Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Zaczynajmy.
Kto jest za?
Kto przeciw?
LICEUM IM. JAMESA MADISONA
Komitet rodzicielski ustalił regulamin odnośnie do balu.
Dziewczęta mają mieć skromne sukienki,
a młodzieńcy garnitury lub smokingi.
Zaś osoba towarzysząca musi być przeciwnej płci.
Nie można zakazać uczennicy wstępu?
Zostaliśmy pouczeni, że zakaz może wywołać skutki prawne.
Serce mi się kraje, lecz nie mamy wyboru.
- Balu nie będzie. - Pani Greene, mam pytanie.
Widzę Emmę. Możemy otrzymać komentarz?
- Odpowie pani na kilka pytań? - Wyda oświadczenie?
Emmo, co myślisz o tej decyzji?
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Mówi Frank DiLella dla programu On Stage.
Jesteśmy na premierze musicalu Eleanor!
z niezrównaną Dee Dee Allen w roli głównej.
- Dee Dee! Jesteś gwiazdą Broadwayu. - To prawda.
Sama wybierasz role. Co cię skłoniło do zagrania Eleanor?
Eleanor Roosevelt była dzielna, silna i charyzmatyczna,
a nikt o niej nie słyszał.
Trzeba o niej opowiedzieć.
Niech ludzie wiedzą, że świat może zmienić każdy,
czy to skromna pierwsza dama w średnim wieku,
czy gwiazda Broadwayu!
Barry! Genialnie zagrałeś Franklina Roosevelta.
Gdy zająłem jego miejsce na wózku inwalidzkim,
doznałem objawienia.
Nie ma różnicy
między życiem prezydenta USA i gwiazdy.
My też mamy moc, by zmienić świat.
To olbrzymia odpowiedzialność.
Słówko o grze aktorskiej.
Na scenie jest ze mnie dramatu król
Miotam się, jąkam i szlocham
Publika musi poczuć mój ból
Jeśli łzy ciurkiem nie płyną To dałem plamę kolosalną
Role jak Eleanor sprawiają
Że artystka we mnie z radości tryska
Wkładam sztuczne zęby Naciągam perukę
I daję wam cenną życiową lekcję
Nim zachoruję na gruźlicę W akcie drugim
Nawet widzowie wyzuci z emocji
Dają się ponieść szałowi owacji
Brawo!
Pierwsza recenzja, ze Star-Ledger.
Nie mów nic…
chyba że to zachwyty lub raczej pozytywna recenzja.
Napisali, że spektakl to hit!
O mój Boże!
Zasłużyliśmy na falę Zachwytów i podziękowań
Bez dwóch zdań
Ten majstersztyk miły
Nie będzie pokazywany na siłę
Za Eleanor! Obyśmy ją wystawiali do końca świata!
Za Eleanor!
Show jest tak inspirujący
Ciężko wysiedzieć do końca
Jeśli nie zdejmą nas z afisza
Za dekadę, chwilę niedługą
Wystawimy część drugą!
Już widzę, jak krytycy piszą
Słowa zachwytu szczerego
Przełomowy
- Poruszający! - Życiowy!
- Zachwycający! - Zatrważający!
- Rozdzierający - Po prostu ponadczasowy
My, aktorzy, mamy apetyt na
Pochwały obfite
I gaże sowite
Ponieważ nocną porą
Odmieniamy wasze życie!
Tym właśnie się zajmujemy.
Spływają kolejne recenzje!
New York Post, Associated Press, New York Times.
New York Times!
Co takiego?
- Rany. - Co się dzieje?
Taka recenzja dobije i tak słabą przedsprzedaż biletów.
Odwołają spektakl.
Co im się nie spodobało? Hip-hop?
To i coś jeszcze.
- Na miłość boską, czytaj. - Co? Przeczytaj.
Ale tylko najważniejsze punkty.
„Barry Glickman w roli Roosevelta jest skandalicznie zagubiony.
Ten śmiechu wart występ
miałem nieszczęście oglądać w bólach do samego końca”.
Jest nieźle.
- A jej występ? - Tylko mówię.
„Dee Dee Allen w roli Eleanor Roosevelt
niezręcznie mamrocze aktywistyczne hasła.
I z gracją podstarzałej drag queen
wciska widzom polukrowane patriotyczne farmazony”.
To nie krytyka.
Tylko… osobisty atak.
„Jeśli rozważacie obejrzenie spektaklu, dam wam radę.
Kupcie kilka metrów mocnego sznura
i idźcie się na nim powiesić”.
O Boże!
Że co? Spektakl jest tak okropny?
Nie spektakl, tylko wasza dwójka.
Nie jesteście sympatyczni.
Słucham?
Nikt nie lubi narcyzów.
- Coś takiego. - A, to.
Zostawcie to mnie. Spróbuję znów zmienić opinię mediów.
- Nienawidzę świata! - Okropieństwo. To po prostu przykre.
Przykro mi.
Dokąd wszyscy poszli?
- Co podać? - Meskala z jeżynami.
Wyrazy współczucia, Dee Dee.
Pamiętaj, że masz przyjaciół.
Dziękuję. Kim jesteś?
Trent Oliver.
- Graliśmy razem w pięciu spektaklach. - Serio? Boże.
Skończył Juilliarda i stale o tym nawija.
- Oczywiście, pamiętam cię. - Trent.
Czemu wyglądasz jak kelner?
Mam przerwę od występów.
Czuję się zagubiony jak przed studiami na Juilliardzie.
O Boże.
Teatr jest moim życiem, ponieważ,
niczym genialny artysta, subtelnym gestem
rzeźbi ludzką duszę.
- Nauczyłem się w Juilliardzie… - Matko boska.
Pozwolę sobie na monolog: „Jeśli kłujecie nas, czy nie krwawimy?.
Jeśli nam nie płacicie, czy wciąż gramy?”.
Już starczy.
Choć grałem Hamleta,
jestem znany wyłącznie z roli w sitcomie z początku lat dwutysięcznych…
Gadaj zdrów.
W ROLI GŁÓWNEJ TRENT OLIVER
Zastanawiam się nad sensem swojego istnienia.
Raz w męskiej toalecie Maggie Smith zapytała mnie:
„Michelle Dockery cię przysłała?
Ma zakaz zbliżania się na 450 metrów”. Wyraźnie się bała.
- Cześć wam! - Angie!
Szkoda, że znów odwołali wam spektakl w dniu premiery.
Witajcie w świecie bezrobotnych. Dolej mi.
Nie grasz w Chicago?
Właśnie odeszłam.
Po 20 latach w chórku nadal nie dali mi grać Roxie Hart.
Wiecie, kto ją gra?
- Kelly Ripa? - Cher?
- Connie Chung. - Kris Jenner?
Nie. Tina Louise.
Ginger z Wyspy Gilligana.
Boże, to ona wciąż żyje?
Marnujemy sobie życie.
Racja. Przynajmniej jedziemy na tym samym wózku.
„Bieda dziwnych daje nieraz człowiekowi kompanów”.
- Boże. - To z Burzy.
Po pierwsze, to się zamknij. Po drugie, nie zamierzam się poddać.
Nadal jesteśmy gwiazdami i mamy władzę.
The Times raczej was wykastrował.
Napisali, że jesteście starzejącymi się narcyzami.
Wciąż nie rozumiem, co w tym złego.
Istnieje prosty sposób na to, abyśmy nadal kochali siebie
i wyglądali na przyzwoitych ludzi.
Zostaniemy celebryckimi aktywistami.
- Dobra? - Genialne.
- Znajdźmy sprawę. - Coś głośnego.
Niech każdy coś wymyśli. Jazda.
- Bieda? - Zbyt duży problem.
Głód na świecie.
Też zbyt duże. Potrzebujemy sprawy, której podołamy.
Jakiejś drobnej niesprawiedliwości. Może recycling?
- Zobaczmy trendy. - Recycling pasuje.
- Po co nam tyle rozdań nagród? - Parkowanie.
- Telewizja w taksówkach. - A może ta dziewczyna?
Boże, zobaczcie tylko.
- Kto taki? - Twitter o tym trąbi.
Pochodzi z Edgewater w Indianie.
Lesbijka, która chciała iść z dziewczyną na bal maturalny.
Komitet rodzicielski wpienił się i odwołał bal.
Odwołali bal maturalny?
- Można tak? - Nie.
Dyrektorze Hawkins, co dalej?
Skontaktuję się z prokuratorem stanowym.
Nie chodzi o regulamin. To naruszenie praw obywatelskich.
Poważnie?
Naciski prokuratora stanowego ostudzą zapał tych fanatyków.
Powiem jedno.
Jeśli to się rozniesie, ludzie się wkurzą.
Wkurza mnie to.
Jeszcze trochę i jakaś dzisiejsza Eleanor Roosevelt
wpadnie tu i rozpęta piekło.
Jedźmy tam rozpętać piekło.
Zrobimy największy szum w Indianie
od czasu… czegoś tam.
- Czyli mamy naszą sprawę? - Tak. Wchodzicie w to?
- Urządzimy wiec! - Tak!
- Zrobimy transparenty! - I koszulki.
Weźmiemy Sheldona. Znajdzie miejscówkę.
- Możemy to zrobić? - Żebyś wiedziała, petardo.
Udowodnimy, że…
W dzisiejszych czasach
Bycie lesbijką to nie zbrodnia
Zmienimy świat nasz
- Dla każdej… - Lesbijki
Po kolei!
