Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Het continent Antarctica is ongelooflijk groot en onherbergzaam.
Het is de koudste plek op aarde.
Maar elk voorjaar trekt de warme zon...
...leven uit de zuidelijke oceaan naar de randen van het continent...
...en wordt het een tehuis voor een van de sterkste vogels op de planeet:
De adeliepinguïn.
Om het verbazingwekkende verhaal van deze poolpioniers vast te leggen...
...stelde Disneynature een van de grootste filmoperaties op...
...die Antarctica ooit heeft gezien.
Met een uniek team van filmmakers...
...waaronder enkele van de beste cameramannen ter wereld.
Ze krijgen te maken met het ergste van Moeder Natuur...
...en komen toch terug voor meer.
De pinguïns hebben hun eigen missie.
Deze pinguïns... Blijf nou toch in beeld. Ze gaan gewoon...
Niet te geloven.
Ze hebben het niet zo op vreemden.
Ik ga me zo in hun kolonie verstoppen.
En ze vinden is niet makkelijk.
Waar was die pinguïnkolonie nou?
Maar deze filmmakers weten hoe ze elk moment...
...van dit magische verhaal moeten vastleggen.
Dat was een pinguïn.
Dat had het Oscar winnende shot kunnen zijn.
Net gemist.
De adelies hebben de winter op zee doorgebracht.
Nu keren ze terug naar het land om te broeden.
VROEGE VOORJAAR
Het groene licht waar het team van Disneynature op heeft gewacht.
Meer dan 20 cameramannen zullen proberen...
...het leven van de pinguïns ongekend gedetailleerd te filmen.
Ze zullen enorme afstanden afleggen om hun doelen te vinden...
...waarbij ze meer dan tien ton aan filmapparatuur meenemen.
Ze zullen maanden doorbrengen op enkele van de koudste...
...en meest geïsoleerde plekken op de planeet.
Ze zijn afhankelijk van honderden ondersteuningsmedewerkers...
...uit acht verschillende landen, om hen daar te krijgen en in leven te houden.
Het eerste camerateam vertrok een week geleden uit Engeland...
...naar een halteplaats in Nieuw-Zeeland.
Daarna vlogen ze naar het eiland Ross en de Amerikaanse onderzoeksbasis in McMurdo.
Nu brengt het laatste deel van hun zware reis...
...hen over het eiland naar de afgelegen Kaap Crozier.
Elk jaar wordt Crozier de thuisbasis...
...van de grootste adeliepinguïnkolonie op de planeet.
De crew snelt daarnaartoe voordat de pinguïns er zijn.
Mark Smith is een cameraman die hier eerder heeft gefilmd...
...net als Jeff Wilson, de teamleider en een van de filmregisseurs.
Twee jaar plannen is aan dit moment voorafgegaan...
...om de logistiek, de mensen...
...de uitrusting en het weer te krijgen zoals we het willen...
...om ons op deze basis af te zetten, wat een enorme prestatie was.
Deze dorre berg zal de komende maanden de voornaamste filmlocatie zijn.
Mark en Jeff kennen allebei de zware omstandigheden die hun te wachten staan.
Het is hier net een midzomerdag, met min 18 graden.
Lekker warm.
Voor Antarctica is dit ongebruikelijk kalm en zonnig.
Dit weer is ongelooflijk. Ik heb het nog nooit zo gezien.
Ja, dit is prachtig.
We kunnen. -Alles in orde?
Veel plezier. -Heel erg bedankt.
Graag gedaan. Tot snel.
Geweldig.
Ongelooflijk, hè?
We hebben het gehaald. -Het mooiste gevoel ooit.
Fantastisch om hier te landen.
Dit is ons thuis.
Deze basis was acht maanden geleden voor het laatst operationeel...
...dus de prioriteit van de crew ligt bij het opbouwen van het kamp.
Ze moeten ook de filmuitrusting stuk voor stuk naar de pinguïnkolonie brengen.
Het is anderhalve kilometer lopen naar de kolonie...
...en we nemen een gedeelte van de 2.500 kilo aan apparatuur mee...
...die we hier bij ons hebben.
De camera en driepoot en zo slaan we bij de kolonie op...
...zodat we die niet elke dag mee hoeven te nemen.
Jeff, waarom draag je niet evenveel als de rest?
Mark en Jeff hopen het begin van het verhaal van de adelies te kunnen filmen...
...de terugkeer van de mannetjes over het zee-ijs naar hun broedgebieden.
Maar zijn zij voor de pinguïns aangekomen?
Wat denk jij, Mark?
Echt geweldig. Ongelooflijk.
Dit zijn een paar honderd pinguïns van de kwart miljoen pinguïns hier.
De meeste zijn nog op zee en komen de komende dagen hier terug.
De pinguïns moeten hierlangs om bij de kolonie te komen.
Hopelijk komen ze terug over al dit geweldige ijs.
Elk jaar bevriest de zee rond Antarctica.
Halverwege de winter wordt de omvang van het continent meer dan verdubbeld...
...en dan smelt het elke zomer weer.
Dit jaar smelt het langzamer dan gewoonlijk.
Het ijs is hier zo'n zes kilometer, en de meeste normale jaren...
...is het ongeveer de helft.
Voor de adelies is dat een eind lopen.
Er passeren veel adelies over dit ijs. Heel mooi. Blauw ijs...
...zwart-witte adelies. Ziet er geweldig uit.
Met honderden mannetjes die aankomen...
...en het mooie weer dat aanhoudt, is dit het perfecte begin.
Maar Mark en Jeff zijn hier vaak geweest...
...en weten dat omstandigheden binnen enkele minuten kunnen veranderen.
De adelies komen in enorme aantallen aan...
...wat precies is waarom we hier zijn, en dan probeert Mark ze te filmen.
Maar er is een dilemma.
Daar boven die heuvel begint een harde wind te waaien...
...en de wind kan hier behoorlijk sterk zijn.
Er is hier veel actie, maar we zijn in dubio...
...of we naar huis moeten of blijven om wat moois mee te pikken.
Het wordt al snel duidelijk dat blijven geen optie is.
Dat is loeiende sneeuw...
...waar ik doodsbang van word.
Dat betekent dat dit zeer sterke winden zijn.
Je weet nooit echt hoe sterk ze zijn.
We gaan ervandoor. We blijven niet om daarachter te komen.
Behoorlijk sterk.
Voor ze het weten, heeft de crew te maken met orkaankrachtwinden...
...en temperaturen die onder het vriespunt dalen.
In open terrein kunnen dit mogelijk dodelijke omstandigheden zijn.
Eindelijk bereiken ze hun veilige kamp, maar het was kantje boord.
Best pittig.
Niet meer dan een briesje, toch?
De storm verdwijnt net zo snel als hij opkomt.
De volgende ochtend is het net alsof het nooit gebeurd is.
Het lijkt allemaal vrij aangenaam, nu we achterover zitten in de kolonie...
...maar gisteravond had heel ernstig kunnen worden.
Ik denk niet dat we die wind nog een keer willen uitproberen.
Er waren momenten waarop ik dacht...
...ik weet niet of ik dit nog aankan.
Zo moe was ik. Volgens mij ben ik nooit zo moe geweest als we terug in de hut waren.
En als het iets kouder was geweest, hadden we echt een groot probleem gehad.
Het verbazingwekkendste is dat de pinguïns er helemaal geen last van hadden.
De kolonie lijkt twee keer zo vol, dus meer pinguïns zijn door die winden...
...met snelheden van minstens 160 kilometer per uur gekomen.
Ze bleven gewoon hun ding doen, wat echt ongelooflijk is.
Heel knap van dit piepkleine diertje.
Kaap Crozier is de hoofdlocatie voor dit pinguïnverhaal...
...en wordt gedurende het seizoen door drie verschillende cameracrews gefilmd.
Maar het is niet de enige kolonie die het Disneynature-team zal filmen.
Een andere filmcrew vaart zuidwaarts vanuit Australië...
...op een ijs brekend bevoorradingsschip.
Ze gaan naar de zee-ijsbarrière...
...en de Franse onderzoeksbasis Dumont d'Urville, oftewel DDU.
ROSSZEE KAAP CROZIER
Hun drie ton aan camera- en duikers- uitrusting moet over zee vervoerd worden.
Maar twee crewleden kunnen met een klein vliegtuig vooruitreizen.
Door de gewichtsbeperkingen kunnen slechts enkele kleren en een kleine camera mee.
Het is hun eerste keer op Antarctica.
Wat vind je ervan, Rolf? -Kijk dan.
Er zijn ijsbergen die in de zee vastgevroren zijn.
Ik moet toegeven dat ik een beetje sprakeloos ben.
Ik zie nog geen pinguïns.
Maar dat is niet erg, want al onze camera-uitrusting zit vast...
...zo'n 200 kilometer die kant op, op de boot, met de rest van het team.
Duimen dat ze snel komen, want zonder camera's kunnen we niets doen.
De boot waar ze op wachten, de Astrolabe, stuit eerder dan verwacht op voorjaarsijs.
Naast de uitrusting vervoert het ook de nodige voorraden voor de mensen in DDU.
Aan boord bevindt zich onderwaterfilmlegende Didier Noirot...
...die al meerdere malen op Antarctica heeft gedoken.
Normaal duurt een reis vanuit Australië tien dagen...
...maar dit seizoen heeft het schip het zwaar met het ongewoon dikke zee-ijs.
Hoe dichterbij ze komen en hoe zuidelijker ze gaan, hoe dikker het ijs wordt.
Elke dag verloopt de reis trager...
...totdat ze uiteindelijk niet verder kunnen.
Ze zitten vast...
...en de missie staat op het spel.
De negende dag, en dit is onze snelheid:
We zijn volkomen tot stilstand gekomen en bewegen niet meer.
We zien niets en de kapitein weet niet waar hij heen gaat.
We wachten tot het weer opklaart, zodat we een weg door het ijs kunnen vinden.
De onderzoeksbasis is nog enkele dagen varen.
Ze kunnen niet anders dan wachten tot het weer verbetert.
Rolf en Max wachten nog wel op hun camera's, maar niet meer op de adelies.
De hoofdbasis ligt daar. Het is een van de weinige bases hier...
...die omgeven zijn door een pinguïnkolonie, wat ideaal is voor ons.
Wat een luxe, want het is maar een klein stukje lopen naar de kolonie...
...en die kant op zijn er keizerspinguïns, maar wij zijn omgeven door adelies.
Ze weten nog steeds niet wanneer ze kunnen filmen.
Het is best rampzalig dat we onze camera's niet kunnen pakken...
...want ze liggen daar op die boot en wij kunnen niets doen.
We kunnen heel vertrouwd raken met dit gebied en het gedrag...
...maar in het ergste geval is het voorbij wanneer de camera's er zijn.
En nu maar duimen dat de boot er snel zal zijn.
De Astrolabe is gestrand in een zee van ijs.
De kans dat ze naar DDU kunnen varen, wordt snel kleiner.
Maar een venster van mooi weer biedt Didier en het onderwaterteam een kans...
...om op andere manieren aan wal te komen.
Nu wordt de ware omvang van het zee-ijs duidelijk.
Ik hoor een helikopter.
Het hele filmteam zal te gast zijn op de Franse basis in DDU...
...waar de gehele winter al 30 wetenschappers en ingenieurs zitten.
De helikopter brengt niet alleen Didier...
...maar ook vers voedsel voor iedereen en langverwachte berichten van thuis.
De post is er. Tot uw dienst.
Dit is de eerste post in acht maanden.
Ik weet niet wat ze krijgen, maar ze zien er best opgewonden uit.
Dames en heren, dit is een historische dag.
We vieren de terugkeer van tomaten en groene sla.
Dat is hemels.
Na de afgifte van het sla-voorafje, keert de helikopter terug met het hoofgerecht...
...en een verrassing voor Max.
Eindelijk hebben we alles. Waaronder een hoop wetenschapspakketten.
We hebben lang gewacht, maar het is er: een camera. We kunnen eindelijk filmen.
DDU is uitgekozen, omdat het team...
...de adeliepinguïns op en onder het dikke zee-ijs kan filmen
Daar komt een grote groep aan.
Rolf richt zich op de vrouwtjes die terugkeren uit de zee...
...onderweg naar de kolonie, waar de mannetjes op ze wachten.
Ik ga vaak voor een proces waarbij ik mij probeer te verplaatsen in de denkwijze...
...van de hoofdrolspeler die ik film.
In dit geval een pinguïn die heeft besloten te broeden...
...in een van de meest afgelegen en ruigste plekken ter wereld.
Hun supermarkt is de zee. Daar halen ze hun voedsel...
...en het zee-ijs is zeer dik dit jaar, dus is het ver lopen naar de supermarkt.
Wij gaan terug naar de basis, waar de kok eten maakt. Wij hoeven niet na te denken.
Maar deze gasten weten dat ze de zee en veel voedsel moeten vinden...
...anders overleven ze het niet. Een ernstige zaak die wij vast willen leggen.
Ik heb zeker veel respect voor deze...
...kleine, zwart-witte wondermachines.
Het Disneynature-team heeft een unieke, nieuwe stijl voor de film ontwikkeld...
...die het verhaal door de ogen van een pinguïn vastlegt.
Max gebruikt een speciaal camerastatief...
...dat eerder in Hollywood dan op Antarctica thuishoort.
Hier is alles echt zwaar.
We gebruiken camera's en uitrusting die je normaal op een filmset gebruikt...
...maar om ze aan het einde van de wereld te gebruiken, is bijna onmogelijk...
...want elke keer dat ik op een stuk sneeuw stap en erdoorheen zak...
...zit er gewiebel in het shot, en de wind is gewoon genadeloos.
Met snelheden van 100 tot 110 kilometer per uur...
...en op z'n best hadden we een briesje van 50 kilometer per uur...
...en je kunt de camera gewoon niet stabiel houden.
De bedoeling van dit belachelijk zware statief is juist...
...om stabiele shots te krijgen als ik meeloop.
Het is erg lastig om in de buurt te komen, omdat ze uiteraard erg nerveus zijn.
God mag weten wat de pinguïns denken als ik als de Terminator op ze af loop.
Didier wil ook graag beginnen met de onderwaterfilmopnames...
...maar hij moet een duikplek zien te vinden.
Door het ongewoon dikke voorjaarsijs is er kilometers ver geen open water.
Dat is een probleem voor hem en de pinguïns.
We zien dat de adelies veel verder gaan.
Vanaf DDU is er zo'n 100 kilometer aan zee-ijs en de pinguïns gaan ook zo ver.
De open zee is te ver weg. Het duikteam zoekt wakken dichter bij de basis...
...waar ze adelies hopen te vinden.
We hebben mogelijk een wak gevonden, want er zijn wat pinguïns en zeehonden.
Het eerste wak behoort toe aan een Weddellzeehond.
Ze wonen het zuidelijkst van alle zoogdieren...
...en houden hun wakken het hele jaar door open.
In de volgende zitten pinguïns, maar dat zijn keizerspinguïns en geen adelies.
Dan vindt Didier een veelbelovend wak. Hij heeft alleen nog een adelie nodig.
Hij heeft geluk.
Dit is onze acteur.
Dit is de ster van onze film.
Een kleine adeliepinguïn die van dit wak zijn thuis heeft gemaakt.
We gaan hem filmen en close-ups maken.
Voordat hij onder het ijs duikt...
...wil Didier shots van de ster die het water ingaat.
Wat een coole gast.
Kijk op z'n minst in de camera. Volgens het contract moeten we je gezicht zien.
Didier stelt de beste hoek in en onze held maakt zich klaar voor zijn close-up.
Net als een echte professional is hij precies op tijd.
Dat is grandioos. Kijk dan.
Nu moet onze filmster nog terugkomen. -Onze filmster komt wel terug.
Daar zit hij, onder het ijs...
Uitstekend. Ik heb het.
Grandioos.
De kleine adelie blijft voor de camera optreden...
...en het is duidelijk dat een ster is geboren.
Zo makkelijk.
Een andere reden waarom DDU als filmlocatie is gekozen...
...is dat het een van de weinige plekken op de planeet is waar keizerspinguïns...
...nabij een adeliekolonie leven.
De keizers hebben hier overwinterd en gaan nu weg.
Alle volwassenen trekken naar de zee.
Eén adelie, de eerste, liep onaangekondigd vanuit de zee...
...recht door het midden van deze keizerskolonie.
Je ziet de interactie tussen deze twee soorten en de verschillende karakters.
Hij is zelfs niet zo groot als sommige keizerskuikens...
...maar hij loopt de grote volwassenen gewoon aan de kant.
Zodra de adelies er zijn, schijnen ze te denken dat zij de baas zijn.
Hun gedrag is als geen andere pinguïn.
Ze lijken wel op hyperactieve, opgepepte, kleine bundels vol energie.
Het wordt echt leuk om ze te filmen, want het zijn zeker kleine persoonlijkheden.
Dit wordt lachen.
Adelievrouwtjes trekken door Antarctica naar hun kolonies...
...waar de mannetjes al druk met hun nesten bezig zijn.
Hun kolonies liggen altijd op kale rotsen...
...omdat adelies hun eieren op vaste grond moeten leggen.
Alle mannetjes zijn ondertussen naar de kolonie gekomen...
...en proberen vurig hun nesten te bouwen van deze kleine stenen.
Adeliepinguïnkolonies vind je alleen waar je deze steentjes vindt...
...want die hebben ze nodig om hun eieren boven de grond te houden...
...zodat ze niet bevriezen als de sneeuw smelt.
Alle mannetjes lopen alsmaar heen en weer, stenen oppikkend...
...om hun nesten op tijd klaar te hebben, waarmee ze de dames moeten imponeren.
Maar nestbouw is niet zo onschuldig als het lijkt.
Steentjes zijn het geld, het betaalmiddel in deze kolonies.
Maar sommige pinguïns zijn lui.
Onze kleine vriend is op rooftocht.
Ze zien er zo onschuldig uit.
Kijk dan.
Deze knaap ziet er mooi en netjes uit.
Je zou niet denken dat hij rondkijkt en denkt: waar kan ik een steentje vinden?
Soms staan ze daar een lange tijd...
...en blijven ze de omgeving alsmaar observeren.
Dat is wat hij doet. 'Ik kijk alleen maar wat rond.'
En dan, opeens... Bam.
Ze rennen, duiken het nest in en pakken het steentje en... Boem.
'Hallo, schatje, ik ben de man, ik heb het steentje.'
Ik weet niet of iedereen zich afvraagt waar een leuk geschenk vandaan komt.
Soms neem je het geschenk gewoon aan en ben je dankbaar.
De volgende fase van Didiers missie is pinguïns filmen die onder het ijs zwemmen.
En hij weet precies wie zijn ster zal zijn.
Het water is onder het vriespunt, dus het aankleden duurt vrij lang.
Didier is laat op de set en onze hoofdrolspeler wordt ongeduldig.
Wacht even, mijn vriend.
De kleine pinguïn is een natuurtalent...
...en leidt Didier naar een magische wereld onder het ijs.
We doken 30 meter.
Waar de ijsberg welft, is het mooi.
Veel facetten, prachtig met het oppervlak daarboven.
Hier beneden blokkeert het ijs het meeste zonlicht, waardoor algen niet floreren.
Het resultaat is een kristalhelder zicht tot wel 250 meter ver.
Hij is hier.
Hij is sneller uit het water dan ik.
En dan, een verrassingsbonus: de begeleidende cast arriveert.
Zodra wij eruit zijn, zijn zij allemaal hier.
Hij is blij, hij zwaait met zijn staart.
Dat was het voor vandaag. Didier gaat naar huis.
Zo'n 1.600 kilometer verder, bij Kaap Crozier, is er iets veranderd.
Na twee zware maanden van huis...
...hebben Jeff en Mark het overgedragen aan een fris, nieuw team: Julie en Matt.
Julie was al op Antarctica geweest, maar het is Matts eerste keer...
...en hij moet nog veel leren over leven met de pinguïns.
Kijk eens waar ik in zat. Smeltwater dat door...
...veel guano is gestroomd.
Deze broek begint een beetje te ruiken.
Na een paar keer wassen, zal de geur wel weg zijn, als ik die moeite neem.
De kolonie huisvest nu meer dan een miljoen broedende pinguïns.
Bijna alle hebben een paar gevormd, gepaard en eieren gelegd.
Matt en Julie moeten het exacte moment vastleggen dat een kuiken uit het ei komt.
Een essentieel shot voor de film.
Matt is al drie dagen aan het filmen.
Het is een zeer traag proces...
...en als je het moment dat het kuiken het ei breekt, mist...
...dan is het afgelopen en moeten we naar een ander ei.
Dus Matt moet zich concentreren.
Dat magische moment moet er zijn. Het zal hem ongetwijfeld lukken.
Maar ik kan niet met hem praten. Hij is...
...echt heel erg gefocust op zijn werk.
Maar op precies het verkeerde moment komt er een vroege zomerstorm aan.
Ik ging gisteravond naar bed en het was nog steeds prachtig buiten.
Ik werd vanmorgen wakker en we hebben meer wind...
...wat frustrerend is, omdat er veel gebeurt in de kolonie...
...dus dit is een cruciale tijd en ik wil heel graag aan het werk.
Hopelijk kan ik zo lang mogelijk slapen...
...en als ik morgenochtend wakker word, is er blauwe zonneschijn.
Klaar voor nog een dag, want we hebben nog veel te doen in heel weinig tijd.
Dit zijn katabatische winden. Koude lucht uit het ijzige binnenland...
...die door de warmere zee naar beneden wordt getrokken.
Ze kunnen snelheden tot 320 kilometer per uur bereiken en dagen aanhouden.
DAG 2
Net of je vastzit in een grote trommel.
Zo gaat het de hele nacht.
Geen idee wat ik moet doen.
Een nieuwe dag, en nog steeds een sterke wind.
Ik begin ongerust te worden.
DAG 3
Toen we de kolonie verlieten, had ongeveer 50 procent...
...van de vogels eieren, broedeieren.
Ik neem aan dat dat aantal nu heel veel lager zal zijn.
Want pinguïns gaan gewoon door, ongeacht het weer, wat behoorlijk buitengewoon is.
Die eieren komen gewoon uit onder die gekke, kleine vogels.
Eindelijk gaan de katabatische winden liggen.
Dit stelde eigenlijk niets voor. Gewoon een mild briesje.
We gaan vandaag filmen. Mooi.
Ze hebben nauwelijks geslapen, maar Matt en Julie gaan naar de kolonie...
...om dringend verloren tijd in te halen.
Maar nu zorgen bewolkte lucht en sneeuwstormen voor een nieuw probleem.
Ik doe mijn best om mijn frustratie niet te uiten als ik aan het werk ben.
Maar vandaag...
...op kerstavond...
...besloten we de uren om te gooien...
...en gingen voor een vroege start, omdat ik specifieke shots nodig had.
Maar voor die specifieke shots heb ik helderblauwe lucht nodig.
En ik heb juist het tegenovergestelde.
Hopelijk kan ik die shots morgen tijdens Kerstmis in de zon filmen.
Dat zou een heel mooi...
...kerstgeschenk zijn, want ik kom in tijdnood. Daarom ben ik even van slag.
Kerstochtend, en het weer wordt beter.
Julies eerste taak is haar dagelijkse radiocheck.
MacOps, hier Y328 Kamp Crozier op Mount Terror. Ontvangt u mij?
Y328 Kamp Crozier, hier MacOps. Goedemorgen.
Morgen, George, hier Julie voor onze dagelijkse check-in.
Er zijn twee mensen en alles is in orde.
Goedemorgen. Fijne kerstdagen. Er zijn twee mensen en alles is in orde, over.
Jij ook fijne kerstdagen, George. Zijn er nog berichten voor ons?
Julie, ik heb één bericht voor jou: 'Fijne kerstdagen van Mick', over.
Heel erg bedankt. Over welke Mick hebben we het?
Mick... Weet je wat? Sorry, dit is voor de Kaap Crozier-crew van vanavond, de B031.
Mijn excuses, Julie.
Dus geen berichten voor ons?
Nee, geen berichten voor jullie. Sorry daarvoor, en verder heb ik niks...
...dus fijne kerstdagen en we spreken jullie morgen. MacOps sluiten.
Zo'n 1.600 kilometer bij het isolement van Crozier vandaan...
...doorstaat het DDU-team ook een kerst ver van huis.
Dit is kerst voor mij.
Ondanks de noodzaak van het filmen, nemen Matt en Julie een paar uur vrij...
...om het met een fles wijn voor bijzondere gelegenheden te vieren.
We hebben een zeer goede wijn voor kerst.
Op deze fles staat 'heerlijke, rode wijn'. 'Vin rouge délicieux'...
...en Julie gaat even proeven.
Echt heel slecht.
In DDU is de vin rouge wel délicieux.
Nog eentje? -Ja, graag.
En aan keus geen gebrek.
Julie kookt een uitgebreid diner om de geest te verheffen.
Zo. Bedankt, Julie. Ziet er geweldig uit. -Jus?
En in DDU...
Julie en Matt hebben vrienden, familie en het luxeleven thuis achtergelaten...
...om dat bijzondere moment vast te leggen dat een kuiken uit het ei komt.
Zonder dat cruciale shot ontbreekt er een essentieel onderdeel van het verhaal...
...en zijn al hun opofferingen voor niets geweest.
We zijn hier drie dagen niet geweest, vertraagd door de storm.
Veel veranderd sinds de laatste keer.
De meeste vogels hebben nu kuikens.
Er zijn nog wel vogels met eieren, maar niet veel.
Ik moet gewoon de juiste vogel vinden waar ik me vandaag op kan focussen.
Daar komt duidelijk een ei uit, dus we hebben een doel waar ik me op kan richten.
Er zit een groot gat in het ei, wat betekent dat het zo uit kan komen.
Het komt al uit.
En dat is een zeer bruikbaar shot.
Na alles wat ze doorstaan hebben...
...maakt dit ene, cruciale succes al hun ontberingen de moeite waard.
Goede dag, vandaag. Mooi uitgebroed. Zeer tevreden.
De pinguïns hebben geen tijd om te rusten.
De triomf voor Julie en Matt is voor de ouders een oproep om in actie te komen.
Ze moeten hongerige monden voeden. Tijd om aan de slag te gaan.
De komende weken...
...gaan de ouders om de beurt op zoek naar voedsel voor hun gulzige kuikens.
Door de voedingsestafetteloop ontstaat er al snel een pinguïnsupersnelweg.
Het team wil de reis naar en van zee uit het perspectief van een pinguïn filmen.
Een uitdaging die op meerdere manieren benaderd moet worden.
Plan A.
Max doet zijn best om ze bij te houden, maar één misstap en...
Deze waggelende wondermachines bijhouden, is veel moeilijker dan ze dachten.
Tijd voor plan B.
Wat kan er nou misgaan?
Dan maar plan C.
Goed idee.
Een cameraversie van een kabelbaan.
Camera draait. Eén test maar.
Het werkt prachtig.
Nadat ze alle benodigde kabelbaanshots hebben, is het tijd voor free-styling.
MIDZOMER
Het zee-ijs rond Antarctica smelt snel.
Er ontstaan scheuren.
De voedselgebieden in het open water komen dichterbij.
Tijd om het ijsrandhelikopterteam erbij te halen.
Ze moeten niet alleen de pinguïns vanuit de lucht filmen...
...maar ze zijn er ook om ze onder water zwemmend te filmen.
Dat betekent dat een helikopter, volgepakt met zware camera-uitrusting...
...moet landen op scheurend zee-ijs.
Een uiterst gevaarlijke onderneming.
Ze moeten zeker weten dat het ijs hun gewicht kan dragen.
Voordat Tom, de cameraman, in de buurt van de ijsrand mag komen...
...brengt het team veiligheidskabels aan.
Tom kan er onmogelijk in vallen...
...maar mocht het toch gebeuren, dan trekken we hem er hiermee uit.
Rechts aanhouden.
Terwijl de adelies de kanalen naar de open oceaan en hun voedsel volgen...
...neemt het team, voor ze uit, zijn positie in.
Met de camera aan een zwenkarm kan Tom ze onder water filmen, zonder te duiken.
Maar plotseling onderbreken de pinguïns hun reis. Iets heeft ze bang gemaakt.
Orka's.
Killer whales.
Mijn hemel.
Orka's zijn de grootste roofdieren van Antarctica.
De ijskanalen die de pinguïns naar buiten lieten, lieten de orka's naar binnen.
Ruik die adem eens.
Dat was heel dichtbij.
Dit is een kleine onderwatercamera in een waterdichte behuizing.
Hij zit aan deze mooie, grote arm, zodat we hem gewoon kunnen bewegen...
...en het dier in-frame kunnen volgen als het komt en gaat.
Ziet er geweldig uit. Prachtige kleuren. De helderheid van het water is geweldig.
Kijk eens aan. Prachtig.
Dit is fantastisch.
Tjonge.
Dit is perfect.
Hij komt precies langs jou. Heel goed, brave jongen.
Orka's zijn zeer intelligente, sociale dieren.
De vreemden aan de ijsrand wakkeren hun nieuwsgierigheid aan.
Mijn hemel.
Hoe was dat, Tom? -Waanzinnig.
Wat een geluk. Ik liet het echt net zakken en een seconde later...
Ik heb het niet opgenomen. Toch wel.
Die blik van Mark.
Het is ons gelukt.
NAZOMER
Rond Antarctica breekt het ijs uit elkaar.
Voor de volwassen pinguïns wordt het bereiken van voedselgebieden makkelijker.
Door de constante toevoer van vis en krill groeien hun kuikens snel.
Op Kaap Crozier heeft Matt zijn tijd in het veld volbracht.
Hij keert terug naar zijn geliefden en een welverdiende douche.
Het laatste stukje filmen, heeft hij aan Sophie overgedragen.
Ze is meer gewend om in Afrika te werken dan op Antarctica.
Het is haar eerste keer.
Niets kan je voorbereiden op dit landschap.
Het is precies zoals ik wilde dat het was.
Enorm en dramatisch en ontzagwekkend en angstaanjagend mooi.
Samen met Julie gaat zij de laatste fases van het pinguïnverhaal filmen.
Het is liefde op het eerste gezicht.
Ze zijn gewoon betoverend. Ze zijn zo...
We krijgen geen genoeg van ze. Ze zijn hemels.
Een genot om hier te zijn.
Ze zijn meedogenloos, ze houden niet op. Ik bewonder hun volharding.
Ze gaan die heuvel maar op en af, alsmaar die heuvel op en af stampend.
Wij doen het enkele keren per dag en gaan bijna kapot.
Ik hou van hun nieuwsgierigheid. Kijk dan. Ze zitten daar maar, zo cool.
Ze gaan graag met ons om en laten ons blijven.
Lichtelijk verbijsterd. Ze vinden ons vast erg lange, domme pinguïns.
Absoluut de beste vogelsoort die ik ooit heb gefilmd. Echt, ze zijn fantastisch.
De kuikens zijn nu enkele weken oud. Ze hebben constant honger.
Als een ouder terugkeert van een vistocht, wil elk kuiken een graantje meepikken.
Kom op, je kunt haar wel pakken.
Zoiets grappigs heb je nog nooit gezien.
Stel je voor dat een Justin Bieber-fan in een grijs, pluizig rompertje...
...hem achtervolgt voor een handtekening. Met die hartstocht volgen ze hun ouders.
Sophie moet de kuikens filmen als ze zich klaarmaken om de kolonie te verlaten.
Het duurt niet lang meer voordat ze naar de zee trekken.
Ik kan de afgelopen weken niet geloven. De veranderingen die we zagen...
...van het winterwonderland, dat zo ongelooflijk mooi was...
...en niemand van ons kon indenken dat het zo snel zou gaan. Opeens was het zover.
Eerst was dit allemaal ijs, alles was gewoon massief...
...en de volgende dag waren er breukjes en de volgende dag weg.
Het verandert zo snel.
De kuikens wisselen hun verenkleed.
De volwassenen komen minder vaak naar de kolonie.
Het ijs is helemaal weg. We zitten nu op een soort kiezelstrand.
En kijk nou: open zee.
Enkele honderden kilometers ten noorden van Sophie komt een ander filmteam aan.
Ze hebben op de open oceaan en het goede weer gewacht.
Het is het luchtteam.
Tot nu was het door zomerstormen te ruig en winderig om op te stijgen.
Eindelijk, na dagen wachten...
...hebben we vanavond perfecte omstandigheden. Geen enkel briesje.
Schitterend heldere lucht, prachtig zonlicht op de bergen.
We maken de helikopter klaar. We stijgen over ongeveer een halfuur op...
...en zijn zo'n vier uur in de lucht om dit schitterende uitzicht vast te leggen.
Goed? Ja, klaar. -Klaar om te gaan.
De 360 en voorste camera's draaien.
Hun taak is Antarctica's majestueuze bergen...
...en uit het smeltende zee-ijs bevrijde ijsbergen te filmen.
Het is een kans om plekken te bezoeken die slechts weinigen hebben gezien...
...laat staan, gefilmd.
Marcelo, draai alsjeblieft richting die zwarte berg. Dat wordt ons beginpunt.
Deze kant op, alsjeblieft.
Ik ben op zoek naar goede bergen.
En laten we ook naar die ijsbergen voor ons gaan.
Dit wordt heel mooi.
Dat is een imposante ijsberg.
Laten we proberen laag naar deze hier te gaan, naar die met die gaten.
Ook heel mooi, met die grijze lucht erachter.
Ja, geweldig. -Echt heel mooi. Net Stonehenge.
Die gaten zijn fantastisch.
Schitterend. De belichting is ook prachtig.
Dit is geweldig, Marcelo. Blijf gewoon zo ronddraaien. Dit is heel mooi.
Dat is een prachtig stuk ijs.
Heel goed gevlogen. Bedankt. -Dank je wel.
Fantastisch, zoals die gletsjer daar de oceaan ingaat.
Hoogte is goed?
Hoogte is prima.
Blijf maar deze kant op gaan.
Kunnen we proberen vlak langs die bergkam voor ons te vliegen?
Dat lijkt net of het oneindig doorgaat.
Marcelo, zie je die bergkam daar?
Kunnen we over de top heen?
Dat is een mooi shot, heel mooi. Ga maar door.
Mooie hoogte, goede snelheid.
En we blijven aan de zonnige kant van de bergkam.
Ja, dit wordt mooi.
Heel mooi.
Zo'n 5.600 kilometer verderop, aan de andere kant van Antarctica...
...vaart het laatste Disneynature-team...
...van de Falklandeilanden langs het Antarctisch Schiereiland...
...naar het toepasselijk vernoemde Vogeleiland.
VOGELEILAND
Het is alleen per boot bereikbaar...
...wanneer er open water is en het zee-ijs opgebroken is.
Aan boord bevindt zich de grootste filmcrew van de productie...
...met drie afzonderlijke filmteams die...
...een zelden bezochte en zeer afgelegen pinguïnkolonie proberen te bereiken.
Een van de meest ervaren mensen is John, gespecialiseerd langelenscameraman.
Ik ben hier al een paar keer geweest, maar het is elke keer weer nieuw...
...want het landschap verandert, het ijs verplaatst zich...
...en het weer is ook nooit gelijk.
Dit jaar is er enorm veel ijs.
Dat zou kunnen voorkomen dat deze boot de kolonie bereikt...
...waar de adeliepinguïns zijn die we willen filmen.
Als dat zo is, kunnen we daar niet landen.
De duikteamleider, Doug, is hier ook eerder geweest...
...en weet het een en ander over deze ijskoude wateren.
De afgelopen twee jaar heb ik in de tropen gedoken...
...dus dit wordt een schok voor mijn lichaam.
De eerste week is het zwaarst, voordat je lichaam aan de kou gewend raakt.
Het is niet echt je binnenste dat het probleem is.
Je handen stoppen met werken.
Je kunt de andere knoppen van de camerabehuizing niet bedienen.
Als we na een week een uur in het water kunnen, doen we het best goed.
De derde Antarcticaveteraan is Jamie.
Zijn speciale camera maakt gebruik van militaire technologie.
Het is een gestabiliseerd systeem waarmee we stabiele opnames kunnen maken...
...terwijl we op een boot pinguïns in het water filmen.
Je krijgt rotsvaste opnames terwijl de boot rondvaart en we ze volgen.
Drie afzonderlijke teams met hetzelfde doel...
...de kuikens filmen wanneer ze voor de allereerste keer de zee ingaan.
Maar binnen enkele uren komen ze in de problemen.
Ze worden verrast door het omslaande weer.
Hoe anders kan het na een dag zijn? Gisteren scheen de zon volop.
Nu zitten we vast in het ijs en ploegen door een ijsberg met stormachtige wind.
Dit is niet echt wat we hadden verwacht. Het is hartje zomer.
Als het ijs voor ons al zo is... Dit is het moment dat de kuikens uitvliegen.
Ze hebben open zee nodig, ergens waar de kuikens zich kunnen voeden...
...en waar de ouders vis voor de kuikens kunnen halen.
Ook al is dit een probleem voor ons, mijn eten wordt beneden bereid.
Deze gasten hebben het veel zwaarder.
Aan de andere kant van Antarctica, bij Kaap Crozier...
...heeft Sophie te maken met een heel andere storm.
De pinguïnkuikens zijn in de rui.
Kijk dan, overal.
Hiervan zat zoveel in de lucht dat Julie en ik waarschijnlijk...
...een hele pinguïndonzen slaapzak hebben ingeademd.
Kijk dan, alles. De hele lucht zit vol met dit spul.
De donsveren hebben ze tot nu warm gehouden, maar ze zijn niet waterdicht.
De kuikens moeten ze wisselen voordat ze de zee in kunnen.
Het pinguïnequivalent van de ongemakkelijke tienerjaren.
En ze laten niet alleen dons achter.
Niet zo leuk dat ze op onze camera's poepen, en ik stink erger dan ooit...
...omdat we de hele dag in uitwerpselen doorbrengen.
Ruikt echt niet lekker. Ze zullen voorlopig geen parfum uitbrengen.
En er is geen douche, dus ik denk dat we behoorlijk stinken.
Zij vinden dat ze heerlijk ruiken, zo van: 'Jazeker, niks mis met ons.'
De kuikens weten het niet, maar dit is een riskante tijd voor ze.
Als ze te vroeg ruien, kunnen ze door een storm verrast worden.
Ruien ze te laat...
...dan kunnen ze het water niet in om de kolonie voor de winter te verlaten.
Op het Antarctisch Schiereiland heeft de bootbemanning de storm doorstaan...
...en is aangekomen op Vogeleiland.
Onze eerste stappen op Vogeleiland.
Geen enkele filmcrew is hier ooit geweest. Ze weten niet wat ze tegen zullen komen.
Het is een zeer grote kolonie.
We zien het voor het eerst en proberen uit te vinden waar we kunnen landen...
...waar de pinguïns in zee gaan, wat het belangrijkste is wat we gaan filmen.
Het is echt zeer bemoedigend om hier zoveel vogels te zien.
Ze komen er snel achter dat de pinguïns niet alleen zijn.
Zeeolifanten.
Bijna zes meter lang en 4.000 kilo zwaar. De grootste zeehonden ter wereld.
En ze stinken zelfs erger dan de pinguïns.
Die stank.
Net een enorme stankwolk die van ze afkomt. Ongelooflijk.
Geen goede buren.
Maar ik wil niet dichterbij komen. Ze zijn zo groot.
Dat klinkt echt heel beroerd. Rotte darmen.
Al snel moet John zich terugtrekken uit zijn filmlocatie.
Je hebt geen last van ons.
Mijn driepoot en camera stonden in de weg.
We moesten onderhandelen wie waarheen ging, en ik heb verloren.
EIND ZOMER
Door geheel Antarctica verlaten de volwassen adelies hun kolonies...
...en keren dit seizoen voor de laatste keer naar de zee.
De kuikens moeten nu hun laatste stap naar onafhankelijkheid ondernemen.
Andere vogels moeten leren vliegen, maar pinguïns moeten leren zwemmen.
Het is een overgangsritueel voor pinguïns dat ze moeten ondergaan.
Er zijn nu veel kuikens die gaan. Ze komen uit de kolonie naar de kust...
...en proberen weg te zwemmen, maar dat hebben ze nooit eerder gedaan...
...dus sommige maken er een rommeltje van.
Sommige gaan er zelfverzekerd in en andere vallen erin en moeten er weer uit klimmen.
Net of ze niet weten wat ze moeten doen.
O jee, hij valt om.
Jeetje.
Ja, goed zo.
Ze springen als parachutisten, niet als pinguïns. Allemaal met de voeten eerst.
Helemaal klaar voor jullie.
Ze komen vooral naar dit stukje hier.
Nee, niet daarheen gaan. Dat is totaal de verkeerde kant op.
Naar mij. Kom op.
De afgelopen week waren we op het strand, omdat de kuikens beginnen uit te vliegen.
Hun blijdschap dat ze in het water zijn, is fantastisch.
Net peuters. Net als elk kind wanneer ze de zee, de oceaan zien.
Ze zijn zo blij, in hun element. En ze gaan ervandoor.
Ze gaan voor de winter naar het zee-ijs. Ze zijn klaar.
Voor ons is dit dan eigenlijk het einde van het verhaal.
Mooi om te zien hoe het seizoen ten einde loopt.
Sophies missie is bijna afgelopen...
...maar er is nog één hoofdstuk over in het Antarctica-avontuur van de pinguïns.
Een van de gevaarlijkste momenten in het leven van een jong kuiken...
...en de hele reden waarom het bootteam heeft gestreden...
...om zo ver zuidelijk naar Vogeleiland te gaan.
Hier wordt het eiland nog steeds omgeven door ijsbrokken.
Een groot obstakel waar de kuikens langs moeten om de open zee te bereiken.
Maar wat onder het oppervlak zit, wordt het meest gevreesd.
Zeeluipaarden.
Een gespecialiseerde pinguïnjager van bijna 3,5 meter.
De timing was ongelooflijk, want zodra de kuikens...
...het eiland begonnen te verlaten, kwamen de zeeluipaarden aan.
De zeehonden lijken een ingebouwde kalender te hebben...
...die ze hier brengt op exact hetzelfde moment dat de pinguïns vetrekken.
Ongelooflijk hoe de natuur werkt.
Eerst was er geen een, en nu zijn er zes, zeven of acht rond het eiland.
Een grote, riskante plek voor een jonge pinguïn.
Voor de climax van het verhaal wil het team...
...het zenuwslopende drama van de jagende zeehonden filmen.
Drie cameracrews verslaan de actie, ieder vanuit een andere hoek.
Ik heb de Cineflex, dus ik film de bovenzijde.
Doug filmt onder water en John is aan land.
Hopelijk krijgen we een wijder beeld en perspectief.
Niet bewegen op de boot.
Wij willen dat het opwindend en dramatisch overkomt...
...en dat de grootte van de zeeluipaarden overkomt...
...en bij de kuikens zijn als ze door het ijs bewegen...
...en mensen duidelijk maken hoe eng het voor de pinguïns is.
Duizenden kuikens die het water ingaan en kleine strepen die wegstromen.
Dan komen deze luipaardzeehonden uit het niets en dan... volslagen chaos.
In al die chaos kreeg de crew te maken met hetzelfde probleem als de kuikens.
Wanneer de zeehond onder het ijs duikt, weet niemand waar het boven zal komen.
Allemaal blijven uitkijken naar de zeehond.
Net kat en muis met de zeehond die de pinguïns zoekt...
...en wij die de zeehond zoeken.
Vanuit ons gezichtspunt is het een speld in een hooiberg.
Daar is hij.
Hij zat net vijf meter rechts van jou.
Doug gaat nu het water in.
Het duikteam hoopt meer geluk te hebben.
De camera start op.
Onder het ijs zouden ze zich niet zo makkelijk moeten kunnen verstoppen.
Maar luipaardzeehonden zijn meesters in misleiden.
Doug, ze zitten aan de achterkant, aan de andere kant.
Eindelijk besluit een zeehond tevoorschijn te komen en kan Doug beginnen met filmen.
We hebben eindelijk een luipaardzeehond gevonden die niet al te bang is voor Doug.
Ze zijn schichtig, willen geen duikers in het water.
Dit is de eerste keer dat er eentje echt rond blijft hangen...
...en we duimen allemaal dat Doug de shots krijgt waar we al dagen achteraan zitten.
Maar net als Doug vooruitgang boekt, moet hij stoppen met filmen.
Zijn handen beginnen te bevriezen.
Goed gedaan, Dougie.
Je bent een strijder en een ster. -Je zult het nu wel koud hebben.
De zeehond is weer verdwenen. Het dodelijke spel gaat verder.
En nu wachten we tot ze een kuiken vangen.
We wachten tot het kuiken door de zeehond wordt gevangen, en ontsnapt.
Dat is zo ongeveer onze raison d'être.
De kansen zijn tegen de kuikens.
Ze zitten in de problemen en hebben het moeilijk.
Maar sommige weten weg te komen.
Dat is een slimme pinguïn. Ongelooflijk hoe ze weten te ontsnappen.
De uitdaging voor de crew is om te filmen hoe ze dat doen.
Daar hebben we echt een goede opname van, Raz.
Hij komt zo langs, achter de boot.
Wanneer een zeehond een kwetsbaar kuiken nadert, speelt de laatste scène zich af...
...en de ongelooflijke ontsnappingstruc van het kuiken zal worden onthuld.
Ze doen letterlijk of ze dood zijn.
Wanneer een kuiken onder water wordt getrokken en iets later...
...komt hij weer boven... Dat is echt spannend.
Leeft hij nog of doet hij of hij dood is?
De kuikens hopen dat de zeehond zijn belangstelling verliest...
...zodat ze een laatste kans krijgen...
...om te ontsnappen.
Dat was het laatste shot dat we moesten hebben.
We hebben alles, wat ongelooflijk is.
Het heeft opmerkelijk, fysiek uithoudingsvermogen...
...ongeëvenaarde innovatie, expertise, geduld en vastberadenheid gekost...
...maar het Disneynature-team heeft uiteindelijk...
...het leven van de adelie als nooit tevoren vastgelegd.
Het ongelooflijke verhaal van deze onstuitbare, kleine pinguïns...
...en hun heldhaftige strijd om te broeden en te overleven...
...op een van de ruigste plekken op aarde.
Wanneer je hierheen komt, krijg je speciale outdoorveiligheidsuitrusting...
...tegen de kou en de omstandigheden.
Het allerbelangrijkste is een baard...
...de lange, grijze baard. En die kun je op verschillende manieren gebruiken.
Het beschermt het onderste deel van je gezicht.
Vaak heel nuttig. En dan natuurlijk de pinguïnsnavel...
...waardoor je dichter bij pinguïns kunt komen.
Is dat standaarduitrusting of echt voor... -Nee, alleen voor de media.
Voor de media, want we willen de pinguïns niet storen, dus we mogen niet opvallen.
En zo zie je er natuurlijk meteen uit als een pinguïn.
En dan gaan ze vaak...
Als je uit het VK komt, geven ze je vaak een pruik.
Ondertiteld door: Ercu Oztekin