Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIRE
Actie.
Schiet op. Lopen.
Lopen.
Het vuur verspreidt zich, snel.
Nu, Poncho.
Ik geloof dat je jeugd je leven vormgeeft.
Ik heb een nauwe relatie met film sinds ik heel jong was.
Maar film is ook verbonden met een gevoel van eenzaamheid...
...dus film en eenzaamheid gaan hand in hand.
Het duurde jaren voordat de film vorm begon te krijgen op diverse manieren.
ALFONSO CUARÓN - REGISSEUR
Om eerlijk te zijn weet ik niet waar Roma begon...
...en waar het slechts een radertje was in het proces van herinneringen.
Er was aanvankelijk geen script. Ik zou er geen schrijven.
Ik wilde alleen het zintuiglijke deel ervan namaken.
Ik had honderden aantekeningen over mijn herinneringen.
Herinneringen die niet slechts anekdotes en gebeurtenissen waren...
...maar ook kleine details.
Ik doe veel onderzoek voor mijn films.
Voor Children of Men deed ik uitgebreid onderzoek...
...door te kijken naar het werk van vele geleerden...
...die bepaalde trends in de 21e eeuw hadden voorzien.
Voor Gravity concentreerde ik me...
...op hoe bewegingen werken als er geen zwaartekracht is.
Maar dit ging allemaal om herinneringen.
EUGENIO CABALLERO - PRODUCTIEONTWERPER
Mijn werk met het artdepartment, met Eugenio en Barbara...
...draaide nooit om lijsten.
Het had veel meer te maken met abstractie.
Ze gebruikten hun eigen herinneringen...
...om een interpretatie te maken van waar ik om gevraagd had.
We kregen een veel opener en uitgebreider gesprek...
...dan enkel dat wat op papier stond.
Dit zijn mijn opmerkingen erover.
We konden de tegels, die we nodig hadden, nergens vinden.
Het was moeilijk om precies dezelfde te vinden, omdat ik ze omschreef.
Opeens vind je dan een locatie die niet echt werkt.
Het was een badkamer, maar met precies de tegels die we zochten.
We vonden de tegels en toen ik ze gezien had...
...werd ik overspoeld door herinneringen die andere details meebrachten.
Het wordt een kwestie van...
...deuren openen en nog meer deuren openen...
Dat was de film voor mij.
Zo veel mogelijk details meenemen als ik in mijn herinnering kon vinden...
...en die vastleggen.
Om het huis na te maken, hadden we de juiste meubels nodig.
De familiemeubels waren verspreid over Colima, Tijuana...
...en wat in Veracruz.
We moesten ze verzamelen...
...en familieleden vragen of we ze mochten lenen.
Ik denk dat we 70% van de oorspronkelijke meubels kregen.
Identieke reproducties werden gemaakt van de meubels die we niet vonden...
...en daar zorgde Eugenio voor.
Ik had ideeën voor kostuums, gebaseerd op herinneringen...
...maar het was cruciaal ze naast foto's van de straten te leggen...
...om te zien hoe de kleren die ik me herinnerde ermee overeenkwamen.
In mijn geheugen duiken zonder script...
...en met een zeer losse verhaallijn...
...betekende dat wat echt was aan deze film...
...het resultaat zou zijn van die indrukken.
Dezelfde rommel, maar overal.
Nog iets, de rommel in de koelkast.
Die moet vol zitten met zakjes, pakjes, etc.
Daar iets in vinden zou onmogelijk moeten zijn.
Aluminiumfolie en... -Ja.
Tupperware en zo? -Waren die er?
Ja. -Goed, veel daarvan dus.
Ik wilde er zeker van zijn dat bij het samenstellen van een scène...
...ik een levendig gevoel kreeg van de tijd en ruimte...
...en zelfs de geuren uit mijn herinneringen.
Het lijkt een pianola, maar hij is prima. -Hij is erg aanwezig.
Precies, dat klopt.
Dat is gaaf.
Staat hij precies in het midden? -In het midden van dit blok.
Mijn vorige scripts waren erg verhalend.
Mijn broer Carlos en ik noemden dat 'verhalend loodgieten...'
...en dat is de structuur van het verhaal, hoe informatie vloeit...
...en hoe het dramatische gewicht wordt verdeeld onder personages, maar hier niet.
We besloten eerst welke momenten we gingen vastleggen...
...en daaromheen groeide het verhaal.
Dat vind ik mooi.
Het verhaal ontstaat uit wat er gebeurt...
...tijdens het filmen.
Ons andere shot, het volgende, is precies als dit.
We moeten hier schilderen. Er is een zwart gat.
Misschien moet dit een beetje open...
We hebben ramen nodig.
Tijdens het ophalen van herinneringen begon ik notities te maken.
Het personage Cleo is gebaseerd op Libo, Liboria.
Ik stelde haar elke dag eindeloos vragen, weken achter elkaar...
...gravend in haar geheugen.
Ik hield nauwkeurig een logboek bij van haar dagelijkse routine.
Niet alleen haar activiteiten, maar de kleinste details.
Zoals de manier waarop ze op het bed zat nadat ze ontwaakt was.
Wat deed ze als eerste? Wat zag ze als eerste?
Waar ging ze dan heen? Wat ging ze doen?
Wat maakte ze het eerst klaar voor bij het ontbijt?
Ze ging er helemaal in mee en vond het interessant.
In Y Tu Mamá También is het personage dat Tenochs kinderjuf speelt...
...niemand anders dan Libo.
Ik castte haar in die rol.
Hallo? Een moment, graag.
Het is voor jou.
Ik was geïnteresseerd in het verhaal van de kinderjuf...
...omdat Libo en ik veel gepraat hebben.
Over haar jeugd in Tepelmeme, Oaxaca.
Tenoch dacht dat hij nooit in Tepelmeme was geweest...
...Leodegaria Victoria's geboortestad.
Leo, zijn kinderjuf, emigreerde naar Mexico City op haar 13e.
Ze groeide op met veel beperkingen.
Als kind was ik geschokt door haar beschrijvingen...
...van kou of honger.
Als kind uit de middenklasse...
...vond ik die dingen abstract, omdat ik er zo ver vanaf stond.
YALITZA APARICIO CALLBACK CLEO / AUGUSTUS 2016
We begonnen het castingproces, we zagen duizenden vrouwen...
...maar het kon me niks schelen of ze professionele acteurs waren.
Ik zocht naar de juiste persoon.
We werden daarin beperkt...
...doordat ze moesten lijken op de originele personages...
...die op de foto stonden of die ik me herinnerde.
Ze moesten de essentie van die personages belichamen.
En ze moesten presteren.
De witte vaas is gevallen, mevrouw.
Echt?
Hij viel terwijl ik hem schoonmaakte.
Hij is stuk.
Ik wilde dat deze mensen lieten zien wie ze zijn.
Ik wilde niet dat iemand een inheemse vrouw speelde.
Ik wilde liever met een inheemse vrouw werken...
...en dat zij iets zou toevoegen waar ik nog niet aan gedacht had.
Het mysterie van een ander mens dat men niet kan bedenken.
Toen gaf hij me een brief.
Die brief maakte deel uit van een heleboel brieven.
Die vielen allemaal uit zijn handen.
Ik herken Moisés' slechte handschrift.
Ik pakte de brief en opende hem.
Ik had interviews met kandidaten.
Een van hen gaf aan dat ze Mixtec sprak...
...dat ze zelfs beter Mixtec sprak dan Spaans.
Er was een kleine scène die ik wilde proberen in Mixtec te filmen.
Dat vond ik meteen logisch.
Als we het hebben over de ongelijkheid tussen klassen en etnische groepen...
...die in ons land bestaat...
...wordt het effect uitgesprokener als een etnische groep spreekt...
...in inheemse dialecten, anders dan Spaans.
Hij was geschreven door Moisés.
'Ik kan niet stoppen aan je te denken. Ik mis je', zei hij.
Arme jongen. -Ha. Hij? Echt niet.
Het sprak me aan dat zij een taal konden spreken...
...die de rest van de familie niet kon verstaan.
Ze konden privémomenten delen door in hun moedertaal te praten.
Hij schreef dezelfde liefdesbrief aan alle meisjes.
Echt niet.
Die rotzak stuurde dezelfde brief aan elk meisje.
Wat? Ik kan het niet geloven. -Echt waar.
Ik heb dit al hoger gezet. Ik moet het aanpassen.
Het ging omhoog toen ze ging zitten.
Eén, twee, drie.
Er is ook een symbolisch element.
De film begint met een shot van de grond...
...en eindigt met een shot van de lucht.
Als je kijkt naar de grond, wordt de lucht daar weerspiegeld.
Het shot begint hier, waar het droog is.
Ze gaat de tuinslang en emmers water gebruiken...
...om de binnenplaats schoon te maken.
Zal ik een emmer halen? -Ja, goed idee.
Als een gordijn dat gelijkmatig valt over het frame.
Die reflectie begint te leven...
...en meer te overheersen dan de grond, die de realiteit symboliseert.
Aan de andere kant is dit een deel van mijn herinneringen aan Mexico.
Wat er nu nog steeds is, zijn de vliegtuigen die overvliegen.
Dat geluid is nauw verbonden met het leven in Mexico-Stad.
Andere plekken, gesuggereerd door een overvliegend object...
...dat niet in de lucht hoort. Het is maar een stuk metaal.
Hier gaat het om.
Je moet het zeepsop en donker water het frame binnenlaten...
...en dan wachten op de volgende golf van nog donkerder water.
Als twee kleuren zeepsop bij elkaar komen, ziet dat er prachtig uit.
Prachtig tussen aanhalingstekens. En dan ontploft het.
De acteurs hebben geen script gekregen.
Als Cleo terugkomt...
Ze wisten niet wat er ging gebeuren.
Dat gaan we nu doen.
Daar gaan we. Ik leg het daar uit.
Ik zei tegen alle acteurs...
...iets wat alleen zij wisten.
Nadat we de scène geschetst hebben, wat altijd nodig is...
...omdat we een camera moeten plaatsen...
...beperk ik de repetities, om de goede momenten niet te verspillen.
Eigenlijk repeteerden we terwijl we filmden.
Waarom doen we het zo vaak van deze kant?
In films maken ze toch opnames van beide kanten?
Dat is wat we doen. Van die kant hebben we het al...
...en nu filmen we deze kant.
Geen twee opnames waren hetzelfde, want na elke opname...
...vroeg ik bijvoorbeeld een kind om zijn vork te laten vallen.
Dan zei ik tegen een ander kind: 'Je hebt genoeg van zijn onhandigheid.
Als hij zijn vork laat vallen, zeg er dan wat van.'
Ik begin, want ik vertel de grap.
Dat was moeilijker voor de acteurs dan voor de niet-acteurs.
Door de manier waarop het Marina beïnvloedde, een professionele actrice...
...werd de scène meteen chaotisch.
Ze zeiden hun tekst, maar dan viel de vork...
...en begonnen ze met ruziemaken.
Uiteindelijk gingen ze verder waar ze gestopt waren.
Dat vond ze het moeilijkste wat ze ooit gedaan heeft.
Ze moest het loslaten, zelfs al was ze een getrainde actrice.
De anderen waren daar gewoon.
Het is moeilijk om de culturele achtergrond van kinderen uit te vegen...
...en proberen te bedenken wat ze zouden zeggen.
Ik wilde ze niets opdringen en hun wezen behouden.
Ik wilde dat ze me...
...dat mysterieuze zouden geven dat je niet kunt creëren...
...het mysterie van de individualiteit van een ander.
Pap gaat morgen weg. -Is morgen vrijdag in de film?
Is morgen... -Vrijdag?
Precies, hoe wist je dat?
Omdat we zeiden: 'Hij gaat vrijdag weg.'
Wacht, wat zeg ik? Hij gaat niet morgen weg.
Hij gaat niet morgen weg, hij gaat vrijdag weg.
Precies, hij is vroeg terug. -Cleo zei iets.
Ja, Cleo zei dat hij morgen wegging.
Dat was Adela. -O, ja, Adela.
Zij zei tegen Cleo dat hij morgen wegging.
Dat klopt, maar haar rug was gedraaid, dus dat is goed.
Maar heeft ze het al gezegd?
Ja, maar dat kan ik later oplossen, omdat we haar gezicht niet kunnen zien.
Heel erg bedankt.
Stil zijn nu. -En actie.
Roep de hond. -Pap is vroeg thuis.
Cut.
We moesten een filmtheater kiezen, Metropolitan of Alameda.
Alameda was gerenoveerd, dus kozen we voor Metropolitan.
Naar die twee ging Libo op zondag.
Ze vertelde me dat ze thuis altijd naar de bioscoop ging...
...ongeacht welke film er draaide.
Ze vond het toch leuk.
Gebruik het nylon koord.
Met de figuranten konden we niet gewoon zeggen: 'We hebben er 500 nodig.'
We hadden een aantal figuranten en van daaruit...
...beslisten we wie er in de auto's zaten, op de stoep...
We moesten beslissen hoeveel er waarheen zouden gaan.
We moesten een demografische analyse maken.
Niet gewoon hoeveel mannen, hoeveel vrouwen.
Ook hoeveel van elke sociale klasse.
Van elke sociale klasse, hoeveel van elke etniciteit.
Deze zijn inheems, dit zijn mestizos...
...en dit zijn blanke Mexicanen.
Het was een intensief proces, maar toen we dat hadden...
...presenteerden we de selecties. We gebruikten enorme vellen papier.
Al die verschillende gezichten gesorteerd volgens die demografische kenmerken.
Zo heb ik ze gekozen, niet de acteurs persoonlijk...
...maar ik koos elk van hen vanaf de foto's.
Voor elke foto kozen we een bepaald kostuum...
...hun haardracht of baard...
...of zelfs de accessoires die ze zouden dragen.
Zelfs voor figuranten ver weg en moeilijk te zien.
Wat is je verkoopkreet?
Nee, dat is niet goed.
'Kom je Herbie-speeltje halen.'
'Kom je speelgoedauto halen van The Love Bug.'
Laat je straatkreet horen. -Meringues.
Actie, achtergrond. -Actie.
Ik kan nog wat lager gaan.
Voor de eerste keer ooit besloot ik geen referenties te gebruiken.
Referenties van andere films. Ik stond mezelf geen enkele toe.
Eugenio wilde een bepaald frame, maar ik moest het verwerpen.
Eugenio? -Ik ben hier. Ik zocht je.
Wat is dat? -Kijk in het frame. Ga laag.
Die twee bomen rechts blokkeren het water.
Goed, laat eens kijken.
Zie je wat ik bedoel?
Het was mooi, maar het was niet van mij.
Het voelde als een referentie, dus wilde ik het niet.
We herkaderden het shot. Eugenio vond het andere beter...
...en ik was het met hem eens, maar dit was het echte.
Dit komt hier.
Ben je klaar? Breng de grote steen.
Zet hem hier neer, ertegenaan.
De scène voorbereiden was cruciaal voor mij.
Ik wilde geen perfecte, ideale timing.
Ik wilde dat de acteurs me de echte timing gaven.
Ze is haar trui pakken. -Ja, dat is prima.
Dit is dezelfde dag. Jij kwam hier later.
Bij deze picknick schieten de mannen met geweren.
Volwassen mannen, bedoel ik.
De oudere kinderen zijn hier aan het voetballen.
De jongste kinderen, zoals jij en Rodrigo...
...komen uit het bos rennen, dus luister.
Je bent hier.
Je bent hier en je loopt die kant op.
Bedankt. -Oké.
Zij gaan met die groep mee.
Jullie twee gaan met mij mee.
De dames zitten hier. Hallo.
Hallo. -Kun je lopen op die schoenen?
Ja. -Mooi.
Iedereen doet zijn ding en de volwassenen zijn al dronken.
Ik bedoel...
Het heeft geen zin de waarheid te verbergen voor deze jongedames.
We moeten zoeken...
We kunnen dit wat weghalen als je moet lopen.
Zoek een goede actie.
Als je een lange opname maakt, maak je geen interpretatie...
...en herhaalt hem dan...
...op precies dezelfde manier in een andere opname...
...voor de continuïteit en maakt dan reserveshots.
Zo raak je verstrikt in die eerste interpretatie.
Hier bleven we veranderen. We bleven nieuwe dingen ontdekken.
Wacht, ik ben eruit. Loop ertussendoor.
Als je opstaat om te schieten, sta dan aan die kant van de stoel.
Loop nu helemaal tot hier.
Dit is waar je naar Cleo roept dat ze op de kinderen moet letten.
Je gebruikte net een uitdrukking die toen nog niet bestond.
'Voorzichtig, Pepe.' -'Voorzichtig', dat klopt.
Klaar? We proberen het opnieuw.
Nou en? Schieten vrouwen niet? -Nee.
We hebben al vaak een heel goede opname gemaakt.
Bijna perfect. Probeer langzamer te gaan, maar deze was goed.
En we maakten nog 62 opnames van zes minuten.
Carlos, loop sneller. Wees eerder bij je doel.
Alle anderen deden het goed.
Eduardo, niet stil blijven staan.
Sorry. -Ga die kant op.
Anya, probeer sneller bij Lola te komen.
Alejandro, loop langzamer naar je doel. Je wacht hier gewoon.
Ja, sorry.
Kom op.
Wat we wilden vastleggen, was een moment van de waarheid.
Er kwam een taart voor in Visconti's Ludwig...
...en hij eiste dat ze het originele recept gebruikten.
Hij kon een gedecoreerde namaaktaart gebruiken.
Maar hij wilde het originele recept.
Dat is iets wat het publiek niet eens zal opvallen.
Ik vond het overdadig...
...een koppige bevlieging.
Maar ik ontdekte dat het goed hebben van deze details...
...bevrijdend kan zijn.
Je haalt die elementen weg...
...om het onzichtbare vast te leggen.
Iets ongrijpbaars.
Er was een moment dat deze realiteit samenvatte.
Ik stond erop te filmen in de straat waar ik opgegroeid ben.
Diezelfde straat, die Eugenio namaakte zodat hij bij dat tijdsbeeld paste...
...omdat de façades veranderd waren met de stad.
Waarom daar? Omdat daar de essentie van alles ligt.
De tijd ging vooruit, maar de ruimte niet. De tijd kan niet teruggezet worden.
Onze perceptie van ruimte leeft voort, meer dan de tijd zelf.
De tijd vergaat meteen.
Je zou kunnen zeggen dat ik koppig was.
Je kunt dit in een andere straat filmen. Wie zou het verschil kunnen zien?
Iets essentieels maakte het belangrijker.
De crew was getuige van mijn crisis.
Ik denk dat deze film...
...een innerlijke crisis in mij triggerde.
Hij trok aan emotionele koorden waar ik het bestaan niet van kende.
Ik filmde een scène...
...en had een slecht humeur.
Zo'n slecht humeur dat ik ging wandelen.
Onder het wandelen vroeg ik mezelf: 'Waarom ben je zo boos?'
Je hebt de mogelijkheid gekregen om de straat uit je jeugd na te maken...
...tot in de puntjes.
Met precies de auto's die er toen geparkeerd stonden.
Met figuranten die precies lijken op je vroegere buren.
Ik heb een zandbak om in te spelen.
Ik heb deze geweldige kans.
Ik had mijn eigen schema en de volledige controle over het filmen...
...met slechts de druk die ik mezelf oplegde.
Ik moest kalmeren. Ik zei tegen mezelf:
'Het werk van de crew is geweldig. Ze verprutsen het niet.
Je hebt geen reden om boos te zijn.'
Ik ging terug om de scène te filmen...
...die niet zo goed lukte.
Ik zei tegen de acteur: 'Je voelt je verstikt.
Heb je je ooit zo gevoeld?' Hij zei ja.
'Maar emotioneel verstikt?'
Hij vertelde me een persoonlijk verhaal.
Ik zei: 'Goed, gebruik dat.'
Ik zei tegen hem: 'Als je in de auto stapt, voel je je minder verstikt.
Je rijdt weg en ademt rustig voor het eerst sinds jaren.'
De scène werd geweldig en ik besefte dat ik net de scène gefilmd had...
...waarin mijn vader mijn gezin in de steek liet.
Voor de eerste keer oordeelde ik niet als buitenstaander...
...maar begreep ik wat die man gevoeld had.
Ik praat niet goed wat hij gedaan heeft en hoe hij het deed.
Wel begreep ik wat hij voelde.
Dat is iets wat ik nog nooit eerder gezien had.
Met mijn 55 jaar...
...heb ik die scène nooit zo bekeken.
Als regisseur, als je 'n film maakt...
...mag je niet oordelen over je personages.
Je probeert gewoon hun motivatie en relaties te begrijpen.
Ik gaf aanwijzingen aan een personage dat ik eerder beoordeeld had.
Mijn slechte humeur was niet het resultaat van de dynamiek op de set...
...maar van de dynamiek van wat ik aan het herscheppen was.
Toen besefte ik hoe bizar het was...
...dat ik in het huis uit mijn jeugd was, met een gezin identiek aan 't mijne...
...gekleed zoals zij en zich gedragend zoals zij.
Het was een beetje vreemd voor me, op zijn zachtst gezegd.
Nu is het echt binnen.
Je ziet het verschil.
Dit noem ik nou regen.
Cut. -Stop met het water.
De film begon te groeien toen hij begon.
Hij werd drie keer zo groot.
Hij groeide in omvang, ambitie, alles.
Ik had een verhaal in mijn geheugen en alles was kleiner.
Je weet zeker dat je die plekken zult vinden.
Maar dan komt de realiteit, de logistiek draait door...
...en je moet bepaalde plekken transformeren.
Om een scène te filmen waarin een vrouw door de stad loopt...
...moet je zorgen dat alle auto's en voetgangers in het tijdsbeeld passen.
Alles moet nagemaakt worden.
We maakten de hoek van Baja California en Insurgentes helemaal na.
INSURGENTES AVENUE KRUISING
Daar filmden we de scène waarin ze de weg overstak.
Insurgentes is zo veranderd dat we het daar niet konden doen.
Ik raakte geobsedeerd om het perfect na te maken.
Met dezelfde bruidsjurkenwinkel...
...dezelfde kledingwinkels en dezelfde lunchrooms.
Een identieke reproductie, zodat we ons geen zorgen hoefden te maken.
Toen konden we de tijd laten stromen in dat filmische moment.
Ik was de enige die het verhaal kende, de context.
Alleen ik kende mijn eigen herinneringen.
We moeten dit uitbreiden naar deze kant.
Ik was altijd al betrokken bij de cinematografie van mijn films.
Net als voor zonsondergang was er een zacht licht.
Ik moest me nu nog meer met die kant bezighouden.
Ik moest naast de camera zitten en naar het shot kijken...
...dat herinneringen opriep en nieuwe details toevoegde...
...aan de scène die we wilden filmen.
Ik moest heel dicht bij de cinematografie staan.
Laten we het zachter maken.
Ik wist ook waar de camera hoorde te zijn...
...en welk licht en atmosfeer ik nodig had.
In al mijn films heb ik lange opnames gemaakt.
Hier besloot ik bewust daar rigoureuzer mee om te gaan.
Snel, we hebben geen grijsfilter. Dat is erg beangstigend.
Klaar. -Snel.
Als je een lange opname hebt van veraf...
...geef je geen prioriteit aan het personage...
...noch aan de omgeving.
Context en personage zijn even belangrijk.
Misschien is de context wel belangrijker.
Het personage gaat op in die context.
Sinds Y Tu Mamá También heb ik interesse in...
...de relatie tussen het onderwerp en de context.
Met een close-up benadruk je het onderwerp...
...de acteurs, de personages.
Ik hou van close-ups.
Ik sta niet toe dat ze gebruikt worden om het verhaal makkelijker te maken.
In de taal van tv en de meeste commerciële films...
...krijg je een close-up als een personage spreekt.
Dan ga je naar een andere close-up voor het antwoord.
Die films kun je met je ogen dicht kijken.
Er zit geen taal in.
Vanaf het eerste moment dat ik besloot deze film te maken...
...wist ik dat hij in zwart-wit moest.
Dat leek logisch. Ik zag het niet in kleur.
Dat kon ik niet.
Het was een fundamentele beslissing om de betekenis over te brengen.
De hele taal moet anders.
Ik stelde het me eerst voor in een vierkantig formaat.
We praatten erover met Lubezki...
...die een ander formaat voorstelde.
Hij wilde een groter formaat.
Ik was erg sceptisch, tot we wat testen uitvoerden.
Het zijn zwart-witbeelden uit 1970.
Deze beeldkwaliteit bestond toen nog niet.
Niet vanwege 't formaat, maar vanwege 't gebrek aan korrel...
...van een digitaal formaat.
In plaats van het digitale formaat te verbergen...
...omarmde ik het volledig.
Dit zou een 65mm-film worden, in zwart-wit en 4K.
Zuiver dus, zonder korrel.
Het is een andere taal.
Ik wilde geen nostalgische, zwart-witte cinematografie.
Ik wilde niet dat het leek alsof de film uit de jaren 50 of 60 was.
Ik wilde dat het leek alsof de film uit 2018 was...
...maar in zwart-wit.
Toen ik een formaat gekozen had, transformeerde dat alles.
Ik besloot dat de elementen het formaat moesten doorkruisen.
De keus om zo veel te pannen was een gevolg van het formaat.
De film moest objectief blijven...
...en er is niets objectiever dan een tracking shot van veraf.
Er waren wat bewegingen die we niet konden gebruiken.
Dolly's, bijvoorbeeld, waren te subjectief.
Ik wilde afstand houden, objectief blijven...
...en de momenten zich laten opstapelen om de emoties over te brengen.
Dat zou leiden tot empathie, wat een neveneffect was.
We volgden niet subjectief een personage.
Zelfs niet Cleo. Ze is slechts een personage in dit grote universum.
Het verhaal gaat over dit universum.
De personages doorkruisen het slechts.
Deze film gaat zeker over persoonlijke, innerlijke wonden...
...maar ook over sociale littekens.
In de recente geschiedenis overheersen twee wonden in de Mexicaanse samenleving.
Eén is 2 oktober 1968.
Het zou belachelijk zijn om te zeggen dat dit de eerste democratische eis was.
Aangezien meerdere bonden er al jaren voor vochten.
Meer het was de eerste keer...
...dat de middenklasse sympathie had voor deze strijd.
En, zoals bekend, werd het de kop ingedrukt.
Ik herinner me 1968 vaag, maar ik was te jong.
Ik weet nog dat mijn moeder me meenam naar de stille tocht.
Ik herinner me beelden en het geluid van voetstappen.
De tweede is 10 juni 1971. We noemen dat Halconazo.
Ik herinner me levendig dat ik naar foto's in de krant staarde.
Deze gebeurtenis heeft veel indruk op mij gemaakt.
Hierdoor werd ik voor het eerst sociaal bewust.
WAAROM HET VERLANGEN NAAR DEMOCRATIE ONDERDRUKKEN?
Op 10 juni 1971 was er een eerste poging...
...om onze democratie op te eisen en ze werden onderdrukt.
OPENBARE DIALOOG
Dit waren studentenprotesten en de pers veroordeelde ze.
WIJ VECHTEN VOOR DE RECHTEN VAN HET MEXICAANSE VOLK
Universiteit van Nuevo León. -Aanwezig.
Cut. Goed gedaan.
Ik werd me hiervan bewust toen ik op de basisschool zat.
Ik was ook een leerling. Ik dacht dat ik gevaar liep.
Kinderfantasie.
We filmen de afsluitende leuze: 'Mexico. Vrijheid.'
Laten we de leuze drie of vier keer herhalen.
Dan begint het slaan.
Dat deed de comfortabele bubbel waarin ik leefde, barsten.
Het is belangrijk dat we het geluid nabootsen van terreur en geschreeuw.
Goed, jongens?
Het was cruciaal voor me om de scène van 10 juni te filmen...
...op de Mexico-Tacuba-straat.
Niet alleen dezelfde straat, hetzelfde gebouw...
HARPER-INSTITUUT
...van de meubelzaak.
Enkele foto's tonen...
...de chaos op straat met de winkel op de achtergrond.
Waar bange toeschouwers alles zagen gebeuren.
MEUBELZAAK RODRIGUEZ
Zelfs als kind werd ik geïntrigeerd...
...door degenen in de meubelzaak.
De mensen daarboven, die keken naar de gebeurtenissen op straat.
DE BESTE MEUBELS
Ik wilde dat het er wat verlaten uitzag, zodat we...
...iconische momenten zien met mensen die op de grond liggen en geslagen worden.
Deze Halcones maakten geen deel uit van de elite.
Oorspronkelijk werden ze gerekruteerd uit de gemeentelijke afvalverwerkingsdienst.
Veel Halcones werden ook uitgebuit.
MR LUIS ECHEVERRÍA VOOR DE GROOTSHEID VAN MEXICO
Ze werden gebruikt door het systeem als middel van onderdrukking.
Deze film is niet slechts een mozaïek van persoonlijke herinneringen.
Ik wilde ook de context van het Mexico waarin ik opgroeide...
...doorregen met die perverse relatie die je in Mexico ziet...
...en overal ter wereld, tussen klassen en rassen.
Actie.
Iedereen klaar voor de opname. -Zeg dat ze moeten blijven rennen.
Actie.
Ga terug.
Laat de mensen hier teruggaan.
Mensen die democratie eisten, raakten gefrustreerd.
Het resultaat daarvan was de Vuile Oorlog.
Het was een oorlog tussen de staat en verschillende groepen...
...in verschillende delen van het land en hij duurde een paar decennia.
De recente verkiezingen in Mexico...
...zijn een gevolg van die historische gebeurtenissen.
Sta op, schoft.
Cut.
Mexico is levendiger dan ooit, vooral de nieuwe generaties.
Het Mexico van mijn generatie was erg gesloten.
De rest van de wereld bestond niet voor dat Mexico...
WAAROM HET VERLANGEN NAAR DEMOCRATIE ONDERDRUKKEN?
...en zelfs de rest van Mexico bestond niet.
Het was een verstikkend Mexico waar informatie werd beheerst.
CENTRAAL COMITÉ
STEUN DE STRIJD VAN DE LERAREN
De nieuwe generaties hebben meer creatieve energie.
Deze nieuwe generaties zijn beter geïnformeerd...
...en ze verheffen hun stem tegen onrechtvaardigheid.
Mexico is levendiger aangaande sociale bewegingen.
De scènes bij Centro Médico werden op locatie gefilmd.
De locatiescouts en het artdepartment hadden gelukkig...
...het enige gebouw gevonden dat het overleefd had.
Het werd gebruikt voor opslag...
...en zou worden gesloopt.
Dit moeten we langzaam doen.
Dit laatste shot.
Misschien kan ik de glazen kast filmen.
We wilden het originele meubilair gebruiken.
Eugenio nam spullen mee van alle verdiepingen van het gebouw...
...en combineerde alles tot een enkele, bruikbare verdieping.
Gootstenen en kantoorstoelen die in goede staat waren.
Yalitza wist niet dat haar dochter dood geboren zou worden.
Patiënt met foetale nood.
Begin met agressieve stimulatie. De stethoscoop.
Ik voel geen hartslag. -Geen pols. Ze heeft een hartstilstand.
Begin met reanimeren.
We repeteerden de scène met dokters en zusters.
Iedereen in de rollen van dokters en zusters...
...zijn echte dokters en zusters. Het is hun beroep.
De kinderarts is echt en de gynaecoloog ook.
De zusters zijn echt werkzaam in hun specialisatie.
We repeteerden voor de precisie.
Nog een laatste keer proefdraaien.
We kijken hoe het gaat, zodat het effectiever is.
Mag de baby in positie?
Misschien iets verder achteruit. Zo, ja.
Is die afstand goed? -Ja, want zo...
...moet ik dichter naar haar toe gaan. -Het is mooier.
Dan vertel ik haar wat er gebeurd is.
Ik vraag of ze haar wil zien en geef haar aan haar.
Nog een repetitie, graag.
Ik ben geen gynaecoloog.
Ik zorgde dat deze professionals hadden wat ze nodig hadden.
Om de scène klaar te maken, bespraken we wat ze nodig zouden hebben.
Maar eerst wilde ik hun reacties zien...
...en wat ze zouden doen bij zo'n noodgeval.
Actie.
Op drie. Eén, twee, drie.
De navelstreng is doorgeknipt. -Dokter, hartstilstand.
Ik heb hem.
Blijf ademen, Cleo.
Is het oncomfortabel? -Nee.
Nog steeds niet responsief.
Ze zou de baby kunnen inwikkelen...
...als je naar de moeder loopt en zegt:
'Het spijt me. Je baby is doodgeboren.
We hebben al het mogelijke gedaan. Wil je haar zien?'
Ze kan de baby brengen. Zo sparen we tijd.
Ze kan de baby hierheen brengen.
Wat zou je op dat moment doen?
Bij de moeder blijven. -Oké.
Ik heb een vraag.
Als je haar gaat vertellen dat de baby doodgeboren is...
...zou je dan je kapje afdoen? -De dokter wel.
Ja, hè? Als je erheen loopt...
...neem je je kapje af en vertel je het haar.
Ik zeg: 'Het spijt me. Uw baby is doodgeboren.
We hebben al het mogelijke gedaan, maar ze was niet responsief.'
Dan brengt zij de baby. -Ik geef haar aan hem en dan aan haar.
We hebben een goede grip op de dynamiek.
We moeten weten wat ze gaan doen.
Toen duidelijk was wat ze nodig hadden...
...en we technisch klaar waren om te filmen...
...brachten we Yalitza de set op.
Yalitza, ga achterover liggen en neem je positie in.
Ik denk dat dit geholpen heeft, Galo.
Probeer ze niet kapot te knippen.
Hier? -Iets hoger, graag.
Wat ze verwachtte...
...was dat we een levende baby onder de brancard hadden.
Ze speelde de scène met die verwachting.
Actie.
Alles is klaar. -Goed, één, twee, drie.
Kinderartsen naar de OK.
Heupen omlaag, alsjeblieft.
Toen de gebeurtenissen plaatsvonden...
...was haar lijden echt.
Probeer kalm te blijven. Je doet het goed.
Knip de navelstreng door. -Klemmen.
Knip de navelstreng door. -Doorgeknipt.
We konden geen pols vinden. -Begin met reanimeren.
Ik praatte met Lizbeth, die de gynaecoloog speelt.
Ze zei: 'Het is zo raar. Toen we in de scène zaten...
...vergaten we dat het film was.
Ons professionele spiergeheugen is misschien zo sterk...
...dat onze acties bijna automatisch gaan.
Toen het moment kwam dat we de moeder het nieuws moesten vertellen...
...begonnen we te huilen.
Het is een krachtig moment, dus het gebeurde spontaan.'
Eén, twee, drie.
Luister naar de pols. -Mag ik een hechting, alsjeblieft?
Nog niet responsief.
Stop met reanimeren.
Dokter, hoe heet de patiënte?
Ze heet Cleo, dokter.
Cleo, het spijt me heel erg.
Je baby is doodgeboren.
We hebben al het mogelijke gedaan, maar ze was niet responsief.
Wil je haar zien?
Hier is je baby. Het is een meisje.
Neem afscheid van haar.
Ik moet haar meenemen. Neem afscheid van haar.
Het spijt me, maar ze moeten haar voorbereiden.
Ik neem haar nu mee.
Bedek haar. -Ja, dokter.
Hier is het dossier. -Dank je.
Mag ik nog een paar handschoenen?
Cloe, het spijt ons heel erg.
Je zult wat bloeden.
Cleo, haal diep adem. Probeer kalm te blijven.
Ik wist niet...
Wat een scène. Jullie allemaal, wat een scène.
Ik ben overweldigd.
Echt overweldigd.
Gaat het? -Ja.
Ik dacht dat er een echte baby zou zijn.
Ja, dat was onverwacht.
Ik zei het niet, zodat je niet zou forceren wat spontaan gebeurt.
Bedankt. Bereid je voor. We beginnen.
Ik wil de scènes goed filmen...
Als de zon lager staat? -Ja. Dat is beter.
Ja, om 14.00 uur. -Maar verspil geen emoties.
Je hebt het gisteren geweldig gedaan omdat het vers was.
We moeten repeteren. -Wat vind jij?
Goed.
Kunnen we de scène filmen als het 14.00 uur is?
Is het goed als we repeteren in zwemkleding?
Dat is prima.
Ik ontleen veel plezier aan verschillende soorten filmkunst...
...niet alleen de filmkunst zoals die van Roma.
Ik hou van conventionelere, verhalendere film.
En ik geniet ook van het werk dat daarbij hoort.
Sommige elementen uit Roma zouden passen bij Hollywood.
Hoewel ik het concept 'Hollywoodfilm' niks vind.
Film is film.
Er zijn goede en slechte films, conventionele en klassieke films.
Hollywood heeft het allemaal.
Beide soorten filmkunst zijn even boeiend.
Neem de posities in.
Iets dichterbij.
Gewoonlijk kun je terugvallen op het verhaal van de film.
Deze vorm is verhevener, omdat...
...het risico groter is.
Want je hebt niet het gewone vangnet.
Als het verhaal minimaal is, blijft de rest over...
...en dat interesseert me in films, het mysterie.
Als ik dat mysterie zie in films, snap ik niet hoe het gedaan is.
Ik snap de technische kant, maar niet hoe het tot stand kwam.
Het proces achter Roma is waar het om gaat.
Aan de ene kant is er een groot risico...
...maar de beloning is het echt waard.
Dingen die je nooit had kunnen plannen.
Alle stukjes komen bij elkaar, niet alleen in de scène...
...maar in elke afzonderlijke opname.
Ik zou durven zeggen dat Roma mijn eerste film is.
Het is de eerste film die ik gemaakt heb...
...die echt het soort film belichaamt dat ik wil maken.
Er bestaat zoiets als 'tegenlicht'.
Weet je wat dat is? Het licht dat van achteren komt.
Dat is het beste in film en fotografie.
Kijk zelf maar. Kijk naar hem.
Kun je stil blijven staan?
Zie je hoe hij die...
Kijk naar zijn gezicht.
Als je hem naar de zon laat kijken, ziet hij er zo uit.
Zie je? Maar vanuit deze positie is hij kalm en ontspannen.
Er is een kleine cirkel van licht om hem heen.
Zie je hoe goed hij eruitziet? Kijk eens van deze kant.
Hij zal er altijd goed uitzien, maar dit is nog beter.
Draai deze kant op.
Zie je? Alles wordt vlakker.
Een cirkel van licht. Dat is er zo gaaf aan.
Het geeft hem volume, toch? -Precies.
Dat is het. Tegenlicht geeft je volume.
Je draait deze kant op en kijkt ernaar. Alles wordt vlakker.
Zijn fysieke aanwezigheid heeft meer volume en je ziet de achtergrond.
Snap je? -Ja.
Dat doe je als je interieurs filmt.
Probeer daar ook altijd tegenlicht te gebruiken.
Voor meer volume. -Ja, voor meer volume.
Dan voeg je meer licht toe vanaf de kanten.
Kijk naar zijn gezicht.
Nu meer licht van deze kant.
Dat zijn visuele en fotografische technieken.
Laten we het over regisseren hebben.
Je moet je acteurs kunnen aansturen...
...je verhaal kunnen vertellen...
...en weten wat voor soort shots je gaat gebruiken.
Ondertiteld door: Nicole Bongaerts