Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Już to przechodziłam.
Wiele razy.
Zawsze zadawałam sobie to samo pytanie.
Czy to koniec?
Czy to będzie ostatni raz?
Odpowiedź zawsze jest identyczna.
Jestem już tym wykończona.
MAROKO
W porządku?
- Tak. - Świetnie.
Po podróży?
Właśnie wracam.
Mam coś dla ciebie.
Co to?
Pierwsze wydanie Don Kichota.
- Tanie to nie było. - Owszem.
Po co mnie wezwałeś, Booker?
- Pamiętasz, jak byliśmy w Surabaji? - CIA.
Odezwał się James Copley, który nas wtedy wynajął.
Został wolnym strzelcem. Ktoś wziął zakładników w Sudanie Płd.
Nie robimy powtórek, wiesz o tym.
Za duże ryzyko.
Andy.
A Joe i Nicky?
Są w hotelu.
Zapraszamy ponownie.
Dziękujemy. Witamy w El Fenn.
Melduje się pan?
Co pana tu sprowadza?
Rodzina.
KRYZYS W SYRII ZGINĘŁO 20 DZIECI, SETKI RANNYCH
OFIARA I 35 RANNYCH NA PROTESTACH NA HAITI
Powiedzcie „Marrakesz”!
Marrakesz!
Zrobić wam zdjęcie?
Wielkie dzięki, totalnie nie umiem robić selfie.
USUŃ ZDJĘCIE
- Proszę. - Dzięki.
No i proszę.
- Świetnie wyglądasz. - Ty znośnie.
Dzięki.
Mam coś dla ciebie.
Nicky.
Baklawa.
Pięć stówek, Booker.
- Nie. - W porządku.
- Za wszystko. - Serio?
- Za wszystko. - Za wszystko!
Laskowe, nie włoskie.
Morze Czarne.
Woda różana.
Granat.
Wschodnia Turcja.
Nie przejmuj się.
Przyznaj, szefowo, tęskniłaś.
Tęskniłam.
Mamy robotę.
- Zrobimy coś dobrego. - Śledzicie wiadomości?
To już nic nie znaczy.
Sama nie wiem.
Nie pomagamy.
Wiem, potrzebowałaś przerwy, ale minął ponad rok.
To nasza praca, Andy.
Pomówię z nim.
Panie Copley.
Panie Booker.
Miło panią w końcu poznać.
CIA nie przyjmuje tylko Amerykanów?
Urodziłem się w Bostonie,
ale wychowałem w Londynie.
Czemu opuścił pan agencję?
Żona zachorowała.
ALS.
Zmarła dwa lata temu. Nie jestem gotowy na powrót.
- Przykro mi. - Dziękuję.
Nic się nie postarzałeś.
A jednak.
Wczoraj po południu
szkołę niedaleko Juby zaatakowały bojówki.
Nauczycieli zamordowali, a 17 uczennic porwali.
Najmłodsza ma osiem lat.
Najstarsza trzynaście.
Sudan Płd. poprosił USA o pomoc,
ale obecny rząd odmawia pomocy niestrategicznym partnerom.
Moi koledzy z CIA nie zgadzają się z tym.
Zgłosili się do mnie, a ja do was.
Lot zwiadowczy potwierdził, że są tam ludzie.
Nie dowożą im jedzenia ani wody.
Czyli wkrótce je przeniosą.
A wtedy…
dzieci zostaną rozdzielone i nie będzie szans na ich odnalezienie.
Trzeba działać szybko.
Potrzebujemy najlepszych. Czyli was.
Wyznacz cenę.
Dostaniesz fakturę po akcji.
SUDAN POŁUDNIOWY
Pokój z tobą.
Co jest?
Spóźniliśmy się?
Kurwa ma…
Czysto!
- Boże. - Kurna.
Ruszać się!
- Co to ma być? - Do jasnej…
Wszyscy cali?
- Tak. - Si. Tutto bene.
Joe?
Ale się wkurzyłem.
Gdzie dziewczynki?
Nie było żadnych dziewczynek.
Wrobiono nas.
Mam to.
CZERWIEC 1864 R.
Tak.
Trzeba docenić dbałość o szczegóły u Copleya.
Te buty były wyjątkowo groteskowe.
Wiedziałam, że tak będzie.
Mówiłam.
Działaliśmy ze słusznych pobudek.
I co nam to dało, Nicky?
Nic.
Niczego nie osiągnęliśmy.
Świat nie stał się lepszy, wręcz przeciwnie.
Prześwietliłem go na wylot,
wyglądał w porządku.
- Przykro mi. - Wiedzą, kim jesteśmy.
I czym jesteśmy.
Trzeba znaleźć Copleya.
Trzeba to zakończyć.
- A potem co? - Nic.
Niech świat sobie płonie.
Kończę z tym.
AFGANISTAN
- Freeman, co robisz? - Już idę.
Kobiety są w domu z łukami.
Skręć za budynkiem z dywanem.
- Zdobądź informacje. - Przyjęłam.
Tylko bądźcie grzeczne.
A kiedyś nie byłyśmy?
Przypomnieć nie zaszkodzi.
Nazywam się Nile.
Jestem amerykańskim żołnierzem.
Szukamy tego człowieka.
Zabił wielu naszych ludzi
i waszych również.
Czy ktoś go widział?
Nie zhańbicie rodziny,
jeśli powiecie, gdzie jest.
Tu nie ma mężczyzn.
Mężczyzna nie użyłby kobiet jako tarczy.
Dziękuję, że wpuściłyście nas do domu.
Odejdziemy w pokoju.
Wyważyć!
Stój!
- Czysto! Osłaniam! - Czysto!
Lima 3, tutaj India 5, kontakt, odbiór.
- Zobacz, co z kobietami. - Tak jest.
Popatrz tylko. Rozbiłyśmy bank.
Chyba że się wykrwawi. Chcą go żywego.
Nie dotykaj mnie.
Ratuję ci życie.
Dizzy, pomóż mi!
Nie! Sanitariusza!
Mamy ranną!
- Pomocy! - Jezu! Sanitariusza!
Zostań ze mną.
Boże…
Jezu, nie.
Zostań ze mną.
Patrz na mnie.
Nic ci nie będzie.
Nile.
Już dobrze. Zostań ze mną. Patrz na mnie.
Ratownik zaraz tu będzie.
Już dobrze.
Ratownik zaraz będzie.
Kurwa, co jest?
Nie.
Tylko nie kolejny.
Nie teraz.
To kobieta.
Czarnoskóra.
Widziałem staruszkę w hidżabie.
- Co ty widziałeś? - Część…
Część plakietki z nazwiskiem.
- Właśnie. Free coś tam. - Tak.
- Klepisko, gliniane ściany. - Transport medyczny.
Może to wojska koalicji…
oddział medyczny.
Ten nóż to pasztuński pesh-kabz.
Czułem, jak umiera.
Jest z piechoty morskiej.
Na froncie…
albo w oddziałach wsparcia.
Afganistan.
Minęło ponad 200 lat.
Dlaczego teraz?
Wszystko ma swój cel, szefowo.
- Trzeba ją znaleźć. - Trzymamy się planu, najpierw Copley.
- Narazimy ją? - My jesteśmy narażeni.
- Zostaliśmy odkryci. - Nie jak ona.
Nicky.
Nie jak ona.
Już zapomniałeś, jak to było?
Kimkolwiek jest, niczego nie rozumie i się boi.
Jest bardziej samotna niż kiedykolwiek w życiu.
Też to kiedyś przeżyliśmy.
Potrzebuje nas.
Zajmę się tym.
Daj spokój.
Skoro my śnimy o niej, to ona śni o nas.
Po niej można nas namierzyć.
- Co my mamy robić? - Jedźcie do Francji.
Do kryjówki Charlie.
Tam się spotkamy.
Znajdźcie Copleya.
Jezu.
To jeszcze dziecko.
Widziałam, jak umiera.
To musiał być mały krwotok.
Przez adrenalinę ludzie mają zwidy.
Musiałam jej ściskać aortę.
Wolisz, żeby wróciła w worku?
Oczywiście, że nie.
Więc odpuść.
Patrzcie, kto wstał.
Nile?
Co tam, Jay?
- Cześć, Dizzy. - Pokaż tę pamiątkę.
Ja pieprzę.
Nile, nie masz nawet zadrapania.
Tak…
Jakaś nowa technika przeszczepu skóry.
To słowa lekarza?
Tak.
Tak mi powiedzieli.
W krajach rozwiniętych średnia długość życia wynosi 78 lat.
Kobiety mają szczęście, dostają dodatkowe dwa lata.
Cóż rzec, drogie panie?
Zawdzięczamy to naszemu ulubionemu chłopcu do bicia.
Firmom farmaceutycznym.
Badania mojej firmy nad wydłużeniem telomerów
odwróciły zegar chromosomowy komórek macierzystych.
Wkrótce prace dr Kozak nad hormonem klotho
całkowicie powstrzymają degenerację funkcji poznawczych.
Możemy pomachać demencji na do widzenia.
Czekajcie. Nasza praca doda lata życia
całej światowej populacji.
Lata. Dekady.
Ale tanie to nie będzie.
Potrzebujemy inwestycji.
To one nakręcają mój entuzjazm do podejmowania ryzyka.
A to ryzyko poprawi życie niezliczonej liczby osób.
Boże.
Widziałeś moje badania.
Już wiesz, że istnieją.
Masz twarde dowody?
Krew, tkanki, kości, DNA.
Pobranie niezanieczyszczonej próbki z miejsca akcji było niemożliwe.
Obiecałeś twarde dowody.
Było mnóstwo niespodziewanych ofiar.
- Nagranie… - Nie.
To nagranie to snuff za dwa miliony.
Jej to nie pomoże.
Potrzebuję ich wszystkich.
- Jedno załatwię. - Nie, wszystkich.
To nadzwyczajne jednostki.
Bardzo trudno ich schwytać.
Dogadaj się z Keanem i zrób to.
Byle szybko, zanim konkurencja ich zwęszy.
Kapral Freeman.
Tak jest.
Przyszły rozkazy.
Wysyłają cię do Niemiec na kolejne badania.
- Nic mi nie jest. - Samolot tankuje, pakuj się.
- Sierżancie. - Zdjęliśmy ci go po ataku.
Myśleliśmy, że już po tobie.
To ona.
Kapral Freeman.
Szukaliśmy cię.
Czas ruszać.
- Kim jesteś? - Andromacha Scytyjka.
Ale mów mi Andy.
Czemu na początku to trwa tak cholernie długo?
Zastrzeliłaś mnie.
Tak. Wsiądź do auta z łaski swojej.
To się nie dzieje. To nie jest prawdziwe.
Jeszcze nie załapałaś? Nie możesz umrzeć. Wstawaj.
Kurwa!
Możesz tego więcej nie robić?
- Kim jesteś? - Kieruję grupą nieśmiertelnych.
Tworzymy armię.
To żołnierze, tak jak ty.
Masz mnóstwo pytań, młoda. Rozumiem.
Chcesz odpowiedzi?
Zabieraj się do wozu.
Włóż to.
- Dokąd mnie zabierasz? - Do Paryża.
- Masz krew we włosach. - Ciekawe skąd.
Gość handluje prochami.
Tym się zajmujecie?
Czasem trzeba współpracować ze śliskimi typami.
Czy to w ogóle bezpieczne?
A jakie to ma znaczenie?
Cześć, szefowo.
Macie Copleya?
Same ślepe tropy.
Wie, że go ścigamy.
Szukaj dalej.
On też nas tropi.
- Mam tę nową. - I co?
Dźgnęła mnie, więc ma potencjał.
Do zobaczenia.
Dlaczego to się ze mną dzieje?
Chciałabym wiedzieć.
Mówiłaś, że masz odpowiedzi.
Ale nie, że ci się spodobają.
Modlisz się?
Bóg nie istnieje.
Mój istnieje.
Dawno temu to mnie czczono jako boga.
Czy to on?
Wyluzuj, takich rzeczy nie potrafię.
To i tak nic nie znaczy.
Mówiłaś, że są inni.
Ilu?
Czwórka.
Masz czteroosobową armię?
Dlatego mnie zgarnęłaś?
- Żebym do niej dołączyła? - Tak.
Nie, co za pieprzenie.
Musiałaś mnie zahipnotyzować…
Naćpać albo coś.
A postrzeliłaś mnie ślepakiem.
I poderżnęłam ci gardło.
Prawda?
Słuchaj, młoda, już wierzysz w tego tam…
Nie porzucaj tej niechęci do logiki.
W zjawiska nadprzyrodzone już wierzysz.
Lepiej się prześpij.
Nie lecimy do Paryża.
Andrei…
podejdź tu.
Siadaj!
- Wstawaj! - Nie słuchaj jej, tylko mnie.
Masz wylądować.
Spokojnie, nie zastrzeli cię.
Ale ja tak.
Kto będzie pilotował?
Na co nam pilot? Wyskoczymy i przeżyjemy.
Nie będę skakać z samolotu!
O cholera, może jednak by się przydał.
Potrafię tym latać.
Nie mówisz po rosyjsku, co?
A co?
Kazałam mu udawać trupa.
Serio chcesz to zrobić?
Dość tego.
Powiedziałam „dość”.
Dobra jesteś.
Jak się nazywasz?
Nile.
Widzisz? Już się szybciej goisz.
To prawda?
Co z moimi bliskimi?
Będą się o mnie martwić.
Jestem żołnierzem. Jak odkryją, że uciekłam…
Już nie jesteś żołnierzem.
Przymkną cię.
GOUSSAINVILLE, FRANCJA
Miałyśmy lecieć do Paryża.
Jesteśmy niedaleko.
To Goussainville.
To miejsce stoi puste od 50 lat.
Dlaczego?
Jesteście ci dobrzy czy ci źli?
Zależy od stulecia.
Walczymy o to, co słuszne.
Czemu widziałam was w snach?
Śnimy o sobie, dopóki się nie spotkamy.
Dlaczego?
Według mnie los chce, żebyśmy się odnaleźli.
To jak przeznaczenie.
Bardziej „nieszczęścia chodzą parami”.
Zgadzam się.
Odszukanie nowej osoby trwało całe lata. Booker był ostatni.
W 1812 roku.
Niemożliwe.
Zginąłem jako żołnierz Napoleona.
Więc wy jesteście jeszcze starsi.
Nicky i ja znamy się od krucjat.
Krucjat?
Miłość mojego życia to ktoś, kogo miałem nienawidzić.
Zabijaliśmy się nawzajem.
Wiele razy.
Ty jesteś najstarsza.
Tak.
To ile masz lat?
- Dużo. - Ale ile?
Za dużo.
Naprawdę nie możemy umrzeć.
Nic nie żyje wiecznie.
Mówiłaś, że jesteśmy nieśmiertelni.
Wiem, co mówiłam.
Generalnie jesteśmy, ale możemy umrzeć.
Jednego straciliśmy.
Był…
Był wojownikiem, tak jak my. To było dawno temu.
Pewnego dnia twoje rany przestają się goić.
Nie wiemy, kiedy ani dlaczego.
Skoro możemy umrzeć…
to czemu mnie zastrzeliłaś?
Mogłaś mnie zabić.
Jesteś zbyt świeża.
Wiemy, że to przytłaczające.
Powinnaś odpocząć.
Chodź ze mną.
Zaprowadzę cię.
Chce porozmawiać z rodziną.
To jej nie pomoże.
Sam jej to powiedz.
Co się dzieje?
Co jest, Nile?
To tylko koszmar.
Przepraszam.
Opowiedz nam.
Miałam już takie przebłyski,
kiedy pierwszy raz o was śniłam.
Teraz widziałam to wyraźniej.
To była kobieta zamknięta w żelaznej trumnie
pod wodą.
Ciągle tonęła,
a potem wracała do życia.
Waliła zakrwawionymi pięściami i kolanami w żelazo.
Wydawała się szalona i wściekła.
Ale wciąż walczyła…
i wciąż tonęła.
Miała na imię Quynh.
Była jedną z nas.
Ją pierwszą odnalazła Andy.
Tak długo była sama, że gdy do niej dotarła…
Quynh się poddała.
Na początku była tylko ona i Andy.
Przede mną i Nickym działały we dwójkę.
Razem przemierzały świat i walczyły u swego boku.
W boju była jak żmija.
To było w Anglii.
Ratowały „heretyków” przed procesami czarownic.
A potem same zostały oskarżone o czary.
Schwytali je.
Sczeźnijcie w piekle!
Gdy nie umarły, dowiodły swojej winy, więc skazywano je na nowo.
Nigdy nie spalono mnie żywcem.
Jak myślisz, jak to jest?
Boleśnie.
Tylko ty i ja.
Do samego końca.
Nie! Tylko nie to!
- Nie! - Dokąd ją zabieracie?
Razem jesteście zbyt potężne.
Takie monstra nie dostąpią zbawienia.
Błagam, nie!
Quynh!
Nie!
Quynh!
Andromacho!
Quynh!
Andromacho!
Nie!
Po ucieczce Andy całymi latami szukaliśmy Quynh
albo kogoś z załogi statku, żeby powiedział, gdzie ją wyrzucili.
Do dziś Andy dręczy poczucie winy
i za wszystko obwinia siebie.
Dlaczego się obwiniasz?
Straciłam żołnierza.
Czuję jej ból.
Jej wściekłość.
Postradała zmysły.
Po 500 latach w pudle…
na dnie oceanu…
każdy postradałby zmysły.
Dlatego tak boimy się schwytania.
Spędzilibyśmy wieczność w klatce.
Nile.
Nie chcę tego.
Nie chcę.
Wiem.
Nie ma w tym nic dobrego.
Wiem, że to trudne.
Ale nic z tym nie zrobisz.
Wiem, że się boisz, Nile.
Nasza czwórka zapewni ci bezpieczeństwo.
Jak Quynh?
Masz tylko nas.
Co się dzieje?
Znaleźli nas.
Joe? Nicky?
Kurna.
Booker.
Jesteś tu?
Sprawdź pokój. Znajdź chłopaków.
Book.
No dalej.
Wróć do mnie.
Siedzimy w tej gównianej grze razem, słyszysz mnie?
Ocknij się.
Ocknij się!
Nie ma ich tu.
Witaj z powrotem, dupku.
Nie spieszyłeś się.
Wszystko mnie boli.
Jest źle?
Lepiej, niż było.
Ilu?
- Nie wiem. - Gdzie Nicky i Joe?
Nie wiem!
Włączyłem mecz.
Oberwałem granatem.
Nie wiem, co było dalej.
- Mamy dwóch. - Potrzebujemy kobiety.
Nie było jej, trzeci oberwał.
Jest tam.
- Copley. - Copley?
Wracają. Chcą nas wszystkich.
Zostańcie tu.
Czekajcie na sygnał.
Jaki sygnał? Co to znaczy?
Rozpoznasz go.
Przy okazji, nie zawsze jest tak źle.
Większe rany dłużej się goją.
Jasne.
Zbliżamy się do kościoła.
Naprzód.
Ruszaj!
Ruszmy się, trzeba jej pomóc!
To nie był sygnał.
Panie Keane…
sugeruję jak najszybciej się ulotnić.
No dalej!
- Ruszmy się! - Czekaj na sygnał.
Jak go w ogóle rozpoznać?
Leć!
To wszystko robota Andy?
Ta kobieta wie więcej o zabijaniu niż całe armie.
- Kim oni są? Jak was znaleźli? - Nie wiem, chodź!
Nicolo.
Cisza!
Wstawaj.
- Powiedziałem… - Bo co, zabijesz mnie?
Wstawaj!
Już jestem.
Gdziekolwiek to jest.
To pancerna furgonetka.
Użyli gazu.
Kazałem ci się zamknąć!
- Sprawdzam, czy nic mu nie jest. - Uroczo.
To twój chłopak?
Jesteś dzieckiem.
Pacholęciem.
Twoje drwiny są dziecinne.
To nie jest mój chłopak.
On jest dla mnie o wiele ważniejszy.
Jest moim księżycem w ciemności
i ciepłem w mroźną noc.
Po tysiącu lat wciąż drżę od jego pocałunków.
Jego serce przepełnia dobroć, na którą ten świat nie zasłużył.
Kocham go niezmierzoną miłością. Nie jest moim chłopakiem.
Jest wszystkim i jeszcze więcej.
Ty nieuleczalny romantyku.
Zakładam, że rozkucie nas nie wchodzi w grę?
Zabierzcie ich i wsadźcie do samolotu!
Chyba nie.
Zwykle trafniej oceniamy ludzi.
Rozumiem, że zabieracie nas do sponsora twojej zdrady.
Ładny samolocik.
Mają tu telewizor.
A szampana?
VAL D’ARGENT FRANCJA
Gdzie jesteśmy?
W starej kopalni.
Trafiliśmy na nią podczas wojen z rodem Baux.
W okolicach 1150 roku?
Służyła mi za magazyn.
Czy to Rodin?
Tak.
To nie może być autentyczny Rodin.
Zaraz.
Znałaś go?
Pewnie jak Bóg go stworzył.
Szukaj Copleya.
Ma Nicky’ego i Joego.
Skoro da się to skopiować, to nie jest unikalne.
Muszę lecieć.
Witam panów.
To zaszczyt móc was poznać.
Ileż razem dokonamy!
Jeszcze nie wiem co, ale będzie to postrachem ziemi!
A raczej jego zbawieniem.
Lear…
Szekspir.
Możemy ich rozkuć?
Nie, proszę pana.
Wybaczcie. Zacznijmy jak należy.
Steven Merrick, najmłodszy prezes w branży.
W naszej pracy chodzi o równowagę.
Jak przesunąć granice nauki i co nieco na tym zarobić?
Masz swoją równowagę.
- Panie Merrick. - Tak.
Uważajcie.
Pan Copley dostarczył mi nagranie z waszymi zdolnościami.
Ale wolę dostać niepodważalny dowód.
Panie Merrick!
Szlag by to.
Cholera.
Co widzisz?
Nagrodę Nobla.
I jeszcze trochę grosza.
W ostatnim kwartale wprowadziliśmy na rynek lek na raka.
Już uratował setki tysięcy ludzi.
Jednak w trakcie badań zabił ćwierć miliona myszy.
Myszy nie prosiłem o pozwolenie
i was też nie będę.
Uważa, że jesteś myszą, Nicky.
Wasz kod genetyczny
pomoże wszystkim ludziom na świecie.
- Mamy moralny obowiązek go przejąć. - Co?
Co to ma być?
Stój.
Nie.
- Będę informować o postępach. - Koniecznie.
Panie Merrick.
Tu chodzi o naukę. Nie zyski ani sadyzm.
Czekam na pozostałą dwójkę.
Szybciej, spędziłeś nad tym całe godziny.
To spec od bezpieczeństwa, nie zostawia śladów.
- To trochę zajmie. - Masz łącze satelitarne?
Tak.
Podążaj za kasą. Sprawdź, dla kogo pracuje.
Tak namierzamy bojowników.
Pewnie już tego próbowałeś.
Nie zaszkodzi spróbować znowu.
Wiesz, jak to działa, Nile.
- Lepiej się prześpij. - Mam ubrania na zmianę.
Wyjdę na chwilę.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Nieśmiertelność nie oznacza, że nie czujemy bólu.
Dlaczego my?
No właśnie.
Nie zafiksuj się na tym.
Myślałam, że jesteś mózgiem grupy.
Zastanawia mnie co innego.
Dlaczego ty?
I dlaczego teraz?
Ile lat ma Andy?
Twierdzi, że nie pamięta.
Może tak jest, kto wie.
Wiem, że długo była sama, zanim trafiła na innych nieśmiertelnych.
Bardzo długo.
A ty? Masz kogoś?
Tylko rodzinę.
Miałem trzech synów.
Najmłodszy, Jean-Pierre…
umarł jako ostatni.
Miał wtedy 42 lata.
Zmarł na raka.
Możemy tylko kroczyć naprzód.
W sensie?
Już zawsze będziesz młodą kobietą.
Ale ludzie dookoła, twoi najbliżsi…
będą się starzeć,
cierpieć, aż w końcu umrą.
A jeśli spróbujesz…
wejść w ich życie…
to odkryją twoją tajemnicę.
Będą błagać, żebyś się podzieliła, choć nie możesz.
Oczywiście ci nie uwierzą.
Będą ci mówić…
że ich nie kochasz.
Że twoja miłość jest słaba…
albo samolubna.
A ty nigdy nie zapomnisz…
nienawiści…
i rozpaczy w ich oczach.
Poznasz, jak to jest stracić…
wszystkich, których kochałaś.
Macie tu toaletę?
Nie.
Ale jest składzik.
Pomóc ci?
Szwy byłyby lepsze,
ale to też się nada.
Nie zapytałaś.
To twoja sprawa.
Potrzebujesz pomocy.
Czy to ważne dlaczego?
Dzisiaj ja opatrzę ci ranę, a jutro…
ty pomożesz komuś, kto upadł.
Nie powinniśmy być sami.
Proszę.
Powinno pomóc.
Dziękuję.
Andromacho, pomóż!
Czemu wciąż krwawi?
To niemożliwe.
Lykon.
- Nie! - Już czas.
Niemożliwe.
Już czas.
Ile potrwają testy?
Aż będziemy mogli odtworzyć wyniki.
Czujesz, jak rana się zamyka?
Nie są ci potrzebni.
Masz próbki, krew, tkanki, DNA.
Wiesz, czym są dane zastrzeżone.
Są towarem.
Trafiają do skarbca i trzyma się je pod kluczem.
Wiecznie?
Nie możemy pozwolić, żeby wyszli na wolność,
bo dopadnie ich moja konkurencja.
Nawet jeśli to potrwa lata albo dekady…
jaka to dla nich różnica?
Jeśli odblokujemy ich kod genetyczny,
cały świat będzie nas błagał o klucz.
Nadzwyczajne.
Nie dasz mu tego, czego chce.
Przekraczam granice?
Jestem nieetyczna?
Raczej niemoralna.
Wierzę, że to zmieni świat.
Zwykła wymówka.
Już tyle razy ją słyszałem.
Lubię patrzeć, jak śpisz, ale miło, że się obudziłeś.
Jak moje włosy?
Uroczo potargane.
Myślałem o wypadzie na Maltę.
O którym?
Już wiem, o który ci chodzi.
Powinniśmy tam wrócić.
Byłoby miło.
Twoja mama i brat?
Masz mój telefon?
Gdzie twój ojciec?
Zginął na służbie, miałam 11 lat.
To on.
Po jego śmierci mama się załamała.
W naszej dzielnicy mogliśmy źle skończyć na wiele sposobów.
Walczyła o nas.
Nigdy się nie poddała.
I nam też nie pozwalała.
Masz rodzinę wojowników.
Tak.
Mam.
Nie pamiętam, jak wyglądała moja matka.
Ani moje siostry.
Żadna z nich.
Czas to perfidny złodziej.
Nie chodzi o to, co kradnie,
tylko o to, co zostawia.
Tego się nie zapomina.
Przestałam jej szukać.
Złożyłam Quynh obietnicę i ją złamałam.
Odbiję Joego i Nicky’ego.
Za wszelką cenę.
Naprawdę?
- Tak. - Znalazłem coś.
Adres na przedmieściach Londynu.
Ruszajmy.
SURREY, ANGLIA
Sprawdź tyły.
Nie mogę.
Możesz.
Mówię, że tego nie zrobię.
Jesteś jedną z nas. Ciebie też byśmy ratowali.
- Nie miałam wyboru. - Jak żadne z nas.
My nie mamy wyboru.
W dniu mojej śmierci…
zabiłam człowieka, który zabił mnie.
Szkolą nas do tego.
Tysiące godzin treningów.
Dwa strzały, szybka śmierć.
Ale nie uczą nas, jak z tym żyć.
Musisz to poczuć, Nile.
- Każdą ofiarę. - Widziałam, co zrobiłaś w kościele.
Tyle martwych ciał.
Ja też mam się taka stać?
Tym się zajmujemy i nie wiemy dlaczego?
Czy ta wiedza pomoże ci zasnąć w nocy?
Nie chcę taka być.
Moja rodzina…
się zestarzeje, a ja nie.
Ale miną lata, zanim to dostrzegą.
Wciąż mogę spędzić z nimi czas.
Masz.
Weź samochód.
Potem porzucisz go z bronią.
Dacie sobie radę?
Jak zawsze.
Gdzie Nile?
Jesteśmy razem, Book, tak jak zawsze.
Stacja Guildford za 1,5 km.
STACJA KOLEJOWA
Pusty?
Cholera.
Andy.
Gdzie oni są?
Andromacha Scytyjka.
Wieczna wojowniczka.
- Book? - Jestem.
Gdzie oni są?
Co ty wyprawiasz?
- Co robisz? - Uspokój się!
Nie!
Wrobiłeś nas?
Posłuchaj.
Kiedy zmarła moja żona…
zacząłem was badać.
Odkryłem waszą historię spisaną na marginesach.
GRECJA
Przekazywaną w legendach.
To, co uznano za mit, było…
nieśmiertelnością.
Pomożesz zakończyć bezsensowne cierpienie.
Ludzkość potrzebuje waszego daru.
Ludzkość może się pierdolić.
- Andy… - Milcz, pieprzony tchórzu!
Dlaczego?
- Dlaczego? - Posłuchaj.
Dlaczego?!
Jeśli Merrick odkryje, co nas ożywia,
może dowie się, jak to zakończyć.
Tego właśnie chciałaś.
Book, coś ty zrobił?
Nie w ten sposób.
Boże.
Wciąż krwawisz.
Ty wciąż krwawisz.
Cholera.
Rana się nie goi.
- Co? - Zobacz, nie goi się.
Przynieś coś.
Spójrz na mnie.
Czemu nie mówiłaś?
To niczego by nie zmieniło.
Pospiesz się!
Ostrożnie.
Zabierzmy ją stąd.
Zabezpieczyć go. Dobra robota, Copley.
Proszę, proszę.
- Ma ranę postrzałową. - Czemu się nie goi?
