Downloaded from YTS.MX
NETFLIX ORIGINAL
Official YIFY movies site: YTS.MX
Magiczny to autobus
Maven!
Spójrz, tam idziemy
I gdzie już byliśmy
Można się rozwijać
Tyle już znieśliśmy
Ale nie czas Na to, co było dawno temu
I nie czas na to, By zobaczyć, dokąd zmierzamy
Tylko ten jeden raz Możemy być tu z wami
Tylko ten jeden raz Rozpraw się z koszmarami
Gdy jesteśmy razem Nie ma szans na samotność
Teraz musimy być tu Tylko ten jeden raz
Dziękujemy, Nowa Zelandio!
Byliście świetni! Szczęśliwego Nowego Roku!
Dobra! Super!
Dziko!
Nie wierzę, że Maven to kuzynka pani Loczek!
- Lubicie nas słuchać? - Nie lubimy. Uwielbiamy!
Dziękujemy, że nas pani zaprosiła!
Jest super!
Musiałam, bo jesteście wielkimi fanami. Jak film z podziękowaniem, Jyoti?
Fantastycznie. Mam świetny materiał. Patrzcie!
To film, by podziękować autobusowi za wszystko, co zrobiliśmy w tym roku.
Gotowi na koncert Maven?
- Tak! - Tak!
Jestem podekscytowany, ale też zbyt zmęczony, by podnieść ręce.
Dlaczego ruszamy tak wcześnie?
Jest 6.00, a koncert zaczyna się dopiero o 23.00!
Ile trwa podróż do Nowej Zelandii?
Koncert zaczyna się o 23.00 czasu w Nowej Zelandii,
czyli za godzinę.
Musimy się tam teleportować, jeśli chcemy zdążyć. Do dzieła!
Jesteśmy! Jest 22.59. W samą porę.
Nie łapię. Podróżowaliśmy w czasie?
Nie. Zmieniliśmy strefę czasową.
- Więc podróż w czasie. - Nie.
Jest noc! Jak w dwóch miejscach może być inna godzina jednocześnie?
Wiesz czemu u nas jest 6.00, a we Włoszech południe?
Przez strefy czasowe.
Włochy i Nowa Zelandia są w różnych strefach.
Dlatego babcia dzwoni tak wcześnie. Myślałem, że nie lubi spać.
Wybieramy się na koncert w każdej strefie.
A gdy wrócimy do Walkerville, rozpoczniemy rok tym filmem.
Bardzo chcę podziękować autobusowi za najlepsze wycieczki!
Jesteśmy w Nowej Zelandii
i jest prawie północ.
Potem Sydney w Australii i koncert o ich 23.00,
Tokio w Japonii o 23.00 i Pekin w Chinach o 23.00.
Nie łapię. Jak możemy być na wszystkich jednocześnie?
- Wyjaśnię ci. - Ale musimy trzymać się planu.
Więc wyjaśnię ci to w autobusie.
Dobra! Tak!
O tak!
Na pokład.
Co? Jasne, że jest dyskotekowa kula. Ją pierwszą zamontowaliśmy.
Ziemia dostaje światło ze słońca
Ale tylko jedna strona Ziemi to dzień
Druga strona śpi w ciemnościach
Ale już niedługo Ujrzą światło!
Ziemia jest jak szczyt Trzeba tylko zakręcić
Jej pełny obrót Trwa więcej niż minutę
Dwadzieścia cztery godziny na dzień i noc
By przejść przez mrok I wrócić do światła
Strefy czasowe Pomagają nam zachować szyk
Tu jest punkt druga Ale gdzieś jest 8.00
Strefy czasowe, 22.00, tik-tak.
Gdzie indziej jest dopiero siódma, a jak
Myślimy, że jest południe Gdy słońce nad nami
Kiedy zejdzie w dół Pora przykryć się kołdrami
Ale z drugiej strony Świt dopiero wstaje
Słońce powoli wschodzi Ludziom światło daje
Chyba rozumiem. Jeśli jest południe, gdy słońce jest nad głową,
to tutaj jest północ, w przeciwległym miejscu na Ziemi.
Czekaj, poranek już się zbliża
Jest środek nocy Ale księżyc już się zniża
Czekaj, zaraz zacznie się noc
Kiedy tu północ jest Tam południe ma moc!
Strefy czasowe Pomagają nam zachować szyk
Chcę zadzwonić do babci Ale muszę poczekać
Strefy czasowe, północ, tik-tak
Jest wiele stref czasowych I wiele zegarów
Super. Możemy tak w każdej strefie czasowej?
Może dodam coś o strefach do filmu.
Mówicie „strefa czasowa”, a ja wciąż słyszę „pizza czosnkowa”.
Fiona!
Siemka!
Fiona!
- To… Maven! - To Maven!
O Boże. To klasa pani Loczek. Znam was wszystkich!
Kitka, Arnold, Ralphie, Carlos, Anabella, Wanda, Tim i Jyoti.
O rany! Zna nasze imiona!
Hej, Liz!
Gdy jesteśmy razem Nie ma szans na samotność
Autobusie, ja też cię kocham.
Czyli…
- Nacisnąłem coś? - Nie sądzę. Autobusie?
To było dziwne. Nawet jak na autobus.
To nic takiego.
Pani Loczek, ruszajmy, jeśli mamy zdążyć na koncert.
Wszyscy zapiąć pasy! Ruszaj, autobusie.
Spójrzcie na to!
Jak stoimy z czasem?
Jest 22.59!
Czas Sydney.
Serce moje.
Co to było?
- Turbulencje? - Niedobrze.
Spokojnie. To znaczy, że wstrząśniemy Sydney!
Dziękujemy, Sydney, Australio! To nasza ostatnia piosenka.
Pora wstać Dalej, strasznie się wleczesz
Odłóż senność na bok
Pora wyjść Dalej, chodźmy
Kto wie, co dziś zobaczymy
To najlepszy czas, by iść
Nie wiesz, co cię omija
A jeśli wciąż mówisz nie
Zatrzymaj się i posłuchaj
Pora ruszać do miejsc, o których marzę
Poszukajmy czegoś nowego!
Pora zobaczyć wasze uśmiechnięte twarze
Tak, możesz być najlepszy
Nie będzie lepszej okazji
Najlepsza ja, jaką mogę być
Nie rozumiesz?
Pora ruszać…
Jesteśmy!
Miło być w Pekinie w Chinach.
W samą porę na kontrolę dźwięku.
Musicie mieć dość kulis.
Może wejdziecie na scenę?
- Tak! - Chętnie!
Pomyślałam, że chcecie być blisko zespołu, więc mam dla was przepustki!
Ale gdzie one są?
Są niewidzialne.
Występ będzie nie z tej ziemi i wy też.
Podoba mi się twój sposób myślenia. Do zobaczenia… albo i nie!
- Pa! - Na razie!
Szukamy powodu, by wypróbować NieWidaćCię-mat. Kto chce zniknąć?
- Ja! - Ja chcę!
Zły guzik? Spróbujmy jeszcze raz.
Tak lepiej!
Dobrze, stańcie bliżej,
by wszystkich objąć.
Mam wątpliwości.
Gotowi?
Ustawcie się.
Chwila, muszę to nagrać.
Pójdę po telefon.
Pani Loczek?
Ludziska?
Dziwne!
Nie wiem, czy mi się to podoba.
Naprawdę są niewidzialni. Arnold, jeśli mnie słyszysz…
- Wystarczy. - Ścigamy się!
- Dobra! - Zaczekajcie!
Mogę też stać się niewidoczna?
Dobra, moment.
Autobusie, robisz sobie jaja?
Bo nikt się nie śmieje.
Pani Loczek, co się stało?
Nie wiem! Autobusie?
Tak, ale dopiero w domu.
Będziemy o 23.00.
W domu jest 10.00.
Jest 23.00.
Była 23.00 wszędzie przez ostatnie cztery godziny.
Musisz czuć się okropnie!
Co jest, pani Loczek?
Co roku o północy w sylwestra autobus instaluje magiczną aktualizację.
- Kanalizację? - Aktualizację.
Programy, dzięki którym czaruje. Bo to magiczny autobus.
Dobra. Ale jeszcze nie północ.
Wiem. To bardzo ciekawe.
Autobus zaczyna ściągać aktualizację o 23.00.
To duży plik. Trzynaście gigabusów.
Myślałam, że wrócimy przed 23.00 naszego czasu,
ale autobus pobierał plik o 23.00 w każdej strefie czasowej,
a ruszaliśmy przed północą i nie mógł go zainstalować.
Ale co mają do tego jajka?
Po pobraniu plików autobus się zepsuł.
Znów zamieni nas w jaja?
Jaja, podnóżki, opiłki? Kto wie? Nie wiem. Ty nie wiesz. On też nie.
Jeśli to tylko aktualizacja, w czym rzecz?
Chodzi o to,
że gdy autobus instaluje aktualizację,
wszelka magia, która jest aktywna, nigdy nie zostanie cofnięta.
Czyli jeśli wszyscy będą niewidzialni o północy,
zostaną tacy na zawsze?
Tak. Dobrze, że nie są.
Chwila, są niewidzialni.
Ale tym możemy to odwrócić.
Nie tak miało być, ale czekaj.
Alarm! Nie ma czasu. Ściągnę ich tu.
Wymyślę, jak wrócić do Walkerville.
Zobaczmy, co zrobi system. Gotowa?
Muszę ich znaleźć. Musimy wracać!
Inaczej będziemy żyć jako niewidzialne ćmy.
Dobra, do dzieła!
To najlepszy moment
By spełnić marzenia
Wanda? Ralphie? Carlos? Kitka?
Niesamowite!
Lepiej niż za kulisami!
Carlos? Tim?
Gdzie jesteście?
Jyoti? To ty? Wspaniale, prawda? Tak blisko!
A jednak tak daleko, chyba…
bo was nie widzę!
Ale w końcu warto Nieważne, kim jesteś
Staw czoła swoim lękom A zajdziesz daleko!
Co się stało?
Nie czas na wyjaśnienia! Musimy wracać do autobusu!
A koncert?
Pora na miłość
Stąd do słońca nad nami Chodźcie za mną…
Dalej!
Jyoti, co się… Światło!
Nie. Światła są złe. Do autobusu.
Pięknie migają!
- Rany… - Ale piękne!
I… przewidywalne! Światła migają schematycznie.
Świeci, świeci, świeci, gaśnie.
Nie mogę odwrócić wzroku! Muszę lecieć… do światła!
Stójcie! Odwróćcie się od światła.
Świeci, świeci, świeci, lecimy!
Za moim głosem. Tędy! Teraz obrót.
Świeci, świeci, świeci, lecimy!
Obrót. Świeci, świeci, świeci, lecimy!
Nadszedł czas, chodźcie za mną
Pora lecieć!
Dziękuję, Pekinie. Szczęśliwego Nowego Roku!
Pani Loczek, jesteśmy!
Miło was wszystkich widzieć. Uważajcie na Liz. Nie jest sobą.
Ktoś nam powie, o co chodzi?
Autobus pobiera magiczną aktualizację,
a to znaczy, że nie reaguje normalnie.
Musi cofnąć magię przed aktualizacją.
Czyli do północy albo zostaniecie ćmami na zawsze.
Na zawsze?
Już prawie północ! Czas się kończy!
O nie!
Spokojnie. Mam rozwiązanie. Sprawdzę tylko,
który z tych dingsów to zapasowy Od-ćmawiacz.
Spróbujmy.
- Nadal ćmy? - Tak!
A ten?
Skrzydła i ochota na zgniłe owoce?
Tak.
Ten.
- O rany! - Świetnie!
Nie trwało to długo. Kto jest gotowy na kolejny występ?
Musimy wracać do Walkerville.
- Już? - Wadliwa aktualizacja.
- Kanalizacja? - Nie! Aktualizacja.
Nie chcę przeszkadzać, ale zaraz Carlos utknie w ciele węża!
Co zrobimy?
Teleportujemy się do Walkerville. Teraz! Do dzieła!
No dobrze.
Autobus tego nie chce, bo nie wie, gdzie wylądujemy.
Przy błędach lepiej uważać.
Nareszcie!
Mam pomysł! Strefy czasowe!
„Strefy czasowe”?
Tak! Pani Loczek, mówiła pani,
że autobus zainstaluje aktualizację o północy.
Zgadza się.
Tam, gdzie nie ma jeszcze północy, aktualizacji nie będzie.
Dobry pomysł, Jyoti.
Musimy lecieć na zachód.
Tak! Im dalej na zachód, tym wcześniejsza godzina.
Chwila.
Jeśli pojedziemy na zachód i będzie coraz wcześniejsza godzina,
to trafimy na wczoraj?
Nie bądź niemądry. Trafimy na jutro.
Nie wiem, czy żartuje, czy nie.
Biedny autobus. Brzmi nieswojo.
Kitka też.
Kiedy odmienimy mnie i Kitkę? Nie bujam. Jestem wsssstrząśnięty.
Carlosie!
Mam coś na twarzy?
Spokojnie, wytrę ją ogonem.
Problem. Dziesięć minut i 14 sekund do północy.
- Na zachód do następnej strefy czasowej! - Ruszaj, autobusie!
Może coś innego?
Proszę!
Do…
Wszyscy zapiąć pasy!
O nie!
Autobusie, daj z siebie wszystko!
Za trzy minuty północ.
- To ta sama strefa? - Tyle już przelecieliśmy.
Między strefami jest tysiąc mil?
Dokładnie to 1609 kilometrów.
Ale nie w Chinach!
Z tego, co się dowiedziałam, całe Chiny to jedna strefa.
A Pekin jest na wschodzie.
Inna strefa będzie dopiero w innym kraju?
Chiny są czwarte co do wielkości.
Rząd chciał, by cały kraj miał jedną strefę.
O 20.00 gdzieś będzie ciemno, a gdzieś jasno?
Ludzie mogą decydować o strefach czasowych?
Mogę ustalić strefę z porą obiadu zawsze?
Nie pora na żarty. Prawie północ.
Za dwie minuty i 37 sekund
Carlos na zawsze zostanie wężem, Kitka dzieckiem, a Maven małpą!
Dokładnie to makakiem królewskim.
Na południe, do Bhutanu.
Mają inną strefę czasową niż Chiny. Dwie godziny wcześniej.
Szybko!
22.00! Weszliśmy w strefę Bhutanu! Uniknęliśmy północy!
Nigdy o tym nie mówmy.
Skoro wszystko gra,
możemy zacząć aktualizację, nim wydarzy się coś złego?
OK, znajdę miejsce do lądowania.
To ciekawe. Nie mogę wylądować autobusem.
Trzymajcie się!
A miałem zostać dziś w domu!
Nie jest tak źle. Wyglądam tak staro, jak się czuję.
Następna strefa czasowa to Indie.
Godzina więcej na odczarowanie Arnolda?
Chciałabym. To tylko 30 minut więcej.
A następna strefa czasowa?
Nepal. Będzie źle. To 15 minut do przodu!
Co? Czyli tracimy 15 minut?
Tak, ale potem znów będziemy w Indiach
i odzyskamy 15 minut!
To nie ma sensu!
Racja, Ralphie.
Anabella słusznie zauważyła, że strefy czasowe są umowne.
Wymyślają je kraje i rządy.
O nie!
Jeśli ktoś ma pomysł, Wanda zbierze ziarnko do ziarnka.
Carlosie!
- Wybaczcie, to było niezbyt smaczne. - Carlosie!
Będzie dobrze.
Jak tylko wrócimy do naszej strefy.
Strefy czasowe mówią Która godzina
Dziwna piosenka. Leci na wszystkich stacjach.
- Kuzyneczko? - Spójrzcie na to.
No dobra…
Co się dzieje?
Najpierw ktoś Nazwał to miejsce swoim domem
Potem by wiedzieć, która godzina
Wybrali własną strefę czasową
Czasem jest inna Niż strefa czasowa tuż obok
Tu może być trzecia Ale tam jest już czwarta
Strefy czasowe mówią, która godzina Tam, gdzie właśnie jesteś
Strefy czasowe mówią, która godzina Blisko i daleko
Gdy Big Ben wybija północ
W Bangkoku jest szósta
W Kamerunie jest południe A w Nowej Zelandii 11.00
W Michigan jest 7.00 W Nowym Delhi 4.30
Godzina przez 2.00 jest w Honolulu
I 4.45 w Katmandu
11.00, 4.30, 4.45.
To pogmatwane.
Strefy czasowe mówią, która godzina Tam, gdzie właśnie jesteś
Strefy czasowe mówią, która godzina
Blisko i daleko
Przynajmniej grzeje.
- Możesz być psem - Albo głuptasem
Albo ptakiem z torbą
Albo kukurydzy kolbą
- Szympansem bystrym! - Niż krewetka niższym
Trąbą słonia też
Albo skunksem, wiesz?
Głazem gadającym
Lodem topniejącym
Ale zawsze jesteś w strefie!
Dobrze, że mam ręce.
Chyba uda mi się odpalić na ostatni lot.
Do dzieła, Liz.
Ruszaj, autobusie!
Już możesz!
Autobusie!
Nawigacja do Walkerville.
- Wracamy do domu. - Nareszcie!
To coś nowego.
Pani Loczek, co się dzieje?
Zamiast do Walkerville, autobus wybrał własną drogę.
- Nic nie poradzę, ale jestem dumna. - Dokąd zmierza?
Na południe.
Myślałem, że w dół już lecieliśmy.
- Walkerville jest na zachodzie. - Jak daleko na południe?
Najdalej jak się da. Biegunie Południowym, nadchodzimy.
Nigdy nie grałam na Antarktydzie.
Serio?
Kryzys to najlepszy czas, by zrobić coś z listy.
- Pasy zapięte? - Tak!
- Mocno! - Raczej!
Wszyscy…
cali?
Niedobrze.
O nie!
Ludziska?
Niech to będzie coś fajnego.
O nie!
Dziwne.
Czemu wybrał południe?
Nie narzekam. Możemy tu zamieszkać.
No nie wiem. Autobusie?
- Co powiedział? - Powiedział…
Trzy minuty i 58 sekund do północy.
Nie dotrzemy do następnej strefy. To tysiąc mil.
To na równiku. Jesteśmy daleko.
Strefy czasowe biegną wzdłuż południków, które łączą bieguny.
Ziemia jest szersza w środku, więc na równiku…
- Południki są szerzej. - Ale tutaj…
Kitka ma rację. Na biegunie południki się łączą.
Musimy popchnąć autobus…
- Do innej strefy czasowej! - Za mną!
Sprawdźmy, gdzie są strefy.
Bardzo blisko!
Jeszcze kawałek.
Dalej!
Nie poddamy się!
Pchajcie!
Arnold, czy…
Nie, to…
Kapitan Skała!
- Tak, Kapitan Skała! - Kapitan Skała zwycięży!
Podziwiajcie moc bohatera z góry i człowieka, który stoi przed wami!
- Kapitan Skała rządzi! - Właśnie!
Silny, mądry i pradawny, jak ziemia pod waszymi stopami.
Arnold!
Jako że jestem z roztopionego kamienia,
mówcie mi „Kapitan Skała Wulkaniczna”!
Kapitanie Skało Wulkaniczna, przeniesiemy autobus?
Jasne. Czas, by przenieść autobus do kolejnej strefy czasowej!
- Dobra! - Brawo!
Dalej, Arnold!
Uda… nam… się!
Już niedaleko!
Dalej, Kapitanie!
Udało się!
- Świetnie, Arnold! - Tak!
Nie zatrzymam się na 23.00. Zabiorę nas do 19.00.
Nie możemy pchać autobusu. Jest za zimno.
I za ciężko. Zwłaszcza dla motyla.
Tylko mi się wydaje, czy autobus próbuje się ruszyć?
Zmierza w stronę bieguna.
Dlaczego?
Hipotetycznie.
W miejscu, gdzie stykają się strefy czasowe,
będzie we wszystkich naraz?
O północy i nie o północy jednocześnie.
Może to dobrze.
Albo i nie.
Obyś wiedział, co robisz.
Autobus nas ocalił!
Dzięki, autobusie!
Chwila! Kto uratuje autobus?
Patrzcie!
- Nigdy tego nie widziałam! - Pani Loczek?
Autobusie?
Słyszysz mnie?
Czy autobus… Czy…
Będzie z nim dobrze?
No nie wiem.
Utknęliśmy?
Nie poddawaj się.
Pamiętam ten dzień
Gdy odlecieliśmy w cień
Twoja magia nie miała sobie równych
Polecieliśmy na księżyc I wróciliśmy do domu w południe
Nie mów, że twój czas się skończył
Zawsze byłeś tam By rozjaśnić nasz dzień
Nie zgubiliśmy się Bo ty znałeś drogę
Odliczam czas Gdy znów odwiedzisz nas
Godziny w eony zamieniają się Zostaniemy przyjaciółmi
Ale gdy ciebie brak Jest nam źle
Bo za długa jest każda sekunda Z dala od ciebie!
Autobus. Reaguje na rytm.
Nasz czas minął zbyt szybko
Chcemy, żeby to trwało
Bez ciebie nie będzie zabawy
Cofnijmy czas Byś znów bawił nas
Nie mów, że to koniec
Dalej. Przyspieszcie. Śpiewajcie tak głośno, jak się da!
Odwiedzimy gwiazdy I Wenus, i Marsa
Nasze marzenia wezmą nas Dookoła słońca
Jest tyle do powiedzenia Na koniec dnia
Bo nasz czas dopiero się zaczął
Posłuchajcie. Autobus…
Śpiewa!
Tak!
Dobra!
- Tak! - Super!
Mówiłam, że to twój największy fan.
- Co się stało? - Dźwięk to wibracja.
Nasz śpiew musiał przesunąć źródło magii autobusu głęboko w silniku.
Kuzynka Waleria mawiała, że piosenka naprawi każde zgniłe jajo.
Jaja.
I miała rację.
Jeśli Liz dobrze policzyła, magii wystarczy, by…
Wrócić do domu!
Do autobusu!
Jest tyle do powiedzenia
Koniec końców
Bo nasz czas dopiero się zaczął
Ruszaj, autobusie!
Dalej, autobusie. Dasz radę.
Jesteśmy!
Udało się!
- Cudownie! - Super!
Wszyscy się cieszą, że jesteśmy w domu.
To nie dla nas te brawa.
Wiwatują, bo to Nowy Rok.
Minuta po północy.
Autobus zainstalował aktualizację, prawda?
Nie, Kitka.
Przyjechaliśmy po północy, więc się zatrzymała.
Co to znaczy?
Brak magicznej aktualizacji oznacza koniec magii.
Nic nie możemy zrobić?
Od teraz magiczny autobus będzie tylko szkolnym autobusem.
To straszne.
- Co to jest, Jyoti? - Mój film.
Nie zdążyłam podziękować autobusowi.
Najlepsze za nami
Czas spędzony z tobą
Nasz czas jest zawsze cenny
Obyś czuł tak samo
Najlepsze moje chwile Najlepsze chwile twe
Najlepsze to najlepsze
Więc znajdź czas
A wszystko to zobaczysz
To najlepsze jest
Najlepsze jeszcze przede mną
Sekundy, minuty, godziny
Odliczone już
Razem
Nie, ten dzień się tak nie skończy. Autobus aktualizuje się o północy.
W tej strefie północ minęła.
Tak, ale pamiętajmy, że strefy czasowe są umowne,
zależnie od potrzeb miejsca.
Słońce jest dokładnie naprzeciw miejsca, gdzie jest północ,
ale nie może być naprzeciw wszystkich miejsc jednocześnie,
więc „północ” to średnia.
Już rozumiem!
Walkerville jest na zachodzie strefy.
Czyli nie jesteśmy dokładnie naprzeciw słońca.
Zresetuję zegar autobusu i dostroję go do położenia słońca,
a nie do strefy czasowej.
Tutaj zostanie kilka minut do północy.
Mam w telefonie zegar, który pokazuje czas słoneczny
na podstawie dokładnej lokalizacji.
No jasne.
Do prawdziwej północy w miejscu, gdzie jesteśmy,
została minuta i 42 sekundy.
Muszę zsynchronizować zegary.
Nie!
- Uwaga! - Uwaga!
Telefon zniszczony.
Nieważne, o ile zadziałało.
- Reset! - Autobus zdąży z aktualizacją?
Przekonajmy się. Na ulicę!
Co robisz, Tim?
Synchronizuję zegarek z czasem słonecznym.
Wszyscy gotowi? Dziesięć…
Dziewięć!
Osiem! Siedem! Sześć!
Pięć! Cztery!
Trzy! Dwa! Jeden!
- Dalej! - Tak!
- Nadchodzimy! - Tak!
Pani Loczek,
jeśli strefy czasowe są umowne i zmyślone,
to nie jest prawdziwa nauka.
Ralphie, mamy święta. To nie była normalna wycieczka.
Szczęśliwego Nowego Roku!
Spróbujmy jeszcze raz. I raz, i dwa, i…
Magiczny autobus. Maven słucha. Zadaj pytanie i nadstaw ucha.
Rany. Nie wierzę, że rozmawiam z Maven.
Zawsze chciałam cię o coś zapytać.
Jak wszyscy wybrali strefy czasowe?
Dobre pytanie! I najlepiej odpowiedzieć piosenką!
Liz? Autobusie?
Gdy ludzie chcieli podróżować Dawno temu
Nikt nie wiedział, która godzina Daleko jest
Spóźniali się na pociąg Byli zbyt wcześnie
Bo każde miasto i kraj Miały swoje południe
Potrzebowali stref czasowych By pasowały do miejsc
Strefy czasowe normalizują Godziny na całym świecie
Ludzie zebrali się w 1886 roku Określanie czasu potrzebowało poprawy
Narysowali południki Pocięli świat jak ciasto
Każdy to inna strefa Kiedy indziej jest tam jasno
Potrzebowali stref czasowych By pasowały do miejsc
Strefy czasowe normalizują Godziny na całym świecie
- Świetnie! - To pytanie zasługuje na bis.
No to nadchodzi.
To prawda, że Antarktyda ma każdą strefę czasową,
i można między nimi chodzić, jak klasa pani Loczek?
Tak jakby, ale nie do końca.
Te strefy czasowe myliłyby naukowców z Antarktydy.
Wybierają jedną i jej się trzymają.
Co przypomina mi piosenkę. Do dzieła, Liz!
Antarktyda ma stacje badawcze
Stworzone do badań
Z wielu krajów To sojusz naukowców
Niektóre stacje wybierają strefę czasową Pasującą do ich kraju
Inne wybierają tę Która jest najbliżej ich stacji
Stacja Badawcza Amundsen–Scott Jest najdalej na południu
Nowa Zelandia to strefa czasowa W której synchronizują swój… zegar
Czyli ludzie wybierają strefę, która im odpowiada.
Tak!
Dzięki, Maven i Liz.
I dzięki, magiczny autobusie. Było świetnie.
Do usług. Pa! Do zobaczenia na scenie.
Nie wiem. Robi się późno. Pora kończyć.
Masz rację, autobusie. Tu jest późno, ale gdzieś wcześnie!
Wszyscy zapiąć pasy!
Błagam, niech to będzie normalna wycieczka.
- Z panią Loczek? - Bez szans!
Prujesz autobusem Czujesz luz i dobrze ci
Nagle oczy aż przecierasz
Ośmiornicy wredny pysk
Płyniesz z dźwięku falą
Śmigasz pośród gwiazd
Bierzesz zakręt przez bebechy
A po prawej wita Mars
Magia, nie autobus
Wbijasz nim do nosa
Magiczny to autobus
- Plankton nie ma szans - A masz!
Magia, nie autobus
Daje radę na lawie
Magia, nie autobus
Wejdź w magiczny z nim trans
Więc zaraz zapnij lepiej pas
Pomyśl, że nie będzie źle
Zanim szofer wciśnie gaz
Jak jagodzianka spieczesz się
Magia, nie autobus
Wsiadamy! Zamknij drzwi, czeka jazda dziś!
Dajesz! Magiczny to autobus!
Napisy: Liliana Reguła