Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ
Proszę.
Ryb wystarczy dla wszystkich.
- Obsłuż najpierw mnie. - Ja byłam pierwsza!
Ekah, obsłuż mnie. Mam daleko do domu.
Wiem, kto był pierwszy, a kto ostatni.
Zrobimy tak: kto stanie w kolejce, dostanie dodatkową rybę.
Tak!
Ile pani chce?
Osiemnaście tysięcy?
Świetny utarg.
Masz tu tysiąc, kup sobie coś.
- Tato… - Bierz.
Nie. Ty potrzebujesz ich bardziej.
Moja mała mama.
Ta firma bez ciebie upadnie.
Dziękuję.
Wracajmy do domu.
Mamo.
Przepraszam.
Wody.
Czemu tak patrzysz?
Bo ryba jest dobrze ugotowana.
Pyszna.
Wiesz, czemu nadałem ci imię „Ekah”?
Tak, tato.
Dlaczego?
Bo tak miała na imię twoja matka.
Gdy na ciebie patrzę, widzę swoją matkę.
Wyglądasz jak ona.
Nawet rybę przypalasz jak ona.
Tato!
Jak ja o ciebie nie zadbam,
to kto?
Nasza ciężka praca
nie idzie na marne.
Ludzie to zauważają.
Nazywają mnie jednym z trzech najlepszych rybaków.
A wymieniając o mnie, wymieniają też ciebie.
Świetnie sobie radzisz.
Oby tak dalej.
Tak, tato.
Mogę cię o coś spytać?
Tak.
Kochałeś swoją matkę?
Zdecydowanie.
Bardzo ją kochałem.
A kochasz moją matkę?
Jesteś młoda, nie zrozumiesz.
Gdy dorośniesz,
zrozumiesz.
Porozmawiamy, gdy dorośniesz. Dobrze?
Nie martw się tym.
A teraz jedz.
Moja mała mama.
Cześć, tato.
Dobra robota, mamo.
Dobra robota.
Daj mi to wiadro.
Daj mi je.
Tato.
Nigdy cię nie opuszczę.
To nie może cię spotkać.
Nie zostaniesz niewolnicą.
Nauczycielka czeka na ryby, biegnij.
Pospiesz się.
Ekah.
Ekah!
Proszę pani.
Wołałam cię.
Przyniosłam ryby.
Ta jest za mała.
Takie pani kupuje.
Żartujesz sobie? Za mała.
Kupowałam u Solomona. Powinien to wiedzieć.
Jest za mała, spójrz.
Tutaj.
Ostrożnie.
Nie było jej?
Była.
To co tak długo?
Widziałam w szkole śpiewające dzieci. Podobało mi się.
Ile jest nam winna matka Kiki?
Sześć i pół tysiąca.
Zawołaj wujka Lucasa.
Niech szybko przyjdzie. Pora odebrać dług.
Jasne?
Pospiesz się.
Słyszysz?
Byłam wczoraj u Barbary.
Niedługo może umrzeć.
- Mówisz poważnie? - Tak.
Śmierć woła ją po imieniu.
Niedługo nas opuści.
Taka wykształcona i umrze?
A na co komu wykształcenie?
Jest bezużyteczne.
Niszczy rodziny.
Tylko leniwi i głupi chodzą do szkoły. To strata czasu i pieniędzy.
W tej wiosce wszyscy wykształceni klepią teraz biedę.
Liso! Na pewno?
A okłamałabym cię?
No dobrze.
Policzmy ich. Leniwy Peter wciąż mieszka z rodzicami.
Nie ma pieniędzy.
Joe też. To samo.
A głupia Barbara postanowiła do nich dołączyć.
Ta historia z Barbarą to coś okropnego.
To takie smutne.
A co z Ritą?
Poszła do szkoły i zaszła w ciążę.
Tak! Rita!
- Rita! - Mamo, wiesz, że nie cierpię szkoły.
Wolę pracować przy rybach, niż tam chodzić.
Albo wyjść za mąż jak Rita.
Bardzo mądrze, Andong.
Jesteś bystra.
Kupię ci garri, zjesz je z rybą.
Mamo.
Mamo!
Tato!
Mamo.
Mamo! Tato!
Mamo.
Tato! Mamo.
Mamo.
Tato!
Solo…
Jak znalazłeś to piękne miejsce?
Jestem rybakiem.
To tutaj ojciec oświadczył się mojej matce.
Podoba ci się?
Tak, pięknie tu.
To…
co będziemy dziś robić?
Podobasz mi się.
Tak bardzo,
że tylko kalkulator to wyliczy.
Solo.
A ja lubię cię tak,
że nawet kalkulator nie podoła.
Posłuchaj…
Bez dobrej żony nie założę dobrej rodziny.
Tylko ciebie naprawdę kocham.
Gdy patrzę ci w oczy,
mięknie mi serce.
Podobasz mi się.
Chcę cię za żonę.
Bądź moja. Założymy wspaniałą rodzinę.
Zawsze o tym marzyłam.
Żeby być twoją żoną.
Wyjdę za ciebie.
- Zgadzasz się? - Tak!
Rozumiesz, czemu mówię, że mięknie mi przy tobie serce?
Dziękuję za piękne buty. Bardzo mi się podobają.
Dla ciebie wszystko, kochana.
POPRAWA DYKTANDA
Proszę pani.
Co tu robisz?
Co to jest?
Pokaż.
Co ona mówi?
„Jedno dziecko,
jeden nauczyciel,
jedna książka
i jedno pióro mogą zmienić świat.
Jeśli jeden człowiek może zniszczyć świat,
czemu jedna dziewczyna nie może…
go zmienić?”
Jak ona się nazywa?
Malala.
- Ekah! - Tato.
Co ty robisz?
To zabiło twoją matkę.
Jadłaś już?
Dobrze.
Pomóż mi zdjąć buty.
Odłożyłem trochę pieniędzy.
W przyszłym miesiącu kupię ci nowy ruszt.
Żebyś mogła dobrze upiec rybę.
Twój ojciec poszedł do przyjaciela.
Ekah…
- Tak? - Dobre z ciebie dziecko.
Wszyscy są z ciebie dumni.
Dziękuję, wujku.
Gdyby któryś z moich synów pracował tak ciężko jak ty,
byłbym szczęśliwy.
Wszyscy szanują twojego ojca
dzięki tobie.
Nigdy się nie zmieniaj.
Pędzę do roboty.
Ekah…
zastanawiałaś się kiedyś, czemu wykształcone dzieci są biedne?
Bo to leniuchy.
Rozumiesz? To leniwe dzieci.
Szkoła nie jest dla kobiet.
Zadaj sobie jedno pytanie.
Czy sprzedałaś kiedyś ryby wykształconej osobie,
która nie wykłócałaby się o cenę?
To biedacy, karmimy ich.
To prawda.
Pozostań dokładnie taka, jaka jesteś.
Nie zmieniaj się.
Nie daj się zwieść. Szkoła nie jest dla kobiet.
Rozumiesz?
Pędzę do pracy.
Ekah.
Andong.
Jak się masz?
Dobrze.
Ekah,
wczoraj wrócił mój wujek.
Mówi, że od poniedziałku pójdę do szkoły.
Nie chcę tam iść, pomożesz mi wymyślić wymówkę?
Nienawidzę szkoły.
Muszę już iść. Porozmawiamy innym razem.
Czemu wstałaś tak późno?
Miałaś wczoraj za dużo pracy?
Późno zasnęłam.
Naprawiłem silnik.
Nowy rozrusznik dobrze działa.
Ekah.
Ekah!
W porządku?
- Słucham? - Gdzie twój ojciec?
Ekah!
Gdzie twój ojciec?
Daj mi ryby, muszę iść.
Nie chce pani czekać? To proszę już iść.
Coś ty powiedziała?
Może pani kupić sobie ryby gdzie indziej.
Idę stąd. Oddaj pieniądze.
Jakie pieniądze?
Zapłaciłam ci. Oddawaj.
Proszę nie zaczynać.
Nie dała mi pani żadnych pieniędzy.
- Co? - Ekah!
- Proszę się nie złościć. - Gdyby nie pan, już bym poszła.
- Obsłużę panią. Mała się pomyliła. - Niech będzie.
- Proszę się nie gniewać. - Dobrze.
Kupiła ryby za 3000.
Dała ci 5000. Wydaj pani resztę.
A jednak ma pieniądze.
Proszę się nie gniewać.
Obsłużyła panią?
Obsłuż mnie!
Lucas.
Sule.
Witajcie.
Mustapha. Jak się masz?
O co chodzi?
Oddaj mi pieniądze.
To jakiś żart? Nie wiecie, która godzina?
Lucas, nie przyszedłem tu żartować.
Prosisz o spłatę o tej godzinie?
O tej samej pożyczyłeś pieniądze.
Tak czy siak…
mogę ci zapłacić w przyszłym miesiącu.
Teraz nie mam forsy.
Lucas, dość tych głupich żartów.
Czy ja się śmieję?
Nie żartuję. Nie mam pieniędzy. Za miesiąc.
Jesteś kłamcą.
Codziennie handlujesz nad wodą.
Oszalałeś?
Przychodzisz do mojego domu i mnie obrażasz?
Wiszę ci kasę?
- Co? - Mustapha ma rację.
Nie myśl, że możesz mnie oszukać.
Jeśli nie oddasz mi moich pieniędzy,
to po tobie.
Grozisz mi w moim własnym domu?
Słuchaj, Sule…
Zamknę oczy i policzę do pięciu.
Jeśli będziecie tu, gdy otworzę oczy, to słowo daję…
jeden z was zginie.
Jeden.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Pięć.
Nie, Sule.
Co jest? Nie znacie się na żartach?
Bracie, dogadajmy się jak mężczyzna z mężczyzną.
Załatwmy to jak bracia.
Dlaczego?
Mój bracie, zginiesz, jeśli nie oddasz mi pieniędzy.
Dobra.
Mam je w kieszeni.
W kieszeni.
Załatwmy to jak bracia. Proszę.
Ile tego jest?
Cztery tysiące.
Cztery tysiące?
Wisisz mi 70 tysięcy.
Więcej nie mam. Proszę, daj mi jeszcze trochę czasu.
To wszystko, co mam.
Musisz oddać mi resztę.
Przyjmiesz drewno?
Co?
Już nigdy nie będziesz płacił za drewno.
Słowo.
Weź drewno.
Pij, póki gorące.
Po tym przejdzie ci kaszel. Pij.
Pij.
Coś nie tak?
Coś cię gryzie? Wyglądasz na zmartwioną.
Nie przejmuj się tamtym nieporozumieniem przy wydawaniu pieniędzy.
Słyszysz?
Byłaś zajęta.
Dlatego się pomyliłaś.
Zdarza się każdemu.
Rozumiesz? Nie martw się, pij.
Pij, zanim wystygnie.
Pij.
Chcę iść do szkoły.
Szkoła nie jest dla rybaków.
A ty jesteś kobietą.
To zły pomysł.
Co powiedzą ludzie?
A co powiedzą,
gdy skończę szkołę i zacznę zarabiać?
I to dużo.
Nie musielibyśmy już całymi dniami łowić ryb.
Nasze życie zmieniłoby się na zawsze.
Solo.
Ślepiec nie poprowadzi drugiego.
Połowy są dla młodych.
Posłuchaj.
Co zrobimy, gdy się zestarzejemy i nie będziemy już mogli łowić?
Bóg zesłał nam tylko jedno dziecko.
Dziewczynkę.
Jeśli Bóg nam coś zesłał, to ryby.
Nie zmienimy tego.
Nie zgadzam się.
Mała mamo.
Mówisz, że chcesz iść do szkoły.
Spytałaś mnie niedawno,
czy kocham twoją mamę.
Chcesz wiedzieć?
Chcesz?
Nigdy nie kochałem siebie.
Całą swoją miłość i troskliwość…
oddałem twojej matce.
Gdy moja matka i Lucas
powiedzieli o niej coś złego,
wyrzuciłem matkę z domu.
Kochałem twoją matkę jak nikt.
Jak nikt.
Nawet Bóg.
Nawet ty.
Nie kochałaś jej tak jak ja.
Chyba opętał ją diabeł.
Zaczęła mówić, jakby była szalona.
Mój narzeczony
zwróci ci wszystko, co na mnie wydałeś.
W tym odsetki.
- Wszystko zwrócę. - Nie możesz tak mówić.
Nie zgadzam się na to.
Jesteś moją kobietą!
Spróbuj mnie zrozumieć.
Proszę, pozwól mi odjeść.
Tego was uczą w tej szkole?
- Ten mężczyzna cię nie kocha. - Proszę, przestań!
Masz mnie za dziecko? Chcesz mnie uczyć o miłości?
Żyję tu jak w więzieniu!
Nie chcę, żeby mała się tu dusiła.
Prędzej umrę,
niż pozwolę ci popełnić te same błędy.
Nic z tego. Słyszysz?
Słyszysz?
To się nie powtórzy.
Nie ma mowy.
Ekah.
Andong.
Przykro mi.
Dzięki. Mnie też.
Gdzie twoja mama?
Wyszła.
Nie chcesz chodzić do szkoły?
Wczoraj przyjechał wujek.
Zrobił z tego niezłą aferę.
Z czego?
Gdy mój ojciec utonął,
wujek obiecał, że pośle mnie do szkoły.
Wysyłał nam pieniądze na czesne, ale mama je wydawała.
Wczoraj, po wielkiej kłótni, kupił mi dwa mundurki
i opłacił czesne.
Jak było?
Co?
W szkole.
Nudno.
Nic nie rozumiałam.
Jeden podzielić przez dwa.
Byłam w klasie, a myślałam o nas.
O tym, jakie byłyśmy wolne na plaży.
Jakie są dzielniki liczby 6?
Jakie są dzielniki liczby sześć?
Kto zna odpowiedź?
Kto wie?
DZIELNIKI
- Powiedzcie: „Jeden”. - Jeden.
Dzielniki liczby sześć. Najpierw jeden.
Co dalej?
- Dwa. - Dwa.
- Trzy. - Trzy.
- Sześć. - Sześć.
A zatem dzielniki szóstki to…
Jeden, dwa, trzy, sześć.
Znamy już dzielniki liczby sześć.
A teraz…
TRÓJKĄTY
Masz tu 300 franków i kup sobie coś.
Dziękuję, tato.
- Idź coś ugotować, jestem głodny. - Już ugotowałam.
- A ubrania? - Wyprane.
W takim razie idź do domu i odpocznij.
Odpocznij sobie.
CZYM JEST HISTORIA
Jeśli jeden chłopiec w dwie godziny oczyszcza hektar ziemi,
to ile minut zajmie to czterem chłopcom?
ARYTMETYKA
Jeśli jeden chłopiec w dwie godziny oczyszcza hektar ziemi,
to ile minut zajmie to czterem chłopcom?
- Dwie godziny na hektar… - Trzydzieści minut!
Kto to powiedział?
Ekah?
Czekaj!
Chodź na zajęcia!
Myślałam, że o mnie zapomniałaś.
Coraz mniejsze te ryby.
To na pewno te po 2000 franków?
Tak.
Przelej.
Uważaj.
Dobrze.
W porządku.
No tak, pieniądze.
Ekah.
Kto nauczył cię liczyć?
- Nikt. - Nie kłam.
Nie nauczyłaś się tego, wydając resztę klientom.
Powiedz prawdę.
Pani.
Ja?
Jak?
Codziennie podglądam lekcje przez okno.
I tak nauczyłaś się liczyć?
Dobrze.
Jeśli jedna dziewczyna w godzinę myje 50 talerzy,
to ile czasu zajmie to trzem dziewczynom?
Dwadzieścia minut.
Cztery osoby stoją w kolejce.
John stoi trzy metry za Laurą
i dwa metry przed Peterem.
Paul stoi cztery metry przed Laurą.
Ile metrów dzieli Petera i Paula?
Dziewięć.
Twój ojciec o tym wie?
Dobrze. Pa.
- Bracie… - Tak?
Musisz mi pomóc.
Potrzebuję tych pieniędzy przed terminem.
Lucas, to 66 000.
Gdybym tyle miał, zbudowałbym Ekah wędzarnię.
Nie mam takich pieniędzy.
Ojciec Ekah?
- Nauczycielka Bihbih? - Tak.
- Co pani tu robi? - Dzień dobry.
Potrzebuję pozwolenia?
Ależ skąd.
Ale tacy ludzie jak pani nie odwiedzają nas codziennie.
Chciałam z panem porozmawiać.
Na osobności.
Powie pani wszystko tutaj.
Nie będę rozmawiać z panem.
Jeśli ma pani jakąś sprawę, to proszę po prostu powiedzieć.
Proszę usiąść. Napijemy się.
- Proszę. - Nie, dziękuję.
Mam bardzo ważną sprawę dotyczącą pańskiej córki.
- Mojej Ekah? - Tak.
W mojej rodzinie nie ma oszustów.
Wszyscy dostają takie same ryby.
Wszystko jest w porządku, a nawet lepiej.
Dzięki Bogu. Proszę się napić wina palmowego.
Nie, dziękuję.
Panie Salomon…
Ekah może się stać cudownym dzieckiem tej wioski.
Uczę od tak dawna,
a nie miałam pojęcia, że Ekah nas podgląda.
- Moja Ekah była w szkole? - Tak.
- Moja Ekah? - Tak.
Najlepsze jest to, że zadałam jej dziś kilka trudnych pytań,
a ona znała odpowiedzi.
Panie Solomon…
Dla pewności zadałam jeszcze więcej pytań, a ona odpowiedziała na wszystkie.
Pańska córka…
to prawdziwy dar.
Oszalała pani?
Nie żartuję. Mówię poważnie.
Powinien pan zapisać ją do szkoły.
Mogłaby wiele wynieść z kontaktu z nauczycielami.
Panie Solomon…
Bracie.
Dlaczego pech zawsze wybiera twój dom?
Znowu to samo. Najpierw Barbara…
a teraz Ekah.
Dlaczego?
Moja córka chodziła do szkoły?
Moja Ekah?
Panie Solomon…
Co to ma znaczyć?
Dość o tej szkole.
Pani jest wykształcona. I jak się ubiera?
Wygląda pani jak Pinokio! Proszę usiąść!
Bracie!
Tato!
Chcesz być jak matka?
- Nie! - Tak samo uparta?
Połóż się.
Kładź się, mówię!
Nie, tato, proszę!
- Pójdziesz tam jeszcze? - Nie!
- Pójdziesz? - Już nigdy!
- Nie słyszę cię! - Nigdy więcej!
- Pójdziesz jeszcze do szkoły? - Nie, słowo!
- Nie słyszę cię! - Obiecuję!
- Słyszysz? - Tak, tato.
Solo, silny z ciebie facet.
Jesteś twardzielem.
Jesteś twardzielem, Solo!
Bihbih!
Pani Bihbih!
Panie Solomon.
Ostrzegam, nie zbliżaj się do mojej rodziny.
Zarażaj swoim szaleństwem innych.
Jasne?
Nie mieszaj mojej córce w głowie.
Kocham ją taką, jaka jest.
Ostatni raz ostrzegam.
Nie podoba mi się to.
Spójrz na swoje plecy.
Robisz się zbyt uparta.
Nie podoba mi się to.
Boli cię, mała mamo?
Boli cię?
Przepraszam.
Przepraszam, mamo.
Słyszysz?
Przepraszam.
Jak połów?
Dobry.
- Ekah nie poszła dziś z tobą? - Zdenerwowała mnie.
Musiałem ją sprać.
I to mocno.
Widziałem. Dobrze zrobiłeś.
Ja też muszę prać moich chłopaków.
Przywiąż łódź po drugiej stronie.
- Lucas. - Tak.
Kiedy myślę o tym, co zrobiła mi Barbara,
a potem o tym, że córka chce mi zrobić to samo…
Nie podoba mi się to.
Nie sądziłem, że mam w sobie tyle gniewu.
Nie martw się.
Słuchaj.
Musisz trzymać dziecko w ryzach.
Nie może stać się taka jak twoja żona.
Na twoim miejscu zbezcześciłbym grób Barbary.
Dał jej nauczkę.
Witam ponownie.
Dziękuję.
Jak sobie pani radzi?
Dobrze, pomimo pańskiej nieobecności.
Dobrze.
Pani Bih, dobrze pani wie,
że ta szkoła powstała z potu, łez i krwi.
Walczyłem jak lew z tymi rybakami,
żeby pozwolili mi ją założyć.
Zrobimy wszystko, żeby uniknąć konfliktów.
Jasne?
Oczywiście, proszę pana.
Dowiedziałem się, że dziewczyna o imieniu Ekah
przychodziła na zajęcia bez zgody ojca.
- Wyjaśnię… - Jeszcze nie skończyłem.
Nie dopuścimy do żadnych sytuacji konfliktowych.
Żadne dziecko nie przekroczy progu szkoły
bez zgody rodziców.
Rozumiemy się, pani Bih?
Oddałem szkołę pod pani wyłączną opiekę
nie tylko ze względu na pani wyniki,
ale także pani stanowczość.
Proszę. Błagam.
Nie chciałbym tego żałować.
Rozumiemy się?
- Tak. - Dobrze.
Co chciała pani powiedzieć?
Nic.
Tak myślałem.
Co słychać u dzieci? Przygotowują się do egzaminów?
Robię, co mogę.
Może pani do nich wracać.
Jeśli jeden chłopiec w dwie godziny oczyszcza hektar ziemi,
to ile minut zajmie to czterem chłopcom?
Jeśli jeden chłopiec w dwie godziny oczyszcza hektar ziemi,
to ile minut zajmie to czterem chłopcom?
Dzień dobry, tato.
Wzięłaś leki?
Tak, tato.
Zdołałaś coś ugotować?
Tak.
Zrobiłam wszystko, co trzeba.
Naprawiłam też kilka sieci.
Jutro mogę chyba łowić z tobą.
Podgrzej mi jedzenie, jestem głodny.
Już podgrzałam.
Wiedziałam, że wrócisz o tej porze.
Ale najpierw się umyj.
W łazience czeka ciepła woda.
Dobrze.
Proszę!
Ekah.
- Proszę pani. - Co tu robisz?
Chcę się uczyć. Proszę.
Nie mogę cię uczyć.
Nie mogę ci pomóc.
Jeśli ktoś nas zobaczy…
Przykro mi, nie mogę.
Podobno wykształcone dzieci mogą odmienić swoje rodziny.
- Proszę mi pomóc. - Przestań!
Nie musisz przede mną klękać.
Naprawdę chcę ci pomóc.
Ale nie jestem w stanie.
Chyba nie chcesz, żebym straciła pracę?
Panie Mustapha.
- Jak się pan ma? - Przyniosłeś pieniądze?
Witam, panie Sule.
Przyniosłeś mi pieniądze?
Panie Sule…
Dobry z pana człowiek.
Taki sam jak ja.
Dlatego przyszedłem do pana,
żeby znaleźć jakieś rozwiązanie.
Lucas.
Minęło wiele dni, a ty nie oddałeś mi pieniędzy.
- Właśnie. - Masz mnie za głupca?
Nie.
- Mogę nasłać na ciebie moich chłopaków. - Racja.
Chyba już czas, żeby Mustapha się tobą zajął.
Racja.
Panie Sule,
coś panu powiem.
Proszę mnie wysłuchać.
To coś lepszego od pieniędzy.
Czyżby?
Masz nas za idiotów?
Nie jesteśmy głupi.
Słowo daję.
Facet chce nam sprzedać drewno.
Nie, nie chodzi o drewno. Proszę mnie posłuchać.
Ma pan dobre serce.
Dobre serce, jak Pan Jezus.
Jak Jezus?
- Nazywasz mnie Jezusem? - Nie.
Chciałem powiedzieć, że ma pan dobre serce jak prorok Mahomet.
Obaj jesteście tak dobrzy jak on.
To miałem na myśli.
Dobra.
Mówisz, że mam serce
- jak prorok Mahomet? - Tak.
Dobre serce, jak prorok Mahomet.
Dobra.
Niby co jest lepsze od pieniędzy?
Nie zbliżaj się!
To osobista sprawa, tylko dla pańskich uszu.
Bardzo osobista sprawa.
Lucas.
To będzie dobry interes?
MNOŻENIE
Kto rozwiąże to przy tablicy?
Ktoś chętny?
Kto podejdzie do tablicy i rozwiąże to proste zadanie?
Uczymy się tego od tygodni.
To samo pojawi się na przyszłotygodniowym egzaminie.
Czy ktoś może podejść do tablicy i pokazać, jak to rozwiązać?
Nauczyłam was tego kilka tygodni temu, więc każdy powinien dać radę.
Wszyscy na kolana!
Proste zadanie!
Uczyłam was tego i nikt nie pamięta? Wystawcie dłonie!
Dłonie!
Wystaw dłoń!
Barbara.
Wcześnie wróciłaś.
- Jak egzamin? - Nie nazywaj mnie tak.
Mów mi Barbie.
Dobrze. Przepraszam.
Jak ci poszło?
Jest coś do jedzenia?
Tak, ale trzeba podgrzać.
Wracam ze szkoły i mam jeść zimne jedzenie?
Najpierw zaceruję spotnie. Potem ci podgrzeję.
Nie „spotnie”, tylko „spodnie”.
Spotnie.
Spodnie.
Nie potrafisz zrozumieć najprostszych rzeczy?
Analfabetyzm to brat szaleństwa.
Nie.
Z moją córką tak nie będzie.
Nie z moją córką.
Bzdury.
I kto jest teraz głupcem?
Na pewno nie ja.
„Spotnie”.
„Spotnie”!
Ekah.
Co tu robisz o tej porze?
Mówiłam, że nie mogą nas zobaczyć.
Tak, proszę pani.
Więc co tutaj robisz, w dodatku sama?
To…
O co chodzi?
„Jedno…
dziecko,
jeden nauczyciel,
jedna…
książka
i jedno pióro
mogą zmienić świat.
Jeśli jeden człowiek może
zniszczyć świat,
czemu jedna…”
Pokaż.
Jesteś dobra w obliczeniach,
ale wciąż masz problemy z czytaniem.
Proszę mnie uczyć.
Mówiłam ci, że…
Zrobię, co pani zechce.
Posłuchaj, jak to brzmi.
To…
A pamiętasz to?
Dobrze.
Te dwie litery razem brzmią…
W ten sposób.
Dobrze.
„Jeden nauczyciel,
jedna książka
i jedno pióro
mogą zmienić…
świat”.
- Dobrze! - „Jeśli jeden człowiek może
zniszczyć świat,
czemu jedna dziewczyna nie może
- go zmienić? - Świetnie!
Dobrze!
Chodź tutaj!
Tak się cieszę!
Przeczytałaś!
Chodź.
Tak się cieszę!
Jesteś wspaniała!
„Jeśli jeden człowiek może zniszczyć świat,
czemu jedna dziewczyna nie może go zmienić?”
Co tu robiłaś?
- Ja? - Tak, ty.
Co robiłaś?
Ścieliłam łóżko.
Idę na spotkanie, póki nie pada.
Dobrze? Wrócę później.
Skończyłaś?
Sprawdzę, jak odpocznę.
- Proszę pani… - Tak?
Mogę o coś spytać?
Śmiało.
Ta dziewczyna…
Malala?
Malala Yousafzai jest Pakistanką,
która domagała się edukacji dla dziewczynek,
choć sama była jeszcze mała.
Dlatego talibscy terroryści
grozili jej śmiercią.
Słynęła ze swojej niezłomności,
determinacji
i marzenia o dostępie do nauki dla każdej dziewczynki.
Nigdy nie przestała o tym marzyć.
Nawet wtedy, gdy terroryści postrzelili ją za jej przekonania.
Powiedziała:
„Gdy cały świat milczy,
nawet jeden głos staje się potężny”.
Ekstremiści boją się książek i piór.
Potęga edukacji przeraża ich.
Boją się kobiet.
Ekah.
- Chodź. - Ekah!
Ekah!
Gdzie jest Ekah?
- Gdzie jest Ekah? - Co to za bzdury?
Ekah tu nie ma.
To nie żarty.
Gdzie moja córka?
Ekah tu nie ma.
Bihbih?
Bihbih!
Gdzie ona jest?
Wiem, że tu jest.
- Zajrzyjmy do sypialni. - Nie macie prawa!
Hej!
Ekah!
Nie ma jej. Wracajmy do domu.
Nie ma jej.
Wybiję z ciebie geny twojej matki.
Co pani zrobiła?
Sprzeciwiła mi się pani i naraziła całą szkołę!
- To dziecko jest wyjątkowe. - I co z tego?
Proszę posłuchać.
Nie narazimy tej szkoły i przyszłości innych dzieci
dla jednej dziewczyny, jasne?
Powtarzam: nie zrobimy tego!
Nie uczyłam jej w szko…
A co za różnica?
Kogo to obchodzi?
Widzę, że ta mała rybaczka jest dla pani ważniejsza od dobra całej szkoły.
Mam już dość pani niesubordynacji!
Napiszę na panią skargę do kuratora oświaty!
Na jakiej podstawie?
To dziecko jak każde inne. Wiele razy prosiła mnie o pomoc.
Ma prawo do nauki jak wszyscy.
Proszę posłuchać.
Nie poddam się szantażowi emocjonalnemu.
Nie będzie już tu pani pracować.
Użyję wszelkich znajomości,
żeby usunąć panią z tej szkoły.
Co za absurd!
Co za zuchwałość!
Może pan sobie pisać skargi.
A wy na co się gapicie? Patrzeć przed siebie!
Nieuki!
Niedobrze.
To szkodzi naszemu wizerunkowi.
Koszmarne wyniki!
Wyjdziemy na niepoważnych.
Staram się.
Widać niedostatecznie, pani Bih.
Świadczą o tym wyniki.
Widzi pani?
Są okropne! Poniżej 12 punktów na 20?
To dyskwalifikuje nas z Bamendy.
Nie jestem z pani zadowolony.
Przykro mi.
To koszmar!
A to czyje?
Piętnaście na 20?
Dobrze.
Bardzo dobrze!
A podobno nie ma tu bystrych uczniów!
To bardzo dobry wynik!
- To test Diany. - Tak!
To promyk nadziei! Proszę z nią pracować!
Bardzo dobrze! Proszę pracować z nią dalej.
- Niestety nie możemy. - Czemu nie?
To córka rybaka.
Pisała ten sam egzamin, co reszta.
Moglibyśmy wysłać ją na konkurs.
Bih.
Mówię za szybko, czy to pani zbyt wolno słucha?
Zasady to zasady. Nie złamiemy ich, jasne?
Musi pani przygotować zarejestrowane dziecko.
Koniecznie!
Jedziemy do Bamendy!
Solo.
- Witaj, Lucas. - Dziękuję.
Nie naprawili wam jeszcze światła?
Nie.
Nie widziałem cię dziś nad wodą.
Zostałem w domu, żeby przypilnować Ekah.
Zamknąłem ją w pokoju.
Jak długo będziesz jej pilnował?
Aż wyciągnie z tego lekcję.
Czyli do kiedy?
Lucas.
Czemu prześladuje mnie pech?
Nie szukam kłopotów,
ale one wciąż mnie znajdują.
Solo.
Chyba wiem, jak rozwiązać problem z Ekah.
Mów.
Myślę…
że powinniśmy oddać ją komuś, kto nad nią zapanuje.
Komu?
- Bogu? - Nie.
Znajdź jej męża.
Coś ty powiedział?
Mam wydać Ekah za mąż?
Nie.
Nigdy w życiu.
Przemyśl to.
Przemyśl.
Moją Ekah?
Moją małą mamę?
Wydać ją za mąż w tym wieku?
To niemożliwe.
Wtedy ktoś inny będzie za nią odpowiadał.
Unikniesz wstydu.
Nie będzie tak jak kiedyś z Barbarą.
Przemyśl to.
Nie chcę, żeby ktoś ją maltretował.
Zostaw to mnie.
Wszystkim się zajmę.
Podoba mi się to, jak wychowałeś Ekah.
Jesteś silny.
Bardzo silny.
Nasi zmarli rodzice muszą być z ciebie dumni.
Dobra robota.
Musisz być silny.
Uwierz mi.
Dzień dobry, panie kuratorze.
Dzień dobry, panie Anang.
Mam nadzieję, że u pana rodziny wszystko w porządku.
Tak, proszę pana.
Dzwonię w sprawie konkursu w Bamendzie.
Wyznaczyliśmy już datę i czekamy na nazwisko waszego reprezentanta.
To już w przyszłym tygodniu.
Za dziewięć dni.
Wszyscy są ciekawi nowych placówek, zwłaszcza pańskiej.
Wiem o tym.
Tymczasem kuratorium
zajmie się organizacją transportu,
noclegów i wyżywienia.
Dziękuję.
Miłego dnia, panie Anang.
Wzajemnie. Bardzo dziękuję.
Kto dzwonił?
Kurator.
Wszystko w porządku?
Spotkaliśmy się w zeszłym tygodniu, a ja wychwalałem naszą szkołę.
Teraz wszystkie oczy są zwrócone na nas,
zwłaszcza teraz, przed konkursem w Bamendzie.
Mówisz, jakby dzieci nie były gotowe.
Bo nie są.
Nawet jedno.
To co teraz zrobisz?
Nie przyniosłaś kieliszka dla siebie?
Dobra, Abang.
Zacznijmy od tego.
NWW.
Wiesz, co to jest?
NWW.
Co to znaczy?
Spróbujmy czegoś innego.
NWD.
Czym jest NWD?
Co to znaczy?
To akronim.
Matematyczny.
Nie kojarzysz NWD?
Nie wiesz, co to NWW albo NWD?
Dobra.
Spytam cię o coś prostego.
Jak brzmi…
imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika „widzieć”?
Widzę.
„Widzę”?
To jest imiesłów przymiotnikowy?
Jezu Chryste!
A umiesz przeliterować swoje imię?
Wyglądasz na zmartwionego.
Te dzieci to nieuki.
Skończone nieuki.
Ani jedno się nie nadaje?
Ani jedno. Nie wiedzą, co to NWW.
Nie mówiąc już o dzieleniu pisemnym.
A imiesłów od „widzieć” to według nich „idzie”.
Idzie!
Aż tak źle?
Bardzo źle.
W takim razie
zadzwoń do kuratorium i powiedz, że nie jesteście gotowi.
To nie wchodzi w grę.
To co zrobisz?
Nie wiem. Mam mętlik w głowie.
Skarbie…
Wiem, że jesteś uczciwym człowiekiem,
ale chyba powinieneś rozważyć udział…
tamtej dziewczynki, Ekah.
To ona jest teraz waszym największym atutem.
Nie wierzę, że wygadujesz takie bzdury.
Musimy mieć swojego reprezentanta na tym konkursie. Zgoda!
Dlatego zadzwonił do mnie kurator,
choć data konkursu jest znana,
a ja byłem na ostatnim spotkaniu.
Facet chce mieć dowód mojej porażki.
Niedoczekanie.
Bzdury!
Wiesz, w czym problem?
Jesteś zbyt sztywny.
Właśnie tak!
Albo zabierzesz na konkurs Ekah,
albo czeka cię wstyd, bo nie weźmiecie udziału wcale.
Idę do kuchni.
Jesteś niemożliwy!
Pani Bih.
Wszystko w porządku?
Obawiam się, że nie, ale…
- Wejdzie pan do środka? - Nie.
Możemy porozmawiać tutaj.
Po pierwsze…
bardzo panią przepraszam za naszą ostatnią rozmowę.
To było…
Zdałem sobie sprawę z frustracji
i uczuć, jakie targają nauczycielką, gdy znajdzie bystrą uczennicę
i próbuje jej pomóc.
Słucham?
Jestem w kropce,
pani Bih.
Albo wygramy wszystko,
albo wszystko stracimy.
Nadal nie rozumiem.
Proszę mi powiedzieć, nieoficjalnie.
Co pani myśli o tej Dianie?
Może pani…
za nią poręczyć?
Jest bardzo dobra.
Z nikim innym nie przerobiłam takiej ilości materiału.
Szybko się uczy.
Czy jeśli panią poproszę,
to zwróci się pani do jej rodziców o zgodę?
Czy…
Czy to możliwe?
Zrobię, co mogę.
Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Proszę zrozumieć.
Udział w tym konkursie to za mało.
Musimy zrobić wrażenie.
Oczywiście.
Miłej nocy.
Ekah.
Tato.
Ja i mój brat, Lucas…
postanowiliśmy, że zamieszkasz z Alhajim Sule.
- Dlaczego? - Zostaniesz jego żoną.
Żoną?
Dlaczego?
Tak jest z każdą kobietą. A ty już się nią stałaś.
Nie, jestem dziewczynką.
Takie uparciuchy jak ty przestają być małymi dziewczynkami.
Jesteś gotowa na małżeństwo.
Tato, proszę. Już nigdy nie odwiedzę nauczycielki.
Ekah.
To najlepsze wyjście.
Wszyscy wiedzą, że Alhaji Sule jest bogaty.
To dobry człowiek i będzie o ciebie dbał.
Koniec kropka.
Tato, proszę.
Nie jestem gotowa na dziecko. Nie będę już uparta.
Nie porzucaj mnie. Nie pójdę już do szkoły.
- Bracie, idziemy. - Tato.
Tato, proszę.
Proszę, nie porzucaj mnie.
Od jutra…
nie będę już twoim tatą.
Zrozum to.
Nie dotknę już żadnej książki.
Nawet nie spojrzę już na nauczycielkę.
Tato, proszę.
Tato, proszę, nie rób mi tego.
Czego pani chce?
Zobaczyć się z panem Solomonem.
Poszedł łowić.
O co chodzi?
O Ekah.
- Mało pani jeszcze…? - Proszę.
Błagam.
Proszę mnie wysłuchać.
Zbliża się konkurs, a ona ma szansę wygrać.
- Nie jest pani uczennicą. - Wiem.
Ale wciąż możemy ją zarejestrować,
- a wtedy… - Nie.
N-E, nie.
Panie Lucas.
Ekah ma szansę wygrać 150 000 franków.
Będzie mogła się uczyć za granicą.
Rozumie pan?
Droga pani…
Nie dam się oszukać.
Ekah miałaby dostać 150 tysięcy? To pani by wszystko zabrała.
Proszę odejść i dać nam spokój.
Pani Bihbih! Proszę nie odchodzić!
- Ekah! - Zamknęli mnie w pokoju!
To ty?
Tak, to ja!
Czemu ją zamknęliście?
Stop.
- Czemu ją zamknęliście? - Nie pani sprawa!
- Nikt tu pani nie zapraszał. - Panie Lucas, to barbarzyństwo.
Proszę mi pomóc!
Nie chcę wychodzić za mąż!
Tak nie można! Ona ma dopiero 12 lat!
Ja tu rządzę.
Wszyscy się mnie boją.
Ludzie robią, co mówię.
Jedliby śmieci, gdybym im kazał.
Więc nie będzie mi pani rozkazywać.
To nie pani sprawa. Proszę odejść.
Raz.
Dwa!
Nie możecie wydać jej za mąż!
Ma tylko 12 lat! Nie pozwolę na to!
Nie możecie tego zrobić!
Nie możecie! To barbarzyństwo! Nie pozwolę na to!
Odważy się pani przekroczyć tę linię?
No, śmiało.
To jak?
Pani Bih, błagam o dobre wieści.
Zamknęli ją i niedługo oddadzą ją mężowi.
Boże!
Ile ona ma lat?
Dwanaście.
Jezu Chryste!
Jak ludzie mogą być aż tak podli?
Takie barbarzyństwo wciąż istnieje?
To powszechna praktyka.
Większość dziewczyn nie widzi w tym nic złego.
Ale najbardziej dobija mnie to, że chcą zniszczyć tak piękne marzenie.
Ignorancja jest bardzo kosztowna.
Co teraz zrobimy?
Nie mam pojęcia.
Czy mogłabym dostać szklankę wody?
Oczywiście.
Pani Bihbih!
Co znowu?
- Przeszukaj dom. - Oszaleliście?
Jeszcze jedno słowo,
a będą kłopoty!
Ekah tu nie ma. Mam już dość tej brutalności!
Nie nachodźcie mnie!
Nie pogrywaj ze mną!
Mówiłam, że Ekah tu nie ma!
Mówiłam, że Ekah tu nie ma. A teraz się wynoście!
Wynocha stąd!
Mój brat Sule dostanie swoją żonę!
Chodźmy, Lucas.
Zanim Ekah ucieknie.
Jeśli się dowiem, że pomogłaś jej uciec,
to zamknę ci szkołę.
Rozumiesz? Zamknę ją!
Andong.
- Cześć, wujku. - Widziałaś Ekah?
Widziałam, jak biegnie w stronę morza.
Dobrze.
Zabierzesz mnie na drugi brzeg?
Pięćset.
Dobrze, płyńmy.
Łódź jest pusta.
Zapłacę podwójnie.
Jak się masz, młodzieńcze?
Dobrze.
Widziałeś Ekah?
Ekah?
Tak, Ekah. Wszyscy ją tu znają.
Córka Solomona?
Odpłynęła.
Mówiłem ci.
Musimy przepłynąć. Nie ma czasu.
- Młodzieńcze! - Tak?
Jak się nazywasz?
Kum Peter.
Znasz mnie?
Tak.
Zastanów się.
Ekah na pewno przepłynęła?
A może gdzieś tu się ukrywa?
Przepłynęła inną łodzią.
Z Josephem.
Pamiętasz tamtego chłopaka…?
Chyba miał na imię Efofa.
Tak.
Co się z nim stało?
Zadźgali go.
Za co?
Nie kłamię, bracie. Przepłynęła.
Naprawdę.
Czemu tak na mnie patrzysz? Nie kłamię.
Odpłynęła.
Przysięgam. Jeśli kłamię, to niech moją matkę trafi piorun.
Lucas.
Co robisz?
- Co robisz? - Rozbierz się.
Rozbieraj się!
Skłamałbym, mówiąc, że nie jestem w kropce.
Ja też.
Wiele stracimy, jeśli nie weźmiemy udziału.
Będą z nas drwić, jeśli wystawimy słabego uczestnika.
Jeśli będziemy ostatni,
nie będziemy mogli startować przez kolejne trzy lata.
Więc jakiego cudu potrzebujemy,
żeby wypaść choćby przeciętnie?
Ekah nie wchodzi już w grę.
Wczoraj wyszła za mąż.
Co?
- Boże. - To okropne.
Ale jest jedną z wielu.
- To takie smutne. - Ale mamy jeszcze dwie opcje.
Pierwsza będzie cudem.
Dobrze.
Słucham.
Przekonamy Alhajiego Sule do zapisania Ekah.
To naprawdę byłby wyczyn.
A druga opcja?
A jeśli nie weźmiemy udziału?
Wybieraj.
Popełnij przestępstwo,
módl się o cud albo…
strać szkołę.
Sule.
- Lucas. - Dzień dobry.
Jak się masz?
- Dobrze. A co u was? - Świetnie.
Sule.
Jak było?
Dobrze.
Śpiewałem przy niej jak anioł.
Dałeś mi słodką dziewczynę.
Mógłbym ją brać od rana do wieczora, bez przerwy.
Jest cudowna!
Smakowała jak świeże taro z olejem palmowym.
A nie mówiłem?
Od trzech dni nie wychodzę z domu.
Aż taki jestem upojony.
- Nie wychodzę. - Sule!
Świetnie się spisałeś. Zaczekaj tu.
- Mam dla ciebie prezent. - Dobrze, zaczekam.
Lucas…
Masz.
To dla ciebie.
Dziękuję, Sule.
- Spłaciłeś swój dług. - Dziękuję.
Dałeś mi coś miłego, więc musiałem się odwdzięczyć.
Dziękuję.
Dobry z ciebie brat.
Co ty tu robisz?
Tato.
On codziennie mnie gwałci.
Ale to twój mąż.
Tato, błagam cię.
Wybacz mi wszystko, czym cię zasmuciłam.
Nie skreślaj mnie.
Tato, to ja. Ekah.
Twoja mała mama.
Twój mąż wie, że tu jesteś?
Wracaj do niego.
On cię nie zabije, słyszysz?
Słyszysz?
Wracaj!
Solomon!
Solomon, podejdź.
Sule.
O co znowu chodzi?
Myślisz, że jestem głupi?
Mówiłem wam, że nie jestem głupcem.
Nie dam się wystrychnąć na dudka.
Czemu mówisz do mnie jak wariat?
Nazywasz mnie wariatem?
Bo mogę ci pokazać prawdziwe szaleństwo.
Ciągle szukasz tu swojej żony.
To ty za nią odpowiadasz, nie ja.
Sule nie jest głupi.
Lucas!
Posłuchaj mnie, Lucas.
Macie dwa wyjścia.
Dwie opcje.
Pierwsza:
ty i twój brat zwrócicie mi żonę.
Druga:
oddasz mi pieniądze, które ode mnie pożyczyłeś.
Jeśli tego nie zrobicie, polecą głowy.
Sule, posłuchaj.
Posłuchaj.
Mówiłem ci, żebyś w razie kłopotów przyszedł do mnie.
- Co robisz u mojego brata? - Nie.
Idź, przyprowadzę ją.
Nie.
Nie nabierzesz mnie.
Nie odejdę stąd bez mojej żony.
Sule, co to ma znaczyć? Nie rozumiem.
O co chodzi?
- O nic, on… - O nic?
Powiedziałeś „nic”?
Sto trzydzieści tysięcy to ma być nic?
Pożyczyłem mu 64 tysiące.
A potem pożyczył ode mnie więcej,
oddając mi twoją córkę w ramach spłaty.
Przysięgam.
Jeśli nie zobaczę pieniędzy albo mojej pięknej żony,
i to w tej chwili,
- zabiję tego człowieka. - Właśnie.
Lucas.
Lucas!
Oszukałeś mnie.
Wykorzystałeś moją córkę, żeby spłacić dług?
Lucas!
Spłaciłeś swój dług moją córką?
Idź do domu. Załatwię to.
To nic takiego.
Nic?
Pozwól mi go zabić.
Andong, co się stało?
Ekah jest w Pa Juh!
- Co się stało, Andong? - Ekah jest w Pa Juh!
Wujku!
Wujku Solo!
- Wujku Solo! - Andong.
- O co chodzi? - Ekah.
Moja Ekah?
Gdzie ona jest?
- W Pa Juh! - Nic jej nie jest?
Jaka liczba pomnożona przez cztery
daje iloczyn 44?
Jedenaście.
Zgadza się.
Pani Diano, Fred robi w styczniu dwa brzuszki,
cztery w lutym,
osiem w marcu
i 16 w kwietniu.
Jeśli ta tendencja się utrzyma,
to ile brzuszków zrobi razem Fred w maju i czerwcu?
Dziewięćdziesiąt sześć brzuszków.
Trzydzieści dwa w maju i…
sześćdziesiąt cztery w czerwcu.
Zgadza się.
Derick, przelicz 200 godzin na dni i godziny.
Osiem dni i osiem godzin.
Bardzo dobrze.
Region.
Fałsz.
Siedemset dziewięćdziesiąt pięć.
- 1961. - Zgadza się.
Fałsz.
Sto osiemdziesiąt stopni.
Prawda.
Teraz nasi uczestnicy zadadzą pytanie rywalowi.
Jeśli jeden z uczestników odpowie na pytanie rywala,
a drugiemu się to nie uda,
ogłosimy zwycięzcę.
Panie Derick, proszę zadać pytanie pani Ekah.
Prawda czy fałsz? „Teddy bear” to inaczej „pluszowy miś”.
Nazwa pochodzi od prezydenta Theodora „Teddy’ego” Roosevelta,
który uwolnił kiedyś niedźwiadka.
Prawda.
Zgadza się.
Bardzo dobrze.
Pani Ekah.
Pora na pani pytanie.
Pani Ekah?
Najmłodsza kobieta, która otrzymała…
Pokojową Nagrodę…
Kim była najmłodsza kobieta, która otrzymała Pokojową Nagrodę Nobla?
Panie Derick?
Nic?
Jaka jest odpowiedź?
Malala Yousafzai.
Tak!
Nie wierzę!
Urodziła się w Pakistanie.
Powiedziała, że…
dziewczynki powinny otrzymywać wykształcenie.
W 2012 postrzelili ją w głowę.
Ale nie umarła.
Bardzo dobrze, pani Ekah.
Mamy wreszcie zwycięzcę.
Pani Diana Ekah!
Moja Annabel musi iść do szkoły.
Nazywam się Diana Ekah.
Mam 12 lat.
Wydano mnie za mąż, bo…
bo…
bo chciałam chodzić do szkoły.
Wiem, że ojciec mnie kocha.
Rybacy w mojej wiosce
nie wierzą w kształcenie dziewczynek.
Nie mogę uwierzyć, że stoję tu dziś jako najlepsza.
Tak.
Najlepsza.
Najlepsza studentka na tej uczelni?
Dziękuję.
To wielki zaszczyt.
Dziękuję także fundacji Nnlom Nnam
za wiarę we mnie.
LIDERZY BODIAN-TECH
Większość z was zna moją historię.
Dotarłam z odległej plaży w Menchum aż do tego podium.
Mogę więc powiedzieć, że prawdziwe marzenia…
wykraczają poza pragnienia i wyobraźnię.
Płoną jak węgiel,
rozpalając w nas każdy nerw
i popychając ku większej zawziętości.
A Bóg w swojej wspaniałości
zawsze posyła nam jedną osobę,
która jest gotowa płonąć z nami,
by urzeczywistnić to marzenie.
Dziękuję,
pani Bihbih.
Byłaś moim światłem w ciemności.
Tę nagrodę dedykuję tobie.
Niech twoja dusza spoczywa w pokoju.
Malala powiedziała:
„Na świecie są dwie siły.
Pierwsza:
siła miecza.
Druga: siła pióra.
Jest jeszcze trzecia siła, potężniejsza od tamtych.
Siła kobiet”.
Gratuluję wam zakończenia studiów, Bodian-Tech!
Dziękuję.
Dziękuję wam i gratuluję.
Widzimy się po drugiej stronie!
Napisy: Aleksandra Basińska