Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Μ' ακούτε;
Είναι κανείς εκεί;
Χριστέ μου...
Πιάσε το χέρι μου.
Άπλωσε το χέρι.
Εντάξει.
Προσπάθησε πάλι.
Έλα!
Θα φέρω βοήθεια.
ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Τίναξέ το.
Καλημέρα, παιδιά.
Ήρθε η ώρα να βγείτε έξω και να ξεφορτωθείτε καθετί αχρείαστο.
Ξέρετε τι εννοώ.
Ό,τι λένε οι κανονισμοί.
Ακολουθήστε με.
Αφήστε κάθε ηλεκτρονική συσκευή, παρακαλώ!
-Γιούλεκ Ροσιέκα. -Πώς γράφεται;
Ρ-Ο-Σ-Ι-Ε-Κ-Α.
Πλάκα κάνω.
-Σοκολόφσκι. -Σαν τα άθλια λουκάνικα που σιχαίνομαι.
-Επόμενος! -Κοβάλτσικ.
-Ευχαριστώ. -Τσάικα.
Συντομεύετε, παιδιά! Νυχτώσαμε.
Μια στιγμή!
Φέρε και το τάμπλετ. Εμπρός.
-Κι αν χαθεί; -Εσύ κοίτα να μη χαθείς.
Ανιέλα Τουρέκ.
-Μια στιγμή! -Ανιέλα Τουρέκ.
-Φέρ' το. -Πάει κι αυτό.
Βόιτσικ.
-Συντομεύετε! Όνομα; -Βρόνσκα.
Χαμογέλα. Σε κατασκήνωση ήρθες.
-Ζόσια Βόλσκα. -Πάει κι αυτή.
Πάρτε τις αποσκευές σας και συγκεντρωθείτε εδώ!
Άντε, κουνήσου, φιλαράκο.
-Επόμενος. -Πάρτε τις αποσκευές από το πούλμαν.
Σβέλτα! Εμπρός, δείξτε λίγη ζωντάνια!
Για κάποιους από εσάς, είναι η δεύτερη ή και τρίτη φορά εδώ.
Ρόμπερτ.
Δεν εκπλήσσομαι.
Χαίρομαι, όμως.
Ξέρεις ότι αξίζει τον κόπο και περνάς καλά.
Θέλω αυτή η κατασκήνωση να αποτελέσει ένα είδος διακοπών για εσάς.
Θα διασκεδάσουμε, θα κάνουμε καινούριους φίλους
και θα απολαύσουμε τη φύση, ενώ αντιμετωπίζουμε τα θέματά μας.
Γιατί είστε εδώ;
Επειδή είστε εθισμένοι στα κινητά και τα λάπτοπ σας!
Στις συσκευές και την τεχνολογία!
Δεν μπορείτε χωρίς ίντερνετ;
Αυτή η κατασκήνωση θα σας αποδείξει ότι, πέρα από εύκολο,
είναι πολύ ευχάριστο και φανταστικό!
Θα αποκτήσετε δεξιότητες. Θα ανακαλύψετε ξανά τον εαυτό σας.
Σας απευθύνω ένα θερμό καλωσόρισμα
στην εκτός σύνδεσης κατασκήνωση επιβίωσης και πεζοπορίας, Αδρεναλίνη!
Μπράβο!
-Ορίστε. -Τραβήξτε τους αριθμούς σας!
Κι εσύ.
Κάθε αριθμός αντιπροσωπεύει διαφορετική ομάδα.
-Ποια είναι η καλύτερη; -Καθεμία έχει άλλη αποστολή,
αλλά όλες έχουν κοινό στόχο...
Την περιπέτεια!
Θα 'στε ολομόναχοι στην άγρια φύση.
Μακριά από τον πολιτισμό.
-Κι εγώ το 4 έτυχα. -Θα βρεθείτε αντιμέτωποι με την πανίδα
σε κάθε σας βήμα.
Θα συναντήσετε άγρια ζώα και ίσως μερικούς τρελούς ντόπιους.
Θα περάσετε μια εβδομάδα γεμάτη περιπέτεια, διασκέδαση και ευκαιρίες.
Χωρίς καθόλου ίντερνετ!
Αδρεναλίνη!
Μπορείς να την κουρδίσεις;
Ρόμπερτ.
