Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪นายต้องขอบใจฉัน
‪ฉันตระเวนไปห้าปั๊มก่อนจะเจอปั๊มนึง ‪ที่ยังขายน้ำมันดีเซล
‪(สร้างจากนิยายภาพของเดอะราดิคัลพับบลิชชิ่ง)
‪(สร้างสรรค์โดย ‪ริค รีเมนเดอร์และเกร็ก ท็อคชินี)
‪ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่
‪"ทำไมไอ้เวรหน้าโง่ต้องรนหาเรื่อง ‪เพื่อตามหาน้ำมันดีเซลด้วยวะ
‪น้ำมันธรรมดาแม่งใช้ไม่ได้รึไง"
‪เหตุผลน่ะมี
‪มันไหม้ช้ากว่าเยอะ
‪ไปตายซะ ไอ้เวร
‪ลูกน้องฉันจะหาแกจนเจอ ‪พวกมันจะรุมกระทืบแกเละแน่
‪ระวังหน่อย
‪จะเป็นเพื่อนฉันก็พยายามอีกนิด
‪เงินแกหมดแล้วว่ะ บริก
‪และหลังจากสิ่งที่แกทำวันนี้
‪ครอบครัวดูมัวส์ไม่มีวันเลิกล่าหัวแกแน่
‪ใครบอกแก
‪โอเค
‪โอเคพวก โอเค
‪โอเค
‪เด็กแกไง
‪เด็กไหน
‪จอห์นนี ดี
‪มันขายแก...
‪แลกกับรสชาติอีกครั้ง
‪คบคนชั่ว คนชั่วพาไปหาผิดว่ะพวก
‪นี่ บริก
‪แกไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
‪ใจเย็น
‪ไอ้ห่าราก
‪เราไม่รู้ว่ามีน้ำมันติดริมฝีปากแกแค่ไหน...
‪ที่จะติดไฟ
‪แต่ในอ่างเนี่ยเหลือเฟือว่ะ
‪เพราะงั้นถ้าแกอยู่นิ่งๆ
‪บางทีมันอาจไหม้จนดับเฉพาะแค่หน้าแก
‪บริก
‪เฮ้ย บริก
‪บริก
‪ไอ้หอกหัก
‪(หนึ่งสัปดาห์ก่อนปล่อยสัญญาณ ‪แผนริเริ่มสันติภาพอเมริกา)
‪ท่านประธานาธิบดีได้ยืนยันด้วยตนเองว่า ‪สหรัฐฯ มีส่วนเกี่ยวข้อง
‪ในขั้นตอนสุดท้ายของปฏิบัติการ ‪แผนริเริ่มสันติภาพอเมริกา
‪ไปทั่วประเทศ
‪แก้ผ้าเลยอีหนู
‪เอพีไอถูกบรรยายว่าคือสัญญาณ
‪ที่ทำหน้าเป็นตัวสกัดจุดประสานประสาท
‪ส่งผลให้ไม่มีใครสามารถจะกระทำการใด
‪ที่รู้ตัวว่าผิดกฎหมาย
‪เมื่อถ่ายทอดออกไป ‪สัญญาณเอพีไอจะส่งอิทธิพลต่อการก่ออาชญากรรม
‪ในระดับประเทศเลยทีเดียวค่ะ
‪เตรียมเอกสารคุณให้พร้อม
‪จะไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ผ่านไปได้ ‪โดยไม่แสดงตัวตนให้ครบถ้วน
‪อเมริกา เหลืออีกหนึ่งสัปดาห์ ‪ที่พวกคุณจะเลือกด้วยตัวเอง
‪หนึ่งสัปดาห์ก่อนรัฐบาลจะไต่เข้าไปในหัวคุณ ‪และกุมบังเหียน
‪ถึงจะเป็นเช่นนั้น คนส่วนมากยังยอมสิโรราบ
‪คนอื่นๆ จะยังพยายามทำทุกทางเพื่อออกจาก ‪เมืองเฮงซวยนี้ให้ได้
‪อิสรภาพ ใกล้แค่เอื้อม ‪แค่ข้ามสะพานไป แคนาดานั่นไง
‪แต่คนส่วนใหญ่จะเอาชีวิตไปทิ้ง
‪ก่อนจะได้เห็นธงขาวแดงซะอีก
‪หนึ่งปีก่อน บริกกับสมุนของเขารุ่งเรืองถึงขีดสุด
‪พวกเขาบุกปล้นธนาคารอย่างเด็ดเดี่ยวไม่รีรอ
‪แถมฝีมือยังหาตัวจับได้ยาก
‪บริกคือผู้นำใจเด็ดจอมอหังการ์
‪แต่พวกเขาไม่ได้คุมเมืองนี้หรอก
‪เกียรตินั้นตกเป็นของครอบครัวอาชญากรดูมัวส์
‪ตราบใดที่ครอบครัวดูมัวส์ได้ส่วนแบ่ง
‪พวกนั้นจะไม่วุ่นวายกับเขา
‪จุดอ่อนเดียวของบริกคือน้องชายเขา รอรี่
‪เขาคือหัวใจของกลุ่มเลยก็ว่าได้
‪และเขากำลังจะไปชดใช้โทษในคุกเป็นครั้งแรก
‪แด่รอรี่
‪รอรี่
‪อย่าแกว่งเท้าหาเสี้ยน
‪อยู่นิ่งๆ อีกหกเดือนแกก็ได้ออกแล้ว
‪ใจเย็นหน่อยได้ไหม เราควรฉลองกันนะ
‪ในหกเดือน ผมอาจเป็นขาใหญ่ในคุกก็ได้
‪เหรอ
‪คุกไม่เปลี่ยนแกหรอก
‪มันทำให้เห็นตัวตนที่แกเป็นอยู่แล้วต่างหาก
‪อย่าทำเป็นอวดเก่งกับฉัน
‪เออ ผมอาจเก่งและแกร่งกว่าที่พี่คิดก็ได้
‪ช่างหัวพี่เหอะว่ะ
‪แกฟังฉันนะ
‪เรารอด...
‪เพราะเรามีกันและกัน
‪เฮ่ ฉันภูมิใจในตัวแก
‪ในเมืองแดลลัส เทกซัส วันนี้
‪หนึ่งในเหตุโจมตีของผู้ก่อการร้าย ‪ที่เลวร้ายที่สุดครั้งหนึ่งบนแผ่นดินสหรัฐฯ
‪รัฐบาลซุ่มปฏิบัติการสัญญาณเอพีไอ ‪ในห้องแล็บลับมาหลายปี
‪ตอนนี้พวกเขาตัดสินใจว่าได้เวลาแล้ว ‪ที่จะเริ่มทดสอบกับโลกจริง
‪สามสิบวินาที
‪จนเมื่อหกเดือนก่อน ‪ที่พวกเขาได้ลิ้มรสชาติมันเป็นครั้งแรก
‪พวก
‪เราเจอปัญหาเข้าแล้วว่ะ
‪เราต้องเผ่นจากที่นี่ เร็วเข้า เอาเงินมาด้วย
‪ไปกันเร็ว
‪ไปสิ
‪ไปๆๆ
‪ไปเลย
‪รัฐบาลกำลังเรียนรู้
‪ที่จะปรับจูนกล่องสยองขวัญใบเล็กๆ ของพวกเขา
‪รับบทเป็นพระเจ้าคอยบงการสมองผู้คน
‪และเราล้วนเป็นหนูทดลองของพวกเขา
‪การทดสอบกินเวลาสั้น ‪แต่เล่นพวกเขาหนักเอาการ
‪หนักพอที่จะเข้าใจว่าบางอย่างกำลังจะมา
‪บางอย่างที่เลวร้าย
‪บริก
‪ฉันเอาอยู่
‪เออ ฉันคุยกับนายอยู่ว่ะ บริก
‪เงินฉันอยู่ไหน
‪เงินกูอยู่ไหน
‪บริกเอาเงินไปซ่อนแล้วโกหก ‪บอกไปว่าเขาทำมันหาย
‪เจ็ดล้าน
‪มากพอจะหนีไปแคนาดา
‪ก่อนครอบครัวดูมัวส์จะตามมากุดหัวทั้งก๊ก
‪เอาละ ทุกคนออกไป เร็วเข้า
‪ไสหัวออกไปสิวะ ให้ไว
‪เร็ว เออยังงั้น
‪เป็นอะไรวะพวก
‪(สำนักงานยุติธรรมและทัณฑสถาน ‪แห่งสหรัฐอเมริกา)
‪(ถึงคุณแกรห์ม บริก)
‪(เราเสียใจที่ต้องแจ้งว่า ‪คุณรอรี่ บริกเสียชีวิตแล้ว)
‪(ด้วยการฆ่าตัวตาย ‪โดยจะไม่มีการสอบสวนใดๆ)
‪แผนการดีงามจนกระทั่งรอรี่ปลิดชีวิตตัวเองในคุก
‪และจอห์นนี ดีขายพวกเขาให้ทางการ
‪ไม่มีเงิน ไม่มีที่ไป
‪- จนตรอก ‪- จะไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ผ่านไปได้
‪โดยไม่แสดงตัวตนให้ครบถ้วน
‪เดินให้เป็นระเบียบ
‪(เอพีไอ ระเบียบคำสั่งใหม่! ‪ไม่มีอาชญากรรมอีกต่อไปในอเมริกา)
‪ฉันมองไม่เห็นเขา
‪- เราอยู่ตรงนี้มาชั่วโมงนึงแล้ว ไม่เอาน่า ‪- ฉันบอกแล้วไงว่าไม่เห็นเขา
‪- ช่างหัวแก จับตาดูต่อไป ‪- เออ ช่างหัวกู
‪- ไม่สิ ไม่ช่างหัวกู ที่จริงช่างหัวแกสิ ‪- หุบปากน่า
‪พระเจ้า ไอ้เวรตะไลมันอยู่ไหนกันวะ
‪เดี๋ยวนะ ฉันว่าฉันเห็น...
‪ไง บริก
‪จำกฎได้ไหม
‪ไม่เอาน่า บริก
‪คือทุกอย่างมันกลับตาลปัตร ถูกไหม
‪ดูสิว่าใครกลับมา
‪คนของครอบครัวดูมัวส์สองสามคน ‪เพิ่งแวะมาสืบหาข้อมูลแถวนี้
‪- นายคงไม่อยากให้พวกเขาหานายเจอหรอกนะ ‪- ฉันรู้
‪โจ ฮิกกี้
‪ด็อกเตอร์เควอร์เกี้ยน นักจ่ายยาฆ่าตามสั่ง
‪ขอบคุณมาก
‪นั่งก่อนสิ
‪ฉันต้องการของบางอย่างจากนาย
‪ของที่เลว
‪และเร็ว
‪เลวและเร็ว
‪ฉันมีของที่ทำให้เจ็บได้
‪รับรองว่าตายสนิท ถ้านายอยากได้ยังงั้น
‪ฉันมี...
‪นี่ของเด็ดโซเวียต
‪และฉันไม่ได้พูดถึง ‪ขบวนการปฏิรูปเปเรสตรอยคาเฮงซวยห่วยแตก
‪ฉันกำลังพูดถึงยาล้างสมองขนานแรงจากโซเวียต ‪ผลิตจากเทคโนโลยีสุดเหี้ยม
‪ฉันไม่รู้จักใครที่รอดจากพิษบาดแผล ‪ต่อระบบประสาท
‪ตายสถานเดียว
‪สี่พัน
‪ราคาที่ฉันตั้งไว้
‪ช่วยบอกฉันทีว่านายไม่ได้ใช้เอง
‪ก่อนหน้านี้ การต่อสู้ปะทุขึ้นตลอดทั้งวัน
‪ระหว่างฝ่ายชาตินิยมที่เห็นด้วยกับเอพีไอ ‪และกลุ่มผู้ประท้วง
‪มีการประกาศภาวะฉุกเฉินในท้องที่...
‪มีผู้หญิงบางคนในโลกที่เปลี่ยนบรรยากาศ ‪ในห้องให้ต่างจากเดิมได้
‪มีผู้หญิงบางคนในโลกที่ควรค่าแก่การเข่นฆ่า ‪เพื่อให้ได้มา
‪และมีเพียงไม่กี่คนที่ควรค่าที่จะตายแทนได้
‪เจ้าหน้าที่ตำรวจถูกบังคับให้ใช้แก๊สน้ำตา ‪เพื่อพยายามสลายฝูงชนก่อนหน้านี้
‪ซึ่งได้มีการจับกุมตัวคนจำนวนไม่น้อย
‪ฉันเลี้ยงเอง พ่อทหาร
‪คุณมีรอยช้ำอยู่นะ
‪ฉันควรโดนแล้วล่ะ
‪ฉันมันรนหาที่เอง
‪ให้ตายสิ
‪นายคงไปทำเรื่องเลวร้ายพอตัวเอาไว้ ‪ถึงโดนแบบนี้สินะ กัปตัน
‪เลือกทางผิดนิดหน่อย
‪เราต่างเลือกทางผิดด้วยกันทั้งนั้น
‪ฉันมีรายการสิ่งที่ต้องทำ
‪ขั้นแรก แต่งงาน
‪ผมลองแล้ว
‪ใช่ แต่นายเอาไปทั่วลับหลังเธอใช่ไหมล่ะ
‪อย่าร้อง เราก็หมาด้วยกันทั้งนั้น
‪เราต่างทำคนที่พยายามและรักเราเจ็บปวด
‪หัวใจดวงนั้นมันทำอะไรกับคุณเนี่ย
‪เย็นชาไปหน่อยนะ
‪ก็ไม่เย็นชาเกินไปหรอก
‪ไม่เย็นชาเกินสัมผัส
‪ไปหาที่ขีดฆ่ารายการที่ฉันต้องทำกันเถอะ
‪โอ้ ยังงั้น
‪นี่
‪เราเพิ่งขีดอะไรทิ้งจากรายการคุณเหรอ
‪อึ๊บไอ้ขี้แพ้
‪ตกลงพวกเธอไม่เคยเห็นไอ้หมอนี่มาก่อนเหรอ
‪แกรห์ม บริก สูงพอๆ กับฉัน ‪แต่ฉันว่าเตี้ยกว่าฉันหน่อย
‪ไม่
‪หลังจากนี้เธอทำอะไรล่ะ
‪รู้ไหม เมียฉันจะ...
‪ไม่ต้องห่วง ฉันว่าฉันเจอเขาแล้ว
‪นายมีเวลาห้าวินาที...
‪ที่จะพูดสิ่งที่ต้องการ
‪ห้าวินาทีเหรอ
‪ห้าวินาทีไม่พอ ห้าวินาทีเนี่ยนะ
‪ห้าคำ
‪ฉันมีคำพูดให้นายห้าคำที่จะ...
‪ที่จะ... จะทำให้โลกทั้งใบของนาย ‪พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ
‪มันจะทำให้นายเอาปืนออกจากหน้าฉัน
‪พร้อมไหม
‪ดูท่าจะพร้อม เอาเลยแล้วกันนะ
‪คำแรก รอรี่
‪มันไม่ใช่คำซะทีเดียว เป็นชื่อซะมากกว่า
‪แต่มันมีความหมายบางอย่างกับนาย
‪รอรี่ตายแล้ว
‪"ฆ่าตัวตาย" คำที่สอง
‪บางอย่างที่พวกนั้นเขียนในเศษกระดาษ
‪เพื่อบอกนายว่า ‪น้องชายที่น่าสงสารของนายตายยังไง
‪ซึ่งนำไปสู่คำที่สามที่ฉันจะพูดคือ ‪"ตอแหล"
‪ตอแหล
‪และในเมื่อคำที่สามแม่งโคตรชัดแล้ว
‪ฉันจะพูดคำที่สี่เลยแล้วกัน นั่นก็คือ
‪"ฉันอยู่ที่นั่น ฉันเห็นเขาตายว่ะ"
‪คำที่ห้าล่ะ
‪"ล้างแค้น"
‪คำที่ห้าคือ "ล้างแค้น"
‪"ล้างแค้น" ไพเราะเสนาะหู
‪พวกมันใช้สัญญาณฆ่าน้องชายนาย
‪ฉันอยากใช้มันปล้นเงินพวกแม่ง
‪นายร่วมมือกับฉัน...
‪นายรอปักป้าย "ไปตายห่าเพื่อรอรี่" ‪ป้ายโตๆ ทิ้งไว้ได้เลย
‪ล้างแค้นว่ะเพื่อน ล้างแค้น
‪นายจะว่ายังไง บริก
‪นายคือคนที่สามารถช่วยฉันขโมยเงิน ‪สามสิบล้านดอลลาร์รึเปล่า
‪เพราะน้องชายนายคิดว่านายใช่ว่ะ
‪นายเป็นใครวะ
‪ฟังนะ
‪ตอนนายรู้จักฉันดีกว่านี้ นายจะรู้เอง
‪ฉันน่ะมันประเภท...
‪มาถูกจังหวะ
‪คุณบริก
‪ฉันแนะนำให้นายรู้จักคู่หมั้นฉันรึยัง
‪คุณเชลบี้ ดูพรี
‪ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณบริก
‪"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณบริก"
‪บางครั้ง คุณต้องได้เห็นลูกปืนที่เขียนชื่อคุณเอาไว้
‪คอลลินส์ เร็วน่า
‪บางครั้ง ทุกอย่างมันแค่เรื่องเฮงซวย
‪ถึงบ้านแสนสุขสักที
‪เฮ้ย ระวังหน่อย
‪โทษที ขอโทษที
‪ก้าวแรกคือข้ามลวดกับดัก
‪ก็แบบว่า...
‪เพื่อความปลอดภัยน่ะ
‪เข้ามาก่อนสิ
‪ให้ฉันเอาอะไรให้ไหม อยากได้อะไรรึเปล่า ‪เครื่องดื่มหน่อยไหม
‪โคเคนล่ะเป็นไง โคเคนเราเจ๋งอย่าบอกใคร
‪เกิดอะไรขึ้นกับน้องชายฉัน
‪ฉันมีอะไรจะให้นายดู
‪เห็นนี่ไหม
‪นี่ล่ะโรงพิมพ์แบงก์
‪นั่นแหละที่ที่พวกมันผลิตเงิน
‪นั่นคือประเทศแคนาดาอันยิ่งใหญ่
‪ส่วนนั่น...
‪เป็นเพียงหอเอพีไอเดียวที่ครอบคลุม ‪ทั้งฝั่งนี้และฝั่งนี้
‪ดูท่านายนี่กัดไม่ยอมปล่อย ‪นายเข้าใจแล้วใช่ไหมล่ะ
‪นายเข้าใจที่ฉันพูด
‪การปล้นครั้งนี้จริงจัง
‪นายจะทำยังไงกับเงินสด ‪นายใช้มันไม่ได้อยู่ดี
‪นายนี่โคตรอเมริกันเลยว่ะ
‪รู้ไหมมีตั้งหลายที่ในโลกให้นายใช้เงิน
‪ชายแดนมีกองทหารคุ้มกัน
‪ใช่ แต่พื้นที่เมืองส่วนใหญ่เป็นของตำรวจ
‪ประเด็นคือในคืนปล่อยสัญญาณเอพีไอ ‪ตอนพวกนั้นง่วนกันอยู่
‪พวกตำรวจจะเอาปืนทั้งหมดส่งคืนทางการ
‪ภารกิจตำรวจก็จะจบ ‪โดยไอ้หมูตอนวัยกลางคน...
‪เดี๋ยวนะ ที่รัก ไอ้อ้วนนั่นชื่ออะไรนะ
‪คาร์ล ไรต์สัน
‪คาร์ล... ห่าเหวอะไรก็เหอะ
‪ไรต์สัน
‪เขาเป็นผู้จัดการระบบที่หอสัญญาณของเรา
‪มันบ้ามากที่ผู้ชายยอมทำอะไรมากมาย ‪เพื่อผู้หญิงสวยๆ สักคน
‪ฉันหมายถึงคาร์ลจะต้องเจอ...
‪กับวันที่โคตรเครียด
‪และเราเอานี่ไปเสียบในที่ที่ใช่ ในเวลาที่ใช่
‪และเรามีเวลา... 30 นาที ‪มากกว่าทั้งประเทศอเมริกาที่เหลือ
‪สามสิบนาที อาจจะ 35 ซึ่งน้อยอยู่ แต่ก็มากพอ
‪ที่จะเผ่นออกมากจากที่นั่น ‪และเราก็จะเป็นอภิมหาเศรษฐี
‪ไม่อยากดื่มอะไรเหรอ ฉันมีสกอตช์รสเยี่ยม
‪เฮ่
‪ฉันรู้จักรอรี่ดีนะพวก
‪ฉันรู้จักน้องชายนายดี ฉันติดคุกกับน้องนาย
‪ที่รัก อย่า
‪ใช่
‪ใช่ เราทั้งคู่อาสาเสนอตัวเพื่อโอกาสชั้นเลิศ
‪ที่จะโดนพวกแม่ง... ทำลายสมอง
‪ขอเวลาในสนามคุกให้เรามากหน่อย
‪ของกินนิดหน่อยๆ อย่างไอศกรีมฟรี
‪น้องชายนายไม่มีทาง... ‪เขาไม่ได้ฆ่าตัวตาย
‪เขาโดนไอ้ยามฆ่าตาย
‪โดนยามซ้อมจนตาย
‪ฉันดูอยู่ แต่ฉันทำอะไรไม่ได้
‪คือแบบ...
‪สัญญาณนั่น...
‪ทำให้นายตัวแข็งทื่อ
‪แข็งไปหมดทุกอย่าง
‪เราควรทำสิ่งนี้เพื่อรอรี่
‪นายควรทำเพื่อเขา
‪นายมีเวลา 24 ชั่วโมง
‪ถ้าพวกนายดูที่ค่าชดเชยเลิกจ้าง ‪จะเห็นว่าประธานาธิบดี
‪ได้อนุมัติให้เพิ่มอัตราค่าชดเชยสองเปอร์เซ็นต์ ‪จากฐานของพวกนาย
‪ซึ่งแปลว่าเราเข้าใกล้ 75 เปอร์เซ็นต์ ‪ของเงินเดือน
‪ในระหว่างนี้ ทุกคนปฏิบัติหน้าที่เต็มกำลัง
‪จนกว่าจะเที่ยงคืนตามเวลานี้ในสัปดาห์หน้า ‪ตอนปล่อยสัญญาณสดเอพีไอ
‪ซึ่งเป็นเวลาที่ภารกิจตำรวจทั้งหมดจะถูกโอน
‪ไปสู่หน่วยบังคับใช้กฎหมายใหม่ ‪จากวอชิงตัน ดี.ซี.
‪ผมขอโทษนะพวก
‪ส่วนทุกคนที่ลงชื่อเพื่อฝังสัญญาณ
‪พวกนายจะได้รับแจ้ง 24 ชั่วโมง ‪ก่อนสถานะพวกนาย
‪โอเค หน้าสาม ข้อมูลการแพทย์จะอยู่ในหน้านี้
‪ส่วนพวกนายที่จะอยู่ต่อ ‪จะยังได้สิทธิ์ร่วมจ่ายเหมือนเดิม
‪คุณโอเคไหมครับ
‪เวร
‪นั่งก่อนนะครับ รอแป๊บ
‪การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ‪จะมีผลบังคับใช้สัปดาห์หน้า
‪ดังนั้นถ้าพวกนายติดปัญหาตรงไหน ‪ไม่ต้องมาคุยกับฉัน
‪ไปคุยกับกระทรวงบริการสุขภาพ
‪ขอโทษนะครับจ่า
‪มีผู้หญิงคนหนึ่งด้านหน้า ท่าทางจะโดนซ้อมมา
‪คุณอาจจะอยาก...
‪โอเค หน้าสาม ข้อมูลการแพทย์จะอยู่ในหน้านี้
‪ให้ตายสิวะ
‪นี่ โทษทีนะครับ คุณผู้หญิง
‪คุณไปอยู่ด้านหลังตรงนั้นไม่ได้ โอเคไหม
‪ผมขอให้คุณออกมาจากด้านหลัง...
‪- หน้าคุณไปโดนอะไรมา ‪- ไปตายซะ
‪คุณครับ ได้โปรด
‪คุณต้องรีบหาหมอนะครับ โอเค
‪จริงของเอ็งว่ะ
‪สบายดีไหมวะพวก
‪อ๋อ เอ็งอยากตายนักใช่ไหม
‪อยากตายห่านักรึไง ของอยู่ไหน
‪เออ ยังงั้น เข้าไปอยู่ในคอกเอ็งซะ ‪ไอ้ตำรวจหัวครก
‪ระหว่างที่ฉันรอเพื่อนมาหาของเถื่อน...
‪ฉิบหายละ
‪แม่งเอ๊ย
‪ซอว์เยอร์
‪เขามีปืนครับจ่า
‪กลับบ้านไปซะ ซอว์เยอร์
‪กลับบ้านไปสิวะ
‪เรายินดีเสมอที่ท่านผู้ว่าฯ ‪มาอยู่ในห้องส่งกับเราวันนี้
‪เพื่อกล่าวในนามสัญญาณเอพีไอ
‪คืออย่างนี้นะครับ เราตระหนักว่า ‪โครงการนิรโทษกรรมยังไม่สมบูรณ์แบบ
‪แต่ด้วยเอพีไอ
‪เงินที่ได้มาโดยมิชอบ ‪จะไร้ประโยชน์สำหรับคนที่มีมัน
‪แปลว่าท่านจะจ่ายเงิน ‪ที่พวกเขาขโมยไปให้ประชาชน
‪คุณจะพูดยังงั้นก็ได้นะครับ
‪ถ้าข้อเสนอแนะไม่ถูกดำเนินการ...
‪ฉันเจอเพื่อนนาย
‪นายกำลังลากฉันไปเจอเรื่องอะไรอยู่
‪คุยกับฉันสิ รอรี่
‪คุยกับฉัน
‪เรามีผู้เชี่ยวชาญอยู่กับเราวันนี้
‪เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับปัญหาโดยเนื้อแท้ ‪ของสัญญาณเอพีไอค่ะ
‪มันยากที่จะปรับค่า
‪สัญญาณนี้มีประสิทธิภาพ 100 เปอร์เซ็นต์ ‪ในเชิงปฏิบัติ
‪และในขณะที่จริงที่ว่า ‪เราเห็นภาวะการควบคุมขัดข้อง
‪ในผู้รับการทดลอง ‪ที่เผชิญอาการบาดเจ็บทางสมอง
‪แต่ระดับอาการบาดเจ็บถึงขั้นรบกวนสัญญาณ
‪จะไม่ทำให้รอดชีวิตแน่
‪ใช่ครับ คุณสามารถทำสมองเสียหายรุนแรงพอ ‪ที่จะตัดขาดจากสัญญาณ
‪แต่มันแทบไม่ใช่วิธีการเชิงปฏิบัติที่ใช้ได้จริง ‪ที่จะเอาชนะระบบ
‪งั้นในทางทฤษฎี ใครๆ ก็สามารถ ‪ตัดขาดจากการถูกควบคุมโดยสัญญาณเอพีไอได้
‪นายมาไวนะ
‪ตายโหง
‪เราจะมาบำบัดกันแทนใช่ไหมเนี่ย
‪ผมเข้าใจแผนคุณ
‪ผมเข้าใจจริงๆ
‪เผื่อว่าแฟนคุณหรือผมโดนซิวขึ้นมา
‪ซึ่งมักจะเป็นยังงั้น
‪คุณก็จะรอด
‪ผมเข้าใจ
‪แต่แผนปล้นของเขา... มีโอกาสจะได้ผลจริงๆ
‪เพราะงั้นอย่าเล่นแง่กับผม...
‪ไม่งั้นผมฆ่าคุณแน่
‪โรแมนติกจัง
‪ฉันขอโต้ตอบได้ไหม กัปตัน
‪อะไรทำให้นายแน่ใจนักว่า ‪แผนปล้นเป็นไอเดียของเควิน
‪- ไงที่รัก ‪- ที่นี่แม่งเส็งเคร็งว่ะ
‪ตกลงเราทำอะไรกันเนี่ย ‪จะย้ายมาอยู่ด้วยกันงั้นเหรอ
‪รักวาบหวามสามเรารึไง
‪เรากำลังคุยกันเรื่องเงินพันล้านดอลลาร์ ‪ที่กองอยู่ในตู้เซฟตอนนี้
‪- พันล้านดอลลาร์เหรอ ‪- เดี๋ยว อาจแสนๆ ล้าน
‪ประมาณสามตัน หรือ 20 ลูกบาศก์หลา
‪นั่นมัน... ฉันไม่รู้จะขนยังไงด้วยซ้ำ
‪โรงงานไม่ใช่แค่จัดการกับเงินใหม่
‪แต่ยังทำลายธนบัตรเก่าๆ ด้วย
‪และถ้ายิ่งมีเงินใหม่กองเป็นพะเนิน ‪พวกเขายิ่งต้องทำงานหนักสองเท่า
‪เพื่อทำลายของเก่าทิ้งซะ
‪ทุกวัน
‪พวกนั้นย่อยธนบัตรเป็นล้านๆ ‪ขนเศษซากใส่รถขยะคันโต
‪แล้วขับข้ามเมืองไปจุดไฟทำลายทิ้งซะ
‪นายมีทั้งเงินดีและเงินเลว
‪ในที่เดียวกัน เวลาเดียวกันเนี่ยนะ
‪แผนห่าอะไรวะเนี่ย
‪เอาเงิน ขับรถไปแคนาดา ตายอย่างเศรษฐี
‪เออ แต่แผนคืออะไรล่ะ
‪เราจะลงมือยังไง
‪เราเอาเงิน ขับรถไปแคนาดา ตายอย่างเศรษฐี
‪นี่มันอะไรกันวะ
‪- นี่งานฉันนะโว้ย ‪- ไม่ ไม่ใช่
‪ไม่ใช่งานฉันงั้นเหรอ
‪ไม่ใช่งานฉันเนี่ยนะ
‪สามเรื่อง
‪เรื่องแรก ฉันต้องการคนขับ ฉันมีคนนึง
‪เยี่ยม นายได้คนแล้วด้วยสินะ
‪เรื่องที่สอง เงินสดห้าล้านดอลลาร์
‪- แต่ไม่ต้องเป็นเงินจริงก็ได้ ‪- ใช่
‪และสาม...
‪ฉันต้องการหัวรบกรวยอีเอฟพีสามหัว
‪เหมือนที่พวกนั้นใช้ระเบิดรถถัง
‪ไม่มีปัญหา
‪เรื่องของเรื่องคือฉันนึกออกแค่สองที่
‪ที่เราจะหาของพวกนี้ได้ ‪กองทัพสหรัฐฯ และ...
‪ฉันเพิ่งบอกว่าไม่มีปัญหาไง ‪นายคิดอะไรอยู่วะ
‪...ครอบครัวอาชญากรดูมัวส์
‪นายคือลูกชายของรอสซี่ ดูมัวส์
‪พ่อนายกุมอำนาจองค์กรอาชญากรรม ‪ที่ใหญ่สุดในเมือง
‪เขาว่ากันงั้น
‪เขาคนเดียวที่มีสิทธิ์รับมรดกพันๆ ล้าน
‪ส่วนนายทั้งคู่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ‪ในรังหนูโสโครก ล้อมรอบด้วยกับระเบิดเป็นเบือ
‪ไงล่ะ... อธิบายหน่อยไหม
‪อธิบายอะไร
‪นายไม่ได้เลือกครอบครัวนายหรอกนะ
‪คือแม่งไม่สำคัญด้วยซ้ำว่าพ่อฉันเป็นใคร จริงไหม
‪ไม่ใช่ความลับซะหน่อย
‪แต่ฉันมีคำถาม
‪ทำห่าอะไรของแกวะเนี่ย
‪พ่อนายสั่งให้คนตามเก็บฉัน ‪เพราะงั้นอธิบายห่าอะไรสักนิดเหอะ
‪ฟังนะ บริก ‪แจ็คเก็ตตัวนี้ของอาร์มานี่เลยนะพวก ขอล่ะ
‪- อธิบายตัวเองมาสิ ‪- โอเค
‪ณ ที่ตรงนี้คือร่างของเควิน แคช
‪บุตรชายของนักเลงอันธพาล
‪ไม่เคยทำอะไรไว้เลย
‪บนป้ายหลุมศพฉันคงจะเขียนแบบนั้น
‪วินาทีที่สัญญาณเฮงซวยนั่นถูกปล่อย
‪จะนับว่าเป็นโคตรอาชญากรรมครั้งสุดท้าย ‪ในประวัติศาสตร์อเมริกา
‪นั่นล่ะมรดก ไอ้เพื่อนเกลอ
‪มรดก คำนี้ก็เจ๋งดีว่ะ
‪นายอยากล้างแค้น ฉันอยากมีมรดกทิ้งทวน
‪แม่ง
‪อีกอย่างนะ ห้องลอฟต์ฉันไม่ใช่รังหนูโสโครก ‪โอเคไหม
‪(ชีวิตหลังอาชญากรรม)
‪(แผนริเริ่มสันติภาพอเมริกา ‪จุดจบของอาชญากรรม)
‪ไง ซอว์เยอร์
‪นายเป็นยังไงบ้าง
‪เรื่องที่เกิดกับนายโคตรแย่เลยว่ะ
‪เหลือเวลาอีกแค่สองวัน
‪นายรู้เรื่องนั้น ฉัน...
‪ผมอยากออกไปปฏิบัติหน้าที่
‪ให้ผมออกลาดตระเวนนะจ่า ‪ผมไม่แคร์ว่าที่ไหน
‪นายจะอยากทำแบบนั้นตอนนี้ทำไมวะ
‪ผมแค่...
‪อยากทำให้มันถูกต้องน่ะครับ
‪มันทั้งชีวิตผมเลยนะจ่า
‪คาริลโล...
‪- ขอบคุณครับ ‪- จัดให้สุดเลย พ่อยอดตำรวจ
‪- ระวังตัวด้วยล่ะ ‪- ขอเสื้อเกราะได้ไหม ขอบคุณ
‪ขอบคุณครับจ่า
‪- คุณอยากขับไหมวันนี้ ‪- ได้ ฉันขับเอง
‪เฮ้ย หลบสิวะ
‪(ลิโด้บาร์)
‪นายหวังอะไรล่ะ
‪ไอ้ขี้ยาโคเคนของพ่อ
‪โทษนะ ไอ้หอกหัก
‪ไอ้พวกเฮงซวยบ้านรวยกับไอ้ขี้ยาโคเคน
‪กำลังเตรียมพร้อมปาร์ตี้พี้ยาสนุกสุดเหวี่ยง
‪พวกมันมีเงินท่วมหัว
‪ทันทีที่ปล่อยสัญญาณเอพีไอ
‪พวกมันไม่ต้องห่วงว่าใครจะเอาเงินไป
‪ไอ้พวกเฮงซวย เฮ้ย โต๊ะฉันอยู่ไหนวะ
‪ฉันพูดว่าไงนะ ฉันคุยเรื่องบางอย่างอยู่
‪นายพูดเรื่องแถลงการณ์ของนาย
‪อ๋อใช่ แถลงการณ์ที่ไม่มีใครแคร์
‪ราชินีเอ็มไอทีของฉัน
‪นายรู้ไหม
‪รู้ไหมว่าแม่สาวคนนี้
‪เรียนคณะเทคโนโลยีที่ทรงเกียรติที่สุด
‪ในโลกเลยก็ว่าได้
‪เธอมีใบอนุปริญญาพร้อมชื่อเธอหรา
‪เพราะเธอเป็นคนเอาไปใส่ ‪หลังจากแฮกระบบคอมพวกนั้นได้
‪และก่อนหน้านั้น เธอแฮก... เอฟบีไอใช่ไหม
‪ถูกเผง
‪ดูเธอสิ เธออายด้วยว่ะ
‪ใช่ จากเอฟบีไอ เอ็มไอที แล้วก็มาที่นาย
‪สามสุดยอดการแฮกของฉัน
‪นายเคยได้ยินคำพูดที่ว่า
‪"เบื้องหลังมหาบุรุษทุกคน..." ไหม
‪เออ "เบื้องหลัง...
‪มหาบุรุษทุกคนคือสตรี"
‪จริงตามนั้นเลยว่ะ
‪ใครพูดว่านายเป็นมหาบุรุษไม่ทราบ ที่รัก
‪"ใครพูดว่านายเป็นมหาบุรุษไม่ทราบ ที่รัก"
‪ตลกจังนะเธอ มุกจี้ว่ะ ตลกชะมัด
‪ทำไมเธอไม่ไปเอาแชมเปญให้เราหน่อยล่ะ
‪ผู้หญิง
‪แม่ง
‪(สองวันก่อนปล่อยสัญญาณเอพีไอ)
‪ฉันเคยรู้สึกครั้งนึง
‪สัญญาณน่ะ
‪ตรงนี้
‪คลื่นสัญญาณตรง...
‪ระดับโมเลกุลที่สมองกลีบผน้าผากส่วนหน้า
‪มันบ้ามาก
‪นายเห็นสิ่งสวยงามแสนชั่วร้ายต่างๆ นานา ‪ที่นายจะทำ
‪นายสามารถเล่นมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าในหัวนาย
‪เป็นขั้นเป็นตอน
‪และตอนนายจะลงมือ ‪ตอนนายบอกร่างกายนายว่า
‪"โอเค จำไอ้สิ่งต่างๆ ที่เราจะทำได้ไหมวะ
‪ทำเลย"
‪นายกลายเป็นไอ้เอ๋อพิการไปแล้ว
‪บ้าชิบเป๋ง
‪นายเอาชนะมันได้ไหม
‪- เอาชนะมันเหรอ ‪- สัญญาณ
‪เอาชนะสัญญาณเนี่ยนะ
‪เออ นายเอาชนะมันได้และตายหยังเขียดแน่
‪- โธ่ ยกโทษให้ฉันนะ ‪- เอาไป...
‪- โทษทีน่า ‪- ...ไอ้มหาบุรุษ
‪- ฉันบอกว่า... ‪- ไปตายซะ
‪เดี๋ยวสิ อะไรอีกวะ
‪ที่รัก กลับมาก่อน
‪มาดื่มกันหน่อย
‪เรามาฉลองกัน
‪แด่วันสุดท้ายของอาชญากรรมอเมริกัน
‪(ปฏิบัติการสัญญาณเอพีไอ ‪สองวัน ศูนย์ชั่วโมง 30 นาที)
‪คุณจะบอกว่าคนพวกนี้ ‪พวกบังคับใช้กฎหมายรัฐใหม่
‪คุณว่าพวกเขาจะไม่ได้รับผลกระทบ ‪จากเอพีไอเหรอคะ
‪เปล่า ผมบอกว่าตำรวจ ‪มีความสัมพันธ์พิเศษกับกฎหมายเสมอ
‪พวกเขาจะใช้กำลังรุนแรง ‪ได้อย่างถูกกฎหมายเสมอ
‪ถ้าเขาหรือเธอเชื่อว่าจำเป็น
‪แต่ตัวสกัดสัญญาณพวกนี้
‪ที่จะนำพาอิสรเสรีภาพไปสู่ระดับใหม่อีกขั้น
‪คือผมไม่เห็นด้วยหรอกนะ
‪นี่จะส่งผลให้เกิดรัฐตำรวจในระดับที่...
‪ซอว์เยอร์ มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ผมสงสัยว่าผมยังพอจะลงชื่อ
‪เพื่อรับการปลูกถ่ายได้ไหม
‪กรอกซะ แล้วเอาไปวางบนโต๊ะฉันพรุ่งนี้เช้า
‪โอเค ขอบคุณครับ
‪นายนี่หาตัวยากจังนะ
‪ฉันก็คงเป็นแบบนั้นเหมือนกันสินะ ใช่ไหม
‪นายไม่เคยอยากเจอฉันอีก
‪"ผมยอมฆ่าตัวตาย" ฉันว่านายคงพูดแบบนั้น
‪หนูสกปรกทั้งหลาย
‪พวกมันจะกระโดดหนีจากเรือ ‪แต่ไม่มีทางหาฝั่งเจอ
‪คุณควรไปซะ
‪เขาจะออกตามหาคุณ
‪บางทีฉันอาจไม่แคร์ก็ได้
‪นั่นไม่ใช่คุณ
‪คุณคุมเกมของคุณเสมอ
‪มันไม่ใช่ความผิดฉัน รู้ไหม ที่ฉันไม่เชื่อใจใคร
‪แม่ฉัน
‪เธอโดดเดี่ยว และ...
‪จากนั้นเธอก็พบชายคนนี้ ‪และเขาทำเงิน และ...
‪ปฏิบัติกับฉันซะไม่เหลือดี
‪เขาทุบตีฉันจนฉันต้องออกมา
‪และหลังจากนั้น ก็ยังมีไอ้พวกเฮงซวยคนอื่นอีก
‪แล้วก็มาเจอกับเควิน
‪นายช่วยฉันอย่างนึงได้ไหม
‪ช่วยกอดฉันหน่อยได้ไหม
‪นั่นเป็นส่วนหนึ่งของเกมคุณรึเปล่า
‪คิดว่าไงล่ะ
‪ยังไม่ตายอีกเหรอ
‪ยังไม่ตาย
‪- เป็นยังไงบ้าง ‪- ดี
‪บ้านสวยนะ
‪ย่านน่าอยู่
‪ตกลงนายมีธงชาติอเมริกันโบกหน้าบ้าน ‪พรรค์นั้นด้วยไหม
‪นายเข้าใจนี่
‪มันไม่ใช่ฝันของนาย รอสส์
‪ฉันแก่เกินแกงกับเรื่องนี้แล้วบริก
‪แล้ว...
‪นายโทรหาฉันทำไม
‪เพราะฉันต้องการนาย
‪หนึ่งพันล้าน
‪หนึ่งพันล้านเหรอ
‪ทำไมเราไม่ได้งานนี้มาก่อน
‪โอกาสน่ะพวก
‪โอกาส
‪ไอ้เอพีไอเฮงซวยนี่...
‪เจ้าสิ่งนี้ มัน...
‪มันทำให้เกิดช่องว่าง
‪เราต่างก็รู้...
‪ว่าทุกอย่างเป็นเรื่องปัญหาของจังหวะเวลา
‪เพราะงั้น...
‪ฉันต้องการนายมาช่วยจริงๆ ว่ะพวก
‪ไม่รู้สินะ
‪คุณมาหาใครที่นี่ครับ
‪แจ็ค มอร์แกน
‪(กรมตำรวจ ประวัติอาชญากรรมของนักโทษ)
‪เลขาฯ ฉันรับประกันกับฉันว่า ‪ครั้งหนึ่งนายเคยเป็นขาใหญ่
‪ในเมืองนี้
‪และไม่เคยโดนจับได้
‪การซื้อคืนของรัฐบาลกลาง ‪เน้นที่อาชญากรคอปกขาว
‪พวกนายธนาคาร ผู้จัดการกองทุน
‪ที่แอบยักย้ายถ่ายเทเงินก้อนโต
‪ซึ่งถ้าไม่ถูกส่งกลับประเทศตอนนี้ ‪ก็จะหลุดจากระบบไหลเวียนเงิน
‪เมื่อสัญญาณเอพีไอเริ่มทำงาน ‪ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อใครแน่
‪มันไม่ได้มีไว้สำหรับพวกล้วงกระเป๋า
‪ห้าล้าน เงินสด
‪เงินสดห้าล้านดอลลาร์
‪นายจะเอาเงินมากขนาดนั้นในนี้ได้ไง
‪ขนใส่หลังรถได้หลายร้อยเลย
‪ภายใต้โครงการนิรโทษกรรมเอพีไอ ‪ฉันให้นายได้...
‪สามแสนห้าหมื่นดอลลาร์
‪นายต้องรู้นะว่านายสาย
‪สัญญาณจะปล่อยไลฟ์ในอีกแค่ 24 ชั่วโมง
‪เมื่อถึงตอนนั้น อย่างที่นายรู้ เงินนายก็จะไร้ค่า
‪ข้อเสนอเจ๋งสุดในชีวิตนาย
‪ทั้งหมดที่คุณขอ...
‪นายคงอยากพูดใจจะขาดว่า "ตามสเปค"
‪หรืออะไรพรรค์นั้นใช่ไหมล่ะ
‪อาจจะ
‪จัดอาชญากรรมชุดใหญ่กันไปเลย
‪ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ไม่
‪เลขธนบัตร 100 ดอลลาร์ถูกแกะรอย ‪ฉันเลยปลอมขึ้นมาเองไม่ได้
‪ฉันแฮกฐานข้อมูลรัฐบาลกลาง ‪เพื่อล้วงเลขธนบัตรปลอดการสะกดรอยมาได้
‪จากนั้นเราต้องผสมเคมีที่เหมาะเจาะ ‪เพื่อลายน้ำบนธนบัตร
‪ซึ่งก็ไม่ยากเย็นอะไร
‪เว้นแต่เครื่องปรินต์ไม่ตอบรับว่ามันเป็นหมึก
‪นายเลยต้องแฮกเครื่องปรินต์ ‪และเมื่อทำแบบนั้น นายก็ต้องแฮกบริษัทเอชพี
‪ไม่ใช่รัฐบาลกลาง นั่นล่ะโคตรยากเย็นกว่าเยอะ
‪ทางเดียวที่นายจะตรวจสอบมันได้
‪คือเอาไปเผาซะ
‪เพราะงั้นอย่าจุดบุหรี่ใส่มันล่ะ โอเคไหม
‪เด็กเอ็มไอทีไม่ได้สอนคุณเรื่องพวกนี้ใช่ไหม
‪ฉันแค่ผู้หญิงที่ชอบรถแรงและเลขในบัญชีตัวโตๆ
‪(สายเรียกเข้า ‪เควิน)
‪ไง
‪ใช่ ฉันอยู่บ้านบริก
‪เขาเอาไอ้จ้อนแหย่น้องหนูฉันอยู่ ถูกไหมบริก
‪(เริ่มปฏิบัติการ)
‪เตรียมเอกสารคุณให้พร้อม
‪จะไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ผ่านไปได้ ‪โดยไม่แสดงตัวตนให้ครบถ้วน
‪หยุด
‪นายสนุกนักรึไง พอสเนอร์
‪ช่วยบอกไอ้สมุนระยำของนายด้วยว่า ‪ตอนแม่งทำหน้าฉันเป็นรอย
‪ฉันต้องไปอธิบายอีก
‪อย่าทำหน้าเธอเป็นรอย
‪เธออยู่ไหน
‪เอาข้อมูลมาก่อนสิ
‪เรากำลังหมายตาตู้เซฟหลัก เงินเป็นฟ่อน
‪- เราจะได้ตัวเควิน แคชที่นั่นใช่ไหม ‪- ไม่
‪เราจะสลับรถขนเงินที่โรงงานเหล็กก่อนเที่ยงคืน
‪เขาจะฉลอง
‪ฉันแค่จะบอกว่าอาจเป็นโอกาสดีกับนาย
‪งั้นทำไมต้องขโมยเงินเป็นคันรถ ‪ก่อนเปิดสัญญาณตอนเที่ยงคืนด้วย
‪เขาเอาเงินไปใช้ไม่ได้อยู่ดี
‪อ่อ เควินไม่ได้ทำเพื่อเงินซะหน่อย ‪เขาแค่อยากดัง
‪แล้วแกรห์ม บริกล่ะ
‪บริกแค่ออกแรง เขาไม่สำคัญอะไร
‪ฉันคงสนุกเป็นบ้าตอนเอานี่ให้แฟนเธอดู
‪ฉันหมายถึงแฟนตัวจริง
‪ก่อนโยนเขาเข้าตารางให้เน่าตายไปตลอดชีวิต
‪บริกเป็นส่วนหนึ่งของแผน
‪นี่พอสเนอร์ ฉันชอบนี่ว่ะ
‪ฉันว่าเราแจมเป็นส่วนหนึ่งของแผนได้ด้วย
‪ถูกของนาย คู่หู
‪แขกของเราดูจะใจดีมีเมตตาอยู่นะ
‪เธออยู่ไหน
‪ไงจ๊ะ
‪สบายดีนะจ๊ะ
‪เธอโอเคนะ พวกมันทำร้ายเธอไหม
‪ไม่ใช่ไหม
‪พระเจ้า พี่คิดถึงเธอจัง
‪พี่สาวเธอรักเธอจริงๆ นะ ‪เธอรู้ใช่ไหมสาวน้อย
‪เธอโชคดี
‪เฮ่
‪เอานี่ไป
‪โอเค เธอรู้นะว่าต้องไปที่ไหน
‪- หนูไม่อยากไปโดยไม่มีพี่ค่ะ ‪- พี่รู้ แต่เธอต้องไป
‪พี่ขอโทษ แต่พี่จะไปเจอเธอที่นั่น โอเคไหม
‪พี่สัญญา
‪ถ้าเธอเล่นแง่กับฉัน
‪ฉันจะให้พอสเนอร์บุกไปถึงแคนาดา ‪และหมอนั่นหาน้องเธอเจอแน่
‪ฉันเองก็ไม่ปลื้มหรอกนะ ‪แต่เรารู้ๆ กันอยู่ว่ามันเล่นน้องเธอเจ็บแน่
‪แล้วเราก็จะหาตัวเธอ
‪พวกนายทำเรื่องสารเลวไม่ได้อีกแล้ว
‪โอ้ เรื่องสารเลวน่ะเราทำได้
‪เราแม่งเป็นเอฟบีไอ ‪จะทำห่าเหวอะไรก็ได้ทั้งนั้น
‪แถมรอดจากไอ้สัญญาณบ้านั่นด้วย
‪เตรียมเอกสารคุณให้พร้อม
‪จะไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ผ่านไปได้ ‪โดยไม่แสดงตัวตนให้ครบถ้วน
‪คุณมีทัศนะอย่างไรกับเอพีไอครับ ‪อธิบายให้ฟังหน่อยครับ
‪ก่อนอื่นเลย ทัศนะทั่วไปของผมก็คือ ‪เราทุกคนต่างต้องการการเปลี่ยนแปลง
‪และเราต่างรู้ว่านี่ไม่ใช่ประเทศที่ผมเติบโตมา
‪มันไม่ใช่อเมริกาในแบบที่ผมจำได้
‪และเราต้องย้อนกลับไปสู่วันวานเหล่านั้น ‪ที่เรารู้สึกปลอดภัย
‪และเอพีไอก็ช่วยตอบโจทย์ตรงนี้ครับ
‪เข้าใจแล้วครับ แต่รู้ไหมว่า ‪มีกระบวนการบังคับจิตแบบอื่น
‪ที่แบบว่า โอเค...
‪ผมกลัวว่าอาชญากรบางคนจะทำร้ายผม ‪และผมเบื่อเต็มทน
‪ยังกับระเบิด เบบี้ ตูม ตูม
‪ผู้คนรู้สึกว่าเอพีไอคือการควบคุมเต็มขั้น ‪แต่ไม่ใช่
‪เราควบคุมความหวาดกลัวที่เรามีไว้ได้
‪เราไม่สามารถเดินออกไปตามถนนยามค่ำคืน
‪เราวางใจพึ่งพามันเพื่อเห็นแก่ภรรยาเรา
‪และลูกสาวเรา คนที่เราต้องปกป้อง ‪สัญญาณเอพีไอ...
‪เธอทำให้ใจฉันล่องลอย...
‪บึ้ม ตูม
‪เหมือนเซ็กซ์ยามบ่าย
‪ลูนี่ตูนเฮงซวยเอ๊ย
‪เรากำลังนำมาซึ่งอิสระเสรีภาพ
‪แต่แน่ครับว่านี่ยังเป็นระดับการควบคุม
‪มันดูแลควบคุมองค์ประกอบบางอย่างในสังคม
‪แต่มันคือองค์ประกอบในสังคมเรา...
‪แต่นี่คือสาเหตุว่าทำไมผู้คนถึงพยายาม ‪แสดงความคิดความเห็น
‪(ไอ้ตำรวจหัวขวด)
‪(ไม่เอาเอพีไอ)
‪ข้อเตือนใจของความพยายามที่ล้มเหลว ‪โดยนักแสดงจอห์น ฟาร์ลีย์เมื่อสัปดาห์ก่อน
‪ซูเปอร์สตาร์เอ็นบีเอลามาร์ ดุ๊กกับภรรยาเขา ‪ได้ปิดบัญชีธนาคาร
‪สองสามีภรรยากำลังหลบหนีออกนอกประเทศ ‪ด้วยเครื่องบินส่วนตัว
‪ในขณะที่เครื่องบินติดอาวุธเอซี-130 ระดมยิง
‪(ปฏิบัติการสัญญาณเอพีไอ ‪สิบห้าชั่วโมง 49 นาที 23 วินาที)
‪ยังไม่ตาย
‪ไง จอห์น เวย์น
‪จอห์น เวย์นอะไรวะ
‪ช่างจอห์น เวย์นแม่ง
‪หึงรึไง
‪เขาม่องเท่งไปแล้ว
‪ประกันสุขภาพ
‪อ่อ คนของนายสินะ
‪ใช่
‪ไงพวก
‪โอเค ใช้ได้
‪เจ๋ง
‪ฉันยิงเฉียงๆ ได้ด้วยนะเว้ย
‪ปืนแรงนะนั่น
‪ใช่ พ่อฉันค่อนข้างจะแบบ...
‪ดิบเถื่อนอยู่สักหน่อย
‪ฉันเลยอยากมีประกันสุขภาพเอาไว้นิด
‪พ่อนาย
‪ตกลงนายจัดฉากเพื่อล่อฉันไปโดนกุดหัวเหรอ
‪ฉันจัดฉากอะไรเล่า
‪นายพูดอะไรของนาย
‪- ลืมแล้วเหรอว่าคืนนี้เรามีงานต้องทำ ‪- นายวิตกจริตว่ะ
‪ฉันบอกนายแล้วไง ถ้านายไม่มีสัญญา
‪คุ้มกะลาหัวในครอบครัวฉัน ‪ก็แปลว่าพวกเขาไม่ชอบขี้หน้านาย
‪ยังอยากได้หัวรบกรวยอีเอฟพีอยู่ไหมวะ
‪เราจะบุกไปที่นั่นแล้วเอามาให้ได้
‪ทำไมฉันจะอยากให้นายตายวะ
‪ฉันต้องการนาย
‪แต่งตัวซะ
‪- เดี๋ยวนี้ ‪- โอเค ฉันเสร็จแล้ว...
‪ฉันรอนายอยู่เนี่ย
‪ให้ตายสิ
‪บายพวก อย่ากินอาหารฉันล่ะ
‪นายเชื่อใจเธอใช่ไหม
‪ใคร
‪คิดว่าใครล่ะ
‪นายกับพ่อเข้ากันได้ดีใช่ไหม
‪ก็ขึ้นอยู่กับว่าจะมองมุมไหน
‪ตอนนายไปหาจิตแพทย์
‪พวกนั้นบอกว่านายต้องยอมรับพ่อนาย ‪ในแบบที่เขาเป็น
‪และเลิกล้มความตั้งใจจะเลื่อยขาเก้าอี้เขาซะ
‪แต่ถ้านายถามฉัน ‪พ่อฉันก็แค่พวกต่อต้านสังคม...
‪จอมบงการ...
‪คนประเภทที่จ้องทำลายทุกอย่างที่เข้าใกล้
‪ตัวสูบฉีดเลือดโสโครกเน่าหนอน ‪ที่เขาแม่งเรียกว่าหัวใจ
‪ตกลงว่านายกับพ่อสนิทกันสินะ
‪โคตรสนิท
‪ดูสิ พวกเขาจัดปาร์ตี้คืนสู่เหย้าให้เราด้วยว่ะ
‪- ลอนนี่ นายดูโทรมฉิบหายว่ะ ‪- มาทำอะไรที่นี่วะ เคฟ
‪- ฉัน... ฉันแค่คิดถึงนายสุดหัวใจว่ะ ลอนนี่ ‪- เออๆ
‪สบายดีไหมบริก
‪ขับไป เควิน
‪ฉันมีธุระกับเพื่อนนายหน่อยว่ะ
‪ไม่ๆๆ ลอนนี่
‪นี่เพื่อนซี้คนใหม่ฉัน
‪แปลว่าอะไรรู้ไหม
‪แปลว่าอย่าคิดแตะต้องเขา
‪ไม่ยักรู้ว่านายมีเพื่อนกับเขาด้วย เคฟ
‪หันหน้าพิงรถ รู้นะว่าต้องทำไง
‪พิงรถไว้ ทั้งคู่เลย
‪โอเค ก็ได้ พับผ่าสิวะ อาร์มานี่นะโว้ย
‪เป็นเด็กเป็นเล็กริอาจเล่นของหนัก
‪ฉันสัญญาว่าจะดูแลของเล่นพวกนายอย่างดีว่ะ
‪ทางนี้
‪รู้ไหม นายดูหนังเยอะไปว่ะพวก
‪เข้ามาสิบริก
‪นี่ ถ้าอยากได้งานจริงๆ ทำ บอกฉันนะ
‪ไม่เอาน่าพวก ปืนน่ะ
‪คือแบบ... รสนิยมห่วยว่ะ
‪ศาลฎีกาสหรัฐฯ ‪ได้สั่งห้ามการเดินทางระหว่างประเทศ
‪เพื่อป้องกันไม่ให้พลเมืองอเมริกัน ‪ออกนอกประเทศ...
‪จนกว่าจะมีการดำเนินการ...
‪โอเค เอาละ
‪ที่นี่แหละที่คนชั่วตัวจี๊ดมาสุมหัวกัน
‪นี่แหละแก๊งอันธพาลตัวจริง
‪แด่ที่ทำให้โลกฉิบหาย
‪พระเจ้า ไม่มีใครสนเลยว่ะ เปิดไมค์รึยังวะ
‪- ต๊ายตาย ‪- ไง พี่
‪- คิดถึงนายอยู่เลย ‪- คิดถึงพี่มากกว่า
‪หายหัวไปไหนมา ฮึ
‪บอกแล้วไงให้หยุด... อย่า...
‪ทำแบบนั้นต่อหน้าคนอื่น
‪ผมหายไปไหนมาน่ะเหรอ พี่ล่ะหายไปไหนมา
‪โห พี่น้ำหนักพุ่งเหรอ
‪โอ๊ย ไปตายซะ
‪- เขาคงดีใจที่เจอนาย ‪- นี่พี่สาวฉันเอง
‪กระโปรงนั่นอะไรกันวะ
‪เงียบน่า
‪พี่ ฉันเห็นไอ้นั่นของพี่...
‪โผล่...
‪พ่อครับ ผมเอง ลูกชายคนโปรดของพ่อไง
‪พ่อคะ ดูสิว่าใครมา
‪ฉันนึกว่าแกตายไปแล้ว
‪ขอโทษที่ทำพ่อผิดหวัง
‪ไอ้เศษสวะนี่มาทำอะไรที่นี่
‪ทนายผมเองครับ
‪งั้นฉันก็พระสันตะปาปาสินะ
‪นึกแล้วเชียวว่าแก ‪ต้องคลานออกจากรูกบดานไม่ช้าก็เร็ว
‪สุดท้ายทุกคนก็ซมซานกลับมาซบอกพ่อ...
‪เพื่อขอส่วนบุญ
‪- ของดีๆ หายไปไหนหมด ‪- ดื่มก่อนสิ
‪ผิดหวังนิดหน่อยน่ะครับ
‪นึกว่าพ่อจะจัดเซ็กซ์หมู่แบบโรมัน
‪สมสู่กับฝูงแกะของพ่ออยู่ซะอีก
‪ไม่อะ ฉันอเมริกัน100 เปอร์เซ็นต์ ของแท้
‪ซื่อตรง
‪ฉันเป็นเจ้าของธนาคาร
‪ไม่ต้องเร่เก็บส่วนแบ่งสิบเปอร์เซ็นต์ตามถนน
‪เราปล่อยอนุมัติบัตรเครดิต
‪และเก็บเงินไอ้พวกชาวนาขี้ครอก ‪จากอาร์คันซอ 25 เปอร์เซ็นต์
‪ถ้าเขาไม่จ่าย
‪ฉันก็ส่งกองกำลังยูเอสมาร์แชลไปยึดบ้านเขา
‪คนมีอันจะกินเอาเปรียบคนจน
‪ใครจะคิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้น
‪แกยังมีปมเรื่องพ่ออยู่สินะ
‪อย่างกับไม่เคยมาก่อน
‪พ่อ
‪ใช่ เราต้องการบางอย่าง
‪แกมาที่นี่เพื่อขอบางอย่างเนี่ยนะ ‪ในอดีต แกเอาไปเฉยๆ
‪เขาแค่เคืองเพราะฉันเย่อกับเมียเขา
‪ไม่ใช่แม่ฉัน แต่เป็นเมียคนที่สองของเขา
‪วิคตอเรียเป็นยังไงบ้าง
‪ไม่รู้ว่าแกได้ข่าวไหม
‪ยัยนั่นโดนฉันเป่าไปแล้ว
‪แหม ทำตัวไม่ถูกเลยแฮะ
‪พ่อแม่งจัดฉากผมนี่หว่า
‪พ่อพยายามจะฆ่าผม
‪ไอ้โรคจิตประเภทไหนวะที่เอาแม่เลี้ยงตัวเอง
‪ผมแนะนำพ่อให้เธอรู้จัก
‪- ฉันยกโลกทั้งใบให้แก ‪- พ่อไม่ได้ให้ห่าอะไรผมเลย
‪- ไสหัวแกออกไปเลยไป ‪- ไปตายซะ
‪พ่อไม่ได้ให้อะไรผมเลย ‪พ่อยกทุกอย่างให้เธอไปหมด
‪โอ๊ย หัดโตซะทีเหอะ เควิน
‪หัดโตเหรอ หุบปากไปเลย
‪ไปปาร์ตี้ของเธอเหอะ
‪- ไปปาร์ตี้เธอไป ‪- เอานมฉันไหมล่ะ
‪หรือจะเอารองเท้าฉัน
‪- นังสารเลว ‪- อุ๊ยแหม เก่งได้แค่นี้เหรอวะ
‪- อีนังแรดเอ๊ย ‪- เก่งสุดได้แค่นี้เหรอวะ
‪- กลับไปปาร์ตี้เธอเลยไป ‪- พ่อโอเคเหรอคะ
‪- กลับไปปาร์ตี้เลยไป ไป๊ ‪- บอกมันสิคะพ่อ
‪- ฉันน่ะลูกคนโปรด ‪- ไปเลย หัวใจเธอมันโสมม
‪หัวใจเธอมันโสมม ข้างในเธอมันเน่าเฟะ
‪ไม่ พ่อไม่ได้... รู้ไหมเขาพูดว่าไง
‪ฉันรับสาย พ่อฉันอยากขอโทษฉัน
‪และฉันรู้ว่าตอแหลแต่ใจก็อยากเชื่อ ‪ฉันอยากเชื่อจริงๆ
‪ฉันอยากเชื่อว่าพ่อจะขอโทษฉัน
‪ก็ไม่รู้ว่าทำไม ฉันรู้ว่าฉันแม่งบ้า
‪รู้ไหมฉันโดนอะไร
‪โดนนี่ไง
‪ลูกปืนสองนัด
‪เนี่ยของขวัญวันเกิดฉันว่ะ
‪พ่อพยายามฆ่าผม
‪เหมือนที่พ่อฆ่าแม่ผม
‪ถ้าแกคิดว่าฉันจะขอโทษ แกคิดผิด
‪เราต่างหลอกใช้กันและกัน
‪แลเราต่างเกลียดขี้หน้ากัน
‪โทษทีว่ะบริก
‪แม่งเอ๊ย
‪ไอ้เวรโรคจิต ทำอะไรของแกวะ
‪ฉันโดนยิงนะโว้ย
‪- แกฆ่าพ่อตัวเองเนี่ยนะ ไอ้เวร ‪- เออ ฉันฆ่า
‪พยุงฉันที ฉันมีแผน
‪แผนอะไรของนายวะ
‪ขอเวลาแป๊บ
‪อะไรกันอีกวะเนี่ย เราต้องเผ่นแล้ว
‪เชื่อฉันสิ
‪โทษทีนะพ่อ
‪นายล็อกประตูทำไม
‪ไอ้พ่อเวร ต้องยิงผมด้วย
‪เรียบร้อย
‪เร็วๆ สิวะ เอาไปเก็บไว้ไหนวะ
‪แม่ง
‪เยส
‪เปิดประตู
‪เชื่อฉัน
‪เวรตะไล ไอ้แม่ยิ้ม
‪ตายซะไอ้ชาติชั่ว
‪เคลียร์ ระเบิดกำแพงนั่นซะ
‪อะไรวะเนี่ย เผ่นเหอะ
‪เร็วเข้า
‪แคช!
‪แคช เผ่นเร็ว
‪ให้ไวโว้ย
‪- คอนนี่ ‪- เร็วเข้า
‪ไอ้ระยำ
‪ตามพวกมันไป
‪ถ้าฉันไม่ตายเพราะลูกปืน ‪คงจะตายเพราะนายขับเนี่ยแหละ
‪ลอนนี่จะออกตามหาตัวนาย ไปล้างเนื้อล้างตัวซะ
‪เจอกันที่สถานีรถไฟ
‪บริก คุณเลือดออก
‪ไม่ใช่เลือดผม เลือดแฟนคุณ
‪ผมรู้เรื่องเด็กผู้หญิง
‪ฉันอธิบายได้
‪อะไรล่ะ
‪ที่คุณขายเราให้พวกเอฟบีไอน่ะเหรอ
‪เธอเป็นน้องสาวฉัน
‪บอกแล้วไงว่าฉันอธิบายได้
‪บางทีนี่อาจเป็นสิ่งที่เราทั้งคู่ต้องการ
‪บริก
‪ฟังฉันนะบริก
‪ลูกน้องฉันกระจายอยู่ทั่วเมือง
‪ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ยังไงก็ต้องมีคนเจอเควินแน่
‪ขึ้นอยู่ที่ว่าเมื่อไหร่เท่านั้น
‪สิ่งที่ฉันมี แต่แกไม่...
‪เธอเป็นใครอีกทีซิ
‪ฉันก็แค่อีหนูทางโทรศัพท์
‪งั้นเธอคงไม่ว่าจะอะไร ‪ถ้าฉันจะซ้อมไอ้หอกนี่จนตายสินะ
‪นายโทรหาอีตัวนี่จริงไหมวะพวก
‪โอกาสสุดท้ายของแกแล้วนะบริก
‪โอกาสอะไร
‪เต้นบนตักฉันเหรอ
‪เออ
‪ฉันจะเป็นอีตัวให้แกเอง
‪แกแค่ต้องพูดจากับฉัน...
‪ให้รู้เรื่องหน่อย ไหวไหมวะ
‪เควินอยู่ไหน ฉันจะไม่เสียน้ำลายถามซ้ำหรอกนะ
‪เดี๋ยว
‪ฉันคือคนที่นายต้องการ
‪เธอโกหก
‪เควิน แคช
‪เรียกตัวเองว่าแคช ‪เพราะเขาทนใช้ชื่อดูมัวส์ไม่ได้
‪และเขามีคู่หมั้น
‪คนที่เขายอมทำให้ทุกอย่าง
‪ฉันเอง
‪เย่
‪โอ้ เย่
‪งั้น...
‪เอาตัวแม่นี่ไปรถฉัน
‪รอฉัน ฉันมีคำถามสองสามข้อจะถามเธอ
‪- ไม่ ‪- เออ
‪เออ ยังงั้นสิวะ
‪ชาติชั่ว
‪ฉันอยากให้แกเจอใครคนนึง
‪แกอาจเคยเจอเขามาก่อน
‪ขอให้สนุกนะหนุ่มๆ
‪เห็นแล้วสินะ คิดว่าเธออาจอยากเห็นสิ่งนี้
‪ไงวะบริก
‪นึกว่าแกเลิกสูบบุหรี่แล้วซะอีก
‪ถูกของนายว่ะบริก
‪ฉันควรเลิก
‪แต่ฉันมีเรื่องสำคัญอื่นต้องทำก่อนว่ะ
‪ขอบอกนะ
‪ว่าโอกาสแบบนี้
‪ฉันรอมานานแล้วว่ะ
‪เดาว่าแกคงพูดได้ว่า...
‪มันทำให้ฉันมีเหตุผลจะอยู่ต่อ
‪ไม่ค่อยมีน้ำบนพื้น
‪ฉันใช้เวลาตั้งนานกว่าจะกลิ้งเกลือกบนพื้น ‪จนไฟมอด
‪เห็นเลยว่าตัวฉันอึดแค่ไหน
‪แกเป็นหนี้ฉันนะ
‪- แกเป็นหนี้ฉันใช่ไหม ‪- ใช่
‪เออ
‪บอกฉันสิบริก
‪แกมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรบ้างไหม
‪บริก
‪ไม่นะ บริก
‪บริก
‪ไม่
‪บริก
‪ขั้นแรกมันมีปัญหา
‪(โหลดเสร็จสมบูรณ์)
‪ไม่ต้องห่วง เธอไม่ต้องกลัว ‪เธอมีค่ามหาศาลกับฉัน
‪ซื้อเวลาให้เธอได้อีกหน่อย
‪หมอบลง
‪แม่งเอ๊ย ไอ้ระยำ
‪ไอ้หอกหักหน้าเหียกเอ๊ย
‪บ้าฉิบ
‪เวรเอ๊ย
‪ไปเลยรอสส์ ไป
‪- ล่อแม่งให้เละ ‪- พร้อมไหม
‪- นายเป็นไรไหม ‪- ฉันไม่เป็นไร
‪รีบไปเอาตัวเธอมา
‪ไอ้เวร
‪หยุด ลงมาจากรถ
‪- เร็ว ‪- เฮ่
‪นี่
‪ได้โปรด ขอร้อง อย่า...
‪ฉันจะยัดเยียดประสบการณ์ที่เธอไม่มีวันลืม
‪คิดซะว่าเป็นของขวัญ
‪- ไปตลอดชีวิตน่าสมเพชที่เหลือของเธอก็ได้ ‪- ได้โปรด
‪- ไม่ ‪- ยังงั้น
‪- ฉันรู้เธอลืมไม่ลงแน่ ‪- ขอร้องล่ะ
‪- ประสบการณ์ล่องลอย ‪- ไม่
‪อยู่นิ่งๆ
‪เธอคือคู่หมั้นของเควิน
‪ฉันเป็นหนี้คำขอโทษคุณ
‪ฉันไม่ควรเรียกคุณว่าไอ้ขี้แพ้
‪ยังไม่ตายเหรอ
‪ใช่
‪ตอนอยู่บ้านผม คุณมีโอกาสหนี
‪คุณน่าจะฉวยโอกาสซะ
‪ไม่เคยมีใครทำอะไรเพื่อนายบ้างรึไง บริก
‪เอฟบีไอ
‪พวกมันจะบุกเราเมื่อไหร่
‪ตอนหลัง
‪หลังสลับเหรอ
‪เควินคือคนที่พวกมันต้องการ
‪เอฟบีไอจับได้ว่าฉันแฮกระบบพวกมัน
‪มีผู้ชายสองคน และถ้าฉันไม่ทำตามที่มันต้องการ
‪พวกมันจะทำร้ายน้องสาวฉัน
‪ไม่มีวันจะเกิดขึ้นหรอก
‪ฉันจนตรอกแล้วบริก
‪เชื่อฉันสิ
‪กับคุณ ยากเหลือเกินว่าควรจะเชื่ออะไรดี
‪ฟังนะ ฉันต้องรู้ว่าใครจะยืนหนึ่ง ‪หลังทุกอย่างคลี่คลาย
‪ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว
‪คุณก็รู้ใช่ไหม
‪ใช่ไหม
‪โอ้ ที่รักจ๋า
‪ทำไมเธอถึงเล่นกับฉัน
‪แต่เธอว่าเขาแค่ลืม
‪เธอว่า...
‪เธอลืมของไว้
‪เอากุญแจมาสิวะ เอากุญแจให้ฉันสิวะ
‪หลังเที่ยงคืน
‪เรามีเวลา 30 นาทีเพื่อข้ามชายแดน ‪ก่อนสัญญาณจะรีเซ็ต
‪ใช้เวลาสลับหกนาที ขับรถอีกแปดนาที
‪ไม่มีช่องว่างให้ข้อผิดพลาด
‪ไว้เจอพวกนายอีกฝั่งแล้วกัน
‪มานี่
‪เหลือเวลาอีกแค่ชั่วโมงเดียว
‪ก่อนการปล่อยสัญญาณเอพีไอ
‪กองกำลังตำรวจท้องถิ่นทั่วประเทศ ‪กำลังเตรียมสละอาวุธ
‪ในการส่งมอบคืนอำนาจยุติธรรม
‪ให้กับการบังคับใช้กฎหมายโดยรัฐบาลกลาง
‪ขณะนี้สะพานแอมบาสเดอร์ปิดจนถึงหกโมงเช้า
‪ห้ามมิให้ข้ามไปทุกกรณี
‪หวัดดี สุภาพบุรุษ
‪เอาละ ส่งเงินนายมาให้หมด
‪เอาเงินนายมาให้หมด ‪นายคิดว่าฉันหยอกเล่นรึไง
‪นายเข้าไม่ถึงอารมณ์ขันฉันจริงๆ ว่ะ
‪ไม่รู้สิพวก ฉันรู้สึกไม่ดีว่ะ
‪รู้สึกเหมือนเราสักคนจะโดนลูกปืนคืนนี้
‪นายไปก่อนเลย
‪เหลือเวลาอีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง
‪ความตึงเครียดยังปะทุขึ้นเรื่อยๆ ‪ในขณะที่ผู้ประท้วงเข้าขัดขวาง
‪เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายไปทั่วประเทศ
‪- อัตราตำรวจที่ขาดงาน... ‪- ไม่เอาเอพีไอ
‪- ...ถูกประมาณไว้ที่เกือบ 90 เปอร์เซ็นต์ ‪- ไม่เอาเอพีไอ
‪คาร์ล ฉันกลัว พวกมันโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้
‪ฉันไม่รู้แล้วว่าจะไปที่ไหน นายช่วย...
‪- ไม่เอาเอพีไอ ‪- ใช่ ฉันอยู่นี่
‪- ไม่เอาเอพีไอ ‪- ฉันอยู่ตรงนี้
‪ไม่เอาเอพีไอ
‪คุณมาหาคาร์ล ไรต์สันใช่ไหม ตามผมมา
‪ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันรับช่วงต่อเอง
‪ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าจะไปไหนแล้ว
‪- คุณโอเคไหม ‪- ค่ะ
‪- ตามผมมาแล้วกัน ‪- ขอบคุณค่ะ
‪สิบ
‪ยี่สิบสี่
‪- พวกนายควรมากันสองคน ‪- คืนนี้เหรอ
‪ใครจะยอมออกมาคืนนี้เล่า
‪เออ โอเค
‪ตามนั้น
‪เอาละ ไปได้ ให้เขาผ่านได้
‪(ต้องการตัว)
‪คุณครับ แขกของคุณขึ้นบัญชีแดงเพราะมีประวัติ
‪นายรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
‪คือดูเธอสิ
‪เร็วเข้า
‪แรนดัล
‪นายไม่ใช่แรนดัล
‪ทำไมนายมี...
‪โทษที คุณเข้าไปในนั้นไม่ได้ครับ
‪โอ้ โทษทีค่ะ
‪มีคน 300 คน
‪- บาดเจ็บในเหตุกราดยิง! ‪- นั่งก่อนครับ
‪...ที่การประท้วงต่อต้านสัญญาณเอพีไอ...
‪- รับน้ำหน่อยไหมครับ ‪- ค่ะ ขอบคุณ
‪... จากอู่จอดรถที่มองมาเห็นเหตุประท้วง
‪และคนร้ายได้ปลิดชีวิตตัวเอง
‪แม้จะมีองค์กรข้ามชาติออกมา ‪อ้างความรับผิดชอบ
‪- แต่เป็นที่เชื่อกันว่าเหตุการณ์นี้... ‪- ขอบคุณ
‪- พัวพันกับก่อการร้ายในประเทศ ‪- ไม่เป็นไรแน่นะ
‪- ผู้คนหลายพันเข้าร่วมเหตุชุมนุม... ‪- ค่ะ ฉันขอโทษจริงๆ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะสร้างปัญหา
‪ไม่เป็นไรครับ ยังไงงานผมที่นี่ก็เสร็จหมดแล้ว
‪เราแค่รอคำสั่งดำเนินการต่อ...
‪จากวอชิงตัน
‪ขอบคุณคาร์ล
‪นายเพิ่งช่วยให้งานขั้นต่อไปง่ายขึ้นเยอะ
‪นึกว่าอีกตั้งหลายเดือนกว่าจะถึงคริสต์มาสซะอีก
‪เฉียดฉิวชนิดเสียวสันหลังวาบไปหน่อยนะบริค
‪นี่สิ...
‪ที่เสียววาบ
‪หยุดมันไว้
‪ปิดประตูสิวะ
‪ปิดประตู
‪เร็วเข้า
‪หยุดลิฟต์
‪ดึงมันขึ้นมา
‪ทำไม่ได้ครับ
‪มันถูกออกแบบมาไม่ให้ถูกซ้อนคำสั่ง
‪จากภายนอก
‪เลยไม่มีใครควบคุมออฟฟิศนี้และทำ...
‪- แบบนั้นได้ ‪- ให้มันเข้าไป
‪อาลีบาบา
‪ยินดีด้วยคุณสุภาพบุรุษ
‪พวกแกเพิ่งพังเข้ามาในห้องขังของแกเอง
‪ไอ้เวรระยำ
‪เดี๋ยว
‪...และมีหลายคนบาดเจ็บหลังเหตุระเบิด ‪ใจกลางฝูงผู้ชุมนุม
‪ก่อนหน้านี้...
‪ถึงพวกแกจะหนีออกมาได้ ซึ่งฉันไม่แน่ใจนัก...
‪ในหกนาที พวกแกจะกลายเป็นอดีต
‪- ไม่ อย่าเพิ่ง ‪- อะไร
‪มันพร้อมทำงาน อย่าหายใจ
‪อยากลองสักอันไหม
‪- นายเอาเลย ‪- แน่ใจนะ
‪เออ
‪เราได้รับรหัส 22-44
‪มีการบุกรุกต้องสงสัยที่ตึกเอพีไอ
‪เสียงปืนดังขึ้นขณะเข้าตรวจค้นบ้านพักมือปืน
‪พบอาวุธเพิ่มเติมจำนวนมากในทันที
‪ขั้นตอนระบุอัตลักษณ์เหยื่อยังดำเนินการต่อ
‪นี่ถือเป็นภาพชินตาในหลายๆ ด้าน
‪ที่ฝ่ายโต้แย้งเรื่องเอพีไอทั้งสองฝั่ง ‪เลือกใช้ความรุนแรง
‪ฮัลโหล
‪เออ ฉันยุ่งอยู่
‪ฉันกำลังม่วนแซ่บอยู่กับคาร์ล
‪เขาฝากหวัดดี
‪(ไม่อนุญาตให้เข้าถึงปลายทางเกินจุดนี้)
‪ซวยละ ไว้ฉันค่อยโทรกลับหานาย โอเคไหม ได้
‪แค่นี้ก่อน
‪ได้มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินแล้วค่ะ
‪มีรายงานว่าตำรวจใช้แก๊สน้ำตา ‪เพื่อพยายามสลายฝูงผู้ชุมนุมก่อนหน้า
‪ซึ่งได้มีการจับกุมตัวคนจำนวนไม่น้อย
‪สิบ
‪เก้า แปด เจ็ด
‪หก ห้า สี่
‪สาม สอง หนึ่ง
‪(เริ่มปฏิบัติการส่งสัญญาณเอพีไอ)
‪(โซนสัญญาณเอพีไอ ‪สถานะเซิร์ฟเวอร์ทำงานปกติ)
‪ชาวอเมริกันบางคนลงเดินถนนวันนี้
‪เพื่อเฉลิมฉลองการเปิดปฏิบัติการ
‪สัญญาณเอพีไอที่เป็นข้อถกเถียง
‪(ระบบเอพีไอถูกรบกวน)
‪โอเค
‪เอาไงต่อ
‪สิบวินาที ประมาณนั้น
‪ประมาณนั้นเหรอ
‪ไอ้พวกตำรวจหัวขวดไปไหนหมดวะ
‪บอกพวกเขาว่าเรากำลังจะสูญเงิน
‪ตั้งพันล้านดอลลาร์
‪ไป
‪(สถานะระบบเอพีไอถูกรบกวน)
‪(สัญญาณไม่เสถียร)
‪เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
‪เธออยู่ในห้องเซิร์ฟเวอร์ ไปทางซ้าย
‪อย่าขยับ
‪เธอมาคนเดียวเหรอ
‪คุณครับ เธอหักหลังผม
‪ออกไปซะ นั่งลง
‪คุณจะทำอะไรกับเธอครับ
‪เธอต้องบอกฉันว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
‪เดี๋ยวนี้
‪หกนาที รอสส์
‪คลุมรถบรรทุกไว้
‪(สัญญาณเสถียร)
‪โทรหาเธอ
‪สัญญาณเปิดแล้ว
‪ตายห่า ฝีมือฉันเหรอวะ
‪- นายทำอะไร ‪- ดูนายสิ
‪- เหมือนสิงโตไม่มีไข่ ‪- นายทำอะไรของนาย
‪ทุกคนที่สวนสัตว์จ้องเขาอยู่
‪ดูสิ สิงโตอะไรวะไม่มีไข่
‪อย่า
‪อย่าทำ ขอร้อง
‪อย่าทำ อย่าทำอะไรวะ
‪- อย่า... ‪- ได้โปรดอย่าทำ
‪ได้โปรดอย่าทำอะไรวะ ฉันไม่ควรทำอะไรเหรอ
‪- ได้โปรดอย่าทำแบบนี้ หยุดเหอะ ‪- อะไรวะ
‪- ไม่ฆ่าเพื่อนรักนายน่ะเหรอ ‪- หยุด
‪- ไม่ ‪- นายทำอะไร
‪นายอยากจะทำอะไร
‪อ่อ อยากเต้นก็ไม่บอก
‪นายไม่มีวันอยู่เคียงข้างคนที่นายรัก
‪ไม่เอาน่า
‪ฉันมีความลับจะบอกนาย
‪นายต้องตั้งใจฟังหน่อยนะ
‪ทุกวันศุกร์ เราจะเจอกันที่สนามคุก
‪พวกมันจะตะโกน
‪"สู้"
‪และยุให้เราทำสิ่งที่โคตรเลวทรามใส่กัน
‪จากนั้นพวกมันจะเปิดสัญญาณสั่งสมอง
‪- นายเคยอ่านวิลเลียม เบอร์โรห์สไหม ‪- เข้าไป
‪เขามีสิ่งนึงที่เรียกว่า "ตำรวจภายในใจ" ‪ประมาณว่าศีลธรรม
‪ถูก ผิด
‪กลายเป็นว่าขนาดคนชั่วต่อต้านสังคมอย่างฉัน ‪ยังมีศีลธรรมหลงเหลือว่ะ
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪และฉันมีสิ่งที่คนอื่นไม่มี
‪เวลาที่จะคิดหาทาง
‪เวลาที่จะซ้อม
‪และในที่สุด
‪วันหนึ่ง...
‪ฉันก็ดวงตาเห็นธรรม...
‪ว่ามันไม่มีอะไรที่มีความหมายเลยสักนิด
‪และพระเยซูในฐานะประจักษ์พยานของฉัน
‪ทรงปลดปล่อยฉันเป็นอิสระ
‪เอาสิ ยิงฉันเลย
‪ยิงฉันสิวะ
‪รู้ไหมว่าที่จริงการฆ่าน้องชายนาย ‪ทำให้ฉันรอดคุกออกมาได้
‪นายเชื่อไหมล่ะ
‪แบบว่าให้ตายโหงสิวะ
‪การลงโทษที่ไม่ธรรมดาและโหดร้ายงั้นเหรอ
‪การทดลองมนุษย์งั้นเหรอ
‪ทนายความฉันเป็นปลื้มกันถ้วนหน้าว่ะ
‪พวกมันไม่รู้ว่ามันคือของขวัญสุดพิเศษแค่ไหน
‪พาดูพรีไปกับนาย
‪ฉันไม่แน่ใจว่านายฟังฉันอยู่ไหม
‪ฉันไม่รู้สึกอะไรอีกแล้วว่ะ
‪ไม่ใช่กับนาย ‪และแหงล่ะว่าไม่ใช่กับนังนั่นด้วย
‪อยากได้ก็เอาไปเลย
‪นายจะทำอะไร จะลองยิงฉันอีกทีรึไง
‪เอาสิ ลองดู
‪โอ้ รู้สึกดี๊ดี
‪เรายังเป็นเพื่อนกันไหมวะ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪ป๊อดว่ะ นั่นล่ะปัญหาของนาย
‪รู้ไหม ที่จริงฉันชอบนายนะบริค
‪ชอบจริงๆ
‪บริก
‪อีกสักนัดดีไหม
‪เป็นไงบ้าง
‪ไม่ได้ยินเลยว่ะ
‪พูดใส่หูฉันข้างที่ยังดีสิ
‪บริก
‪ไม่เอาน่า บริก
‪บริก ตื่นสิ
‪นายรู้ไหมว่าอะไรที่แม่งโคตรเลวร้าย
‪ในโลกนี้...
‪โชคร้ายว่ะ
‪นั่นทำให้ฉันเป็นซูเปอร์ฮีโร่
‪แกยิ้มเหรอวะนั่น
‪ยิ้มหาพระแสงอะไร
‪มีอะไรตลก
‪นายแม่งโคตรอึดตายยากว่ะ รู้ตัวปะ
‪ฉันโคตรประทับใจ ขอบอก
‪แกหนังเหนียวยิงไม่เข้ารึเปล่า
‪ฉันอะไรนะ
‪ระยำเอ๊ย
‪ไอ้หอก
‪สูงกลางลำตัว ไม่เลว
‪ต่ำอีกนิดก็ดี
‪นัดต่อไปสามแต้ม
‪แม่งเอ๊ย...
‪โอ๊ย เจ็บนะนั่น
‪โอเค ปิดจ๊อบซะที ฉันเริ่มเบื่อแล้วว่ะ
‪แต่ฉันยังสนุกอยู่เลย
‪บอกว่าให้ปิดจ๊อบ
‪เวรตะไลไอ้แม่ยิ้ม
‪ไอ้พวกเศษสวะระยำ
‪ไอ้โคตรแม่...
‪บริกใช่ไหม
‪เป็นไงบ้าง
‪โทรมจังว่ะ
‪นี่ ขอบใจที่ช่วยเรื่องนี้นะบริก นายเยี่ยมมาก
‪สุดท้ายก็สอยไอ้เบื๊อกนี่ได้
‪ฉันเป็นหนี้เหรียญกล้าหาญนายว่ะ
‪ตอนนี้ที่เราต้องทำคือหาตัวแฟนสาวทรีซัมให้เจอ
‪เราจะได้ปิดจ๊อบได้สนิทซะที
‪พวกนายสัญญากับเธอไว้
‪ใช่ ฉันสัญญา แต่นายรู้อะไรไหม
‪อะไรๆ มันเปลี่ยนไป
‪ทุกอย่างหมุนไปเหมือนดาวเคราะห์
‪เราคงจะไม่รักษาสัญญาหรอกใช่ไหม พอสเนอร์
‪เกรงว่าไม่ว่ะ
‪โทษทีว่ะบริก
‪ทีนี้นายจะยังไงต่อ
‪คือจะบอกว่าฉันไม่ใช่หมอ
‪แต่ฉันว่าเขาไม่รอดแน่
‪ไม่น่ารอด
‪- ให้ฉันเป่าเขาเลยไหม ‪- อ๊ะๆ อย่ายิงหมาให้เสียลูกปืน
‪ปล่อยเขาตายช้าๆ
‪สัญญาส่งท้าย
‪ฉันจะดูแลแม่นั่น...
‪ด้วยความนุ่มนวล
‪เออ
‪รู้ไหมว่าฉันจะทำอะไรต่อดี
‪กาแฟกับจิ๊มิเหรอ
‪จิ๊มิน่ะโป๊ะเชะเลยว่ะ
‪ผมไม่ทำคุณเจ็บหรอก โอเคไหม
‪คุณแค่ต้องบอกผมว่าเกิดอะไรขึ้น
‪คุณคุยกับผมได้ ผมช่วยคุณได้
‪ผมจะวางนี่ลง โอเคไหม ผมจะวางมันลง
‪ปล่อยฉันนะ
‪อีนังบ้า
‪อยู่นิ่งๆ
‪แกมีสิทธิ์ที่จะ...
‪แกมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด
‪อะไรก็ตามที่แกพูดสามารถใช้ ‪และจะถูกใช้เพื่อเอาผิดแก
‪ในชั้นศาล... เวรเอ๊ย
‪- ขี้ขลาด ‪- เห็นนี่ไหม
‪- เลิกทำวุ่นซะที ‪- ไอ้เวร
‪แกเป็นบ้าอะไรของแกวะ
‪แกเป็นบ้าอะไรของแก
‪ไป!
‪(ชายแดนแคนาดา หนึ่งไมล์ข้างหน้า)
‪ไป!
‪หยุด!
‪บอกให้หยุดไง นั่งลงกับพื้น
‪เราจะยิงคุณ
‪นั่งลง!
‪หมอบลงกับพื้น
‪ยกมือขึ้น คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้
‪เราจะยิงแล้วนะ!
‪คุณมีเวลาห้าวินาที
‪ห้า...
‪สี่...
‪สาม...
‪สอง... หนึ่ง
‪ตอนนี้สะพานแอมบาสเดอร์ปิดแล้ว
‪ห้ามมิให้มีการข้ามชายแดนทุกกรณี
‪ตรึงกำลังไว้
‪ยิงได้
‪(เอพีไอ ระเบียบคำสั่งใหม่! ‪ไม่มีอาชญากรรมอีกต่อไปในอเมริกา)
‪คุณกำลังเข้าเขตแดนแคนาดา
‪หยุดซะ ไม่งั้นเราจะยิง
‪(ยินดีต้อนรับสู่แคนาดา ‪ดินแดนแห่งเสรีภาพ)
‪ถ้าฉันบอกอะไรนายสักอย่าง
‪สัญญานะว่านายจะลืมว่าฉันเคยพูดมันไว้
‪บริก
‪นี่ บริก
‪ไม่เอาน่า เฮ่
‪นี่ อยู่กับฉันก่อน ไม่เอาน่า
‪บริก
‪ไม่เอาน่า
‪ตื่นสิวะ
‪อยู่กับฉันนะ
‪คุณจะพูดว่าอะไรนะ
‪ว่าฉันรักนาย
‪ฉันโคตรรักนายเลยว่ะ
‪อะไร
‪คุณเพิ่งขีดฆ่ารายการที่ผมต้องทำทิ้งไปข้อ
‪เขาตายแล้ว
‪(รอรี่ บริก - ชาตะ 1999 - มรณะ 2025)
‪(ออนแทรีโอ)
‪คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์