Nie wiem.
Nie jest nieśmiertelna.
- W sensie, że co? - W sensie, że straciła moc.
Ale cię pokiereszował.
Ile masz lat?
Zbliż się, to ci powiem.
Zabieramy ich.
- Zostaw ją. - Osłaniaj mnie.
- Nie. - Zostawcie ją!
Podnieście ją.
Nie!
Przepraszam.
Przytrzymajcie go.
Jeśli to prawda i straciła nieśmiertelność…
nie przeżyje badań, zamordujecie ją.
Jakby w CIA nigdy nikt nie zniknął.
Jakby sami nie prowadzili tajnych badań.
Nie.
Nie tak się umawialiśmy.
Nie wycofamy się.
Andy.
Co się stało?
Nie goi się.
Zabiłem ją.
Dam jej kroplówkę i powstrzymam krwotok.
Masz ją utrzymać przy życiu.
Nie rozumiesz? Od akcji w Sudanie coś się zmieniło.
- Dowiedz się co. - To ją ustabilizuje,
ale muszę ją zszyć i podać antybiotyki.
- Dobrze. - Wszystko umiera.
Słucham?
Wszystko musi umrzeć, panie Merrick.
My nie umarliśmy tylko dlatego…
że nie nadszedł nasz czas.
Jeśli nadszedł czas Andromachy, nie powstrzymacie jej.
Zdziwisz się, co potrafią moje produkty.
Będę was kroił latami, żeby zdobyć to, co chcę.
- Wasz czas nadchodzi. - Tak jak i twój.
Oczekuję wyników!
Andy.
Jesteś Copley?
- Wysłał cię, żebyś mnie zabiła? - Kto?
- Gdzie Andy i Booker? - Kim jesteś?
Kurwa mać!
Jesteś jak oni.
Tak, jestem nowa.
- Gdzie są? - W laboratorium.
Badają ich.
Torturują.
Merrick…
dba tylko o jej nieśmiertelność.
- Nie o to, czego dokonała. - O czym ty mówisz?
Czarnogóra, 1916 rok.
Uratowała uchodźców, których córka odkryje
sposób na wykrywanie cukrzycy.
Jej wnuk uratuje 317 osób przed Czerwonymi Khmerami w Kambodży.
Ten człowiek nie dopuścił do przypadkowej wojny atomowej w 1978
i prawdopodobnie ocalił naszą cywilizację.
Znane…
i nieznane nazwiska.
Gdy kogoś uratuje, po dwóch pokoleniach zbieramy tego owoce.
URATOWANY PRZEZ ANDY W 1915 ROKU
Tyle zmieniła.
Nie widziała tego.
Ale ty tak.
Wiedziałeś o tym i ich zdradziłeś.
To miało zakończyć choroby.
Myślałem, że to zakończy cierpienie.
Nie mogła mówić…
pod koniec życia.
Moja żona.
Nie mogła oddychać.
Niczego…
nie mogłem zrobić.
To miał być dar…
dla świata.
Nie miałeś prawa nim dysponować.
Dlaczego nieśmiertelność się wyczerpuje?
Co?
Nie przestawała krwawić.
Żyje?
Wiem, gdzie są.
Nie ma tutaj kamer.
Tak może wprowadzać ludzi.
Ilu mają strzelców?
Co najmniej 30.
Ich szef był w służbach specjalnych.
Jaki prezes zatrudnia własną armię?
W tych czasach?
Większość.
- Co robisz? - Naprawię to.
Nie pomożesz, umierając.
Mam cię tam puścić samą?
Z naszej dwójki to ja mam pewne szanse na przeżycie.
Przyprowadziłeś mnie tu.
Na 15. piętrze jest laboratorium.
Stoi puste.
Tak wejdziesz.
Lepiej stąd uciekaj, zanim zrobi się gorąco.
Powodzenia, pani Freeman.
- To zamknięte piętro, jak weszłaś? - Przepraszam, szukam…
Pokaż ręce!
Zero, tu Alfa 2-2.
Proszę pana.
Tu Zero. Mów.
Postrzeliliśmy intruza.
Sprawdź, czy ma dokumenty.
Cholera! Oddział taktyczny, znajdźcie Merricka.
- Ty samolubny gnoju! - Joe, odpuść.
Proszę!
Nie wiesz, jak to jest żyć samemu.
Jesteś koszmarnie żałosny, Booker.
Ty zawsze miałeś Nicky’ego.
A my mieliśmy tylko…
nasz żal.
No to teraz masz coś więcej.
- Ktoś ty? - Gdzie laboratorium?
Szlag!
Jest ich więcej!
Przyszła po resztę. Do laboratorium!
Niech pan poczeka w penthousie, aż się uspokoi.
Nile.
Za tobą!
Nile!
Przy wejściu jest czterech, a będzie więcej.
Andy.
Nieśmiertelna czy nie, obiecałaś coś.
Za wszelką cenę.
Widziałam to, Andy.
Wiem, ile dokonałaś.
Wróciłaś.
Tak.
Zostaw mnie.
Nikogo nie porzucamy.
Zawsze musi być pierwszy raz. To zdrajca…
Przestań! Nie czas teraz na to.
Nie my decydujemy, kiedy to się skończy.
Ale mamy wpływ na to, jak żyjemy.
Tak szczerze, Book…
to beznadziejnie nam to dotąd szło.
Rusz się i idziemy.
Powstrzymamy Merricka, inaczej nie da nam spokoju.
Andy.
- Jesteś pewna? - To niczego nie zmienia.
Wyjdziemy stąd jak zawsze.
Razem.
Dorwijmy skurwiela.
Osłaniajcie Andy.
Andy!
Joe, Nicky, wychodzimy!
Oddział szturmowy! Wy idźcie z boku.
Podajcie lokację.
Dość pierdolenia.
Chodźmy. Andy.
Szybciej.
Naprzód, dalej!
Cholera, zaciął się!
Gdzie Andy?
Pilnuj mostka.
Przyjąłem.
Kurwa.
Gdzie jest Merrick?
W penthousie.
Jaki mamy plan? Oslo w 1967?
São Paulo w trzydziestym czwartym. Nile ze mną.
Co było w São Paulo w 1934?
W 1834.
Zobaczysz.
Oddział pierwszy, pilnujcie korytarza.
Oddział pierwszy.
Czekaj na sygnał.
Będzie jak ten ostatni?
Co się mamy ograniczać?
Keane?
Keane, ilu jeszcze będzie?
To jest to. Szykować się.
Pójdę pierwsza.
Trzymaj się blisko.
Ochronię cię.
Ja pójdę pierwsza. Zawsze idę.
Andy, włóż tę cholerną kamizelkę.
Jak mówił Nicky, „Jeśli mój czas nadszedł, to nadszedł”.
Jeśli to nie wyjdzie…
następnym razem ty prowadzisz.
Na co oni czekają, do cholery?
Kurna!
Zastrzeliłeś Nicky’ego. Szkoda, że to zrobiłeś.
Winda zjeżdża!
Merrick ucieka!
Idź! Zostanę z Andy.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Tylko boli.
Właściwie to wszystko mnie boli.
Poczekaj do jutra.
Aż się palę.
Los mi cię zesłał, gdy straciłam nieśmiertelność.
Żebym zobaczyła, jak to było.
Żebym pamiętała.
O czym?
O tym…
jak to jest czuć się niezniszczalnym.
Cudowne uczucie.
Przypomniałaś mi, że są ludzie…
dla których warto walczyć.
Już wiem, jak chcę spędzić resztę czasu, jaki mi pozostał.
Spędzisz go z nami, Andy.
Ty samolubna mała zdziro!
Zabiję ją!
Mogłaś ocalić tyle istnień.
Nie widzisz, czego mogliśmy dokonać?
Jesteś bezcenna.
Nile…
myślisz, że zna rosyjski?
Szlag!
Udawaj trupa, skurwielu.
Nile?
Nic jej nie jest.
Wstawaj.
Przegoniła windę.
Już dobrze.
Daj rękę.
Chodźmy.
PO BRUKU NASZEGO BARU
PRZEZ 500 LAT STĄPAŁO WIELU ROZMAITYCH KLIENTÓW.
Jak im idzie?
Wciąż debatują.
Nie ma o czym debatować, przecież mnie nie zabiją.
Oddała ci go.
Tak.
Rozmawiałam z Copleyem.
Może to zatuszować.
Wyjdzie na to, że zginęłam podczas akcji.
Rodzina będzie mnie opłakiwać…
ale jakoś sobie poradzą.
Tak jak z moim tatą.
Chciałabym tylko ostatni raz usłyszeć mamę.
Dobry z ciebie dzieciak.
Świetnie się odnajdziesz w zespole.
Musisz za to zapłacić.
Za sto lat spotkają się z tobą w tym miejscu.
Do tego czasu będziesz sam.
Liczyłem na mniej…
ale spodziewałem się gorszego.
Nile wystarczyłyby przeprosiny.
Daj jej trochę czasu.
Będę za tobą tęsknić.
Więcej cię nie zobaczę.
Miej trochę wiary.
TURCJA
To informacje, które zebrałem tylko z ostatnich 150 lat.
URATOWANA PRZEZ ANDY W 1918
Gdy policzycie, ile macie lat…
liczba waszych dokonań na rzecz ludzkości tylko wzrasta.
Masz swoją odpowiedź, Andy.
W dzisiejszym świecie nie da się tak po prostu zniknąć.
Zbyt wielu ludzi takich jak ty może go sobie podporządkować.
Zbyt wielu ma złe intencje.
Nie znamy wszystkich odpowiedzi, ale mamy jeden cel.
Pomożesz nam.
Gdy odciśniemy ślad na piasku, w śniegu albo w eterze,
masz go zatrzeć.
Ochronisz nas przed tymi, którzy chcą nas zniewolić,
i wynajdziesz nam takie zlecenia,
do których jesteśmy idealni.
To nie jest prośba.
Będę zaszczycony.
Zabierajmy się do pracy.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
PARYŻ
Cholera.
Booker…
Miło cię w końcu poznać.
USUNĄĆ PLIK? USUŃ
Napisy: Magdalena Adamus