Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Oktonauci, na stanowiska.
Barney!
Kocurro!
Pinio!
Odkrywać!
- Ratować! - Chronić!
Oktonauci!
Jestem tylko małą kropką na wielkiej, okrągłej planecie,
w wielkim, błękitnym oceanie.
Marzę o tym, by żyć na Wielkiej Rafie Koralowej.
To największa rafa na Ziemi, tak wielka, że widać ją z kosmosu.
Oktonauci i Wielka Rafa Koralowa.
Fajowo, co?
I wiesz co?
Tę olbrzymią rafę zbudowały takie maluchy jak ja.
Nie. To nie ja.
Tu jestem.
To ja.
Jestem koralowcem.
Mam na imię Koruś.
Jestem tu nowy.
No i… Oj!
Urosnę kiedyś, wierzę, bo
Odnajdę miejsce jakieś Gdzie bezpiecznie zrobię to
Halo!
Jesteś odrobinę…
Mały?
- Jasne, ale… - Bo jesteś odrobinę…
Powolny? Nieśmiały?
Wszystkie wymienione.
Jesteś ogólnie odrobinę… Tak, jesteś drobinką.
- Ale… - Żadnych „ale”!
Szeroko otwórz oczka te
Bo nie masz nic Co mogłoby ochronić jakoś cię
Bez muszli i bez macek też I bez ostrych kłów
Nie przetrwasz na tej rafie Gdy zagrożenie przyjdzie znów
Powodzenia, drobinko. Lepiej naucz się gryźć.
Gryźć? Ale ja nie mam zębów.
Urosnę, wierzyć chcę
Co ten zębaty łobuz wie?
Choć drobinką jestem sam Gdzieś na morza dnie
To zdziwię się Jeżeli ktoś tu zauważy mnie
Lecz powiem szczerze Wierzę, że nie poddam się
Bo gdy drobinka chce To znajdzie miejsce swe
- Bip, bip. - Uwaga.
No, zejdź z trasy.
Uważaj, mały.
- Wybacz. - Z drogi.
Cześć.
Jestem nowy…
I szukasz jakichś rad?
Cóż…
Jestem tu śliską strzykwą Więc ci małą radę dam
Gdy idzie zło, śluz wypuść To poradzisz sobie sam
Gdybym mały był jak ty Szybko wpadłbym w stres
Więc wrzuć na luz Produkuj śluz, to śliskie jest
Kumasz, knypku?
Śluzujesz albo przegrywasz.
Ale skąd ja wykombinuję śluz?
Urosnę, wierzyć chcę
Co taki śliski koleś wie?
Choć drobinką jestem sam Gdzieś na morza dnie
To zdziwię się Jeżeli ktoś tu zauważy mnie
Lecz powiem szczerze Wierzę, że nie poddam się
Bo gdy drobinka chce Znajdzie miejsce swe
Kiedy kłopoty dopadną cię
Drobinka, drobinka
To nabierz wody i nadmuchaj się.
Drobinka, drobinka
Może zaskoczyć cię ostrego coś
Drobinka, drobinka
Będziesz wolny, to złapie cię ktoś
Drobinka, drobinka
Choć drobinką jestem sam Gdzieś na morza dnie
To zdziwię się Jeżeli ktoś tu zauważy mnie
Lecz powiem szczerze Wierzę, że nie poddam się
Bo gdy drobinka chce Znajdzie miejsce swe
Choć drobinką jestem sam Gdzieś na morza dnie
Malutki dziś Lecz kiedyś to na pewno zmieni się
Lecz powiem szczerze Wierzę, że nie poddam się
Bo gdy drobinka chce Znajdzie miejsce…
Oktonauci! Zbliżamy się do lądowiska pływaka W.
Witaj. Nic ci nie jest?
Nic.
Tylko trochę utknąłem.
Bez obaw. Zaraz wylądujemy, a potem cię uwolnimy.
- Kseniu, aktywuj tryb rafy. - Tak jest, kapitanie.
Uwaga!
Pinio, wyjdź na zewnątrz. Pasażer przykleił nam się do szyby.
Oto i on.
Szybko cię uwolnimy.
Dzięki.
Proszę.
Delikatnie.
Tak lepiej.
Dziękuję.
- Dobrze się czujesz? - Nawet bardzo.
Jestem Koruś.
Miło cię poznać, Korusiu. Jestem Pinio.
A ja kapitan Barney. Za to wpadł na ciebie pływak W.
Pierwszy raz widzę „Pywakła Wuja”.
Co on robi?
Pływak W to mobilna baza medyczna.
Pomoże utrzymać rafę w czystości.
- Rany. - Kapitanie, uruchomię filtry bąbelkowe,
szybciej niż zdążysz powiedzieć „pęczek chrupkich, świeżych marcheweczek”.
Dzięki, Kseniu. Filtry bąbelkowe oczyszczą wodę,
dzięki czemu koralowce pozostaną zdrowe.
Witaj, profesorze.
Witaj. Pracuję właśnie nad nowym ogrodem alg.
Rany.
Ogród alg ma nakarmić głodne ryby.
Super.
Ambulatorium uleczy każde ranne lub chore stworzenie.
- Posiada medykobota. - Hej.
- Bandażobota. - Bandaż.
Rany. Pierwszy raz widzę coś takiego. Jestem nowy na rafie.
Jestem małym koralowcem, który chce gdzieś osiąść
i tworzyć rafę, ale nie mogę znaleźć odpowiedniego domu.
Zaczynam myśleć, że nie ma tu dla mnie miejsca.
Pewnie, że jest. Myślisz, że kto zbudował Wielką Rafę?
Małe koralowce. Takie jak ty.
Moglibyśmy pomóc ci znaleźć idealne miejsce.
Ktoś chce znaleźć idealne miejsce?
Wystarczy wiedzieć, gdzie szukać.
Poruszać musisz się wciąż, być szybki
Myku – myk liczy się Najważniejsze znaleźć sobie miejsce
Gdy chcesz je znaleźć to ruszaj się Znajdź miejsce, znajdź miejsce
Myku – myk, bo szybkość liczy się
Znajdź miejsce, znajdź miejsce
- Myku – myk naśladuj mnie - I mnie
Znajdź miejsce, znajdź miejsce
Znajdź miejsce
- Jestem Klowis. - To krab. Ja jestem Ludwika.
To gąbka. Noszę ją na plecach, bo mnie chroni.
A jego nogi pozwalają mi szukać jedzenia.
Jestem Lamar.
- Damar. - Jamar.
- Jesteśmy robakami. - Do towarzystwa.
Znam tę rafę jak własne szczypce.
Myku – myk i znajdźmy ci idealne miejsce.
Znajdź miejsce, znajdź miejsce
Znajdź miejsce
- Pstrykajcie. - Można klaskać?
Dlaczego nie? Wszyscy.
Znajdź miejsce, znajdź miejsce
Myku – myk, bo szybkość liczy się
Znajdź miejsce, znajdź miejsce
Myku – myk kopiuj mnie Poruszać musisz się wciąż, być szybki
Myku – myk liczy się Na rafie szukaj swego miejsca
Gdy chcesz je znaleźć to też ruszaj się Znajdź miejsce, znajdź miejsce
Myku – myk, bo szybkość liczy się Znajdź miejsce, znajdź miejsce
Myku – myk dzieje się
Tu pomykać każdy szybko chce
Myku – myk kopiuj mnie
Znajdź miejsce
Muszę przyznać, że to ładna okolica.
- No pewnie. - Bardzo ładna.
- Cudowna. - Wygląda dobrze.
I jest zaraz obok pływaka W.
- Możemy być sąsiadami. - To co, Korusiu?
Dobra temperatura.
Czysta woda. Jest idealnie.
Brawo. Znalazłeś swe miejsce na Wielkiej Rafie Koralowej.
Cieszę się, że wpadłem na was. Czy też wy na mnie.
Witamy w okolicy, mały. Do zobaczenia.
- Na razie. - Pa.
- Narka. - Żegnajcie.
Pa i dzięki.
Kapitanie,
przydałaby mi się pomoc z filtrami.
Wciąż nie działają.
Oczywiście, Kseniu. Wybacz, Korusiu.
Dobra, starczy tego pływania.
Czas osiąść i zacząć budować rafę koralową.
Do dzieła, dzieła, dzieła. Patrzcie, jak rosnę, rosnę, rosnę!
Brawo, Korusiu.
Naprawdę? Jak wyglądam?
Dobrze. A jak się czujesz?
Czuję się…
większy.
Jeśli będę dalej rósł,
będę na tyle duży, że zostanę czyimś domem.
Nieźle zacząłeś. Zbadajmy cię.
Najpierw wrośnij w piasek Gdzie dorośniesz powoli tak dzieje się
Stoisz prosto, to jest znak
Że w duże małe się zmienia tak
Twój pień jest taki solidny.
I już masz zooksantelle.
Mam zooksantelle? Czy to dobrze?
Tak. Zooksantelle żyją w każdym zdrowym koralowcu.
Dostarczają pokarm, żebyś mógł urosnąć duży.
Najpierw wrośnij w piasek
Gdzie dorośniesz powoli tak dzieje się
Stoisz prosto, to jest znak
Że w duże małe się zmienia tak
Później do ciebie wpadnę. Teraz spokojnie urządź się w nowym domu.
Pinio! Co to?
Że co?
To atak macek.
Wygląda na to, że te macki należą do…
ciebie.
Żebyś wiedział.
Jestem twardym koralowcem, a oto moje macki.
Atakuję nimi wszystko, co zagraża mojemu miejscu
na rafie.
Proszę przestać. Nie zajmiemy twojego miejsca na rafie.
Pływak W będzie tu tylko tymczasowo.
Dobrze. Odpuszczę wam.
Na razie. Niech tylko pojawią się problemy i znów wysunę macki.
- Obiecuję. Będziemy dobrymi sąsiadami. - Nie będziemy sprawiać kłopotów.
To się okaże, smarkaczu.
Mieszkałem tu przez wiele lat.
Na tyle długo, by wiedzieć, że na rafie zawsze są jakieś kłopoty.
Uwierz mi, bo już to czuję
Usłysz mnie, bo przewiduję
Już z przypływem zbliża się
Kłopot, który martwi mnie
Rafy kłopot to
Kłopot, uwierz, bo
Ostrzegam, że się znowu zbliża zło
Wierzcie mi, sąsiedzi głośni
I ostrzeżcie swoich gości
Już z przypływem zbliża się
Kłopot, który martwi mnie
Kłopoty blisko są
I zostać tutaj chcą
Ostrzegam, że się znowu zbliża zło
Nagły wypadek.
- Ranna gąbka. - Ktoś mnie nadział kolcem.
- To okropne. - To straszne.
Nie jest dobrze.
Proszę pokazać.
Co sądzisz, doktorze?
Muszę natychmiast wykonać kolcoektomię.
- Do pływaka W. - Powodzenia.
- Poproszę pęsetę. - Pęseta.
Nie martw się. Zrobię to szybko.
Gotowa?
Jestem gotowa.
Jest gotowa.
- Nie mogę patrzeć. - Ani ja.
Ani myślę patrzeć.
Powoli.
Kolec wyciągnięty.
Od razu lepiej.
Lepiej.
- Maść, medykobocie. - Maść.
Bandaż, bandażobocie.
Bandaż.
- Nie mnie, tylko pacjenta. - Ups.
Zdejmij ze mnie bandaż.
Bandaż.
- Od razu lepiej. - Proszę.
Dziękuję, że pomogłeś mojej przyjaciółce. Nie przetrwałbym bez gąbki na plecach.
A gdzie byłabym bez ciebie?
Nigdzie. Nie mam nóg.
Ja cię wspieram, a ty mnie.
Zgrany z nas zespół.
Skąd się w ogóle wziął kolec?
Spieszyłem się, by ominąć koralowiec…
Nagle wpadłam na coś ostrego i spiczastego.
Ale nie widziałam na co.
A wy, robaki?
- Nie. - Nic.
Cokolwiek to było, jesteście bezpieczni.
Kocurro do pływaka W. Jak idzie, kapitanie?
Dobrze. Już pomagamy stworzeniom na rafie.
Razem z Natkiem szykujemy niespodziankę na wasz powrót.
- Co takiego? - Nie mogę powiedzieć. To niespodzianka.
Niespodzianka!
Bez odbioru.
Kiedy załoga wróci z pływaka W,
uczcimy to specjalną kolacją.
Kolacja!
Ale najpierw muszę coś zrobić.
Zobaczmy.
Trzy razy w prawo.
Dwa razy w lewo.
Raz w prawo i…
Wielu chytrych łotrów chciałoby położyć łapkę na skarbach w środku.
Chodź, Natku.
Nie pętaj się.
Dobra, kamraci. Na cześć pływaka W przyszykujemy coś wyjątkowego.
A najbardziej wyjątkowa jest piracka zapiekanka.
- Piracka zapiekanka? - Tak, piracka zapiekanka..
Z tajnego przepisu znanego tylko memu dziadkowi, Łaciatemu Jackowi.
Tak jak już mówiłem, to sekret.
Dobrze, chłopcy, gotowi?
To słuchajcie uważnie i uważajcie na płetwy.
Tnij zapiekankę ciach, ciach, ciach
Tak tną piraci Ciach, ciach, ciach
Na dnie morza tną piraci Ciach, ciach, ciach
Natku, jest esencja drewnianej nogi?
Nie.
A sproszkowane papuzie pióro?
Musi być nieco bardziej proszkowe.
Gotowi na małe tłuczonko?
Gotowi.
Łup zapiekankę łup, łup, łup
Piraci łupią Łup, łup, łup
Na dnie morza mocno łupią Łup, łup, łup
Od razu lepiej, kamraci.
A teraz czas na stary, skórzany but.
Nie tak, Natku.
Wlej do buta i wymieszaj.
Tak jak nauczył mnie piracki dziadek, Łaciaty Jack.
Wymieszaj teraz, tak, tak, tak
Bo miesza pirat Tak, tak, tak
Każdy pirat na dnie morza Tak, tak, tak
Delektujcie się zawadiackim aromatem.
Mieszaj morską paćkę Pyszną morską breję
Pyszne algi pewnie chętnie zjesz
Z algi zliż sól, czujesz brzucha ból W zapiekance wszystko jest
O to chodziło.
Ale zanim włożymy do piekarnika, musimy dodać tajny składnik.
Dziadek Łaciaty Jack kazał mi go nie zdradzać.
Nie powiem. To tajemnica.
Ale występuje tylko na rafie koralowej.
Mieszajcie dalej. Niebawem z nim wrócę.
Dusia i Kolumbik do pływaka W.
Co się dzieje?
- Kolumbik jest ze mną na rafie. - Mamy tu chorego koralowca.
- Nie wygląda dobrze. - Mamy wasze położenie.
Będę tam jak najszybciej.
- Idealny moment na test pływaka P. - Tak jest, kapitanie.
Fajna bryczka.
Tędy, Pinio.
Koralowce wyglądają zdrowo. Poza tym tutaj.
Woda jest nieco brudna. Ale nie spowodowałoby to takich szkód.
- To przez co innego zachorował? - Ja wiem. Wszystko widziałem.
To cryptocentrus gobi. Ma najlepszy wzrok na rafie.
A to ślepa krewetka. Wykopuje nam kryjówkę.
Chronimy siebie.
- Widziałeś, co się stało koralowcowi? - Tak, były to trzy stworzenia.
- Trzy. - Miały dużo ramion.
- Dużo. - Pokryte były kolcami.
Kolcami.
