Downloaded from YTS.MX
Δεν ξέρω αν ήξερα τι στο καλό έκανα, για να σου πω την αλήθεια.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ήξερα πως έγραφα ένα έργο για την γκέι ζωή.
Όταν άρχισα να γράφω το έργο,
με είχε συμβουλεύσει πολύς κόσμος
σε θέσεις εξουσίας να μην το θίξω.
Υπάρχουν κάποια ιστορικά πράγματα που είναι μέρος του κοινωνικού DNA σου
και μπορείς να γίνεις μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου γνωρίζοντας τι προηγήθηκε.
Για τους νεαρούς που δεν γνωρίζουν το Boys in the Band,
λειτουργεί ως υπενθύμιση του πόσο δύσκολο κι επώδυνο ήταν.
Η παράσταση ήταν αποκαλυπτική και πρωτοφανής.
Κανείς δεν είχε ξαναδεί κάτι τέτοιο τότε.
Είναι το 1968, πριν το Στόουνγουολ.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Θυμάμαι ότι ήταν θαμμένο στους New York Times.
Στη σελίδα 18 ή 19.
Είχε έναν πολύ περίεργο τίτλο, σαν…
"Δυσάρεστες καταστάσεις στο μπαρ Βίλατζ", κάτι τέτοιο.
Δεν ήταν ένα γεγονός που θα καθόριζε μια εποχή απελευθέρωσης.
Μια έκρηξη εκτυλισσόταν μπροστά μας.
Όλη η αγανάκτηση και η απόγνωση που βίωναν
αρχίζει να αναδύεται.
Δεν ήταν νόμιμο ούτε αποδεκτό να είσαι γκέι.
Ήταν παράνομο να χορεύουν άντρες μεταξύ τους, να μαζεύονται γκέι άνδρες.
Η κοινωνικοποίηση ερχόταν με το ρίσκο της σύλληψης.
Ήμουν τόσο χαζός ή τόσο νέος,
που δεν ένιωθα ότι παίρνω ένα ρίσκο.
Είχα μια ιδέα για μια παράσταση.
Εννιά γκέι τύποι σε πάρτι γενεθλίων.
Είναι ο πρώτος που αναλαμβάνει την πρόκληση
να γράψει για τις ζωές γκέι ανδρών με έναν εντελώς εμπορικό τρόπο.
Είναι μνημειώδες.
Το γκέι κοινό είδε ότι μπορεί να είναι ορατό.
Ακολούθησαν δύσκολες συζητήσεις για το πώς πρέπει να είναι ορατοί.
Αυτό που θεωρώ υπέροχο στο έργο
είναι ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί καλογραμμένοι γκέι χαρακτήρες.
Δεν είναι κλισέ.
Είναι αληθινοί άνδρες γιατί έτσι τους έγραψε ο Μαρτ.
Και ατελείς, όπως είναι όλοι οι καλοί χαρακτήρες και άνθρωποι.
Το καστ αποτελούνταν από περήφανους γκέι άνδρες που έπαιζαν γκέι χαρακτήρες.
Υπάρχει άλλο είδος συναδελφικότητας και διαφορετική ροή ενέργειας
όταν έχεις εννιά γκέι άνδρες μαζί
και είναι υπέροχο να το βλέπεις.
Όταν έχεις ηγέτες που λένε "Είμαι αυτός και δουλεύω ακόμα"
ή "Δουλεύω εξαιτίας του, όχι παρόλο αυτού",
είναι ανατρεπτικό.
Αλλάζει το πνεύμα των καιρών.
Έχει κάτι που είναι τόσο οικείο στη γενιά μου,
και δείχνει ότι είμαστε μέρος μιας ιστορίας
και κάποιου είδους πνεύματος στον κόσμο που δεν θα αλλάξει ποτέ.
Ο Χάρολντ έχει μαύρα πυκνά σγουρά μαλλιά.
Τούτος είναι σχεδόν καράφλας.
Ευχαριστώ και πνίξου!
Πούλησα την παράσταση
πλασάροντάς την ως κωμικό δράμα.
Και τα γέλια την πούλησαν.
Και…
τα γέλια…
την ελάφρυναν.
Αν και δεν έχω δει ποτέ την ψυχή μου,
σύμφωνα με τον ραβίνο της μαμάς μου, σκίζει.
Ελπίζω να διακρίνουν το σοβαρό περιεχόμενο
που είναι θαμμένο κατά βάθος, και να το σκεφτούν.
Έχει περάσει καιρός κι έχουμε κάνει πρόοδο.
Αν τα πράγματα είναι καλύτερα σήμερα, κι ελπίζω να είναι παγκοσμίως,
είναι εξαιτίας πραγμάτων σαν αυτό και στιγμών σαν αυτήν.
Πενήντα χρόνια αργότερα, μπορούμε όλοι να ζούμε ανοιχτά
και να σκεφτόμαστε
"Ήμασταν εκεί και τώρα είμαστε εδώ,
ας ευχαριστήσουμε όσους μας έφεραν εδώ".
Γεια.
Περάστε. Καλώς ήρθατε στο διαμέρισμά μου.
Ο Μαρτ Κράουλι βοηθούσε μοιράζοντας αναμνήσεις που είχε
σχετικά με τη διαδικασία συγγραφής
και με προσωπικές ιστορίες για το πού βασίζονται οι χαρακτήρες.
Βασίζονται σε ανθρώπους που ήξερε.
Είναι η παρέα του
και ζωντάνεψαν με αυτό το κατόρθωμα της φαντασίας του,
με ένα τεράστιο δημιουργικό ρίσκο.
Είναι γκαλερί της Νέας Υόρκης, όπως βλέπεις είναι…
αρκετά πλατιά για να μπαίνει ένα άτομο κάθε φορά και να βλέπει τις φωτογραφίες.
Αυτοί είναι όλοι οι φίλοι μου.
Το Boys in the Band αρχικά έκανε πρεμιέρα εκτός Μπρόντγουεϊ.
Στις 14 Απριλίου.
Ήταν η Κυριακή του Πάσχα για την ακρίβεια,
και αστειευόμασταν "Ελπίζω να μη μας πετάξουν αυγά".
Η αναβίωση του έργου ήταν στις 30 Απριλίου 2018.
Πενήντα χρόνια μετά.
Αυτή είναι η φωτογραφία που χρησιμοποιήθηκε για τη διαφήμιση…
της παράστασης στο Μπρόντγουεϊ,
και προφανώς μιμείται το πρωτότυπο.
Εδώ είμαστε, ο θίασος κι εγώ.
Ήθελα να αναγνωρίσω τη γενναιότητα
των ανδρών που ανέλαβαν αυτούς τους ρόλους
ακόμα κι ενάντια στη συμβουλή των μάνατζέρ τους.
Υπήρχε μια ισχυρή αίσθηση φόβου
για το τι μπορεί να πάθουν οι ίδιοι και οι καριέρες τους.
Και νομίζω ότι ήταν όλοι, με τον τρόπο τους,
απίστευτα γενναίοι που του έδωσαν ζωή.
Θα κατέστρεφαν την καριέρα τους
αν εξέθεταν τους εαυτούς τους…
όχι απαραίτητα να δηλώσουν ότι ήταν γκέι,
γιατί κάποιοι δεν ήταν.
Όλοι οι ηθοποιοί σε αυτή την εκδοχή είναι ανοιχτά γκέι κι επιτυχημένοι,
αλλά στην αρχική, τους έξι τους υποδύονταν γκέι ηθοποιοί
και τους άλλους τρεις στρέιτ.
Όλοι, όμως, ρίσκαραν τα πάντα.
Η γκέι κοινότητα ήταν απαγορευμένη, όποτε κανείς δεν συζητούσε για αυτό,
εκτός αν ήσουν γκέι και ήξερες κάποιον άλλον γκέι
και το συζητούσατε στο προσωπικό σας…
ιδιωτικό περιβάλλον, αλλά δεν υπήρχε δημόσιος διάλογος.
Εδώ είμαστε με τον Μπίλι Φρίντκιν στην σκηνή
του Boys in the Band εκεί πάνω.
Εδώ είναι το αρχικό σχέδιο της σκηνής του Πίτερ Χάρβεϊ.
Έγραψα στον Μαρτ και τώρα έχω έναν θησαυρό από μέιλ του
που είναι τόσο καλογραμμένα κι ενδιαφέροντα
για όλες τις ταινίες που τον επηρέασαν,
ή "Είδα το τάδε στην τάδε χώρα", επειδή κι εκείνος, όπως ο Μάικλ,
έκανε παντού κοσμικά ταξίδια.
ΜΑΡΤ
Αυτή η ταμπακιέρα ήταν δώρο από τον θίασο και το συνεργείο.
Την αγόρασαν στο Tiffany's…
αλλά το Tiffany's δεν ήθελε να βάλει επιγραφή γιατί είχε μια ατάκα του έργου
που έλεγε "Ευχαριστώ και άντε γαμήσου".
Να σου πω κάτι; Είσαι αληθινός άνθρωπος.
Ευχαριστώ. Χέσε μας.
Σε αυτόν βασίστηκε ο Ντόναλντ,
στον φίλο μου Ντάγκλας Μάρεϊ
και το έργο είναι αφιερωμένο στον Νταγκ
και στον Χάουαρντ.
Δεν άντεχαν ο ένας τον άλλον.
Αυτή είναι η βαφτισιμιά μου και κρατάει
τη φωτογραφία
που είναι δώρο στην παράσταση.
Η παράσταση έχει περάσει από τόσες προσεγγίσεις
ως προς το πώς την αντιλαμβάνεται η κοινωνία.
Τη λάτρευαν γιατί ήταν η πρώτη φορά που γκέι άντρες απεικονίζονταν έτσι στη σκηνή,
μετά το κατέκριναν γιατί το θεωρούσαν οπισθοδρομικό,
και είναι ωραίο που 50 χρόνια μετά
μπορούμε να το επανεξετάσουμε και να πούμε
"Είναι μέρος της ιστορίας μας".
Μου αρέσει πολύ αυτή η φωτογραφία.
Είναι ο Τζο στη μία πλευρά…
και ο Ράιαν στην άλλη,
κι εγώ εδώ.
Το γεγονός ότι όλοι οι ηθοποιοί είναι ανοιχτά γκέι
δείχνει υπέροχα το πόσο προχωρήσαμε
και τώρα όλοι μπορούν να ζουν ανοιχτά.
Κάποιοι είπαν "Το θυμάμαι αυτό. Ευχαριστώ που είπες την ιστορία μας"
και κάποιοι νέοι είπαν "Λες την ιστορία μου".
Ήταν ένας που έκλαιγε με λυγμούς κι έλεγε
"Είμαι πολύ περήφανος που είμαι ένας ανοιχτά γκέι άνδρας".
Κάποιοι συνομήλικοί μου έλεγαν
"Δεν είμαστε πια έτσι".
Και μετά…
οι πιο νεαροί έλεγαν "Είμαστε ακόμα έτσι".
Υπάρχει ένα φαινόμενο ως 52χρονος γκέι άντρας,
όπου δεν ξέρεις πώς να γερνάς με χάρη.
Για μένα, ο Μαρτ είναι ένα παράδειγμα του τι είναι δυνατόν.
Ορίστε το βραβείο Τόνι που κερδίσαμε.
Είχα μείνει έκπληκτος.
Κανείς δεν το πιστεύει, αλλά είναι αλήθεια.
Για την ακρίβεια, δεν είχα ετοιμάσει καν ομιλία.
Ήξερα ποιον να ευχαριστήσω,
έβγαλα μια λίστα με ανθρώπους που έπρεπε να ευχαριστήσω,
αλλά τα μάτια μου βούρκωσαν και δεν μπορούσα να τη διαβάσω.
Αυτό είναι ένα τηλεγράφημα από τον ψυχίατρό μου.
Μου το έστειλε στην πρεμιέρα.
"Αγαπητέ Μαρτ, κανείς δεν είναι πιο ευχαριστημένος και περήφανος από μένα".
Οπότε, περάσαμε πολλά μαζί
και μάλλον ενθουσιάστηκε με τη δουλειά του.
-Έτοιμοι. -Πάμε.
Παίζω τον Χάρολντ.
Είναι περίπλοκος τύπος.
Ξέρω ότι βασίζεται σε κάποιον από τη ζωή του Μαρτ,
έναν Χάουαρντ Τζέφρι.
Είναι πάντα ενδιαφέρον να ακούς ιστορίες για ανθρώπους
που επηρέασαν χαρακτήρες.
Αυτό ήταν ωραίο.
Ο Χάουαρντ Τζέφρι ήταν ο καλύτερός μου φίλος.
Θα έλεγα ότι…
ο Μάικλ, ο πρωταγωνιστής, βασίζεται σε μένα.
Και ο Χάρολντ, που είναι η νέμεσίς του στο έργο, βασίζεται στον Χάουαρντ.
-Εσύ πώς είσαι απόψε; -Μαστούρωσες και άργησες.
Η άφιξή σου αναμενόταν εδώ
μεταξύ 8:30-9:00.
Αυτός είναι ο Χάουαρντ Τζέφρι.
Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Τζερόμ Ρόμπινς.
Όπως βλέπετε, ο Χάουαρντ ήταν πολύ ελκυστικός.
Ήταν χορευτής.
Τον ήθελαν όλοι οι χορογράφοι στα υψηλά κλιμάκια.
Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες, δούλεψε σε όλη τη χώρα,
συμμετείχε σε πολλές μεγάλες ταινίες της εποχής τους.
Ο Χάουαρντ έμαθε όλες τις χορογραφίες στη Νάταλι Γουντ
για την ταινία West Side Story.
Εκεί τον γνώρισα.
Και οι τρεις μας γίναμε φίλοι για μια ζωή.
Οι μεγάλοι αστέρες του σινεμά τον λάτρευαν,
ειδικά αν δεν ήταν οι ίδιοι χορευτές.
Όταν η Μπάρμπρα Στράιζαντ έκανε το Ένα Αστείο Κορίτσι, την πρώτη της ταινία,
βασιζόταν τόσο στον Χάουαρντ που απαίτησε πως όποτε έπρεπε να χορέψει
με κάποιον, θα ήταν ο Χάουαρντ.
Επομένως, εμφανίζεται στη σκηνή Ziegfeld Follies
με την έγκυο νύφη.
Απαίτησε να είναι ένας από τους σερβιτόρους στο "Waiters' Gallop".
Να πάλι ο Χάουαρντ.
Είναι μια από τις τελευταίες φωτογραφίες που τον είχαν τραβήξει
επειδή ήταν πολύ άρρωστος.
Είναι στην Ιταλία.
Στο τέλος, ο Χάουαρντ Τζέφρι πέθανε στη μάστιγα του AIDS.
Ήταν στην ηλικία μου, ήταν 52 ετών.
Από τον τρόπο που τον περιγράφει ο Μαρτ,
έχεις την αίσθηση ότι του μίλησε χθες.
Είναι πολύ παρών στη φαντασία του Μαρτ και είναι πολύ παρών στη σελίδα.
Το έργο είναι αφιερωμένο σε αυτόν.
Δεν ήξερε τίποτα όταν το έγραφα.
Φοβόμουν να του το πω,
γιατί δεν ήξερα…
πώς θα αντιδρούσε.
Τι σου φαίνεται αστείο;
Αυτό που έμαθα για τον Χάουαρντ
και την πολυπλοκότητά του και το ποιον του το εφάρομσα στον Χάρολντ εν μέρει.
Η ζωή είναι ένα μεγάλο ανέκδοτο. Θυμάσαι πώς είναι η ζωή.
Έχεις μια ξεκάθαρη αίσθηση του ποιος είναι αυτός ο άνδρας
διαβάζοντας τον διάλογο του Μαρτ.
Θα βάλω δεύτερο και τρίτο, μπορεί και πέμπτο.
Έχω βάλει στόχο να πάρω κιλά.
Υπάρχουν κι άλλες επιρροές στη ζωή μου
και την εμπειρία μου με ανθρώπους
από τους οποίους άντλησα έμπνευση
για να σκιαγραφήσω τη δική μου εκδοχή του Χάρολντ.
Ξέρω ότι ο Ζακ είναι ξεκαρδιστικός άνθρωπος
με φοβερή αίσθηση του χιούμορ.
Το ξεχνούσα συνέχεια και μαστούρωνα τη μάνα μου με τη σαλάτα.
Μάλλον της άρεσε.
Όποια ώρα της μέρας και να ήταν, και το πρωί ακόμα, έλεγε "Θέλω σαλάτα!"
Θεώρησα ενδιαφέρον να τον ωθήσω προς εκείνη την κατεύθυνση,
να εκθέσω εκείνη την πλευρά του,
την οποία δεν του ζητούν να δείχνει συχνά.
Σειρά μου, τώρα.
Δεν ξέρω αν είσαι έτοιμος, αλλά, άκου.
Και ο Χάουαρντ ήταν όπως και στο έργο,
έλεγε την αλήθεια…
κατεδάφιζε την υποκρισία.
Ο Χάουαρντ μπορούσε πάντα να με διαβάσει
και δεν με άφηνε να τη σκαπουλάρω.
Παρέλειψες μια λεπτομέρεια.
Τα χάπια είναι πληρωμένα.
Το σιχαινόμουν αυτό μερικές φορές, φυσικά,
και τσακωνόμασταν για πολλά θέματα.
Μάικλ, ευχαριστώ για το κέφι.
Αλλά αναδρομικά, έμαθα περισσότερα για τον εαυτό μου μέσα από εκείνον,
παρά από όλους τους άλλους.
Εμπρός, καουμπόη.
Βγαίνεις.
Όταν άρχισα να γράφω αυτό το έργο, ήξερα ότι ήθελα ο Έμορι
να δώσει στον Χάρολντ έναν ζιγκολό για δώρο γενεθλίων.
Ήθελα έναν ζιγκολό ως δώρο για πάρτι.
Με ενθουσίαζαν και όποτε πήγαινα στο Φάιρ Άιλαντ
ήξερα ποιος είχε βγει για να βγάλει λεφτά
και υπήρχε ένας συγκεκριμένος που έβρισκα πολύ γοητευτικό.
Μαίρη, είναι κούκλα.
Ήξερε πόσο ενθουσιασμένος ήμουν που ήταν σεξεργάτης
κι έτυχε να χορεύω μαζί του
και του είπα "Είσαι καλός στο κρεβάτι…
με όλους αυτούς που πρέπει να πας;
Πώς το κάνεις;"
Και μου απάντησε
"Δεν είμαι ο μέσος ζιγκολό που θα συναντήσεις".
Προσπαθώ να δείχνω τρυφερότητα.
Έτσι δεν νιώθω τόσο πόρνος.
Σκέφτηκα "Θεέ μου".
Δεν μπορούσα να γράψω τίποτα τόσο καλό.
Θα σε πάρω αύριο.
Εδώ είμαστε στο σετ του The Boys in the Band.
-Ποιος είσαι; -Εσύ ποιος είσαι;
Έχεις ήδη προετοιμαστεί…
Όχι, δεν έχω προετοιμαστεί.
Είναι της ώρας.
-Αλήθεια; -Ναι.
Λέγοντας αυτήν την ιστορία, άλλαξες θεμελιωδώς την ποπ κουλτούρα.
Ήταν η πρώτη απεικόνιση γκέι ανδρών.
Πώς σου φαίνεται η απεικόνιση των γκέι τώρα;
Τι είναι οικείο; Τι είναι διαφορετικό;
Χαίρομαι που το θέμα και το αντικείμενο
είναι πλέον διάχυτα.
Νιώθω ότι κάθε παράσταση του Μπρόντγουεϊ πλέον
και κάθε μιούζικαλ έχει ένα γκέι στοιχείο
και υπάρχει ποικιλία.
Ποιος είσαι πάλι εσύ;
Ήσουν στην ηλικία που είμαι τώρα
όταν έγραψες το Boys in the Band.
Είναι ερώτηση για μένα "Πώς νιώθω εγώ για αυτό;"
Ναι, αλλά δεν θέλω να σε πανικοβάλω
γιατί, σοβαρά, το μόνο που θυμάμαι από όταν ήμουν στην ηλικία σου
και δεν θα πω ποια είναι…
Σε παρακαλώ, πες.
Έχεις αλλάξει σελίδα…
-τώρα είσαι τριάντα… -Ναι.
Ένα.
Ναι!
Χρόνια πολλά!
Και σκέφτηκα…
Όταν έγινα 31 χρονών, σκέφτηκα "Αμάν, πέρασα τα 30".
Δεν έχω κάνει τίποτα.
Πρέπει να κάνω κάτι.
Δεν κάνω ποτέ σάουνα μετά το γυμναστήριο.
Δεν κάνει καλό. Χαλαρώνει τους μύες.
Δεν μ' αρέσει να τονίζω τη σεξουαλικότητά μου ή αυτή την πτυχή της ζωής μου,
αλλά ταυτόχρονα, έφτασα σε ένα σημείο στον χώρο όπου ένιωσα…
ότι υπέφερα, ότι έπρεπε να κρατάω κρυφό ένα κομμάτι του εαυτού μου
και ήξερα και άλλους που δουλεύουν στον χώρο
που υπέφεραν κι έκρυβαν τους αληθινούς τους εαυτούς
ή οι μάνατζέρ τους κανόνιζαν ψεύτικα ραντεβού.
Και αυτό είχε να κάνει με τη διαιώνιση
της απόκρυψης της αλήθειας από το νεαρό κοινό.
Ανέλυσες ότι το Boys in the Band
γεννήθηκε από την αγανάκτησή σου
με τον χώρο και τον κόσμο,
κι έτσι ένιωσα κι εγώ όταν το ανακοίνωσα.
Και τι κάνεις για 20 δολάρια;
Ό,τι μπορώ.
Αυτή η παραγωγή…
πιστεύω κι ελπίζω ότι φέρνει πρόοδο
και διευρύνει τη συζήτηση.
Κι εγώ.
Έχεις ποτέ συζητήσεις στο μυαλό σου
με ηθοποιούς που δεν είναι πια μαζί μας;
Είμαι πολύ συναισθηματικός,
και το ξέρεις επειδή λυγίζω και βουρκώνω εύκολα.
Τα σκάτωσα τελείως στα Τόνι.
Έφτασα στη σκηνή
και οι εννιά σας ήταν πίσω μου.
Ήθελα να το αφιερώσω σε αυτούς που ήταν αρκετά γενναίοι
να κάνουν την αρχική παράσταση.
-Ναι. -Και τους το χρωστούσα.
Όπως χρωστάω όλη αυτήν την παραγωγή και την αναβίωση σε εσένα,
και τους άλλους οκτώ ηθοποιούς και τον Τζο Μαντέλο.
Ήμουν χαρούμενος που ήσασταν όλοι εκεί
που ξέχασα να σας πω ευχαριστώ.
Σου φέρνει φαγούρα αν σ' ακουμπήσει…
Σκάω.
Υπάρχει κάτι που θα ήθελες
να πάρει το κοινό
από την παράσταση ή από την ταινία το 2020;
Ναι, θέλω να τα πάρουν όλα.
-Να τα πάρουν όλα και να φύγουν. -Φίλε.
Όχι, σοβαρά.
Μπορούν να πάρουν ό,τι θέλουν και να αφήσουν ό,τι δεν τους αρέσει.
Μ' αρέσει η στάση σου, Μαρτ.
Θα υιοθετήσω την προσέγγιση.
"Πάρτε τα όλα, πάρτε ό,τι θέλετε".
-Αλήθεια δεν είναι; -Καλή διασκέδαση.
Κοίτα τι έγινε ανά τα χρόνια.
Ευτυχώς, μπορούμε να καθόμαστε εδώ και να γελάμε,
αλλά παλιά δεν ήταν καθόλου αστείο, για κανέναν λόγο.
Αλλά πάντα υπάρχει χιούμορ στο σκοτάδι.
Θα το γράψω εδώ και τώρα.
-Ευχαριστούμε. -Ευχαριστούμε!
Ας το κάνουμε. Πάμε.
Πάμε.
Όχι. Θα τηλεφωνήσει ο καθένας μας
στο μοναδικό άτομο που πραγματικά θεωρεί τον έρωτα της ζωής του.
Μ' αρέσει η προσέγγισή τους. Είναι ρεαλιστική.
-Έπαθες πλάκα; -Απολύτως.
Όταν κοιτάς κάτι αναδρομικά,
σκέφτεσαι "φοράτε περίεργα ρούχα" ή "έχετε περίεργο κούρεμα",
ή νιώθεις νοσταλγία.
Αλλά όταν ζεις σε μια περίοδο, δεν το σκέφτεσαι.
Ενέτεινα το στιλ άντρακλα.
Και πίστευα ότι δεν προσποιούμουν. Πίστευα πως είμαι στρέιτ.
Ναι, ήταν μια πολύ κλειστή κοινωνία.
Τους θεωρούσαν όλους στρέιτ,
αλλά αυτό σίγουρα δεν ήταν αλήθεια.
Νομίζω ότι ο Μπερνάρντ νιώθει πολύ άνετα,
δεδομένου ότι είναι δύο μειονότητες.
Είναι γκέι, είναι μαύρος, αλλά είναι διανοούμενος και ζει στη Νέα Υόρκη.
Έχω παραδείγματα ανοιχτά γκέι μαύρων ανδρών που φορούσαν κοστούμια
και λειτουργούσαν σε λευκούς κόσμους
και δεν υποβίβαζαν τη φυλετική ταυτότητά τους.
Τον αφήνεις να σε μειώνει συνεχώς με ρατσιστικά σχόλια.
Σ' εκείνον το επιτρέπω,
σ' εμένα εννοείται, σ' εσένα όμως όχι.
Προσποιούμαι ότι θα βγω με τον Τζίμι Μπόλντουιν
και θα του πω τι μου έκαναν οι σκύλες χθες.
Δεν είμαι έτοιμος για το κοντινό μου, κύριε Ντεμίλ.
Υπάρχει ένα μέρος μου, ως ηθοποιός, που πάντα απορροφά τους χαρακτήρες
οπότε η υπερβολή μου εντείνεται από το γεγονός ότι παίζω τον Έμορι.
Είναι πολύ σοβαρό.
Με τον Τζο συζητούσαμε ότι πρέπει να πιάνω χώρο ως Έμορι
και αυτό με τάραξε εδώ κι εδώ,
επειδή ο Ρόμπιν έπαιζε περιορισμένα,
επομένως έμαθα από τον Έμορι
ότι είσαι ικανός να πιάνεις χώρο
ενώ επιτρέπεις στους άλλους να έχουν τον δικό τους.
Ρώτα τον αν θέλει να του ζεστάνω τον λουκουμά!
Αυτός είμαι, και στον κόσμο είτε θα αρέσει είτε όχι, και θα είμαι ο εαυτός μου.
Ποια είναι η κοπέλα;
Ποια ήταν;
Ποια εύχεται να γίνει;
Αυτός είμαι εγώ στην Ομάχα. Θα έλεγα ότι είναι τα πέμπτα ή τα έκτα γενέθλιά μου
και η μαμά μου μού πήρε έναν Μαλιμπού Κεν και μια Μαλιμπού Μπάρμπι
γιατί τους ζήτησα.
Νομίζω ότι η ιδέα ήταν να δώσει μια Μπάρμπι στον Άντι
για να παίζει με την αδερφή του, αλλά απλώς ήθελα τις Μπάρμπι.
Αυτό είναι το 1988 στην Όπερα Civic Light του Πίτσμπουργκ.
Ήταν η πρώτη μου επαγγελματική παραγωγή του Μάγος του Οζ, όπου έπαιξα ένα ξωτικό.
Σπουδαίο μακιγιάζ. Το έκανα μόνος μου.
Είναι προφανώς Χριστούγεννα. Μάλλον οι καουμπόηδες ήταν μόδα τότε.
Μάλλον είμαι τεσσάρων ή πέντε.
Είχες άλλα αδέρφια;
Είχα έναν μεγαλύτερο αδερφό με ασορτί στολή καουμπόη.
Μάλλον τον έβγαλαν από τη φωτογραφία. Συγγνώμη, Νιλ.
Αυτή ήταν στα μέσα του '70 στο Πίτσμπουργκ.
Μια εποχή που δεν ήταν καλό να είσαι γκέι και δεν σε ενθάρρυναν.
Αυτό είναι γύρω στο 1983 στο Ντάλας του Τέξας.
Η μητέρα μου λάτρευε τις κόκκινες μοκέτες. Σαν ένα κόκκινο χαλί όπου κι αν πας.
Βόρεια Καλιφόρνια, ακριβώς πριν παντρευτώ τη γάτα.
Πώς πήγε ο γάμος;
Η γάτα πέθανε.
-Άρα είσαι χήρος. -Είμαι χήρος.
Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στο σχολείο.
Και το ενδιαφέρον
είναι ότι θυμάμαι να διαλέγω το πουκάμισο
γιατί ήταν σαν του αδερφού μου και μου φαινόταν γαμάτο,
αλλά μπορείς να διαλέξεις και το φόντο.
Ήθελα να βάλω την αγαπημένη μου πορτοκαλί μπλούζα
και η μαμά μου ήθελε να φορέσω κάτι με γιακά.
Όταν πήγε στην κουζίνα, έτρεξα πάνω,
έβαλα την αγαπημένη μου μπλούζα, έτρεξα στο σχολείο
και όταν εμφανίστηκαν οι φωτογραφίες και το είδε,
και είδε πόσο χαρούμενος ήμουν, διαπίστωσε "Πρέπει να τον αφήσω να φοράω ό,τι θέλει".
Δεν αναρωτιέσαι αν ήταν πριν ή αφού…
τα έκανα.
-Μοιάζει με χαμόγελο του μετά. -Μάλλον.
-Εντάξει, γύρος αστραπή. -Ναι.
Δεν θα ξεμείνει από ιδέες για…
Τα μαλλιά της.
Το κόκκινο χρώμα.
Θυμάμαι ότι είχα εμμονή με το κόκκινο χρώμα.
Την οικογενειακή επίδειξη ταλέντου των Ευχαριστιών.
Είναι δύσκολο να μπεις στην ψυχή ενός τετράχρονου.
Μου αρέσει που έχω την ίδια πόζα χωρίς να το καταλάβω,
αλλά αυτό συμβαίνει τώρα.
Και ποτέ δεν…
Ποτέ δεν…
θα στεναχωρήσει τη μητέρα της.
Δεν θα παίξει ποδόσφαιρο.
Δεν θα αφήσει την αδερφή της να κερδίσει στο λιπ-σινκ.
Δεν θα φάει τα λαχανικά της.
Το οποίο δεν ισχύει για μένα πλέον, όπως φαίνεται,
μόνο λαχανικά τρώω. Επομένως, γονείς, μην τα παρατάτε.
Συνήθως είμαι καλός σ' αυτά.
Ξέρεις τι νομίζω ότι είναι; Με αποσυντονίζουν οι αντωνυμίες.
Δεν θέλει καν να ακούσει…
Για μπάμιες. Τις μισούσε.
Όχι τις λάμιες, τις μπάμιες.
Και ποια ήλπιζε να γίνει;
Ήλπιζε να γίνει σταρ του σινεμά.
Η Άριελ στη Μικρή Γοργόνα.
Καλή φίλη.
Ελπίζω να αντεπεξήλθα στις ελπίδες σου.
-Εδώ είμαστε. -Γεια.
Τι σύμπτωση.
Πού είμαστε σήμερα;
Είμαστε στο μπαρ Julius
όπου έχω έρθει πολλές φορές στη ζωή μου.
Φόντο!
Έχει πλάκα να εμφανίζομαι στην ταινία, ειδικά μαζί σου,
με αυτήν την υπέροχη μεταξωτή γραβάτα και το χρυσό δαχτυλίδι
που όλο γλιστράει.
Υπάρχουν αισθητές διαφορές στο γύρισμα αυτής της εκδοχής με την προηγούμενη;
Είμαι μεγάλος, επίσημα. Ήμουν 84 χρονών χθες,
οπότε, μετράω ως ενήλικας πλέον.
Τότε ήμουν πιπίνι
κι έτοιμος για δράση.
Δεν είμαι έτοιμος για δράση πλέον.
Τέλος πάντων. Είναι ωραίο να στέκεσαι μπροστά του
αυτήν την όμορφη μέρα, ενώ έχουμε γύρισμα δίπλα.
Χθες;
-Χθες. -Χρόνια πολλά!
Φανταστικό.
Με συγχωρείτε, κύριε.
-Πότε ήταν το ντεμπούτο σου; -Απόψε.
-Απόψε; Στην υποκριτική; -Ναι.
Είναι το καλύτερο δώρο γενεθλίων.
Οπωσδήποτε, ήταν φανταστικό.
Γυρίσαμε.
Γύρισα μετά από 50 χρόνια.
-Απίστευτο. -Επιστροφή.
Ναι. Το λατρεύω.
Φανταστικό. Ο θρύλος επιστρέφει.
Ευχαριστώ. Καλή τύχη με το κοντινό.
Ευχαριστώ πολύ.
Να ζήσεις Μαρτ και χρόνια πολλά
Μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά
Παντού να σκορπίσεις της γνώσης το φως
Ο Μαρτ ήταν πρωτοπόρος με αυτήν την παράσταση.
Στάθηκε ως φοβερό δείγμα δραματικής λογοτεχνίας
και αυτό αντέχει τη δοκιμασία του χρόνου.
ΜΑΡΤ ΚΡΑΟΥΛΙ 21 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1935 - 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2020
Υποτιτλισμός: Χριστίνα Φλώρου