Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(เจเนซิส)
‪(นิวออร์ลีนส์ 3,00 น.)
‪ขอต้อนรับ เหล่านักธุรกิจหนุ่ม
‪ว่ากันว่าชีวิตไม่มีทางลัด
‪ว่ากันว่าของฟรีไม่มีในโลก
‪แต่ฉันขอบอกพวกนายเลย ข้อตกลงที่ฉันจะยื่นให้
‪คือสิ่งที่ใกล้เคียงกับคำว่าฟรีที่สุด
‪พวกนายเคยได้ยินข่าวลือ ไม่งั้นก็คงไม่มาที่นี่
‪นี่คือโอกาสที่จะได้เห็นใกล้ๆ
‪ฉันมอบสินค้าให้นายฟรีๆ
‪นายเอาไปขาย
‪ฟังดูดีเกินจะเป็นจริงนะ
‪เพราะมันดีน่ะสิ
‪เราจะอยู่นิวออร์ลีนส์แค่ไม่นาน
‪ออกไปขายซะ
‪มันเรียกว่าอะไร
‪นายถามเยอะนะ
‪ใช่ ฉันนิวต์
‪นิวต์
‪นี่...
‪คือพลัง
‪เขตออร์ลีนส์ 911
‪ตอนนี้เพื่อนฉันมีอาการแปลกๆ
‪เธอเพิ่งกินยาเข้าไป
‪นี่แหละที่ผมบอก เขายกรถขึ้นเหนือหัว
‪นี่ 911 มีเหตุอะไรคะ
‪ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่ผมเห็นเรื่องประหลาด
‪ผมไม่เห็นเลือดเลย ไม่มีเลือด
‪นี่ 911 เกิดเหตุที่ไหน
‪(หกสัปดาห์ต่อมา)
‪พลังๆ
‪พูดออกมาดังๆ
‪ถ้าเธอมีเวลาฟัง
‪ฉันก็พล่ามให้ยาวได้ดังใจสั่ง
‪ถึงเป็นเรื่องน่ารังเกียจ ฉันก็สวยใสไร้เสนียด
‪ก็คนมันหิวเงิน ฉันจะเขมือบเป็นกองพะเนิน
‪แร็ปเรื่องแรงๆ กระหน่ำเป็นสายฝน
‪ฉันมันเก่งเกินคน
‪เพื่อนเรียกฉันว่าดไวต์ ฮาเวิร์ด
‪ฉันนี่แหละ เด็กดำ ไม่มีปอดแหก
‪แร็ปให้คนฟัง
‪ให้ร่างฉันได้รับพลัง
‪นก
‪ไม่เอาน่า ไม่มีนกหรอก
‪เราไม่ควรอยู่ตรงนี้ตอนนี้นะ
‪นก
‪- ออกมาสิ นก ‪- นายไม่ฟังเลย
‪ก็ได้ๆ
‪นี่ พวก ยกมือขึ้นให้เห็น
‪ยกมือ เดี๋ยวนี้
‪เธอไม่มีปืนหรอก
‪อยากลองไหมล่ะ
‪เท่าไหร่
‪- ห้าร้อย ‪- ห้าร้อยเหรอ
‪เอาจริงเหรอ
‪อุปสงค์กับอุปทาน จะเอาไม่เอา
‪ฉันอยากลอยให้เหนือกำแพง
‪- นั่นแหละที่จะเอา ‪- ไม่ใช่แบบนั้น
‪ต้องลองใช้ ห้านาทีถึงจะรู้ผล
‪แทนที่จะขาย ทำไมเธอไม่ให้ฟรีเลยล่ะ
‪- อย่ามาแตะฉัน ปล่อยนะ ‪- ถอดหน้ากากโง่ๆ นี่ซะ
‪ไม่
‪อย่ายุ่งกับฉัน ปล่อยนะ
‪ปล่อยฉัน เอากระเป๋าฉันมา
‪เอากระเป๋าฉันมา
‪- หยุดเลย ยัยนี่มีเท่าไหร่ ‪- แค่สาม
‪แต่ฉันว่ายัยนี่มีอีก
‪สุภาพบุรุษ คุกเข่าลง เอามือจับท้ายทอยไว้
‪นี่ตำรวจ
‪มีสุภาพสตรีด้วยนี่ เธอด้วย คุณผู้หญิง
‪ยกมือขึ้น ดีมาก ขอบใจ
‪คืนนี้ทุกคนเป็นไงบ้าง
‪แน่ใจนะว่าอยากทำแบบนั้น พ่อหนุ่ม
‪เคยใช้ยามาก่อนไหม
‪ไม่เคยสินะ ฉันดูออก
‪นายคงเคยได้ยิน ‪ว่ามันทำให้นายเร็ว แข็งแกร่ง
‪ทำให้สู้ได้สูสี ถึงฉันจะมีปืนจ่อหน้านาย
‪บิดยาซะ ทอมมี่
‪แต่นั่นมันเฉพาะบังเอิญได้พลังดีๆ ต่างหาก
‪ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่ได้
‪บางคนกินยาแล้วระเบิดไปเลยก็มี
‪- ฉันไม่อยากทำแล้ว ‪- หุบปาก
‪คำถามคือพลังของนายคืออะไร
‪อาจจะของดี อาจจะห่วย ไม่มีใครรู้
‪กินยาซะ ทอมมี่
‪กินสิ
‪เอาเลย
‪ฉันอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪พวกนายโชคดีที่ฉันมีกุญแจมือคู่เดียว
‪ไม่งั้นจะจับให้หมด
‪กลับไปซะ
‪ไปซะ
‪คุณนี่บ้าจริงๆ
‪เธอโอเคไหม
‪ฉันจัดการได้
‪ฉันไม่เห็นอย่างนั้นเลย
‪คุณซ้อมหน้ากระจกมาเหรอ
‪ใช่เลย
‪ฉันว่าคุณชักปืนมาซ้อมด้วย
‪จ่อตัวเอง ทำเป็นพูดดีแบบคลินต์ อีสต์วุด
‪เธอไม่รู้จักฉัน
‪รู้จักสิ
‪- เธอรู้อะไรเรื่องคลินต์ อีสต์วุด ‪- รู้พอก็แล้วกัน
‪ดูเรื่องไหนมา
‪- "สะพานรัก สะพานอดีต" ‪- เป็นหนังที่ดีเลยนะ
‪จะว่าไป ยาในกระเป๋าคุณราคา 500
‪ของเดิมแบบคราวที่แล้วไหม
‪- ใช่ มันจะเป็นอะไรอีกล่ะ ‪- ไม่รู้สิ
‪ซื้อมาจากคนเดิมกับคราวก่อนรึเปล่า
‪ไม่เอาน่า คุณจะเป็นตำรวจหรือเป็นลูกค้า
‪มันไม่ง่ายขนาดนั้น
‪คนร้ายใช้ยานี้
‪เล่นงานตำรวจทั้งโรงพักด้วยตัวคนเดียว
‪ฉันแค่อยากให้สู้กันแฟร์ๆ
‪ระวังด้วยแล้วกัน
‪ได้ ขอบใจ
‪- คิดยังไงกับมอเตอร์ไซค์ ‪- ก็โอเคนะ
‪อยากได้รึเปล่า
‪- ฉันเอามาให้เธอนะ ‪- โกหกแล้ว
‪วันก่อนเธอบอกว่าวันเกิดเธอใช่ไหมล่ะ
‪- นั่นมันตั้งเดือนแล้ว ‪- โอเค ถ้างั้นก็ช่างมัน
‪- ไม่ ฉันก็อยากได้แหละ ‪- แน่ใจนะ
‪ใช่
‪- ทำไมเบาะเป็นเทปหนังไก่ล่ะ ‪- คันนี้ดีสุดในลานรถถูกยึดแล้ว
‪- ให้ฉันเหรอ ‪- ขึ้นไปเลย
‪ให้ตายสิ
‪(ลูกน้อยของพ่อ)
‪อรุณสวัสดิ์ นิวออร์ลีนส์
‪มีคนโทรเข้ามาในสาย เล่าทีครับว่าเห็นอะไร
‪ผมเห็นเด็กวิ่งไปทางพอยดราสเมื่อคืน ‪เร็ว 56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
‪คุณเอาเครื่องวัดความเร็วไปวัดเหรอ
‪ถ้าจำกัดความเร็ว 40 เขาเกินกำหนดแน่ๆ
‪ผมบอกเลย เขาใช้ยาอะไรแน่
‪เพื่อน ฟังดูเหมือนคุณมากกว่าที่เมา
‪เวย์น คุณจะล้อผมยังไงก็ได้ ‪แต่ผมบอกเลย มีอะไรเกิดขึ้นแน่
‪มีคลิปด้วย ผมเห็นเมื่อวันก่อน
‪เด็กกระโดดจากดาดฟ้ากาสิโน ‪แล้วเดินไปเฉยเลย
‪อาจจะมีการสมคบคิด...
‪(นิวต์ คฤหาสน์เดกอลล์)
‪ใครน่ะ
‪มาหานิวต์
‪ไม่ได้ถามว่ามาหาใคร ถามว่านายเป็นใคร
‪ฉันเข้าใจแล้ว ฉันเป็นเพื่อนไซมอน
‪ฉันมาจากแทมปา
‪เขาส่งฉันมาคุยกับนาย ‪บางทีนายอาจอยากทำธุรกิจ
‪ออกมาให้เห็น
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪มาคนเดียวไหม
‪ทุกคนก็ตัวคนเดียว
‪ยกมือขึ้นให้เห็น
‪ฉันถือกล่องอยู่
‪จะให้ยกมือใช่ไหม จะได้วางกล่อง
‪- เอายังไง ‪- ใช่
‪- ไม่ ‪- ยังไง วางกล่อง ยกมือเหรอ
‪วางกล่องลง ยกมือขึ้น
‪- โอเค ได้เลย วางกล่อง ‪- ใช่ แค่...
‪ช้าๆ นะ ช้าๆ
‪ใช่ ช้าๆ ทำทุกอย่างให้ช้าๆ
‪โทรถามไซมอนได้นะ เขายืนยันได้ว่าฉันเป็นใคร
‪บอกเขาว่าผู้พันมาหานาย
‪ผู้พัน
‪ได้เลย
‪ฉันจะไปโทร นายรอนี่นะ
‪อย่าดีกว่า
‪นิวต์
‪ฉันไม่อยากทำร้ายนาย
‪ฉันไม่อยากทำร้ายใครทั้งนั้น
‪ฉันแค่ต้องการข้อมูล แค่นั้น
‪บอกมาว่านายได้ของมาจากไหน ‪แล้วฉันจะไปจากที่นี่
‪ไม่อยากพูดใช่ไหม
‪ที่ต้องทำก็แค่บอกมาว่าใครหาของให้นาย
‪นายคิดว่าไงล่ะ นิวต์ ตกลงไหม
‪พอฉันได้ข้อมูลแล้ว
‪นายจะเลื้อยกลับลงรูของนายไปก็ตามใจ ‪เข้าใจไหม
‪ฟังเสียงฉันนะ
‪คิดว่าโกหกไหม
‪อะไรน่ะ ฉันไม่รู้จักแก...
‪ออกไปจากครัวฉัน
‪พระเจ้า
‪นิวต์ แกจะทำคนตายเอานะ
‪นายเอายามาจากไหน ใครผลิต ‪บอกแหล่งมาซะ
‪ฉันไม่บอกอะไรแกทั้งนั้น
‪บอกมาเดี๋ยวนี้ ใครหาของมาให้
‪บอกชื่อมา
‪นายต้องบอกฉัน
‪บอกมาว่าใคร
‪โอเค คนตัวใหญ่
‪- เขาชื่อบิ๊กกี้ ‪- ดังๆ ซิ ไอ้หนุ่ม
‪ฉันรู้แค่นั้น
‪- เขาอยู่ไหน ‪- ฉัน...
‪บิ๊กกี้อยู่ไหน
‪นายกินไปกี่เม็ด
‪ไม่ พ่อ
‪นี่ ลุง
‪เขาตายรึยัง
‪เขายังไม่ตายหรอก
‪โรบิน
‪ตื่นรึยัง
‪- โรบิน ‪- คะ
‪สายแล้ว
‪หนูตื่นแล้ว
‪แม่ เป็นอะไรไหม
‪จ้ะ ลูกรัก เดี๋ยวออกไป
‪หนูทำซุปให้นะ
‪ให้ตายสิ ของหมด
‪ไปโรงเรียนซะ
‪หนูจะไปแวะซื้อซุปให้ทีหลัง
‪แล้วก็ยาของแม่ด้วย
‪การสืบสวนเบื้องต้น ‪ชี้ว่าเป็นเพราะแล็บผลิตยาไอซ์ในบ้าน
‪แต่เราจะรอรายงานฉบับเต็ม
‪ก่อนจะประเมินเหตุการณ์
‪- ใช่ ‪- ที่นี่ถูกประเมินว่าไม่ปลอดภัยเมื่อหลายปีก่อน
‪นิวต์พักที่นั่นไม่ใช่เหรอ
‪ไม่แน่ใจ อาจใช่
‪ทักไปหาญาติลูกซิ
‪ไฟไหม้ครั้งใหญ่เลย
‪เขาไม่เป็นไรหรอก แม่
‪หนึ่งถึงสิบ วันนี้อาการหนักแค่ไหน
‪เจ็ด เจ็ดครึ่ง
‪เสียใจด้วย แม่
‪ลูกต้องไปแล้ว
‪หนูจะไปซื้อยากับซุปมาให้คืนนี้
‪ฮีโร่ของแม่
‪อยากมีเพื่อนไหม
‪ไปนะคะ
‪(นี่ พวก นายโอเคไหม ‪ดูเหมือนบ้านนายจะไฟไหม้)
‪นี่เป็นปัญหาใหญ่ระหว่างการตั้งครรภ์
‪(ฉันปลอดภัย ออกมาได้ ต้องซ่อนตัวก่อน)
‪อาการผิดปกติของทารกจากการที่มารดา ‪ดื่มแอลกอฮอล์หรือเสพยาขณะตั้งครรภ์
‪เราจะป้องกันอาการผิดปกติยังไง
‪- เก็บซะ ‪- สาวๆ
‪พวกเธอคงคุยกันเรื่องชื่อของอาการ
‪ที่เด็กได้รับแอลกอฮอล์ในครรภ์ใช่ไหม
‪ฟีเบิลแอลกอฮอล์ซินโดรมค่ะ
‪ฟีทัล
‪แต่ใช่ ถูกแหละ
‪ทีนี้ มาคุยเรื่องวิธีป้องกัน
‪เราจะป้องกันความผิดปกติโดยกำเนิดได้ยังไง
‪ไม่เสพยา ไม่ดื่มเหล้า
‪(- ของยังอยู่ ‪- มาเจอกันได้ไหม)
‪(เมื่อไหร่)
‪(เวลาเดิม)
‪ครูรู้ว่าเธอไม่คิดว่าวิชานี้จริงจัง
‪เธอไม่คิดว่ามันสำคัญ แต่มันสำคัญ
‪เธอกำลังจะได้เกรดหนึ่งวิชานี้นะ โรบิน
‪นี่มันวิชาง่ายๆ
‪เงียบ
‪ในเมื่อเธอดูไม่ห่วงเรื่องเกรดหรือเรียนจบ
‪เธอคงมีแผนใช่ไหม
‪เธอมีแผนอะไร คุณไรลีย์
‪แร็ป
‪นางจะร้องแร็ป
‪เข้าใจแล้ว
‪ถ้างั้นลุกมาแร็ปให้เราฟังหน่อยสิ
‪ทำให้ครูเชื่อว่าเธอมีอนาคต
‪แล้วครูจะให้เกรดสองปีนี้
‪ครูกับนักเรียน มันต่างกันยังไง
‪คนนึงกำลังเติบโต แต่อีกคนแก่งอมไป
‪เกณฑ์ประเมินผล นายต้องโรคจิตรึไง
‪ใส่รองเท้าดังเอี๊ยดยืนส่องทางเดิน ‪ฉันจะให้รองเท้าผ้าใบ
‪ซื้อผ้าใบ หัดเข้าใจ จำใส่หัว
‪ไปหาเพื่อน ใช้ชีวิต
‪ไปหาเมีย ไปหายาอม
‪ไปฟอกฟันขาว ฟันนายมันเหลืองหมักหมม
‪ฉันไม่เกียรตินิยม แต่ชีวิตดีพิมพ์นิยม
‪ใช่ ฉันเห็นนายถูกหมิ่น
‪นายคิดจะหลบซ่อนกลิ่น แต่ระบบมันเปื้อนมลทิน
‪ไม่ได้สร้างให้ฉันฝันใฝ่
‪คนอย่างฉัน ระบบไม่เคยรักใคร่
‪วุฒิไม่กำหนดว่าฉันเป็นใคร หรืออาจเป็นใคร
‪ครั้งหน้าที่มึงนึกสนุกอยากหาเรื่องกู
‪ไม่ต้องท่าเยอะ บอกมาตรงๆ ‪กูจะได้ออกจากห้อง อีดอก
‪ใช่ นั่นแหละเพื่อนฉัน
‪นั่งลง หยุดนะ
‪- โรบิน ‪- นั่งลง
‪- โรบิน ‪- นั่งลง ทุกคน
‪นี่ วางเธอลง วาง...
‪งั้นก็...
‪เอาโทรศัพท์มาให้ครู
‪หรือจะไปห้องปกครอง
‪ต่อที่เรื่องการป้องกันนะ
‪ไม่มียาวิเศษรักษาได้หรอก
‪มีรายงานการใช้อาวุธปล้นในตัวเมือง ‪ใกล้ธนาคารเซฟวิงส์
‪เจ้าหน้าที่ทุกนายตอบด้วย
‪คุณครับ เห็นอะไรบ้าง
‪ไม่รู้สิ ผมไม่เห็นคนร้าย
‪เขาโผล่มาจากไหนไม่รู้
‪เหมือนถูกผีเล่นงานเลย
‪ผีเหรอ
‪มันไม่ใช่แล้ว คุณต้อง...
‪นี่ ผู้กอง
‪จู่ๆ คุณจะ... อย่าเพิ่ง แลนดรี้
‪คุณจะมายึดงานผมเฉยๆ ไม่ได้
‪เกิดอะไรขึ้น
‪คนร้ายมีอาวุธ ตัวประกันหลายคน ‪นักเจรจาติดต่อไม่ได้
‪(ยูเนียนเซฟวิงส์แอนด์โลน)
‪ทำไมเรายังไม่บุก
‪ที่เกิดเหตุของเรากลายเป็นของเขาไปแล้ว
‪สิบนาทีก่อนคุณยังไม่มาเลย ‪นี่มันอะไร เราจะทำยังไง
‪นี่มันผิด ผมจะจำไว้
‪เรื่องอะไรกัน
‪เราถูกสั่งให้หยุดปฏิบัติการ
‪ตอนนี้เราเป็นกำลังเสริมเท่านั้น
‪แฟรงค์ นี่มันเหลวไหลแล้ว
‪ถ้าให้ผมตัดสินใจนะ...
‪นี่ พวก
‪ไปพักเถอะ
‪(เฉพาะส่งของ)
‪มันอยู่ไหน
‪ข้างหลัง
‪ถุง ตามถุงไป
‪เอาถุงมา
‪ทุกหน่วยไปได้
‪ทุกหน่วยตั้งเขตล้อมจับ
‪ผู้ต้องสงสัยเพศชาย น่าจะผิวขาว
‪ให้ตายสิ ดูไม่ออก
‪ระวัง
‪ไม่เป็นไรนะ
‪นี่ หลบไป
‪หลบไป ไปซะ
‪- คุณโอเคนะ ‪- ค่ะ
‪นี่ นี่ตำรวจ ได้ยินไหม
‪จอดรถ
‪นี่ จอดรถรางซะ
‪มีใครเห็นมนุษย์ล่อง...
‪จอดรถรางซะ
‪แกถูกจับแล้ว
‪หยุดนะ
‪อย่าขยับ ฉันเห็นแก
‪นี่ตำรวจ แกถูกจับแล้ว
‪บอกว่าอย่าขยับ
‪หยุด อย่าขยับ
‪แฟรงค์ ระวัง
‪แฟรงค์ หยุด
‪(- เมื่อไหร่ ‪- เวลาเดิม)
‪(เชิร์ชส์ชิกเกน)
‪เฟรนช์ฟรายส์เล็ก
‪จากหนึ่งถึงสิบ สิบหนักที่สุด ‪ตอนนี้เจ็บแค่ไหน
‪- ไม่เจ็บเลย ‪- มีอาการแสบไหม
‪- ไม่ครับ ‪- วูบล่ะ
‪ผมวูบตอนนั้นไปแวบนึง
‪มองนิ้วฉันนะ มองตามมา
‪หมอออกไปก่อนได้ไหมครับ
‪ค่ะ
‪วันนี้นายกินยาเหรอ
‪ครับ
‪เอาปืนกับตราวางบนโต๊ะ
‪ผู้กอง
‪ปืนกับตราวางบนโต๊ะเดี๋ยวนี้
‪ถ้าผมไม่กิน ผมตายไปแล้ว
‪- อยากได้แบบนั้นเหรอ ‪- ฉันอยากให้โรงพักของฉันทำตามกฎหมาย
‪ไม่มีกฎหมายคุมยานี้
‪ทางการถือว่ามันไม่มีจริง ‪เพราะทุกครั้งที่เราพยายามจัดการ
‪ต้องมีคนใส่สูทมาสั่งให้เราหยุดตลอด
‪ฟังนะ ผมไม่รู้ว่าสองคนที่เข้ามาวันนี้เป็นใคร
‪คนที่เข้ามาตัดงานผู้กอง
‪ผมไม่รู้ว่าเป็นเอฟบีไอ ทหาร หรืออะไร
‪แต่เห็นชัดเลย พวกนั้นคุมผู้กองได้
‪ผมว่าผู้กองคงไม่ชอบหรอก
‪เพราะเขาไม่สนใจประชาชนในเมืองนี้
‪ไม่เหมือนที่ผู้กองกับผมสนใจ
‪เรารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪คราวก่อนที่เราหวังพึ่งคนใส่สูท
‪ให้ดูแลนิวออร์ลีนส์
‪ผู้กองจำเป็นต้องตีตราผมเป็นคนร้าย ไม่เป็นไร
‪แต่ผมพนันเลยว่าผู้กองรู้อะไรมากกว่าที่พูดได้
‪เราอาจจะร่วมมือกันได้แบบนอกรอบ
‪เราอาจจะทำสิ่งดีๆ ได้
‪นั่นมันหน้าที่เราไม่ใช่เหรอ
‪ผู้กอง ผู้ต้องสงสัยกำลังถูกนำตัว ‪ออกจากที่เกิดเหตุ
‪ถ้ามีใครเห็นนายพกสิ่งนี้ อย่าบอกว่าได้มาจากฉัน
‪ฉันรู้มาว่าเขาคือแหล่งยาพาวเวอร์
‪ถ้าเราปิดกิจการเขาได้ เราก็ได้เมืองคืน
‪เขาเป็นใคร
‪เขาคือบัตรรอดคุกของนาย
‪(หนุ่มสไลเดลล์หนีรถตำรวจ... เท้าเปล่า)
‪โอเคไหมคะ สุดหล่อ
‪- รับอะไรอีกไหม ‪- ไม่ ผมโอเคแล้ว
‪คุณโอเคมากๆ เลยล่ะ
‪รับอะไรไหมคะ
‪คุณมีน้ำร้อนไหม
‪- ผมขอน้ำร้อนหน่อย ‪- ได้ค่ะ โอเค เดี๋ยวมา
‪เจสสิก้า
‪ขอน้ำร้อนหน่อย
‪นิวต์ อยู่ไหม
‪นิวต์
‪ถามจริง
‪เห็นไหมว่าใครทำ
‪ไม่ ฉันเพิ่งเดินออกมา
‪(แม่ - ซื้อซุปมารึยัง)
‪นี่โรบิน รู้นะต้องทำยังไง
‪นี่ฉันเองนะ
‪ฉันต้องการยาเพิ่ม เจอกันที่เดิมนะ
‪ปล่อยฉันออกไป ขอร้อง ปล่อยฉัน
‪ถ้าเธอยังถีบโวยวายต่อไป
‪เราก็จะทำกันแบบนี้
‪ถีบไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก
‪ใครก็ได้ช่วยด้วย
‪เธออยู่ในรถคนแปลกหน้า ในสถานที่แปลกยิ่งกว่า
‪ช่วยด้วย
‪ช่วยด้วย ขอร้อง
‪แต่ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเธอ
‪ฉันต้องมองตาเธอให้ได้
‪ถ้าเธอไม่อยากใจเย็น
‪ฉันอาจต้องไป 32 พาร์ก ใช่ไหม
‪รู้ใช่ไหมว่าที่ไหน
‪ถ้าฉันปล่อยเธอออกมา แล้วเธอโวยวาย
‪ฉันจะไปเยี่ยมไอรีนสักหน่อย
‪ไปดูว่าไอรีนสบายดี
‪เธอคงรักไอรีนสินะ เพราะเธอเลิกถีบแล้ว
‪พอฉันเปิดฝาขึ้นมา
‪คุยกับฉันดีๆ ซะ
‪เริ่มจากตอนแรกก่อน เล่ามาง่ายๆ นะ
‪เธอชื่ออะไร
‪- ฉันโรบิน ‪- ฉันไม่ได้ยิน
‪- ชื่ออะไรนะ ‪- โรบิน
‪โรบิน
‪เธอขายยาพาวเวอร์ใช่ไหม
‪ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
‪- ไม่รู้เหรอ ‪- ฉันไม่รู้
‪งั้นก็หาคำตอบให้ได้ซะ ‪อยู่ในนั้นไปจนกว่าจะตอบได้
‪ฉันไม่รู้
‪แหล่งยาอยู่ไหน
‪- ฉันไม่รู้ ‪- ไม่รู้เหรอ
‪- งั้นเธออาจจะรู้เรื่องนิวต์ ‪- ฉันไม่รู้
‪- ไม่รู้จักนิวต์เหรอ ‪- ไม่
‪ตลกนะ เพราะนิวต์อยู่ในโทรศัพท์เธอเต็มเลย
‪ฉันได้ข้อความแปลกๆ ประจำ ‪งานมันก็เป็นแบบนี้
‪ฉันจะบอกเรื่องที่แปลกกว่านี้ให้
‪- นิวต์ไม่อยู่แล้วล่ะ ‪- อะไรนะ
‪ในเมื่อนิวต์ไม่อยู่แล้ว เราก็ต้องไปไหนล่ะ
‪ไปไหน โรบิน ฉันต้องรู้แหล่งยา
‪ฉันไม่... เชื่อฉันเถอะ
‪บอกให้ออกมา
‪ทำไม
‪ชีวิตเธอจะได้ก้าวหน้าไง
‪นี่ใคร
‪- ดูให้ดี ใช่บิ๊กกี้ไหม ‪- ฉันไม่รู้
‪- ไม่รู้เหรอ ‪- ฉันไม่รู้
‪เธอเตร็ดเตร่ข้างถนน แต่ไม่รู้อะไรเนี่ยนะ
‪ฉันรู้ว่าเธอกลัว
‪ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกว่าต้องสู้หรือหนี
‪แต่หายใจลึกๆ ไว้ แล้วผ่านมันไปให้ได้
‪เพราะเธอไม่รู้จักฉัน ไม่รู้ว่าฉันคิดอะไร
‪แต่ฉันต้องหาแหล่งยาให้เจอ
‪ฉันต้องไปหาจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร
‪แต่ถ้าเธอยังล้อฉันเล่น แกล้งทำเป็นไม่รู้อะไร
‪ฉันจะอัดเธอให้สลบ แล้วไปฆ่าแม่เธอซะ
‪ฉันจะฆ่าไอรีน
‪มองตาฉัน
‪คิดว่าโกหกไหม
‪บอกมา เธอจะเลือกทางไหน
‪นั่นไงผู้ซื้อของเรา
‪ไว้ใจเธอไหม
‪เธอมีเส้นสายกับแก๊งค้ายาทุกแก๊งในอเมริกาใต้
‪เธอเป็นของจริง
‪แล้วเงินล่ะ
‪คุณได้แน่
‪แล้วนายทุนของเราก็จะเห็น ‪สิ่งที่คนอื่นเห็นกันหมดแล้ว
‪อะไรล่ะ
‪ว่าเราทำงานให้ผู้หญิงที่จะเปลี่ยนโลก
‪"เบียนเวนิโดส"
‪ยินดีต้อนรับ คุณไม่ค่อยพกอะไรมานะ
‪ผมคาดว่า...
‪จะมีกระเป๋า
‪เงินมาแน่
‪ถ้าสินค้าทำได้ตามคำร่ำลือ
‪สินค้าเหรอ
‪มันไม่ใช่แค่สินค้า
‪ยานี้จะโค่นรัฐบาลได้
‪คุณกำลังจะได้เป็น ‪ผู้หญิงที่ทรงอำนาจที่สุดในอเมริกาใต้
‪ถ้าอย่างนั้น
‪ฉันจะรอดูสาธิต
‪(ช่วยด้วย)
‪นี่ ฉันเห็นนะว่าทำอะไร
‪เอามานี่
‪ทำตามที่ฉันบอก
‪อย่าตุกติก
‪โอเปอเรเตอร์
‪สวัสดีค่ะ
‪มีคนบอกว่าให้โทรเบอร์นี้ถ้ามีปัญหา
‪ไปตลาดฮ่องกงตรงแพตเทอร์สัน
‪ไปหลังตลาด ถามหาไวน์จระเข้
‪มาคนเดียว
‪โอเค
‪เธอจะเข้าไปเจอคนในนั้น
‪เธอจะพูดอย่างที่เราคุยกัน
‪เธอจะบอกว่าเธอเห็นฉัน ว่าฉันไปแล้ว
‪- ไม่... ‪- ถ้าพวกมันถาม...
‪ไม่ คุณบอกให้นำทาง ฉันก็บอกทางแล้ว
‪รู้จักหนูหาระเบิดไหม
‪- ฟังดูเหมือนหนูโดนระเบิด ‪- นั่นแหละเธอ
‪เธอคือหนูหาระเบิดของฉัน
‪ฉันแค่พยายามหาเลี้ยงตัวเอง ‪ฉันเป็นแค่เด็ก ฉัน...
‪ฉันรู้ว่าเธอพยายามทำอะไร
‪เธอออกมาขายยาข้างถนน เธอไม่ใช่เด็กแล้ว
‪เธอทิ้งวัยเด็กไปแล้ว
‪เธอจะมาเปิดการ์ด "ฉันเป็นแค่เด็ก" ไม่ได้
‪ทำให้มันเกิดขึ้นซะ
‪ก็ได้ค่ะ
‪ขอโทษค่ะ
‪ไวน์จระเข้
‪ไม่มีหรอก
‪ถามคนอื่นให้ทีไม่ได้เหรอ
‪เขาบอกให้รอตรงนี้
‪ขอโทษนะ ช่วยผมหน่อยได้ไหม
‪อะไร
‪อันนี้เผ็ดมากหรือเผ็ดน้อย
‪ฉันไม่รู้ ไม่ได้ทำงานที่นี่
‪เดินระวังนะ
‪โอเค เธอนั่งก่อนสิ
‪ได้เบอร์มาจากไหน
‪นิวต์ให้ฉันมา
‪เธอเป็นคนขาย
‪ใช่ เขาให้ฉันมาเผื่อมีอะไรผิดพลาด
‪นิวต์ตายแล้ว
‪ฉันรู้
‪มันเกิดขึ้นได้ยังไง
‪มีผู้ชายคนนึง
‪เขาเรียกตัวเองว่า "ผู้พัน"
‪เขาฆ่านิวต์
‪แล้วเขาก็จับฉันใส่ฝาท้ายรถเขา
‪เขาอยู่ข้างนอก
‪ฉันไปได้รึยัง
‪เธอควรรอที่นี่
‪ตอนนี้ ที่นี่ปลอดภัยที่สุดสำหรับเธอ
‪บิ๊กกี้ใช่ไหม
‪ฉันไม่ใช่บิ๊กกี้
‪บิ๊กกี้อยู่ฝ่ายขาย นี่ฝ่ายกระจายสินค้า
‪- พูดมาซะ ‪- ฟังนะ ฉัน...
‪ฉันไม่อยากคุยกับคนกลาง ฉันคุยไปแล้ว
‪ถ้าไม่บอกว่าบิ๊กกี้อยู่ไหน ฉันจะตัดหัวแกซะ
‪สตาร์ตรถ
‪ปล่อยฉันนะ
‪นี่
‪นี่ โรบิน
‪ยังอยู่ในนั้นไหม
‪- ไม่เป็นไรนะ ‪- ใช่
‪ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะไป...
‪ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
‪เทรซีย์
‪ลูกรัก
‪ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอ
‪อะไร
‪ปิดหูไว้
‪อะไรน่ะ
‪บันทึกพาวเวอร์ ทุกแคปซูลมีชิป
‪รัฐบาลไม่ยอมให้ทดลองยา ‪พวกมันเลยมาทดลองกับเรา
‪คนที่เธอขายยาให้
‪พวกนั้นเป็นหนูทดลอง
‪นั่นอะไรน่ะ
‪สาธิตให้คนที่สนใจซื้อ
‪แปลว่าพวกมันหมดธุระที่นิวออร์ลีนส์แล้ว ‪ฉันไม่มีเวลาแล้ว
‪ฉันต้องไปที่นั่น
‪เธอต้องพาฉันไป
‪เทรซีย์ พา...
‪ช่วยด้วย
‪โรบิน ฉันขอ...
‪ขอร้อง
‪คุณฆ่าญาติฉัน
‪เขาใช้ยาเกิน ฉันไม่ได้ฆ่าเขา
‪ฉันมีเงิน
‪ขอร้อง
‪ฉันแค่พยายามตามหาลูกสาว
‪(ซุปมะเขือเทศ)
‪นี่ ใจเย็น
‪คุณต้องใจเย็นก่อน
‪คุณสลบไป ฉันพามาคลินิกสัตวแพทย์ ‪แม่ฉันทำงานที่นี่
‪เธอทำเหรอ
‪ใช่
‪แต่ฉันต้องทำแผลให้เสร็จ
‪จะให้ฉันทำไหม
‪คงจะให้สินะ
‪เดี๋ยวๆ
‪อะไร
‪เธอเคยทำแผลคนเหรอ
‪ไม่
‪ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย
‪(เทลิโอส)
‪เด็กผู้หญิงหน้าเหมือนเธอมีเยอะแยะ
‪คุณนายไรลีย์ คุณอยากให้ลูกสาวตายเหรอ
‪ฉันบอกไปแล้ว ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
‪เธอควรจะกลับบ้านหลายชั่วโมงแล้ว อะไร...
‪ด้วยความเคารพนะ คุณตำรวจ ‪เด็กผู้หญิงหลายคน...
‪ลูกสาวคุณอาจเป็นอันตรายร้ายแรงก็ได้
‪- คุณก็ด้วย ‪- แน่ใจนะว่าใช่เธอ
‪แน่ใจนะว่าไม่ผิดตัว
‪แน่ใจนะว่าไม่เคยเจอผู้ชายคนนี้มาก่อน
‪ไม่ ฉันบอกแล้ว ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‪แปลกดีนะ
‪เรามีภาพวงจรปิดลูกสาวคุณ ‪อยู่กับผู้ชายคนนี้คืนนี้
‪ก่ออาชญากรรมห่างจากที่นี่ไปห้าไมล์
‪แน่ใจเหรอ
‪เรื่องอาจจะร้ายแรงสำหรับคุณได้นะ
‪ที่รัก แชมพูฮิปปี้ที่ซื้อมาหมด...
‪เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย พวกคุณเป็นใครกัน
‪เข้าไปทำอะไรในห้องน้ำฉัน
‪- เราเป็นตำรวจ คุณเป็นใคร ‪- บ้านผมอยู่นี่
‪ที่รัก ผมขอโทษที่เข้าห้องน้ำคุณ ‪ห้องผมน้ำไหลเบามาก
‪คุณมานี่หน่อย
‪ผมขอโทษจริงๆ ที่มันต้องเป็นแบบนี้
‪โรบินส่งผมมา
‪ผมจัดการพวกนี้ให้เองนะ
‪คุณตำรวจ
‪คุณมาจากโรงพักเขตไหนกัน
‪เขาไม่ได้บอก
‪คุณผู้ชาย คุณนายไรลีย์กับลูกสาว
‪มีทะเบียนบ้านตามที่อยู่นี้แค่สองคนนะ
‪เข้าใจแล้ว
‪เพราะผมไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูล ผมเลยไม่...
‪หายไวๆ นะ
‪ในนี้มีแมวเหรอ
‪ไหนว่าอยู่บ้านนี้ไง
‪ใช่ไงครับ
‪มันเชื่อยากนักเหรอ ทำไม
‪เพราะผมผิวขาวเหรอ
‪คุณจะบอกว่าผมกับผู้หญิงผิวดำคนสวยนี่
‪อยู่กินด้วยกันไม่ได้เหรอ
‪อยากพูดแบบนั้นออกกล้องเหรอ
‪- ที่รัก โทรศัพท์อยู่ไหน ‪- นี่ค่ะ
‪เอาล่ะ ไหนมาลองดูซิ
‪เรากำลังไลฟ์ อัดไว้เป็นหลักฐานเลยนะ
‪ที่รัก คนพวกนี้แสดงหมายศาลไหม
‪ตอนที่เข้ามาบ้านเรา
‪ไม่ ไม่ได้แสดง
‪- แล้วมีใครแสดงตราไหม ‪- ไม่
‪ขอดูตราได้ไหม
‪สุภาพบุรุษ
‪ขอบคุณที่สละเวลา คุณนายไรลีย์
‪ขอโทษนะ ฉันรู้จักคุณเหรอ
‪มีเทปหนังไก่ไหม
‪เทปหนังไก่เหรอ
‪อะไรนะ
‪หยุดนะ
‪คุณเป็นใคร
‪ผมชื่อสายสืบแฟรงค์ เชฟเวอร์ ‪กรมตำรวจนิวออร์ลีนส์
‪ขอดูตราได้ไหม
‪ผมไม่ได้พกมาด้วย
‪แล้วเอาไปไว้ไหน
‪คุณนายไรลีย์ ผมกับลูกสาวคุณ ‪เป็นเพื่อนร่วมธุรกิจกัน
‪มาประมาณครึ่งปีกว่าได้แล้ว
‪เธอฉลาดมาก เป็นเด็กสาวที่ใจดี
‪แต่เธอไปพัวพันกับเรื่องที่ไม่ควร
‪ผมพยายามช่วยเธออยู่
‪ขอบคุณครับ ผมต้องใช้นี่ด้วย
‪เครื่องคุณล่ะ
‪เธอมีพลังอะไร
‪ฉันไม่รู้หรอก
‪ไม่เอาน่า เธอไม่เคยลองเหรอ
‪บอกตรงๆ นะ
‪ฉันเห็นเด็กผู้หญิงใช้ยาเกินขนาด
‪ข้างถนนคนคุยกันว่ายาจะมอบพลังวิเศษให้
‪แต่ไม่ได้บอกเลยว่าเม็ดเดียวก็ตายได้
‪ใช่
‪ถ้าเธอกลัวนัก
‪ทำไมเธอยังขายอยู่
‪ทำไมไม่ทำเกรดดีๆ ตั้งใจเรียน
‪ฉันก็อยากทำเกรดให้ดีนะ
‪ไปโรงเรียน เข้าวิทยาลัย หางานหรูๆ ทำ
‪แต่ฉันต้องใช้เงินตอนนี้
‪ทุกคนต้องใช้เงินตอนนี้ทั้งนั้น
‪แม่ฉันเป็นเบาหวาน
‪เราไม่มีประกันสุขภาพ
‪แม่ต้องผ่าตัด แพงด้วย จะให้ฉันทำยังไงได้อีก
‪ง่ายๆ
‪- อะไร ‪- เข้ากองทัพสิ
‪- จะบอกว่าฆ่าคนแล้วไม่กระทบจิตเหรอ ‪- กระทบสิ
‪แต่นั่นมันทักษะของฉัน
‪แล้วระบบทำอะไร ระบบเอาเปรียบฉัน
‪แต่ฉันรู้ว่าฉันต้องเล่นงานระบบ ‪ให้หนักกว่าที่มันเล่นงานฉัน
‪นั่นแหละที่เธอต้องทำ
‪เธอยังเด็ก เธอผิวดำ เธอเป็นผู้หญิง
‪ระบบออกแบบมาเพื่อกลืนเธอทั้งเป็น
‪เธอต้องหาสิ่งที่เธอทำได้ดีกว่าใครอื่น ‪แล้วทำให้ดี
‪แล้วเธอจะทำอะไร
‪เธอจะสร้างชื่อยังไง
‪ฉันร้องแร็ป
‪ขอโทษนะ ชื่อแร็ปเปอร์ของเธอล่ะ
‪เธอจะเป็นคาร์ดี้ บีคนใหม่เหรอ
‪คาร์ดี้ ซีเหรอ
‪ไหนลองร้องให้ฟังซิ
‪เธอบอกว่าร้องแร็ป ขอฟังสักท่อนซิ
‪ท่อนเดียวก็ร้องไม่ได้เหรอ
‪ฉันไม่ชอบร้องต่อหน้าคน
‪เธอจะเป็นแร็ปเปอร์ได้ยังไงถ้าตื่นเวที
‪รู้ไหมฉันคิดยังไง ‪เวลาคนไม่อยากทำอะไรสักอย่าง
‪มักจะเป็นเพราะทำแล้วฝีมือห่วยแตก
‪ถ้าเธอห่วย ก็แค่ยอมรับมา
‪ก็ได้ ขอโจทย์สักคำ
‪ขอโจทย์เหรอ พูดอะไรน่ะ
‪ฉันจะลองด้นสด ขอโจทย์สักคำ
‪เก่งขนาดนั้นเลยเหรอ
‪แมว
‪ฉันจะวางเส้นแบ่งแนว
‪ทุกรางวัลวงการแร็ปจะเป็นของฉันแล้ว
‪ฉันจะกวาดเรียบทั้งยุคเก่า กูดวิลล์ให้แหวกแนว
‪ฉันจะร็อกดิออร์ให้เหมือนดิออน ซีไลน์
‪หรืออาจจะอ่านว่าเซลีน
‪ฉันรู้สึกโคตรจะคลีน
‪ช่วยไปบอกพวกผู้ชาย ‪เอ็มซีตัวจริงมาแล้ว ไม่มีฮัมมิ่ง
‪ชื่อฉันเลือกนกอีกพันธุ์ไปแล้ว
‪ฉันฟาดโจทย์ฟรีสไตล์จนฉายแวว ‪ขอโจทย์อีกสักคำ
‪แผ่นดินไหว
‪พ่อหนุ่มจะปั่นหัวฉันด้วยโจทย์แผ่นดินไหว
‪ฉันว่ามันตลกจนไม่รู้จะขำตอนไหน
‪ฉันพบเส้นทางใหม่
‪คุณไม่รู้ว่าฉันแร็ปได้เท่าไหร่
‪สิ่งเดียวที่สมองในนี้ไม่ถนัด...
‪ก็คณิตไง
‪ยาฆ่าเชื้อ
‪ฉันคงขอยาแก้โรคจิต เพราะสติจะไม่เหลือ
‪โนลาสร้างฉัน ฉันไหลลื่นเหมือนล่าเหยื่อ
‪ฉันไปมาทั่วเมือง ถึงในใจจะอึดอัดทุกเมื่อ
‪ฉันเก็บกดไว้ ‪เพราะหมาผิดชอบเห่าให้คนเชื่อ
‪แม่ภูมิใจที่สุด ‪และฉันรู้ว่าเราไม่ตายเป็นเบือ
‪ถ้าน้ำท่วมเรารอด ‪ภัยแล้งก็ผ่านสบายเหลือเฟือ
‪ฉันอาจยังเด็ก แต่ฉันไม่จมน้ำให้ช่วยเหลือ
‪สักวันฉันจะว่ายกองแบงก์ดอลลาร์ ‪นับเงินกองเท่าเรือ
‪เธอจัดเต็มเลยนะ
‪ดีเลย
‪เธอเก่ง เก่งมาก
‪นั่นแหละพลังของเธอ
‪ใช้สิ่งนั้น ฉวยโอกาสจากสิ่งนั้น
‪ใช้พลังของเธอโค่นระบบซะ
‪โอเค
‪นี่อะไร
‪คุณต้องกินสี่เม็ด
‪นี่มันยาสำหรับหมา
‪ใช่ คุณเป็นหมาตัวใหญ่
‪(อุปกรณ์ โทรศัพท์ไอรีน)
‪จะไปไหนอีกล่ะ
‪- จำคนในรูปได้ไหม ‪- ได้
‪ฉันต้องตามหามัน
‪มันพรากบางสิ่งไปจากฉัน ฉันต้องชิงคืน
‪บางสิ่งหรือบางคน
‪- เรายังไม่หมดธุระ ‪- เอามา...
‪ฟังนะ เธออย่าเสี่ยงเลย
‪ฉันนำทางให้คุณได้ คุณมีแต่จะไปตามหน้าจอบอก
‪ฉันพาไปเองได้
‪ขอหมื่นนึง
‪ฉันจะจ่ายเธอหมื่นนึงทำไม
‪ค่ารักษา ช่วยให้คุณไม่ตาย ค่าลักพาตัว
‪เอากุญแจมา
‪ฉันว่าฉันช่วยคุณมาเยอะนะ
‪ก็ได้
‪- สองพัน ‪- ห้าพัน
‪นี่ลูกสาวคุณสินะ เทรซีย์
‪ใช่
‪หน้าเหมือนคุณเลย
‪คิดว่าผู้ชายไว้หนวดจับเธอไปเหรอ
‪เคยได้ยินชื่อเทลิโอสไหม
‪ไม่
‪มันคืออะไร
‪ผู้รับเหมาป้องกันประเทศ
‪เป็นกลุ่มนักถอดรหัสในสมัยก่อน
‪เอาทหารหน่วยเรนเจอร์มา จับมารวมกันในห้อง
‪เอาสารกัมมันตรังสีไปปล่อย
‪ดัดแปลงพันธุกรรม
‪พยายามเปลี่ยนเราให้เป็นซูเปอร์ฮีโร่
‪เขาจะอยากสร้างซูเปอร์ฮีโร่ไปทำไม
‪ไม่อยากสร้างหรอก ไม่เชิง
‪เพราะในโลกจริง พลังมันก็ไปรวมกันอยู่ที่เดียว
‪ไปอยู่กับคนที่มีอยู่แล้ว
‪โอเค พลังของคุณคืออะไร
‪ฉันรู้ว่าคุณเคยกินยา
‪ฉันเคยลองครั้งนึง
‪ฉันเกือบตาย คนเจ็บเยอะเลย
‪ฉันเลยบอกว่าจะไม่ลองยานั่นอีก
‪ไม่กี่ปีต่อมา
‪เทรซีย์ก็เกิด
‪ฉันรู้ว่าลูกฉันแตกต่าง
‪ตอนเด็กๆ เทรซีย์ไม่เคยป่วยเลย
‪พอยิ่งโต เทรซีย์ก็ยิ่งแข็งแกร่ง
‪ลูกฉันมีอาการของ...
‪ยาพาวเวอร์
‪แต่ไม่เคยกินยาเลยสักเม็ด
‪ผิดปกติในครรภ์จากแอลกอฮอล์
‪ถ้าในระบบร่างกายมีสารพิษเยอะ
‪มันอาจจะส่งต่อไปถึงลูกได้
‪โอเค เธออึดนะ แต่ฉลาดด้วยเหรอ
‪เอาเถอะ พอเทลิโอสรู้เรื่องเทรซีย์
‪พวกมันก็อยากจับไปทดลองเหมือนที่ทำกับฉัน
‪นั่นแหละจุดเริ่มต้น
‪เสียใจด้วยนะ
‪คุณโอเคไหม
‪คาดเข็มขัดซะ
‪- ฉันคาดแล้ว ‪- ไม่ ลูกยังไม่ได้คาด
‪มีคนตามเรามา
‪ไม่มีใครตามเรามานะ
‪เกาะไว้แน่นๆ
‪- ก้มหัวไว้ ‪- โอเค
‪เสียงนี้ ทำตามที่พ่อบอกนะ
‪พ่อ ระวัง
‪พ่อ
‪เทรซ ไม่นะ
‪เทรซีย์
‪พ่อ
‪เทรซีย์
‪นี่
‪อาร์ต
‪คุณโอเคไหม
‪(เซนต์ส สู้ๆ)
‪ที่นี่แหละ
‪ที่นี่เอง
‪นั่นไงหมอนั่น
‪มีแผนยังไงอีกล่ะ
‪ที่รัก มานี่
‪- แป๊บนึงสิ ‪- มาเร็วๆ
‪รู้ไหม บางครั้ง แผนก็เดินมาหาเราเอง
‪นั่นแหละที่ฉันพยายามจะทำ...
‪ขอโทษนะ ไอ้หนุ่ม นายมีไฟแช็กไหม
‪- ระวังหน่อย ‪- น้ำใจหน่อยสิ
‪ต้องทำตัวแบบนั้นด้วยเหรอ
‪นายโอเคกับแฟนไหมน่ะ เธอสวยนะ
‪ค่าลักพาตัว
‪เห็นอะไรบ้าง
‪ฉันเห็นเสื้อผ้าหรูๆ
‪ผู้ชายหยิ่ง
‪- ผู้ชายหยิ่งมีปืน ‪- มีปืน
‪พวกนั้นคงไม่ได้ไปขึ้นเช็คใช่ไหม
‪ไม่หรอก
‪รู้แค่นี้ก็พอแล้ว
‪นี่ๆ
‪- อะไร ‪- ทำอะไรน่ะ
‪ฉันนึกว่าเราเป็นแบทแมนกับโรบิน
‪เราไม่ใช่แบทแมนกับโรบิน ‪นั่นมันหนัง นี่เรื่องจริง
‪ฉันเปื้อนเลือดคุณมาแล้วนะ
‪- เราจะลุยด้วยกัน ‪- ฟังนะ
‪เธอรอที่นี่จนกว่าฉันจะกลับมา ตกลงนะ
‪ขอบใจ
‪(เพย์เดย์ บริการเบิกเงินสด)
‪ไง
‪ให้ตายสิ ดีใจที่ได้มา
‪ผมอยู่ในรายชื่อ
‪- อ้าว ว่าไงพวก ‪- มีอะไรให้ช่วยไหม
‪นิโก้
‪- เพื่อน ฟังนะ ‪- ฉันเอง
‪นายคือนิโก้ใช่ไหม
‪ฉันไม่ใช่นิโก้ นี่ปาร์ตี้ส่วนตัว
‪ไม่ นายมาผิดที่แล้ว
‪ไม่ ฉันรู้ว่าที่นี่แน่
‪นายไม่อยู่ในรายชื่อ ‪นี่ปาร์ตี้ส่วนตัว นายต้องกลับไปซะ
‪(เทลิโอส)
‪นั่นไงชื่อฉัน
‪ขอต้อนรับสู่โปรเจกต์พาวเวอร์
‪หลายเดือนมานี้ เราไปตามเมืองต่างๆ
‪เรียกว่าการวิจัยทางคลินิกแล้วกัน
‪รอยเท้าของเรามันเล็ก
‪แล้วเราก็ย้ายที่เร็ว ‪เพื่อเลี่ยงการกำกับดูแลที่ไม่ต้องการ
‪เป้าหมายของเราก็ง่ายๆ
‪วิวัฒนาการขั้นต่อไปของสปีชีส์มนุษย์
‪คุณจะเข้ามามีส่วนตรงนี้
‪ด้วยทุนของคุณ เทลิโอสอาจกลายเป็น ‪บริษัทที่มีอำนาจที่สุดในโลก
‪แล้วคุณจะได้อะไร
‪มันอยู่ในหัวข้ออยู่แล้ว
‪พลัง
‪พลังที่จะทำให้วงการเท่าเทียม
‪หรือถ้าคุณอยากทำลายให้สิ้นซาก ก็ทำได้
‪พลังที่จะสร้างความโกลาหล
‪พลังที่จะเปลี่ยนแปลงความเป็นจริง
‪สักวัน คุณจะไม่ต้องใช้ยาสักเม็ด
‪พูดจาสวยหรูนะ
‪เจาะจงหน่อยสิ
‪ได้ครับ
‪ผมจะเล่าเรื่องจิ้งจกน้อย เพื่อนผมให้
‪หมอที่เย็บแผลตัวเองได้ ‪หรือแม้แต่งอกอวัยวะที่เสียไป
‪มือ เท้า ตา โครงสร้างที่ซับซ้อนเกินเข้าใจ
‪หมึกยักษ์ซ่อนตัวเนียนไปกับพื้นทะเลได้
‪กบวูล์ฟเวอรีนหักกระดูกตัวเองมาใช้เป็นอาวุธ
‪พวกมันมองเห็นในที่มืด เคลื่อนกระดูกตัวเอง
‪เปลี่ยนน้ำให้เป็นพลาสมา
‪พวกมันต่อย รัดคอ ปรับอุณหภูมิร่างกาย
‪วิวัฒนาการทำให้สัตว์มีความสามารถนับไม่ถ้วน ‪ที่มนุษย์ทำได้แค่ฝัน
‪พลังมหาศาลเลยครับ
‪ศักยภาพทางพันธุกรรมที่ซ่อนอยู่ในดีเอ็นเอ
‪รอให้ถูกปลดปล่อยออกมา
‪ด้วยการลงทุนของคุณ
‪สักวัน จะมียาที่ออกฤทธิ์ถาวร
‪เลิกฝัน
‪เริ่มลงมือทำ
‪ค้นหาพลังของคุณ
‪ปัจจัยการตายล่ะ
‪ครับผม
‪ผลอาจจะไม่แน่นอน
‪แต่ระหว่างพยายามสร้างสารประกอบ ‪ที่ควบคุมได้โดยสมบูรณ์แบบ
‪เราก็มีแทงก์นี้
‪นี่ แฟรงค์
‪- มาทำอะไรที่นี่ ‪- มาตามหาเธอไง แม่เธอเป็นห่วงแทบแย่
‪- แม่ปลอดภัยไหม ‪- ใช่ ปลอดภัยดี
‪เขาอยู่ไหน
‪ฉันไม่รู้
‪ฟังนะ อย่ามาโกหกฉันตอนนี้
‪- ฉันเปล่า ‪- เธอปกป้องเขาเหรอ
‪- ไม่ ‪- เธอปกป้องเขาทำไม
‪นี่คนเลวนะ
‪ทำไมเขาเป็นคนเลว ‪เพราะเคยทำเรื่องเลวๆ เหรอ
‪แล้วคุณล่ะ คุณก็ทำเรื่องเลวๆ
‪เธอเกือบพูดถูกแล้ว แต่เรื่องเลวๆ ที่ฉันทำ...
‪เขาแค่ตามหาลูกสาว
‪ทุกอย่างที่เขาทำก็เพื่อตามหาเธอ
‪- ฟังดูเหมือนคนเลวไหมล่ะ ‪- เขาบอกเธอแบบนั้นเหรอ
‪ฉันรู้มาอย่างนั้น
‪ฟังนะ ฉันเสียใจด้วยที่เธอคิดถึงพ่อ
‪- แต่เขากุเรื่อง ‪- อย่าทำแบบนี้กับฉัน
‪เขาไม่ได้มาตามหาลูกสาว เขากำลังจะตั้งธุรกิจ
‪- คิดว่าเขาเป็นแหล่งยาพาวเวอร์เหรอ ‪- ใช่
‪เขาไม่ใช่ เขาพยายามหยุดมันต่างหาก
‪โอเค ถ้านั่นเรื่องจริง ซึ่งฉันไม่คิดว่าจริงหรอก
‪แต่ถ้าจริง เขาก็ควรจะช่วยฉัน
‪ถ้ามันไม่จริง เขาก็โกหกเธอ ‪แล้วเขาก็เป็นคนอันตราย
‪ฉันต้องจับตัวเขา ‪จะยังไงซะ เธอก็ควรบอกฉันว่าเขาอยู่ไหน
‪ทุกท่านครับ นี่คือช่วงเวลาที่คุณเดินทางมาดู
‪- จะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ‪- ไม่ต้องห่วง
‪แทงก์นี้ปลอดภัยหายห่วง
‪ที่ซีไอเอก็มีแบบนี้
‪บิดแล้วมันจะเริ่มทำงาน
‪ใช่
‪ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ ครับ
‪คุณกำลังจะได้เห็นพลังที่หาได้ยากมากๆ
‪การควบคุมอุณหภูมิ
‪งานนี้อาจจะแรงหน่อย
‪มาทำให้เธอสบายกันก่อน
‪เรียบร้อย
‪เด็กใหม่เหรอ
‪ไม่ ฉันเคยมา
‪มีคนในรายชื่อที่ฉันว่าไม่น่ามี
‪เช่นใคร
‪คิดว่าไงครับ
‪อลังการเลยล่ะ
‪ใช่
‪เหมือน "โฟรเซน" เลย
‪นี่แค่เศษเสี้ยว ยังมีดีกว่านี้
‪ดีกว่านี้เยอะ
‪เธอกำลังสนุกเลย
‪เดอร์ตี้มาร์ตินี่
‪- นายคือหมอนั่น ‪- เราจะทำแบบนี้
‪นายเดินไปทางซ้ายสองก้าว มองฉัน
‪นายจะเดินออกจากลิฟต์ แล้วฉันจะตามไป
‪ขอร้อง ฉันกำลังจะขายได้แสนเม็ด
‪- ให้ฉันขายให้เสร็จก่อน ‪- เราไม่มีเวลาหรอก
‪- หมอบลง ‪- อย่าเข้ามานะ ทำตามที่เขาบอก
‪บอกให้มันวางปืน บอกซะ
‪ทำตามที่เขาบอก
‪วางปืนลงซะ
‪ถ้าไม่วาง ฉันเป่าหมอนี่กระจุยแน่
‪แกเอาตัวเขาไปเถอะ เราจะเอายาไปเลย
‪ก็ได้ เอายาไป
‪เราตกลงกันได้
‪นี่ วางกระเป๋าลงเดี๋ยวนี้
‪อย่าเข้ามานะ
‪ไม่มีใครอยากตาย
‪วางปืนลงซะ
‪มาคุยกัน
‪ตกลงไหม
‪มาคุยกัน
‪ใช่ นั่นแหละดี
‪ไม่
‪(คำเตือน ขาดการเชื่อมต่อ)
‪พาฉันออกไปๆ
‪พาฉันออกไปที
‪ช่วยด้วย
‪อยู่ไหน ลูกสาวฉันอยู่ไหน
‪- มาคุยกัน ‪- ได้
‪ทุกอย่างที่นายต้องการ ยา เงิน ทุกอย่าง
‪ฉันไม่ต้องการยา
‪นี่ใคร ฉันจะไปหาได้ที่ไหน
‪- ฉันไม่รู้ ‪- แกไม่รู้เหรอ
‪แค่... ขอร้องล่ะ ไม่ต้องทำแบบนี้หรอก
‪แกรู้แล้วใช่ไหม
‪เจเนซิสๆ
‪เจเนซิสคืออะไรวะ
‪ธุรกิจทั้งหมดอยู่บนเรือชื่อเจเนซิส
‪ลูกฉันอยู่ที่นั่นไหม
‪เธออยู่บนเรือไหม บอกมาว่าลูกฉันอยู่ไหน
‪- นี่ตำรวจ วางอาวุธซะ ‪- พระเจ้า
‪- ช่วยด้วย ‪- หุบปาก
‪- วางปืนลงเดี๋ยวนี้ ‪- ไม่ได้หรอก สารวัตร
‪ฉันไม่ได้ขอ
‪เอาล่ะ วางปืน ยกมือ ‪หัวหน้า นายคุมได้ทุกอย่าง
‪- แต่รู้ไว้ว่าฉันมีปัญหานิดหน่อย ‪- ฉันไม่สน
‪ฉันเข้าใจว่านายไม่สน แต่ฉันต้องสน
‪ฉันแค่บอกให้รู้ว่าฉันยอมร่วมมือ โอเคนะ
‪นายมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด ‪ทุกอย่างที่นายพูดสามารถใช้...
‪- เดี๋ยวๆ ‪- อะไรอีกล่ะ
‪โรบินๆ
‪โรบินฝากอะไรมาบอก
‪เธอบอกว่าทุกวินาทีมีการตัดสินใจที่มองไม่เห็น
‪เธอเล่าเรื่องหนูหาระเบิดกับแผ่นดินไหว
‪มันยาวมาก เรื่องการตัดสินใจนี่แหละ
‪แต่ตอนท้าย เธอบอกว่า "คิดว่าโกหกไหม"
‪(วัตถุไวไฟ)
‪- เธอมาทำบ้าอะไร ‪- ฉันเป็นห่วง
‪ให้ตายสิ นั่นบิ๊กกี้เหรอ
‪ไปซะ พาเธอหนีไป
‪- เธอโอเคไหม ‪- ไม่เลย
‪พระเจ้าช่วย
‪นายถูกจับแล้ว
‪- ไม่เอาน่า แฟรงค์ เราต้องช่วยเขา ‪- เธอช่วยเขาแล้ว
‪เธอพาเขามาที่นี่ เธอไม่ได้ดูอะไรเลยเหรอ
‪เขาหลอกใช้เธอ
‪แล้วคุณไม่หลอกเหรอ
‪อย่างน้อยเขาก็บอกตรงๆ
‪ไม่เอาน่า อาร์ต บอกไปอย่างที่คุณบอกฉันสิ
‪กลับบ้านไปซะ
‪- ไม่ ไม่เอาน่า ขอร้อง คุณยอมแพ้ไม่ได้ ‪- ฉันบอกให้...
‪- กลับบ้าน ‪- คุณยอมแพ้ไม่ได้นะ
‪ฉันหน้าเหมือนพ่อเธอรึไง
‪ไม่เป็นไรหรอก ตกลงนะ
‪แฟรงค์
‪- ชั้นใต้ดิน ‪- คุณต้องช่วยเขา
‪เขาไม่มีวันหาลูกสาวเจอถ้าคุณจับเขา
‪พวกคุณมันปอดแหกทั้งคู่
‪แฟรงค์
‪นี่คือระบบฝากข้อความของผู้กองเครน
‪แห่งกรมตำรวจนิวออร์ลีนส์ กรุณาฝากข้อ...
‪ผู้กอง ผมจับเขาได้แล้ว ผมกำลังพาเขาไป
‪โทรกลับด้วย
‪นายกำลังทำพลาดครั้งใหญ่
‪ขอเดานะ นายเป็นพวกพ่อค้าน้ำดีใช่ไหม
‪นายพยายามช่วยโลก
‪พวกมันจับลูกฉันไป
‪ลูกคือโลกทั้งใบของฉัน
‪ฟังนะ ยังไม่สายที่นายจะถอนตัว
‪ไม่รู้สิ เพื่อน
‪นายโดนใส่กุญแจมือนะ ส่วนฉันขับรถอยู่
‪ฉันเข้าใจอะไรผิดเหรอ
‪ที่นายเข้าใจผิดคือ
‪ในอีก 30 วินาที ผู้กองจะโทรหานาย
‪แล้วบอกให้พาฉันไปที่อื่น ไม่ใช่โรงพัก
‪แต่เราจะไปไม่ถึงที่นั่น
‪อ้อเหรอ ทำไมล่ะ
‪คิดสิว่านายเห็นอะไรมา
‪การทดลองในนิวออร์ลีนส์
‪ทำไมล่ะ
‪ตำรวจท้องถิ่นรับสินบนไง
‪ทำไมล่ะ
‪ผู้กองของนายส่งตำรวจมาคนเดียว
‪เพื่อจับคนอันตรายที่สุดในเมือง ทำไมล่ะ
‪(ไม่ต้องมา รอที่เดิม)
‪(ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน)
‪เพราะเขารับคำสั่งจากคนอื่นไง
‪ฉันบอกนายได้ด้วยว่ารถแวนคันนั้น
‪ไม่ได้ไปส่งหนังสือพิมพ์
‪เรื่องมันจะเป็นแบบนี้
‪พวกมันจะฆ่านาย แล้วพาตัวฉันไป
‪ฉันโอเคกับอย่างที่สองนะ
‪ถ้ามันทำให้ฉันได้เจอลูกเร็วขึ้น
‪- พวกมันมาทำอะไร ‪- ทดลองภาคสนาม
‪ถ้าทำให้ยาเสถียรได้ ‪พวกมันจะเริ่มผลิตจำนวนมาก
‪เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่จะเริ่มเกิดไปทั่วทุกที่
‪แล้วไง ลูกนายเกี่ยวอะไรด้วย
‪คิดว่าพวกมันเอาสูตรมาจากไหนล่ะ
‪นายต้องการอะไรบ้าง
‪นี่ไม่ใช่ศึกของนาย
‪ที่นี่เมืองของฉัน
‪พวกมันคิดว่าจะทดลองยากับคนนิวออร์ลีนส์
‪แล้วไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครต่อต้านเหรอ
‪ก็ให้พวกมันลองดู นายต้องการอะไรบ้าง
‪ยังพกยาติดตัวไว้ไหม
‪ตำรวจหายไปไหน
‪พาผู้พันไปดาดฟ้าเอ
‪ให้พนักงานและสินค้าขึ้นเรือด่วนที่สุด
‪เจเนซิสจะออกเรือคืนนี้
‪เธอมาทำบ้าอะไรที่นี่ ฉันบอกแล้ว...
‪ตกใจหมด ฉันเกือบหัวใจวายแน่ะ
‪- ไอ้พวกนี้มีปืน ‪- อย่ามาสั่งฉัน
‪- คุณไม่ใช่พ่อฉัน ‪- เราจะไม่คุยเรื่องนี้
‪มานี่
‪- มันจับอาร์ตไป ‪- เออ ฉันรู้
‪ยอมให้เขาโดนจับไปเหรอ
‪ไม่ นั่นแผนเขาเอง
‪เป็นวิธีเดียวที่เขาจะเข้าถึงตัวลูกได้
‪- ฉันต้องบุกตามเขาไป ‪- เราจะทำยังไงล่ะ
‪เธออยากช่วยใช่ไหม
‪รอที่นี่ซะ
‪เอานี่ใส่หู แล้วบอกฉันว่ามีอะไรเข้าออก
‪เอาไป
‪เธอดูลาดเลา
‪งานสำคัญนะ
‪ทดสอบ
‪ได้ยินแล้ว
‪มีคนคุ้มกันถือปืนหลายคนอยู่หน้าคุณ
‪ใช่ ขอบใจ
‪ฉันว่าคุณน่าจะทำท่าคลินต์ อีสต์วุด
‪ฉันไม่ทำท่าคลินต์ อีสต์วุดหรอก
‪เป็นไงบ้าง
‪- ฉันมีประชุมข้างบน ‪- รอนี่เลย
‪โอเค
‪รู้จักฉันใช่ไหม ฉันเป็นตำรวจตรวจท่าเรือ
‪รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่สน
‪รู้จักมาสเตอร์ของท่าเรือไหม นั่นเจ้านายฉัน
‪ถ้าเจ้านายของนาย ‪ไม่จ่ายหมื่นดอลลาร์ให้เจ้านายฉัน
‪เรือนี้ก็ไปไหนไม่ได้
‪ถ้างั้นเรือก็คงไม่ได้ไปไหน
‪เขาไม่เชื่อ แฟรงค์
‪ฉันว่าคุณต้องทำท่าคลินต์ อีสต์วุดแล้วล่ะ
‪ทำสิ
‪เอาหน่อย เหมือนที่ซ้อมมาหน้ากระจก
‪งั้นนายคงต้องถามตัวเองอย่างนึง
‪"ฉันจะเป็นคนที่ตัดสินใจพลาด
‪ส่งคนทวงเงินกลับไปมือเปล่า
‪แล้วให้เจ้านายลุกจากเตียง
‪มากระหน่ำไฟนรกใส่คนที่เป็นต้นเหตุ"
‪หรือ "ฉันจะเป็นคนที่ตัดสินใจถูก
‪แล้วหลีกไปให้พ้นทางซะ
‪ทุกคนจะได้กลับบ้านไปดูไฮไลต์ทีมเซนต์ส"
‪เยี่ยม แฟรงค์
‪จะเลือกทางไหนล่ะ
‪ไอ้เบื๊อก
‪ฉันเหรอไอ้เบื๊อก
‪อ้อ ฉันพูดไม่ชัดเหรอ
‪รอที่นี่นะ
‪ฉันบอกแล้ว
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ
‪เทรซีย์อยู่ไหน
‪ฉันมาเพื่อเทรซีย์เท่านั้น
‪เธอปลอดภัย
‪ตามฉันมา
‪นี่ ฉันได้คำตอบให้นายแล้ว
‪ขอบใจมากนะ
‪ลากมันออกไป
‪ฉันรู้ว่าคุณคิดว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันผิด
‪แต่รู้จักชื่อเฮนเรียตต้า แลคส์ใช่ไหม
‪เฮนเรียตต้า แลคส์เข้าโรงพยาบาลเมื่อปี 1951
‪เพื่อผ่าตัดเนื้องอกที่ปากมดลูก
‪แต่หมอไม่ได้ผ่าไปแค่เนื้องอก
‪หมอเอาเซลล์ที่ยังแข็งแรงดีออกไปด้วย
‪แฟรงค์ เดี๋ยวนะ ได้ยินไหม
‪แฟรงค์
‪ไง พวก
‪เซลล์เหล่านั้นที่ถูกขโมยไปโดยที่เธอไม่ยินยอม
‪กลายเป็นเสาหลัก ‪ของความก้าวหน้าทางการแพทย์เกือบทุกอย่าง
‪ในรอบร้อยปีมานี้
‪เพราะมีคนมองผู้หญิงคนนั้น
‪แล้วเห็นศักยภาพที่แท้จริง
‪ผลแล็บของเทรซีย์น่าทึ่งมาก
‪เราอาจจะได้พลังถาวร ‪วิวัฒนาการขั้นต่อไปของมนุษย์
‪ความก้าวหน้าครั้งใหญ่ของมนุษย์เรา ‪ทุกอย่างเริ่มในความมืด ผู้พัน
‪ผู้บุกเบิกต้องเป็นคนเบิกทาง
‪นั่นแหละประเด็น ด็อค
‪เธอไม่ใช่ผู้บุกเบิก
‪เธอเป็นแม่ค้ายา
‪เธอเอาโครงงานวิทย์ของเธอ
‪พับเก็บไปเสียบตู...
‪จับเขา พาตัวออกไป
‪พาไปชั้นล่าง
‪เก็บพันธุกรรมที่เก็บได้มา ที่เหลือทิ้งไปซะ
‪แฟรงค์
‪ไม่ เธอต้องดูลาดเลาสิ
‪คุณถูกยิง
‪ใช่ ฉันรู้
‪คุณกันกระสุนได้เหรอ
‪เท่ใช่ไหมล่ะ
‪อัลฟาห้าเรียกฝ่ายปฏิบัติการ
‪เปิดประตู 26
‪เวร
‪- ประตู ‪- เปิดประตู 26
‪ประตู
‪ประตู 26
‪สวยมาก
‪พวกมันพาเขาลงชั้นล่าง
‪ใต้ท้องเรือชั้นสอง
‪โอเค เห็นนี่ไหม
‪จุดตรวจทุกจุดมีประตูนิรภัย
‪ถ้าฉันกดสองปุ่มนี้ เรือทั้งลำจะปิดตาย
‪เหมือนเรือนจำเขตเลย
‪เธอเปิดปิดประตูจากตรงนี้ได้ใช่ไหม
‪คิดว่าได้นะ
‪- ทำไม ‪- อยู่นี่นะ
‪- คุณจะไปไหน ‪- ฉันจะตามอาร์ตไป
‪ถ้ามีปัญหา หนีเลยนะ
‪เจอกันที่หน้าเรือ
‪ถ้าฉันไปได้ ฉันจะไป ‪ถ้าฉันไปไม่ได้ หนีไปซะ
‪แต่มีคนคุ้มกันเป็นพันคนเลยนะ
‪แต่เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันน่ะสุดยอด
‪งั้นก็ไปทำเรื่องสุดยอดซะ
‪งานนี้เสียงดังแน่
‪นี่ ผิดทาง
‪ฉันรู้
‪ไปตามวอลเลซมา
‪คุมตัวผู้พันได้ไหม
‪ผมเห็นเขาอยู่นะ
‪ไปหาฝ่ายปฏิบัติการ ‪ถามว่าทำไมสัญญาณเตือนดัง
‪ได้เลย
‪ได้ยินไหม โรบิน
‪ได้ยิน แล้วก็เห็น
‪ประตู 18
‪ขอบใจมาก
‪ฉันช่วยได้
‪เอาล่ะ ให้ไปไหนต่อ
‪มีอีกประตูอีกฝั่งทางซ้าย ลงบันไดไป
‪อัลฟาหนึ่งเรียกฝ่ายปฏิบัติการ
‪เปิดประตู 15
‪อัลฟาหนึ่งเรียกฝ่ายปฏิบัติการ
‪ประตู 15 เปิดซะ
‪แฟรงค์ เรามีปัญหาแล้ว
‪เปิดสิ
‪ไอ้ตัวใหญ่กำลังมาทางนี้
‪ทางไหน
‪ทางฉัน
‪- พาเราออกไปได้เร็วแค่ไหน ‪- อีก 15 นาทีจะออกเรือ
‪- จากท่าได้ครับ ‪- สิบนาทีพอ
‪ไปเลย
‪- ใกล้ถึงแล้ว ‪- ทางนี้ใช่ไหม
‪- ลงบันได ประตูสุดท้ายทางขวา ‪- รับทราบ
‪กำลังลงใต้ท้องเรือชั้นสอง
‪แฟรงค์ ฉันว่าฉันเจอเธอแล้ว
‪ไม่ได้ยินเลย โรบิน
‪แฟรงค์ ฉันรู้ว่าเธออยู่ไหน
‪สัญญาณขาด เธอบอกว่าเจออะไรนะ
‪- เจออะไรนะ ‪- เทรซีย์
‪- ว่าไงนะ ‪- ได้ยินไหม
‪โรบิน สัญญาณขาดแล้ว
‪เสียงมันหาย ฉันไม่ได้ยิน โรบิน
‪(เจเนซิส)
‪ห้องระบบความปลอดภัย ห้องเครื่อง
‪ห้องแล็บ
‪- ว่าไงนะ เจออะไรนะ ‪- ได้ยินไหม
‪แฟรงค์ ระวัง มีคนอยู่ข้างหลัง
‪แฟรงค์ ประตู
‪ต้อนมันไปประตู แฟรงค์
‪ได้ยินไหม
‪นั่นคือเสียงหน่วยยุทธวิธีที่เก่งที่สุดในโลก
‪กำลังยึดเรือของแก
‪แฟรงค์ ต่อยไข่หรืออะไรก็ได้
‪เอาหน่อย แฟรงค์ ถึงเวลาทำเรื่องสุดยอดแล้ว
‪เตรียมประตูไว้นะ
‪ปิดเลย
‪เวรเอ๊ย
‪วอลเลซ เกิดอะไรขึ้นข้างล่างน่ะ
‪รายงานด้วย
‪ห้องว่างเปล่า
‪ยัยนั่นหนีไปทางประตูฉุกเฉิน
‪มันอาจอยู่ไหนก็ได้
‪กลับไปเฝ้าผู้พันซะ
‪เราจะจบเรื่องนี้
‪ใครตามหาเด็กนั่นที
‪เราต้องไปแล้ว
‪นายไหวนะ
‪นาย มากับฉัน
‪เรือพร้อมแล้ว
‪งั้นก็ออกทะเลเลย
‪ขอถามอะไรหน่อย พ่อยักษ์
‪สัตว์ที่ทรงพลังที่สุดในโลกคืออะไร
‪หุบปาก
‪บางคนคิดว่าสิงโต เพราะมันตัวใหญ่
‪แต่จริงๆ คือ...
‪กุ้งมือปืน
‪ตัวเล็กๆ ดูไม่มีพิษภัย
‪แต่มันโจมตีเร็วมาก ‪จนทำให้น้ำรอบๆ ตัวระเหยได้
‪ร้อนกว่าพื้นผิวดวงอาทิตย์ถึง 8,000 องศา
‪คลื่นสั่นสะเทือน...
‪เลาะเนื้อจากกระดูกได้
‪แล้วพอทุกอย่างจบลง
‪เจ้ากุ้งก็จะนั่งอยู่ตรงนั้น แล้วกิน...
‪สิ่งที่ยังเหลือ
‪เออ แล้วไง
‪ก็...
‪เราได้พลังจากสัตว์ใช่ไหมล่ะ
‪ทายสิว่าฉันได้สัตว์อะไร
‪นายเลือกถูกแล้ว
‪นายฉลาด
‪นี่ ทำบ้าอะไรน่ะ
‪ออกไปให้พ้นจากที่นี่ซะ
‪บอกตรงๆ นะ
‪ฉันผิดหวังที่แกยอมให้จับโดยไม่สู้
‪เพื่อนฉันตายเพราะแกไปหลายคน
‪เข้ามาเลย
‪- อะไรตลกเหรอ ‪- อย่าขยับ
‪กว่าจะมาได้
‪เออ ยินดีช่วย
‪จะว่าไป ไอ้นั่นมันน่าแหวะ มาเถอะ
‪เทรซีย์ใช่ไหม
‪ฉันโรบิน
‪ฉันต้องพาเธอหนีไป
‪ฉันมากับพ่อเธอ
‪ฉันจะพาเธอไปหาพ่อ
‪เขามาที่นี่
‪จริงเหรอ
‪พ่อมาเหรอ
‪รู้อยู่แล้วว่าพ่อต้องมา
‪เอาล่ะ ฉันจะไปดูอีกห้อง
‪ไม่นะ
‪ขึ้นไปดาดฟ้าเรือเดี๋ยวนี้ ‪เป็นทางเดียวที่เธอจะลงจากเรือได้
‪ครับ หัวหน้า
‪หน่วยรักษาความปลอดภัยทุกคนเฝ้าระวังเต็มที่
‪ทรัพย์สินของเราหายไป ‪มีผู้บุกรุกหลายคน ค้นเรือให้ทั่ว
‪เราต้องไปต่อ
‪- นั่นเสียงโรบินใช่ไหม ‪- ใช่ เธออยู่ห้องควบคุม
‪ฉันว่าเธอรู้ว่าเทรซีย์อยู่ไหน
‪ประตู 16
‪โรบิน ประตู 16
‪เราต้องไปหน้าเรือ
‪- เทรซีย์ ‪- โรบิน
‪เธออยู่ไหน เทรซีย์ล่ะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันบอกว่าถ้ามีปัญหาอะไร ‪ให้มาเจอกันหน้าเรือ
‪เทรซีย์
‪หนูคิดถึงพ่อเหลือเกิน
‪อาร์ต
‪เราต้องไปแล้ว
‪ลูกโอเคไหม
‪ไปจากที่นี่กัน มาเร็ว
‪เราเหลือเวลาแค่ไหน
‪ไม่ถึงห้านาที
‪- ยังมียาอยู่ไหม ‪- ใช่ ยังเก็บเม็ดนั้นไว้
‪เก็บไว้ทำไม
‪ไพ่ตายสุดท้าย
‪ฉันจัดการเอง ไปซะ
‪พาเธอไปเรือชูชีพ
‪มาเร็ว
‪โรบินล่ะ
‪ฉันไม่รู้
‪เอาล่ะ เราจะไปแล้ว พร้อมไหม
‪อยู่กับฉันไว้นะ ไปๆ
‪มาเร็ว พ่อเธอกำลังตามมา
‪อย่ายิงเด็กนะ
‪มันติด
‪- ตอนนี้แหละ ‪- ตอนนี้นะ
‪เยี่ยม
‪เจอกันที่เรือชูชีพ
‪- โรบินอยู่ไหน ‪- นึกว่าอยู่กับนาย
‪ผู้พัน
‪หยุดนะ ผู้พัน
‪เห็นไหมว่าฉันจับใครได้
‪ปล่อยฉัน
‪ฉันอยากให้เทรซีย์ออกมาเดี๋ยวนี้
‪- เอายามา ‪- ใช้กับนายไม่ได้หรอก
‪- ต้องเป็นฉัน ‪- ไม่นะ พ่อรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันจะฆ่ายัยนี่ซะ อาร์เธอร์ เดี๋ยวนี้เลย
‪ต่อหน้าแกเลย
‪พ่อรักลูกมากกว่าทุกอย่างในโลก รู้ไหม
‪พ่อรักลูก แต่เราไม่มีทางทิ้งเธอได้
‪พวกแกออกมาจากเรือให้หมด เดี๋ยวนี้
‪ถ้ามีอะไรผิดพลาด
‪ออกเรือแล้วหนีไปซะ ตกลงนะ
‪ได้เลย
‪พ่อจะจบเรื่องนี้
‪อย่ายิง
‪พาเทรซีย์ออกมาเดี๋ยวนี้
‪เดี๋ยว
‪- โรบิน เธอไม่เป็นไรนะ ‪- ห้ามคุยกับเธอ
‪ฉันจะบอกอะไรให้ โรบิน
‪เธอทำได้ดีมาก
‪เธอช่วยชีวิตลูกฉันไว้
‪ทีนี้ฟังนะ ด็อค
‪เธอมีโอกาสครั้งเดียว
‪ถ้าเธอปล่อยเด็ก ฉันจะปล่อยเธอไป
‪นี่ไม่ใช่การเจรจา
‪ไม่
‪มันเป็นอย่างอื่น
‪ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪ตอบฉันมาสิ
‪คิดว่าโกหกไหม
‪ฆ่ามันซะ
‪นี่
‪นี่ ฟื้นสิ พ่อ
‪พ่อ ฟื้นสิ
‪พ่อ
‪พ่อคะ ฟื้นสิ
‪พ่อ
‪นั่นแหละ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ลุกขึ้น
‪ทุกคนพร้อมนะ
‪เทรซีย์ เธอรักษาแผลถูกยิงได้ไหม
‪อรุณสวัสดิ์ นิวออร์ลีนส์
‪ใครบอกว่าทีมเซนต์สของเราจะแพ้
‪เมื่อคืนที่ซูเปอร์โดมกระหึ่มมาก
‪ตามถนนยิ่งดังกระหึ่ม
‪ได้ข่าวเรื่องเหตุระเบิดสองครั้ง ‪หลังเกมเมื่อคืนไหม
‪ยามชายฝั่งบอกว่าไม่เจอวี่แววของเรือเลย
‪แล้วกรมตำรวจนิวออร์ลีนส์ก็ไม่มีอะไรจะพูด
‪นายจะเอาไงต่อ
‪ก่อนอื่น ฉันจะไปคุยกับผู้กองยาวๆ เลย
‪แล้วก็อาจจะหานักข่าวที่อยากทำข่าวใหญ่
‪ถ้านายแฉ ก็ย้อนกลับไม่ได้แล้วนะ
‪ใช่
‪ลองให้ไอ้เวรพวกนี้ ‪พยายามปกปิดวีรกรรมที่ทุกคนรู้ดูสิ
‪ขอถามอะไรหน่อยสิ
‪คิดว่ามันจบแล้วจริงเหรอ
‪สำหรับฉัน มันจบ
‪ไปกันได้แล้ว
‪นี่ เธอ
‪ไปที่รถฉัน
‪ไปดูฝาท้าย
‪จำที่ฉันบอกได้ไหม
‪ในตัวเธอมีสิ่งที่ยิ่งใหญ่ โรบิน
‪ใช้ซะ
‪นี่
‪- อะไรน่ะ ‪- ดูเหมือนอะไรล่ะ
‪แฟรงค์
‪ทำไมโทรศัพท์แม่ฉันอยู่กับคุณได้
‪เรื่องมันยาวน่ะ
‪ถามจริง
‪แฟรงค์
‪(ซุปมะเขือเทศ)
‪หนูรักแม่นะ
‪แม่ก็รักลูก
‪ให้ตายสิ ผมจะกระแทกหูคุณด้วยสิ่งนี้
‪นี่คือซิงเกิลแรก
‪จากเอ็มซีคนใหม่ โรบิน ไรลีย์ ฟีตเจอริ่งจิกะ
‪ฟังกันเลย
‪คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา