Downloaded from YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
London Hughes, umarım hazırsındır.
İlk Netflix özel gösterin. Sahneye çıkıp o Amerikalıları güldür!
Herkese kendini sevdir ve hiç çük hakkında konuşmamış gibi konuş.
Çünkü sen komedinin Beyoncé'sisin. Evet, öylesin.
Sen komedinin Richard Pryor'ısın.
Dişi Richard Pr… Kevin Hart'sın!
Dişi Kevin Hart'sın! Öylesin.
Tüm dünya sana bayılacak. Çünkü sen bir yıldızsın London Hughes.
Muhteşem bir iş çıkaracaksın. Harika olacak.
Nasıldı?
Harikaydı.
-Bu akşamki gösterin şahane olacak. -Sağ ol.
Öpüşmek yok. Covid var.
-Setten çağrılıyorsun. -Süper. Harika.
Çok teşekkür ederim Richard.
-Adım Jeff. -Jeff, tamam.
-Tamam. -Jeff! Tamam.
Çük avlama zamanı geldi.
Hay sıçayım.
Hanımlar ve beyler, çok yetenekli ve komik
Bayan London Hughes için alkışları duyalım lütfen.
Sesinizi duyayım Los Angeles!
İşte bu!
Aman Tanrım!
Millet, merhaba!
Ben London Hughes. Çok komiğimdir.
İlk Netflix özel gösterime geldiğiniz için çok teşekkür ediyorum.
İnanmıyorum!
İnanmıyorum! Bir de pandemi sırasında.
Benim için hastalığı göze aldınız, hepiniz test oldunuz.
Ciddi bir ilişkimiz var gibi hissediyorum.
Cidden minnettarım arkadaşlar.
Bariz bir gerçeğin farkında olduğumu belirterek başlayayım.
Tipimin ve konuşmamın özleşmediğini biliyorum.
Keyshia Beyoncé'ye benziyorum ama Penelope gibi konuşuyorum.
Farkındayım. Ben sizin gibi değilim.
Siyahi İngilizim, tamam mı? İngilizim ben.
Bu güzel ülkeye Şubat'ta taşındım.
Evet.
Şubat'ta.
Her şey boka sarmadan önce!
Küresel salgın boka sarmadan önce!
Herkes "Küresel bir salgın bu. Yaşlıları düşünün." demeye başladı.
Onları boş verin.
Bu sene kısmet çıkacağını sanan yalnız kadınları düşünün.
Kısmetlerimiz olacak sandık.
Kısmet mısmet kalmadı. Her gün, çüksüz geçen Bugün Aslında Dündü gibi.
Anlıyor musunuz?
Bana daha zor. Geleli sekiz ay oldu, hiç Amerikalıyla yatmadım.
Şimdiye seninle yatmış olabilirdim. Seninle de yatmış olabilirdim.
Tek Amerikalıyla yatmadım.
Amerikan fantezi rüyamı gerçekleştirebilmiş değilim. Tamam mı?
Çok üzücü ve hüzünlü bir durum ama temamız bu
çünkü bu gösterinin adı Çük Avlamak. Tamam mı?
Bu gösterinin adı bu.
Adı Çük Avlamak.
Çük avlamaya hazır mıyız?
Hadi bakalım. Başlıyorum.
Tamam, sahneye hâkimim.
Bu gösteriyi yazdım çünkü çok kızmıştım.
Öyle görünmediğimi biliyorum ama öfkeliyim.
Nedenini söyleyeyim. 31'ime girdim. Göstermediğimi biliyorum.
Çok çekiciyim. Şaka değil bu, gerçek.
Zenginim de. Acayip zenginim cidden.
McDonald's yersem Beverly Hills'te yerim.
Aşırı zenginim. Beyoncé'nin 2003'teki saç modelini yaptım.
Cidden, gerçek bu.
Hiç öğüresim gelmez. Sıfır!
Sıfır. Teşekkürler!
Ama yalnızım.
Yerinde bir tepki gösterdiniz.
20'li yaşlarında yalnızsanız sorun olmaz, değil mi?
O yaşlarda yalnızken kimse yargılamaz.
20'li yaşlarımda milletin yüzüne oturup dururdum, çük yalayıp yüzlere otururdum.
2009'dan itibaren ağzım boş durmadı. Sorun yoktu.
Yargılayan yoktu.
20'li yaşlarımda kondomsuz rulet oynardım.
Oynayan var mı? "İçine boşaldı mı?" "Bilmem, kondomsuz ruletti."
Sadece ben mi oynamışım? O da oynamış bakın.
Fazla güldün sen buna. Kesin kondomsuz rulet oynamış.
20'lerindeyken sorun olmuyor.
20'lerinde yargılanmıyorsun. Hayatını yaşıyorsun.
Ama 30'larına geldiğinde…
…yalnızlık kokusu yayılmaya başlıyor.
İnsanlar şöyle oluyor: "30 yaşındasın
ve yalnızsın."
Çaresizliğin kokusunu alıyorlar. Annem de kokuyu alıyor.
"Artık 30'una geldin. Yuva kurup da çoluk çocuğa karışsan ya?" oluyor.
"Artık 30'una geldin. Yuva kurup da çoluk çocuğa karışsan ya?"
"Çocuk mu? Bir dur, daha kürtaj yaptırmadım." oluyorum.
Anlatabildim mi?
"O zıkkıma kalkışmadan önce dur da birkaç kere kürtaj olayım."
Daha kısmetlerim var. Çocuklar ömürlük virüslerdir.
Çocuklar beladır. Diyorum bak, çocuklar beladır.
Dostlarımdan bazıları da eskiden çocuktu.
Çocuklar beladır. Alkışlamanız hoşuma gitti. Öyleler.
Birçok arkadaşımın çocuğu var. Aşkı ilk bulanlar hep sıradan tipler olur.
Değil mi?
Arkadaşlarınız arasında ilk evlenenler hep çirkin olanlardır.
Bir sürü çirkin, mutlu, sıradan arkadaşım var.
Bu gece buradalar.
Bana bakıp şöyle derler:
"London, biraz dışarı çıkmalısın.
Bir kulüpte bekâr bir adam bulursun. Hadi!
Git bul bir tane!" Kulüpte bekâr bir adam mı?
Judd Apatow filminde siyahi kız bulmak daha mümkün.
Bir düşünün. Hiç yok resmen.
Bu meseleye el at Judd!
Boştayım!
Değil mi?
Şöyle derler: "Sorun sende.
Yalnız olma sebebin sensin.
Kendine güvendiğin için yalnızsın.
Başarılı olduğun için yalnızsın.
Komedyen olduğun için yalnızsın. Çok fazla." Ben ise şöyle oluyorum:
"Bunların hepsi bir erkekte olunca nimetten sayılıyor.
Başarılı, öz güvenli, komedyen erkek. Tam bir nimet."
Her türlü sikerim. Harika biri.
Kevin Hart gibi resmen. Tamam mı?
Nimet işte.
Ama bir kadında olunca çok geliyor. Demek ki çok fazlaymışım.
Öyleymiş.
7-Eleven'da çalışan bir dilsiz olsaydım şimdiye evlenmiş olurdum kesin.
Gerçek bu. Bana evlenme teklifi bile edilmedi.
Kentucky'de dişleri olmayıp evlenme teklifi alan karılar var.
Benim neyim eksik lan peki? Sorunun bende olduğuna inanmaya başladım.
O yüzden çük avlama geçmişime bakmaya karar verdim.
Nerede hata yaptığımı görmek için. Bu yolculukta bana katılır mısınız?
Tamam, başlayalım!
Yolculuğa çıkıyorum.
Vardım. Zamanda geri gittim. Çok hızlı oldu.
Zamanda geri gittim.
94 yıl geriye gittim. Yani 19…
Matematiğim rezildir, sallayın. Geri gittim işte.
Tamam mı? Anneannem Mel'in doğumuna.
İnanılmaz bir kadındır. 93, 94 yaşlarında. Jamaikalı şuh, şirin bir şey.
Anneannem tam bir kaşardır!
Anneannem de farkında. Tanrı biliyor tam bir kaşar.
Anneannem o kadar çük avlamış ki annemin hayatı mahvolmuş.
Cidden öyle. Nedenini söyleyeyim.
Anneannemin beş ayrı adamdan beş çocuğu var.
Jamaikalı işte, ne yapsın.
Yapılacak tek şey sikişmek ve Bob Marley dinlemek.
Düzüşüyoruz, partiliyoruz
O kadar! Jamaika'da yapabileceğiniz tek şey bu.
Anneannemin çük avının annemin hayatını mahvettiğini şuradan biliyorum.
Annem babasıyla iki kez görüşmüş ve ikisi de farklı kişilermiş.
Anneannem annemle Baban Kim? oynamış resmen.
"Gözlüğü var mı?" "Bilmiyorum."
Anneannem tam bir kaşar. Annemden bahsedelim.
Harikadır. Bu programı da izleyecektir. Muhteşem biridir.
Başarılı, iki kez evlenmiş, çok çalışkan, çok akıllı…
Kaşar! Annem tam bir kaşar!
Annem de kaşardır, tam kaşar.
Annem o kadar çük avlamış ki
hayatını mahvetmiş.
Nedenini söyleyeyim.
Annem koşucuymuş. Hızlıymış.
100 metreyi ışık hızıyla koşarmış.
18 yaşında Olimpiyat Oyunları'nın denemelerine girmiş.
Olimpiyatlar diyorum amına koyayım.
18 yaşında Olimpiyatlar. "Vay!" tabii.
Ama sonu kötü bitmiş.
Çünkü maalesef 18 yaşında ani bir çük rahatsızlığına tutulmuş.
Öyle.
O çük hamilelikle sonuçlanmış.
Neyse ki benimle değil, abimle sonuçlanmış.
Beni isteyerek doğurmuş. Abim olmuş.
Abime doğum yaptıktan sonra anneannem 18 yaşında hamile kalmasına
o kadar kızmış ki onu evden atmış.
Bak sen şu ikiyüzlüye!
Sana benzemeye çalışıyormuş tatlım. Kaşarlık genlerinde varmış, tamam mı?
Evden atılınca annemin koşuyu bırakması gerekmiş.
Normal bir iş bulup normal bir insan olmuş.
Koşmayı bırakmış, hemşire olmuş, abimi büyütmüş
ve hanımlar ve beyler, abim de büyüyünce
güvenlik görevlisi oldu.
Annem bir güvenlik görevlisi için Olimpiyatlar'ı bırakmış!
Benim için olsa anlarım da, bir güvenlik görevlisi…
Mesela ben. Kariyerinde yükselip
geleceğin dişi Richard Pryor'ı olma yolundayım. Teşekkürler, gerçek bu.
Çük rahatsızlığından dokuz ay kayboluyorum.
Haber alamıyorsunuz. Doğuruyorum ve çocuk da utanmadan
TikTok yıldızı oluyor. Sikeyim çocukları! Çocuklar beladır be.
Beladan ibaretler sadece.
Çok da saygısızlar.
Kadınlar, onlara sahip olmak zorunda değiliz.
Çocuk sahibi olmamız şart değil. Biz… Neden yani?
Çoğu zaman yaptığına değmiyorlar. Çocuklarla muhabbet edilmiyor.
Heyecan verici bir şey söylemiyorlar. "Zürafa çizdim." "Siktir git!"
"Zürafan götümde değil."
Fazla abartılıyorlar.
Çocuğu olanlar ses etsin. Peki hanımlar… Erkeklerin ses etmemesini sevdim.
Erkekler çocuk sahibi olmuyor, ediniyor.
Size göre çocuklar köpek gibi. Bir karı doğuruyor
ve siz de onlarla oynayıp sizinmiş gibi yapıyorsunuz.
Çocuklar beladır. Siz de hak vereceksiniz. Bence bebekler kadınlara saygısızlıktır.
Bebekler kadınlara saygısızlıktır. Nedenini söyleyeyim. Bir kadın olarak
ani bir çük rahatsızlığına yakalanıp dokuz ay boyunca hamile kalıyorsunuz.
İnsanlar "Dokuz." deyip geçiyor. Hayır, dokuz ay!
Uzun dokuz ay. İçinde bir insan oluşuyor. Gözleri, kulakları ve dirsekleri oluşuyor.
İçinde oluşuyor ve içip rahatlayamıyorsun da.
İçinde dokuz ay boyunca organlar oluşuyor. Tam gelişmiş bir insan. Ikea gibi değil.
Dokuz ay boyunca içinde bir insan tam olarak gelişiyor.
Dokuz ay içemiyorsun, insan oluşturuyorsun.
Dokuz uzun ayda içinde insan oluşuyor. O puştu bir de çıkarman gerekiyor.
İki gün de sürebilir.
Vajinanı paramparça ediyor.
Paramparça ediyor. Mahvediyor!
Paramparça ediyor! Dokuz ay. Mahvoluyor!
O puştu çıkarınca bir de her yer kan oluyor.
Her yer kan oluyor.
Kan!
O kanlı bebeği alıyorsun,
kordonu ve vajinanı kesiyorsun. Kesiyorsun. Bebeği kucağına alıyorsun.
Ona bakıyorsun ve bir de utanmadan gitmiş tıpkı babasına benzemiş.
Taşak mı geçiyorsun lan?
Ben olsam hastanede bırakıp "Bunu tanımıyorum." derdim.
"Ben yaptım ama bana benzemiyor. Şaka gibi."
Çocuk yapmamız şart değil hanımlar. Abartılıyorlar. Babalardan bahsedelim.
Biraz da erkeklerden konuşalım. Babam da bir baba.
Öyle. Babam da bir baba.
Ama ben babamı tanıyorum. Klişe olmadığım için üzgünüm.
Tamam mı? Çok iyi anlaşıyoruz.
Bay Hughes harika biridir. Babama dair ilginç bilgi vereyim.
60 yaşında ve 50 yaş üstü futbol takımında oynuyor.
Adı da Aston Viagra. Tamam mı?
Babam Bay Hughes böyle biridir. Harikadır, çok seviyorum.
İki tane de çok sevdiğim abim var.
Hata sonucu doğan güvenlik görevlisi Alex'i biliyorsunuz.
Bunu izleyince çok hoşuna gidecek. Bir de Joel var. O güzel bir hata olmuş.
Alex ve Joel harikadırlar. Müthiş erkekler, harika rol modeller
ve çok çapkındırlar. Abilerim acayip çapkındır. Tamam mı?
O kadar kuku avladılar ki
hayatımı mahvettiler. Tamam, bir hikâye anlatacağım.
Tam adım London Dionne Micha Stacey Stephanie
Estina Knibbs-Hughes. Tekrarlayayım.
Tam adım London Dionne Micha Stacey Stephanie
Estina Knibbs-Hughes. Düzenledim. Tam adım bu. Olay şu şimdi.
Ben doğduktan sonra
annemle babam doğmama o kadar sevinmiş ki
annem şu parlak fikirle çıkagelmiş:
Her bir aile üyesi
bir isim versin.
Annemle babam London adını vermiş. Zira Londra'da doğdum ve kreatif değiller.
Sonra Dionne adını vermişler. Celine Dion.
Dionne Warwick. Dionne. Duygu dolu Dionne.
Sağ olun. Bunu anneannem koymuş. Sonra Micha koymuşlar.
Konuşma dilindeki Micha.
Bunu da babam koymuş. Sonra da Stacey koymuşlar!
Bunu da abim Joel koymuş.
Sonra Stephanie koymuşlar!
Bunu da abim Alex koymuş. Sonra Estina var. Latin!
Estina'yı da Küba kökenli annem koymuş.
Soyadım da Knibbs-Hughes. Tam adım bu yani, tamam mı?
Güzel bir isim ama Stacey ve Stephanie'ye bakalım.
Çünkü bu kabul edilemez. Stacey'yle başlayalım.
Abim Joel bana Stacey ismini
anaokulu sınıfındaki hoşlandığı kızdan ötürü koymuş.
İsmi Stacey Hughes.
Beş yaşındaki abim tek kız kardeşine
birlikte sim yediği kaltağın adını koymuş.
Karıyı da tanımam, ne yaptığını da bilmem.
Hatta bu gösterinin adını Stacey'yi Arıyorum koyacaktım.
Kamera nerede? Stacey Hughes, 35 yaşında.
Abim Joel'le David Livingstone İlkokulu'na gitmiş.
Adının boşa gitmediğini bilmeni isterim.
Senin adın bir harikaya verildi. Tamam mı?
Başardın lan.
Başardın lan Stacey.
Ölü müsün kokainman mısın bilmem ama başardın.
Koyduğumun Stacey'si.
Karıyı tanımıyorum.
Abim Alex de bana Stephanie adını koymuş.
Stephanie. Kız arkadaşının adını.
Stephanie.
Çünkü Stephanie'ye ciddi olduğunu
kanıtlamak istemiş.
Stephanie için.
Sonra Stephanie'yi aldatmış.
Stephanie'yi Stacey ile aldatmış.
Stephanie öğrenince arabasını anahtarla çizmiş.
Stephanie köpeği Tupac'i çalmış.
Tupac'i geri alamadı.
Ama o karının adı hâlâ bende!
Bu kızlar, Stacey ve Stephanie! Sokayım böyle işe! Tanrım!
Hayatımdaki adamlar bunlar işte, rol modellerim.
Örnek aldığım kişiler. Sıçıp batırmama şaşmamalı.
Her konuda onlar gibi olmaya çalıştım. Çapkın olmaya çalıştım.
Çük yalayıp çapkın olmaya çalıştım.
Sikişip, çük yalayıp çapkın olmaya çalıştım.
Ama hiçbirini yapamadım çünkü yüzüm oturmamıştı. Tamam mı?
Çirkin bir çocuktum. Şu an taşım ama o zaman çirkindim.
Çocukken cinlere, iblislere benzerdim.
Jay-Z'nin kadın şubesiydim.
Görebilirsiniz. Kalıntıları var.
Belli oluyor.
Çüksüz Notre gibi kamburum vardı. Berbattım.
Kimse beni sikmek istemezdi. Kimse, hiçbir çocuk, kimse.
Tuhaf oldu böyle. Ama kimse istemezdi.
Ve hayatta olmak istediğim tek şey,
tüm vajinamla istediğim tek şey,
olmak istediğim tek şey
kaşar olmaktı. Cidden.
Bazı çocuklar öğretmen veya görünmez olmak ister.
Ben kaşar olmak isterdim ve annem de yardımcı oldu.
Yine tuhaf oldu ama öyle. 14'ümdeyken annem Londra'dan ayrılmaya karar verip
Londra'ya yakın bir sahil kasabası olan Brighton'da otel satın aldı.
"Süper! Yeni bir kaşar hayatı! Baştan başlarım." oldum.
"14 yaşındayım. Deniz kenarında bir sürü çük avlayacağım."
"Kumsalda sikişeceğim."
Hem annemin oteli vardı. Sikiş yuvası.
Kumsalda ve otelde sikişecektim! Hem kumsalda hem otelde sikişeceğim.
Sikişecektim! Kumsalda sikişecektim…
Sikişecektim.
Ne kumsalda ne de otelde sikiştim.
Nedeni ilginçtir. Ergen oğlanlar
Frasier kurmaca öyküsü yazan kızlardan hoşlanmıyor.
Hoşlanmıyorlar! Sırf eğlencesine Frasier'ın bölümlerinde oynamıştım.
Evlatlık kızı Denise'tim.
Ergenler Fraser'ı sevmiyor. Seattle seksi gelmiyor.
Kaşar olacaksam kaşar arkadaşlar edinmem gerekiyordu.
Dünyayı döndüren kaşarlardır. Kaşar dost candır.
Tüm kız gruplarında da bir kaşar vardır. Bu gece bile.
Her kız arkadaş grubunda kaşar var. Herkesin kaşar arkadaşı var.
Kaşar bir arkadaşınız yoksa o kaşar arkadaş siz olduğunuzdandır.
Tamam mı? Etrafınıza bakın.
Kaşar! Hissedebiliyorum. Feromonlar.
Hissedebiliyorum. Burada birkaç kaşar var.
En yüksek sesle gülenlerdir.
Şurada birkaç kaşar var. Adamlarımı tanırım.
Brighton'ın en iyi kaşarlarını aradım. Üç tane buldum.
İlk bulduğum Tina'ydı. Tina kaşardı çünkü çoğu kız bekâretini bir gece vakti
yatak odasında sevgilisiyle kaybederken
o gündüz vakti, bir otoparkta başkasının sevgilisiyle kaybetmiş.
Çok sevimliydi ama kaşardı işte. Tina öyleydi.
Diğer kaşara Salya diyorlardı. O kadar diyorum.
Salya.
Adı
Salya'ydı.
Son kaşara da Klamidyalı Rita diyorlardı.
Tam adı! Belki de okulda klamidyalı olmayan
başka bir Rita adında kız var diyeydi. Aralarındaki farkı belirtmek gerekiyordu.
"Hangi Rita'yı diyorsun?" "Klamidyalı Rita."
Rita'nın klamidyası olmasına rağmen öyle taştı ki çocuklar bunu göze alıyordu.
Hastalığı göze alıyorlardı yani.
Bunlarla arkadaş oldum. Benim lakabım da 14 Dört Yaşındaki Bakire'ydi.
"14 yaşındaki bakire"nin hakaret olması sahil kasabalarına dair çok şey söylüyor.
Brighton'da epey bir sikiş vardı.
Onlarla arkadaş olduk, ekip olduk, kanka olduk. Acayip severdim.
Hayatımızı yaşıyor, gırla çük yalıyorduk. Kız takımıydık.
A Takımı gibi. "A"yı analın "A"sı sayarsanız.
Kankalarımdı.
Bana çok şey öğrettiler.
Bu kızların bana öğrettiği ilk şey çük yalamaktı.
Öyle iyi yalardım ki bana martı derlerdi.
Martı.
Martı. Yuttuğum için. Gayet açık olsa gerek. Hepsini yutarım.
Martı.
Bana öğrettikleri ikinci şey çok ilginçtir.
Bana öğrettikleri ikinci şey…
Bunu anlatmaya bayılıyorum çünkü kaşarlarla normal kızların farkı bu.
Bana öğrettikleri diğer şey dondurma numarasıydı.
Burada hiç… Arka taraftaki yavru.
Biliyor musun? Dondurma numarasını bilen var mı?
Dinleyin hanımlar. Tamam.
Hanımlar, bir adamla sikişiyorsunuz diyelim.
Nasıl da sessizleştiniz, bayıldım. "Anlat!" der gibisiniz.
"Dondurma numarasını öğrenmek istiyorum!"
Kaşarlar da "Ne? Alınacak ders varmış, söyle." oldu.
"Dediklerini not alayım." Tamam, not alın.
Hanımlar, bir erkekle sikişirken
çok baskı olduğunda herifinki yumuşar.
Benim başıma hiç gelmedi ama…
Bir sebepten yumuşuyor diyelim.
Şöyle yapacaksınız. Polisi aramayın. Hayır, bunu yapmayın.
Buzluktan dondurma alıp gelin.
Dondurmayı çükünün üstüne koymayın. O zaman mantar olursunuz.
Ona dondurma yedirince bir şey oluyor. Dondurma afrodizyaktır.
Tatlı ve soğuk birleşince bir şeyler oluyor.
Çük ve beyin aynı kafaya geçiyor ve o çük 17 saniyeliğine kalkıyor.
O zamazingonun üstüne atlayıp binin. Tecavüz sayılmaz.
Güzelce binin amına koyayım.
Bunu yapın. İnanın işe yarıyor. Dondurma numarasına bayılıyorum.
Kızların bana öğrettiği diğer şey de gooch yalamaktı.
Gooch nedir, biliyor musunuz? Dil engeli oluştu.
Siz başka bir şey diyorsunuz. "Apış arası" diyorsunuz sanırım. Değil mi?
Biz de gooch deriz, tamam mı?
İngiltere'de gooch deriz. Açıklayayım.
Erkeklerin hassas bir kısmı vardır.
Taşakların altında. Ufak, hassas bir şerit.
Direkt olarak anüse uzanan ufak, hassas bir şerit.
Ufak bir inen şerit.
Hanımlar, o zımbırtıyı dilinizle yalayın.
Bütün erkekler köpeğiniz olur. Böyle oluyorlar:
"Aman Tanrım."
"Beğendim." Gaza gelip anüsü yalamayın. Hoşlanıp kendilerini gey sanıyorlar.
"Daha önce hiç böyle hissetmemiştim." falan oluyorlar. Ciddiyim bak.
Bütün erkekler köpeğiniz olur. Buna bayılıyorlar.
Goochu yalayın. Yukarıdan aşağıya, sağdan sola. Ben buna Gucci çanta derim.
Kendinize bir Gucci çanta edinin.
Hepimiz bir Gucci çantayı hak ediyoruz.
A Takımı'nın bana öğrettiği son şey de
siyahilerin büyük çük efsanesiydi.
Tamam mı? Evet, gülüyorsunuz çünkü beyaz erkekleri
asırlardır rahatsız eden bir efsane olduğunu biliyorsunuz.
Sessizce acı çektiler.
Acı çektiler.
Böyle bir efsane var. Ciddi bir mesele bu.
Böyle bir efsane var. Siyahilerin çükü beyazlarınkinden daha büyükmüş.
Sen biliyorsun! Yalan!
Yalan! Bugün size bunun doğru olmadığını söylemeye geldim.
Doğru değil, inanın bana. Araştırmamı yapıp da geldim.
Yaptım!
Yaptım! Cidden yaptım!
100 beyaz, 100 de siyahi adamla yattım. Böldüm, çarptım, sonuca ulaştım!
Buldum, tamam mı? Bulgularımı söyleyeyim.
Şöyle. Siyahilerin çükü daha büyük değil. Bu doğru değil beyaz erkekler.
Toplum size yalan söylemiş. Doğru değil. Siyahilerin normal çükleri daha büyük.
Tamam mı? Diyelim siyahi bir adamla yatıyorsunuz.
Pat diye çıkarıyor.
Temsili olarak böyle görünüyor, tamam mı?
Pat diye çıkarıyor. Ama sonra azınca çükü büyümüyor.
Sadece kalkıyor.
Pek büyümüyor, sadece kalkıyor.
Ama beyaz erkekler zamazingoyu çıkardığında
"Bu ne lan böyle?" falan oluyorsunuz.
"Bu ne lan böyle?"
"Bundan bir cacık olmaz. Bu ne lan böyle?"
Ama o zamazingoya biraz sevgi gösterince
öyle bir büyümeye başlıyor ki
büyülü bir şeye dönüşüyor.