- Wpełzły na koralowca. - Wpełzły.
Gdy z niego spełzły, był blady i chorowity.
Blady i chorowity.
- Czy tak wyglądały ich kolce? - No tak.
Wygląda znajomo.
Czy te stworzenia wyglądały tak?
Dokładnie tak wyglądały.
- Co to jest, Kolumbiku? - Nazywa się to…
Kocurro!
Kocurro?
Hej, Kocurro.
Jak tam niespodzianka?
Ma się znakomicie.
Właściwie to zbieram teraz sekretny składnik.
Rozumiem.
A co u was?
Zabieramy rannego koralowca do pływaka W.
Jak się zranił?
Stwór, który to zrobił, był pokryty tymi kolcami.
Na moje wąsiska!
Kolców widziałem sto
W łapie i w płetwie też Na ich ślad wpadałem tak zły
Kto go zostawia No jaki to zwierz
Ja chyba już wiem, a ty?
To coś, jak legendy złej znak Każdy opis jest jak z okropnego snu
Coś strasznego, co chwyta i kłuje o tak
Podmorski stwór z głębin przybył tu
Ojej.
Nie sądzę, żeby to był potwór morski. Tylko korona cierniowa.
Dobrze. Spróbuję jeszcze raz.
Coś zostawia kolca na dnie morza o tak
Kolczasta rozgwiazda z głębin przybyła tu
To wciąż zasługuje na „ojej”.
Tak jak mówi.
Zabierzmy koralowca do ambulatorium.
Popłynę z wami. W razie innych kolczastych problemów.
Koralowiec wyzdrowieje, ale trochę to potrwa.
- Co mu zaszkodziło? - Sądzimy, że to była korona cierniowa.
Jest pokryta kolcami, takimi jak ten od Ludwiki.
To mnie dorwało?
Korona cierniowa to brzmi groźnie.
Cóż, to normalne, że na rafie jest ich kilka.
Ale czasem, gdy woda na rafie się brudzi, przybywa koron cierniowych.
To może być złe dla rafy.
A gdy jest ich zbyt wiele, mówimy o pladze.
Kapitanie,
plaga korony cierniowej zniszczyłaby tę rafę.
Lepiej ustalmy, ile ich jest. I to szybko.
Dusiu, Kolumbiku, Kseniu, przeszukajcie tę część rafy.
Kocurro i Pinio, przeszukamy drugą. Oktonauci, do dzieła.
Witam, widzieliście tę rozgwiazdę?
Nie. Tego tutaj nie widziałam.
Nie.
Jak dotąd nikt nie widział korony cierniowej na rafie.
- Może już ich nie ma, kapitanie. - Aha.
Trzy ślady.
I wiele mówiący kolec.
Na moje wąsiska!
Kapitanie, Pinio, lepiej chodźcie zobaczyć.
Na dziób pingwina!
Czy widziałeś kąsek tu Kąsek tu, kąsek tu?
Czy widziałeś kąsek tu? Pysznego chcemy coś
Czy widziałeś kąsek tu Kąsek tu, kąsek tu?
Czy widziałeś kąsek tu? Bo głodu mamy dość
Nie sposób zliczyć tych ramion z kolcami.
Jakiego kąska szukają?
Koralowiec. Mniam, mniam, mniam.
Chcą zjeść koralowce? O nie.
Jeśli korony dotrą na rafę, będziemy mieć…
Plagę!
Czas na oktoalarm.
Oktonauci do pływaka W.
Oktonauci, nasza misja…
Co się dzieje?
Mamy prawo wiedzieć.
Właśnie.
Oktonauci i morskie stworzenia.
Musimy chronić Wielką Rafę przed plagą korony cierniowej.
- Plagą? - Plagą?
Korony cierniowe?
Korony cierniowe zniszczą koralowce.
Czyli mnie.
A bez koralowców…
Już po nas!
Tak.
Nie ma koralowca, nie ma domu.
Koralowce nie ochronią się przed plagą.
Nawet moje macki nie obronią mnie przed koroną cierniową.
To koniec.
To koniec?
Ale dopiero zaczynam.
Spokojnie.
Oktonauci was ochronią.
Dzięki współpracy
uratujemy tę rafę.
- Ale jak? - Ale jak?
Wystarczy mieć plan, kamraci. A kapitan Barney…
ma świetny łeb do planów.
Jaki jest plan?
Korony cierniowe są głodne.
Musimy dać im coś do jedzenia zamiast koralowców.
Coś do jedzenia?
To zadanie jest takie proste jak…
Piracka zapiekanka!
Kocurro, zapiekanka jest zapewne pyszna, ale dlaczego myślisz, że korony ją zjedzą?
Ze względu na tajny składnik.
Czyli?
Koralowy śluz.
Koralowy śluz?
Cii!
- Genialne. Tylko koralowiec może robić… - Cii!
Koralowy śluz.
Korony lubią jeść koralowce. Może zasmakuje im zapiekanka,
bo sekretnym składnikiem jest…
Koralowy śluz.
Sekret już jest mało sekretny.
Natku, ile zapiekanek możemy już upiec?
Mówi, że osiem.
Potrzebujemy jeszcze jakieś tysiąc.
I to szybko.
Potrzebujemy dużo koralowego śluzu.
Zrobię trochę.
Chyba właśnie trochę zrobiłem.
Dobry początek.
To bardzo miłe z waszej strony.
Kapitanie, tysiąc zapiekanek wymaga większego piekarnika.
I czasu na pieczenie.
Korony mogą dotrzeć przed zmrokiem.
Musimy upiec zapiekanki, zanim wejdą na rafę.
Przeniosę te kolczaste rozgwiazdy.
Zaczekaj.
Kolce na koronie cierniowej są trujące i ostre.
Przebiją grube rękawice i można się od nich pochorować.
I wierzcie mi, to boli.
Użyj chwytaka, żeby je przenosić.
Nawet z chwytakami jest ich za dużo.
Zgoda. Musimy inaczej ochronić rafę.
Nie powstrzymamy korony cierniowe,
ale może uda się je spowolnić,
dopóki Natek i Tuptusie nie upieką zapiekanek.
Może chmura z atramentu ośmiornicy spowolni je.
A dwie chmury atramentu?
Albo trzy?
Tak trzymać!
Śliski śluz je spowolni.
Jako kraby strażnicy może jesteśmy mali,
ale nie boimy się pogonić koron cierniowych szczypcami.
Tak!
Możemy też użyć pływaka P i medykobotów,
żeby powstrzymać je wodą z bąbelkami.
Super pomysł. Ksenia, Dusia, Kolumbik i Natek wracają do Oktobazy.
Pewnie, kapitanie. Tysiąc pirackich zapiekanek już się robi.
Dowodzisz, kamracie. Nie spuszczaj tego z oka.
Reszta będzie chronić koralowce.
Atramencie, twoja drużyna zabezpieczy kamienie.
Nasz atrament powinien je spowolnić.
Kocurro, ukryj się z krabami, by dokonać ataku z zaskoczenia.
Sprawimy tym łapserdakom szczypcowe zaskoczenie.
Pinio oraz strzykwy,
powstrzymacie korony cierniowe
strefą śliskiego śluzu w pobliżu pływaka W.
Nie prze-śluz-ną się!
Ja udam się na przód wraz z przydaczniami i żachwami.
Oktonauci i morskie stworzenia, do dzieła!
Kapitan Barney do Kseni.
Jesteśmy na pozycjach. Co u was?
Kapitanie, zamieniłam maszynownię w wielki piekarnik.
W kuchni Natka i Tuptusie dodają koralowy śluz do pirackich zapiekanek,
szybciej niż zdążysz powiedzieć „pęczek chrupkich, świeżych marcheweczek”.
Tu na dole Dusia i Kolumbik pieką je po sto naraz.
Świetnie.
Dobra. Wielka Rafa Kolorowa polega na nas.
Przypływ już porusza toń
Zapiekanek czujesz woń
Patrząc wstecz przegońmy już zły cień
Zły cień
Bo znów każdy wszystko z siebie dał
Kroplą sepii pomóc chciał
Walki tej wspomnimy też ten dzień
Ten dzień
Rafy tej w głębi mórz Razem z nami dzisiaj broń
Chronić chciej, rafy tej
Wygłodniałą zgraję goń
Sercem swym, sprytem swym, walką wspólną
Zapiekanką chroń
Przybyliśmy tu na czas
Koralowców śluz jest nasz
Teraz wreszcie miejsce swoje znam
Już znam
Wołaj
Każdy strażnik tutaj jest
Czekaliśmy na ten test
Gotów bądź na jeden gest i walcz
I walcz
Rafy tej w głębi mórz Razem z nami dzisiaj broń
Chronić chciej, rafy tej
Wygłodniałą zgraję goń
Sercem swym, sprytem swym, walką wspólną
Zapiekanką chroń
Rafy tej Razem z nami dzisiaj broń
Zapiekanką chroń
Chronić chciej, rafy tej Wygłodniałą zgraję goń
Sercem swym, sprytem swym
Walką wspólną
Zapiekanką chroń
Kapitanie, jakiś ślad koron cierniowych?
Jeszcze nie.
Nadchodzimy.
Nadchodzą rozgwiazdy. Przekop się i przekaż to kapitanowi.
Już się robi.
Z drogi. Krewetka się spieszy.
Uwaga, idę.
Tu na dole.
Witajże.
- Nadchodzą korony cierniowe! - Dzięki za ostrzeżenie.
Uwaga, uwaga.
Korony cierniowe nadchodzą.
Musicie utrzymać pozycje.
Zachowajcie śluz, szczypce, atrament, aż nie zobaczycie czubków kolców.
Tej nocy pożremy rafę tę Rafę tę, rafę tę
Tej nocy pożremy rafę tę Nasze brzusia korali chcą
Przydacznie olbrzymie i żachwy, na pozycje.
Gotowi.
Tryskać!
Bąbelki!
Więcej bąbelków.
Bąbelki to kłopoty.
Brawo, tak trzymać. Bąbelki je powstrzymają.
Sprawdzę, czy nikt nie potrzebuje bąbelków.
Pora pożreć rafę tę Rafę tę, rafę tę
Pora pożreć rafę tę Koralowców dom
Pokażmy im na co stać głowonogi.
Na miejsca.
Nadchodzimy.
Gotowi.
- Atramentem w nich! - Nadchodzimy.
Atrament!
Nadchodzimy.
Jejku. Potrzebujemy więcej atramentu.
A może bąbelków?
Tak. Wycofują się.
Bąbelki!
Brawo, kapitanie.
Sprawdzę, co u Kocurro.
Nadchodzimy.
Gotowi?
Cel.
Szczypcami w nich!
Mam cię.
Szczypce złe.
Więcej bąbelków.
- Nic z tego. - Nadchodzimy.
Chodź tu.
Udało nam się, kamraci.
Nie znam dzielniejszych awanturników.
Kocurro, za tobą.
Nadchodzimy.
Bąbelki!
W samą porę, kapitanie.
- Dobra robota. - Ale nam się poszczypciło.
Koralowce, mniam, mniam, mniam.
Mnóstwo ich.
Bez obaw, Korusiu. Ochronimy cię.
Na miejsca.
- Koralowce, mniam, mniam, mniam. - Gotowi. Śluzem w nich!
Aktywujcie bąbelki.
Koralowce, nam, nam, nam.
Pinio.
Pomocy.
Korusiu.
Proszę…
nie jedz koralowca.
Pinio, uratowałeś mnie. Nic ci nie jest?
To tylko kilka kolców w płetwie, ale…
auć… nic mi nie będzie.
Nigdy nie miałem tak dzielnego sąsiada. Niech ktoś obejrzy tę płetwę.
Zajmę się tym.
Nie mogę patrzeć.
Nie możesz patrzeć? Ja nie mogę patrzeć.
- Ani ja. - Zobaczymy się po wszystkim.
Gotowy, Pinio?
Gotowy.
Powoli.
Udało ci się, Klowisie.
Udało ci się.
Udało mu się!
Przyda mi się maść.
Maść. Już idę. Proszę.
Tak lepiej. Teraz potrzebuję tylko…
Bandaż.
Bandażu.
Pinio, co ci się stało w płetwę?
Nic mi nie jest. Kapitanie, spójrz,
korony cierniowe.
- Nadchodzimy. - Znowu to samo.
Spokojnie. Coś wymyślimy.
Czy ktoś zamawiał tysiąc świeżo upieczonych zapiekanek?
W samą porę, Kseniu.
Korony cierniowe.
Proszę, nie niszczcie rafy.
Pożreć ją.
Zamiast tego proszę zjeść pirackie zapiekanki.
Czas na koralowy śluz.
Więcej.
Mamy tego dużo więcej.
Pirackie zapiekanki, mniam, mniam, mniam.
Dobra robota, oktonauci i morskie stworzenia.
Świetne tryskanie, atramentowanie, szczypanie…
I śluzowanie.
- Wasz dom jest bezpieczny. - Tak? A co to za hałas?
To nie brzmi bezpiecznie.
Uff.
W końcu naprawiłam filtry bąbelkowe.
Możemy zaczynać.
- Znakomicie. Włączmy je. - Tak jest, kapitanie.
To działa.
Filtry bąbelkowe oczyszczą wodę na rafie.
To powinno powstrzymać kolejne plagi korony cierniowej.
Nasz dom jest teraz bezpieczny.
Co racja, to racja.
Ale marzy mi się mieć tu nieco więcej spokoju.
- Pinio, jak tam płetwa? - Jest jak nowa. A co z tobą, Korusiu?
Rosnę tak szybko, jak mogę.
Najpierw wrośnij w piasek
Gdzie dorośniesz powoli Tak dzieje się!
Stoisz prosto, to jest znak
Że w duże małe się zmienia tak
No proszę.
Jaki duży.
Patrz na to.
Mały, chodź tutaj.
Uff, dzięki za kryjówkę.
To mój pierwszy dzień na rafie.
Mogę tu chwilowo zostać?
Rozgość się.
Miło jest znaleźć takie przytulne miejsce
- na tej ogromnej rafie. - Witam na Wielkiej Rafie Koralowej.
Urośniesz kiedyś, zaufaj mi, bo…
Urosnę?
To akurat dobrze wiem
Bo drobinką byłem sam Gdzieś na morza dnie
Dziwiłem się Jeżeli ktoś tu zauważył mnie
Lecz powiem szczerze Nigdy nie poddałem się
Bo gdy drobinka chce Znajdzie miejsce swe
- Bąbelki i szlam - Śluzowy koc
Drobinka, drobinka
- Atramentu tarcza - I bota pomoc
Drobinka, drobinka
- Wspólnie pokonano zło - Drobinka, drobinka
- Zwycięstwo łatwo przyszło - Drobinka, drobinka
Właściwie to zwycięstwo poszło „pstryk”. Dajemy!
Cześć. Czy ktoś widział tu małą rybkę?
- Nie. - Dobrze. Poszukam gdzie indziej.
Drobinką jestem sam Gdzieś na morza dnie
Mówiliśmy, że dla drobinki To idealne miejsce
Lecz powiem szczerze Nigdy nie poddawaj się
Bo gdy drobinka chce Znajdzie miejsce swe
Drobinkami jesteśmy Gdzieś na morza dnie
Ale te drobinki razem dają „ekologię”.
Lecz powiem szczerze Nigdy nie poddamy się
Bo gdy drobinka chce
- Drobinka, drobinka - Tak, gdy drobinka chce
- Drobinka, drobinka - Znajdzie miejsce swe
Znajdzie miejsce swe
Napisy: Przemysław Stępień