-Μόνο μουστάρδα. -Έχετε λουκάνικα για χορτοφάγους;
Δεν τρώω κρέας, γαμώτο!
Εντάξει είναι.
Παίξε.
-Με μουστάρδα. -Εγώ θέλω μουστάρδα και κέτσαπ.
-Μικρό ή μεγάλο λουκάνικο; -Μεγάλο.
Ας τραγουδήσουμε μαζί τώρα.
-Κέτσαπ; Μουστάρδα; -Μουστάρδα.
Αυτό το ξέρετε όλοι.
-Με ψωμί; -Ναι.
-Τραγουδήστε. -Με ψωμί.
Δεν με χαλάει να μην μπω στο Instagram για μια εβδομάδα.
Θα πάψω να λαμβάνω ενημερώσεις
για το ποιος είναι στη Νέα Υόρκη, το Μπαλί, τη Σρι Λάνκα,
ποιος θα τρέξει στον μαραθώνιο
και ποιος θα φάει ιππόγλωσσο με λιαστές ντομάτες και πιπεριές.
Με κάνει να νιώθω ηλίθιος, γιατί τρέχω
μόνο όταν χαλάει το ασανσέρ και κάθομαι σπίτι και τρώω μακαρόνια.
Εδώ δεν μαθαίνεις τίποτα. Πλήρης αποτοξίνωση.
Γεια.
Έλα, Εύα!
Προσοχή, κατασκηνωτές!
Τα φώτα κλείνουν σε 15 λεπτά!
ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ "ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ"
Εγερτήριο!
-Έχει ζεστό νερό! -Έρχομαι!
Το ρολό μου!
ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΑΝΔΡΩΝ
Θεέ μου Παντοδύναμε, Σου ζητώ,
μέσω της Μεγαλόχαρης κι όλων των Αγίων,
να μας χαρίσεις τη θέληση να διώξουμε το κακό
από τα παιδιά που 'ναι εθισμένα στην τεχνολογία.
Μέσα από τα Πάθη του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού, που θυσιάστηκε για εμάς,
μέσα από τις πληγές και το μαρτύριό Του.
Στείλε τους αγγέλους Σου, Ιησού, για να εξορίσουν...
τις καταχθόνιες δυνάμεις του πολιτισμού στα βάθη της Κολάσεως.
Άσε τη Βασιλεία Σου να εισέλθει στις καρδιές των υπηρετών Σου
και να τους απαλλάξει από τον εθισμό.
Γεια σας!
Είμαι η Ίζα, η ομαδάρχισσά σας.
Είστε άνετα, κορίτσια;
Ευχαριστώ.
Θα κάνουμε μια τριήμερη πεζοπορία. Είναι πολύ δύσκολη διαδρομή,
οπότε πρέπει να έχουμε σταθερό ρυθμό και να μη μείνει κανείς πίσω.
Έγινα σαφής;
Ποιος είναι ο πιο αργός στην ομάδα;
Γιατί κοιτάζετε όλοι τον... Πώς λέγεσαι;
-Γιούλεκ. -Γιούλεκ;
Κι όμως, θα σας εκπλήξει όλους. Εμπρός, πάμε!
Γεια σου.
Το μενταγιόν σου μοιάζει με του Τ-800.
Ορίστε;
Με του Άρνολντ στον Εξολοθρευτή.
Όχι, είναι οικογενειακό ενθύμιο.
Πάντως, μοιάζει πολύ με του Τ-800. Κι εσύ μοιάζεις λίγο με τη Σάρα Κόνορ.
Δεν ήταν ξανθιά;
Στο πρόσωπο, εννοώ.
"Είμαι ένας κυβερνοοργανισμός, με αποστολή να σε προστατεύσω".
"Θα επιστρέψω".
-Κάνεις κάποιο σπορ; -Όχι.
-Εσύ; -Βασικά...
-Όχι ιδιαίτερα. -Φαίνεσαι αθλητικός τύπος.
Βασικά...
Στον ελεύθερό μου χρόνο...
Σωστά!
Κάθε μέρα γυμναστήριο και πισίνα, και το διήμερο μαραθώνιους;
Μπα.
Μόνο λίγη κολύμβηση και ποδήλατο.
Να σου πω, Ντάνιελ.
Τι;
-Γουστάρεις σέλφι; -Σιγά!
Τι;
Σ' αρέσει να βγάζεις σέλφι;
-Παράτα με, ρε φίλε. -Γουστάρεις, έτσι δεν είναι;
-Μήπως ξυρίζεις και τα πόδια σου; -Άσ' τον, Μπάρτεκ.
-Ντάνιελ; -Θα ξυρίσω τα δικά σου.
Οι ποδηλάτες τα ξυρίζουν. Μπορεί να 'σαι επαγγελματίας.
-Μπάρτεκ! -Μήπως σ' αρέσουν και οι πίπες;
Για όνομα... Μπάρτεκ!
-Πας καλά; -Τι ήταν αυτό;
Όλα καλά; Δεν διαφέρεις από εκείνον.
Λοιπόν...
Εντάξει. Ας καθαρίσουμε την πληγή.
Λοιπόν... αρκετά.
Δώσε μου δύο από αυτά.
Δεν είσαι τόσο εύγλωττος τώρα, έτσι;
Λοιπόν...
Και τώρα...
Να πάρει, δεν έχω ψαλίδι.
Έτοιμοι. Συνεχίζουμε.
Μπορείς να σηκωθείς;
-Συγγνώμη. -Παρασύρθηκα.
Να πάω να κατουρήσω μια στιγμή;
Κάνε γρήγορα.
Ας ετοιμαστούμε.
Βάλτε τα σακίδια.
Βοήθησέ με.
Να πάρει!
Γαμώτο!
Σκατά.
Ελάτε εδώ!
-Κυνηγοί το σκότωσαν; -Όχι.
Όχι κυνηγοί.
Κάποιο σαρκοβόρο ζώο.
Μεγαλόσωμο.
Κάθε χρόνο, εξαφανίζονται 15.000 άνθρωποι στην Πολωνία.
Το ένα τρίτο στο δάσος.
-Θα προστεθούμε κι εμείς στη στατιστική. -Δεν είναι αστείο.
Πρώτη φορά βρίσκεσαι σε δάσος;
-Χαλάρωσε. -Σωστά.
Τα ζώα δεν επιτίθενται χωρίς λόγο. Θα μας προστατεύσει ο αρκούδος.
Ας συνεχίσουμε!
Φρίκη το ελάφι, έτσι;
Έχεις δει τον Αμερικανό Λυκάνθρωπο στο Λονδίνο;
Άκου τι γίνεται.
Δύο τύποι κάνουν πεζοπορία στο δάσος, όπως εμείς τώρα.
Ενώ περπατούν, ακούν ένα είδος γρυλίσματος.
Ακουγόταν σαν σκύλος, λαγός ή λύκος.
Το αγνοούν και συνεχίζουν.
Μετά, το ακούν ξανά, σαν να τους περικυκλώνει.
Συνεχίζουν να περπατούν κι ο ένας δέχεται επίθεση!
Του ξεριζώνουν το ένα χέρι...
Ντάνιελ;
-Ναι; -Δεν έχω ιδέα πώς να το κάνω.
Κάπως έτσι;
Θα το κάνω εγώ.
Πρέπει να πλυθώ. Κολλάω ολόκληρη.
Γιατί είσαι εδώ, Γιούλεκ;
-Παίζω πολύ. -Στον υπολογιστή;
Και στην κονσόλα.
Συνέχισε, Γιούλεκ.
Θα μιλήσουν όλοι.
Συνέχισε.
Παίζω παιχνίδια.
Είμαι ο δεύτερος καλύτερος στην Πολωνία.
Κάνω και μετάδοση. Έχω κανάλι στο YouTube.
-Θα ταξίδευα... -Με πόσους συνδρομητές;
-...στην Κορέα για το πρωτάθλημα, αλλά... -Πόσους;
-Έχω κι εγώ κανάλι. -Για την ακρίβεια, έχω 900.334.
Εσύ;
-Τους ίδιους, περίπου. -Συνέχισε, Γιούλεκ.
Ανέφερες την Κορέα.
Σκόπευα να λάβω μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα,
μα οι γονείς μου μού απαγόρευσαν το ίντερνετ και με έστειλαν εδώ.
-Υπό επιτήρηση. -Έχει κι η Κορέα κατασκηνώσεις.
Πλάκα κάνω.
Το έπαθλο είναι 500.000 δολάρια.
Συνεπώς, παράτησες το σχολείο, επειδή...
κόλλησες στο ίντερνετ.
Ποιος άλλος είχε το ίδιο πρόβλημα;
Κανείς.
Ήμουν βέβαιη. Αν και άκουσα ότι συνέβη σε όλους σας.
Σειρά της Ζόσια τώρα.
Ζόσια Βόλσκα.
Τι έχουμε εδώ;
Ζόσια.
Η Ζόσια...
Ας το αφήσουμε για αύριο.
Ή όποτε θελήσεις εσύ, εντάξει;
-Το ακούσατε αυτό; -Τι είναι;
Κάτι είναι εκεί έξω.
Καθίστε κάτω!
Μείνετε εκεί.
Δεσποινίς Ίζα;
-Ναι; -Να προσέχετε.
Καλή ιδέα.
Τι χαριτωμένη.
Μια μικρή αλεπού ήταν.
Έπρεπε να τη δείτε. Αρκετά για απόψε.
-Χεστήκατε όλοι... -Ώρα για ύπνο!
Πάφα-πούφα.
Καλύτερα τώρα.
Για όνομα.
Κόντεψα να πάθω έμφραγμα.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ με τόσο θόρυβο.
Ποιον θόρυβο;
Με τόσους γρύλους, κουκουβάγιες
και τσιμπούρια.
-Εσύ; -Εγώ απλώς χαλαρώνω.
Το βλέπω. Δώσε μου μια τζούρα.
Καπνίζεις;
Έχουμε παρόμοια ονόματα.
Αλήθεια;
Ντάνιελ κι Ανιέλα. Προσθέτεις το "Ντ" κι αφαιρείς το "Α".
Τυχαίο; Δεν νομίζω. Έχεις κοπέλα;
Όχι. Βασικά, ναι.
Πού και πού. Ξέρεις πώς πάνε αυτά.
Όχι, δεν ξέρω.
Βασικά...
Βγαίνω με διάφορες κοπέλες. Αναλόγως τη μέρα.
Έχω κι εγώ κάτι.
Ξέρεις τι είναι;
Λοιπόν;
-Τι εννοείς; -Θες να σε βοηθήσω;
Δεν χρειάζεται... Θέλω να πω...
Όχι.
Δεν χρειάζομαι βοήθεια.
Τι τρέχει;
Τίποτα.
Είσαι γκέι;
Όχι.
Απλώς...
Είμαι αγχωμένος.
Δεν ξέρω...
Πλάκα κάνεις.
Είσαι παρθένος;
-Είπες ότι είχες σχέση. -Όντως είχα.
Μέσω ίντερνετ.
Μόνο κυβερνοσέξ έχεις κάνει;
Συγγνώμη.
Σ' αυτήν την περίπτωση, λέγε με "Δασκάλα".
Πώς ήταν;
Πάω να κοιμηθώ.
Θα το ξανακάνουμε, έτσι;
Θα δούμε. Καληνύχτα!
Ευχαριστώ.
Μια στιγμή.
Κάτσε να το βγάλω.
Σωστά.
Προτού αποκοιμηθώ.
Γιούλεκ! Ξύπνα τη Ζόσια και τον Ντάνιελ.
-Δεν είναι εδώ. -Τι εννοείς;
Δεν είναι στη σκηνή του.
-Θα πήγε να ξυρίσει τα πόδια του. -Πού είναι;
Είδε κανείς τον Ντάνιελ;
-Είπε σε κανέναν ότι θα φύγει; -Πού να ξέρω εγώ;
-Ποιος τον είδε τελευταίος; -Μήπως του συνέβη τίποτα;
Λοιπόν, ποιος ήταν ο τελευταίος που τον είδε;
Εγώ. Καθίσαμε μαζί στην όχθη.
Και;
"Τώρα, είμαι έγκυος".
Δείξε μου πού ακριβώς.
Δεν είναι δικό μου.
-Τι άλλο έκανες μαζί του; -Τίποτα.
-Όλο και κάτι θα κάνατε. -Κάτσαμε, μιλήσαμε και πήγα για ύπνο.
Καλή φάση.
-Τι συζητήσατε; -Παράτα με.
-Γιατί δεν μου λες; -Κόφ' το.
Μ' ακούτε;
Δείτε εδώ.
Μοιάζει με αίμα.
-Δεν μ' αρέσει αυτό. -Τι τρέχει;
Αίμα.
Όχι, είναι...
-Τι; -Μάλλον είναι χυμός από τον κορμό.
-Με τέτοιο χρώμα; -Πολλά δέντρα εκκρίνουν χυμούς.
Πώς λέγονται;
-...το χρώμα... -Δεν ευδοκιμούν στην Πολωνία.
-Μερικές φορές, ευδοκιμούν. -Σε ποιο μέρος;
-Εδώ, ας πούμε. -Αυτό είναι αίμα.
Όχι. Είναι...
Σταματήστε να πανικοβάλλεστε, εντάξει;
-Πρέπει να τον ψάξουμε. -Ή να γυρίσουμε πίσω.
Εσύ γύρνα. Εμείς θα ψάξουμε.
Ας ψηφίσουμε. Εγώ λέω να γυρίσουμε.
Σταματήστε να πανικοβάλλεστε. Λοιπόν...
Ο Μπάρτεκ κι η Ανιέλα θα μείνουν εδώ, μήπως εμφανιστεί ο Ντάνιελ.
Μην πάτε πουθενά.
-Η Ζόσια κι εγώ θα ψάξουμε τριγύρω. -Θα χωριστούμε;
-Πρέπει να χωριστούμε. -Μπορώ να πω κάτι;
-Εν τάχει. -Στις ταινίες τρόμου,
όταν οι ομάδες χωρίζονται, κάποιοι πεθαίνουν.
-Έλεος, Γιούλεκ! -Ηρέμησε.
Θα ήμουν πιο ήρεμος αν καλούσαμε την αστυνομία.
Δεν έχουμε κινητά, Γιούλεκ.
Αν δεν τον βρούμε σε μία ώρα, θα γυρίσουμε πίσω. Έγινα σαφής;
-Ναι. -Πάμε.
-Κι εγώ; -Δεν ξέρω... Μείνε εδώ.
Περίμενε την αστυνομία.
Μεγάλο ξενέρωμα.
Ντάνιελ!
-Μπορώ να πω κάτι ακόμη; -Όχι!
Στα θρίλερ, υπάρχουν έξι θανάσιμα αμαρτήματα.
Η περιέργεια. "Τι να 'χει εκεί μέσα; Ας ρίξω μια ματιά".
Η δυσπιστία.
"Μάλλον το φαντάστηκα. Κακώς φοβάμαι".
Η αυτοπεποίθηση. "Γιατί να μην μπω μέσα;"
Αυτή είναι η τρίτη.
Τέταρτον, οι άσχημοι δεν επιβιώνουν ποτέ.
Πέμπτον, το σεξ.
Όποιος κάνει σεξ, πεθαίνει.
Έκτον, το να χωρίζεται η ομάδα, όπως κάναμε τώρα.
Θα το κάνω εγώ.
Ευχαριστώ.
Κι αν δεν γυρίσουν πίσω;
Γιατί να μη γυρίσουν;
Δεν έχω ιδέα.
Υποθετικά το λέω.
Αν μέναμε μόνοι μας εδώ...
τι θα έκανες;
Τι είναι αυτό;
Ας μπούμε μέσα.
-Μα είναι ιδιωτική ιδιοκτησία. -Γιούλεκ!
Σταμάτα πια. Μπορεί να είδαν τον Ντάνιελ.
Δεν χωράω να περάσω.
Είναι κανείς εδώ;
Είναι σε άθλια κατάσταση.
Είναι κανείς εδώ;
Καλημέρα!
Είναι κανείς εδώ;
Με συγχωρείς.
Δεν είναι κανείς εδώ. Πάμε.
-Το ακούσατε αυτό; -Ναι.
Γεια, μικρούλη.
Μια στιγμή.
Δις Ίζα...
Πρόσεχε, Ζόσια.
Θεέ μου.
Κάποιος έρχεται!
Πάμε να φύγουμε!
-Έρχεται! -Κρυφτείτε!
Κάποιος έρχεται, γαμώτο!
Ησυχία!
Κάνε ησυχία.
-Ηρέμησε. Σύνελθε. -Σκατά.
Γρήγορα!
Δεν μπορώ να σκαρφαλώσω!
Θα σε βοηθήσω εγώ.
Γρήγορα!
Δεσποινίς Ίζα!
Τρέξτε!
Έλα, ηλίθιε πιτσομούρη!
-Σκατά... -Δεσποινίς Ίζα;
Πάντα ήξερα ότι είμαι γκέι.
Το νιώθεις.
Όμως πρέπει να το κρύβω.
Δεν αντέχεται να 'σαι γκέι σ' αυτήν τη χώρα.
Δεν παλεύεται.
-Μην το παίρνεις κατάκαρδα. -Σοβαρά τώρα;
Είσαι ευγενικός και ευφυής τύπος.
Κι εγώ θύμα των στερεοτύπων είμαι.
Η ξανθιά χαζογκόμενα.
Που κάνει μόνο για πήδημα.
Μα απλώς αγνοώ τους κανόνες και περνάω καλά.
Κατά βάθος, όμως, εύχομαι να βρω...
πραγματική αγάπη.
Κάτι αληθινό.
Μας καταδιώκει;
Και τώρα;
Δεν ξέρω.
Τέλος παιχνιδιού.
Όλα τελείωσαν.
Τι θα κάνουμε;
Γαμημένοι Πολωνοί β' κατηγορίας. Τι δουλειά έχω εγώ εδώ πέρα;
Σας το 'πα να μην έρθουμε εδώ!
-Μα δεν ακούγατε! Θέλω να πάω σπίτι μου! -Γιούλεκ!
Σύνελθε.
Γιούλεκ...
Όλα θα πάνε καλά, εντάξει; Ηρέμησε.
-Πρέπει να πάρουμε το κινητό του Ντάνιελ. -Όχι. Μη γυρίσουμε πάλι εκεί.
Σε παρακαλώ.
Εντάξει, άκου τι θα κάνουμε.
Θα αναζητήσουμε βοήθεια, εντάξει;
Θα τα καταφέρουμε.
Το υπόσχεσαι;
Ναι.
Ο πατέρας μου δεν έχει ιδέα...
Πιο εύκολα θα πίστευε ότι είμαι ακροδεξιός, παρά αδελφή.
Μάλλον αυτό θα ήθελε να 'μαι.
Ακόμη κι όταν φέρνω κάποιο αγόρι μου στο σπίτι...
νομίζει ότι είναι φίλος.
Αν ποτέ χούφτωνα το αγόρι μου μπροστά του,
μάλλον θα σκεφτόταν ότι... δεν ξέρω.
Θα το εκλάμβανε ως αρρενωπό αποχαιρετισμό.
Ο τύπος δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα, γαμώτο.
Ας γυρίσουμε στην Ανιέλα και τον Μπάρτεκ, αν ζουν ακόμη.
-Μην το λες αυτό! -Όπως και να 'χει, δεν θα τους βρούμε.
Δεν έχουμε ιδέα πού είμαστε και κάνουμε συνεχώς κύκλους.
Αν δεν μας σκοτώσει ο χοντρός, θα πεθάνουμε από την πείνα.
Δεν μπορώ να μας φανταστώ να ψαρεύουμε, να κυνηγάμε ή να μαζεύουμε μανιτάρια.
-Καημένη δεσποινίς Ίζα... -Βούλωσ' το!
Είναι κανείς εδώ;
Ανοίξτε!
Καλημέρα σας. Μπορείτε να μας βοηθήσετε;
Πέθαναν οι φίλοι μας.
Χρειαζόμαστε βοήθεια. Μπορούμε να περάσουμε;
Την πόρτα!
Έχετε τηλέφωνο, να κάνουμε μια κλήση;
Πείτε μου τι συνέβη.
Δεν ξέρω πώς να σας το πω. Θα ακουστεί παράξενο...
-Δεν θα μας πιστέψετε. -Έχω δει πολλά παράξενα πράγματα.
Συναντήσαμε έναν τεράστιο, βρόμικο, παραμορφωμένο άνδρα.
Μας επιτέθηκε και σκότωσε τον φίλο μας και την ομαδάρχισσά μας.
Τι; "Σκότωσε";
Κάτι δεν πάει καλά και πεθαίνει κόσμος.
Έχεις πιει; Έχεις πάρει ναρκωτικά;
Όχι.
Εντάξει.
Ηρέμησε.
Δεν μπορώ να ηρεμήσω! Πρέπει να πάρουμε την αστυνομία!
Αλλιώς πάμε χαμένοι!
Καθίστε κάτω.
Δεν έχω τηλέφωνο.
Έχω ένα κινητό.
Αλλά δεν έχει σήμα. Ας δοκιμάσουμε να πάρουμε από το σταθερό.
Δεν έχει σήμα.
Είχαμε ισχυρές καταιγίδες πρόσφατα.
Ίσως πρέπει να πάμε μαζί στο Τμήμα.
Όμως λες ότι δολοφονείται κόσμος.
Δεν ξέρω αν θα 'ναι ασφαλές.
Ηρέμησε.
Έλα τώρα.
Έτσι μπράβο.
Γεια σου και πάλι.
Σε θυμάμαι από πέρυσι.
Ξέρω τι τύπος είσαι.
Επίμονος.
Ελκυστικός.
Έτοιμος να παρασύρει τους άλλους.
Μοιάζεις λίγο με...
την πανούκλα.
Περίμενε εδώ.
Χριστέ μου!
Δεν έχετε ιδέα για τι μιλάμε.
Τους πρωτοσυνάντησα πριν από πολύ καιρό.
Αυτή η συνάντηση μού χάρισε ένα ενθύμιο.
Για όσο ζω.
"Τους";
Δύο είναι.
Τι;
Κάποτε υπήρχε μια οικογένεια που ζούσε σ' αυτά τα μέρη.
Μια μητέρα και οι δύο δίδυμοι γιοι της.
Ζούσαν πολύ φτωχικά, αλλά αγαπιόντουσαν πάρα πολύ.
Ήταν ευτυχισμένοι.
Κι όλα άλλαξαν ένα μοιραίο απόγευμα.
"Μια φορά κι έναν καιρό,
σε μια σκοτεινή καλύβα,
ζούσε μια μάγισσα, άσχημη σαν νυχτερίδα.
Έτρωγε κοριτσάκια για πρωινό,
και για δείπνο, αγοράκια.
Πετούσε με τη σκούπα της
στο διπλανό χωριό
κι έχωνε στον τεράστιο σάκο της πολλά μικρά παιδάκια.
Μα προτού μπουν στην κατσαρόλα,
η μάγισσα τραγουδούσε σε όλα...
Κανείς δεν κοιμάται στο δάσος απόψε
Κανείς δεν κοιμάται στο δάσος απόψε"
Καληνύχτα.
Καληνύχτα, μανούλα.
Κανείς δεν κοιμάται στο δάσος απόψε
Εις το όνομα του...
Αγόρια;
Έπαθε σοκ.
Τους αλυσόδεσε και τους κλείδωσε στο υπόγειο,
για να μην το μάθει κανείς.
Και για να μη βγουν ποτέ έξω.
Για πολλά χρόνια, τους τάιζε και τους έκρυβε.
Ώσπου έχασε τα λογικά της.
Ο καθένας θα τρελαινόταν...
Η καημένη ήταν άκακη σαν αρνί.
Μα θεότρελη.
Πρέπει οπωσδήποτε να αναζητήσουμε βοήθεια.
Αν θέλετε να ζήσετε, μείνετε εδώ.
Έχω όπλο και φαγητό.
Κι απλώς θα περιμένουμε;
-Ίσως δεν είναι κακή ιδέα. -Μπορείτε να φύγετε.
Το πλησιέστερο χωριό απέχει δύο μέρες από δω.
Ό,τι θέλετε.
Εσείς αποφασίζετε.
Θα μείνουμε άπραγοι;
Δεν έχουμε επιλογή. Θα πάρουμε το κινητό του Ντάνιελ.
Πρόσεχε, Ζόσια.
-Τι κάνει εκεί κάτω; -Κάνε πίσω!
-Εκεί είναι; -Σιωπή!
Σύνελθε! Άκου τι θα κάνουμε.
-Θα περιμένουμε να φύγει. -Κι αν φύγει σε μια εβδομάδα;
Έχεις καμία καλύτερη ιδέα;
Γιούλεκ!
Θα κάνω φασαρία μπροστά κι εσύ θα μπεις μέσα.
-Εντάξει. -Όσο τον απασχολώ, θα πάρεις το κινητό.
Εντάξει.
Όχι, περίμενε!
-Κι αν σε κυνηγήσει; -Θα τρέξω.
-Τα λέμε σε λίγο. -Γιούλεκ...
μπορείς να τρέξεις;
Όλα θα πάνε καλά, Ζόσια.
Θα τα καταφέρουμε.
Εντάξει.
Μια στιγμή!
Πάρ' το. Ίσως το χρειαστείς.
Άνοιξε, χοντρέ μπάσταρδε!
Μ' ακούς;
Άφησέ την!
Συγγνώμη.
Γιούλεκ!
Γαμώτο!
Γιούλεκ!
Κρατήσου, θα καλέσω βοήθεια. Απλώς κρατήσου. Όλα θα πάνε καλά.
Τι;
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν καταλαβαίνω λέξη.
Όλα θα πάνε καλά.
Όλα καλά.
Η Σάρα Κόνορ...
Δεν είναι του Εξολοθρευτή.
Είναι ο Οδόβαινος.
Τον βρήκα σε κάτι διακοπές με τους γονείς μου.
Και η αδελφή μου τον έλεγε Καπετάν Οδόβαινο.
Δώσε ένα τέλος, σε παρακαλώ.
Αποτελείωσέ με.
Όχι. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Πέρνα μέσα... καριόλη.
Η τελευταία κλήση που έλαβα ήταν από έναν τύπο που πανικοβλήθηκε
επειδή ένας μαύρος επισκεύαζε το σύστημα ύδρευσης.
Ή επειδή ένα λεωφορείο είχε γυναίκα οδηγό.
"Μα να έχει γυναίκα οδηγό;"
Μια φορά στο τόσο, συμβαίνει κάτι σοβαρό.
Συλλαμβάνω κάποιο καθίκι που οδηγεί μεθυσμένο.
Κάθε φορά, όμως, ο πατέρας του είναι κάποιο εξέχον πρόσωπο.
Αντί να παρασημοφορηθώ, βρίσκω τον μπελά μου.
"Στην Πολωνία είσαι, όχι στους Σκληρούς του Μαϊάμι".
Η τελευταία φορά που χρησιμοποίησα όπλο ήταν το 1992, στην εκπαίδευση.
Έγινε κι ο αδελφός μου αστυνομικός,
αλλά σιχτίρισε, κι άνοιξε ένα συνεργείο αυτοκινήτων.
Εκεί επισκευάζω το περιπολικό. Με δικά μου έξοδα, φυσικά.
Κάνω συνεχώς αίτηση για καινούριο... αλλά τίποτα.
Έτσι υπηρετώ την αστυνομία.
Κάθε μέρα η αναθεματισμένη ζωή ξεγλιστράει από τα χέρια μου,
χωρίς να καταφέρω τίποτα.
Μάλιστα.
Εγώ την κάνω τώρα, γλυκέ μου.
Τα λέμε την Τρίτη.
Ευχαριστώ, Γιανέτσκα.
Το 237 λαμβάνει;
Εδώ 237. Λαμβάνω.
Έχε τα μάτια σου ορθάνοιχτα για τον Μαριούς και τον αδελφό του.
Εθεάθησαν με στολές του Β' Παγκοσμίου,
να γιορτάζουν τα γενέθλια του Χίτλερ.
Ελήφθη.
-Θεέ μου! -Βοήθεια!
Βοηθήστε με!
-Βοηθήστε με, σας παρακαλώ. -Μικρή...
Τι έγινε; Τι τρέχει;
Είσαι πληγωμένη;
Γαμώτο!
Επιστρέφω αμέσως.
Αστυνόμε!
Κύριε;
Είστε καλά;
Αστυνόμε!
Να πάρει ο διάολος!
Πέτα το τσεκούρι! Αστυνομία!
Σκατά!
Ο εθνικός ύμνος.
Πώς αρχίζει;
Χρυσές αχτίδες λάμπουν τριγύρω μας
Ο λευκός αετός σηκώνεται ψηλά
Ας υψώσουμε τα κεφάλια μας με υπερηφάνεια
Δείτε το έμβλημα, δείτε τον σταυρό!
Θα χτίσουμε μια καινούρια Πολωνία...
Εδώ είναι το δύσκολο σημείο.
Είμαστε...
Λοιπόν;
Είμαστε το μέλλον, είμαστε ο ρόμβος!
Ο "κόμβος", όχι ο "ρόμβος".
Θεός, τιμή, πατρώα γη!
-Συμφωνώ. -Λατρεύω την Πολωνία.
Κοίτα.
Αγριογούρουνο;
Βάλ' του φωτιά.
Υποτιτλισμός: Παναγιώτης Καρούσος