่าคุณก็ยอมแพ้เหมือนกัน
แต่ถ้ามันมีอีกเส้นทางอยู่ล่ะ
(รายการสัตว์สูญพันธุ์)
นี่คือเรื่องราวของทางออกง่ายๆ หนทางเยียวยาโลกของเรา
และเอาสายพันธุ์ของเรา ออกจากรายการสัตว์สูญพันธุ์
(มนุษย์)
อันที่จริง ทางออกที่ผมกำลังพูดถึง อยู่ใต้เท้าเรานี่เอง
และ…
มีอยู่นานเป็นชาติแล้ว
เราเรียกมันว่า ดิน ปฐพี
หรือพื้นดิน
และเนื่องจากขนาดที่ใหญ่โตของมัน
และความสามารถของมันในการกักเก็บ ก๊าซเรือนกระจกปริมาณมหาศาล
ดังนั้นมันอาจเป็นเพียงสิ่งเดียว
ที่รักษาสมดุลสภาพภูมิอากาศของเรา
เติมแหล่งน้ำสะอาดของเราให้เต็ม
และหล่อเลี้ยงโลกได้
นั่นคือเหตุผลที่คนบางคน เร่งรีบที่จะช่วยดินของเรา
โดยหวังว่าดินของเราอาจจะ…
ช่วยเรา
ผมเป็นนักปฐพีวิทยาอนุรักษ์ธรรมชาติ
ผมไปมาแล้วทุกรัฐ
ตั้งแต่อะแลสกา ยันเปอร์โตริโก ยันฮาวาย
เคยมีคนเชิญผมไปพูด
ที่ยุโรป ออสเตรเลียด้วย
แต่ผมไม่เคยมีเวลาเลย
ถ้าเราทำให้ดินดี เราจะสามารถแก้ไขปัญหาได้มากมาย
(ทัวร์อนุรักษ์ธรรมชาติ)
ดินที่สมบูรณ์นำไปสู่พืชที่สมบูรณ์
พืชสมบูรณ์ สัตว์สมบูรณ์ มนุษย์สมบูรณ์ น้ำสมบูรณ์
สภาพภูมิอากาศสมบูรณ์
วันนี้จะประกอบด้วยสิ่งเหล่านี้
เรียนรู้ว่าดินทำงานยังไง
และเรียนรู้วิธีการทำไร่แบบที่ธรรมชาติทำ
ผมได้เรียนรู้ว่าหน้าที่ของผมคือการหย่อนเมล็ดพืช
และยิ่งคุณทำไร่แบบธรรมชาติมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งลดปัจจัยการผลิตของคุณได้มากขึ้น
และยิ่งทำเงินได้มากขึ้นเท่านั้น
มันคือสิ่งที่ผมอยากทำ
ง่ายๆ แค่นั้นเลย
อันที่จริง นี่อาจเป็นหนึ่ง…
ผมเคยอยู่มาสี่หรือห้ารัฐ
ทุกที่ที่ผมไปทำงาน เรายังคงมีปัญหาเดิมๆ
การกร่อนอย่างรุนแรง
การกร่อนคือเวลาที่ดินกลายเป็นฝุ่น
การกร่อนอย่างรวดเร็วเริ่มเกิดขึ้นนานมาแล้ว เมื่อมนุษย์พัฒนาคันไถขึ้น
เป้าหมายของมันคือเพื่อ ทำให้ดินแยกจากกันเพื่อหว่านเมล็ดพืช
ในยุคสัมฤทธิ์ พื้นที่ขนาดใหญ่ทั่วเมือง
ถูกไถพรวนเพื่อหว่านเมล็ดพืช
แต่เมื่อดินของพวกเขากร่อน อาณาจักรที่เคยยิ่งใหญ่เหล่านั้น…
ก็หายไปกับฝุ่น
แต่เราไม่ต้องมองย้อนกลับไปหลายพันปี
เพื่อให้เห็นอันตรายของการกร่อนหรอก
ในทศวรรษที่ 1930 อเมริกาประสบกับ
หายนะทางธรรมชาติจากฝีมือมนุษย์ ครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
มันถูกเรียกว่า…
ดัสต์โบวล์
โดยส่วนมากเกิดจากการที่ชาวไร่ไถพรวน พื้นที่ราบแถบมิดเวสต์ที่ครั้งหนึ่งเคยอุดมสมบูรณ์
และปล่อยดินทิ้งไว้ไม่มีอะไรกำบัง
ช่วงปลายปี 1934
พื้นที่เพาะปลูกประมาณ 800,000 ล้านตร.กม. เสียหายอย่างถาวร
ในการนั่งรถไฟไปเยือนเมืองต่างๆ
ประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
ได้เห็นความเสียหาย ของดินอเมริกาด้วยตาตัวเอง
เขาตอบสนอง
ด้วยการตั้งหน่วยงานอนุรักษ์ดิน มากอบกู้ดินของประเทศ
สิ่งที่ผมได้เห็น…
ยืนยัน…
สิ่งที่ผมเชื่อมานานมาแล้ว…
ว่าเราจะชนะปัญหานี้ได้
มันเกี่ยวข้องกับการวางแผน ให้ความร่วมมือกับธรรมชาติ
แทนที่จะทำสิ่งที่เราเคยทำในอดีตต่อไป
ด้วยการพยายามต่อต้านธรรมชาติ
วิธีการไถพรวนยังคงดำเนินต่อมาจนทุกวันนี้
แต่หน่วยงานอนุรักษ์ดิน ของแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ก็เช่นกัน
มันกลายเป็นส่วนหนึ่ง ของกระทรวงเกษตรสหรัฐฯ
และตอนนี้มีชื่อว่า หน่วยงานอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ
หรือเอ็นอาร์ซีเอส
เราต้องการให้น้ำไหลผ่านพืชที่มีชีวิต
ปัจจุบัน เจ้าหน้าที่ภาคสนาม ของเอ็นอาร์ซีอย่างเรย์
พยายามสอนชาวไร่ชาวนาให้ลดการไถพรวน…
จุลินทรีย์อาศัยอยู่ในนั้นและนั่นเรียกว่าวงรูพรุน
และลดการพ่นสเปรย์ สารเคมีอุตสาหกรรมที่ทำลายดิน
การไถพรวนคือสิ่งหนึ่ง
ที่ล่วงล้ำมากที่สุดที่เราทำในการเกษตรยุคใหม่
มันไม่เป็นมิตรกับเรา
สารนั้นเรียบง่าย
แต่การนำสารนั้นออกไป
ยากทีเดียว
เรามีปัญหาสังคม
เรามีปัญหาด้านการศึกษา
และตราบใดที่เรายังแก้ปัญหาพวกนั้นไม่ได้ เราก็แก้ปัญหาระบบนิเวศของเราไม่ได้
ผมอยู่ในเอ็นอาร์ซีเอามา 31 ปี
ค่อนข้างน่าทึ่งสำหรับผมขณะที่ผมสอนทั่วประเทศ
ผมคิด "โห ผู้ผลิตของเราไม่รู้จริงๆ ว่าดินทำงานยังไง"
พวกเขาไม่เข้าใจหลักการ ของระบบนิเวศขั้นพื้นฐาน
ทุกอย่างควบคุมโดยคาร์บอน
เราสร้างมาจากคาร์บอน จุลินทรีย์ในดินควบคุมโดยคาร์บอน
คาร์บอนคือเครื่องยนต์ขับเคลื่อน
มันควบคุมระบบ
แต่เมื่อพูดถึงบทบาทของคาร์บอนในโลกของเรา
ก็มีความสับสนอยู่นิดหน่อย
พูดให้เจาะจงก็คือคาร์บอนไดออกไซด์เป็นก๊าซ
เราหายใจมันออกมา
และพืชหายใจมันเข้าไป
เรายังสร้างคาร์บอนไดออกไซด์ จากการเผาผลาญเชื้อเพลิงฟอสซิลด้วย
แต่คาร์บอนไม่ได้ไม่ดี
ความจริง มันคือพื้นฐานสำหรับทุกชีวิตบนโลก
ตอนนี้มีแนวโน้มว่าเราจะทำสงครามกับคาร์บอน
คาร์บอนคือตัวร้าย
และผมคิดว่านีคือโอกาสที่เสียไป
คาร์บอนคือตัวดีครับ
เราคือคาร์บอน
ผมเป็นคาร์บอน 16 เปอร์เซ็นต์ และคาร์บอนทั้งหมดมาจากการกินผัก
และสิ่งต่างๆ ที่กินผัก
พืชใช้แสงอาทิตย์เป็นพลังงาน
และมันดึงคาร์บอนไดออกไซด์ ออกมาจากชั้นบรรยากาศ
เปลี่ยนมันเป็นเชื้อเพลิงคาร์บอน
นั่นคือสิ่งที่ทำให้พวกมันเติบโต
(คาร์บอนไดออกไซด์ ออกซิเจน คาร์บอน)
แต่ 40 เปอร์เซ็นต์ของเชื้อเพลิงคาร์บอนนั้น พวกมันส่งลงไปที่ราก
พวกมันปล่อยให้เชื้อเพลิงคาร์บอน ซึมออกไปยังจุลินทรีย์ดินด้วยวิธีที่มีกลยุทธ์มาก
พืชป้อนคาร์บอนให้จุลินทรีย์ดินเป็นอาหาร
และจุลินทรีย์ดินก็เอาธาตุอาหารมาให้พืช
และในกระบวนการทั้งหมดนั้น
จุลินทรีย์ดินเหล่านั้น สร้างกาวคาร์บอนจากเชื้อเพลิงคาร์บอน
และพวกมันสร้างที่อยู่อาศัยในดิน
พวกมันสร้างโพรงเล็กๆ ในดิน เพื่อควบคุมการไหลเวียนของอากาศและน้ำ
และนั่นคือหนึ่งในหลายวิธี ที่คาร์บอนได้รับการซ่อมแซมในดิน
พูดอีกอย่างก็คือ ดินมีความสามารถพิเศษ
ในการกักเก็บคาร์บอนไดออกไซด์ จากชั้นบรรยากาศ
เป็นเรื่องใหญ่นะนั่น
และที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นคือ
ดินประกอบด้วยจักรวาลแห่งสิ่งมีชีวิตทั้งจักรวาล
ผมเรียนมหาวิทยาลัยหลายปี และผมเรียนวิทยาศาสตร์ดิน ผมยังไม่รู้เลย
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าดินทำงานยังไง
มันมีชีวิต
ในดินที่สมบูรณ์ทุกกำมือ
มีจำนวนสิ่งมีชีวิต
มากกว่าจำนวนคนที่เคยอาศัยอยู่บนโลกซะอีก
และสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นกำลังย่อย อินทรียวัตถุที่อยู่ในดิน
และทำให้สารอาหารอยู่ในรูปแบบที่พืชต้องการ
เมื่อเปรียบเทียบความหลากหลาย ทางชีวภาพของจุลินทรีย์ดิน
กับความหลากหลายทางชีวภาพของจุลินทรีย์ ที่ตอนนี้เราเห็นในตัวมนุษย์
เรามีเซลล์แบคทีเรียในร่างกายเรา มากกว่าที่เรามีเซลล์มนุษย์ซะอีก
ใช่ครับ เราเป็นมนุษย์ประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์ และเป็นจุลินทรีย์ 99 เปอร์เซ็นต์
มันคือความจริง
อาหารที่เรากิน
จริงๆ แล้วเราเคี้ยว และทำให้อาหารนั้นกลายเป็นชิ้นเล็กๆ
ซึ่งแบคทีเรียในท้องเราจะมากินมันอีกที
สมมติว่าคุณกินเคล…
เวลาที่คุณกินเคล
ร่างกายคุณไม่ได้บริโภคเคล
แบคทีเรียต่างหากที่บริโภคเคล
และคุณได้รับพลังงานจากสิ่งที่แบคทีเรีย ย่อยและปล่อยออกมา
จากการบริโภคเคลนั้น
กุญแจสู่ความแข็งแรงคือการกินดิน
ผมหมายความว่าเราต้องกิน
สิ่งที่อยู่ในดิน ที่ถูกส่งต่อไปยังพืช
เราถึงจะกินและสร้างความแข็งแรงได้
สามีฉันมีอาชีพเป็นนักกีฬา
เขาเลยอยากให้ร่างกายของเขา
ได้รับสารอาหารที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เขาจะได้เล่นกีฬาได้ดี
ผมใช้ร่างกายหนักมากตลอดฤดูกาลแข่งขัน
สิ่งที่ผมไม่อยากทำเลย คือการกินอาหารจำนวนมาก
ที่ผมไม่สามารถย่อยได้อย่างเหมาะสม
ที่จะไม่ใช่สารอาหารที่ผมต้องการ
เพื่อใช้ซ่อมแซมและสร้างร่างกายผมขึ้นใหม่ แบบที่มันควรเป็น
และแน่นอน คุณภาพของดินนั้นสำคัญมาก
เพราะนี่คือจุดเริ่มต้นของคุณภาพของอาหาร
คุณภาพของอาหารนั้น
นำมาซึ่งสุขภาพที่มีคุณภาพ
ทุกอย่างล้วนมาจากดิน ตัวแม่เลย
สุขภาพของเรา และสุขภาพของโลกเรานั้นเชื่อมโยงกัน
ถ้าเราเลือกอาหารที่ดีต่อสุขภาพ
มันมีการแลกเปลี่ยน
เราไม่ได้แค่รู้สึกดีขึ้น สุขภาพดีขึ้น แต่โลกก็สุขภาพดีขึ้นด้วย
การดูแลจุลินทรีย์ในดินนั้น จำเป็นต่อสุขภาพของมนุษย์
แต่การใช้สารเคมีเป็นพิษพ่นดิน
เป็นคนละเรื่องเลยละ
ดินทั้งหมดของเราที่อยู่ภายใต้ การทำเกษตรกรรมด้วยสารเคมีแบบดั้งเดิม
แทบจะไม่มีจุลินทรีย์อยู่แล้ว
การใช้สารเคมีเป็นพิษพ่นดิน
ฆ่าจุลินทรีย์ที่เราต้องการ ให้มอบความแข็งแรงให้เรา
และดึงคาร์บอนจากชั้นบรรยากาศ
ยิ่งไถพรวนมากเท่าไหร่ ดินก็ยิ่งอ่อนแอมากเท่านั้น
และเกษตรกรยิ่งรู้สึกถูกบังคับ ให้ใช้สารเคมีมากขึ้นด้วย
นี่คือวงจรอุบาทว์
ของเกษตรอุตสาหกรรม
และวงจรนั้นถูกพัฒนาขึ้นเพราะสงคราม
ต้นกำเนิดของเกษตรอุตสาหกรรม
เริ่มต้นจากนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน ชื่อฟริตซ์ ฮาเบอร์
ฮาเบอร์คิดค้นวิธีการ ผลิตปุ๋ยไนโตรเจนสังเคราะห์
ที่ช่วยเพิ่มการผลิตอาหาร
การค้นพบทางวิทยาศาสตร์ ที่ยิ่งใหญ่อีกอย่างของเขา
คือการสร้างสารพิษที่มีชื่อว่ายาฆ่าแมลง
ฮาเบอร์ใช้ยาฆ่าแมลงของเขา เป็นอาวุธเคมีชิ้นแรกในประวัติศาสตร์
จากนั้นเขาก็พัฒนาสารพิษ ที่ใช้ในห้องรมแก๊สของฮอโลคอสต์
เมื่อสงครามสิ้นสุด บริษัทเคมีภัณฑ์สหรัฐฯ
ซื้อสารพิษของฮาเบอร์กลับไปอเมริกา
และปรับตราสินค้า ให้กับสารเคมีเป็นพิษของเขาใหม่
เป็นยาฆ่าแมลงสำหรับไร่นาอเมริกัน
ดาวเริ่มสาธิตประสิทธิผล ของเคมีจอมสังหารของมัน
ในระดับประเทศ
พอสงครามจบลง
พลังทั้งหมดที่เคยทุ่มเท ให้กับการต่อสู้กับศัตรูในโลก
ก็เปลี่ยนไปทุ่มเท ให้กับการต่อสู้กับศัตรูในไร่นาแทน
แล้วอยู่ๆ ปุ๋ยเคมี ไนโตรเจนก็หาได้ทั่วไป
และเกษตรกรใช้มันบนไร่นาได้
ถึงแม้พวกเขาจะไม่ดูแลดินของพวกเขา
แต่พวกเขาก็ยังได้ผลผลิตที่ดีอยู่ช่วงหนึ่ง
นวัตกรรมแห่งยามสงครามทั้งสองอย่างนี้
ได้สร้างระบบการผลิตอาหารอุตสาหกรรม ที่ทรงพลังที่สุด
เท่าที่โลกเคยเห็น
เราสร้างโครงสร้างพื้นฐาน จากอุตสาหกรรมประเภทเดียว
จากนั้นเราก็แยกปศุสัตว์ และการผลิตพืชแบบเป็นแถวออกจากกัน
เราหาคนที่ทำปศุสัตว์เก่งๆ มา
และหาคนที่ปลูกพืชแบบเป็นแถวเก่งๆ มา
และแยกสองส่วนนั้นออกจากกัน
(การปลูกพืชแบบเป็นแถว) (ปศุสัตว์)
นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของ การเปลี่ยนแปลงด้านปรัชญาครั้งใหญ่
ในแง่ของวิธีการที่เราจัดการกับการเพาะปลูก
แทนที่จะเข้าใจ
และยกย่องกระบวนการตามธรรมชาติ
เราสามารใช้สารเคมีพวกนี้ได้ เราใช้มันมากขึ้นเรื่อยๆ
มันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ มากขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้ต้องใช้ไนโตรเจนมากขึ้น เพื่อเพิ่มเมล็ดข้าวหนึ่งบูเชล
มากกว่าที่เคยใช้ในปี 1960
ปุ๋ยเคมีของเราปกปิดปัญหาดินเสื่อมคุณภาพไว้
การเกษตรยุคใหม่ไม่ได้ถูกออกแบบมา
เพื่อทำให้ดินดีขึ้น
ปัจจุบัน การเพาะปลูก ส่วนใหญ่ของเราเปลี่ยนไปเป็น
การต่อต้านการพ่นยาฆ่าแมลงมีพิษ
ยกตัวอย่างเช่น
พืชผลอันดับหนึ่งในสหรัฐฯ คือข้าวโพดเลี้ยงสัตว์
แทบจะใช้ไกลโฟเสตพ่นเกือบทั้งหมด
สารเคมีที่สงสัยว่าก่อให้เกิดมะเร็ง ซึ่งถูกใช้พ่นมากเกินไป
มันพบหนทาง…
ไปยังน้ำดื่มของเรา
สารเคมีพวกนี้
ซึ่งถูกมองว่าเป็นอันตรายมาตั้งแต่แรกแล้ว
ตอนนี้ถูกนำมาใช้ในอัตราที่คงนึกไม่ถึงเลย
เมื่อ 20 ปีก่อน
ทุกๆ ปี ชีวิตคนอเมริกันทุกคน
ได้รับสารเคมีเป็นพิษที่พ่นลงบนอาหาร ที่ปลูกในไร่นาของเรา
เป็นปริมาณ 1.36 กิโลกรัม
(คนละ1.36 กิโลกรัม)
มันลงไปในดิน มันลงไปในน้ำ
เข้าไปในร่างกายเรา
มันไม่ได้อยู่แค่ในอาหารที่คุณกิน
มันอยู่ทุกหนทุกแห่ง
(ภัยจากสารพิษเหรอ)
ยาฆ่าแมลงและยากำจัดวัชพืชส่วนใหญ่ ของอุตสาหกรรมการเกษตร
ส่งผ่านนมแม่
ไปยังทารกโดยตรง
มีงานวิจัยที่ได้รับการตรวจทานผลงาน มากกว่า 200 ชิ้น
ที่เทียบเคียงการพ่นสารเคมีเป็นพิษเหล่านี้
กับผลกระทบอย่างโรคสมาธิสั้นหรือในเด็ก
โรคมะเร็งในเด็ก และความผิดปกติโดยกำเนิด
นั่นคือเหตุผลที่คณะลูกขุน เริ่มตัดสินจ่ายค่าเสียหายหลายพันล้านดอลลาร์
ให้กับคนที่เป็นมะเร็งหลังจากใช้ไกลโฟเสต
เรารู้ว่าไกลโฟเสตซึ่งมีอีกชื่อว่าราวด์อัป
มีผลกระทบต่อไมโครไบโอมในช่องท้อง
ที่อาจนำไปสู่การรบกวนที่ทำให้เกิดโรคได้
รวมทั้งมะเร็งด้วย
เหตุผลสำคัญที่สารเคมีเหล่านี้ทำให้เราป่วย
ก็เพราะเช่นเดียวกับที่ สารเคมีเป็นพิษฆ่าจุลินทรีย์ในดินได้
มันก็ฆ่าจุลินทรีย์ในร่างกายเราได้เหมือนกัน
สิ่งที่ผมบอกทุกคนคือ
ร่างกายคุณรับมือความตึงเครียดรุนแรงได้
แต่มันรับมือความตึงเครียดเรื้อรังไม่ได้
ระบบนิเวศดินก็เหมือนกัน
ถ้าคุณใช้ยาฆ่าราเชื้ออยู่เรื่อยๆ ใช้ยากำจัดวัชพืชอยู่เรื่อยๆ
ใช้ยาฆ่าแมลงอยู่เรื่อยๆ ไถพรวนอยู่เรื่อยๆ…
ตึงเครียดเรื้อรัง
มันไม่มีประสิทธิภาพอีกต่อไป
ตั้งแต่การเกษตรเคมี เพิ่มขึ้นทั่วโลกในทศวรรษที่ 1970
เราได้สูญเสียหนึ่งในสาม ของหน้าดินของโลกไปแล้ว
แต่การเกษตรอุตสาหกรรม ไม่ได้ทำร้ายแค่ดินของเราเท่านั้น
มันยังส่งผลกระทบต่อบางอย่างที่ใหญ่กว่านั้นมาก
สึนามิ…
ที่รุนแรง…
ที่สุด
พายุที่สมบูรณ์แบบ
กำลังพุ่งตรงมาหาเรา
แต่เชื้อเพลิงฟอสซิล… คาร์บอน ถ่านหิน และก๊าซ
ไม่ใช่สิ่งเดียวที่ก่อให้เกิด การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศแน่นอน
เพราะชะตากรรมของน้ำและคาร์บอน
ผูกอยู่กับอินทรียวัตถุในดิน
เวลาที่เราทำลายดิน คุณก็ปล่อยคาร์บอนออกมา
คาร์บอนกลับขึ้นไปในชั้นบรรยากาศ
ดินที่สมบูรณ์จะดูดซับน้ำและคาร์บอนไดออกไซด์
แต่เมื่อเราทำลายดิน มันจะปล่อยน้ำและคาร์บอนไดออกไซด์ออกมา
สิ่งนี้ทำให้ดินแห้ง
และเปลี่ยนมันเป็นฝุ่น
กระบวนการนี้เรียกว่า การกลายสภาพเป็นทะเลทราย
และวิธีการที่เรารับมือกับมัน
อาจกำหนดชะตากรรม ได้มากกว่าสภาพภูมิอากาศของเรา
การกลายสภาพเป็นทะเลทรายเป็นคำหรูหรา สำหรับผืนดินที่กำลังกลายเป็นทะเลทราย
และสิ่งนี้เกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเรา สร้างพื้นดินโล่งเตียนมากเกินไป
ดิน และพืช และสภาพภูมิอากาศนั้นเชื่อมโยงกัน
ถ้าคุณไม่มีพืชที่มีชีวิต
การระเหยก็จะยิ่งมากขึ้น
สิ่งที่เราต้องการคือการคายน้ำ
เวลาที่ความชุ่มชื้นออกมาผ่านพืช
เวลาที่มันออกมาแบบนั้น
มันจะเพิ่มความชื้น
และเมื่อมันเพิ่มความชื้น เราก็จะมีฝนตกมากขึ้น
หกสิบเปอร์เซ็นต์ของฝนของเรามาจากทะเล
แต่หลายๆ คนไม่รู้ว่า 40 เปอร์เซ็นต์ มาจากวงจรน้ำขนาดเล็ก
ที่ซึ่งฝนของเรามาจากที่ดอน
(การคายน้ำจากพืชและต้นไม้)
สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นคือเรารบกวนวงจรน้ำขนาดเล็ก
ตอนนั้นแหละที่มีความร้อนสัมผัส ออกมาจากดินที่โล่งเตียนมากเกินไป
มีกระแสวนขนาดใหญ่ ของอากาศร้อนพวกนี้ออกมา
แทนที่จะดึงดูดฝนเข้ามา มันกลับผลักเมฆฝนออกไป
สมมติว่าเอาดินหนึ่งตารางเมตร มาทำให้โล่งเตียน
และผมรับประกันได้เลยว่า คุณจะรู้สึกว่ามันเย็นกว่ามากในช่วงเช้ามืด
และร้อนกว่ามากในตอนกลางวัน
เทียบกับดินผืนเดียวกันที่มีเศษใบไม้ปกคลุม
คุณได้เปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจุลภาคไปแล้ว
ทีนี้เมื่อคุณทำแบบนั้น…
บนผืนดินมากกว่าครึ่งหนึ่งของโลก…
คุณกำลังเปลี่ยนเปลี่ยนสภาพภูมิอากาศมหภาค
การกลายสภาพเป็นทะเลทรายของดินของเรา
เป็นภัยเร่งด่วนต่อสภาพภูมิอากาศ และสายพันธุ์ของเรา
แต่ผมมีข้อมูลที่เข้าใจง่ายมากมาฝากคุณ
ประมาณสองในสามของโลก กำลังกลายเป็นทะเลทราย
(นาซา)
ขณะที่ดินกลายเป็นฝุ่นทั่วโลก
ทุกๆ ปี มีคน 40 ล้านคน ที่ต้องออกจากที่ดินของตัวเอง
ภายในปี 2050 คาดว่าจะมีคนหนึ่งพันล้านคน
ที่เป็นผู้ลี้ภัยจากการกลายสภาพเป็นทะเลทราย
กว่า 20 อารยธรรม
ในทุกภูมิภาคทั่วโลก
ประสบความล้มเหลว เพราะเกษตรกรรมทำลายสิ่งแวดล้อม
ชุมชนของพวกเขาไม่สามารถจัดการ
สิ่งแวดล้อมที่ทรุดโทรมและประชากรที่เพิ่มขึ้นได้
นั่นคือสิ่งที่เราทำกันทั่วโลกในทุกวันนี้
ผืนดินที่ไม่สมบูรณ์ทำให้ประชาชนยากแค้น
ประชาชนยากแค้น ทำให้เกิดความล้มเหลวทางสังคม
ผืนดินที่ไม่สมบูรณ์ทำให้เกิดน้ำท่วม และความแห้งแล้งบ่อยขึ้น
และเกิดการอพยพข้ามชายแดน และเข้าเมืองจำนวนมาก
และมันทำให้เกิดเงื่อนไขการสรรหาในอุดมคติขึ้น
สิ่งที่เรา…
รู้ในตอนนี้คือวิธีที่เราเลี้ยงตัวเองนั้น
กำลังบ่อนทำลาย…
ระบบนิเวศที่เราต้องพึ่งพา
ดังนั้นการคาดคะเน การรอดชีวิตของเราบนโลกนี้ในระยะยาว
โดยที่ทุกอย่างเป็นไปตามปกตินั้น
ต่ำมากจริงๆ
จากข้อมูลของสหประชาชาติ
หน้าดินที่ยังเหลืออยู่บนโลก จะหมดไปภายใน 60 ปี
พูดอีกอย่างก็คือ
ถ้าเราหาทางช่วยดินของเราไม่ได้
เราเหลือฤดูเก็บเกี่ยวอีก 60 ครั้งเท่านั้น
ปัญหาระดับโลกที่เราเผชิญ ดูเหมือนยากเกินกว่าจะผ่านไปได้
แต่ในทุกการต่อสู้ที่ดูเหมือนจะไม่สามารถชนะได้
มีคนปฏิเสธที่จะยอมแพ้
โอ้ มาดูกัน มาลุยกัน
เราจะลงมือกัน และเราจะทำสองสามตัวอย่าง
เราโชคดีมากที่ได้เรย์ อาร์ชูเลตา มาอยู่กับเราในวันนี้
เรย์ อย่างที่คุณรู้ เป็นคนที่มีชื่อเสียงกระฉ่อนทีเดียว
เขามีรายการเรียลลิตี้เป็นของตัวเอง
เพราะฉะนั้นผมจะขอมอบพื้นที่นี้ให้กับเรย์
- เรย์ เราซึ้งใจมากที่คุณมาที่นี่ - ขอบคุณครับ
นี่คือแบบจำลองซูเปอร์คอมพิวเตอร์โดยนาซา
เรากังวลสีแดงและสีม่วง ซึ่งเป็นคาร์บอนไดออกไซด์
ผมอยากให้คุณสังเกตวันที่
นั่นคือเดือนกุมภาพันธ์
มีนาคม
แล้วเราทำอะไรกันอยู่ มีนาคม เมษายน
เราทำอะไรในการเกษตรยุคใหม่ ในเดือนเมษายน
เราไถพรวนกันอยู่
เราไถพรวนพื้นที่เพาะปลูกกันอยู่
แล้วดูที่กระจุกควันขนาดใหญ่ ของคาร์บอนไดออกไซด์สิ
ดูวันที่
พฤษภาคม
ทีนี้…
มาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้นราวๆ เดือนมิถุนายน
ดูการเปลี่ยนสีนะครับ
ทุกท่านครับ เกิดอะไรขึ้นในเดือนมิถุนายน
(คาร์บอนไดออกไซด์)
เห็นไหมว่าพืชมีชีวิตมีอิทธิพลแค่ไหน
นึกภาพออกไหมว่าถ้าทุ่งหญ้าทั้งหมดของเรา
และพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมดของเรา ถูกปกคลุมจะเป็นยังไง
โลกที่ถูกปกคลุมคือโลกที่แข็งแรง
เราสามารถแก้ไขปัญหา สภาพภูมิอากาศของเราได้มากมาย
ถ้าเราเอาคาร์บอนไดออกไซด์ ลงมายังพืชมีชีวิต
และนำมันกลับลงไปในดินที่มันควรอยู่
เกษตรกรรมคือวิธีสำคัญที่สุด ที่มนุษย์ส่งผลกระทบต่อภูมิประเทศของเรา
เราได้ปล่อยคาร์บอนจากผืนดิน
ผ่านเกษตรกรรมมาหลายศตวรรษ เป็นสหัสวรรษ
และตอนนี้มันอยู่ในชั้นบรรยากาศ
ตอนนี้มันเป็นส่วนหนึ่งของ ปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ที่มหาศาล
ผู้คนมากมายมาร่วมอภิปราย เกี่ยวกับสุขภาพดินครั้งนี้
เพราะว่ามันสามารถนำคาร์บอนนั้นกลับลงมา และเอามันลงไปในพื้นดินได้
ข้อแรก เขาเป็นนักสิ่งแวดล้อม และบรรณาธิการของหนังสือดรอว์ดาวน์
แผนการครอบคลุมที่สุดเท่าที่เคยถูกเสนอ เพื่อพลิกกลับภาวะโลกร้อน
ขอเสียงต้อนรับพอล ฮอว์เกนครับ
บอกหน่อยสิครับว่าทำไมแผนของคุณถึงแตกต่าง และทำไมมันถึงครอบคลุมที่สุด
มันแตกต่างมากเพราะมันเป็นแผนการแรกที่เคยมี
ว้าว
คุณไม่สามารถไปถึงจุดลดระดับได้ ถ้าไม่มีการกักเก็บชีวภาพ
การกักเก็บชีวภาพ
ใช้พืช ต้นไม้ พืชยืนต้น
และเทคนิคของการปล่อยปศุสัตว์กินหญ้า และการเพาะปลูก
เพื่อดักจับคาร์บอนและเก็บมันไว้ ในแหล่งสะสมคาร์บอนของดิน
และกักเก็บมันไว้หลายทศวรรษ หรือไม่ก็หลายศตวรรษ
สิ่งที่เราทำคือร่างแผนที่ หาค่า และจำลองแบบ
วิธีแก้ปัญหาภาวะโลกร้อนที่สำคัญที่สุดร้อยวิธี
และคำว่า "วิธีแก้ปัญหา" ของผม ผมหมายถึงสิ่งที่มีอยู่
เรารู้ว่าต้องทำยังไง มีการประเมิน
และถ้าเราประเมินด้วยวิธีที่เข้มงวด และเหมาะสมอย่างต่อเนื่องนานกว่า 30 ปี
เราสามารถพลิกกลับภาวะโลกร้อนได้
(จุดลงระดับ)
เวลาที่คุณพูดกับชาวบ้าน เรื่องเทคโนโลยีที่ยอดเยี่ยมนี้
ที่มีมาหลายล้านปีแล้ว
วิธีที่เอาคาร์บอนออกจากชั้นบรรยากาศ
และเก็บมันไว้ในดินอย่างปลอดภัย
และที่มันเรียกว่าพืชทำงานร่วมกับจุลินทรีย์ดิน
มันดูธรรมดาเกินไป
การเอาคาร์บอนในชั้นบรรยากาศของเรา ลงไปในดินของเราอาจเป็นความคิดที่ธรรมดา
แต่การทำแบบนั้นในระดับโลกต้องอาศัย…
การเมือง
และเมื่อพูดถึงการเมือง ของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศแล้ว
ก็เอาเป็นว่า…
มีเรื่องไร้สาระมากแล้วกัน
(ปารีส ประตูชัยฝรั่งเศส)
(สวัสดี! ฝรั่งเศส)
ในปี 2015 องค์การสหประชาชาติ จัดการประชุมเรื่องสภาพภูมิอากาศในปารีส
มันมีชื่อว่าคอป 21
(#คอป21ปารีส)
ตัวแทน 40,000 คนจาก 196 ประเทศทั่วโลก
มาพบกันเพื่อหาข้อตกลง
เรื่องวิธีแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
มีการนำเสนองานและการประชุม
และการกล่าวสุนทรพจน์ และกล่าวสุนทรพจน์
และกล่าวสุนทรพจน์
ผมชื่อบังคิน
กรุณาสัมผัสหน้าจอของผม
และมีข้อเสนอหนึ่งที่ทำให้มีความหวังจริงๆ
นำเสนอโดยชายคนนี้
(สเตฟาน เลอ โฟลล์ รัฐมนตรีกระทรวงเกษตรฝรั่งเศส)
ผมมาจากหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ในแคว้นที่ชื่อว่า "ลา ซาร์ท"
หมู่บ้านเล็กๆ ที่มีประชากร 256 คน
ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องในโลกของการเพาะปลูกชนบท
มีชาวไร่ชาวนาเยอะมาก
ผมเลยสนใจการเพาะปลูกมาตั้งแต่อายุยังน้อย
(โรงแรมเดอวีเยรอย กระทรวงเกษตรฝรั่งเศส เกษตรอาหารและการทำป่าไม้)
ฝรั่งเศสมีสถาบันวิทยาศาสตร์การเกษตร ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป
มันมีชื่อว่าอินรา และศึกษาเรื่องดินมากว่าร้อยปีแล้ว
(ทีมวิทยาศาสตร์อินรา กระทรวงเกษตร)
ล่าสุดอินราได้พัฒนาโปรแกรมที่มีชื่อว่า "การริเริ่ม 4 เพื่อ 1000"
เป้าหมายของพวกเขาคือ เพิ่มปริมาณคาร์บอนของดินของโลก
ปีละ 0.4 เปอร์เซ็นต์
นั่นจะช่วยกักเก็บคาร์บอนปริมาณเท่ากับ
ที่มนุษย์ปล่อยออกมาแต่ละปี
สภาพแวดล้อมของดินสามารถกักเก็บคาร์บอนได้
มากกว่าชั้นบรรยากาศและพืช ที่อาศัยอยู่บนผิวดินรวมกัน
เรามีศักยภาพที่เหลือเชื่อ ในการสามารถเก็บคาร์บอนนั้นไว้ในดินได้
ในช่วงเวลาที่ค่อนข้างสั้น
เครื่องมือที่สำคัญที่สุดในการเพาะปลูกคือดิน
ไม่ใช่รถไถ ไม่ใช่เครื่องเกี่ยวนวดข้าว
ไม่ใช่ดาวเทียม
แต่เป็นดิน
สิ่งที่เสี่ยงจริงๆ…
คือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังคอป 21 ในปารีส
ถ้าทุกคนที่นี่ตระหนักรู้ถึงบทบาทของดินได้
และถ้าคนเข้าใจว่าดิน สามารถบรรจุคาร์บอนไว้ได้
หลังจากนั้นแหละ
เราทุกคนต้องลงมือทำ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายเหล่านั้นให้ได้
ที่การประชุมย่อยคู่ขนานที่งานคอป 21
คุณเลอ โฟลล์ รัฐมนตรีกระทรวงเกษตรฝรั่งเศส
นำเสนอแนวคิดที่อาจเปลี่ยนแปลงโลกได้
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน และเพื่อนร่วมงานที่รัก
ด้วยที่ดินเพาะปลูกทั้งหมด แต่ด้วยดินทั้งหมดของป่าด้วย
เรามีศักยภาพมากมายมหาศาล
การที่เราสามารถเอาคำตอบที่แท้จริงมาใช้
เพื่อต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
คำตอบที่สามารถทำให้มีปริมาณคาร์บอนเท่ากับ
ปริมาณของคาร์บอนที่มนุษย์ ปล่อยออกมาแต่ละปี มันยิ่งใหญ่มาก
สี่ส่วนต่อหนึ่งพันคือศักยภาพที่เราทุกคนมีร่วมกัน
ที่จะสามารถประสบความสำเร็จได้
ขอบคุณครับ
ที่งาน 4 เพื่อ 1000
หลายประเทศลงนามในคำสัญญา ของสเตฟาน เลอ โฟลล์
ที่จะดึงคาร์บอนลงไปในดินของพวกเขา
สามสิบประเทศทั่วโลก
ลงนามเข้าร่วมในสิ่งที่ผมเชื่อว่า
จะเป็นหนึ่งในการเปลี่ยนแปลง ที่สำคัญที่สุดในการเกษตร
เพราะการจะทำ 4 เพื่อ 1000 นี้ให้สำเร็จได้
เราต้องเปลี่ยนวิธีทำการเกษตรของเรา
และการทำการเกษตรในแบบที่กักเก็บคาร์บอนนั้น
ต้องลดการใช้ยาฆ่าแมลงเป็นพิษ
จีเอ็มโอ และสารเคมีสังเคราะห์ทั้งหมด
แต่ตัวการที่ก่อให้เกิดคาร์บอนไดออกไซด์ มากที่สุดสามราย
และผู้ผลิตด้านการเกษตรที่ใหญ่ที่สุดสามราย
หายไปจากข้อตกลง
อินเดีย สหรัฐฯ และจีนไม่ปรากฏตัว
รู้สึกหงุดหงิดไหมครับที่อเมริกาไม่ลงนามข้อตกลง
ครับ มันน่าหงุดหงิด
เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฝรั่งเศสทั้งประเทศ
ใช่แล้ว ประเทศที่เล็กกว่าสหรัฐฯ แต่เป็นประเทศเกษตรกรรมที่ใหญ่
ได้เสนอความคิดริเริ่มทางการเมืองระดับโลก
ที่เชื่อมโยงการต่อสู้กับภาวะโลกร้อน
และการเปลี่ยนวิธีเพาะปลูกไว้ด้วยกัน
แต่พอพูดถึงสหรัฐฯ พวกเขายังไปไม่ถึงจุดนั้นเลย
และหลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดนั้น สหรัฐฯ ก็ประกาศ
ว่าพวกเขาได้ถอนตัว จากข้อตกลงปารีสโดยสิ้นเชิงแล้ว
หากเราจะรักษาสมดุล สภาพอากาศของเราให้สำเร็จ
เราต้องเปลี่ยนไปใช้พลังงานหมุนเวียน
แต่การทำแบบนั้นจะไม่เปลี่ยนแปลง
ปริมาณคาร์บอนมากมายมหาศาล ที่เราเอาขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศแล้ว
ตั้งแต่ปี 1750 เมื่อการปฏิวัติอุตสาหกรรมเริ่มต้น
เราสูบคาร์บอนไดออกไซด์ ประมาณหนึ่งล้านล้านตัน
หรือที่เรียกว่ากิกะตัน
ขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศ
มันเรียกว่าปริมาณคาร์บอนมหาศาลของเรา
(ปริมาณมหาศาล 1,000 กิกะตัน)
และถึงแม้เราจะหยุด การปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดในวันนี้
ปริมาณคาร์บอนมหาศาลนั้นก็จะยังอยู่ที่เดิม
ปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์มหาศาลนั้น
จะยังทำให้ชั้นบรรยากาศร้อน ไปอีกหลายทศวรรษ หรือไม่ก็หลายศตวรรษ
ดังนั้นถ้าสิ่งเดียวที่เราพูดถึง คือการลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์
มันยังไม่พอ
ถ้ารถยนต์ไฟฟ้าและแผงโซลาร์เซลล์ยังไม่พอ
งั้นทางออกคืออะไร
เป้าหมายเดียวที่สมเหตุสมผลสำหรับมนุษย์
คือจุดลดระดับ
การลดคาร์บอนในบรรยากาศชั้นสูงปีต่อปี
อย่างอื่นล้วนเป็นความวุ่นวายของสภาพอากาศ
ถ้าเราต้องการไปให้ถึงจุดลดระดับ
เราต้องไปขอบคุณโลก
และเริ่มเพาะปลูกพืชและต้นไม้ของเรา
ด้วยวิธีที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ทันทีที่คุณไปถึงจุดลดระดับ ภายใน 20 ปี คุณจะได้ความเย็น
คุณจะได้จุดเริ่มต้นของความเย็น
ดังนั้น
ตอนนี้เรามีขอบเขตว่าถ้าคุณอายุ 20 หรือ 30 ปี
คุณพูดได้ว่า "ในชั่วชีวิตของฉัน
เราไปให้ถึงจุดนั้นได้"
พูดอีกอย่างก็คือการกระทำที่เยียวยาดินของเรา
จะเยียวยาสภาพอากาศของเราด้วย
เพื่อให้สภาพอากาศของโลกคงที่
เราสามารถใช้เทคโนโลยี การดักจับคาร์บอนที่ทรงพลังที่สุดได้…
นั่นคือการสังเคราะห์แสงของพืช และจุลินทรีย์ในดิน
และการเพาะปลูกประเภทหนึ่ง
ที่ดักจับคาร์บอนได้ดีที่สุด และดึงคาร์บอนลงมาได้มากที่สุด
ตั้งอยู่บนแนวคิดของ…
การฟื้นฟู
ซึ่งหมายถึงการซ่อมแซม ความเสียหายที่เราได้ทำกัน
และทำให้สิ่งต่างๆ ดีขึ้น
(ซานดิเอโก)
เรากำลังนั่งอยู่ในป่าอาหารกัน
นี่คือวนเกษตร
มันคือการทำเกษตรกรรมผ่านต้นไม้
ความหลากหลายของต้นไม้
ผมปลูกต้นอะโวคาโด
ต้นกล้วย
ต้นฟิก
ต้นกาแฟ
เราเริ่มจากการเก็บผลอะโวคาโดพันธุ์แฮส ได้มากมายพันธุ์เดียว
จนตอนนี้เรามีผลไม้หลากหลาย ราวๆ 40 ชนิดแล้ว
การปลูกต้นไม้หลากหลาย
ทำให้ตอนนี้เราเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ทุกเดือน
ถ้าคุณกำลังคิดว่าจะทำอะไร ที่ส่งผลกระทบต่อพระแม่ธรณีอย่างยิ่งใหญ่
ปลูกต้นไม้เลยครับ
คุณไม่จำเป็นต้องมีพื้นที่มากมาย หลายเอเคอร์เพื่อสร้างป่าอาหาร
คุณต้องการพื้นที่ไม่กี่ร้อยตารางฟุตเท่านั้นเอง
วันหนึ่งคุณจะมองออกไปและคิดว่า
"สิ่งที่เราซื้อที่ร้านขายของชำทุกวันคืออะไร
สิ่งที่แทนที่จะต้องรอให้มันส่งข้ามโลกมาให้ฉัน
ฉันเอาอะไรมาไว้ในสนามหลังบ้าน ที่ฉันปลูกเองได้บ้างนะ"
เกษตรกรรมฟื้นฟูปลูกอาหารต่อเอเคอร์ได้มากขึ้น
มันสามารถปรับขนาด ให้เข้ากับระบบเกษตรกรรมทั้งหมดของเราได้
และยิ่งกว่านั้นคือ
ตอนนี้มีการทำแบบนั้นแล้ว
วันนี้เลย
ผมเป็นเจ้าของฟาร์มปศุสัตว์
ผมชอบให้คนมองผมแบบนั้นมากกว่า
ผมเป็นเจ้าของฟาร์มปศุสัตว์
ตามหลักแล้ว ชาวไร่ชาวนาปลูกพืช
แต่เจ้าของฟาร์มปศุสัตว์เลี้ยงวัวควาย
ที่ผมชอบให้คนคิดว่าผม เป็นเจ้าของฟาร์มปศุสัตว์ก็เพราะว่า…
ผมสนใจเรื่องสิ่งมีชีวิต และมีส่วนร่วมในระบบนิเวศของสิ่งมีชีวิต
และสำหรับผม การทำงานของผมคือเรื่องนั้น ระบบนิเวศของสิ่งมีชีวิต
เราซื้อที่นี่มาเมื่อปี 1991
และในสองปีแรก ผมเพาะปลูกไปตามที่เขาทำกัน
ไถพรวนหนักมาก
ใช้สารสังเคราะห์เยอะมาก
พอถึงปี 1995 และหนึ่งวัน ก่อนที่ผมจะเริ่มเก็บเกี่ยว
ผมเสียผลผลิตทั้งหมดไปเพราะพายุลูกเห็บ
เหนื่อยแทบขาดใจเลยครับ
ไม่มีรายได้จากผลผลิตของเรา
ทำใจรับได้ยากมากเพราะเราไม่มีประกันพืชผล
พอถึงปี 1996 เราเสียผลผลิตทั้งหมด เพราะลูกเห็บอีกครั้ง
พอถึงปี 1997…
(ภาวนาขอฝน!) (ปี 1997)
เราเจอความแห้งแล้ง ไม่มีใครเก็บเกี่ยวได้เลย
เกิดความแห้งแล้งครั้งใหญ่ในพื้นที่นี้
พอถึงปี 1998 เราเสียผลผลิตไป 80 เปอร์เซ็นต์เพราะพายุลูกเห็บ
สรุปคือเราไม่มีรายได้จากพืชผลเลยสี่ปี
เพื่อนบ้านทุกคนเดิมพันกันและเฝ้ารอที่ดินของผม
ตอนนั้นการเงินเริ่มลำบากมาก
และนายธนาคารก็ไม่อยากให้ผม กู้เงินไปซื้อปัจจัยการผลิตแล้ว
เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เกิดขึ้นเลย
ผมต้องไม่ล้มเหลว
ผมต้องเริ่มตั้งใจจริงๆ
ผมจะทำยังไงให้ไร่และทุ่งเลี้ยงสัตว์นี้
ทำให้ดินพวกนี้ผลิตพืชผลได้ โดยไม่ต้องใช้ปัจจัยการผลิตพวกนั้น
ผมเลยเริ่มเป็นผู้ศึกษาระบบนิเวศดิน
จริงๆ แล้วผมย้อนกลับไป
อ่านวารสารเก่าของโทมัส เจฟเฟอร์สัน
เพราะผมพยายามหาคำตอบ ว่าพวกเขาทำยังไงกัน
ก่อนจะมีการใช้สารสังเคราะห์พวกนี้
เราส่งเสริมการไม่ไถพรวนมานานหลายปี
ไม่ไถพรวนหมายถึง
คุณต้องไม่ไถพรวนดินเลย
แค่ปลูกพืชลงไปในดินตรงๆ
นี่คือเครื่องหว่านเมล็ดพืชแบบไม่ไถพรวน
เครื่องหว่านเมล็ดพืชแบบไม่ไถพรวนมีขายทั่วโลก
สิ่งนี้จะช่วยคุณพัฒนาหน้าดิน
อุปกรณ์ไถพรวนทุกรูปแบบล้วนทำลายหน้าดิน
นี่คือล้อเสริมความมั่นคง
สิ่งนี้ยึดเกาะเศษตกค้างไว้ เพื่อให้จานตรงนี้ตัดมันได้
แค่สร้างรอยกรีดเล็กๆ
เมล็ดพืชเดินทางลงไป ที่ความเร็วต่อเอเคอร์ตามกำหนด
ล้อนี้หมุนมา
ขุดดินปริมาณเล็กน้อยขึ้นมาบนเมล็ดพืชเมล็ดนั้น
เราคลุมสิ่งป้องกันเหล่านี้ไว้บนผิวดิน
เพื่อปกป้องดินจากการกร่อนดินโดยลม การพังทลายของดินโดยน้ำ
เราจะได้ปลูกพืชบนความชุ่มชื้นที่น้อยกว่ามากได้ ด้วยระบบแบบนี้
ฝนตกลงมาบนนี้ มันจะลงไปในดินทันที
ถ้าฝนตกลงบนดินที่โล่งเตียน มันจะไหลออกไป
จากนั้นก็จะระเหยไปอย่างรวดเร็วมาก
ดินที่ไม่ถูกไถพรวนเก็บน้ำได้มากกว่า
มันจึงเพิ่มการเติบโตของจุลินทรีย์
ซึ่งทำให้พืชเติบโตได้มากขึ้น และถึงขั้นมีฝนตกในท้องถิ่นมากขึ้นด้วย
นี่คือวงจรที่ถูกต้องดีงามของการฟื้นฟู
ดินของเกบ บราวน์ก็ดึงคาร์บอน มาจากชั้นบรรยากาศได้มากขึ้นด้วยเช่นกัน
สำหรับอินทรียวัตถุที่เพิ่มขึ้นทุกๆ หนึ่งเปอร์เซ็นต์
ดินหนึ่งเอเคอร์ จะดึงคอร์บอนลงมาได้มากขึ้นสิบตัน
เยอะมากนะนั่น
เราต้องลดการไถพรวน
เราต้องปลูกพืชคลุมดิน
เราต้องมีรากไม้มีชีวิตตลอดเวลา
เราจะมีพื้นที่โล่งเตียน ที่ไม่มีอะไรปลูกอยู่บนดินเลยไม่ได้
เราต้องเริ่มใช้หลักการพวกนี้ ในการกอบกู้วงจรน้ำ
และมันแก้ไขได้
ผมกำลังจะพาคุณไปที่ไร่แห่งนี้
ที่มีการปลูกพืชคลุมดินหลากหลายชนิด
หน้าที่ของพืชคลุมดิน
คือเพื่อเสริมสร้างชีวิตและการทำงานของดิน
ลองคิดแบบนี้นะครับ ถ้าผมปลูกพืชชนิดเดียวในไร่นี้
เราจะป้อนสารหลั่งจากราก ให้กับชีววิทยาทางดินได้แค่ประเภทเดียวเท่านั้น
ที่นี่ผมปลูกพืช 19 ชนิด
เรากำลังเร่งเวลาทางชีววิทยา
เรากำลังป้อนอาหารให้ชีววิทยาทางดิน
ที่เกษตรกรแบบดั้งเดิมต้องใช้เวลาทำ 19 ปี
ผมทำในเวลาหนึ่งปี
คนอาจถามว่า "แล้วคุณได้เงินจากสิ่งนี้ยังไง"
วัวควายของเราจะกินหญ้าพวกนี้ในช่วงฤดูหนาว
ช่วยเร่งกระบวนการฟื้นฟูดินเหล่านั้น
การที่สัตว์แทะเล็มพืชมีชีวิต คือส่วนหนึ่งของวงจรคาร์บอน
ในที่ราบภาคเหนือแห่งนี้ ดินของเราสร้างขึ้นโดย
วัวกระทิงและกวางเอลก์ฝูงใหญ่
ที่ย้ายถิ่นหนีผู้ล่า
พวกมันแทะเล็มภูมิประเทศ เหยียบย่ำคาร์บอน เหยียบย่ำพืช
ลงไปบนผิวดิน
ไม่กลับมาอีกราวๆ หนึ่งปี
ให้พื้นที่ฟื้นฟูได้เต็มที่
เพิ่งจะไม่นานนักหรอก
ที่ควายกว่า 60 ล้านตัวร่อนเร่ไปทั่วทวีป
(ดินแดนอพยพดั้งเดิมของวัวกระทิงที่ราบ)
ด้วยพยายามจะให้คนอเมริกันพื้นเมืองอดตาย
ทหารสหรัฐฯ และการรถไฟ จึงฆ่าควายไปเกือบหมด
เมื่อการฆ่าสัตว์สิ้นสุดลง ก็เหลือสัตว์ใหญ่อยู่
เพียงไม่กี่พันตัวเท่านั้น
ที่ที่ควายเคยเร่ร่อนไป ปัจจุบันเป็นพื้นที่ทำเกษตรอุตสาหกรรม
มีพืชผลสองสามร้อยล้านเอเคอร์…
เพียงเพื่อให้สัตว์กินเป็นอาหาร
และสัตว์เหล่านั้นจะถูกต้อนไปยัง บริเวณขุนอาหารก่อนฆ่า
ผลก็คือ บริเวณขุนอาหารก่อนฆ่า ผลิตก๊าซเรือนกระจกปริมาณมหาศาล
ในสถานการณ์บริเวณขุนอาหารก่อนฆ่า มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกมาปริมาณมาก
ในสถานการณ์ปล่อยปศุสัตว์กินหญ้า ข้อมูลแสดงให้เห็นว่าจริงๆ แล้วเรา
กักเก็บก๊าซเรือนกระจกไว้ได้
ดังนั้นในสถานการณ์หนึ่ง มีการปล่อยออก
และในอีกสถานการณ์มีการกักเก็บ
ปัญหาไม่ใช่สัตว์
ปัญหาคือที่ที่สัตว์อยู่
วัวอาจดีได้
นั่นคือหนึ่งในคำพูด ที่ก่อให้เกิดการโต้แย้งมากที่สุด…
ของมนุษย์ ณ จุดนี้
การใช้วัวควายและให้พวกมันร่อนเร่ไป และเล็มหญ้า แทะเล็มพื้นที่เพาะปลูก
สามารถฟื้นฟูพื้นที่ได้มากพอ
ที่จะสร้างจุดลดระดับได้มากมายมหาศาล
ผมมาจากลุยเซียนาตะวันออกเฉียงใต้
ผมโตมาในระบบนิเวศที่ซับซ้อนอย่างไม่น่าเชื่อ
การอนุรักษ์ธรรมชาติ คือส่วนที่จริงจังมากของชีวิตผมเสมอ
ผมไม่เคยรู้เลยว่าโลกกำลังกลายเป็นทะเลทราย
(ทักทายจากซิมบับเว)
ผมขึ้นเครื่องบินจากนิวยอร์กไปซิมบับเว เพื่อพบกับอัลลัน เซวอรี
เขาจะได้แสดงให้เราเห็นถึงความแตกต่าง ระหว่างการกลายสภาพเป็นทะเลทราย
และการฟื้นฟู
ที่ดินที่ได้รับการดูแลอย่างครบถ้วน ผ่านการแทะเล็มหญ้าโดยใช้วัวควายตามแผน
สัตว์ที่ถูกให้ร้ายมากที่สุดในโลก
ตอนนี้เราอยู่ที่แอฟริกา ขับรถไปตามไร่นา…
ซึ่งอยู่ภายใต้การจัดการแบบองค์รวม ของอัลลัน เซวอรีมาเก้าปีแล้ว
และมันคือสวรรค์บนดินชัดๆ
นี่คือสิ่งที่คุณเรียกว่าหญ้าสูง
การใช้ปศุสัตว์
พลิกกลับการกลายสภาพเป็นทะเลทรายนั้น สามารถขยายได้มากถึง
ประมาณสองในสามของแผ่นดินของโลก
และไม่มีอะไรทำได้เท่านี้แล้ว
และบอกตามตรง นั่นสามารถทำได้ด้วยต้นทุนที่ต่ำมาก
ก็นี่แหละครับ
มันควรจะเป็นแบบนี้แหละ
คุณทำงานบนที่ดินผืนนี้แปดหรือเก้าปีแล้ว
มันเปลี่ยนจากสถานที่ ที่กำลังจะกลายเป็นทะเลทรายทั้งหมด
และการใช้ฝูงสัตว์กินพืชเท้ามีกีบ
คุณได้เปลี่ยนแปลงสิ่งนั้น สิ่งที่เราเห็นมาตลอด
- มาเป็นสิ่งนี้จริงๆ - ใช่
คุณทำให้มันเกิดขึ้นได้ยังไงครับ
มูลสัตว์ ฉี่ และกีบเท้าของสัตว์
คือสิ่งที่ทำให้หญ้าพวกนี้งอกงาม
วัวควายนั้นไม่เคยอยู่บน ที่ดินผืนนี้มากกว่าหนึ่งเฮกตาร์
แค่ประมาณสองเอเคอร์ครึ่ง
- ไม่เคยอยู่เกินสามวัน - ครับ
และพวกมันจะไม่กลับมาบนที่ดินผืนนั้นอีกเลย
ภายในประมาณหกถึงเก้าเดือน
- ว้าว - ดังนั้นจะไม่มีพืชที่ถูกแทะเล็มมากเกินไปแน่นอน
คุณสามารถมาที่นี่ได้ทุกวันของปี
ไปได้ทุกมุมบนที่ดินผืนนี้ โดยที่คุณจะไม่เห็นวัวควายเลย
เพราะพวกมันจะอยู่บนที่ดินไม่ถึงหนึ่งเฮกตาร์
และถ้าเราไม่พาคุณไปที่นั่น คุณก็จะไม่รู้ด้วยซ้ำ
การรับมือการเปลี่ยนแปลง สภาพภูมิอากาศที่น่ารังเกียจนี้
หลายๆ คนไม่เข้าใจว่านี่…
- ช่วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ - ใช่
สิ่งนี้…
- กักเก็บคาร์บอน - ใช่
สิ่งนี้เอาสิ่งหนึ่งที่เราต้องการอย่างมาก ออกมาจากอากาศ
และมันเก็บไว้
และมันผลิตออกซิเจนออกมา
ใช่ ถ้าเราสามารถสร้างทุ่งหญ้าที่สมบูรณ์ได้
คุณก็ดึงคาร์บอนปริมาณมากมายมหาศาล กลับลงไปในดินได้
สองในสามของโลกโดยประมาณ เป็นทุ่งหญ้าและสะวันนา
ซึ่งมีฝนตกน้อยเกินกว่า
จะเกื้อหนุนให้มีร่มไม้ที่ดีที่ปกคลุมดินให้คุณได้
หญ้าจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้ดินนั้นมั่นคง
คุณมองดูสิ่งนี้และคุณคิดว่าโลกควรจะดูเป็นแบบนี้
แอฟริกาควรจะดูเป็นแบบนี้
อเมริกาใต้และอเมริกากลางควรจะดูเป็นแบบนี้
เทกซัสควรจะดูเป็นแบบนี้
นี่คือวิธีที่เราชนะ
เราสามารถทำให้โลก
กลับไปเป็นสวรรค์บนดินอย่างที่มันเคยเป็นได้
ด้วยการฟื้นฟู
เมื่อใช้อย่างชายฉลาด
สัตว์กินพืชสามารถดึงคาร์บอนลงมา และพลิกกลับการกลายสภาพเป็นทะเลทรายได้
แต่มันไม่ได้ได้ผลแค่ที่แอฟริกาเท่านั้น
มันได้ผลทุกที่ในโลก
(ฮาล์ฟมูนเบย์)
(สัมผัสแคลิฟอร์เนีย)
วันนี้ใส่กางเกงขายาวใช่ไหม พวกลูกจะขี่ม้ากันใช่ไหม
ใช่ค่ะ
โอเค
ฉันโตมาในเขตชนบทของวอชิงตัน
ผู้ใหญ่ชาวลาโคตารับมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม
เราออกไปอยู่กับธรรมชาติทุกวัน
ฉันค้นพบเกษตรกรรมถาวร และมันมีอิทธิพลต่อชีวิตฉันมาก
ซึ่งฉันมองเห็นว่ามัน สามารถเป็นเกษตรกรรมถาวรได้
เกษตรกรรม
ที่ไม่เพียงแค่หล่อเลี้ยงโลกเท่านั้น
แต่ยังหล่อเลี้ยงผู้คนในแบบที่ฟื้นฟู
และไม่ทำให้ทรัพยากรหมดไป
เจ้าของฟาร์มปศุสัตว์แบบองค์รวม อย่างครอบครัวมาร์เคการ์ด
ใช้การวางแผนอย่างระมัดระวัง
วัวของพวกเขาจะได้กักเก็บคาร์บอน และฟื้นฟูที่ดินจริงๆ
นี่คือแผนการปล่อยแทะเล็มหญ้าของเรา และแผนผังการควบคุม
สิ่งนี้บอกเรา
ว่าเราจะพาวัวควายไปที่ไหนเมื่อไหร่
หวัดดี
มาดูกัน
วันที่ 22 กรกฎาคม
พวกมันอยู่ในจีหนึ่ง
และพวกมันจะย้ายมาตรงนี้
พื้นที่เพาะปลูกทั้งหมดนี้
สัมพันธ์กับแผนที่ที่ฉันมีอยู่นี้
นี่คือส่วนทั้งหมดของการล้อมรั้วที่วัวควายอยู่
มันบอกฉันว่ามันกว้างใหญ่แค่ไหน
ฉันสามารถบันทึกการสังเกต พืชชนิดต่างๆ ทุกอย่างที่อยู่ในทุ่งหญ้านี้ได้
เราดูแล
พื้นที่กว่า 32 ตารางกิโลเมตรทั่วเบย์แอเรีย
เราจึงเคลื่อนไหวตลอดเวลา
ผมไม่เคยเบื่อเลย
คนเรียกวัวกันว่าถังจุลินทรีย์เคลื่อนที่
เพราะวัวใช้จุลินทรีย์ในกระเพาะผ้าขี้ริ้วของมัน
ในการย่อยสลายเส้นใยในอาหาร
ดังนั้นเมื่อวัวอึ
มันจะเหมือนกับกองจุลินทรีย์ร้อนๆ ตกลงไปบนผืนดิน
และมัน…
มันคือสิ่งที่ทรงพลังมากสำหรับผืนดิน
ผ่านมาประมาณสามเดือนแล้ว
ตั้งแต่วัวควายเข้ามาในทุ่งเลี้ยงสัตว์นี้
คุณได้ยินเสียงพลั่กเบาๆ ตอนฉันงัดมันออกมาไหม
มันคือขนรากพวกนี้ที่หลุดออกมา
มีขนรากพวกนี้อยู่เป็นพันๆ เมตรเลยละ
มันเชื่อมต่อกับหญ้ากองอื่นๆ เหล่านี้ทั้งหมด
และพืชชนิดอื่นๆ เหล่านี้
ผ่านทางขนรากของมัน และผ่านทางเชื้อราไมคอร์ไรซาด้วย
วัวควายจะเข้ามา
และจะกินส่วนบนออกไป
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อหญ้าโดนกัดออกไป
คือรากพวกนี้หลุดออกไป
แล้วรากพวกนี้ทำมาจากอะไรล่ะ
คาร์บอนไง
เรากำลังเอาคาร์บอนมาจากชั้นบรรยากาศ ผ่านการสังเคราะห์แสง
ใส่ลงไปในพืช
จากนั้นมันก็เดินทางผ่านพืช
เข้าไปในระบบราก
คาร์บอนนั้นน่ะ แล้วมันก็หลุดลอกออก และเปลี่ยนเป็นฮิวมัส…
ในที่ที่มันควรอยู่
รูปแบบของเกษตรกรรมที่เราใช้
สร้างสิ่งมีชีวิตหลายพันล้านชีวิต…
ในรูปแบบของจุลินทรีย์ดิน พยาธิตัวกลม
นกตามทุ่งหญ้า
สัตว์ป่าทั้งหมดนั้นกำลังเจริญเติบโต ภายใต้ระบบเกษตรกรรม
เทียบกับทุ่งหญ้าที่ไถพรวนดินซึ่งไร้สิ่งมีชีวิต
ส่วนใหญ่ไร่นาที่ถูกไถพรวนเหล่านั้นปลูกสิ่งหนึ่ง…
อาหารสัตว์
ข้าวโพด ถั่วเหลือง ฟาง
พืชผลเหล่านี้ และบริเวณขุนอาหารก่อนฆ่าที่ต้องพึ่งพามัน
มีอยู่เพียงเพราะพวกเขา ได้รับเงินช่วยเหลือจากเงินภาษีของเรา
ผมได้คุยกับกลุ่มผู้ปลูกข้าวโพด และถั่วเหลืองจากมิสซูรี
ฤดูหนาวที่ผ่านมา
และผู้ชายคนหนึ่งลุกขึ้นพูดว่า
"ทำไมผมต้องอยากปลูกอย่างอื่น นอกจากข้าวโพดและถั่วด้วย
ในเมื่อผมได้รับการประกันกำไร ก่อนที่ผมจะลงไปในไร่ซะอีก"
กระทรวงเกษตรสหรัฐฯ
ใช้สิ่งที่เรียกว่าบรรษัทสินเชื่อการเกษตร
ในการประกันราคาให้กับชาวไร่ชาวนา ที่ปลูกพืชบางชนิด
ในระบบปัจจุบัน
ผู้เสียภาษีให้เงินอุดหนุนเกษตรกรเพื่อปลูกพืช
ที่ใช้เลี้ยงสัตว์ที่อยู่ในบริเวณขุนอาหารก่อนฆ่า
ซึ่งปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกมา
ผลก็คือ
แผ่นดินของเรากลายเป็นฝุ่น และเกษตรกรของเรากำลังจะถังแตก
แล้วพอผมกลับมาถามพวกเขา ว่าคุณจะทำเงินได้เท่าไหร่
ถ้ารัฐบาลไม่ให้เงินสนับสนุนการทำงานของคุณ
และพวกเขารู้ พวกเขารู้คำตอบดี
พวกเขาจะทำเงินไม่ได้เลย
ผมทิ้งโครงการพวกนั้นทั้งหมด
ผมบอกผู้ผลิตว่าผมไม่อยากพึ่งสวัสดิการอีกต่อไป
ถึงแม้จะมีเมล็ดพืชตัดต่อพันธุกรรม สเปรย์สารเคมี และเงินอุดหนุนจากรัฐบาล
แต่เกษตรกรส่วนใหญ่ก็ยังทำเงิน ได้เอเคอร์ละไม่กี่ดอลลาร์อย่างยากลำบาก
แต่บนพื้นที่ 5,000 เอเคอร์
ไร่ปศุสัตว์ของบราวน์ทำกำไร ได้มากกว่าเอเคอร์ละ 100 ดอลลาร์ต่อปี
ถ้าคุณสร้างระบบนิเวศไร่ที่สมบูรณ์ คุณจะมีความยืดหยุ่น
คุณจะเอาความเสี่ยงออกไปจากมัน
ใช่ครับ ผมปลูกข้าวโพด ผมไม่ได้ปลูกถั่วเหลือง แต่ผมปลูกถั่ว
อร่อย
แต่ผมยังปลูกข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ข้าวโอ๊ต เวทช์
ข้าวทริทิเคลี อัลฟัลฟา ทำเนื้อวัว เนื้อแกะ เนื้อหมูที่กินแต่หญ้า
ทำน้ำผึ้ง ปลูกผัก ผลิตภัณฑ์พวกนี้ทั้งหมด
ผมไม่ต้องสนว่าราคาข้าวโพดหรือถั่วอยู่ที่เท่าไหร่
เพราะมันเป็นแค่ส่วนเล็กๆ ของการทำงานของผม
ผมสร้างความยืดหยุ่นเข้าไปในระบบนิเวศ
ที่ดินส่วนใหญ่ที่เกษตรกรเป็นผู้ดูแล
มีคนอื่นเป็นเจ้าของ ไม่ใช่ของเกษตรเอง
เราเชื่อว่าเมื่อเจ้าของที่ดิน
ได้เข้าใจผลประโยชน์ระยะยาว
ของการจัดการเพื่อสุขภาพดิน
พวกเขาจะกระตุ้นให้เกษตรกรของพวกเขา ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้
ทันทีที่เกษตรเริ่มจัดการเพื่อสุขภาพดิน
และเห็นผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจเหล่านั้น พวกเขาจะไม่หันหลังกลับแน่นอน
การเปลี่ยนไปทำเกษตรกรรมฟื้นฟู
เกษตรกรชาวอเมริกัน สามารถเพิ่มผลกำไรของตัวเองได้
มากกว่าปีละหนึ่งแสนล้านดอลลาร์
และตัดเงินอุดหนุน ของพวกเขาทิ้งไปได้อย่างแท้จริง
เรามีคติพจน์ในการทำงานของเรา
เราอยากเซ็นหลังเช็คไม่ใช่หน้าเช็ค
เป็นคติพจน์ที่ดีมาก มันทำให้คุณมีเงินเหลือเพิ่มขึ้นมาก
โครงการไร่นาของรัฐบาลกลางที่เรามีในวันนี้
คือสิ่งที่เป็นอันตรายต่อเกษตรกรรมฟื้นฟูมากที่สุด
เพื่อให้รัฐบาลของเรา สนับสนุนการเปลี่ยนไปทำการฟื้นฟู
ประชาชนอาจต้องเป็นผู้นำทาง
และมีความเป็นไปได้สูงว่า มีบางอย่างที่คุณสามารถทำได้
เพื่อช่วยดินของเรา…
ในวันนี้
นี่คือชีวิตของทุกคน แทบจะทุกชั่วโมงของแต่ละวันเลยด้วย
อาหารทิ้งเปล่า
อาหารทิ้งเปล่ามีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทุกคนทิ้ง
(ทักทายจากซานฟรานซิสโก)
ก็ไม่ใช่ทุกคนที่ทิ้งหรอก
(แคลิฟอร์เนียแสนสดใส)
มีหลายทวีปและภูมิภาคที่กว้างใหญ่มากภูมิภาคอื่นๆ
ที่เจอเคราะห์ซ้ำกรรมซัด
จากอุณหภูมิที่สูงขึ้นและความแห้งแล้ง
สิ่งนี้ทำลายดิน
มันทำลายสิ่งมีชีวิต
หนึ่งในหนทางแก้ปัญหานั้น คือการเก็บเศษอาหารจากเมืองต่างๆ
เช่น ซานฟรานซิสโก
เปลี่ยนมันเป็นปุ๋ยหมัก แล้วเอามันไปที่ไร่นาท้องถิ่น
และนั่นจะช่วยไร่นากักเก็บน้ำ เพราะปุ๋ยหมักคือฟองน้ำธรรมชาติ
ความเป็นจริงที่น่าเสียดายคือ
ขยะแห้งและเศษอาหารส่วนใหญ่ ถูกเผาเป็นขี้เถ้า แล้วส่งไปหลุมฝังกลบ
เราต้องสร้างแบบให้ธรรมชาติ
(รีไซเคิล) (ขยะแห้ง)
ผมโชคดีที่ได้เป็นนายกเทศมนตรี
ตอนที่เราเอาวันสิ่งแวดล้อมโลก สหประชาชาติเข้ามาในเมืองเรา
เราฉลองให้กับสิ่งแวดล้อม และการกระตุ้นให้ลงมือทำนานหนึ่งสัปดาห์
และหนึ่งในกลยุทธ์พิเศษ
คือการลดขยะ
(ย่อยสลายได้)
ชาวเมืองซานฟรานซิสโกถูกปรับจริงๆ
ถ้าไม่เอาขยะที่ย่อยสลาย เป็นปุ๋ยหมักได้ใส่ในถังสีเขียว
เราสร้างแรงจูงใจให้ชาวบ้าน
ไม่ทิ้งของลงในถังขยะสีดำ
เวลาไม่มีอะไรในถังขยะสีดำ เราก็ไม่ปรับคุณ
เวลามีของในถังสีดำเยอะ เราก็ปรับคุณหนัก
ดังนั้นเป้าหมายของคุณคือ การทิ้งขยะในถังสีเขียวและฟ้า
ซึ่งเป็นถังใส่ขยะที่ใช้ทำปุ๋ยหมักและถังรีไซเคิล
ถ้าคุณอยากขยับหนู คูณก็ต้องขยับชีส
ในซานฟรานซิสโก
เราเก็บเศษอาหาร และต้นไม้ที่ถูกตัดได้วันละ 700 ตัน
(โรงทำปุ๋ยหมักซานฟรานซิสโก)
ตอนนี้ตีห้า
และเรากำลังทำปุ๋ยหมักกันครับ
นี่คือประเภทของขยะที่สำคัญที่สุดที่มีอยู่
เพราะนี่คือที่ที่มีสารอาหารอยู่ และนี่คือที่ที่มีคาร์บอนอยู่
ขยะสำหรับทำปุ๋ยหมักมาถึง
ทั้งเศษอาหารจากร้านอาหาร และจากบ้านของชาวบ้าน
และเราใส่มันเข้าไปในระบบคัดแยก
เมื่อหกวันก่อน นี่คือเปลือกไข่ กระดูกไก่ เปลือกผัก
และตอนนี้
มันคือปุ๋ยหมักที่เสร็จสมบูรณ์สวยงาม
และผมกำลังขุดมันและมันอุ่นทีเดียว
มันยังคงย่อยสลายอย่างขยันขันแข็งมาก
เราเก็บเศษอาหารของเรามา
ใส่มันลงไปในถังขยะสีเขียว
มันถูกส่งไปยังโรงทำปุ๋ยหมักของรีโคโลจี
เราเปลี่ยนมันเป็นปุ๋ยหมักและส่งไปตามไร่นา
เป็นวิธีแก้ปัญหาที่ง่ายมาก
ซานฟรานซิสโกกลายเป็นเมืองใหญ่ ที่ยั่งยืนมากที่สุด
ในสหรัฐอเมริกาในเวลาเพียงไม่กี่ปี
และเราทำให้เศรษฐกิจของเราเติบโต
และถ้าซานฟรานซิสโกพิสูจน์อุดมการณ์ได้
ก็จะสามารถทำความสำเร็จแบบเดียวกันนั้น ในเมืองอื่นๆ ในรัฐอื่นๆ
และประเทศอื่นๆ ทั่วโลกได้ด้วย
(ฮอลลีวูด)
(แคลิฟอร์เนียแสนสดใส)
ปุ๋ยหมักคือการเน่าเปื่อยตามธรรมชาติ ของอินทรียวัตถุในธรรมชาติ
ในพื้นป่า เวลาที่ใบไม้ร่วง
เชื้อราและเชื้อแบคทีเรียจะเข้ายึดครอง
และสร้างดินที่ส่วนราก
ปุ๋ยหมักเป็นเรื่องของชุมชน
ตั้งแต่ชุมชนของจุลินทรีย์ ที่ย่อยกองขยะเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ไปจนถึงชุมชนของคนในลอสแอนเจลิส
ที่ทั้งพลิกและร่อน
และสละเวลาให้กับกองปุ๋ยหมักนั้น
(เมืองแห่งรถยนต์ ดีทรอยต์)
ฉันเก็บเศษอาหารจากร้านอาหาร ปุ๋ยคอกจากสวนสัตว์
ปุ๋ยคอก เพราะอะไรรู้ไหม
เพื่อกันของพวกนี้ออกจากหลุมฝังกลบ และใช้มันทำดินที่ดี อุดมสมบูรณ์
นั่นแหละเหตุผล
เราเอาขยะมา และเปลี่ยนเป้าหมาย และใช้มันซ้ำยังไง
เพราะจริงๆ แล้วมันไม่ใช่สิ่งที่ไร้ประโยชน์
ฉันชื่อแพชชัน แพชชัน เมอร์เรย์
มันก็เลยเป็นชะตากรรมของฉัน ที่ต้องหลงใหลในสิ่งแวดล้อม
(ทักทายจากปอร์โตแปรงซ์)
ตอนที่เราไปเฮติ เพื่อทำต้นแบบของสุขอนามัยปุ๋ยหมักนี้
ทุกคนคิดว่าฉันบ้า
และฉันอาจจะบ้าจริงๆ ก็ได้
- ผมชื่อสตีเวน ใช่ครับ - และคุณคือ…
- หนุ่ม… - และฉันคือสาว…
เยี่ยม เจ๋งเลย
- พวกเราคือคน…ไร้สาระ พวก - ใช่
เฮติเกิดเรื่องขึ้น
แน่นอนว่าแผ่นดินไหวครั้งนั้น ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมาก
เราทุกคนรู้สึกว่าอยากทำอะไรสักอย่าง
และแพทริเซีย เธอเป็นนักแก้ปัญหา
ทันทีที่เธอไปถึงที่นั่น เธอบอก "โอเค พวกเขามีปัญหาเรื่องสุขอนามัย"
น้ำที่อยู่ใต้ดินถูกปนเปื้อน
มีคน 2,500 ล้านคนทั่วโลกที่ไม่มีสุขอนามัย
และนั่นหมายความว่าคนอาจเจ็บป่วยได้
(คาราโมจา)
เราก็เลยฝึกคนทั่วโลกให้ทำห้องน้ำปุ๋ยหมัก
พวกเขาจะได้เรียนรู้วิธีเก็บและจัดการ กับของเสียของตัวเองเพื่อชุมชนของตัวเอง
การเปลี่ยนแปลงที่โดดเด่นที่สุด ที่เราเห็นคือเรื่องกลิ่น
มีประสบการณ์ในการอยู่แถวห้องส้วมตลอดเวลา
เราอยู่ตรงหน้ากองปุ๋ยหมักนี้
ได้กลิ่นอะไรเหม็นๆ ตรงนี้รึเปล่า
ไม่ครับ
ข้อดีอย่างหนึ่งของระบบนี้คือเรียนรู้ได้ง่ายมาก
คุณไม่ต้องสั่งอะไหล่หรือส่วนประกอบอะไรมา
คนเราเรียนรู้วิธีการทำแบบนี้ได้ทุกที่
นี่คือหีบใส่ของเหลือๆ
นี่คือขี้เลื่อยที่หาได้ง่าย
สิ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับการทำปุ๋ยหมักที่ชอบอุณหภูมิสูง
คือมันช่วยแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลง สภาพภูมิอากาศหลายอย่าง
มันช่วยเราปกป้องแหล่งน้ำ
การดูแลมันและกำจัดเชื้อโรคทั้งหมดออกไป
สุดท้ายเราจะได้ปุ๋ยหมัก
พอมันเสร็จแล้ว มันจะเหมือนกับ…
ดินที่ดูดี
จากนั้นคุณสามารถทำให้ดินดีขึ้น และได้ผลผลิตมากขึ้น
ปัญหาเดียวของมัน
คือชาวบ้านยึดติด กับความจริงที่ว่ามันคืออุจจาระของคน
เราก็แค่กลัวขี้ตามประสามนุษย์ทั่วไป
แต่สิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้คือทั่วทั้งอเมริกา
ถ้าคุณไปซื้อดินปลูกต้นไม้มา มันอาจมีไบโอโซลิดอยู่
และมันมาจากสิ่งปฏิกูลของมนุษย์นี่แหละ
เรากินอาหาร
เราอึมาออกมา
จากนั้นเราสามารถดูแลมัน
และสร้างดินที่มีองค์ประกอบที่ดีสำหรับต้นไม้อยู่
จากนั้นวงจรก็หมุนเวียนไปเรื่อยๆ
อึต้องอยู่ในวงจร
นี่เป็นส้วมที่สวยมาก
และฉันอยากเข้าห้องน้ำในส้วมของเธอ ขอตัวนะ
ปุ๋ยหมักเป็นเพียงหนึ่งในกลุ่มวิธีแก้ปัญหา การดักจับคาร์บอนโดยใช้ดิน
ยิ่งเราเลือกอาหารฟื้นฟูมากเท่าไหร่ เกษตรกรก็จะปลูกมันมากขึ้นเท่านั้น
เราอยู่ในช่วงเวลาวิกฤตในประวัติศาสตร์มนุษย์
อาจจะมีวิธี
กินอาหารที่เยียวยาโลกได้
วิธีที่เรากำลังเชื่อมต่อกับมันคือ อาหารฟื้นฟู
ผมเป็นวีแกนมา 20 ปีแล้ว
ผมแค่จะพิสูจน์ในโลกของผมเองว่า เฮ้ย คุณใช้ชีวิตให้สนุก
ในรูปแบบที่สุขภาพดี แข็งแรง และทรงพลังมากๆ
ด้วยอาหารที่ทำจากพืชได้
ถ้าคุณกินเนื้อสัตว์ คุณสามารถกินเนื้อสัตว์ จากไร่คุณภาพสูงที่เหมาะสมกว่ามากได้
ถ้าเรากินเนื้อสัตว์
เราต้องกินเนื้อสัตว์ ที่มาจากการเลี้ยงในทุ่งเลี้ยงสัตว์
เลี้ยงด้วยหญ้า สัตว์ที่ถูกฆ่าอย่างมีมนุษยธรรม
นี่คือทางเลือกที่สำคัญที่สุดที่เราทุกคนเลือกได้
เพื่ออนาคตของโลก
เรากินอะไรกันอยู่
ระบบการเพาะปลูกแบบไหนที่เราสนับสนุนอยู่
เรากำลังฟื้นฟูโลกหรือเรากำลังทำให้มันแย่ลง
ที่อยู่ตรงนี้คือรถไข่สองคันของเรา
ประมาณสามวันหลังจากวัวควาย ผ่านบริเวณนี้และแทะเล็มหญ้า
เราจะพาแม่ไก่ของไร่มา
เราเลี้ยงมันแบบปล่อยจริงๆ
พวกมันจะเดินไปแคลิฟอร์เนียเลยก็ได้ ถ้าพวกมันเลือกจะไป
สิ่งที่เราทำคือเราไปร้านขายของชำท้องถิ่นมา
และซื้อไข่แบบไม่เลี้ยงในกรง
ธรรมชาติล้วนๆ เลี้ยงอย่างมีมนุษยธรรมมาหนึ่งโหล
เราจะหยิบมาหนึ่งใบและตอกลงไป
และสิ่งนี้คือไข่หนึ่งใบจากแม่ไก่ ในทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ของเรา
ไข่ของเราทางซ้ายมือสีเข้มกว่ามาก
ทีนี้ดูนะครับ
เห็นไหมว่ามันแตกค่อนข้างง่าย
ไหลย้อย
ทีนี้ดูนี่ครับ
ผมสามารถใช้นิ้วจิ้มลงไปได้หลายครั้ง ก่อนที่มันจะแตกในที่สุด
ทีนี้ดูสีของไข่แดง แล้วดูความแตกต่าง
ไข่ของเราเลี้ยงบนทุ่งหญ้าของเรา พวกมันกินสิ่งที่พวกมันหาได้
แต่นี่ ถึงจะไม่เลี้ยงในกรง แต่ก็อยู่ในที่กักขังอย่างไม่ต้องสงสัย
และส่วนใหญ่กินธัญพืชเป็นอาหาร
ของเราจะมีสารอาหาร เข้มข้นกว่ามากเมื่อเทียบกับไข่พวกนี้
และสิ่งที่คุณรู้สึกจริงๆ
คือสารอาหารและความซับซ้อน ของเกษตรกรรมฟื้นฟู
การกินอาหารฟื้นฟูเป็นเรื่องสำคัญ
แต่การทำงานกับคนที่ ปลูกอาหารของเราก็สำคัญเช่นกัน
วันนี้ เราคาดว่า
มีไร่นาที่ได้รับการจัดการ เพื่อสุขภาพดินไม่เกินห้าเปอร์เซ็นต์
หน่วยงานอนุรักษ์ธรรมชาติ ได้ร่วมมือกับองค์กรผู้ปลูกข้าวโพดแห่งชาติ
เพื่อจัดตั้งพันธมิตรสุขภาพดิน
เป้าหมายของเราคือการทำให้มีไร่นาในสหรัฐฯ
ที่ได้รับการจัดการเพื่อสุขภาพดิน เพิ่มขึ้นถึง 50 เปอร์เซ็นต์
ภายในปี 2025
ความคิดเรื่องสถานศึกษาสุขภาพดินนี้ เริ่มเมื่อประมาณห้าปีก่อน
ตอนที่เรย์มาที่ทุ่งเลี้ยงสัตว์ของผมครั้งแรก และเราพบกันครั้งแรก
เราแทบไม่รู้เลย
ว่าแผนการพยายามผลักดันการฟื้นฟู
จะออกมาเป็นยังไง
ในที่สุดมันก็บังเกิดผล
- เรย์ อาร์ชูเลตาครับ - เจสซีครับ
หวัดดีเจสซี ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ขอเริ่มจากตัวเองแล้วกัน ผมชื่อเรย์ อาร์ชูเลตา
ผมทำงานให้รัฐบาลมา 32 ปี…
เป้าหมายของเราคือการทำให้ดินแข็งแรง
การสอนหลักการเกี่ยวกับ ระบบนิเวศน์พวกนี้ให้มากขึ้น
เราอยากจะให้คำปรึกษา
สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คน
ว่าพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของโลก
และเราจะมีความสัมพันธ์กับโลกดีขึ้น
เมื่อก่อน เวลาหยิบนิตยสาร เกี่ยวกับการเพาะปลูกมา
มันไม่มีบทความเกี่ยวกับสุขภาพดินเลย แม้แต่บทความเดียว
แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีทางที่หยิบนิตยสารมา
แล้วจะไม่เจอบทความเกี่ยวกับสุขภาพดิน
มันทำให้ผมมีความหวัง
เราสามารถพัฒนาสุขภาพดิน
ได้เร็วกว่าที่เราเคยคิดว่าเป็นไปได้มาก
บางครั้งเวลาที่ผมนำเสนองาน
ผมเจอกลุ่มที่แบบว่า "ไม่มีทาง มันจะไม่เกิดขึ้นที่นี่ ไม่มีทางเกิดขึ้นที่นี่ได้"
ผมเลยเสนอการท้าทายนี้ให้พวกเขา
ผมบอก "ผมจะเดิมพันทุ่งเลี้ยงสัตว์ ของผมกับของคุณ
ว่าผมทำมันสำเร็จได้ในการทำงานของคุณ"
เพราะหลักการของสุขภาพดิน
การรบกวนด้านกลไกน้อยที่สุด ความหลากหลาย
สิ่งป้องกันบนดิน รากมีชีวิตตลอดเวลา การรวมสัตว์เข้าไว้ด้วยกัน…
หลักการพวกนี้เป็นสากล
ไม่ต้องสงสัยเลย
และผมหมายถึงไม่สงสัยเลยในใจผม
ผมทำให้วิธีการเหล่านี้สำเร็จได้ทุกที่ในโลก
ถ้าคุณมองดูตรงนี้ นี่คือพื้นที่ทำไร่ของเพื่อนบ้านผม
ที่ถูกไถพรวนทิ้งไว้โดยใช้สารเคมี
ไม่มีการปลูกอะไรมาปีกว่าแล้ว
ยกเว้นหญ้าที่ทนต่อราวด์อัปที่ขึ้นอยู่ที่นี่
มันคือทะเลทรายทางนิเวศวิทยา
แล้วมองไปที่พื้นที่เพาะปลูกของเราสิครับ
มีต้นไม้มากมายหลากหลายพันธุ์
มีแมลง
มีสัตว์ป่าและมีวัวควายแทะเล็มหญ้าอยู่
เราดักจับแสงอาทิตย์ได้ตั้งแต่ ต้นฤดูใบไม้ผลิจนถึงปลายฤดูใบไม้ร่วง
เปลี่ยนแสงอาทิตย์นั้นเป็นคาร์บอนเหลว
เพื่อขับเคลื่อนและเป็นเชื้อเพลิงให้ระบบ
ตรงนั้นคุณมีดิน
แต่ทางด้านนี้คุณมีฝุ่น
คุณอยากให้อาหารของคุณมาจากไหน
คุณอยากให้อาหารของคุณผลิตมาจากรูปแบบไหน
คำตอบง่ายมากสำหรับผม
ทั่วโลกของเรา
ผู้คนกำลังใช้วิธีการฟื้นฟูเพื่อเยียวยาผืนดิน
และทำให้สภาพภูมิอากาศสมดุล
โครงการพวกนี้บางโครงการก็ใหญ่
เรารู้ว่าผืนดินขนาดใหญ่ของโลก ประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์
ถูกมนุษย์ทำให้สึกกร่อนมาตลอดช่วงเวลาในอดีต
เมื่อเรามองดูอู่อารยธรรม
กรีซและโรม
เราพบว่าสถานที่เหล่านี้หลายแห่ง กลายเป็นทะเลทราย
ทรายพัดปลิวไปทั่วซากปรักหักพัง ของอารยธรรมที่เคยยิ่งใหญ่
ลูสพลาโต อู่อารยธรรมของจีน
คือสถานที่ที่มีการทำเกษตรกรรม แบบตั้งรกรากเป็นครั้งแรก
ตอนที่มีคนขอให้ผม ถ่ายทำการศึกษาพื้นฐานในลูสพลาโต
ผมยืนอยู่ตามลำพังคนเดียวบนยอดเขา
และสามารถมองไปรอบทิศทาง 360 องศา โดยไม่เห็นพืชเลย
สิ่งนี้ถูกทำลายโดยรากฐานด้านระบบนิเวศ
คนเรียกมันว่าสถานที่ที่ถูกกัดกร่อนมากที่สุดในโลก
เต็มไปด้วยคนยากจนที่แสนทุกข์ยาก
ผมเลยรู้สึกว่าต้องใช้ทั้งชีวิต ที่เหลือของผมจัดการเรื่องนี้
ในตอนนั้นมันยากที่จะจินตนาการ
ว่าเราจะฟื้นฟูมันได้
ตั้งแต่ราวๆ ปี 1994 ถึงปี 2009 รวม 14 ปี
พื้นที่ 35,000 ตารางกิโลเมตร ขนาดประมาณประเทศเบลเยียม…
พวกเขามีนักวิทยาศาสตร์ชั้นนำชาวจีน
พวกเขามีนักวิทยาศาสตร์นานาชาติ ที่ธนาคารโลกให้การสนับสนุน
พวกเขาสร้างระบบการทำแผนที่ด้วยดาวเทียม
เพื่อให้ทุกลุ่มน้ำมีที่อยู่ที่พิเศษ
ผลลัพธ์ก็คือ…
น่าทึ่งครับ
(ปี 1994)
(ปี 2009)
(ปี 1994)
(ปี 2009)
(พื้นที่ 36,000 ตารางกิโลเมตรได้รับการฟื้นฟู)
(ปี 1994)
ชาวบ้านหลายร้อยล้านคนหลุดพ้นจากความยากจน
เราพบเจอคนที่ไม่รู้หนังสือ
และตอนนี้ลูกๆ ของพวกเขา ได้เรียนมหาวิทยาลัยชั้นนำในประเทศ
มนุษย์ปรากฏตัวในสวรรค์
ถ้าเราฟื้นฟูผืนดินที่เสื่อมทรามบนโลกทั้งหมด
เราก็กลับสู่สวรรค์ได้
ถ้าเราเริ่มสร้างเศรษฐกิจปฏิรูปตอนนี้
เศรษฐกิจฟื้นฟู
นี่คือหนทางสู่ความสำเร็จ
การได้เห็นลำธารกลับมาและไหลไป เพื่อนำเอาดินที่อุดมสมบูรณ์กลับมา
การได้เห็นความหลากหลายทางชีวภาพกลับมา ยังสถานที่ที่เสียหายไปหมดแล้ว
นี่คือที่ที่ทุกคนสามารถพบความพึงพอใจมากมายได้
ดังนั้นมาฟื้นฟูสวรรค์กันวันละนิดเถอะครับ
มันไม่ได้ยากขนาดนั้น
ถ้าเราเลิกวอกแวกไปกับวัตถุแวววาว
และเริ่มคิดถึงสิ่งที่สำคัญกับเราจริงๆ
เพื่อจะได้เห็นความหลากหลาย ทางชีวภาพกลับคืนมา
ยังสถานที่ที่เสียหายไปหมดแล้ว
นี่คือที่ที่ทุกคนสามารถพบความพึงพอใจมากมาย
และความหมายของชีวิตเราได้
เราทุกคนลงเรือลำเดียวกัน
ทุกการกระทำของเรา ส่งผลต่อการกระทำอื่นทุกการกระทำ
เหมือนน้ำกระเพื่อมในบ่อ
แล้วคุณจะตัดสินใจยังไง
ถึงจะสร้างผลกระทบเชิงบวก ให้กับโลกที่งดงามใบนี้ได้
เพื่อที่เหลนโหลนของเรา คนอีกเจ็ดรุ่นในอนาคต
จะสามารถขึ้นไปกอดต้นเรดวูดเก่าแก่ได้จริงๆ
และว่ายน้ำในน้ำสะอาด
และสามารถอ้าปาก และดื่มน้ำระหว่างที่กำลังว่ายน้ำอยู่ได้
แล้วสิ่งที่เราทำได้ในวันนี้คืออะไร
ลูกๆ ของเราถึงจะสามารถเจริญเติบโต
ในความอุดมสมบูรณ์ที่เราสร้างขึ้น จากการตัดสินใจของเราได้
ผมจะขับรถไปร้อยกิโล พันกิโลก็ได้ถ้าต้องไป
เพื่อช่วยไร่หนึ่งไร่ เพื่อเปิดใจหนึ่งดวงและหนึ่งความคิด
มันคือหนึ่งความคิดนั้นแหละที่คุณเปลี่ยน
คุณไม่รู้หรอกว่ามันจะส่งผล ต่ออีกหนึ่งความคิด ต่อใจอีกดวงรึเปล่า
มันคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา มันเปลี่ยนใจเรา
และมันเปลี่ยนชีวิตเรา
ไม่ มันไม่ใช่เรื่องของศาสนา ไม่ใช่เรื่องของการเมือง
มันเป็นเรื่องของความรัก
และถ้าคุณรักอะไรสักอย่างหรือรักใครสักคน
คุณจะอยากเข้าใจพวกเขา
และคุณจะอยากดูแลและปกป้องพวกเขา
และทำให้พวกเขาปลอดภัย
และนั่นคือสิ่งที่เราทุกคนมาที่นี่เพื่อทำ
แม้แต่เชื้อราไมคอร์ไรซา และไส้เดือน
และแบคทีเรีย
และถ้าเราดูแลพวกมัน พวกมันก็จะดูแลเรา
ตั้งแต่จุลินทรีย์ขนาดเล็กที่สุด
ไปจนถึงสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่สุด
ชีพจรของโลกสีฟ้าของเราเต้นอยู่ได้ด้วยสิ่งมีชีวิต
เป็นเวลาหลายล้านปีที่มันเยียวยาตัวเอง
และสร้างสมดุลให้ตัวเอง
แต่วันนี้
สายพันธุ์ของเราเผชิญกับบททดสอบสำคัญที่สุด
ภารกิจของเรานั้นง่ายดาย
เราต้องใช้ประโยชน์ จากพลังงานฟื้นฟูของโลกเอง
ผมขอสัญญากับคุณ
ผมจะไม่ยอมแพ้
คุณก็ไม่ควรยอมแพ้เช่นกัน
(ปกป้องแม่ด้วยต้นไม้)
(ดินจะช่วยเรา) (เราคือธรรมชาติ)
(จงให้เกียรติแม่ของคุณ) (จุลินทรีย์เจ๋ง)
(เลือกอาหารฟื้นฟู)
(วิธีแก้ปัญหาอยู่ใต้เท้าคุณ!)
(ไส้เดือน = เพื่อนเรา)
(ปลูกต้นไม้)
(ลดอาหารทิ้งเปล่า)
(ทำให้โลกยิ่งใหญ่อีกครั้ง) (เริ่มสวนชุมชน)
(ฉันอยู่กับเธอ)
(โหวตให้ดิน)
(ความหลากหลายทางชีวภาพ)
(ลดอาหารทิ้งเปล่า) (ปุ๋ยหมัก)
(ดินจะช่วยเรา)
(เราช่วยกันฟื้นฟูโลกได้)
(ร่วมมือกับการเคลื่อนไหวระดับโลก)
(เพื่อเยียวยาดินของเรา สุขภาพของเรา และสภาพภูมิอากาศของเรา)
(ค้นหาหนทางของคุณได้ที่)
(KISSTHEGROUNDMOVIE.COM)
คาร์บอนไดออกไซด์คืออะไร
มัน…
มาจาก…
เป็นคำถามลวงสำหรับฉันนะ ไม่ทันตั้งตัวเลย
ผมคิดว่าคงจะเป็นคาร์บอน และสองอะตอม สองโมเลกุลของ…
ของอะไรก็ตามแต่
คืออะไรที่ไม่ดีมั้ง
มันคือสารพิษที่คุณหายใจเข้าไป และมันจะทำลายคุณ
คุณทำอะไรในชีวิตคุณ
ที่มีผลกระทบต่อ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศบ้าง
ฉันก็อยากทำส่วนของฉันเมื่อทำได้นะ
เช่น ใช้หลอดโลหะ
- ใช้หลอดกระดาษแทน - ไม่ใช้หลอดพลาสติก
หลอดกระดาษปะทะพลาสติก
หลอดรีไซเคิล
ทุกครั้งที่มาที่นี่ ฉันรู้สึกมีพลัง
ถ้าการรีไซเคิลและหลอดกระดาษ เป็นความหวังเดียวของเรา
เราก็เจอปัญหาใหญ่แล้วละ
เราสามารถพลิกกลับการเปลี่ยนแปลง สภาพภูมิอากาศได้ด้วยการทำสิ่งต่างๆ ให้ดีขึ้น
ไม่ใช่แค่การแก้ไขสิ่งที่ไม่ดี
นึกออกไหมคะ ดังนั้นเราจะไม่แค่…
เราไม่ทำลายอีกต่อไปแล้ว เรากำลังฟื้นฟู
ฟังดูเจ๋งมากนะ
ผมอยากฟื้นฟู
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล