Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dzień dobry państwu.
Zachęcamy do skorzystania z funduszu majątkowego
w Victory & Falkland Property.
Jestem Viktor Steiner,
a to Gerry Falkland.
Wierzymy w bezpieczne inwestycje, ciągłość finansową
i zaufanie.
Razem zbudujemy drogę do waszej przyszłości.
Przejmijcie ster i ukształtujcie swoje życie.
Dzień dobry państwu.
Zachęcamy do skorzystania z funduszu majątkowego
w Victory & Falkland Property.
Jestem Viktor...
Wszystko, co robisz, Viktorze,
rób dobrze.
Bądź najlepszy.
Pracuj z pasją. To recepta na sukces.
Spróbujesz?
Świetnie.
POLICJA
Przejmijcie ster...
Wchodzimy!
Korupcja, pranie pieniędzy,
uchylanie się od podatków, oszustwa ubezpieczeniowe i kredytowe...
Zrobiłby to pan ponownie?
Zapewne tak.
Dlaczego tak się stało?
Czemu pan to zrobił?
Panie Steiner?
- Włożymy nową kartę. - Nagraliście ostatnią część? Jest ważna.
Oczywiście.
Na czym skończyliśmy?
Spakowałem ci garnitur.
Nigdy nie wiadomo.
Zaraz.
Weź, proszę.
Nie trzeba.
Dziękuję.
No więc...
Viktorze, pamiętaj,
uśmiechem zdobędziesz świat.
1200, bez wyposażenia.
Biorę. Gdzie mam podpisać?
Muszę zobaczyć pańską umowę o pracę. Na czas nieokreślony.
Już teraz.
TYGODNIK
Dobra robota.
- Za mało. - Podatki, stary.
Skarbówka.
Słuchaj.
Jeśli lubisz pieniądze, przyjdź jutro.
Dasz 38 euro i możesz spać w kontenerze.
- W życiu. - Wolisz na ulicy?
Znajdę coś.
Nie możemy już odroczyć opłaty skarbowej.
Robimy to jednorazowo.
Sezon malarski jeszcze się nie zaczął.
Proszę zapłacić podatek i znaleźć sobie pracę.
- To nie takie straszne. - Ale jaką?
Pani Liebholz,
widzę, że jest pani kobietą o wielkim sercu.
Dzieci dostrzegają prawdę.
Dziękuję, Viktorze.
- To miłe. - Ta kupka papierów...
jest zła, prawda?
Można to tak ująć.
Wystarczy, że weźmie pani akta taty...
i wsunie je na sam dół.
Nikt nie zauważy.
Dobrze.
Byłeś świetny. Naprawdę.
MIEJSKA TOALETA
RFN DOWÓD OSOBISTY
NAZWISKO DIGGLER
IMIĘ DIRK
UMOWA NA CZAS NIEOKREŚLONY
UMOWA O PRACĘ
„Appyourdate”, co?
„Dirk Diggler”?
Mashallah!
19 836 euro brutto.
Nieźle sobie radzisz.
Nie daj się złapać.
Dzięki.
Bez reszty.
- Hej, jestem Dirk. - Wagner.
Proszę za mną.
Pięknie.
3400, bez wyposażenia.
Gdzie podpisać?
Ma pan umowę na czas nieokreślony?
MIESIĘCZNA WYPŁATA BRUTTO: 19 836 EURO
Wszystko się zgadza.
- Czym się pan zajmuje? - Tworzę aplikacje randkowe.
Ach tak.
Jacqueline.
- Mam na imię Jaqueline. - Dirk.
A ten podpis?
- Już. - Tak.
No tak.
Tutaj, proszę.
Ruszaj się. Tylko nie wyrwij balustrady!
To tu nie pasuje. Weź to stąd.
Ingo, Nasko?
Mam coś dla was.
Za noc tutaj płacicie 38 euro.
Kto da mi 30, aby przespać się w apartamencie?
Podnieście ręce.
Mówiłem ci, że nie znają niemieckiego.
20 euro.
15.
Oto wasz obiecany apartament.
Zapraszam.
Jak długo to trwało?
Trzy tygodnie.
Byłeś świetny, Viktorze. Naprawdę.
Panie Steiner?
Nie możemy odroczyć zapłaty.
Pani Liebholz popełniła błąd. Tak się nie robi.
I to ja tu wydaję polecenia.
Proszę dokonać płatności do wyznaczonego terminu.
Tato?
Jesteśmy biedni?
W końcu będzie dobrze.
A nawet jeśli nie,
to jeszcze nie koniec.
- Tato. - Trzymasz się, Viktorze?
- Tak. - Co u ciebie? Gdzie mieszkasz?
Wynajmuję mieszkanie z dziwną parką.
- Artyści. - No tak.
Ściany są chociaż pomalowane?
Mamy tapetę z fakturą.
Miejscami podartą.
- Znalazłeś pracę? - Pewnie.
Najpierw pracowałem w kiosku.
A teraz w ksero.
Viktoria Steiner, słucham.
Halo?
Viktorze, to ty?
Viktorze?
Próbowałam się z tobą skontaktować. Czemu nie oddzwaniałeś?
Sąsiedzi musieli się pomylić. Ja nie słucham muzyki.
Nienawidzę jej. Najbardziej na świecie.
- Bez reszty. - Dzięki.
Okej.
Ej!
Przestańcie. Wystarczy!
Co tu się, do cholery, wyprawia?
To żaden blondyn. Który tak powiedział?
Ma jasnobrązowe przy dobrym świetle.
- Jasnobrązowe. - Ej, blondynek.
Policja! Co się dzieje?
Który to Dirk Diggler?
- To on. - Chodźcie.
Rusz się.
POLICJA
Dirk Diggler to gwiazdor porno, nie?
- Mój dawny bohater. - Mój też.
- Viktor. - Gerry.
- Ile zarabiasz na Bułgarach? - 4000.
- Miesięcznie? - Dziennie. Mam 10 mieszkań.
- Kiedy ci płacą? - Pod koniec tygodnia.
Ale nie tego. Jutro wracają do Bułgarii.
- Skąd wiesz? - Ja ich tu sprowadziłem.
Czemu tyle mu pan powiedział?
Polubiłem go.
Nie zna pani tego uczucia?
Nie w takim stopniu, by zwierzać się komuś z moich przestępstw.
Ja się pani zwierzam.
To prawda.
Czyli też mnie pan lubi?
Okaże się.
Spaghetti czy frytki?
Spaghetti z keczupem.
- Burdele? - Czasami.
Dzwoniłeś w tym tygodniu do mamy?
Wybieram wódkę.
- To niby pięć łyków? - Tak.
Część to sama ślina.
No i proszę.
Wyrolowałeś kiedyś kumpla?
Wódka.
Zdrówko, Gerry.
Zdrówko, Viktorze.
Już idę, spokojnie.
Jak się masz, stary?
Mam gości. To Memo i Maria.
A ścieżki już czekają.
Umiem ugościć przyjaciół.
Dobry towar.
Ja podziękuję.
Co to ma być? Myślałem, że się zabawimy.
Odpuść. Chce się kontrolować.
Za matkę mu robisz?
No, rozerwijmy się. O co chodzi?
Dawaj.
Pięknie.
Chodźcie, chłopaki. Ja stawiam. Napijmy się.
Śmiało. Vamos.
Mamy gości.
To Gerry i Viktor.
Wypijmy, zdrówko.
Za konkretną noc! Zaszalejmy!
Weź głęboki wdech.
Masz gumę.
Przestań się trząść.
KOSZYKÓWKA
Zdejmij buty.
Zwariowałeś? Tu są dzieci.
No i? To moje.
Puść.
- Dzień dobry. - Dobry.
Kolejne wygłupy?
Pozwól, że ci przedstawię...
- najpiękniejszą kobietę na świecie. - Cześć. Katja.
- Może się u nas zatrzymać na parę dni? - Jasne.
Pachniesz jak zadek, mój drogi.
- Też cię kocham. - Zapraszam.
To jest Julio, a to Cesar.
Otrzymał imię po najlepszym obrońcy Borussii Dortmund.
Przywitaj się.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
- Herbaty? - Poproszę.
- Pomoże na głowę. - Cudownie.
Wiesz, czemu Bułgarzy się do ciebie wprowadzili?
- Wyszło im taniej. - Bzdura.
Znalazłem im mieszkania po pięć euro. Jednak wybrali ciebie.
Dlaczego?
Bo jesteś niewiarygodnie przystojny.
- Robisz wrażenie. - Głupoty gadasz.
- Daj mi zegarek. - Ej.
Jest mój.
Przypatrz się. Jak wygląda?
Jak taki za 50 euro.
Pokaż rękę.
Od razu...
zamienia się w cudo warte 13 000.
Nikt tego nie podważy.
Co chcesz przez to powiedzieć?
Mogę zdobyć każdą rzecz
po tak niskiej cenie,
że jeśli ją sprzedasz,
staniemy się obrzydliwie bogaci.
Zajmijmy się nieruchomościami.
Ja je znajdę, a ty je opchniesz.
Wiem, że sobie poradzisz.
No nie wiem.
Nie jest tak źle.
Chodź ze mną.
Steiner. Adwokat dłużnika.
- Goni nas czas. Możemy przejść? - Proszę na koniec.
- Z szacunkiem do mojego prawnika. - Bo wyciągnę konsekwencje.
Dobra.
Parcela numer 232.
Kwota wyjściowa: 10 000 euro.
10 000. Inne oferty? 20 000. Ktoś jeszcze?
Sprzedane. Kwota wyjściowa: 10 000 euro.
Pozostałe oferty? 20 000.
Czy ktoś jeszcze? Sprzedane.
Kwota wyjściowa: 8 000 euro. Inne oferty?
Czy ktoś przebija?
Sprzedane.
Kwota wyjściowa: 35 000 euro.
Sprzedane. Koniec.
Sprzedane.
Kupione. Sprzedane.
Poszło. Kupione.
Przejdźmy do większych działek.
Parcela numer 5432. Kwota wyjściowa: 520 000 euro.
520 000. Pozostałe oferty?
570 000.
Co z tymi ludźmi?
Co jest?
No mówże. Co się dzieje?
Z powodu prac renowacyjnych
aukcja zostanie przeprowadzona na drugim piętrze, pokój 213.
Proszę za mną.
Powodzenia.
POLICJA SĄDOWA
Dzięki.
Udanych łowów.
Dzień dobry.
- Dobry. - Dzień dobry.
Parcela numer 3215.
Kwota wyjściowa: 8000 euro.
8000. Pozostałe oferty?
Nie, ja dziękuję.
Wystarczy milczeć. Dziękuję.
8000 po raz pierwszy,
po raz drugi
i po raz trzeci.
Działka numer 3215 została sprzedana.
Gratuluję.
Parcela numer 6543.
Kwota wyjściowa: 15 000 euro.
- Biorę. - Proszę podnieść rękę.
15 000. Inne oferty?
15 000 po raz pierwszy,
po raz drugi
i po raz trzeci.
- Działka 6543 została sprzedana. - Tak!
Parcela numer 87689.
- 20 mieszkań... - Starczy, chodźmy.
...350 000 euro.
Mamy to. Zbieramy się.
350 000.
Oszalałeś?
Uśmiechem zdobędziesz świat.
350 000 po raz pierwszy, po raz drugi
i po raz trzeci.
Działka numer 87689 została sprzedana.
- Skąd weźmiesz 350 000? - Od tego są banki.
- Jaki bank pożyczy nam taką kasę? - Żaden.
Nic nie rozumiem.
Mamy dziesięć dni roboczych na dokonanie wpłaty.
Sprzedamy mieszkania tym, których na nie stać.
Albo i nie. Mniejsza.
Naszym kupcom musi zostać udzielona hipoteka.
Potrzebujemy banku, który da im pożyczkę.
Oni przekażą nam kasę, a my wpłacimy ją do banku.
Tu zaczyna się twoja rola.
Znasz bank, który na to pójdzie?
BERLIN GLOBAL BANK KREDYTOWY
- Przepraszam, dokąd panowie idą? - Mamy spotkanie.
- Z kim? - Z osobą, do której idziemy.
Zatrzymać się!
- Cześć, Nicki. - Gerry.
- Znasz pani tych panów? - Owszem. Znam.
Zamknij, proszę, za sobą drzwi.
Proszę wybaczyć, mój błąd.
Nie gniewamy się. Dzięki.
Pani Kleber.
Dzień dobry. Nazywam się Viktor Steiner. Miło mi cię poznać.
Nicole Kleber.
No dobra. Wszystko załatwione?
Już ci mówiłam, że nie pomogę.
Nie zgrywaj przykładnej pracownicy.
Mam związane ręce.
Na trzecim roku sprzedałaś mi złą pracę domową. Musiałem powtarzać.
- I tak by cię nie puścili. - Ukradłaś mi rok życia.
- Nie możesz nam pomóc? - Zbyt mała kwota.
- Nie opłaca mi się. - A jaka byłaby dobra?
- Trzy, cztery miliony. - Patrzcie ją.
A wyprowadzałaś psy za piątaka.
- Da się zrobić. - Wam się uda?
Ma z nas bekę. Chodź, znam innych.
Oczywiście, że tak.
Twierdzisz, że znajdziecie ludzi,
którzy wezmą hipotekę na trzy, cztery miliony?
Na sześć.
Tyle są warte te nieruchomości?
Dwadzieścia mieszkań, 300 000 euro każde. Wychodzi sześć milionów.
Musisz dopilnować, aby dostali kredyty.
Jeśli ci się uda, wchodzę w to.
I tak się zaczęło.
Potrzebujesz kogoś z kasą albo dostępem do niej.
Kogoś, kto w ciebie wierzy.
To jak z zaworem. Ktoś musi go otworzyć.
Sam tego nie zrobisz.
Z pieniędzmi jest podobnie, gdy ktoś raz odkręci kurek.
Im masz ich więcej,
tym więcej dostaniesz.
Będą ciągle płynąć.
Przypominają lawinę.
Ludzie cię nimi obrzucają. Nie musisz za nic płacić.
Dostajesz za darmo garnitury, narkotyki. Zapraszają cię na imprezy.
Ale nie na początku.
Nie zrobię tego.
Sprzedaję ubezpieczenia, nie nieruchomości. Wiesz o tym, Gerry.
Zatrzymaj wizytówkę. Może częściej będziesz dzwonił.
Nic nie musiałbyś robić.
Otóż to. Wypłacalnych klientów kieruj pod ten adres.
Sobota, godzina 14,00.
50 osób, nie więcej.
Chcą zainwestować.
Sprzedaję rocznie 200 polis.
Co oznacza, że zarabiam 200 000 euro rocznie.
Nie zaryzykuję dla waszego debilnego pomysłu.
A po odliczeniu podatku?
Pięćdziesiąt tysięcy? I jeszcze czynsz.
No i ta dziwna sprzątaczka, Priscilla. Nic ci nie zostaje.
50 000 za mieszkanie.
- Kpisz sobie? - Przemyślcie to.
Panie Schütter.
Jak się pan miewa?
Naklepię mu, aż się zgodzi.
Co to za kumpel? Chce 1,5 miliona.
- Naprawdę mu dowalę. - Nie dostanie złamanego grosza.
Jestem na spotkaniu, odezwę się później.
Nie mogę się doczekać, tak. Dziękuję. Pa, pa.
Tak to się robi.
- No i jak kalkulacje? - Słabo.
- Dygacie się? - Chcesz od nas 1,5 miliona. Serio?
- Niech będzie jeden. - Nie.
- 500 000. Niżej nie zejdę. - Powiedz mu, Viktorze.
- Nie. - Ach tak?
Wykorzystacie moich klientów, by się wzbogacić, a ja nic nie dostanę?
250 000 i umowa stoi.
Chodź.
200 000. Moje ostatnie słowo.
- Czegoś nie łapiesz. - Czego?
Mój odbyt jest mniejszy niż twój.
O czym ty gadasz? Nigdy go nie widziałeś!
Głupi kutas.
UBEZPIECZENIA TARUN
- Robiłeś to kiedyś? - Nie. A ty?
- Też nie. - Super. Co może pójść nie tak?
Zamknij drzwi.
Co za debil.
- Skup się. Gdzie szafa kartotekowa? - Nie ma jej.
Pewnie ją zdygitalizował.
To kretyn, nie będzie miał hasła.
Cholera. Pomóż mi z tym, to twój kumpel.
12345.
Spróbuj „hasło”.
Hasło.
- Pokaż mi to. - Może gdzieś je zapisał.
Bayern Monachium?
Effenberg.
- Nie. - Kahn.
Jens Jeremies. Nie znasz go.
- Lizarazu. - Jak pisze się „Liza”?
Przez „z”.
Nie.
- Zobacz „Merkel”. - Próbowaliśmy już.
Kurde.
Ale z was półgłówki.
Gdy tylko was zobaczyłam, wiedziałam, że to schrzanicie.
Nicki, jeszcze nic straconego.
Machina ruszyła.
Nie możemy się wycofać.
To ja tu się nadstawiam, nie wy.
I co, panie „Da się zrobić”?
To nie koniec, mamy jeszcze czas.
Pieprzysz głupoty.
- Masz maila do Taruna? - Tak.
- No daj go. - Już.
Co nam to da?
Dobra, teraz cicho.
Często to robisz? Jak to wszystko opłacasz?
Spłacam w ratach, Gerry. Zamknij się.
PŁACZĄCE DZIECKO
Dzień dobry. Czy to biuro obsługi klienta?
Przepraszam, proszę powtórzyć. Dziecko płacze.
Cichutko.
Już dobrze, kochanie.
Mąż miał wypadek samochodowy.
Jest za granicą. Muszę mieć dostęp do jego maila,
aby przekazać informacje na temat jego ubezpieczenia zdrowotnego.
Nie wiem, czy to coś poważnego.
Jestem tym... tak przytłoczona.
Muszę wpisać hasło, ale go nie znam.
Tarun Kanashina.
Ja jestem Silke Kanashina.
Raczej mnie nie dodał, nie chciałam, by to robił.
Bardzo dziękuję.
Naprawdę. Niech Sziwa wysłucha twych modlitw.
Hasło to „Lothar”.
Wynocha. Chcę obejrzeć serial.
- Bajerantka z ciebie. - Dobra, zmykajcie.
Stworzyliśmy ulotkę i przesłaliśmy ją mailem.
Była świetna.
Nawet pani poszłaby oglądać mieszkanie.
- Wątpię w to. - Dlaczego?
Dziennikarze marnie zarabiają.
To było właśnie pierwsze zdanie.
„Myślisz, że nie stać cię, by kupić mieszkanie?
Zastanów się.
Kup je, a pieniądze odzyskaj z urzędu podatkowego”.
Coś pięknego.
Z daleka cuchnie szwindlem.
Równie dobrze mogłabym podać konto nigeryjskiemu księciu.
Sporo kłamaliśmy, ale fragment z urzędem to prawda.
To legalna procedura.
- Wygląda nieźle. - Może sami tu zamieszkamy.
Za bardzo na wschód.
Jesteśmy w czarnej dupie.
Zadzwoń do Baby Sultana.
Niby po co, geniuszu?
Wstawajcie, wałkonie. Jazda.
WÓDKA LAKIER
Gerry.
- No, wstawajcie. Ubierzcie się. - Rany.
Babo, idź sobie. Chcemy opchnąć to mieszkanie.
Gerry.
Dawaj no.
- Zapraszamy. - Proszę podejść.
Panie i panowie, witamy.
Proszę się rozejrzeć,
za parę godzin takie mieszkanie może być państwa.
Nie chcieli oglądać pozostałych mieszkań.
To nie miało znaczenia.
Widzieli już to, co chcieli zobaczyć.
Wtedy coś nam zaświtało w głowach,
a świat się zaróżowił.
Sprzedawaliście je po zawyżonych cenach,
a nabywcy płacili hipotekami otrzymanymi od Nicole Kleber.
Tak?
A co, jeśli ktoś nie mógł jej spłacić?
No to był skończony.
Mieszkania też nie sprzeda, bo nie jest nic warte.
Banki zawsze odzyskują swoje pieniądze.
Mieliśmy to gdzieś, nikogo nie zmuszaliśmy.
Wszystkich tych ludzi łączyła jedna cecha – chciwość.
Wszystkich?
Bez wyjątku? Nawet...
pana Rainharda?
Pamięta go pan?
Były wyjątki.
Wszystko w porządku?
Tak, tylko mam pytanie.
Robię to dla mojej wnuczki.
Miło.
Tak.
Chcę zapytać...
Tak, proszę.
To nie jest przekręt, prawda?
Nie.
Może pan spać spokojnie.
- Jak ma na imię pańska wnuczka? - Sarah.
Podjął pan dobrą decyzję, pojawiając się tu.
Będzie zachwycona.
Daje nam pan dobry przykład.
Mała Sarah później panu podziękuje.
Świetnie.
Miałem wyrzuty sumienia.
Nie mogłem nawet wypić kawy.
I miałem rozwolnienie.
Jak długo tak się pan czuł?
Aż wpłynęło sześć milionów euro.
Niespodzianka!
A ten? Kto to?
- Viktor. - Singiel?
Mniej gadania, więcej imprezowania.
Pożyczę go sobie.
Wystarczy tej gry wstępnej.
- Na razie, kochanie. - Pa, pa.
Też możemy iść.
Poznałem kogoś.
Innych też możesz poznać.
Ale nie dziś.
Jak się nazywa?
- Nicole. - Nicole.
Trochę sukowato. To nie wypali.
Klient to król. Patrz.
Panie Thiel, proszę posprzątać biurko. Przenosimy pana.
Znowu będzie pan pracował na dole.
Pani Kleber, proszę zabrać rzeczy.
Zajmie pani gabinet pana Thiela jako kierownik oddziału.
Proszę też...
zająć się panem Steinerem.
Pani Kleber będzie do pana usług całą dobę.
Dzień dobry, pani Kleber.
Dzień dobry, panie Steiner.
- Masz dziewczynę? - Nie.
Poukrywane dzieci?
Nie.
Przystojniejszego brata?
Uroczy jesteś.
Dam ci zielone światło.
Proszę wyobrazić sobie wszystkie rzeczy, które...
Wspaniały, czyż nie?
Co sądzisz?
Jest przepiękny.
Wiecie, czego brakuje?
Tu, w samym środku, powinna stać lwia głowa.
Marmurowa.
Wtedy będzie idealnie.
Dam wam znać, które posesje będą licytowane,
wybierzecie sobie coś,
a ja je przetrzymam.
Kto nas powiadomi?
- Ja. - Ile za to chcecie?
2000 od mieszkania?
Czy to za dużo?
Niech będzie 14 000. Wystarczy dla wszystkich. Zgoda?
Jest cudowny.
- Podoba ci się? - Tak.
Wiesz co? Weź go.
Koniecznie kup kolczyki do kompletu. Są piękne.
Dziękuję.
Witamy w Victory & Falkland Property.
Witamy!
Dom maklerski Schenkel and Frisch zatrudnia 51 osób,
23 z nich to brokerzy ubezpieczeniowi.
Ponadto mamy księgowość, informatyków, insp. ochrony danych, kadrę kierowniczą.
Jak dużą bazą klientów pani dysponuje?
Reprezentujemy 45 000 osób.
To wystarczy. Przejmujemy was.
A formalności?
- Prawnicy się tym zajmą. - Mam jedną sprawę.
Chciałbym coś zaśpiewać.
Każdy, kto się nie dołączy, wylatuje.
Och, jak radośnie
Och, jak beztrosko
Święta przynoszą łaskę bożą
I na całego!
Łaska ta promienieje
Chrystus zbawia świat
Nie słyszę was!
Witajcie, chrześcijanie
Witaj, świąteczna radosna chwilo!
I o to chodzi!
Viktor i Gerry postanowili kupić tę firmę.
Ich działania sprawią, że ten niewielki biznes
stanie się jedną z najszybciej rozwijających się firm w Niemczech.
A wy jesteście jego sercem.
Nie, mięśniami, które urzeczywistnią ich wizję.
Będziecie najlepszymi niemieckimi agentami nieruchomości.
Co ja gadam? Najlepszymi na świecie! Toast.
- Wasze zdrowie. - Zdrówko.
Czemu to ona przemawia?
Ty nie chciałeś, a ja jestem zbyt nawalony. To niby kto?
Kredyt pomostowy otrzymamy dzięki luksemburskiej spółce holdingowej.
Pompujemy go do nowej sp. z o.o., wypełniając tym samym lukę.
Potrafisz rolować.
Tylko nie wyroluj nas.
- Co ty gadasz? - Niech to powie. No.
Boże. Znowu jesteś zazdrosny?
Jak wtedy, gdy Thomas wolał bawić się ze mną niż z tobą.
- Miałam już piersi. - Może teraz jest tak samo.
Na głowę upadłeś? Ogarnij się.
Chcę to od niej usłyszeć.
Nie wyroluję was. Dobra?
- Widzisz? - Tak ciężko było to zrobić?
Wszystko jasne?
Wy przechowacie tylko pieniądze z podatków.
Przepraszam za Gerry'ego.
Zawsze taki był.
Nie znosi mądrzejszych od siebie kobiet.
Chcę, aby się udało.
Uda się.
O co chodzi?
Boję się, że wyjdzie klapa.
Nie wyjdzie. Obiecuję.
Ale jeśli mnie zdradzisz, dźgnę cię.
Zrobiłam tak pierwszemu chłopakowi, gdy miział się z inną.
Naprawdę?
Ty się tak nie zachowasz.
Kocham cię.
Do boju.
-Bonjour, panowie. -Bonjour.
Oto on.
Ile?
Serio?
- Biorę. - Znakomicie.
Wiedziałam, że ma pan wyborny gust.
Proszę zapakować.
Kocham jego uśmiech.
Nauczyłem go tego, jak był jeszcze mały i miał krzywe zęby.
- Twój tata ma poczucie humoru. - Mam je po nim.
- Muszę szybko przedzwonić. W porządku? - Nie ma sprawy.
Wypijemy sobie drinka albo dwa.
Brzmi fajnie.
Wiedziałem, że będzie pasował.
Idę.
Viktor...
Viktor!
Wmawia ci, że to od niego?
Prawda?
- Gdzie list? - Nie wiem.
- Gdzie masz list? - Ej!
W śmieciach.
Co się dzieje?
O co chodzi?
- Czytaj na głos. - Nie.
- Czytaj! - Nie.
- No czytaj! - Puszczaj!
Uspokój się albo wezwę policję.
Chcesz, by mnie zabrali?
Wyjdź.
Oddaj naszyjnik.
Żegnaj, Viktorze.
To prezent od taty.
Od godziny czekamy w restauracji, a ty mi mówisz,
że wezwiesz policję?
Mam gdzieś, że to od niego.
Nie tego zawsze chciałaś?
Proszę bardzo.
Nie odeszłam od niego, bo był biedny.
No to dlaczego?
- Nie układało się nam. - Właśnie.
A teraz idź.
Viki.
Myślisz, że pozwolę, by mnie kupiono jak dziwkę?
Po to dałeś mi naszyjnik?
Uważałeś, że tym sposobem wykupisz mnie od Manfreda?
Jesteś jak twój ojciec. Też sądził, że chodziło o pieniądze.
Ale tak nie było. Nigdy.
Twoja kawa.
WITAMY W WIEJSKIEJ KARCZMIE
Może weźmiemy szampana?
Któż to się pojawił!
Coś długa ta rozmowa.
Jedzenie już wystygło.
Tato, chcemy ci coś powiedzieć.
Słucham.
- Nicole... - Będziesz dziadkiem.
Potrzebuje pan przerwy?
Rozmawiała pani z moją matką?
Nie chciała o panu mówić.
Nagrywajmy dalej.
Też jesteś żonaty.
- My poznaliśmy się w wieku 16 lat. - Jaja sobie robisz?
Po pierwsze, miała kasę, nim cię poznała.
Po drugie, kto wie, co się wydarzy. I po trzecie, czemu chcesz się chajtać?
Chantal,
co o tym sądzisz?
Znam swoich klientów, a ten tu nie nadaje się na męża.
- Mówiłem. - To nic nie znaczy.
A ty co uważasz?
Będziesz nieszczęśliwy i do nas wrócisz.
Zostań. Potrzebni nam fajni single.
Wie pan, gdzie jest Gerry?
- Na Bahamach? - Czyli pan nie wie.
- A pani wie? - Tak.
- No więc? - Zna pan odpowiedź. Ja jej nie podam.
- Mówiła pani glinom? - Nie.
Przynajmniej wiem, że żyje.
WITAMY NA WESELU NICOLE I VIKTORA
Lubię cię. Zarzuć sobie moją marynarkę na głowę i wyjdź.
Powiem, że musiałeś się wyrzygać. Na zewnątrz czeka auto.
Jeśli chcesz stąd zwiać, powiedz: „tak”.
- Zostaję. - Dałeś jej naszyjnik.
- Nigdy go nie odzyskasz. - Co ty do niej masz?
Umiem czytać ludzi.
Czytałem ciebie.
I ją. Ale nie widzę was razem.
Lubię Nicki, serio, ale...
to wszystko kiepsko się skończy.
To jakiś bełkot.
- Prosiła cię o naszyjnik? - Nie.
Nie kłam! Prosiła o niego?
Założyła go tylko dziś. W końcu to jej ślub.
Zabierz go do domu i ukryj.
Nim ona to zrobi.
Nicole to dobra kobieta.
Ostrzegałem cię.
Najszczęśliwszy czas mojego życia.
Nigdy czegoś takiego nie przeżyłem. Pierwszy rok był cudowny.
Podróżowaliśmy.
Po filmie o kung-fu polecieliśmy zobaczyć Wielki Mur Chiński, pierwszą klasą.
Tak powinno wyglądać życie. Josefine zawsze nam towarzyszyła.
Mając roczek, przeżyła już 236 słonecznych dni.
Jestem przekonany, że te wspomnienia w niej pozostaną.
I kogo my tu mamy?
Cześć.
Hej.
Dzień dobry.
Jesteś zmęczona?
Wiedziałam, że będziesz dobrym ojcem.
Koniec okresu próbnego. Tak, Josie?
Nie wiedziałem, że byłem na cenzurowanym.
Żony zawsze wiedzą więcej. Zapamiętaj.
Patrzcie, kto to.
Przywitaj się.
Bez kitu.
Ten gość to wariat. Kto mu dał prawo jazdy?
Kup mu kucyka albo konia na biegunach, nie corvette!
Muszę się napić.
- Jak było? - Miło.
Następnym razem znajdę wsteczny.
Coś ty narobił?
- Widzimy się za chwilę. - Jedź ostrożnie.
Tak właśnie widzę państwa firmę.
Studiowałam na Oksfordzie, tam uzyskałam tytuł CFA.
Rachunki zostaną zaksięgowane, jeśli się nimi zajmę.
Mieszkałam w Nowym Jorku i Kapsztadzie.
Te umiejętności pomogą mi postawić firmę na nogi.
- Jest pani księgową? - Jednego już mamy.
Zatrudniamy tylko ćpunów. Bierze pani coś?
Tak, ale nie przed 18,00.
- To spływaj. - No.
Pozwólcie, że coś wam powiem.
Skoro ja przejrzałam wasz gówniany plan w 10 minut,
prokurator będzie jeszcze szybszy.
Zatrudnijcie mnie, a utrudnię im to.
Może nie wylądujecie w kiciu.
Przynajmniej nie teraz.
W Hongkongu jest już 18,00.
Witamy na pokładzie.
Kurwa.
Mówiłem, że cię rozwalę, a ty swoje.
Masz tę samą taktykę! Bum, bum, bum!
- Używasz R1. - Też użyj.
- Nie. - Dlaczego?
Trzeba się bić po ludzku.
- Wybaczcie. - Nie teraz, mamy spotkanie.
- Patrz na to. - Przepraszam!
- Nie teraz! - To list z urzędu skarbowego!
List ze skarbówki?
Każdy je dostaje. Można płacić ratalnie.
Mogę wstać?
Podejdziesz?
Tak.
Musimy pić wodę, by żyć.
Pani ją pije, nawadnia nią kwiaty.
Dzięki niej rosną ziemniaki, wiśnie, gruszki.
Wie pani, co robi urząd skarbowy?
Nicole?
- Nicole! - O co chodzi?
Gdzie naszyjnik?
- Gdzie on jest? - W szafce w sypialni na górze.
Co się dzieje?
Obłożyli nas podatkami na miliony.
- No to zapłać. - Na miliony!
Nicole. Skąd mam tyle wziąć?
Miałeś odłożyć trochę gotówki.
Nie prowokuj mnie. Mów, gdzie jest naszyjnik.
Jeśli nie tutaj, no to ty musisz go mieć.
Ukryłaś go?
Kupię ci inny.
Oddaj go. Proszę.
Nie mam go, rozumiesz? Viktorze, nie zabrałam go.
Na co poszła cała kasa?
Na kupno firmy, opłacenie pracowników: czterech w domu, 50 w biurze.
Na dom, samochody, naszyjnik... Nic nie zostało.
Nie jesteś tak głupi.
Powiedz, że nie jesteś.
Przepuściłeś wszystkie pieniądze? Tak?
Nigdy nie narzekałaś, gdy je wydawałem.
Naszyjnik był zabezpieczeniem.
Więc go, kurwa, znajdź.
Miałem przechlapane.
To znaczy obaj mieliście?
Nie, Katja zarządzała kasą Gerry'ego.
Zatrzymała każdy grosz i zrobiła przelew.
A Gerry? Twój przyjaciel?
Nie chciał ci pomóc?
Katja mnie zabiję, jeśli pożyczę ci forsę.
Sprzedajmy firmę i zniknijmy.
Musimy mierzyć wyżej.
Zrobić milowy krok.
25 milionów w sześć miesięcy. Na tak długo dam radę ich odgonić.
Nie przegramy.
Nie ze skarbówką.
Zniszczyli mojego ojca, ale ze mną im się nie uda.
Nie zostawiaj mnie.
Obiecaj mi.
Dobra.
I co potem? Błyszczyk?
- Panie Falkland, a pan? - Ja podziękuję.
Panie Steiner, jest pan gotowy.
- Zaczynamy? - Na wasz znak.
- Startujmy. - Dźwięk.
Gotowy.
- Kamera. - Nagrywamy.
- 1,1, ujęcie 1. - I klaps.
- Fundusz wynosi prawie 15 milionów. - Dobrze.
To bardzo, bardzo dobrze.
Opłaćmy skarbówkę i kończmy to.
Nie.
Spójrz.
Blisko 100 mieszkań.
Wpłaciłem zaliczkę, resztę da nam bank.
Zbudować, sprzedać, „serdecznie przywitać”.
I 25 milionów na koncie.
Skarbówka może sobie wziąć połowę.
Nigdy nie będziesz biedna, maleńka.
Nasz dział prawny wynegocjował ugodę w pozwie zbiorowym.
- Pozwie zbiorowym? - Niespodzianka.
Ludzie, którym sprzedaliście pierwsze mieszkania, pozwali was na 6 milionów.
- Grosze. - A z ugodą?
1,2 miliona. Zgodzili się.
Niespodzianka.
- Czemu nie rozładowaliście piasku? - Musimy pogadać.
- Dlaczego nie pracują? - Zapłać za ostatni miesiąc i za piasek.
W przeciwnym razie wezmą piach i wszystko wywiozą.
Dałem ci kartę, wypłać im kasę.
Została zablokowana.
Co? Niemożliwe.
- Tak jest. Więc strajkujemy! - Robicie na czarno!
- Od kiedy tacy jak wy strajkują? - Od teraz.
- Ile jest tego piasku? - 24 tony. Plus reszta tego gówna.
- Robota nie może stać! - No to płać, człowieku!
Na pewno jakoś się dogadamy.
- Tak? - Zapłaci!
- Uspokój się. - Zapłaci.
No już, spokojnie.
Nie chodzi o pieniądze. Mamy czym zapłacić.
Mamusia stawia kolejkę. Twoje zdrówko, Chantal.
Sto lat.
- Potrzebujemy piasku. Dużo. Do jutra. - Krwawisz.
Musimy mieć piach!
Stary, mam dziś wolne.
Skarbówka zablokowała kartę.
Pracownicy strajkują...
- Przecież robią nielegalnie. - Jak widać i tak strajkują.
- Zlikwiduj fundusz. - Nie ma czasu. Potrzebujemy piachu!
Inaczej robota stanie.
- Mam lepszy pomysł. - Dobrze.
Jeśli chcesz zobaczyć ciężką pracę
Spójrz na Chantal
Kamień na kamieniu
Domek gotów będzie w okamgnieniu
Ta ręka już nigdy nie zrobi komuś dobrze.
Dlatego muszę dostać więcej kasy niż inne.
Dostaniecie po równo.
Nie, ja więcej.
- Nikomu ani słowa. - Dobry chłopiec.
To ostatnia piaskownica na dziś. Świetna robota.
Dzień dobry, skarbie. Najpiękniejsza kobieto na świecie.
Chowasz to, kurwa, w jej łóżeczku, ćpunie? Oszalałeś?
Ukrywaj to, gdzie chcesz, ale nie tu! A jeśli by to znalazła?
To dziecko.
Nie widzi nawet smoczka, który ma na brzuchu.
- Spierdalaj. - Co?
Zabieraj rzeczy i zjeżdżaj!
- Nicole... - Wystarczy! Bo zadzwonię na policję.
Jedź do Gerry'ego albo gdzie chcesz.
Zostawisz mnie.
Widzę to w twoich oczach.
Odejdziesz.
Ale wrócę.
Nieprawda.
Trzymaj się, Gerry.
Cieszę się, że cię poznałam.
Lecę do pracy.
Cześć, kochanie.
Chantal No. 9. To perfumy?
Tak.
Chcesz?
To Gerry'ego.
Jego była.
Przeskoczyłam trzy klasy.
Serio myślisz, że się na to nabiorę?
Zadzwoń do niej.
Dobra, zadzwonię.
Nie możesz, to nie twoja sprawa.
Tak?
Cześć, mówi siostra Viktora.
Znalazłam dolara, na którym był twój numer.
Jego żona szaleje z zazdrości.
Może zdobyć twój numer w inny sposób? Wtedy to zniszczę.
Znam brata, będzie chciał cię znowu zobaczyć.
Pewnie, niech przyjdzie w piątek.
Wspominał coś o żonie. Mówił, że...
już się z nim nie pieprzy. Czemu kobiety są takie głupie?
No ale podobno w ciąży tak śmierdziała,
że nie chciał jej robić minety. Ze mną jest inaczej.
Fajna z ciebie siostra. Powiedz mu, by wpadł w piątek. Pa.
Nie ruszaj się.
Pożegnaj się.
- O czym ty mówisz? - Pożegnaj się.
- Nie szukaj nas. Spokojnie, Josie. - Nicole!
Nicole, zaczekaj.
Przepraszam, popełniłem błąd. Zostań. Wracaj. Proszę.
Zapewniam cię, że żaden bank nie pożyczy ci już kasy.
Zjebałeś.
Frajer.
Co niby zrobiłem?
Firmowe konto można odblokować, gdy długi zostaną uregulowane.
W przeciwnym razie nic się nie zmieni.
- Podwija się panu noga, panie Steiner. - To śmieszne.
Wcale nie. To poważna sprawa.
Budowa nie może ruszyć.
Rozumiem, ale nie mogę panu pomóc.
Może dom będzie zabezpieczeniem?
Pana kredyt hipoteczny został anulowany,
a dom wykorzystano jako zabezpieczenie.
- Przez kogo? - Panią Kleber.
Jak można być tak głupim i żenić się tak szybko?
„Zapewniam cię, że żaden bank nie pożyczy ci już kasy”.
„Zapewniam cię, że żaden bank nie pożyczy ci już kasy”!
Kurwa!
Cholera!
- Otworzymy własny bank. - Załagodzę sprawę z Nicki.
- Wezmę na siebie winę. - Załatwię to i wróci.
- Nie możesz założyć banku! - Daniela...
Może, na Malcie. Mając duży wkład własny i wykwalifikowany organ wykonawczy,
licencja na prowadzenie działalności bankowej wynosi 700 000 euro.
Możemy załatwić depozyt na pięć milionów.
- Nie jesteśmy wykwalifikowani. - Pan Filz i pani Beyer są.
Mają 45 lat doświadczenia.
- Skąd ich wytrzasnąłeś? - Z naszego call center.
Przekwalifikowali się po bankructwie.
No to zakładamy nasz bank.
Będziemy sobie pożyczać hajs? Bez sensu.
Jako bank posiadamy dziesięć ciastek,
możemy pożyczyć 90, nawet jeśli ich tak naprawdę nie mamy.
Kasa spadnie z nieba? Skąd weźmiemy ciastka? Od ciasteczkowego potwora?
Blisko. Od Europejskiego Banku Centralnego.
Przy oprocentowaniu 0,7%.
Kumasz?
Ciekawa oferta.
Niestety...
dyrektorzy generalni mają niewystarczające kwalifikacje.
Nie pracowali w bankowości od 2008.
Witamy na Malcie.
Skąd wziął pan pieniądze na licencję i wkład własny?
Pożyczyliśmy od dilerów przy oprocentowaniu 15% tygodniowo.
W porównaniu z tym debet był niczym.
Dwa tygodnie później spłaciliśmy całość.
Podobnie jak w przypadku skarbówki i pożyczek.
Wierzymy w bezpieczne inwestycje, ciągłość finansową i zaufanie.
Razem zbudujemy drogę do waszej przyszłości.
Przejmijcie ster i ukształtujcie swoje życie.
- Zapraszamy. - Nic nie rozumiesz.
Zapraszamy do skorzystania...
Ciągle cię pytam, czemu to robisz.
A ty dalej nie wiesz.
Wierzymy w bezpieczne inwestycje, ciągłość finansową i zaufanie.
- A ty dokąd? - Do żony.
Przejmijcie ster...
Tobie też tak radzę.
Dzień dobry.
Zachęcamy do skorzystania z funduszu majątkowego
w Victory & Falkland Property.
Jestem Viktor Steiner, a to Gerry Falkland.
Wierzymy w bezpieczne inwestycje, ciągłość finansową i zaufanie.
Razem zbudujemy...
POLICJA
- Wchodzimy! - Policja! Na ziemię!
Gleba!
Ręce do tyłu!
Czemu Nicole Kleber pana wydała?
Bo nie zadzwoniłem do niej, gdy odeszła.
Dostała wyrok w zawieszeniu i ogłosiła bankructwo.
- Jest biedna? - Tak.
Ale chciała odseparować pana od Josefine.
Mogę dostać papierosa?
- Przepraszam. - Nie przejmuj się.
Wiedziałem, co się dzieje.
Mój syn złamał system, który nas zniewala.
Posłuchaj.
Cokolwiek się stanie,
zawsze będziesz moim synem.
Załatwię ci adwokata.
- A potem przyjadę. - Dobrze, tato.
Steiner. Żadnych gości.
Niemożliwe. Mój tata miał przyjechać.
Sprawdzi pan listę? Peter Steiner.
Gdyby przyjechał, już by tu był. Ale go nie ma.
STRAŻNIK WIĘZIENNY
Steiner. Chodź ze mną.
Cześć, mamo.
Twój ojciec do mnie dzwonił.
Mówił, że siedzisz w więzieniu.
Prowadził auto.
Dzwonił z samochodu.
Viktorze...
Zastanawiała się pani, czemu to panią wybrałem do wywiadu?
By czerpać z tego zyski, jak każdy kryminalista.
Myli się pani.
Ma pani dzieci, prawda?
Tak.
Zadam pani pytanie, a pani mnie zrozumie.
W warsztacie zarabiałem 120 euro miesięcznie.
Opłaciłem prenumeratę dla córki.
Raz w tygodniu Nicole daje jej gazetę.
W środku jest bajka na DVD. Co tydzień inna.
Nie mówi jej, że to ode mnie.
Adwokat Nicole mi przekazał.
Córka dostaje tę gazetę od lat.
Teraz pani ją jej zaniesie.
Pomoże mi pani.
Proszę.
Josie, przyszła gazetka.
- Dziękuję. - A buziak?
Odrób lekcje, zanim zaczniesz oglądać.
Odrobiłam.
Cześć, Josefine. Jestem twoim tatą.
Chcę, byś wiedziała, jak bardzo cię kocham.
Popełniłem wiele błędów.
Dumny jestem tylko z tego, że dzięki mnie przyszłaś na świat.
Ale i to zniszczyłem.
Teraz to wiem.
Postaraj się mi wybaczyć, maleńka.
Brakuje mi twojego uśmiechu.
- Steiner? - Tak.
Trzymaj się, Viktorze. Dbaj o siebie.
BRAMA 1 WIĘZIENIE
Cześć.
Nie mówiłam jej o tobie, a ona nie tęskniła za ojcem.
Nagle wyznaje, że śniła o tobie.
Że ją przeprosiłeś i mówiłeś, że ją kochasz.
Nie ma innych tematów.
Mam ułożone życie.
Nie potrzebuję problemów.
Jeśli złamiesz jej serce, to...
Jest tutaj?
Chodź, Josie.
Cześć, księżniczko.
Ciepło pana witam.
Dzień dobry.
To tutaj.
Pa, pa, kochanie.
Kiedy się zobaczymy?
- Przemyślę to. - Jutro?
W sobotę. Chodź.
DLA VIKTORA
Tu Gerry. Od razu przejdę do sedna.
Pewnie kroczysz przez życie jak lew.
Zawsze miałeś lwie serce. Pozdrowienia z raju.
Gerry.
Przepraszam, wie pan, gdzie znajdę numer 20?
Po drugiej stronie.
- Wybiera się pani na aukcję? - Tak, może mi się poszczęści.
Też tam idę.
Napisy: Aleksandra Szoć