Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
HISTORIA INSPIROWANA PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
6 CZERWCA 1944
INWAZJA NA NORMANDIĘ
Po dwóch miesiącach starć
Niemcy wycofują się w panice.
Alianci pilnie potrzebują portu,
który pozwoli zaopatrywać wojska.
BELGIA
BRUKSELA
ANTWERPIA
Antwerpia zostaje wyzwolona.
Jej port jest w nienaruszonym stanie.
Ale dopóki Niemcy kontrolują ujście Skaldy,
statki aliantów nie mogą dotrzeć do Antwerpii.
Część niemieckich sił wycofuje się ze Skaldy.
Holendrzy lada dzień spodziewają się wyzwolenia kraju.
VLISSINGEN, ZELANDIA
5 WRZEŚNIA 1944
- Co tu się dzieje? - Ruszać się!
Szybko. Zabierać wszystko.
Zanieś to burmistrzowi.
Nie odchodź, dopóki wszystko nie będzie spalone.
Resztą zajmę się osobiście.
Proszę pana.
Idź.
Teuntje, pomóż mojej żonie się spakować.
A potem idź do domu i sama się spakuj.
- Ja? - Twój ojciec też pracuje dla Niemców.
Dla chorych Niemców. I Zelandczyków.
Faszystowska świnia!
Co robiłeś?
Co dla nich robiłeś?
Zdrajca!
Do przodu!
PIEKARNIA
To już koniec, Teun! Pozbyliśmy się ich.
Chodź. Kanadyjczycy przekroczyli granicę.
Kto to był?
Nikt. Szczęśliwy mężczyzna.
Oddaj aparat.
Gdzie ci twoi wyzwoliciele?
Kretyni. My wciąż tu rządzimy.
Ostrożnie.
Z drogi!
Kretyn. Z drogi! Już!
Złaź!
Z drogi!
Uwaga!
Nie stójcie tak!
To on!
Stój!
Teun!
Teun.
Witaj. Coś się stało? Słyszałem strzały.
Był incydent z paroma Niemcami.
Naprawdę?
- Jest Dirk? - Nie widziałem go.
Nie wychodź, kiedy przyjdzie. Na ulicach panuje chaos.
- Wracam do szpitala. - Teraz?
- Potrzebują mnie. - Ale jesteśmy już wolni.
Wiem. Jutro będziemy świętować.
Dobrze?
Dirk?
NARWA, FRONT WSCHODNI 11 SIERPNIA 1944
Ty! Wstawaj!
Do okopów, ale już. Na pozycje.
Co tu się dzieje?
Nadchodzą!
Na pozycje!
Zachować czujność! Szybko!
Ładować!
Pokażcie im, ile jesteście warci!
Nie poddamy się!
- Lucas? - Nie.
Spójrz na mnie.
Dłużej nie dam rady.
Nie wychylaj się.
Na moją komendę. Zaczekajcie, aż się zbliżą.
Ognia!
Lucas! Luuk!
Odwrót!
Lucas, chodź!
Lucas!
Luuk!
Lucas!
Luuk!
Dirk.
Gdzie byłeś?
Idiota.
Mogli cię zabić.
- Tata mówi, żeby nie wychodzić. - Tchórze z was. Obojga.
Nie mów mu, dobrze?
DORSET, ANGLIA 16 WRZEŚNIA 1944
Utrzymuj pozycję pod strugami.
Pozostań bezpośrednio za mną.
Siedź mi na ogonie.
Wszystko pod kontrolą? Odbiór.
Tak jest.
Zastanawialiście się, jak pilot szybowca wraca?
Nie wraca.
Gdy wyląduje na terytorium wroga, już tam zostaje.
Stąd uroczy pseudonim szybowców: latające trumny.
Wchodzimy na wysokość 300 metrów. Przygotować się do odłączenia.
Przyjąłem.
Tędy.
Kretyn.
No co?
Co to miało być?
Beczka, proszę pana.
Szczenięcy manewr.
Na wojnie nie ma miejsca na zabawę w bohatera.
Dorośnij.
Trzeba być gotowym na wszystko. To pańskie słowa.
Dałem też słowo twojemu ojcu, że wrócisz na Boże Narodzenie.
Żywy.
I nie musi pan jej łamać.
Wciąż mogę lecieć.
Tylko za zgodą ojca.
Chcesz być jednym z nich?
Tych świń? Tych faszystów?
Świnie! Łajdacy!
Wynoś się! Nie chcę cię widzieć!
Van Staveren.
Miałeś szczęście.
Wypadły ci bebechy, ale cię odratowaliśmy.
Nie wierć się. Spróbuj zasnąć.
Co za ludzie. Tak jakby to miało pomóc. Idiota.
Jesteś Holendrem?
Jak się czujesz?
Zgubiłeś się?
Jesteś na wakacjach?
Rozumiem. W pięknej Rosji.
Piękne krajobrazy, przyjaźni rolnicy…
Wysłałeś już kartkę do domu?
„Kochana mamo.
Piszę do ciebie z Trzeciej Rzeszy. Jest cudownie.
Kocham narodowy socjalizm. Oddałbym za niego życie”.
Jesteś oficerem?
Porucznik Friedrich Fischer.
Wciąż.
Powinieneś zasalutować, ale…
najpierw odpocznij.
Zasłużyłeś.
To „wyzwolenie” było nieporozumieniem.
Niemcy wrócili.
Alianci wcale nie weszli do kraju.
Niemcy nie odpuszczą Walcheren.
Trzy dywizje powietrznodesantowe,
w sile 35 tysięcy ludzi w samolotach i szybowcach,
wystartują z 24 lotnisk i wylądują w Holandii,
100 kilometrów za linią wroga.
Będą miały jeden cel: odbić Arnhem.
To operacja „Market Garden”, po której przegrupujemy się
i ruszymy prosto na Berlin.
Aby położyć kres mrocznej tyranii,
która zawładnęła Europą na niemal cztery lata.
Piloci i żołnierze,
losy tej operacji są w waszych rękach.
A z nimi – losy Europy.
Powodzenia.
- Do świąt. - Do zobaczenia.
Arnhem.
- Wreszcie zostanie zdobyte. - Taki jest plan.
Ciężko trenowałem. Wylatałem obowiązkowe godziny.
Wiesz, co znaczy odpowiedzialność?
Wpajano mi ją od dziecka.
Twoja ostatnia eskapada temu przeczy.
Myślałeś, że zasady cię nie obowiązują?
Nie jesteś gotów.
A twojej matce ulży, jeśli zostaniesz na ziemi.
SEKTOR ARNHEM
Załatwione. Mogę lecieć.
- Naprawdę? - Tak.
- Witam na pokładzie. - Dziękuję.
Nie wiem, jak to zrobiłeś. Tylko bez szarżowania.
Mój ojciec nic, tylko pracował.
Harował od świtu do późnej nocy…
za grosze.
To się nie zmieni.
Moje młodsze rodzeństwo będzie żyło tak samo.
To sprawiedliwe?
A więc jesteś idealistą?
Nic się nie zmieni, dopóki ktoś czegoś nie zrobi.
- A ja… chcę… - Siły.
- Chcę być dumnym. - Równości. Braterstwa.
Nauczyłem się czegoś.
Jeśli kłamstwo jest dość duże
i powtórzysz je dość wiele razy…
ludzie zaczynają w nie wierzyć.
Wiesz, czyje to słowa?
Naszego ministra propagandy, Josepha Goebbelsa.
Masz sąsiadów Żydów?
Większość aresztowano na początku wojny.
I?
Widziałeś ich potem?
Masz swoją równość.
Żydzi to sami przestępcy i wyzyskiwacze.
Mówi ci coś nazwa „Chełmno”?
Tam mnie posłali, kiedy przestałem być potrzebny.
Starsi, schorowani, dzieci, niemowlęta…
No i Żydzi.
Byłem strażnikiem.
Dobro nie istnieje.
Tylko zło.
Ono jest w każdym z nas.
Do okopów.
Idioci. Łajdak.
- Naprzód. - Wim!
Wim!
Chodź.
Siadać.
Pułkownik Berghof.
Burmistrz Oostveen.
Czym mogę służyć?
Jestem odpowiedzialny za obronę wyspy.
Terroryści z ruchu oporu nie mogą uniknąć kary.
Oczywiście.
Jeśli będzie trzeba,
aresztuję każdego młodzieńca z tej listy.
Naturalnie.
Liczę na pańską pomoc.
Miłego dnia.
Słyszałam z pewnego źródła.
Dziś rano zwinęli trzech niewinnych chłopców.
Rozstrzelają ich, jeśli winny się nie przyzna.
On nic nie zrobił.
Nawet go tam nie było!
Szukają tego, kto to zrobił.
Musisz się ukryć.
Tata ma znajomości.
Tata pracuje dla Niemców.
Janna może pomóc.
Janna?
Moja Janna?
- Cześć, Teun. - Cześć.
Dirk musi się ukryć.
Podobno możesz pomóc.
Szukają go.
Może…
Znam pewnych ludzi.
Kogo?
I dlaczego ja o tym nie wiem?
Czasami lepiej nie wiedzieć za wiele.
Skąd Dirk wie, że ich znasz?
Co zjemy?
Zjadłbym dwie bułki.
- Dzień dobry. - Co podać?
Bułkę i dwa razy to.
Van Staveren.
Zgłosiłeś się do marynarki i trafiłeś do piechoty morskiej?
Tak, panie kapitanie.
Już ci lepiej, tak?
No dobrze.
Wracasz na front.
Zaczniesz za tydzień. Przenoszę cię do Holandii.
Do Holandii?
Wyruszasz jutro. Odmaszerować.
To twój szczęśliwy dzień.
Pociągnąłem za sznurki i załatwiłem ci fuchę za biurkiem.
W Zelandii, na południu.
Nie wychylaj się, Holendrze.
Wkrótce będzie po wszystkim.
A potem zaczniesz od nowa.
Obiecuję.
Lecimy na wysokości 1800 metrów.
Thunder Dwa do Thundera Jeden. Trzy kilometry od celu.
Thunder Jeden do Thundera Dwa. Przyjąłem.
Thunder Jeden do Thundera Trzy. Wyrównaj.
Thunder Trzy do Thundera Jeden. Przyjąłem.
Właśnie tak. Spokojniutko.
- Do Thundera Dwa. Poprawnie? - Poprawnie.
Utrzymuj prędkość.
Thunder Dwa do Thundera Jeden. Chmury ustępują.
Utrzymuj wysokość.
Holownik Sześć do Oddziału Sześć. Wszystko pod kontrolą?
Tu Oddział Sześć. Wszystko gra.
Chłopaki mają zakład, a możecie nie wrócić, więc zapytam.
To prawda, że twój młody drugi pilot ma rekomendację od samego marszałka?
Trwa cisza radiowa. Odbiór.
O wilku mowa! Jak to jest mieć tatę, który kumpluje się z Churchillem?
Zaproszą cię do pałacu Buckingham, co?
Skupiam się na szkopach, których zaraz zabiję. Odbiór.
No dobra. Koniec tego, gamonie.
Zajmijcie się robotą.
Henk, bracie.
Jesteś w domu.
Zelandia. Jest piękna.
Trochę mokra.
- Spokojnie. - Siadaj.
Utrzymaj kurs.
Leć prosto.
Trzymaj kurs. Zostań w linii.
…i błogosławiony owoc żywota twojego, Jezus.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami…
Uspokoić się tam!
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi…
Tony!
Oddział Sześć, leć prosto!
Tony! Odezwij się. Nic ci nie jest?
Sprawdź skrzydła.
Prawe w porządku.
Henk! Sprawdź lewe skrzydło!
Oberwało!
Boże!
Lewe skrzydło uszkodzone! Stracone!
- Nie mamy lewego skrzydła. - Odłącz nas!
Odłącz nas, William.
Trzymaj kurs.
Zacięła się! Dźwignia się zacięła.
Słuchaj.
Lina jest zbyt napięta.
Musisz zrobić beczkę.
Słyszysz? Musisz zrobić beczkę.
Henk, potrzebuję cię tu!
Musisz odłączyć linę. Odbiór.
Jak możesz to zrobić?
- Odłącz, już! - Skup się.
Pociągnij dźwignię z całej siły.
Skup się, Henk.
Na mój sygnał zrobimy beczkę, a ty ciągnij z całej siły.
Dobra. Trzy, dwa…
jeden…
Odłącz!
Podnieś go, Will!
Podnieś!
Szykować się na zderzenie!
Uwaga!
Dirk.
- Rodzina Visserów? - Tak.
- Czy ojciec jest w domu? - Ma dyżur.
Mogę tu zaczekać?
Doskonale.
Ładnie urządzone.
Podać coś do picia?
Chętnie. Może wody.
Dobrze.
- Dziękuję. - Proszę.
Twoja matka?
Gdzie ona jest?
Na cmentarzu.
Przykro mi.
Dwa tygodnie temu moi ludzie mieli wypadek.
Trzech z nich też jest na cmentarzu. To niemal dzieci.
A to twój brat, jak mniemam. Wim?
Dirk.
No tak, oczywiście. Dirk.
Dzień dobry. Czym mogę służyć?
Doktorze Visser, to zaszczyt pana poznać.
- Pułkownik Berghof. - Miło mi. Czym mogę służyć?
Potrzebuję pana pomocy.
Kurwa. Nic panu nie jest?
Proszę pana?
Zabierajmy się stąd.
Jestem przy panu.
Nie.
Dobra, mam pana.
Dobra.
Nigel.
- Byle się dostać na suchy ląd. - Pewnie już nas zobaczyli.
Ruszajmy. Chodźmy.
Gdzie my jesteśmy?
Minęło już pięć tygodni, a jest coraz gorzej.
Wdało się poważne zakażenie.
Teraz oczyszczę i odkażę ranę,
a potem, w szpitalu…
usuniemy odłamek.
Ma pan duszę lekarza.
Kocha pan swoją pracę.
To widać.
Postępuje pan słusznie niezależnie od okoliczności.
Nawet jeśli wymaga to poświęcenia.
Kiedy zobaczy pan syna, proszę przekazać, żeby zgłosił się do naszego sztabu.
Dobrze?
- Zgłoszę się do nich. - Nie. Nie ma mowy.
Janna pomoże ci się ukryć. Obiecała.
Idź się pakować.
Wtedy Wim i te chłopaki zginą.
Mam wśród Niemców kontakty.
- Może jeśli się zgłosisz… - Nie.
Teun, te chłopaki…
Nie obchodzą mnie.
- To nie oni rzucili kamień. - To był wypadek.
Pójdę do Berghofa. Porozmawiam z nim.
- Popertraktuję. - Z kimś takim?
Może poślą go do więzienia.
Potrafię z nimi rozmawiać.
A już niedługo zostaniemy wyzwoleni.
To jedyne wyjście.
Niemcy chyba specjalnie zalali tę wyspę.
Jak to „wyspę”?
Ta chyba nazywa się Schouwen. To jedna z mniejszych.
Jak daleko stąd do Arnhem?
Do Arnhem? Jak?
Nie dotrzemy tam. Wiecie, ile tu jest szkopów?
Nie mamy szans. W takim stanie?
Widzicie? Już nas szukają.
Ja będę mówił, Teun.
- Proszę za mną. - Dobrze.
- Pan Visser. - Pułkownik Berghof.
Proszę.
Miło pana widzieć.
Rozumiem, że ma pan informacje o zbiegłym terroryście?
Nie, mój syn to żaden… Nie.
To była tylko chwila…
bezmyślności.
- Wypadek. - Właśnie.
- On nie chciał… - Przyszliśmy tutaj…
żeby powiedzieć,
że jest mu ogromnie przykro.
Mamy nadzieję, że uda się dojść do jakiegoś…
kompromisu.
Darzę takich ludzi jak pan głębokim szacunkiem.
Kompas moralny wskazuje panu drogę i w czasie wojny, i w czasie pokoju.
Widzę to też u swoich ludzi.
Mam misję i staram się ją wypełnić honorowo i z czystym sumieniem.
Ale nie każdy jest do tego zdolny.
Niewielu jest tak prawych ludzi jak pan, doktorze Visser.
Dziękuję.
Właśnie dlatego…
mój syn chce się oddać w ręce sprawiedliwości.
Pod dwoma warunkami.
Po pierwsze
inni chłopcy zostaną uwolnieni.
W końcu są niewinni.
A drugi warunek jest taki, że Dirk otrzyma wyrok, rzecz jasna…
wyrok więzienia…
nawet dożywocie, jeśli to konieczne.
Ale nie zostanie…
Chodźmy.
On z tobą pogrywa.
Co powiedziałaś?
Że zaraz…
zaczyna się jego nocny dyżur.
Co powiedziała?
Że musi iść do pracy.
Nie, wcześniej.
Obawia się, że pan z nim pogrywa.
Pracujesz dla zacnego burmistrza Oostveena, prawda?
Jestem wdzięczny takim jak ty i twój ojciec
za wasze poczucie obowiązku.
Doktorze Visser,
z całych sił pomagał pan moim chorym i rannym żołnierzom.
Teraz ja panu pomogę.
Muszę skazać pańskiego syna. Nie ma na to rady.
Ale zadbam o to, żeby otrzymał łagodną karę.
Ma pan moje słowo.
Tak trzeba, Teun.
Będzie dobrze.
Pod stołem w piwnicy.
Daj to Jannie.
Żegnaj, siostro.
- Dziękuję. - Do widzenia.
Znalazłam miejsce dla Dirka. Może tam pójść dziś w nocy.
Poznajesz je?
Dirka aresztowali.
Daj mi te zdjęcia.
- Przekażę je… - Swoim znajomym?
Tak.
Przykro mi. Ale to bardzo ważne zdjęcia.
Dostaniesz je, kiedy uratują Dirka.
Teun. Musisz mi je dać.
Porozmawiam z nimi.
Idę z tobą.
Nie możesz.
Dziś o ósmej wieczór. Tutaj.
Czemu nie idziemy?
Mieliśmy wylądować w Arnhem.
W Arnhem?
- To daleko stąd. - Tak.
Wojna wkrótce się skończy.
Antwerpię już wyzwolono, a Kanadyjczycy są we Flandrii.
- Co? - Co powiedział?
Kanadyjczycy przekroczyli belgijską granicę.
Potrzebują nas tam.
Jak się tam dostać?
- Kanadyjczycy są tutaj. - Tak.
A wy tutaj.
Są po drugiej stronie wysp.
Masz może łódź?
Łódź?
Ukradli.
To zbyt ryzykowne. Zostańmy tutaj.
Szkopy o nas wiedzą.
Będą nas szukać.
- Musimy się przemieszczać. - To zbyt niebezpieczne. Zwłaszcza że…
No co?
Rano wyruszamy.
Koniec dyskusji.
Jesteś jego siostrą?
Dirk nie powinien był sam przeprowadzać ataku.
Rzucił kamieniem i niechcący trafił w szybę.
- Nie wierzę, że… - Dirk chciał do nas dołączyć.
- Ma 17 lat. - Teraz mamy problem.
Może nas zdradzić.
Potrzebujemy tych zdjęć.
Pracujesz w ratuszu, prawda?
Mogę coś załatwić.
Co chcecie. Dokumenty…
Mogę wykraść papiery.
Potrzebuję pewnej mapy.
Mapy pływów na Sloe.
Obejmującej tamę i mokradła.
Jeśli ją zdobędę, pomożecie Dirkowi?
I jak uważasz?
Siedemnastolatka to dziecko?
Gdzie byłeś w tym wieku?
Na obozie szkoleniowym w Bawarii.
Z własnego wyboru?
Tak.
Chłopak wiedział, co robi, kiedy przystępował do ruchu oporu.
Żal mi jego ojca i siostry, ale nie mogę robić wyjątków.
A jak są tam szkopy?
To bez sensu. Powinniśmy się poddać.
Co?
- Nigdy. - Nie poddamy się.
To samobójstwo.
Już wolę utonąć.
Łatwo panu mówić. Pan i tak umrze.
Być może, John.
Ale nie dziś.
A teraz wstawać. Maszerujemy.
Ruchy.
Powoli.
Dobra robota.
Poszukam jedzenia.
Zjadłbym stek. Średnio wysmażony.
Panowie!
Nie!
Tak!
Tak jest. Do dna.
- Zdrowie. - Całkiem niezłe.
Świetne.
No to ile?
„Ile”? Ile czego?
Ile miałeś kobiet?
Dżentelmeni nie zdradzają takich rzeczy.
Więcej niż trzy?
„Trzy”?
Niż dziesięć?
A ty, Willy?
Młody jaśniepanie?
Nie?
Jasne, że miałem.
Nie robiłeś tego!
Nawet z pannami w Ringway?
Niemożliwe.
Jezu.
Za tydzień wszyscy zginiemy, a ty nigdy w życiu…?
To wielka…
szkoda.
Nic gorszego sobie nie wyobrażam.
Boże. Dajcie mu spokój, to swój chłop.
Ja nie umrę.
Henk.
Nigel.
John. W nocy, do cholery.
Nie ma ich.
Cholerni zdrajcy!
- Mapa, Henk. Mapa! - Tam jest.
Zabrali mój kapok.
- Wszystko zabrali. - Słuchajcie…
To cholerni zdrajcy!
Słuchajcie.
Musicie znaleźć nam łódź.
Ja zostanę. Będę strzegł domu.
Jasne.
Nie zostawię tu pana samego.
Zostawisz.
Znajdźcie nam łódź.
To rozkaz.
Przestańcie!
Uspokój się.
Wiesz, czego chcemy.
Nie!
Podaj nazwiska!
Przestańcie!
Chodź.
Henk!
Boże.
Chyba żartujesz!
Holender, który nie umie pływać?
Fritz, patrz, co znalazłem.
Nie dotykaj mnie! Ręce precz!
Uważaj.
Tu jest woda.
Zostaw.
Chodź tu.
Pokaż ręce.
- Nie ruszaj się. - Wy nazywacie się żołnierzami?
Jeśli choć piśnie, zastrzel go.
Nie strzelaj. Jestem sam.
Spokojnie.
Puśćcie mnie. Nie wydam was.
Spokojnie, przyjacielu. Robię, co każesz.
Hermann?
Kto tam jest?
Hermann!
Hermann, co się dzieje?
- Hermann! - Kurwa!
Pilnuj go.
- Nie strzelaj! - Hermann!
Hermann!
- Rzuć broń! - Strzelaj.
- Będzie, co ma być. - Zamknij się!
- Rzuć broń. - Strzelaj, William.
Zamknij się! Rzuć broń.
Opuść broń, proszę.
Opuść broń!
- Już! - William.
- Nie mam czystego strzału. - Nieważne.
- Zamknij się. - Strzelaj!
- Strzelaj, William! - Opuść broń!
- Rzuć broń! - Strzelaj!
Opuść broń! Ale już!
Opuść broń!
Will!
Nie musisz tego robić, Will.
Nie, proszę. Nie strzelaj.
Znajdź ich adresy.
Jak najszybciej.
Pięciu mężczyzn.
Gdyby było ich więcej, powiedziałby.
Przez godzinę zgrywał twardziela.
Potem podniosłem ciśnienie i wszystkich wsypał.
Dobrze.
Aresztować ich i rozstrzelać.
A chłopak? Co z nim zrobić?
- Żadnej pobłażliwości. - Dobrze.
Co?
To szaleństwo.
Henk.
To nasza ostatnia szansa.
Chodźmy. We dwóch.
Ruszaj się.
Nie patrz na mnie. Idź.
Złamali twojego brata.
Wyjawił nazwiska.
A co z Dirkiem? Co mu zrobią?
Co mu zrobią?
Nie ruszać się. Do przodu.
Szybko!
Nie ruszać się, mówię! Stać!
Nie. Proszę, nie.
Stać!
Ręce do góry!
Nie ma potrzeby siadać.
Szkoda z tym obozem szkoleniowym.
Zmarnowany trud.
Pakuj się.
I zgłoś się do majora Degenaua.
Tato!
Rozstrzelają go.
Kto tak powiedział? Jak to?
- Musisz coś zrobić. - Spokojnie, Teun.
Wszystko będzie dobrze.
Wejść.
KOMENDANTURA
Stać.
- Dokumenty. - Dobrze.
Proszę jechać.
Pułkowniku Berghof!
Muszę mówić z pułkownikiem. Pułkowniku Berghof!
Pułkowniku!
Mogę z panem pomówić?
Proszę!
Na pozycje.
Gotów.
Cel.
Pal!
Spocznij.
Musimy dostarczyć mapę aliantom.
Inaczej wszystko było na marne.
To są pozycje Niemców.
Tutaj, tutaj i tutaj.
Twój brat je obfotografował.
Niemcy już dawno okopali się na tej pozycji.
Wszystko celuje w tamę na Sloe.
A tutaj, po przeciwnej stronie…
są Kanadyjczycy.
Jeśli przekroczą tamę…
to będzie rzeź.
Ich jedyną szansą jest przypływ.
Tutaj jest kanał.
Prowadzi przez mokradła na drugą stronę.
Pozwoli im zaatakować stąd.
Tym samym kanałem możecie dotrzeć do aliantów.
Ja nie dam rady.
Na mokradle czeka łódź. Koło gospodarstwa rodziny Cornelisse.
Chodź.
Czekajcie!
Stać. Dokumenty.
Ty też.
Możecie iść. Otwórz.
Wysiadać. Szybciej.
Ruchy.
Wstawać. Dalej.
Szybciej! Ruszać się!
Szybciej!
Żołnierze!
Jesteście zmęczeni…
schorowani, zziębnięci i przemoczeni.
Ale nie możemy się poddawać.
Walcheren to nasz bastion. Bastion Hitlera.
Rzucą na nas wszystkie siły.
Ale będziemy walczyć do końca.
Nie poddamy się.
Nigdy!
Teun.
Nie widzę żadnej łodzi.
Szukajmy dalej.
Możesz jechać.
- Hej. - Nie teraz.
Dzięki.
- Wszyscy zginiemy. Rozniosą nas. - To musimy ich roznieść pierwsi.
Cześć.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Jaka jednostka?
Powietrznodesantowa. Angielska.
- A ty jesteś… - Z Kanady.
- Daleko od domu. - To prawda.
Jak się nazywasz?
- Bill. - A ja Will.
Miło cię poznać.
Głodny?
- Tak? - Tak.
Załatwię ci żarcie i mundur.
Teraz?
Zaraz.
Przepraszam.
To nie twoja wina.
Mogłam go powstrzymać.
Tego chciał.
Dziękuję, że ze mną poszłaś.
Chodźmy.
Co to było?
Pchaj.
Pchaj!
Tam są.
Nie podnoś się.
Nie ruszać się!
Ani drgnij.
Wysadzono drogę na grobli.
- W jakim jest stanie? - Fatalnym.
Przejdziemy tylko pieszo.
A przez wodę?
Amfibie się nie przedostaną.
Jest za płytko. Za dużo mułu.
Musimy iść prosto na nich.
To samobójstwo. Nie mamy szans.
Nie bez wsparcia lotnictwa.
Szykuj ludzi na rano.
- Po prostu to zrób. - Tak jest.
Ruszamy.
Idziemy, panowie.
- Do przodu. - Idziemy.
- Chodźcie. - Ruszamy.
Na pozycje!
Gotuj broń!
Padnij!
Na ziemię!
Do przodu!
Szukać osłony!
Naprzód!
Will! Chodź!
Musimy iść!
Szybko!
Żołnierze, rozciągnąć formację!
Rozciągnąć!
Bill!
Kryć się! Nie wychylać się!
Sprawdzić broń!
Przeć do przodu! Dalej!
Wystawić brena!
Wystawić! Ognia!
Ognia!
Ładuj!
Szybciej!
Do przodu! Uwaga!
Już! Idziemy!
Nie wychylać się! Gotuj broń!
Ognia!
Do przodu!
Ruchy!
- Głowy w dół i do przodu! - Bill! Musimy się stąd wydostać.
- Strzelać dalej! - Do przodu!
Głowy w dół! Do przodu!
Daj rękę.
Ruszać!
Do przodu!
Joe!
Bill!
Joe!
Teraz! Łap go!
Wycofać się!
Odwrót!
Bill, idziemy!
- Idź! - Odwrót!
Wracajmy!
Wycofać się!
Do tyłu!
Odwrót!
Wstrzymać ogień!
Pokaż to majorowi.
Panie majorze.
Będziemy mieli półtorej godziny.
Kiedy będzie można się przedostać?
Za cztery godziny. Poziom wody będzie dość wysoki.
Zejdziecie na ląd tutaj i oskrzydlicie ich.
Każę przygotować ludzi.
Amunicja! Szybko!
Chodźcie, szybko!
Kontynuować ostrzał!
Szybko!
Wstawaj.
Wstawaj!
Wstawaj, natychmiast.
Strzelaj!
Idziemy!
Do przodu!
Ruszamy!
Bill!
Wsiadać. Szybko.
Ruszamy! Dalej!
Dalej!
Szybko, Fritz! Wsiadaj!
Pośpiesz się, Fritz!
Otwierać! Otwierać te pieprzone drzwi!
Nie zapomnieliśmy o tobie.
Połóż się.
Twoja kolej.
Będzie dobrze.
Siódmego listopada 1944 roku wyspa Walcheren została wyzwolona.
Od tego czasu statki aliantów mogły dopływać do portu w Antwerpii.
Mogła się rozpocząć ostateczna ofensywa przeciwko Niemcom.
W bitwie o Skaldę
zginęło 3231 aliantów, 4250 Niemców oraz 2283 cywili.
Piątego maja 1945 roku Holandia została wyzwolona.
Napisy: Juliusz P. Braun