Bununla hep gurur duyarım. "Bunu ben başardım! Ben büyüttüm!" olurum.
"Çiftçi gibiyim!"
"Şu anki hâline bayıldım ama. Bayıldım!"
Doğrusu bu! Bunların hepsini A Takımı'ndaki hanımlardan öğrendim.
Onlarla geçirdiğimiz dört yılın ardından
Brighton'dan ayrıldım çünkü tamamlamıştım.
Sikişmediğim kalmadı.
Yeni bir şehirde çük yalamak için Londra'ya taşınmaya karar verdim.
Çük yalamaya hazırdım ve meslek değişikliği de yapabilirdim.
Televizyona çıkmaya karar verdim ve TV programları sunmak istedim.
Kablolu kanaldaki bir programın sunucu seçmelerine katıldım.
Seçmeler gayet iyi geçti ve işi aldım.
İlk televizyon işimi aldım. Teşekkürler.
İlk televizyon işimi 18'imde aldım.
Kanalın adı Babestation'dı.
Babestation'ın ne olduğunu açıklayayım.
Babestation canlı bir porno kanalı.
Canlı bir porno kanalında sunucuydum. OnlyFans'in kablolusu gibi.
Tamam mı? Orada sunucuydum. İlk TV işimdi.
Klas olduğumdan gündüz kuşağındaydım.
Görevim canlı yayında konuşmaktı. Giyinik bir şekilde konuşuyordum sadece.
Gece vakti benim yerime kızlar çıkıyordu.
Memeler dışarı, parmaklar içeri. Ben yokum.
Canlı bir porno kanalında sunuculuk yapmama rağmen ciddi ciddi
bir TV yöneticisinin beni kablolu çukurunda bulacağını düşünüyordum.
Epey derinlerinde beni bulup görecek ve beni bir yıldız yapacaktı.
Canlı porno sunucusu olsam da
tek derdim içerikti.
İnsanlara içerik vermek. Babestation için özel bölümler hazırladım.
İlk bölümün adı Hughes'ın Ayakkabıları'ydı.
Sürükleyiciydi. O gün giydiğim ayakkabılardan bahsederdim.
Şöyle yapardım: "Babestation'dasınız, karşınızda London Hughes.
Şimdi Hughes'ın Ayakkabıları'na geçelim."
Ayakkabılarımı gösterip anlatırdım.
Bugün yüksek topuklular, yarın sporlar,
öbür gün terlikler, sonra düz ayakkabılar. Çok ilgi görmüştü.
Çoğunlukla yaşlı adamlardan olsa da çok ilgi görmüştü.
Mesajlar atıyorlardı.
"Ayağına dokun." "Dokunayım."
"Parmaklarını yala." "Yalayayım."
"Ayağını okşa." "Okşayayım."
"Ayağını öp." "Öpeyim."
Seyircilerimiz üçten yediye çıktı. Çok başarılıydı.
Bayılmışlardı.
Üç haftalık yayından sonra yapımcımız benimle konuşmak istedi.
"Belli ki bana zam yapacak." dedim.
Hayır. Erkeklerin, ayağına bakarak 31 çekmesini istiyorsun
ve programın seviyesini düşüyorsun, dedi.
Şikâyet ettiler ve gelip beni kovdular. İşten atıldım.
Babestation'dan tekmeyi yedim yani, elveda.
Çok tuhaftı çünkü ondan sonraki işim çocuk kanalında sunuculuktu.
Cidden! Öz geçmişimde "Babestation, porno kanalı"ndan sonra
"BBC Çocuk" yazıyor.
Sonraki işim oydu.
Büyük bir porno kanalından şutlandıktan sonra
flörtlere başlamalıyım, dedim. Anlatacaklarım vardı.
İnternet flörtüne başladım ve bir adamla tanıştım.
İnternetten konuşuyorduk ve ayak fetişi vardı.
Ayaklarımın fotosunu görmek istediğinden biliyorum bunu.
Ayaklarımın fotosunu gönderdim.
"Bir tane daha." dedi. Diğer ayağımı gönderdim.
İki ayağım olduğundan diğerini gönderdim.
İki ayağım var sonuçta. Bayıldı. Ayak parmaklarıma bayıldı.
Dibi düştü! Farklı pozisyonlarda görmeyi severdi.
Yukarıda, aşağıda, deniz kenarında, pencere pervazında.
Bayılırdı resmen.
"Ayak parmağı çekimi" diyorduk buna.
Öyle yazınca foto gönderiyordum ben de hemen.
Bir hafta boyunca böyle mesajlaştık.
Sonra beni ve parmaklarımı canlı görmek istedi.
"Seni görmek istiyorum." "Peki."
Güney Londra'da bir tren istasyonunda buluştuk.
Kış mevsimiydi ve Ugg botlarımı giymiştim.
Yalan olmasın. Beş param yoktu, Flugg botlarımı giymiştim.
Aslında Flugg botlarımı giymiştim. Buluştuk, ona sarıldım. O da bana sarıldı.
"Gördüğüme sevindim. Onlar ne?" "Sakin ol, Flugg bunlar. 20 sterlin.
Kız kardeşine de alabilirim." dedim. "Hayır! Ayakkabılar umurumda değil." dedi.
"Ayakkabıların içindeki ayaklar umurumda."
"Ayakların neden bu kürklü ayakkabıların içinde?
Özgür olmalılar." Şöyle oldum:
"Yabancı tehlikesi!"
"Hayır!" falan oldu.
"İnan sapık değilim."
"Hayır! Öylesin!"
"Sapık değilim. Ayak parmaklarını sevdiğimden." dedi.
"Çok güzeller." "Ne istiyorsun?"
"Dinle, sakin ol." dedi.
"Ayakkabıları çıkarırsan çok sevinirim."
"Ne?" "Çıkar gitsin işte."
"Ayaklarını o kürklü ayakkabıdan çıkar." "Hayır!"
"Çıkar." "Hayır!" "Çıkar. Sana yenilerini alırım." "Olur!"
Tamam! O boktan şeyleri çıkarıp tren raylarına attım.
Bir daha da yüzüne bakmadım.
Fred Çakmaktaş gibi arabasına çıplak ayak koştum.
Arabasına bindim.
Bana yeni ayakkabı alacağını söyledi ve aldı da.
Beni Harrods'a götürdü.
Harrods, tüm Avrupa'daki
en burjuva ve en pahalı mağazadır.
Acayip burjuvadır.
Bir televizyon ve gerçek bir aslan alabileceğiniz tek mağaza.
Gerçekten! Acayip burjuvadır lan.
Beni Harrods'a götürdü. 18 yaşındaydım, daha önce hiç Harrods'a gitmemiştim.
"Tanrım, paraya bak." diye dolanıyordum.
Özel Bir Kadın'da olmayan siyahi kadın gibiydim.
"İnanmıyorum!" falan oldum.
"Muhteşemmiş. Olağanüstüymüş."
Harrods'ın ayakkabı bölümüne götürdü beni.
Acayip pahalı ayakkabılar vardı. Duvardan duvara pahalı ayakkabılar vardı.
"Tanrım." dedim.
Telaffuz edemediğim bir ayakkabı çıkardı. Hani şu Minonos var ya…
Minono Bohniks.
Sex And The City'deki ayakkabı hani.
Yanında bedava kokteyl gelecek gibi duran ayakkabı.
Bana Minono Bohniks aldı. Daha önce hiç stiletto giymemiştim.
O ayakkabıları giyip profesyonel insan gibi yürümeye çalıştım.
Buz üstündeki Bambi gibiydim.
Minono Bohniks'le boğuşup işi biliyormuş gibi yapmaya çalışıyordum.
"Harikaymış. İnanmıyorum!" falan diyordum. 1200 sterlin tuttu. Kırmızılardı.
Bana kırmızı ayakkabı aldı!
Ayaklarımda kırmızı ayakkabılar vardı. Hazırdım! Rüyada gibiydim.
İnanamıyordum.
Piyangoyu kazanmış gibiydim.
Onun evine gittik.
Yatak odasına gidip kapısını açtığımı hatırlıyorum.
Afallayıp kaldım.
Ödüm koptu.
Şaşırdım. Şok oldum.
Çünkü odasında
duvardan duvara tasarımcı kadın ayakkabıları vardı.
Acayip korkmuştum. Arkamdan geldi ve Aslan Kral'daki sahne gibi oldu.
"Bunların hepsi senin olabilir." der gibi.
"Doğudaki Louboutinler'den
batıdaki Pradalar'a kadar.
Hepsi senin olabilir."
Ben de "Hazırım!" falan oldum.
"Ayakkabı için çük yalamaya hazırım."
Onu öyle bir martıladım ki.
Çok fena sikiştim!
Seksten sonra bana bir çift ayakkabı hediye etti.
Altı hafta birlikte olduk.
12 çift ayakkabı aldım.
Evet, aynen öyle!
12 çift ayakkabı. Ondan çok hoşlanıyordum. Seviyordum. Evlenmek istiyordum.
Adını hatırlamıyorum ama onu seviyordum. Onunla nikâh masasına yürümek istiyordum.
Ama alakasız bir şekilde
bir hafta sonra benden ayrıldı.
Beni aldatıyordu. Eminim çünkü dizüstünde kaltağın ayak parmaklarını görmüştüm.
Yeni bir karı bulmuş. O ayak tırnaklarına oje sürüyormuş.
Kalıcı ojeli, jel ojeli bir kaşar.
Siktiğimin kaltağı!
Beni onun için bıraktı ve sonra
"Çok üzüldüm ama ayakkabılar bende kalıyor değil mi?" dedim.
O 12 çift ayakkabıyı kazanmak için çük yaladım. Onlar benimdir.
"Hayır. Onlar benim ayakkabılarım." dedi.
Ve ayakkabıları geri aldı.
Yapmayın. Hâlâ etkileniyorum. Yapmayın.
Çocuklarıma veda etmek gibiydi.
"Hoşça kal Louis. Hoşça kal Christian.
Hoşça kal Yves Saint-Laurent. Görüşürüz."
Sonra…
Kahkahan efsaneymiş.
O ayakkabıları bir daha görmedim.
Asla… Yapmayın, hâlâ içim acıyor.
O ilişkinin beni mahvettiğini biliyorum çünkü bir ilişkiden sonra çoğu kız
yeni giysiler alır veya saçını değiştirir. Ben pedikür yaptırdım.
Kaltaklığımı hatırlamak için tırnaklarıma sim sürmem gerekti.
Sağ olun. Onun hayatından çıkıp yeni ilişkiye girdim.
Bir elemanla mesajlaşmaya başladım.
Şimdilerde meşhur, İngiltere'de boksör.
O zamanlar benim kadar ünlü değildi
ama şu an acayip ünlü.
Şöyle bir olay var. 2012'de çükünü yaladım. Tamam mı?
Ve 2012'de Olimpiyatlar'da altın madalya kazandı.
Tamam mı? Bu da şunu gösterir…
Şampiyon gibi sakso çektiğimi gösterir.
Beni sorabilirsiniz. Adı A.M. değil ama ona benzer bir şey.
Her neyse, sonra da beyaz bir adamla birlikte oldum.
Beyaz erkeklere bayılırım. Beyazlar harikadır. Süperler.
Belirli bir beyaz erkek tipine bayılıyorum. Zayıf noktamdır.
Yetersiz beslenen beyaz erkek tipi vardır ya hani.
Topuzlu, nedense ukuleleli, yetersiz beslenen beyaz erkekler.
Yetersiz beslenen, vegan beyaz erkekler. Bayılıyorum.
Pokémon gibi toplarım. "Yakaladım seni Ian." gibi.
"Yakaladım seni Brian."
Bayılıyorum lan. Nadir görülen beyaz bir erkek bulmuştum.
Vegan bir şey. Çok nadir görülür. Onu yakalamıştım!
Harikaydı, sevimliydi. Siyahi bir kızla çıktığı için çok mutluydu.
Ama bir şey vardı. Siyahi kız fetişi vardı.
Siyahi kız fetişi olduğunu anlamıştım. İğrençti.
Bana Nubian kraliçesi demesinden anlamıştım.
Beyaz erkek, siyahi kıza Nubian kraliçesi dememeli.
Ona Beyaz prens demem gibi bir şeydi. Ama senin adın Steve.
Senin adın Steve, Steve. Sana Steve diyorum.
Benimle olduğu için çok mutluydu. Siyahi kız fetişi vardı ve biraz garipti.
Biraz ürkütücüydü.
Biraz tuhaftı. Tamam mı? Bir gün işten geldi ve şöyle yaptı…
Onu taklit ediyorum.
"London? Cinsel olarak ne kadar rahatsın?"
"Ne?" falan oldum.
Şöyle oldu, "Cinsel…"
"Cinsel olarak ne kadar rahatsın?"
"Büyük bir porno kanalından kovuldum ve ayakkabı için çük yaladım.
Benden âlâ rahat mı olur? Değil mi? İşte böyle.
Cinsel olarak rahatım. Bunu neden sordun anlamadım.
Gayet rahatım." Şöyle dedi: "Tamam o zaman.
Rol yapalım istiyorum da."
"Yani… Hiç rol yaptın mı?"
Dedim ki "Hayır! Ben siyahi bir kadınım. Benim rolüm yeterince zor zaten."
Hiç rol yapmış mıymışım?
O ne demek lan öyle?
Numara yapacakmışım! Sikerler!
Garip yani bu. Tamam mı? Şöyle dedi:
"Rol yapalım istiyorum ve canlandırmak istediğim film de
Grinin Elli Tonu."
Şöyle ki…
Şöyle ki Los Angeles, o filmi hiç izlemedim.
Kitabını da okumadım çünkü bana yakışmaz. Tamam mı?
Hiçbirimize yakışmaz. Çöp bir şey tamam mı?
Ama maceracıyımdır. Zorlamaları severim.
Dedim ki "Sikerler! Deneyeceğim. Ne yapman gerek?"
Şöyle dedi: "O filmdeki karakterler gibi
seks yapmamız gerek. Tamam mı?
Yapacak mısın?"
"Evet, tabii ki yaparım!" dedim. Hemen karaktere girdi. Şöyle oldu…
"Ben Christian Gray.
Beyaz ve zengin bir erkeğim. Yani seni istismar edebilirim."
Sanırım filmin temel dayanağı da bu. Değil mi?
Buydu yani. Ben de filmdeki kızın karakterine bürünmeliydim
ama o kız pek de karakterli değildi.
Ben de şöyle oldum:
"Selam!
Ben de filmdeyim.
Selam.
Sıradan biriyim.
Sıradan biriyim. Ben… Buradayım.
Tamam, ne yapacağım?"
"Karakterlere bürünerek seks yapacağız." dedi.
"Karaktere gir ve sikişelim."
"Tamam.
Harika olacak.
Muhteşem olacak."
Beni yatırdı.
Beni yatağa yatırıp "Hazır mısın?" dedi. "Evet, hazırım." oldum.
"Kitap kulübüme bunu anlatacağım. Harika."
Harika!
"Gözlerini kapat." dedi, gözlerimi kapattım.
''Nefes al, nefes ver."
Sonra saymaya başladı. "Bir…
…iki…
…üç.
Kırbaç alıp geliyorum."
Sonra çıkıp gitti.
Hayır!
Benim için kırbaçlama…
…kültürel olarak
iyi sonlanmaz.
Hiç kırbaçlanmadım
ama hayatım boyunca sırtımdaki yara izlerini taşıdım sanki.
Yani beyaz adam kırbacı almaya gittiğinde…
…fark ettim ki
Grinin Elli Tonu'nu canlandırmıyorduk.
12 Yıllık Esaret'i canlandırıyorduk.
O…
Kırbaçla çıkageldi.
Kaçıp hayatımı kurtardım.
Kaçtım. Kölelikten kaçtım.
Kölelikten kaçtım.
Başardım.
Kaçtım. Başıma geleni anlatabiliyorum işte.
Köle efendisiyle olan ilişkimden sonra
yanlış yerlerde çük aradığımı fark ettim.
Köleci çükleri avlamamalıydım. Kimse köleci çükleri avlamamalı, tamam mı?
Çük bulmak için aranmak yerine
çüklerin bana gelmesini beklemeye karar verdim.
Tamam mı? Biliyorsun. Bu yüzden stand-up komedisine başladım!
Evet!
Benim anlayışım şöyle: 20 dakika boyunca konuşmamı izleyen
beni kesin siker de, değil mi?
Siz de biliyorsunuz!
Stand-up yapacaktım.
İngiltere'de stand-up yapmaya başladım. Çok komiktim. Kırıp geçiriyordum.
Beyaz izleyici ağırlıklı yerlerdi. Harika vakit geçiriyorduk.
Sonrasında beyazlar gelip bana şöyle diyordu:
"Çok komiksin. Edinburgh'a gitmelisin."
"Olur." falan oluyordum. "Çok komiksin. Edinburgh'a gitmelisin." diyorlardı.
-"Peki." -"Komiksin. Edinburgh'a git. "
Nefret suçu sandım çünkü nedenini bilmiyordum.
"Edinburgh'a siz gidin!" oluyordum. "Ben Croydonluyum!
Edinburgh'a kendiniz gidin lan!
Edinburgh'a gitmemi söylemeyin! Siktiğimin ırkçıları!"
Meğerse Edinburgh'da bir komedi festivali varmış. Evet!
Evet. Edinburgh Komedi Festivali.
Ben de oraya gittim ve işte orada
erkek komedyenlerin tanrı muamelesi gördüğüne şahit oldum!
Kadınlar, erkek komedyenlere tanrı muamelesi yapıyordu
çünkü bizde mantık yok hanımlar.
Hayır, yok. Mantık falan yok bizde.
Tamam mı? Bu erkek komedyenleri sahnede görünce
kadınların, komikseniz sizinle yatacağını fark ettim.
Yakışıklı veya paralı olmanıza gerek yok. Komikseniz kadınlar sizinle yatar!
Bu komedyenler sayesinde fark ettim. Komedyenler espri yaparken
kadın seyirciler çılgına dönüyordu!
Çığlıklar, kahkahalar, kuku kabartmalar. Kafayı yiyorlardı!
Bu adamlar için çıldırıyorlardı!
Aile dinamiklerine dair temel gözlem becerileri sebebiyle hem de.
Değil mi? Sahnedeki erkek komedyenler boş boş konuşurken
kadın seyirciler de gazlayıp duruyordu! Ama tam tersi için geçerli değil bu.
Kadın komedyenler mankenlerle yatamaz. Flört geçmişim Uber şoför listesi gibidir.
Tamam mı?
Mankenlerle yatamıyorum!
Favori erkek komedyenlerinizi Google'layın.
O Daveler ve Edler, Angielerle Pattylerle yatmıyor.
Mimilerle, Salanalarla, Kombuchalarla yatıyor.
Çim suyu manyağı, cennetten düşme karılar. Haksızlık bu!
Çünkü onlarla yarışamam.
Sırf İngiltere'de değil, tüm dünyada böyle bu.
Amerika'da da gördüm.
Saturday Night Live izliyordum.
Çok niş bir program. Haberiniz var mı bilmem.
Cumartesi geceleri ve canlı.
Niş bir şey. Sizi aşar. Yani…
Saturday Night Live çok entel bir şey.
Saturday Night Live adlı programı izlerken
programda espriler yapan komedyenler vardı.
Beyaz bir adam vardı. Nazarlardan esirgesin, onunla yatardım.
Çekici bir berduşa benziyordu.
Adı Colin Jost. Tamam mı?
Tanıyan var mı? Colin Jost müthiş bir şey.
Çene yapısı müthiş. Seksi bir berduş enerjisi var. Değil mi?
Onu görünce "Onunla yatarım." dedim.
Detaylarına, dediklerine baktım.
Google'da arattım, Instagram'ına girdim. Scarlett Johansson'la evliymiş.
Bu vasat görünümlü berduş tipli beyaz adam
Scarlett Johansson'la evliymiş.
Amerika'nın en güzel Asyalı aktrisiyle.
Haksızlık bu!
Haksızlık.
Gördüğüme inanamadım.
Pete Davidson'a bakın lan mesela.
Koyduğumun Pete Davidson'ına.
Ariana Grande ve Kate Beckinsale'i sikti.
Ben ise şu andaki hâlimle Larry David'in sikini yalayacak kadar seksi değilim.
Ben böyle yapmaya kalksam "Olmaz." derdi.
Larry'ye böyle yapsam "Olmaz." der.
Haksızlık bu! Böyle bir dünyada yaşıyoruz ve benim için haksızlık bu çünkü…
Ben bu çim suyu manyağı, cennetten düşme karılarla yarışamam.
Çim suyu manyağı, cennetten düşme karı değilim.
Ben
laklak ve götten ibaretim.
Laklak ve götten ibaretim ama değişmeye çalıştım.
Egzersizler, sporlar, sağlıklı yaşam falan.
Spor yapmaya, sağlıklı olmaya çalıştım ama yapamam.
Çünkü ben mükemmelim. Tamam mı?
Bunu yapamam çünkü mükemmelim lan.
Yapamam. Mükemmelim. Mükemmelim amına koyayım.
Kilo aldığımda direkt göbeğimden alıyorum.
Öyle ki Google'a "London Hughes" yazdığınızda
ilk çıkan öneri "hamile mi?" oluyor.
Annem gösterdi bunu, kaltak karı. Gerçek bu ama.
Karnımdan kilo alıyorum. Bazıları buna yemek bebeği der.
Ben öyle demiyorum. Ben zengin göbeği diyorum.
Bu bir zengin göbeği. Bruncha paranın yettiğini gösterir.
Tamam mı? Bu bir zengin göbeği. VIII. Henry'de de vardı. Gayet iyiyim.
Zengin göbeği bu. Ceviche, Taco Günü.
Zengin göbeği.
Zengin göbeği işte lan.
Spor yapmaya çalışıyorum.
Arkadaşım "Neden spor yapmıyorsun?" demişti.
"Bir dene."
Bir egzersiz DVD'si aldım.
Takınca karşıma yüksek metabolizmalı bir karı çıktı.
Bana dik dik bakıyor.
Biraz önce pizza falan yemişim. Bana bakıyor öyle.
"Tamam, hadi spor yapalım! Tamam mı?"
"Tamam." "Tamam mı?" "Tamam."
"Ve bir."
Ben de onunla yapıyordum. Spor yapıyordum.
On dakika sonra oturup film gibi izledim sadece.
Avatar falan izlemiş gibiydim. Fantastik zımbırtılar gibi.
Gerçek hayatta asla olmayacak şeyler. Fantastik zımbırtılar.
Spor yapmak boktan bir şey. Bilerek egzersiz yapmak!
Bilerek egzersiz yapmak.
Bilerek koşup durmak.
Egzersiz. Spor. Tempolu koşu.
Koşmak mı?
Maraton mu? Sikeyim maratonu!
Kovalayan olmasa da koşmak bir beyaz üstünlüğüdür.
"Koşuyorum ama tehlikede değilim.
Tempolu koşuyorum. Başım dertte değil.
Arkamda kimse yok.
Ne polis ne kimse. Eğlencesine koşuyorum."
Sikerim böyle işi!
Siktiğimin beyaz ayrıcalığı! Nefret ediyorum!
Yani komedi dünyasında
yeterince seksi olmadığım için komedyenlerle yatamıyorum.
Bay Bean'le yatacak kadar bile seksi değilim.
Şaka gibi geliyor ama gerçek bu.
Bay Bean'i canlandıran Rowan Atkinson'a kuku yağıyor.
Adama kuku yağıyor.
Rowan Atkinson arkadaşımın sevgilisini çalmıştı. Cidden.
Bay Bean'in sevgilinizi çalabileceği bir dünyada yaşıyoruz.
İnanılmaz!
Kadın komedyenler için durum çok zor. Kimse konuşmasa da öyle.
Benim için de cidden çok zor
çünkü erkek komedyenlerle yatacak kadar seksi değilim.
Ama aynı zamanda siz sivil erkekleri de aşarım.
Ne yapayım yani. Anlarsınız ya işte. Sivil erkekleri de aşıyorum ama…
Haftada en az bir kez sivil bir erkekle yatmaya çalışırım.
Halka geri vermemiz gerek ya hani.
Deniyorum. Gidip bir siville yatın.
Hanımlar, sivil bir erkekle yatın. Denemelisiniz.
Yani sivil erkeklerle yatıyorum ama dehamı anlamadıklarından zor oluyor.
Ben komedi kraliçesiyim. Onlarsa işçi. Benim hayatım mükemmel. Anlayamazsınız.
Ama sivil erkeklerle yatmaya çalışıyorum. Şöyle oluyor.
Bir adamla yatıyorsunuz mesela.
Seks bitiyor ama nedense hâlâ orada oluyorlar.
Kira ödemediği hâlde hâlâ orada.
Yatağınızda uyuyor.
Onunla yatmışsın, bitmiş ama hâlâ orada.
Bir herifle yatmıştım ve sonrasında hâlâ oradaydı.
Onu evimden şutlamama beş dakika falan kalmıştı.
Çünkü cidden osurmam gerekiyordu. Tamam mı?
Beyler, siz gittikten sonra osuruyoruz. Uzun ve ruhani bir osuruk oluyor.
Siktir! Flört etmek bağırsağı mahvediyor.
İştah açıcılardan beri içimde tutuyorum ve osurmam gerekiyor.
Kira ödemediği hâlde yatağımda ve osurmalıyım. Şöyle de bir şey var.
Seks bok gibiydi
çünkü bana doğru düzgün oral yapmadı.
Tamam mı? Değil mi ama?
Oral yapmaya kalktı ama doğru düzgün yapamadı.
Ben at gibi yalasın istedim. Anlatabiliyor muyum?
At gibi, değil mi?
At gibi yalasın istedim ama yalamadı.
Hayır, yalamadı.
Ben at gibi olsun istemiştim.
At gibi yalamadı ama, hayır.
Rezil rüsva etti.
Atışmaya korkan bir rapçi gibi davrandı. Şöyle:
Dalga mı geçiyorsun lan?
O ne lan öyle?
At dili gibi derinlere dalıp Nemo'mu bulacaksın.
Nemo'mu bul!
Dibine kadar dalacaksın!
İçinde yüzeceksin!
Unutulmaz anlar yaratacaksın.
Atışmaya korkan bir rapçi gibi davranmayacaksın.
Erkeklerin sesini duyayım. Tamam. Beyler, bok gibisiniz!
Öylesiniz. Bok gibisiniz.
Kadınları düzgün yalayabildiğinizi sanıyorsunuz ama beceremiyorsunuz.
Kadınları düzgün yalayamıyorsunuz. Suç sizde değil.
Toplum sizi bundan kurtarmış. Gerçekten. Toplum, sekiz yaşından itibaren kadınlara
büyüyüp çük yalamasını söylüyor. Bunu biliyoruz. Hanımlar, biliyoruz.
Büyüyüp çük yalıyoruz.
Şarkılarda, filmlerde, popüler kültürde, her yerde anlatılıyor.
Resmen yüzümüze yüzümüze vuruluyor.
Biliyoruz ki bir noktada çük yalamamız gerekecek.
Pratik yapmanız lazım. Pratik yapıp duruyoruz.
O an gelince ne yapacağımızı bilelim diye. Erkeklere öyle bir şey söylenmiyor.
Kadınlara oral yapmak normalleştirilmiyor, çük emmek normalleştiriliyor. Şaka gibi!
Şaka gibi bir şey bu. Dayanamıyorum. Doğru.
Yüze oturmayı da çük yalamak gibi normalleştirmek istiyorum.
Nasıl normalleştirildiğini de anlatayım. Diyelim ki bir film izliyorsunuz.
Birdenbire uzun bir toprak yolda bir araba gördünüz.
Arabayı süren bir adam var.
"Toprak yolda araba sürüyorum. Ne gizemli. Bir filmde araba sürüyorum." diye gidiyor.
Sonra birdenbire bir kız kasıklarından beliriyor…
"Az önce çükünü yaladım." Çok normal, kimse şaşırmıyor.
Ama bir kadını şöyle araba kullanırken göremezsiniz.
Birden kasıklarından erkek çıkıyor.
Yüzü ter içinde, eliyle yüzünü siliyor.
Bunu hiç görmüyoruz.
Normalleşmemiş çünkü. Yüze oturmak sıradan olsun istiyorum.
Bir cuma akşamı dışarı çıktığımda sokakta sakso çekenler görmek istemiyorum.
Kızların yüze oturmasını görmek istiyorum.
Arkadaşlarına mesaj atıp "Önce bir geleyim de geleceğim." desinler.
"Geliyorum. İki dakikaya oradayım."
"Diş yok!" İstediğim bu.
Bunu istiyorum. Yüze oturmak sıradan olsun istiyorum.
Park hâlindeki arabanın arkasında böyle bir kız görüp
direkt işediğini sanmak istemiyorum.
Yüze otursun! Bunu bir iletişim şekli olarak kullanmak istiyorum.
Bir erkek "Selam." dediği an "Kes sesini!" deyip yüzüne oturmak istiyorum.
Böyle bir gelecek istiyorum.
Yüze oturmanın sıradan bir şey olduğu. İstediğim gelecek bu. İstediğim Brexit bu.
Aynen öyle.
Yüze oturmak!
Manifestom. Bu benim manifestom.
Adamla yatmıştım. Bok gibiydi. Orgazm taklidi yaptım. Düzgün yalamadı.
Kira ödememesine rağmen yatağımdaydı, osurmam gerekiyordu. Yatakta uzanmış
ve benden yatak muhabbeti istiyordu.
Yatak muhabbeti sadece sevilen kişiyle yapılır.
O kişiyi sevmediğinizde bu, sıcak nefes sohbetine dönüşür.
Kira vermiyor, sıcak nefes sohbeti yapmak istiyordu.
Şöyleydi:
"Ne iş yapıyorum demiştin?
"Komedyenim demiştim." dedim.
"Şaka yaptığını sanıyordum." dedi.
"Bunu sadece para aldığımda yaparım." dedim.
Komedyenim işte. Sonra da bunu öğrenen her sivil erkeğin söylediği şeyi söyledi.
Komedyen olduğumu söylediğimde tüm sivil erkeklerin söylediği şeyi.
"Beni espri malzemesi yapmayacaksın, değil mi?" dedi.
Seni mi?
Espri malzemesi yapmak mı? Çok fazla esprim olmadığını sanıyorsun herhalde.
Ben kadınım. Her konuda espri yapılabilirim.
Eşit olmayan maaşlar, saçma sapan güzellik standartları.
Espri yapabileceğim… Sağ olun, böyle boktanlıklar var cidden.
Her sabah tecavüze uğrayabileceğimi bilerek evden ayrılmam hakkında da öyle.
Ama maceracı olduğum için çıkıyorum işte. Bunlar varken senin hakkında mı yapacağım?
Ben, London Hughes, komedi kraliçesi seninle ilgili espri mi yapacak?
Garson "Etiniz nasıl olsun?" dediğinde
"Pişmiş" deyip gülerken mojitoma tüküren adamla ilgili mi?
Seni mi espri malzemesi yapacağım?
Evet. Sonra da Netflix'te yayınlarım.
Affedersiniz, osurdum.
Onu bir daha görmedim.
Osuruk katili puştun tekiydi.
Ama o gittikten ve koku çekildikten sonra hayatımı düşündüm.
Uzun bir çük avlama kariyerim oldu. 12 yıl süren bir av.
12 yıl süren ve her türlü çükün olduğu bir avlama.
Siyahi çük, beyaz çük, genç çük, yaşlı çük.
Her türden çük oldu. Zengin çükü, fakir çükü, kraliyet çükü.
Kraliyet çükü, ciddiyim. Sayılır yani.
Bir gösterime Prens Charles gelmişti.
Gerçek Prens Charles. Oradaydı. Sonrasında yanıma gelip
komedyen olmak için çok güzel olduğumu söyledi.
İltifat mı yoksa hakaret mi bu?
Siktir et. Müstakbel İngiltere Kralı beni seksi buluyor.
Camilla orada olmasaydı çükünü yalardım.
Yapardım. Reverans da yapardım.
"Şövalye nişanı ver bana." derdim.
Meghan Markle gibi elime para geçerdi. Bal gibi de yapardım. Hem de ne yapardım!
Siyahi prenses, yapardım. Az daha Prens Charles'la yatacaktım yani.
Zengin ve fakir heriflerle yattım
ve özellikle tüm hayatımı değiştiren bir çük vardı.
O çükü anlatayım.
Benim için çok önemli bir çüktü.
Anlatayım. Bir Facebook testi yapmıştım. Şu Facebook testleri var ya hani,
bilgi giriyorsunuz da size kim olduğunuzu söylüyor.
Biliyor musunuz? Onlardan birini yaptım. Meğerse tipim orta sınıf beyaz erkekmiş.
Tipim orta sınıf beyaz erkek olduğundan onlarla yatmalıydım.
Ama önce bulmak gerekiyordu. Yerlerini söyleyeyim size.
Hepsi Westfield Alışveriş Merkezi'nde.
Oraya gidip dolanın. Orta sınıf beyaz bir erkek size doğru gelir.
"Bu kaç beden?" demek için bile olsa yanınıza gelirler.
Bu adam da benim yanıma geldi.
"Selam." dedi, "Selam." dedim.
Bir yatırım bankacısıydı.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Ama para gibi geldi.
"Sayılarla aran iyiymiş. Bu da benim numaram." oldum.
İşe yaradı lan. İşe yaradı. Numarasını aldım. O da benimkini aldı.
Konuştuk ettik. "Yarın seninle çıkmak isterim." dedi. Ertesi gün yarındı.
Beni evimin kapısından aldı. Chelsea'de güzel bir evim vardı
çünkü Londra'da param vardı. Evimin önüne arabasını çekti.
Bir Ferrari!
Gerçekti, küçük anahtarlıklardan değil.
Hiç gerçek Ferrari görmemiştim. Arabasını çekti.
Ferrari'sinin camları açık, müzik çalıyor.
Ferrari'deydi. Komşular "Kim bu?" dedi.
"Siktirin gidin. Sizin Uber'iniz değil. Bana geldi."
"Kim bu?"ymuş. İşinize bakın.
Evden çıktım. "Aman Tanrım, Ferrari!" falan oldum.
Arabaya bindim ve yola koyulduk.
Çok güzeldi. Güneş parlıyordu.
Yılın en sıcak günüydü. Bir Rari'yle gidiyorduk. Rüyada gibiydim.
Müzik çalıyordu ve kendimi klipte gibi hissediyordum. Şöyleydim…
Çok heyecan yaptım. "London, bagajdan in" dedi.
Pardon, bagajda twerk yapıyordum.
Pardon. Arabaya geri bindim ve "Tatlım, nereye gidiyoruz?" dedim.
"Piknik için Hyde Park'a gidiyoruz." dedi.
Central Londra'daki güzel bir park.
"Evet! Parkta piknik." falan oldum.
"Yılın en sıcak günü. Muhteşem Ferrari. Gidelim." Central Londra'ya gittik.
Central Londra'da park parası verdi.
Çok pahalıdır.
Park parası verdi. Parkta bir yer bulup park ettik.
Böyle yaptı. Çükünü değil, örtüyü çıkardı.
Örtüyü serdi. Sonra piknik sepetini getirdi.
Aman Tanrım, dedim.
Piknik sepetini açtı ve çok pahalı yemekler vardı.
Whole Foods'un yiyecekleri gibiydi.
Whole Foods. Üst orta sınıf çilek yiyordum.
Brie gibi beyaz kız isimli bir peynir yiyordum.
Başardım.
Başarmıştım, anlatabiliyor muyum? Rüyada gibiydim.
Brie peynirini yerken "Rüyada gibiyim." diyordum.
O anda düşündüğüm tek şey onunla parkta sikişmekti.
"Tek derdim bu. Seninle parkta sikişmek istiyorum."
"Umarım aptalca bir şey demezsin çünkü parkta sikişeceğiz."
Onunla nasıl sikişeceğimi düşünüyordum. Hangi açıdan olsa, Kama Sutra falan.
O bir şeyler yaparken ben "Harika olacak.
Gelmiş geçmiş en iyi park seksi olacak." diyordum.
Sonra birden
her şey boka sardı.
Hapşırmaya başladı.
Alerji ciddi meseledir. O yüzden ona Claritin verip "Kapa çeneni!" dedim.
"Claritin'i al ve kes. Tüm havamı öldürüyorsun." Hâlâ hapşırıyordu.
"İyi misin? Bir sorun mu var?" falan oldum.
Hâlâ hapşırıyordu. Birden suratı kireç gibi oldu.
Zaten beyazdı, ondan daha solgun oldu.
Beti benzi attı. Sonra kafası böyle olmaya başladı.
Biraz sersemlemişti, kusacak gibi. Elleri titriyordu. "İyi misin?" dedim.
"İyiyim." derken sesi çok yüksekti.
Hapşırıp hapşırıp "İyiyim." diyordu.
Birden "Pek iyi görünmüyorsun." dedim.
Üstüne kusup bayıldı amına koyayım.
Evet. Şöyle bir şey vardı.
Ben siyahi bir kızdım. O da yarı ölü bir beyaz adam.
Bir parktaydık.
Filmlerde gördüm. Bunun sonu benim için iyi bitmezdi, tamam mı?
Bitmez cidden, değil mi?
"Kalk lan!" falan oldum.
Şuuru gidip geliyordu. "Aman Tanrım. Çok üzgünüm."
"Ne yapıyorsun be?" diyordum. "Affedersin."
"Bunu yapamam. Sana mutluluklar."
"Hayır, gitme." falan oldu. "Ne yapayım? Polisi veya ambulansı arayayım mı?" dedim.
"Hayır. Ambulans çağırırsan
iş yerimden öğrenip beni kovarlar."
"Benden ne istiyorsun? Neyin var?" falan dedim.
"Sorun yok. Sorun…" dedi.
"Tanrım! Sorun yok.
Sorun yok. Sadece
bir metadon düşüşü yaşıyorum."
Metadon
düşüşü.
Uyuşturucuyla aram yoktur. Burnumdan çektiğim tek şey Vicks VapoRub.
O yüzden metadon düşüşünün ne olduğunu bilmiyordum.
Meğerse
metadon, tedavideki eroin bağımlılarına verdikleri bir ilaçmış.
Tedavi gören, eroin bağımlısı bir yatırım bankacısı bulmuşum.
Ve onunla parkta sikişecektim.
Tesadüfe bakın. Değil mi? Bunu yapamam, dedim. Bana ağır geldi.
Wolf of Wall Street'i izledim. Sikeyim öyle hayatı.
"Ne olur, yardım et." diyordu. "Yardım edemem."
Yardım da edemezdim. İlk yardım dersini dinlememiştim.
Ne yapacağımı bilmiyordum. Kurtarma pozisyonunu yapamazdım.
"İstersen köpek pozisyonu yapabilirim."
"Yüzüne oturayım mı?" O ise "Yardım et!" der gibiydi.
"Senin için ne yapabilirim?" dedim. "Beni…"
"Beni eve götürmelisin."
Neyle?
Rari'yle mi?
"Kullanabilir misin?" "Mario Kart oynamışlığım var."
Yapılabilir.
"10 dakikalık mesafede, Pimilco'da oturuyorum." dedi.
"Beni eve götür lütfen. Beni eve götürmen uzun sürmez."
"Başarabilirim." dedim.
Bu yarı ölü beyaz adamı Ferrari'ye koydum.
Ben de Ferrari'ye bindim. Ama ne oldu?
Acelemiz olduğunu biliyordum.
Ama olabildiğince yavaş gittim
çünkü tüm şıllıkların beni Ferrari'de görmesi gerekiyordu.
Evet!
Aynen öyle!
Başarmıştım.
Arabada yarı ölü bir beyaz adam var ama Rari'deydim sonuçta.
Uzun yoldan gittim. Trafiğe takıldım.
Geçit törenindeymişim gibiydim. "Evet." der gibi.
Yarı ölü beyaz adamı boş verin. "Rari'deyim."
Dört buçuk saat sonra falan evine vardık.
Dört buçuk saat sonra.
Evin önüne çektik. Ona yardım ettim. Merdivenlerden çıktı.
Evi acayip güzeldi. Yedi milyon falan vardır.
Zenginlik kokuyordu. Evin içinde dolanırken
"Of be! Ölürse belki vasiyet kalır." oldum.
Anlatabildim mi? Her şerde bir hayır vardır, kim bilir?
Direkt tuvalete gidip kapıyı kapattı.
Ben de dışarıda bir şey çalmamaya çalışıyordum.
Beş dakika tuvalette kaldı. Hiçbir şey olmamış gibi çıktı.
Çıkıp böyle dedi:
"Çok özelsin."
"Ne alaka lan?" oldum. "Özel birisin. Aksilik için kusura bakma."
"Aksilik mi?"
"Aksilik mi? Az kalsın Cops'a çıkacaktım. 'Aksilik' derken?"
"Sakin ol." yapıyordu.
"Sakin olmayacağım.
Bir dakika önce Brie peyniri yerken kendimi seni eve götürürken buldum.
Yarı ölüydün. Şimdi yaşıyorsun da o olanlar neydi?"
"Sakin ol. Fazla oluyorsun." dedi.
Fazla oluyormuşum.
Sonra "Kaldığımız yere dönelim." dedi
ve boynumu öpmeye başladı.
Vajinam vücudumu terk etti.
Çekti gitti.
Beden dışı bir deneyim yaşıyordum. Beden dışındaydım. "Aman Tanrım."
Bunca şeyden sonra beni hâlâ sikebileceğini sanıyor. Tanrım.
Bende de vasat bir adamın öz güveni olsa keşke.
Aman Tanrım.
Kendi kendime "Vay canına.
Tamam." dedim.
"31 yaşında ve yalnız olabilirsin.
Ama en azından o kadar ezik değilsin.
O hâlâ kadın bulabiliyorsa sorun sende değil demektir.
Senin fazla olduğunu düşünüyor olabilir ama fazla olduğunu düşünüyorsa
belki de kendisinin yetersiz olmasındandır." Değil mi?
Hanımlar…
Hanımlar, ufkum açılmıştı resmen. Yeni bir ufuk.
Ufuk, tamam mı?
Hayatımda ilk kez onunla yatmak istemedim.
Zihnim açıldı ama vajinam kapalıydı.
Onunla yatmak istemedim. İyi hissettim. "Bana yakışmaz." dedim.
"Ben bir kraliçeyim, buna ihtiyacım yok. London Hughes'um. Tek başıma da süperim."
Hallederim ben.
Çekip gitmeye hazırdım. Bir aydınlanma yaşadığımı bilmiyordu.
Hâlâ bacağımın üstüne dayıyordu.
Kuliste 31 çeken Louis C.K. gibiydi.
Bacağımın üstüne dayıyordu. Yaşadığım aydınlanmadan habersizdi.
Kollarından kurtuldum. "Bırak be!" dedim.
Bin Destiny's Child gücüyle
evden bir hışımla çıktım.
Arkamdan koştu, "Yatmayacak mıyız?" dedi. "Hayır!" dedim.
"Yatmayacaksak bari taksi paranı vereyim de eve git."
"Tamam." dedim.
Chelsea'deki on dakika mesafelik evim için 300 sterlin verdi.
Hanımlar ve beyler,
o paraya baktım
ve kendisine saygısı olan,
feminist-kraliçe-komedi ikonu London Hughes'un yapacağını yaptım.
Yüzüne oturdum ve birkaç ayakkabı aldım.
Teşekkürler!
Aman Tanrım!
Çok teşekkürler millet.
İyi bir Çük Avlamak oldu.
Teşekkür ederim.
Şunu bilmenizi isterim ki harikaydınız cidden.
Bu sahnede söylediğim her şey yüzde yüz doğru.
Erkekler, bunları izleyip de hâlâ benimle yatmak isterseniz DM'lerim açık.
Çük avlamaya çalışıyorum.
Teşekkürler!
Öldüm bittim!
Teşekkürler!
Çok özelsin. Çok teşekkürler.
Yüze oturalım.
Çok teşekkürler millet! Durmayın!
Ha siktir be!
"London mı?"
YATTIKLARIMA ÖZEL TEŞEKKÜRLER
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna