Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Alleluja
ANGOLA 14 KWIETNIA 35 LAT TEMU
Jesteś głodny?
Zaraz wróci twój ojciec.
Przebiorę się i pójdziemy do kuchni.
Dobrze.
Dzień dobry.
Wody.
Mamo.
Zaraz przyjdę.
Nie ruszaj się i siedź cicho!
- Ma... - Mówiłem, stul pysk.
Nie róbcie krzywdy.
Sprawdź resztę domu.
Weźcie, co chcecie, i idźcie.
Matias, uciekaj!
Isabel!
Zeka!
Pomocy!
Boże, dopomóż.
Ma pani pełne rozwarcie.
Musimy odebrać poród. Przyj!
Będziesz rodzić. Przyj!
Mamo, wszystko dobrze.
DZIELNICA PRENDA 14 KWIETNIA TEGO ROKU
- Dzień dobry. - Dzień dobry, panie generale.
Mój brat jest w środku? Wpuść mnie.
Dowódca kazał nie przeszkadzać.
Macie dziesięć sekund, potem zrobi się nieprzyjemnie.
Przepraszam pana.
Dias.
Wynieście go stąd.
Masz ich?
Przed sobą, szefie.
Nikt nie będzie mnie okradał.
Jasne, szefie.
Zabij go.
Znasz angielski?
Dobrze.
Będziesz następna.
Chyba że wymyślisz sposób, żeby uszczęśliwić mnie i moich kolegów.
Wiesz, o czym mówię?
Wszystko, co zechcą, i kiedy tylko zechcą.
Wtedy może zapomnimy o waszym wybryku.
Do roboty.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, BRACIE!
Dias, gdzie jesteś?
Mamy namiary, możemy wchodzić.
Jesteś potrzebny, oddzwoń.
Matias, traktuję ciebie i Diasa jak synów,
bo przyjaźniłem się z waszym ojcem.
Ale...
jako komendant policji
nie mogę akceptować zachowania twojego brata w ostatnim czasie.
Rozczarował mnie. Rozum postradał?
Pije na umór, nie melduje się,
wyleguje się w domu, nie ruszy dupy do pracy.
Próbowaliśmy mu pomóc, ale nadaremno.
To nie może dłużej trwać.
Nie pod moim dowództwem.
Rozumiem, komendancie, i przepraszam w jego imieniu.
Jego urodziny to jednocześnie rocznica zabójstwa naszych rodziców.
Zawsze to odchorowuje.
To nie usprawiedliwienie.
Chciałem dać ci miesiąc urlopu, o który prosiłeś.
Przemyślałem to.
Mianuję cię komendantem DNIC,
żebyś mógł go pilnować.
Będziesz zdawał mi relację z przebiegu operacji.
Razem z bratem rozwiążecie tę sprawę.
Jasne?
Wypad.
Szefie, przyszedł Dias Santana.
W samą porę. Nie trzeba będzie się użerać z tym pierdołowatym porucznikiem.
Pewnie nigdy w życiu nie strzelał.
Chyba że żonie w dupę.
Trochę szacunku.
Co tam, chłopaki? O czym mowa? Znowu piłka?
Sierżancie Marco.
Zamknij usta, bo ci mucha wleci.
Ja tylko...
patrzyłem.
Wiem, że tęskniliście, ale zachowajcie czułości dla innych.
Ufam, że wciąż myślicie o naszym zadaniu, bo przechodzimy do działania.
Sierżancie Qeto, szczegóły.
Dzień dobry, panowie.
Dzień dobry, sierżancie.
Naszym dzisiejszym celem jest ten magazyn w Mutambie.
Według naszych informacji ten budynek
to jedna z największych fabryk narkotyków w mieście.
Oddaję głos agentowi Orlando,
który pracował z SINSE Investigations.
Obi Chukwu, Nigeryjczyk. Prawa ręka szefa gangu.
A sam szef?
Nic o nim nie wiemy. Na razie nazywamy go „Panem X”.
Może matka nie dała mu imienia.
Uspokójcie się.
Dobrze.
Operacją będzie dowodził generał Matias i komendant Dias.
Zrozumiano?
Tak jest!
Komendancie...
Chciałbym uczestniczyć w misji.
Dobra, ale nie daj dupy.
Wynocha!
Jak się nazywasz, agencie?
Wołają mnie „Brudas”.
Ale nazywam się Roland.
Ściągamy cię z ulicy.
Twoja misja się skończyła.
Finito.
Możesz wracać do Anglii.
Jak wygląda sytuacja w środku?
Trzynastu mężczyzn, osiem kobiet.
Trzech wysokich rangą.
Mają karabiny i karabinki szturmowe, kałaniszkowy i pistolety Jericho.
Kobiety to właściwie niewolnice, nigdy nie wychodzą.
A wielki szef?
Nie wiem. To może być każdy.
Dzisiaj będą przewozić mnóstwo szmalu, więc musi być w środku.
Dobra robota, agencie.
Zrób sobie długie wakacje.
Słuchajcie. Pan X najpewniej tam jest.
Nie mamy opisu.
Ale wiemy, że mają pistolety maszynowe i kałachy.
Bierzemy długą broń i załatwiamy to sprawnie.
Zrozumiano?
Tak jest!
Dziękuję, że wstawiłeś się za mną u szefa
i kupiłeś mi motocykl,
ale dalej dam radę sam.
Nie potrzebuję opieki starszego brata.
Cztery lata i wciąż to samo.
Komendancie, jako twój dowódca
sugeruję trzymać się planu, jeśli chcesz zostać w policji.
Dobra, chłopaki.
Do dzieła.
Generale, trzeba sprzątnąć tych śmieci z tyłu, za pana pozwoleniem.
Widzę ich.
Marco, De Costa, macie zielone światło.
Mamy ich na celowniku. Postrzelić czy do wora?
Panowie, dzisiaj zginą tu ludzie, więc lepiej, żeby nie nasi.
Do wora.
Kurwa, jeden idzie w waszą stronę.
Reis, załatw to po cichu.
Dobra, czysto. Wchodzimy!
Rozejrzyjcie się.
Co za syf. Hej!
Tu jest, kurwa, syf!
Wszyscy...
Blanco, w porządku.
Czysto i cicho.
Beanie, dach bezpieczny.
Tito?
Tito!
Tito, nie śpij.
Z przodu czysto, szefie.
Dobra. Słuchaj, bądź czujny.
Mamy do przewiezienia kupę towaru i kasy.
Przyjąłem.
Ze Maria, nie kozacz.
Powiedziałbyś coś lepszego? Zadziałało, nie?
Mam nadzieję. Idziemy.
Zajmij się tym.
Cicho. Ani słowa.
Zabiorę rękę.
Ale nie krzycz.
Jasne?
Nie zdążysz.
Decyduj.
Wszyscy na ziemię!
I zamknąć mordy!
Osłaniaj mnie!
Nic ci nie jest.
Swoi!
Generale, jeden wybiegł wschodnim wyjściem
z walizką.
To może być on.
- Masz linię strzału? - Nie.
Masz go?
Nie.
Rzuć mi go.
Potrzebny mi twój samochód. Wysiadać!
Wszyscy wysiadać!
Zamknąć mordy albo będzie pif-paf!
Szefie, wpadliśmy.
Nalot wojska.
A co, kurwa, z moją kasą i towarem?
Wszystko przepadło. Kasa i towar.
Jedź do portu koło Marginalu.
Tam was odbiorą.
Biegnij, gnoju.
Wylatujemy dzisiaj.
Spakujcie torbę.
Masz piętnaście minut.
Obiecuj, okłamuj, wszystko mi jedno.
Tylko zdobądź nazwisko jego szefa.
Chcesz działać w terenie?
Oto twoja szansa.
- Co to ma być? - Zmiana taktyki.
Ja bym najchętniej spuścił mu łomot, więc niech spróbuje dzieciak.
Tam masz sprawcę.
Obyś wiedział, co robisz.
Dzień dobry.
Jestem agent Orlando, zadam panu kilka pytań.
Nie.
Odpowie pan na moje pytania.
Dla formalności,
to poszukiwani przestępcy na zdjęciach z kartoteki.
Co może pan o nich powiedzieć?
Oszalał pan?
Ma pan szczęście, że nie skopałem panu tyłka.
Ile razy próbowaliście zabić komendanta Diasa?
Nie udało wam się.
Jesteśmy policją.
Gdyby mój szef chciał wykończyć braci Santana,
zrobiłby to wtedy, kiedy zabił waszych rodziców.
Albo później.
Widzisz...
szef ciągle pamięta o bliźnie, którą generał zostawił mu na twarzy.
Obaj żyjecie, bo on tego chce.
Powinien był mnie zabić w brzuchu matki.
Gdzie jest twój szef?
Napiszesz w raporcie...
że więzień chciał sięgnąć po twoją broń.
Odliczę do dziesięciu...
a ty zastrzel gnoja.
Albo, przysięgam na grób rodziców, sam go zabiję.
Dziesięć...
dziewięć... osiem... siedem...
sześć...
- Niech pan mówi. - ...pięć...
cztery... trzy...
- Mów. - Dobra, już.
Dobra.
Teraz pewnie jest już w RPA.
To tam głównie działa.
Ma ludzi wszędzie.
W policji, DNIC, wojsku.
Pewnie już jestem trupem.
Co?
Myślicie, że mnie macie?
Nie.
Nie macie mnie.
To ja mam was.
Nazywa się Makimba Ferreira.
Mam dla was wiadomość od niego.
Nadejdzie...
a wy nawet się nie połapiecie.
Dorwiemy go.
Obiecuję.
- Tak? - Co u ciebie?
W porządku.
Wszyscy idziemy, pamiętasz?
Nie lubię głośnych klubów.
Jutro mamy spotkanie z głównym komendantem policji.
Dopadniemy Ferreirę.
Powinieneś iść z nami wieczorem. Będzie fajnie.
Dias...
Nie wiem, co nas oddaliło od siebie, ale może tak ma być.
Dobra, jeżeli nie chcesz przyjść dla mnie, to zrób to dla swoich ludzi.
Coś jeszcze?
Nie.
Super, że jesteś. Sto lat.
Dajcie mu coś do picia!
Zdrówko!
Najlepszego!
Wyłączcie muzykę.
Dobry wieczór, panie i panowie.
Dzisiaj mój brat ma urodziny. No, miał kilka dni temu.
Więc teraz, w ramach życzeń, dedykuję mu tę piosenkę...
Marco i Ze Maria.
Najlepszego, bracie.
Dzięki.
A teraz bawcie się dobrze i dajcie się rozruszać!
Zatańczymy?
Nie dzisiaj.
Panie generale, przybyli pańscy goście.
Goście? Cholera, muszę być rano w DNIC.
Odśwież mi pamięć.
Zentex z RPA, wygasające kontrakty na broń.
Racja, niech wejdą.
Panie generale.
Dzień dobry.
Dobry.
Podobały ci się urodziny?
Rzadko obchodzę...
ale tak, to było miłe.
Czym się zajmujesz?
Sprzątam. Oczyszczam ulice ze śmieci.
Zbierasz się do wyjścia.
Zobaczę cię jeszcze?
Nie.
Przepraszam.
Nie powinienem tego robić.
Muszę iść.
CAMPS BAY, RPA
Cześć, mamo.
- Cześć. - Jak się czujesz?
W porządku.
Dobrze wyglądasz.
- Kto to jest? - To ty.
Z taką wielką głową?
No nie wiem.
Nie jest wcale duża.
Babcia...
- Muszę odebrać. Wybaczcie. - Dobrze.
Wróciłeś do Kapsztadu?
Dobrze, spotkajmy się.
Co za gówno!
Oni naprawdę chcą zwalczać przestępczość
czy tylko o tym gadać?
Bo wydaje mi się, że to drugie.
Jak mamy dopaść Ferreirę w RPA, jeśli nie możemy tam jechać?
Nie wiem, o co tu chodzi. Dowiem się.
Mieliśmy omówić strategię ściągnięcia Ferreiry z powrotem.
Potem ktoś na nich wpłynął.
Jak to świadczy o tych,
co tak tobie imponują?
Koniec z tym.
Od tej chwili załatwiam sprawy po mojemu.
Przejdźmy się.
Spacer sprzyja przepływowi energii.
Jest mniej niezręcznie.
A zakładam, że to niezręczna chwila,
bo straciłeś moje dwa miliony dolarów.
To nie jest handel meblami.
Istnieje ryzyko.
I to jest twoja działka, płacą ci za jego minimalizowanie.
Domyślam się, że policja miała z tym coś wspólnego?
Załatwię to. To glina, znamy się od lat.
- Może tu przyjechać... - Nie, nie przyjedzie.
I nic z tym nie rób.
Przeżyję te dwa miliony.
Zadzieranie z funkcjonariuszem może doprowadzić do większych strat,
których już bym nie odpuścił.
To Afryka Środkowa.
To właściwie synonim korupcji.
A teraz znajdź sposób,
by zagwarantować bezpieczeństwo moim pieniądzom.
Jasne?
Tak?
Tak.
Dobrze.
Mamy piękną pogodę.
Korzystaj.
Przepraszam za spóźnienie.
Jesteś oddany służbie, chronisz ludzi.
- Nie musisz przepraszać. - Dziękuję.
Przepraszam za tamto.
Za co?
O ile nie przyjechałeś mnie aresztować lub nie wzywasz do służby...
Pójdę popływać.
Dawno nie czułem się tak dobrze.
Ja też.
Wiesz, od małego ocean budzi we mnie lęk.
I oto jesteś, w środku oceanu.
Chcesz mi zaimponować?
A imponuję?
Wieczorem będę z chłopakami na dzielnicy.
Tam mamy miejscówkę, powinieneś przyjść.
- Ładnie proszę? - Może.
„Może”?
Dobra.
Chodź, pokażę ci coś.
Tutaj mieszkał mój ojciec z rodzicami, zanim przenieśli się do miasta.
Miałem sześć lat,
ale nadal pamiętam odwiedziny podczas wojny.
Ojciec mówił...
że muszę chronić rodzinę...
kiedy już go nie będzie.
Po tym, jak ich zabili,
trafiłem do rodziny w Cunene.
Dias nie miał tyle szczęścia.
Nigdy nie byliśmy blisko.
A chuj, czemu nie?
Wieczór, panowie.
Siadajcie.
Zimne piwo poproszę.
Dobrze, że przyszedłeś.
Jakieś wieści o Ferreirze?
Wiem, gdzie mieszka.
Nie ukrywa się za bardzo.
Dowiedziałem się też o tym, co zrobił twojej rodzinie.
Nie wnikajmy w to.
Informuj mnie na bieżąco.
Będę.
Zabaw się trochę, dobra? To rozkaz.
Dobra.
To moi rodzice.
Miałem wtedy sześć lat.
Naucz mnie kizomby.
Zawsze chciałam się tego nauczyć.
Tak czerpiesz radość z życia?
Siedząc samemu?
Nie jestem towarzyski.
Przynajmniej szczery.
Słuchaj.
Jeżeli chcesz dopaść Ferreirę w RPA, to chcę brać w tym udział.
Nie tylko Orlando umie pozyskać informacje.
Przykro mi z powodu twoich rodziców.
Nietrudno się domyślić, że chcesz go dorwać.
Mogłabym się przydać.
Jadąc jako para, przyciągalibyśmy mniej uwagi.
Pomyśl o tym.
Kizomba to intymny taniec.
Musisz poddać się...
rytmowi.
I pozwolić mężczyźnie...
się prowadzić.
Widzimy się w poniedziałek.
Daj mi znać, jak dowiesz się czegoś więcej.
Dobra, trzymaj się.
Otwórz.
- Umiesz się tym posługiwać? - Nie próbowałam.
Sprzedajesz broń, a nie umiesz jej używać?
Jak ktoś wejdzie tymi drzwiami, celujesz i strzelasz.
- A jak to będziesz ty? - Nie strzelasz.
Gdzie on jest?
Cholera.
Lekcja pierwsza: zabij, kiedy masz okazję.
Lekcja druga: zamknij się i strzelaj.
- Jesteś sam? - Daj mi broń.
- Przepraszam na chwilę. - Jasne.
- Co wy tu robicie? - Musimy pomówić, panie ministrze.
Teraz.
To jest główny gość, głowa mafii.
Odetniemy tę głowę
i powstrzymamy największy przemyt narkotyków w Angoli i Afryce Środkowej.
I wszystkie zabójstwa, które się z tym wiążą.
Zabił dzisiaj trzech moich ludzi, oni mieli rodziny.
A także trzech moich. Mówili po angielsku, nie byli stąd.
Wiemy, że jest w RPA.
Proszę nas wysłać z małą grupą pod przykryciem.
Poproś tu wiceministra i komisarza Martinsa.
Choćbym bardzo chciał, nie mogę sam decydować.
Można to zrobić tylko pod warunkiem, że uda się go zabić
lub pojmać po cichu.
Nie mogę dopuścić, żeby wasza dwójka
zepsuła stosunki pomiędzy Angolą i RPA.
Jesteście moimi najlepszymi ludźmi...
ale dobro kraju jest na pierwszym miejscu.
Siadajcie.
Panowie, mamy delikatną sprawę,
i wierzę, że pomożecie nam ją rozwiązać.
Potrzebujemy wiz dyplomatycznych do RPA.
A także, jak zakładam... broni, której nie powiążą z nami?
Czy pan wie, o co prosi?
Wiem. Robię to dla bezpieczeństwa kraju.
Załatwione. Nie powinno być problemów.
Chyba nie muszę mówić, byście z nikim nie rozmawiali.
Niestety, tajnymi informacjami partii
handluje się jak mlekiem.
Na pewno mają wtyczkę.
Nikomu nie możemy ufać.
Rozumiem, że moje działania was zadowalają?
Tak, proszę pana.
Sprawdza, czy nie masz podsłuchu.
Zastanawiam się.
Coś w moich słowach...
moim tonie, postawie...
Coś zasugerowało ci, że mówię po to, żeby usłyszeć swój głos.
Znam ludzi dotkniętych tą przypadłością.
Otwierają usta, ale wydobywają się tylko puste słowa.
Pozbawione myśli, znaczenia.
Nie oczekuję odpowiedzi, bo...
Wydawało mi się, że powiedziałem jasno,
żeby nie ruszać tych gliniarzy.
Robię interesy w różnych krajach.
Zatrudniam wielu ludzi do takiej roboty jak twoja.
Jeżeli znowu cię podkusi,
żeby narazić mnie, moje interesy, moją rodzinę,
nie zawaham się ukarać cię dla przykładu
w najstraszniejszy możliwy sposób.
Czy mówię jasno?
Tak?
Tak, idź sobie, dupku.
Schowaj, kurwa, głowę w piasek, to może wszystko się ułoży.
Niech to szlag!
Zwariowałeś? On jest z biura prezydenta.
I co?
Niech mnie zwolni.
Sam złożę rezygnację, skoro mamy związane ręce.
Przepraszam pana.
Co tu robisz, Thandi?
Ja też tam wczoraj byłam, nie tylko was chcieli zabić.
Jesteś jej to winny. Powiedz jej, że w Afryce nie ścigamy bandytów.
- Mam kontakty w RPA. - Nie.
Mieszkam tam.
Myślisz, że długo mu zajmie ustalenie,
kim jestem i gdzie mieszkam? Mogę wam pomóc go dopaść.
- Możesz załatwić broń? - Nie tylko.
Zwariowaliście oboje?
Chcecie spędzić resztę życia w więzieniu?
A ty chcesz do końca życia oglądać się za siebie?
Bo on nie spocznie, dopóki nie zginiemy. Wiesz o tym, Matias.
Obudź się.
Wierzysz w bajki, jeśli sądzisz, że prawo nas ochroni.
Jebany Dias Santana...
i jego brat.
A później może Szkot.
Przynieś mi zapalniczkę.
Nie palę.
Nie palisz.
A kto, kurwa, pytał, czy palisz?
Kurwa!
Moi ludzie nie potrafią nawet zabić dwóch zwykłych angolskich gliniarzy
z Ondjiva w Cunene!
Gdzie wielki król Mandume...
leżał z jajami w buszu!
Wyłączyć tę jebaną muzykę!
To ta druga wiedźma, szefie.
To jest wiedźma?
Odbiło wam?
Robicie sobie jaja?
To jest ta wiedźma, którą wygnali z Angoli?
Nie wygląda na wiedźmę.
Nawet nie pachnie jak wiedźma.
Dobra jesteś.
Bardzo dobra.
Chcę, żeby Dias Santana umarł.
Duch Diasa Santany jest bardzo silny.
Musisz założyć mu ten naszyjnik,
a potem odciąć mu głowę i zjeść jego serce.
Sprowadzę na niego demona głębokiego lasu
i złego bruxaria, mrocznego ducha Cabindy.
Nie będzie w stanie powstrzymać ani jego, ani ciebie.
Jest tylko jedna sprawa.
Jaka?
Najpierw chcę kasę.
Dobrze.
Dostaniesz swoją kasę.
A ja dostanę Santanę.
Cześć. Dziękuję, że odebrałeś.
- Ta sprawa, o której mówiliśmy. - Tak.
Nasz wspólny przyjaciel postanowił odejść wcześniej.
Zgadzam się.
W życiu trzeba wybierać. Dziękuję za zrozumienie.
Dobry wieczór, panowie.
Wiem, nie cieszy was mój widok.
Wiem, że nie macie dużo czasu.
Nie będę was powstrzymywał.
Człowiek, którego ścigacie, wyprawia przyjęcie jutro wieczorem.
Zamierza chyba świętować...
wasz upadek.
Słyszałem, że jesteście na liście gości.
Rząd Angoli wyprze się nieuprawnionych działań.
Liczcie na siebie.
Idziemy po niego?
Idziemy.
Odzyskamy nasze życie.
W porządku? Co się dzieje?
Nic mi nie jest.
Właśnie otrzymałem najlepsze wieści tygodnia.
Moi starzy znajomi z Angoli wybierają się na moje jutrzejsze przyjęcie.
Trzeba to uczcić.
Tylko z kim?
Z tobą...
tobą i...
tobą.
KAPSZTAD
Bez obaw. One są ze mną.
Więcej niespodzianek?
Dziękuję.
Za co?
Że pozwalasz mi pomóc.
I że przyjechałeś.
Powinni mi zbadać głowę.
Przy mnie przynajmniej jesteś bezpieczna.
Wyglądasz jak Elvis.
Dziękuję.
Spóźniłeś się.
Tak. Korki.
- Przepraszam. - Dobra.
Coś jeszcze?
Tak. Nie. Ja...
Karabinek szturmowy R5. Kaliber 5,56 mm.
Standardowa broń szturmowa policji.
Niezawodny izraelski Galil.
Glock 17 czwartej generacji.
Nie przepadam za nim. 9 mm, magazynek na 18 nabojów.
- Podaj mi snajperkę, Thandi. - Proszę.
Jeżeli potrzebujecie czegoś na dystans,
mamy ten wyjątkowy karabinek M4.
Przekalibrowany na 10 mm.
Wbudowany tłumik, wysokokontrastowy celownik optyczny, bardzo poręczny.
Jak to widzę, to nie powiem, chciałabym iść z wami.
Dziękujemy, Amando.
Powodzenia.
Bierzemy Ferreirę żywego lub martwego. Jakieś uwagi?
Jeśli się da, żywego.
Mało realne przy tej armii gangsterów wokół niego.
Jeżeli będzie okazja, to go złapiemy.
Zabijemy, jak nie będzie wyjścia, ale nie przyszliśmy w roli zabójców.
Co jest z tobą?
Chyba jestem zmęczony.
Przewietrzę się.
Pójdę z nim.
Coś tu nie gra.
Zaczęło się w Angoli.
Dobra, do roboty.
Co się stało?
Zaczął krzyczeć, potem zemdlał.
To tyle, musimy odpuścić.
Musimy wezwać lekarza.
Nie. Lekarz mi nie pomoże.
To czarna magia.
O czym ty mówisz, Dias?
Słyszałam, że Ferreira korzysta z pomocy wiedźm.
Czarna magia...
To koniec.
Ja tu dowodzę. Nie jesteś w stanie kontynuować.
Nie mów mi, co mam robić.
Już dawno straciłeś prawo do tego.
Wiedziałem, że do tego dojdzie, że mnie obwinisz.
Miałem sześć lat, do cholery!
Obwiniam cię za wiele spraw.
Za życie z bogatą rodziną w Cunene, kiedy ja tułałem się po sierocińcach.
Nawet jak wróciłeś do Luandy, gdzie byłeś?
Żyłem na ulicy, walczyłem o przetrwanie.
Tak, pakowałem się w kłopoty z ziomkami,
ale oni byli dla mnie bliższą rodziną niż ty!
Ciągle do ciebie wracałem, ale zawsze byłeś trudny.
A ta rodzina traktowała mnie jak własne dziecko.
Nigdy nie chciałeś słuchać, nadal nie chcesz!
Żyjesz przeszłością, ciągle w niej tkwisz.
Powinni cię pogrzebać z rodzicami.
Przynajmniej byś się czuł jak w domu. Słyszysz, durniu?
Ty arogancki fiucie.
Ej!
Przepraszam, chłopaki.
Nie mamy na to czasu.
Zarządca nie będzie zadowolony.
Padają tu deszcze?
Nie wiedziałem, że tak myślisz.
Nieważne.
Przepraszam.
Ja też.
Robimy to czy nie?
Rozdzielmy się.
Thandi.
Orlando, gdzie jesteś?
Z tyłu, już idę.
Orlando, szybciej. Ferreira może zaraz tu być.
Idę.
Już prawie.
Matias, wychodzimy. Orlando ma twoją broń.
- Zaczekaj tu. - Dobrze.
Obstawię wejście. Ty przypilnuj parkietu.
Thandi, idź już stąd.
Weź auto, sami wrócimy.
Obserwuj ochroniarza.
Zabierz rękę z ucha.
Co wy tu robicie?
Chcemy mieć trochę intymności.
Podnieś ramiona.
- Mogę to wyjaśnić. - Mam nadzieję.
Witam wszystkich!
Witam na mojej imprezie!
Chcę tylko, żebyście dobrze się bawili!
A jeśli zrobi się ciekawie,
przyjdźcie po mnie!
Hej, didżej! Dawaj!
Widzę Ferreirę.
Możesz strzelać?
Za dużo ludzi.
Jeśli pójdzie w moją stronę, jest mój.
Wmieszaj się w tłum.
Oczywiście.
Naruszenie bezpieczeństwa!
Kobieta w czarnej sukience, mężczyzna w białej marynarce.
Wiedzą, że tu jesteśmy. Czas na plan B. Zaraz będzie tu gorąco.
Skołuj nam jakiś transport.
- Stać. - W czym problem?
Podejrzany mężczyzna...
Mam wóz.
Czekaj tam.
Musimy stąd wiać. Idź do Orlanda.
Dasz nam wsparcie, będzie nam potrzebne.
Uważaj na siebie.
- Są tutaj? - Tak.
Musimy ich szybko zdjąć. Te twoje gierki.
Załatwili trzech naszych.
Czterech.
Nie wyjdą stąd żywi.
Dzisiaj świętujemy przedwczesną śmierć naszego dobrego komendanta.
Więc do dzieła.
Do dzieła!
Gdzie jest Celia?
Wysłałem ją do auta, powinna cię minąć.
Musimy odpuścić. Nie przechodziła tędy.
Nie zostawię jej tutaj. Idź. Sam to dokończę.
Znajdę ją i dopadnę Ferreirę.
Orlando, co z Celią?
Dias...
Idź, Matias, ja to załatwię.
Puśćcie ją.
Jestem Dias Santana.
- To mnie chce wasz szef. - Rzuć broń.
Serio?
Miało cię tu nie być.
Odłóż broń.
Albo za trzy sekundy będą martwi.
Dobra.
Rzucić broń, odwrócić się, ręcę za głową.
Orlando, uciekaj. Jedź do Thandi i uciekaj.
Gdzie jesteśmy?
Powiem ci, jak się dowiem.
Trzymajmy się, bracie.
Gdzie jest Celia?
Celia...
Nie wiem. Musimy się stąd jakoś wydostać.
Panowie...
Naprawdę sądziliście, że tak sobie tutaj wparadujecie i mnie aresztujecie?
Odważnie.
A teraz obaj zdechniecie jak psy.
Śmiercią niegodną bohaterów.
Powiedz mi, jakie to uczucie
spotkać mordercę swojej matki i ojca?
Ależ tak...
już się spotkaliśmy.
Ty i ja.
Kurwa!
Puść mojego brata i Celię.
Zabawne, że wspomniałeś o agentce Celii.
Celia...
Próbowałam ostrzec Diasa, ale nie potrafił tego zostawić.
Ty zdziro!
Czemu to zrobiłaś? Dla pieniędzy?
Pieniędzy?
Ferreira to mój wujek,
pracowałam dla niego od początku.
Po waszym zniknięciu dalej będę dla niego pracować.
Może pewnego dnia zostanę szefową DNIC.
Odkryją prawdę i w końcu cię dopadną.
Chyba jesteś zadowolony, wujku?
Demony go opętały.
Potężne.
Nie!
Miałeś szczęście, że nie wpakowałem ci kulki wiele lat temu.
Teraz mi zapłacisz za moją bliznę.
Odetnijcie im głowy i wyślijcie je do DNIC.
Jego serce dajcie mnie.
Nikt ze mną nie zadziera. Nikt!
Czekałem na to 35 lat.
Ale szczerze mówiąc, nie czuję satysfakcji.
Czas na mnie.
Jestem zmęczony i znudzony.
Uwolnij mnie, a nie pozwolę mu cię zabić.
- Zabawny z ciebie gość. - Dias...
Mina ci zrzednie, jak obedrę go ze skóry.
Dias, obudź się, bracie.
Dias...
Kurwa!
Dawać mój wóz.
Dobra, szefie.
Ruszać się!
Jedź!
Zajmij się moim bratem. Weź go do szpitala.
Dorwę Ferreirę i Celię. To ona jest wtyką.
- Daj kluczyki. - Celia?
Kurde, ale to była szprycha.
Nie do szpitala. Jedziemy za Diasem.
Zatrzymaj się tutaj.
Weź Diasa.
Powinienem cię zabić, tu i teraz, ale nie jestem taki jak ty.
Będziesz gnił w więzieniu.
Było mnie zabić, gdy miałeś okazję.
Dias...
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Panie Mackie, przyjechali goście z Ghany.
Dziękuję.
Co to jest Ghana, tatusiu?
Kraina mlekiem i miodem płynąca, kotku.
Mlekiem i miodem płynąca.
Coś się stało?
Santana.
Zabiłeś go?
Zginiesz.
Kto mówi?
Zabiłeś mojego brata Ferreirę, a teraz ja zabiję ciebie.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła