Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
FILM DEDYKUJĘ MOIM MATKOM, KTÓRE NAUCZYŁY MNIE, CO JEST WAŻNE W ŻYCIU
‎MIŁOŚĆ
‎OM
‎Cześć.
‎Kłopoty.
Przepraszam za przyjaciela.
Czy jedno z was może stać, gdy drugie się rusza?
Serio?
Nie rozumiem, czemu się śmiejesz.
Kochana. Co? Czekaj.
Uważasz, że był uroczy?
Nie w tym rzecz.
Uważasz, że był uroczy.
Podoba ci się oyibo? Podoba ci się oyibo.
- Podoba ci się. - Nie! To znaczy...
Możemy nie mówić o mnie? Co u ciebie?
Dobrze. Co chcesz powiedzieć?
Kim jest nowy facet?
‎Ostatnim razem był to Tochukwu, ale...
to było w ostatni weekend, więc...
Mówisz to tak, jakbym była zła. Aż tak nie jestem.
Wiemy, że lubisz różnorodność.
Właśnie! Więc wiesz, to dlaczego...
- Szalona. - Pikantna.
- Tylko troszkę. - Troszeczkę.
- Kocham cię, ale muszę iść. - Co?
- Zapłaciłaś? - Zapłacę.
‎Dokąd idziesz? Do tego...
- faceta. - Do domu. Okej?
- Na pewno? - Tak.
- Okej. - Idę do domu.
Zadzwoń, gdy dojdziesz.
Stary.
Nie wierzę, kazałeś nam chodzić
godzinę po plaży i szukać tej laski.
Muszę ją znaleźć.
Wiesz, że to szaleństwo?
Jak chcesz się ożenić z kimś, o kim nic nie wiesz?
Nie słyszałeś o miłości od pierwszego wejrzenia?
Co? Nie wierzysz w miłość od pierwszego wejrzenia?
Wiesz, czy nie jest syreną?
Wybacz.
Wiesz, czy nie jest syreną?
‎Albo wariatką? Albo morderczynią?
Oglądasz za dużo filmów.
To by miało sens w filmie Nollywood.
Okej. A jeśli jest mężatką?
Nie miała na palcu obrączki.
Co z tego? Ludzie po ślubie nie zawsze noszą obrączkę.
No proszę!
Okej.
Nie wiem, czy jest mężatką.
Dlatego muszę się z nią spotkać.
I niby co jej powiedzieć?
Hej. Wybacz, że przeszkadzam.
Jesteś mężatką? Pytam, bo chcę się z tobą ożenić.
Na serio. Nie wiem, jak to robicie w Indiach,
ale to jest Naija.
Nie możesz powiedzieć do kobiety: „Hej, jesteś moją żoną”.
‎To tak nie działa.
‎Musisz o nią zabiegać.
Zabrać ją na randkę. Poznać jej przyjaciół.
Okej.
Dzięki za genialną radę.
‎Nie ma za co.
Ale mój drogi doradco, by to zrobić muszę ją znaleźć.
Bo jeśli coś ma z tego być, to będzie.
Dzień dobry, mamo.
Dzień dobry, kochana.
‎Jak się biegało?
Dziś naprawdę dobrze.
Co?
- Dzień dobry, tato. - Dobry.
- Cześć, Didi. - Cześć, Somto.
Jesteś wcześnie.
Mam świetne wieści, które nie mogły czekać, więc...
Twój ojciec wreszcie podpisał umowę Axle-Savannah.
Widzisz? Mówiłam, że jak coś ma być, to będzie.
Gratuluję, tato.
- Dziękuję. - Świetne wieści.
Somto zasługuje na pochwałę.
Bardzo ciężko pracował nad zdobyciem tego klienta.
Dziękuję. Wykonywałem swoją pracę.
O nie. Robisz w tej firmie o wiele więcej i dobrze o tym wiesz.
Powinnaś była brać w tym udział od samego początku.
A rozprasza cię twoje hobby.
Stworzylibyście z Somto zgrany duet.
To wygląda pysznie.
Spójrz na nią. Wiesz, że jesteś uparta, prawda?
Jesteśmy ulepieni z tej samej gliny.
Nie wiedziałem, że zobowiązanie w zakresie społecznej odpowiedzialności
sprawi, że będziesz pracować dla NGO i tej Hinduski...
Tato...
Tato, uwielbiam tam pracować.
To sprawia, że praca prawnika jest czegoś warta.
Warta!
Chidinmo, to nie jest praca.
To hobby.
Powinnaś spędzać więcej czasu w biurze
i budować prawdziwą karierę.
Myślę, że ona rozumie,
‎że to tylko projekt CSR,
dzięki któremu firma jest widziana w pozytywnym świetle.
Okej.
A mogłaby mi przynajmniej dać zięcia?
Erneście!
Ale taka prawda, Solo. Nie jesteśmy już młodzi.
A Somto to dobry, młody człowiek.
Chwila. Przepraszam.
‎Gdyby oni byli razem,
mógłbym odpocząć i wiedziałbym, że firma jest w dobrych rękach.
Możemy po prostu jeść? Proszę.
‎Oczywiście.
Sola.
Podaj mi proszę placki.
- Może powinienem... - Nie.
Somto, usiądź.
I dokończ śniadanie.
Jesteście młodzi, powinniście rozmawiać.
Czy ty właśnie...
Didi...
Jak jedzenie?
To, co powiedział twój tata...
Zaufaj mi, zignoruj go.
Nie czuj się, jakbyś coś musiał...
Nie, nie czuję się tak.
‎Po prostu myślę, że może powinniśmy...
Jasne.
Hej, Angie. Wolniej... O co chodzi?
Zostawił mnie.
- Zostawił mnie. - W porządku.
- Nie wierzę, że mnie zostawił. - Już dobrze. Przestań.
Ale kto cię zostawił?
- Dave. Mój chłopak. - Z iloma ty się umawiasz?
- Didi. - Myślałam, że z Ochukwo. Co...
Ty też? Angie, twoje życie się skończyło.
- Skończyło... - Wcale nie.
Wcale się nie skończyło.
‎Nie dramatyzuj.
Dlaczego nie?
Wiesz, co ja dla niego zrobiłam?
Gotowałam dla niego. Zapłaciłam mu rachunki.
- Co zapłaciłaś? - Z własnej kieszeni!
- Zajmowałam się jego matką. - Jego...
‎I seks.
Uprawialiśmy mnóstwo seksu.
- W dziwnych pozycjach. - Co...
- Byłam do góry dogami. - Co...
- w tym koszmarze. - Już dobrze.
- Przykro mi. - Nazwał nas przyjaciółmi z korzyściami.
Korzyściami!
‎Tak mi przykro.
Ale nie powiedziałaś mi, że się spotykacie.
‎Myślałam, że się przyjaźnicie.
Nie wiedziałam...
Ponoć jesteś moją przyjaciółką.
Przepraszam.
Dlatego zawsze ci powtarzam, żeby określała swoje związki.
Mam dość.
Kończę z tym. Naprawdę. Koniec z facetami.
Kończę z nimi. Są okropni, paskudni, wredni...
Wiesz co? Zamiast tu siedzieć i wypłakiwać oczy,
może pójdziesz ze mną na zbiórkę?
Nie chcę iść.
Będziemy zbierać pieniądze
‎- dla wykorzystywanych kobiet. ‎- Nie chcę iść.
Przestaniesz myśleć o Davie.
Nie chcę przestać o nim myśleć. Chcę go opłakiwać...
Nie chcę.
- Na pewno? - Tak.
Szkoda.
Będzie tam mnóstwo seksownych kawalerów, ale...
Rozumiem, jeśli wolisz tu siedzieć i płakać.
Didi.
Didi. Co powiedziałaś?
Didi... Chcę... Chodźmy razem. Chwila, najpierw na mnie spójrz.
A nie mówiłaś, że chcesz opłakiwać Dave’a?
A co, jestem jego żoną?
Wstawaj, chodźmy.
O niej wam mówiłam. Nazywa się Tosin.
Nie bój się. Zaopiekujemy się tobą.
Dopilnujemy, byś otrzymała potrzebną pomoc.
I ochronimy cię przed tym potworem.
Może pójdźcie coś zjeść?
I porozmawiamy o tym później.
Okej, mamo.
Biedna dziewczyna.
To takie smutne.
Didi.
Dziękuję za zaproszenie.
‎- Świetnie się bawię. ‎- Mówiłam.
Świetnie się bawię. Dziękuję.
Podobała ci się prezentacja o dziewczynach i NGO?
Raczej chodzi jej o to,
‎ilu bogatych facetów poprosiło ją o numer.
Kochanie, dobrze wiesz.
Ja jestem NGO.
I gratulacje. Podpisaliśmy umowę ze Sterling Bank.
Mam drugi telefon. Chwileczkę.
Oddzwonię.
Cześć, mamo.
‎Przepraszam. Rozmawiałem przez telefon.
‎Służbowo.
Wiem, mamo. Widziałem dziesięć nieodebranych połączeń.
Rozmawialiśmy niedawno.
Hej, mamo.
Mamo, Emma się wita.
‎Tak, jesteśmy na przyjęciu. ‎Zadzwonię, gdy będę wracał.
Też cię kocham.
To dziwne.
‎Kiedy twoja mama przestanie tyle dzwonić?
Tak to wygląda, gdy jesteś jedynakiem.
Co nie? Nie tak jak ja i moje krwiożercze rodzeństwo.
- To było brutalne. - Błagam.
‎Brutalne jest to, ‎że dzwonią co pięć minut.
Bracie Emmo, nie opłaciłem szkoły.
‎Bracie Emmo, wynajmujący dzwonił. ‎Mam dość!
Co chwilę jakiś finansowy kryzys.
Dlatego musisz... Jak wy to mówicie... „nawalić się”?
Zdecydowanie tego potrzebuję.
‎Dlatego z tobą tu przyszedłem, co nie?
Może ktoś zainwestuje w moją karierę muzyczną.
Demo w jednej ręce. Biznes plan w drugiej.
Idę. Patrz i ucz się.
Powodzenia!
Nie spodziewałam się, że będzie tylu ludzi.
Szczególnie, że wiedzą, że chcę ich pieniędzy.
- Przynajmniej cel masz szczytny. - Tak.
- A wy jesteście w tym dobre. - Dziękuję.
Leila.
- Cześć. - Świetna impreza.
Dziękuję. Witaj.
Złapałem...
- Znasz go? - Znasz ją?
Tak.
Jesteś...
‎tym facetem z plaży.
Tak. Jestem tym facetem z plaży.
Miło cię znowu widzieć.
Jeśli coś ma być, to będzie.
Słucham?
Powiedziałem tak rano przyjacielowi,
gdy stwierdziłem, że się z tobą ożenię.
Słucham?
‎Chce mi się pić.
Mucha.
Okej.
Jesteś odważny.
A ty jesteś piękna.
- Chwila. Przedstawię was sobie. - Proszę.
To jest Raj, mój kuzyn.
- Twój kuzyn. - Tak.
Jeden z moich ulubionych.
‎Jest bankierem inwestycyjnym.
‎Pomaga mi przy wielu umowach.
I jest singlem.
A to jest Didi. Jest kochana.
Jest prawniczką i pomaga mi w moim NGO.
I też jest singielką.
Miło cię poznać.
Hej.
Gdy jesteś ze mną Jestem odurzony
Moje serce się kołysze
Masz życie
Dlaczego jesteś tak daleko
Jesteśmy tu tylko we dwoje
Dlaczego mamy się wstydzić
Nie chcę cię słuchać
Chcę się zatracić
Więc chodź
Pocałuj mnie w usta
Więc chodź
Tego właśnie chcę
Nie chcę cię puścić
‎Nie chcę cię puścić
Noce, które spędziliśmy razem
Były ekstatyczne
Zatraciliśmy się
W sobie nawzajem
Moje marzenia
Zaczęły się w twoich oczach
Będę oddychał, tylko jeśli mi pozwolisz
Przestanę, jeśli cofniesz zgodę
Więc chodź
Pocałuj mnie w usta
Więc chodź
Tego właśnie chcę
‎Nie chcę cię puścić
Nie chcę cię puścić
Chcę poznać twoich rodziców.
Didi, mówiłam ci, że nie lubię, gdy wychodzimy, a twoja twarz wygląda...
‎O co chodzi?
W czym problem?
Uważam, że to za wcześnie.
Angie, poważnie, minęły zaledwie trzy miesiące.
No proszę.
‎Wygląda na to, ‎że nie znasz sytuacji na rynku.
- Jakim rynku? - Randkowym.
Didi, posłuchaj.
Myślisz, że jest łatwo znaleźć kogoś, kto kupi to, co sprzedajesz?
Rozchmurz się. Masz szczęście.
Nie w tym rzecz.
A w czym?
Tata chcę, żebym wyszła za Somto.
Somto?
Jeśli dowie się o Raju, mam przechlapane.
Tak, masz, ale się nie dowie, bo...
Didi.
Primo. Co tu robisz?
Kończę pewne sprawy związane z umową z Axle.
Wiedziałabyś o tym, gdybyś przychodziła do pracy.
Kto to jest?
Wiesz o tym... Mogę wybuchnąć.
Gdzie jest twój chłopak Hindus? Nie widzę go.
Tak, widziałam was razem w Shiro.
Chwila... twój tata o tym nie wie?
Przysięgam, Primo, jeśli...
Nie spróbuje.
Didi, jak się masz?
Cześć, Angie. Kopę lat. Miło cię widzieć. Jak się masz?
Cześć, Somto. Miło cię widzieć.
Cześć, Somto. Też tu jesteś.
Tak, piliśmy drinki z klientami.
Skoro o tym mowa, powinienem iść zapłacić.
Tak, mamy nasze...
‎spotkanie i musimy się przygotować.
Jasne.
Cześć, Angie. Miło było cię widzieć.
Pa, Somto.
- Cześć, Didi. - Pa.
Tak, muszę iść. Mam dużo pracy.
Ktoś musi się zajmować waszym rodzinnym biznesem.
Spoko.
- Miło było was widzieć. - Zmykaj.
Spływaj. Idź już. Tak jest. Tam są drzwi.
Przepraszam, co to ma być?
I co ja zrobię? Ta wiedźma wie.
Didi, kochasz Raja?
Nie. Powiedz to, ale użyj klatki piersiowej.
Musisz być pewna. Kochasz go?
- Tak, kocham. - Dobrze.
Musisz powiedzieć rodzicom.
I to zanim ona im powie.
‎Właśnie to musisz zrobić.
Didi? O co chodzi?
Mamo, ja...
Mój chłopak chce poznać ciebie i tatę.
O rety.
Hej.
To wspaniałe wieści. Kim on jest? Znamy go?
To ten sam facet, z którym się ostatnio widujesz?
Mamo!
Wiedziałam, że z kimś się spotykasz, ale pomyślałam,
że nam powiesz, gdy będziesz gotowa.
Mamo.
Po prostu się cieszę.
Twój ojciec z chęcią go pozna. Skąd jest?
Dobry wieczór. Jestem Raj.
Dobry wieczór. Dziękuję.
Didi pewnie o mnie opowiadała.
Ernest?
Dobry wieczór.
Jestem Raj.
Chidinma.
- Na więcej cię nie stać? - Erneście!
- To dobry człowiek. - Nie.
Wielu Nigeryjczyków to dobrzy ludzie.
A przyprowadzasz Hindusa?
- Tato, proszę. - Dlaczego Hindusa?
Erneście.
‎- Nie, Adesolo. ‎- Erneście.
Pozwoliłem ci bawić się to całe pro bono,
‎ile będziesz chciała.
Ale to... to tutaj...
Małżeństwo to poważna sprawa!
To jemu mam przekazać moje dziedzictwo, na litość boską.
Jestem zmęczony. Mam dość.
Przepraszam.
Nie wiem, dlaczego cię to śmieszy. Byłem zażenowany.
Nawet nie wiedzieli, że jestem z Indii. Albo nie chcieli w to uwierzyć.
Ale mogła ich przygotować, zanim tam poszedłem.
Ona powinna była ich przygotować. A ty mnie? Mówiłeś, że tam idziesz?
A powinieneś był mi powiedzieć.
Powinieneś był.
‎Ja bym cię przygotował.
Nie możesz tak po prostu iść do domu teściów.
Trzeba wykonać pewne kroki.
Na przykład?
Pewnie byłeś ubrany w zachodnim stylu.
- Tak? - Widzisz, o czym mówię? Nie!
Źle to rozegrałeś.
Trzeba przyjść w rdzennym stroju. Pokazać, że jesteś jednym z nas.
- Poszedłeś z pustymi rękami? - Nie.
Wziąłem butelkę włoskiego wina.
Włoskie wino. Masz klasę.
Ale źle!
Orzechy kola, gin, wino palmowe.
Koza.
Tak to tu załatwiamy.
Stary, co ja teraz zrobię?
Będziesz się modlił.
To było okropne.
Było tak dziwacznie.
Nie chcę tego na nowo przeżywać.
Tak mi przykro, D.
Wiesz, że zostałabym z tobą cały dzień,
‎ale zaraz kończy mi się przerwa.
Wszystko okej?
Gdybyś zobaczyła twarz taty.
Didi, mówiłam ci, zapomnij o tacie.
On nie wie, jak wygląda sytuacja na rynku.
Jakim rynku?
- Zignoruj... - Nie ignoruj mnie.
Chodzi o rynek randkowy, a ja tam kupuję codziennie.
A gdzie robisz te zakupy?
Okej. Są media społecznościowe,
‎serwisy randkowe, supermarket,
kościół. Pogrzeby i...
- Angie. - Co? Sama to samotna.
Trzeba uważać, tam nie jest bezpiecznie.
Wytłumacz jej.
Wiem. Nic mi nie będzie.
Proszę.
- Proszę, proszę. - Właśnie je dostarczono.
Dziękuję.
ZAWSZE BĄDŹ WDZIĘCZNA
Już rozumiem.
‎Wiem, dlaczego obie mnie pouczacie.
Ty masz faceta, który błagał, by poznać twoich rodziców.
A ty chłopaka, który wysyła ci kwiaty
- i czekoladki do pracy. - Nie jest moim chłopakiem.
To kim?
Tajemniczym wielbicielem.
Masz tajemniczego wielbiciela?
Ale czad. Nie wiedziałam, że jeszcze istnieją.
Jakie to romantyczne.
Nie rozumiem tej tajemniczości. Czemu się nie ujawni?
Ujawni się.
‎Pewnie czeka na dobry moment.
Dobra, muszę iść. Przerwa dobiegła końca.
Tylko wezmę to...
To twoje?
Wiesz, że kocham miłość, a tu jest jej pełno.
Dobrze się czujesz?
‎Lepiej? Zadzwonię później.
Pa, pa.
Pa.
Zadzwonisz do niego?
‎Rozmawialiście od ostatniego razu?
Nie możesz tego tak zostawić.
‎Musisz do niego w końcu zadzwonić.
Cześć.
Raj...
Co do tamtego dnia...
Myślałem, że im powiedziałaś.
Próbowałam, ale...
To nie było w porządku.
Pozwoliłaś mi wejść w paszczę lwa.
Powinnaś była ich przygotować.
To nie takie proste.
Co dokładnie? Podać im moje imię? Powiedzieć, skąd pochodzę?
Czego chcesz?
Zagrać ci moją piosenkę, ale to może zaczekać.
- To nie fair. - Nie?
Wiesz, jak mi było wstyd?
Przecież przeprosiłam.
- I to... - Czego chcesz?
- Chcę... - Słuchajcie...
Wynocha!
Twój ojciec...
Mamo, o co chodzi?
- Co? - Wszystko w porządku?
Tak, jestem w Nigerii. Doleciałam.
- Którą pierwszą? - Chwileczkę.
Dzwoniłam, ale nie odbierałeś.
Powiedziała pani chwileczkę, którą...
Nie możemy tu stać.
Wszystkie do bagażnika. Na tę proszę uważać.
To moja walizka ślubna.
- Ślubna. - Ostrożnie.
- Chyba na stypę. - Raj, co to są za ludzie?
Mogłaś mi wysłać SMS-a.
Odebrałbym cię z lotniska.
Nie przejmuj się. Już jadę.
Na wakacje? Po co tyle walizek?
‎Chyba pani wraca?
Jak je zmieścisz? Jedna do przodu.
‎Strata czasu.
Co za dziwny człowiek!
‎Gotowe?
- Skończyłem. - Jedziemy?
Dokąd?
‎- Do mojego domu. ‎- Skąd mam wiedzieć, gdzie on jest?
‎Przyjechałem po panią. ‎Wyglądam na pani męża?
Albo sąsiada? Pytałem, dokąd...
Jedziemy do Victoria Island.
‎- Możemy? ‎- Victoria Island.
Gdzie dokładnie?
‎Victoria Island dzieli się na dwie części.
Chodzi o część Ajah?
Czy o część Lekki?
Nie wiem. Jadę do domu syna.
- Do domu syna. - W Victoria Island.
- Ja go znam? - Masz mapę.
Nie ma numeru domu?
‎Co to za wariatka?
- Nie ma pani adresu? - Co?
Oszalał pan? Co pan robi?
Nie rozumiem, co pani mówi.
Możemy wsiąść?
Dobrze.
‎- Ile pieniędzy? ‎- Proszę pani.
- Ile? - Oboje się dziś zgubimy.
‎Gdy będziemy blisko, to panią wysadzę.
‎A rowerem nie można jechać.
Musi to pani zabrać tam, dokąd pani jedzie.
To koszt 3500.
- Mówi pan o pieniądzach? - Tak.
Dam panu 2500.
‎- Co takiego? ‎- Dam 2500.
‎Dwa co?
2500.
Wyjmuje pan bagaże!
‎Niech ktoś jej pomoże!
Okej, dam 3000.
- Dam 3000. - 3500.
Dam 3000.
‎Da pani 3000?
Dość tego szaleństwa!
‎Pani kupiła to auto?
To w takim razie proszę je wziąć.
Dam 3000.
- 3500. - 3000.
Zgoda, ale tylko dlatego, że mi pani żal.
- Ludzie są jak woda... - Żal...
‎- ...gdy płyniemy... ‎- Żal?
- ...to się spotykamy. - Gdy to był mój kraj...
- Nie ma pani kasy. - Co za tupet!
Proszę wsiąść.
Co za dziwny człowiek!
Tylko o pieniądzach.
Siedzi pani z tyłu. To pani auto?
- Bez żartów! - To miejsce właściciela!
Proszę usiąść z przodu.
Niby dlaczego?
Z tyłu nie ma pasów.
‎Mam usiąść z przodu?
Będzie w szoku.
‎Nie widzi, dokąd jedzie.
Co za bzdura!
Jest pan męczący.
I co teraz? Siedzę z przodu.
Jedźmy do Victoria Island.
ULICA ADEOLA ODEKU VICTORIA ISLAND
Cześć, przyjacielu. Gdzie jesteś?
Kłamiesz! Proszę zapiąć pasy...
Policja jest przed nami. Pas nie działa, proszę go trzymać.
Trzeba go trzymać. Nie ma gdzie wpiąć.
Gdzie jesteś?
- Kłamiesz! - Proszę mnie zabrać do domu syna.
Kiepska robota...
Skończ rozmawiać!
Spoko. Zadzwonię. Rozmawiam. Nie widzi pani!
Musimy jechać do Victoria Island.
WIEŻA B
- Wejdź. - Czekałam na to spotkanie.
Dawno się nie widzieliśmy.
- Mamo! - Za mało jesz, jesteś chudy.
- Co ty przywiozłaś? - O czym ty mówisz?
Znasz mnie.
Jesteś chudy. Widać ci kości.
Dlaczego tak schudłeś?
‎Zrobię ci kurczaka. Ślicznie przytyjesz.
Nic mi nie jest, mamo.
Masz, zjedz ciastko. Otwórz buzię.
- Jedz tego dużo. - Wspaniale.
Przygotuję ci smaczne jedzenie.
- Tęskniłam za tobą. - Ja za tobą też.
- Co u taty? - U taty?
Dobrze. Wiesz, jaki on jest.
Powinieneś się ożenić.
Powinieneś.
Mamo, co do tego...
Chcę, byś kogoś poznała.
Dzień dobry.
Kim ona jest?
To moja dziewczyna.
Dziewczyna, z którą się przyjaźnisz czy z nią pracujesz?
Mamo, wiesz, o co mi chodzi.
To dziewczyna, z którą chcę się ożenić.
Mówisz poważnie?
Ona się tobą nie zaopiekuje tak jak ja.
Przygotuje ci chhola bhaturas tak jak ja?
- Porozmawiajmy. - Nie bądź głupi.
- Mamo... - Nie, zapomnij. Nic z tego.
Pójdę do kuchni coś ci ugotować.
- Mamo... - Nie. Nie ma mowy.
- Porozmawiam... - Nie przygotowałam rodziców, co?
A sądziłam, że tylko matki z Nigerii tak dramatyzują.
Uwierz mi. Matka Raja bije wszystkie na głowę.
Jesteś pewna, że nic nie powiedział swojej matce?
Nic. Było cicho.
Uważaj. Masz do czynienia z maminsynkiem.
- Z maminsynkiem. - Szczerze mówiąc...
Ja nie broniłam go przed ojcem, więc...
Didi.
To jesteście kwita.
Tylko mówię.
On jest kuzynem Leili, prawda? To porozmawiaj z nią.
Może ona wam pomoże.
- Spróbuj. - Nie wiem, czy ona pomoże, ale...
- mogę spróbować. - No widzisz.
Ten facet przygotował dla mnie jedzenie, a nie lubię...
Jak leci? Co?
O rety. Gdzie ona jest?
Co z nią?
Kto to zrobił?
Jej nowy klient.
- Zabrał ją do hotelu. - On...
Próbował mnie dotknąć,
- ale... - Jane, nie musisz...
Ale mu nie pozwoliłam.
To go bardzo rozzłościło.
I zaczął mnie bić.
Kopać. Bił mnie po twarzy.
Uderzył w nos.
Rzucał we mnie wyzwiskami.
A potem pchnął mnie na ziemię.
Próbował na mnie wejść.
Czy on...?
Nie.
Chyba bardziej mu się podobało bicie mnie.
Nie ujdzie mu to na sucho.
Obiecuję ci to.
Okej? Tylko...
- Hej, Angie. - Nareszcie, Didi.
Co się stało?
‎Dzwoniłam do ciebie, a ty nie odbierałaś.
Martwiłam się.
Wysłałam ci wiadomość, że byłam w szpitalu.
Didi... wiesz, że Raj bardzo się o ciebie martwił?
Wydzwaniał do ciebie, dzwonił do mnie...
Możesz do niego zadzwonić? Proszę.
I co mam mu powiedzieć?
Powiedz mu coś. Powiedz, że chcesz z nim uciec.
Powiedz, że chcesz się z nim zobaczyć.
‎Proszę, po prostu do niego zadzwoń.
‎Okej?
Oszalałaś.
Nigdy nie chciałam, żeby pracował w innym kraju.
Naprawdę znowu będziemy o tym rozmawiać?
Daj mu spokój. Jest dorosły.
Po moim trupie.
Jest Nigeryjką. Co w tym złego?
Dzięki, tato.
Zapytałeś, co w tym złego?
Co w tym złego? Czyś ty całkowicie oszalał?
Dzwoni do niego. Ten uśmiech na jego twarzy.
Zabrała mi syna!
Miro, dlaczego tak dramatyzujesz?
Daj mu spokój, Miro.
Nie mów tak do mnie.
Nigdy nie pomagasz. Nie wiem, po co do ciebie dzwonię.
‎Strata czasu.
Jesteś bezużyteczny.
Przynajmniej to jest takie samo.
Hej. Przepraszam, że nie odbierałam.
Nie szkodzi.
O ile ze mną nie zrywasz.
Oczywiście, że nie.
Co za ulga.
Myślałem, że mnie ignorujesz z powodu mamy.
Przepraszam.
Powinienem był cię bronić, ale...
Zupełnie mnie zaskoczyła.
Mój tata wcale nie potraktował cię lepiej.
Wiem, ale daj mi trochę czasu, to przekonam go do siebie.
Tak jak ciebie.
Jak? Zaśpiewasz mu, tak jak mnie śpiewałeś?
Mogę spróbować... ale to nie bollywoodzki film.
Dzień dobry, tato.
Co w tym dniu jest dobrego?
Chidinmo... co to jest?
To pozew.
Przeciwko Raymondowi Uche Nwachukwu.
A ty jesteś oskarżycielem. Moja własna córka.
Wiem, dlatego przyszłam z tobą porozmawiać.
Tato, on zaatakował moją klientkę.
Czy ty masz pojęcie, czyim synem jest ten chłopak?
To rozpuszczony, uprzywilejowany bachor...
Którego ojcem jest Jason Nwachukwu, dyrektor zarządzający Deville Enterprises.
Jednego z naszych największych klientów.
Natychmiast wycofasz tę sprawę.
Nie mogę.
Możesz. Jesteś moją córką.
Tak, i nauczyłeś mnie, bym postępowała właściwie.
Wiesz, że będę osobiście zajmował się tą sprawą.
Czyli będziemy przeciwko sobie.
To będzie duży konflikt interesów.
I jako twój szef, każę ci natychmiast wycofać tę sprawę.
‎Zrób to.
W takim razie, tato, odchodzę.
Nie wycofam tej sprawy.
Nie, póki nie zobaczę, że ten potwór zapłacił za to, co zrobił.
Dobrze spałeś, kochanie? Chodź, dam ci śniadanie.
Musisz dobrze jeść.
Kto o ciebie dba, gdy mnie tu nie ma?
Kto dla ciebie gotuje?
- Ja gotuję. - Naprawdę?
- Tak. - Czemu ciężko mi w to uwierzyć?
Hej, mamo.
Emma, jak się masz?
Dobrze.
- Jak leci? - Miło cię widzieć.
Chodź na śniadanie.
Wie, mamo.
Wyczuł je z końca korytarza.
- Zawsze... - Nie, tylko przechodziłem
i stwierdziłem, że przyjdę i przywitam się z mamą, bo...
- Jedz, jedz. - Skoro nalegasz.
Oczywiście, że nalegam. Jesteś moim synem.
Przestaniesz z niego żartować?
To jedzenie jest pyszne.
Bardzo ci dziękuję. Smakuje?
Bardzo.
Miło wiedzieć, że obaj jecie.
Musimy porozmawiać o Didi.
Moja przyjaciółka ma córkę, Sunitę,
- która jest bardzo piękna. - Mamo.
Naprawdę ładna...
- Nie chcę rozmawiać o Sunicie. - Okej, to o innych możliwościach.
- Żaden kłopot. - Mamo.
Nie mów, że masz jakąś książkę pełną singielek.
Jest 2020 rok i mam apkę.
- Chcesz zobaczyć? - Przestań.
- Wczoraj... - Nie chcę o nikim rozmawiać!
- Mamo. - Nie mów do mnie.
Mamo, nie płacz.
Stary, co z tobą?
Nie chciałem jej zezłościć.
- Jest zła. - Muszę porozmawiać o Didi.
- Mamo. - Co?
- Mamusiu. - Co za syn!
Nie płacz. Co jest z tobą nie tak?
Nie słucha mnie.
Nie słuchasz. Dlaczego?
Błagam. Dlaczego się tak zachowujcie? Ktoś umarł?
Wasi rodzice nie chcą was razem. To koniec świata?
Musicie żyć dalej.
No proszę.
Myślałam, że powiesz coś mądrego, ale...
To było mądre.
Okej. Tak na poważnie.
Możemy gdzieś pójść? Co to ma być?
Zachowujcie się, jakby ktoś umarł. Chodźmy gdzieś.
Dokąd?
Gdzieś, gdzie jest fajniej niż tu.
Tak, twój mózg wreszcie zaczął działać.
‎Działa.
- Chodźmy. Zabawmy się. - Chodźmy potańczyć.
- Rozruszać ciała. - Hej.
- I powoli, nie ty. Oni. - Hej.
Okej? W porządku...
- Wstawajcie. - Dobra, chodźmy.
Wstawajcie.
- Wyciągnę was. - Idziemy!
Wyciągnę was. Do góry.
Przepraszam za spóźnienie.
Miałam ciężki poranek.
Nie mówiłaś, że twój ojciec reprezentuje Raymonda.
- To nieważne. - Na pewno?
Tak. Chodźmy.
Wszystko okej?
Denerwujesz się?
Nie.
Specjalnie każą nam czekać.
To taktyka, by nas wytrącić z równowagi.
Zawsze tak robią.
Cześć, Didi.
Chciałeś powiedzieć: dzień dobry, panno Onigwe.
To nie jest spotkanie rodzinne.
Dzień dobry, pani mecenas Onigwe.
Nie poznałam cię bez twojego chłopaka tikka masala.
Dobry, panno Daniels.
Moja klientka i ja wolałybyśmy na was nie czekać.
Nie bez powodu.
Z powodem czy bez, etyka zawodowa
i uprzejmość nakazywałby poinformować i przeprosić.
Bardziej powinnaś się martwić sprawą.
A mniej przeprosinami.
Nie wykazałaś się jako prawniczka, gdy tu byłaś.
Wątpię, że się wykażesz, siedząc po drugiej stronie stołu.
Zaczynamy?
Gdy usłyszymy przeprosiny za to, że kazaliście nam czekać,
wtedy możemy zacząć.
Przepraszamy, panno Onigwe.
Dziękuję. Możemy zacząć.
Jesteśmy tu dziś, bo wasz klient, pan Raymond Uche Nwachukwu,
zaatakował moją klientkę, Jane Udoh,
26 kwietnia w hotelu Sky Towers.
Pozywamy go za atak i żądamy odszkodowania w wysokości 50 mln nairów.
Wasza klientka zaatakowała...
nie, wasza klientka próbowała zabić naszego klienta.
Jest w stanie przymknąć na to oko
i nie wniesie zarzutów, jeśli wycofacie sprawę.
W przeciwnym razie...
czeka ją więzienie...
za próbę morderstwa.
Jak powiedziałam...
nie wykazujesz się jako prawniczka.
Powinnaś była mi powiedzieć.
Nie sądziłam, że to ważne.
Jak to nieważne? Dźgnęłaś go nożem.
Ledwie go drasnęłam. W obronie własnej.
A potem cię pobił.
Jak? Powiedz mi, jak cię pobił z raną kłutą?
- Uważasz, że kłamię. - Bo mnie okłamałaś.
Skąd mam wiedzieć, co mam myśleć?
Nie kłamałam. Tylko nie powiedziałam, że go zraniłam.
Dlaczego?
Nie chciałam, byś wątpiła w moją niewinność.
Żebyś myślała, że sama się o to prosiłam.
Powinnaś była nam powiedzieć.
Nie chciałam was zawieść, mówiąc, że miałam scyzoryk,
a posiadanie scyzoryka jest nielegalne.
Ale potrzebowałam go w razie takich sytuacji.
Coś wymyślimy. Nie martw się.
- Hej, kochanie. - Jak poszła sprawa?
Nie za dobrze.
Przykro mi.
W porządku.
‎Może ci pomogę się od tego oderwać.
Spędź ze mną weekend.
Oszalałeś?
A twoja mama?
Spędza weekend z Leilą, jej siostrą i rodziną.
Raj... Nie wiem. Dam ci znać, okej?
Okej, skarbie. Będę czekał.
Przepraszam za Jane. Wiesz, co one przeżywają.
Nie sądziła, że jej uwierzymy.
Co zrobimy?
Raymond wygra.
Ale...
jeśli udowodnimy, że Jane zrobiła to w samoobronie...
Nie mamy świadków. Jak to zrobimy?
W takim hotelu na pewno mają kamery.
To prawda.
Okej.
W porządku.
Przykro mi, jest teraz niedostępny.
Jak to jest niedostępny, skoro właśnie z nim rozmawiałaś?
- Tak, ale on... - Okej.
W porządku. Skoro jest niedostępny...
- to proszę menedżera. - Nie.
- Też jest... - Niedostępny.
Tak.
Czyli nikt nie pilnuje nagrań z kamer.
W pokojach nie ma kamer.
Tak, ale są na korytarzach.
Tak, ale ta, o którą pani prosi, jest zepsuta i...
Niedostępna.
Spójrz na tę dziewczynę.
Ktoś jej to zrobił. Tutaj.
W tym hotelu.
Chcę wymierzyć sprawiedliwość.
Gdyby to była twoja siostra...
nagranie byłoby niedostępne?
Jako kobieta,
proszę, pomóż mi.
Przyszła tu pewna pani,
zawsze pstryka palcami.
- Przyszła po nagranie. - Primo.
Naprawdę, tato?
Wiem, że zrobisz wszystko, by wygrać, ale to?
‎To jest poniżej twojego poziomu.
Chidinmo, o co mnie oskarżasz?
Kazałeś zniszczyć nagranie z korytarza.
Masz jakieś fakty,
które potwierdzą te oskarżenia?
To wygodne, że nagle nagranie zniknęło.
I wiem, że zrobił to ktoś stąd.
Jakie studia prawnicze ty skończyłaś?
Primo...
Przykro mi, ale to są domysły. Musi udowodnić, że jej...
Nie potrzebuję faktów.
Okej?
Wiem, jak działacie.
Żeby wygrać.
Widzisz?
Tylko o to chodzi.
O to chodzi tej całej organizacji.
Do listy możesz dopisać zarabianie pieniędzy.
Primo.
- Przepraszam. - Zostawcie nas.
Ona ma rację.
Wiesz, dlaczego odeszłam, tato?
Bo tutaj chodzi tylko o pieniądze.
Wygrywanie, pieniądze, wygrywanie, pieniądze.
- Żadnego szacunku dla dobra i zła. - Dosyć!
Wystarczy. Okej?
Nie mów mi, co jest dobre, a co złe.
Nikt nie wygrywa spraw, tylko dlatego, że ma rację.
Zawsze chodzi o to, co możesz udowodnić przed sądem.
Tego cię uczą na samym początku.
A co do pieniędzy... To nie jest organizacja charytatywna.
Są tu ludzie, którzy żyją z pieniędzy, które zarobi ta firma.
Pieniądze, za które opłaciłem ci szkołę,
zawdzięczasz sprawom, które tu wygraliśmy,
i tym, którzy zapłacili za te wygrane. Więc nie waż się tu stać
i mówić mi, co jest dobre, a co złe.
Możemy być ulepieni z tej samej gliny...
ale nie jesteśmy tacy sami.
Chidinma.
Chi...
Chidinmo, wyolbrzymiasz to.
Nie, mamo, nie wyolbrzymiam. Zostaw to.
Tak będzie lepiej.
Jak?
Nie zamierzam przegrać tej sprawy.
I wiem, że on też nie, więc proszę,
nie mogę tu zostać, puść mnie, mamo.
- Chodź tu. - Mamo!
Dokąd pójdziesz?
Nie wiem. Do Angie?
Do hotelu? Gdziekolwiek, byle nie tu. Nie mogę.
Mamo, proszę.
Proszę... Nie mogę.
Tak, dostałem maile. Zaraz odpowiem.
Tak, ale...
Oddzwonię. Co się stało, kochanie?
Hej.
Piękny, podoba mi się!
Tak? Pozwól, że ci go założę.
Nie.
Mamo.
‎Mamo.
- Mamo. - Dobry wieczór.
‎Nie miałaś wrócić w poniedziałek?
Nie mogłam cię zostawić.
Co ona tu robi?
W twojej koszuli!
Mamo.
To robisz za moimi plecami.
Mamo, mogę wyjaśnić.
Didi, co robisz? Didi.
- Nie musisz wychodzić. - Widziałeś, jak na mnie patrzyła?
To moja matka i kocham was obie.
Im szybciej się dogadacie, tym lepiej.
Ona nie chce się dogadać.
Didi, ale musi. Dogada się.
Nie musisz wychodzić. Proszę.
Porozmawiam z nią. Zaraz wrócę. Proszę, zostań.
Didi.
- Cześć, Leila. - Cześć, Didi.
O rety... co to za hałas?
Jestem u siostrzeńca. Oddzwonię do ciebie.
Nie mogę...
Mamo, możemy zrobić dwie rzeczy.
Albo ona zostanie tu...
albo pojedziemy razem do hotelu. Co wolisz?
Dobrze. Zgodzę się, ale pod jednym warunkiem.
Jakim?
Mamo, wychodzę.
Dobrze, synu. Masz.
Wychodzisz?
‎Tak, muszę wziąć dokumenty z biura.
- Zaraz wrócę. - Pójdę z tobą.
Halo. Tak, już jadę.
Nie. Już tam jestem.
‎- Nie. Czekaj... ‎- Na razie.
Na razie!
- Dzień dobry. - Co w nim dobrego?
Mam przygotować śniadanie?
Jakie? Masala czaj? Ziemniaczane prantha? Jajecznicę?
‎Ja...
Ja... Właśnie. Tak myślałam.
Znam dom mojego syna. Dam sobie radę.
Nie musisz się przejmować.
To zamierzasz ugotować mojemu synowi?
Raj uwielbia Indomie.
Za długo tu mieszka, zapomniał, co lubi jeść.
Tak, mamo, nic mi nie jest.
- Na pewno? - Tak.
A u ciebie? Wszystko w porządku?
Nie.
Tęsknię za tobą.
Mamo.
Didi, jesteś uparta, on tak samo.
I to ja mam się ugiąć.
Ktoś musi.
Didi, wróć do domu.
Kocham cię, mamo, ale muszę kończyć.
Chidinma.
Muszę kończyć.
Tak. Przejrzyj akta.
W porządku.
Co się stało?
- O co chodzi? - Chcę, by moja córka wróciła.
Nie kazałem jej wynosić się z domu.
Erneście. Proszę.
Zaczekaj.
Jeśli chcesz mnie prosić,
bym połechtał ego naszej córki, odpowiedź brzmi nie.
I szczerze mówiąc, uważam, że to obraźliwe.
Zaraz wraca, tygrysie.
Cześć. Dzień dobry. Dobry wieczór.
Powiesz, proszę, Chidinmie, że tu jestem, i zabieram ją do domu?
- Nie ma jej tu. - To gdzie spała?
- Więc... - Chodź, kochanie!
Nie mogę cały czas leżeć związany.
My... ona... Przykro mi.
Nie spała tutaj, ale...
Co tak długo? Wracaj do tatusia.
Zamknij się! Już idę.
Kiedyś będziesz musiała skończyć z tymi zabawami.
„Nikt nie kupi krowy,
jeśli może dostać mleko za darmo”.
Tak.
Gdzie moja córka?
Gdzie ona jest?
Usiądź.
Tak?
Dobry wieczór.
- Przyszłam do córki. - Mamo!
Kochanie, Angie do ciebie wydzwania...
Mamo...
Dobry wieczór.
Mamo, ja...
Co tu robisz?
Angie dała mi jego adres.
Pytanie brzmi: co ty tu robisz?
Opuściłaś dom, by mieszkać u niego?
- Mamo, wiesz, że to nie tak. - A jak?
Twój ojciec się nie ucieszy, gdy się dowie, że tu jesteś.
- Nie akceptuje go. - Dlaczego?
Bo nie jest Nigeryjczykiem.
To nie jest powód.
W ten sposób nie przekonasz ojca.
Więc spakuj swoje rzeczy i chodźmy.
To jest twoja matka? Nie wiedziałam, że masz matkę.
- Mamo. - Co?
To prawda.
Żadna dobra matka nie pozwoliłaby córce kłócić się z ojcem
‎i spać w domu mężczyzny.
- Mamo, proszę! - Prawda?
- Słucham? - Co?
Bądź cicho.
‎Co, słucham?
- Przestań, proszę. - Dlaczego?
Dla niej?
‎W tę rodzinę chcesz wejść?
By było po twojemu?
W tę rodzinę?
- Z tą kobietą? - Co to ma znaczyć?
Pochodzę z bardzo szanowanej rodziny w Indiach.
A ja z bardzo szanowanej rodziny w Nigerii.
A skoro mowa o poszanowaniu, twój syn jest niewychowany.
Jaki szanowany mężczyzna
ukrywa w swoim mieszkaniu czyjąś córkę,
choć się z nią nie ożenił?
- Słyszałeś? - Ale ja...
bardzo chcę się z nią ożenić.
Doprawdy?
Będąc samolubnym i wykorzystując...
- Proszę. - Przepraszam,
‎mój syn nie wykorzystuje kobiety.
Jest honorowym człowiekiem.
To ona mu się narzuca.
- Wcale nie. - Mamo.
- Chciał, żebym tu przyszła. - Naprawdę?
Czyli kłócisz się z ojcem,
‎i przychodzisz do mężczyzny, ‎którego nie jesteś żoną?
- Mamo! - To nie tak.
‎- Chidinma! ‎- Nie.
- Dość tego! - Co ona mówi?
Idź po swoje rzeczy.
To oczywiste, że cię tu nie chcą.
- Mamo. - Didi.
Jak możesz tak mówić?
- A oni robią, co chcą? - Proszę.
- Bardzo przepraszam. - Ty?
- Didi. - Nie mów tak do mnie.
‎Po prostu tam stałeś.
Stałeś tam i nic nie powiedziałeś, gdy twoja matka nazwała mnie dziwką.
- Nie nazwała cię tak. - Nazwała!
Przesadzasz.
Obraził mnie twój ojciec,
a potem matka. Oboje nazwali mnie niehonorowym, niegodnym szacunku,
a ty nic nie powiedziałaś.
- Powiedziałam. - Nie.
Próbowałam!
Wcale nie. Ani słowa w mojej obronie.
‎Ty chciałeś, bym tu przyszła.
A ty nie chciałaś, a potem stanęłaś w drzwiach zapłakana.
Co miałem zrobić? Wyrzucić cię?
Didi, nie zgrywaj ofiary.
Masz rację.
Nie będę zgrywać ofiary.
Nie zmierzam być ofiarą wyzwisk i pogardy twojej matki.
SKY TOWER. PAN TARUN AHUJA
MÓWCA: PAN TARUN AHUJA. CEO
Panie Tarun! Dzień dobry.
- Cześć. - Nazywam się Didi.
- Cześć, Didi. - Mam nadzieję, że mi pan pomoże.
Jasne, czego potrzebujesz?
Próbowałam zdobyć nagrania z tego hotelu, bo prowadzę śledztwo.
Byłam...
‎O tym musi pani rozmawiać z ochroną.
‎Ja się tym nie zajmuję.
Ale na pewno pani pomogą.
- Nie, pan nie rozumie... - Przepraszam.
- Tak, było miło. - Podobało mi się.
Muszę się z kimś spotkać. Zobaczymy się za chwilę?
- Zajmę stolik. - Tak.
- Raj. - Cześć.
- Hej, jak leci? - Cześć.
‎Miło cię widzieć.
Znacie się?
To kobieta, z którą chcę się ożenić.
A to dopiero. Gratuluję.
Proszę. Potrzebuję pańskiej pomocy.
Badam sprawę pobicia
i to nagranie bardzo by mi pomogło.
Proszę. Może jej pan pomóc?
W ramach przysługi dla mnie.
Dla ciebie zrobię wszystko.
‎Jeśli to się stało w tym hotelu,
Didi, oczywiście, że ci pomogę.
Raj powstrzymał mnie przed dokonaniem złej inwestycji
‎i ocalił firmę.
Wykonywałem swoją pracę.
I wyratowałeś mnie z wahala, przyjacielu.
Skontaktuję cię z kierownictwem
‎i dostaniesz to, czego ci trzeba.
Bardzo panu dziękuję.
Muszę już iść, więc...
Leila jest tu ze mną.
‎Jest w restauracji.
- Chcesz się z nią spotkać? - Pewnie.
- Przepraszam, Leila z NGO? - Tak.
Macie coś przeciwko, bym przyłączył się na drinka?
Oczywiście, że nie. To pański hotel. Będziemy zaszczyceni.
Proszę pana, Leilo,
musimy porozmawiać.
- Mam nadzieję, że to nie kłopot. - Skąd. Proszę.
- Dziękuję. - Wszystko dobrze?
Tak, w porządku.
- Leilo. - Podobał mi się wykład.
Bardzo się cieszę.
Cieszę się, że możemy napić się razem drinka.
Jak długo tu mieszkasz?
Tak się składa, że całe życie.
Chcę się z tobą czymś podzielić.
Mam coś dla ciebie.
Dziękuję. Co to za okazja?
Nie będę musiał wysyłać ich do biura, skoro cię tu widziałem.
- To ty jesteś panem T. - Tak.
Po co ta tajemniczość?
Trochę romantyzmu nigdy nikomu nie zaszkodziło.
To urocze.
Chciałem, byś wiedziała, że uważam cię za wyjątkową.
Dziękuję. To miłe.
Mam nadzieję, że poznam cię lepiej.
Dasz się zaprosić na kolację?
Pewnie. Brzmi miło.
Wracacie do siebie?
- Nie sądzę. - Dlaczego?
Za dużo dramatów.
Kochasz go?
Chyba sobie z tym nie poradzimy.
- Ktoś dostał kolejny prezent. - Dziękuję.
Znowu od pana T.
- Wiemy, kto to jest? - Tak.
- Miłego dnia. - Dzięki, Cindy.
‎Pa, pa.
Pan Tarun w akcji.
Wyczuwam w powietrzu miłość?
Wygląda na to, że to jest dla ciebie.
„Mam nadzieję, że wymierzysz sprawiedliwość”.
To nagranie z kamery.
Obejrzyjmy.
KAMERA 04. KORYTARZ
Dosyć. Widzieliśmy już dość.
Ile chcecie?
Moja klientka żąda 75 milionów nairów odszkodowania,
a wasz klient pójdzie na zajęcia radzenia sobie z gniewem
w ośrodku, który wybierzemy.
Nie może się spóźnić ani opuścić zajęć...
‎albo podwoimy tę kwotę.
Co za bzdura! 75 milionów nairów?
- Żartujesz sobie? - Zamknij się, Primo!
To ty nas wpakowałaś w te kłopoty.
- Akceptujemy waszą ofertę. - Co?
Lepiej się tym zajmij
albo pożegnasz się z umową z Axle,
ty niekompetentny, stary głupcze.
Nie. Tak nie będzie.
- To się nie stanie. - Zostaw mnie.
- Mój ojciec się do ciebie odezwie. - Czekam.
Primo...
zwalniam cię.
Co?
Po tym, ile pieniędzy zarobiłam dla tej firmy?
To ja powinnam ją prowadzić, nie ona.
Cisza!
Właśnie naraziłaś te firmę, którą tak bardzo chcesz prowadzić,
manipulując dowodami w toczącej się sprawie.
Zagubiłem się w tym wszystkim.
Zapomniałem o zasadach, na których budowałem tę firmę.
Wynoś się!
Nie.
Nawet nie jesteś prawdziwą prawniczką.
Jestem dumny z ciebie i tego, jak się zachowałaś.
Gratuluję.
Świetna robota, Didi.
Twój tata chyba właśnie powiedział ci komplement.
Skąd masz te pieniądze?
Podpisałem umowę z Chocolate City.
- Udało się. - Szał!
Wspaniale!
Wygrałaś tę sprawę.
Tata mi mówił.
Tak.
- Gratuluję. - Dziękuję.
- Ktoś mi w tym pomógł. - Kto?
Rajesh.
Myślałam, że się rozstaliście.
Tak jest.
Rozstaliśmy się. Ja...
Tęsknię za nim.
Kocham go, mamo.
Chidinma, „można sobie poradzić ze złym mężem,
ale źli teściowie...”.
Chidinma, musisz się cenić.
Bierzesz ślub nie tylko z Rajem, ale całą jego rodziną.
A jego matka cię nie lubi.
A ty?
Lubisz go?
Mamusiu,
jeśli ktoś wie, co właśnie przeżywam,
to ty.
Jesteś kobietą z ludu Joruba, która poślubiła mężczyznę z ludu Igbo.
Jak możesz tego nie akceptować?
- To co innego? - Czemu?
Dlaczego, mamo?
Ty walczyłaś o swoją miłość.
Tata o ciebie walczył.
Jak możesz na mnie patrzeć i... Nie rozumiem.
Chidinmo, staram się cię chronić.
Nie chcę, byś to wszystko przeżywała.
To, jak kłóciłam się z rodzicami.
- A on jest Hindusem. - Ale...
Ale jesteś z tatą.
Nie było warto?
Nie wiem, co jest z nim nie tak.
‎Nie wraca na czas, nie rozmawia ze mną,
‎nic mi nie mówi.
Nie mam pojęcia, co się dzieje.
Miro, wiesz, co jest nie tak.
Chłopak jest nieszczęśliwy.
Powinien ze mną wrócić i wziąć ślub z Sunitą.
Miro! On nie chce się żenić z Sunitą.
Jeśli nie chcesz mu pozwolić poślubić kobiety, którą chce,
to daj mu chociaż czas, by o niej zapomniał.
Może lepiej przylecę do Nigerii.
A teraz wracam do oglądania krykieta.
Nigdy nie pomagasz. Nie wiem, po co z tobą rozmawiam.
- Cześć! - Cześć. Jak się masz?
Co słychać?
- Uwielbiam twój czaj. - Wiem o tym.
- Tak. - Jak się masz?
‎- Dobrze. A ty? ‎- W porządku.
‎Chciała z tobą porozmawiać o Didi.
Słyszałaś, że Raj i Didi są w związku.
Byli w związku i słyszałam, że masz z tym problem.
Tak, mam z tym problem, bo nie jest Hinduską.
A co za różnica?
Naprawdę uważasz,
‎że narodowość ma wpływ ‎na szczęście twojego syna?
Nie, ale to mój syn i jestem zaborcza.
To dwie różne kultury, dwa różne światy.
Nie wiem, czy przystosuje się do naszych zwyczajów, jedzenia...
rytuałów. Sama nie wiem.
Uważasz, że tutejsze kobiety bardzo się różnią?
- Nie. - Więc...
Mam wątpliwości. Nie wiem.
Jestem jego matką, na litość boską.
Jesteś taka jak moja mama. Coś ci opowiem.
‎Mieszkam tu całe życie.
Czasem czuję się bardziej Nigeryjką niż Hinduską,
‎ale kobiety się nie różnią.
Naprawdę. Niektóre z kobiet, które spotykam,
są w szczytowej formie. Są profesjonalistkami,
lekarkami, prawniczkami,
biznesmenkami.
‎Ale nie straciły nic ze swojej kobiecości.
Nie utraciły tego, że mogą wpajać wartości swoim dzieciom.
Nie utraciły tego, że mogą stworzyć dom dla mężów.
I mają szacunek do starszych.
Masz wielkie szczęście, że ktoś taki jak Didi jest w twoim życiu.
- A Raj byłby szczęściarzem z taką żoną. - Tak.
I zrobiła makaron.
Ale zrobiła. To jego ulubiony. Przynajmniej gotowała.
- Ona jest w stanie to robić. - Chyba tak.
Pewnie tak.
Jesteśmy jednością.
Jesteśmy takie same.
To prawda.
Mogę ci pokazać, jaka jest niesamowita?
- Pójdziesz ze mną? - Okej, zaufam ci.
Wiem, że Didi i twój mąż są prawnikami.
‎Ty też jesteś prawniczką?
Nie. Studiowałam biznes i pracowałam w bankowości,
a potem odeszłam, gdy...
Jako matki wiele poświęcamy...
Teraz wiem, skąd czerpie swoje wartości.
Od ciebie.
Dziękuję.
Bardzo przepraszam za to, co wtedy powiedziałam.
Byłam...
po prostu byłam matką.
Rozumiem.
Ja też przepraszam.
I wychowałaś dobrą, poważaną, młodą kobietę.
- Dziękuję. - Która wykonuje szlachetną pracę.
A przez szlachetną rozumiesz...?
Pracuje w NGO Leili.
To, co robi, jest godne pochwały.
Godne pochwały byłoby to, gdyby moja córka zapewniła,
‎że moje dziedzictwo przetrwa
i dała mi odpowiedniego zięcia.
Panie.
Chodzi mu o to...
że wolelibyśmy, gdyby nasz zięć był prawnikiem.
Ale jeśli o mnie chodzi, to Raj ma świetny zawód.
Oczywiście.
Dlaczego chcesz zięcia prawnika,
‎skoro twoja córka ‎jest genialną prawniczką?
Słyszałam, że mimo wielu przeszkód i tak cię pokonała.
Jak na właściciela tak dużej firmy
nie jesteś zbyt bystry.
Co?
To prawda.
Po co ci inny prawnik,
gdy już masz kogoś genialnego?
Ma dobre serce, jest inteligentna, bystra.
A przede wszystkim, jest twoją córką.
Czego chcieć więcej?
Przepraszam. Telefon dzwoni.
- Dlaczego to powiedziałaś? - Dlaczego?
Wiesz, że mówię, co myślę. Nie powiedziałam nic złego.
A skoro mamy być rodziną,
‎to powinien wiedzieć, w co się pakuje.
Mamo...
Prawda?
Didi, zaprowadzisz mnie do łazienki?
Oczywiście.
Przepraszam.
Tędy.
Przepraszam za moją mamę. Ona...
Ja...
Była genialna.
Emeko, zamknij się.
Posłuchaj.
‎Ty mnie posłuchaj.
‎Mam gdzieś, za kogo się uważasz ‎i to, ile masz pieniędzy.
Posłuchaj mnie uważnie.
Jeśli jeszcze raz będziesz groził mojej córce,
znajdę cię,
tak jak lew znajduje ofiarę, i rozerwę na kawałeczki.
Słyszałeś?
I zrób coś dla mnie. Tego durnia, którego nazywasz synem... wychowaj go!
A gdybyś nie słyszał, wycofuję umowę z Axle.
Odezwą się do mnie twoim prawnicy? Taką mam nadzieję,
bo ja cię już nie reprezentuję.
Chi.
- Chidinma. - Tatusiu.
Myślałem... Miałem nadzieję, że to będzie Somto.
Wiem.
To dobry człowiek. Dobry prawnik.
Bez dwóch zdań.
Ale...
ty jesteś jeszcze lepsza.
Nie wiem, czemu twoja teściowa musiała to powiedzieć, bym zrozumiał.
Ale, proszę, mówmy twojej mamie,
że to cały czas był jej wpływ, okej?
Chi... Zgadzam się. Jesteśmy oboje...
ulepieni z tej samej gliny.
To dlatego zawsze świecę tak jasno
i się wyróżniam.
Ona ma rację, wiesz? Twoja teściowa... ma rację.
Chidinmo... ty jesteś moim dziedzictwem.
I kocham cię.
Ja ciebie też, tato.
Nie płacz.
Okej. To co teraz?
CHIDINMA I RAJESH
NIGERYJSKA SAŁATKA KACHUMBER
NIGERYJSKI DAL MAKHNI
ZAPIEKANY RYŻ PO INDYJSKU
KULECZKI ALOO
Gdy widzisz, że przechodzę, przywitaj się
Jeśli będziesz sprawiał kłopoty, idź sobie
Nie lubię wahala Nie chcę dramatów
O nie
Namaste Wahala
Gdy widzisz, że przechodzę, przywitaj się
Jeśli będziesz sprawiał kłopoty, idź sobie
Nie lubię wahala Nie chcę dramatów
O nie
Namaste Wahala
Wszędzie jasne światła
Podkręćmy je Jakbyśmy mieli wszystko gdzieś
To są dobre czasy
Ręce do góry Nigdzie się nie wybieramy
W dół i w górę
DJ dawaj czadu
Nie chcę kłopotów, wahala Ale się przywitał, kasala
Kochanie, ty i ja razem Stawimy czoła wszystkiemu
Skarbie, pokażmy im
Chodźmy na parkiet
Zatańcz dla mnie shaku-shaku A ja zatańczę dla ciebie bhangra
Nie chcę kłopotów Zabierz ze sobą swoje kłopoty
Gdy widzisz, że przechodzę, przywitaj się
Jeśli będziesz sprawiał kłopoty, idź sobie
Nie lubię wahala Nie chcę dramatów
O nie
Namaste Wahala
Wahala
Namaste Wahala
Skoro załatwiliśmy kwestię zaręczyn, porozmawiajmy o... dahej.
Adi...? Adehe...? O czym?
To cena, którą nam zapłacisz...
za naszego syna.
Żartujesz sobie?
Mam wam zapłacić za to, że wasz syn żeni się z moją córką?
Właśnie miałem cię zapytać,
‎kiedy zamierzacie zapłacić nam wiano.
- Co? - Tak.
To cena, którą musicie nam zapłacić
za to, że wasz syn bierze naszą córkę za żonę.
Namaste Wahala
Czym jest dla ciebie szczęście? Miejscem? Celem podróży?
Czym jest dla ciebie szczęście? Czasem spędzonym na medytacji?
Widzisz, często wiążemy nasze szczęście z wielkimi chwilami.
‎Z osiągnięciami.
Z kolejnym wielkim zakupem.
Z rzeczami poza naszym zasięgiem.
‎To coś jak niekończąca się podróż.
Ale co się dzieje, gdy pośpiech zniknie?
Co się dzieje, gdy wszystko już jest zrobione?
Czy czas szukać jeszcze raz?
Czy czas znów znaleźć ten pęd?
Pościg wkrótce staje się uzależnieniem.
Szukamy kolejnych emocji,
a nasze szczęście cały czas tu było,
‎gdybyśmy tylko zwrócili uwagę.
Don L Three Seven
Myślałem o wdzięczności
Zrozumieniu, gdy znalazłem swoją drogę
‎Bo czasem różne sytuacje ‎Dają nieźle w kość
Złość i żal biorą górę
Wszyscy starają się Walczyć o dobre życie
A ja dopiero ostatnio je zrozumiałem
Media próbują ci mówić Co powinieneś lubić
Ja postanowiłem być wdzięczny
Za wyjątkowe rzeczy, które dostałem Za moje życie, przyjaciół, rodzinę
Nawet gdy jest źle i ciężko Oni są blisko mnie
Sam bym sobie nie dał rady Więc jestem wdzięczny, że są obok
Bycie wdzięcznym to jak widzenie słońca Nawet w zachmurzony dzień
To, czego szukasz, jest w tobie
To nie miejsce, lecz uczucie
Poszukaj w sercu, a znajdziesz Wiem, że jest ciężko, uwolnij umysł
Nie szukaj dalej, spójrz w głąb siebie
Wiem, że to zrozumiesz
Wyrusz w tę podróż, ale nie idź daleko
Spójrz w siebie, to jest w tobie
Prawdziwe szczęście
Szczęście to miłość wbrew przeciwnościom
Mówienie „shukria” porażce Bo dotyka czegoś trudnego
Ono leży w słabości I uczuciu Dłoni Boga
W zobaczeniu wody na pustyni Która nie jest fatamorganą
Smutek chce tobą wstrząsnąć Ale coś, czego nie umiesz wypędzić
Zauważasz niepokój wewnątrz siebie W tym głośnym lesie zwanym życiem
Mam nadzieję, że w twoim jest szczęście
‎Jeśli masz mało energii ‎Musisz ją uzupełnić
Mam nadzieję, że pamiętasz By czuć wiatr na skórze
‎Oddychać i być wdzięcznym za tlen
I proszę, nie zapominaj Że tak długo, jak jest w tobie życie
‎Nie jest za późno, by spróbować ‎Zawsze możesz zacząć
Mam nadzieję, że jesteś wdzięczny Za drugie szanse
‎Pamiętaj, że chodzi o zadawanie pytań ‎A nie o odpowiedzi
Czasem nie możemy zmienić sytuacji Wokół nas
Ale możemy na nią inaczej spojrzeć
‎I być wdzięczni
To, czego szukasz, jest w tobie
To nie miejsce, lecz uczucie
Poszukaj w sercu, a znajdziesz
Wiem, że jest ciężko, uwolnij umysł
Nie szukaj dalej, spójrz w głąb siebie
Wiem, że to zrozumiesz
Wyrusz w tę podróż, ale nie idź daleko
Spójrz w siebie, to jest w tobie
Prawdziwe szczęście
Szczęście to nieutracenie Wewnętrznego dziecka
To bycie silnym i odważnym
Szczęście to wdzięczność
‎Robienie tego jest naprawdę ważne
To dawanie I nieoczekiwanie niczego w zamian
Szczęście to wewnętrzna robota
Czemu szukamy czegoś Co już jest z nami
To koniec, kochani.
Napisy: Agnieszka Otawska