Pomożemy tej lesbijce
Czy tego chce, czy nie
Legendarny aktor potrafi
Pocieszyć zasmuconych
Podbudować zrozpaczonych
Jedziemy na wiochę zabitą dechami
Gdzie są na bakier z dentystami
Zapomnimy o zabawie Pomożemy w ważnej sprawie!
Komuś życie całkiem odmienimy
Musimy znaleźć sobie hymn!
- Jak „We Are The World”. - Ale dla lesbijek.
Sondheim go napisze. Lubi moją wersję Sweeneya Todda.
Załatwię to.
Chwila. Jak tam dotrzemy?
Biorę udział w tournée musicalu Godspell. Jedziemy przez Indianę.
- Pojedźcie z nami autobusem. - Widzicie? Wszystko się układa!
Nasz dzielny marsz Zmieni miasteczko ich
W przebój Nędzników godny
Nawet bez psychologa wiemy
Że ludziom odbija Na punkcie gwiazd i sceny
Nauczymy ich poprawności politycznej
Gdy wkroczymy na ich tereny
Święta racja!
Te prymitywy i religijni fanatycy
Biedaki i zboki
Bamberki i garbusy
Wsioki i ćwoki
Nieudacznicy i ich kury domowe
Poznają moc współczucia!
I modowego wyczucia
Gdy zaczniemy całkiem nieskrycie
Odmieniać ich życie!
Zróbmy raban.
JESTEM LESBĄ
Podobają ci się misie?
Łamiesz tym kilka przepisów.
- Chciałyśmy ci podziękować. - Dzięki, że odwołałaś bal.
Nie ja, tylko wasi rodzice.
Zostawcie ją w spokoju.
- Jesteś po jej stronie? - Nie.
Ale nie jestem dziecinna. Widzimy się na treningu.
Twoje życie towarzyskie padło, ale to nie koniec.
Zapamiętaj to zdanie
Nie bądź lesbijką w Indianie
Ostrzegam, że to kiepski plan
Choć w innych miejscach to normalny stan
Może w San Francisco i całkiem blisko
Ale w Indianie bez wątpienia
Jeśli nie jesteś hetero Skażą cię na cierpienia
Oddychaj, Emmo
Nie każdego tłamszą tak
Oddychaj, Emmo
To życiowy sprawdzian wszak
Zamknij oczy, do dziesięciu licz
Przenieś się do oazy spokoju
I gniew swój zmilcz
Oddychaj głęboko
Hej, Emmo. Którą laskę bierzesz na bal?
Nie wiedziałem, że w mieście są inne lesby.
- Nie znacie jej. Jest nowa. - Uczennica z wymiany?
Może.
To może wymień ją na faceta?
Dobre, stary!
Zapamiętaj to zdanie Ludzie są do bani w Indianie
Wyjedź już dzisiaj Na autobus szybko zmykaj
Zaprosiłam na bal dziewczynę
Rozpętało wojnę to życzenie jedyne
Pogorszyło relację z rodzicami Jeszcze bardziej
A przecież nie mogło być już gorzej
Oddychaj, Emmo
Wyobrażam sobie złocistą plażę
Oddychaj, Emmo
O środku uspokajającym marzę
Czy dzienniki i blogi
Pomogą mi przelać serca trwogi?
Możesz ze złości się gotować
Lecz pamiętaj, by oddychać
Rozmawiałem z prokuratorem stanowym.
Doszło do naruszenia praw obywatelskich. To nie przelewki.
O czym pan mówi?
Cieszę się, że mogę brać w tym udział.
Zobaczymy, co powie komitet.
Nie będzie miło, ale damy radę.
Musisz się uspokoić.
Oddychaj, Emmo
Pamiętaj, po co jest tlen
Oddychaj, Emmo
Ten obłędny stan to nie sen
Uśmiechnij się do tych dupków I przytakuj
Serdecznie przywitaj i cierpliwie czekaj
A także o jednym pamiętaj
Głęboko
Oddychaj
Panie, kiedyż ocalisz nasz lud?
- Weź niebieską. - Złagodzi nudności?
I wszystko inne.
Starczy już!
Dość tego śpiewania. Obrzydzacie mi Boga.
- Przerażasz ich. - A oni mnie.
Poćwiczymy budowanie zaufania?
- Świetny pomysł. - Tak? Dobrze.
Hotel zarezerwowany. Bez śniadania, ale obok dają gofry.
Brzmi świetnie.
Robimy coś wspaniałego, my jesteśmy wspaniali.
Jest wspaniale.
Dzięki temu dostanę trzecią nagrodę Tony.
- O Boże. - No co?
Dobrze wiesz, że Tony to upolityczniona nagroda.
Nie głosują na ciebie, tylko na twoją markę.
A moja marka doznała lekkiego uszczerbku.
Przez tyradę w Longacre Theater?
Komórka zadzwoniła w środku spektaklu. I to moja wina?
To była twoja komórka!
- Nie wiedziałam tego! - Miałaś ją w peruce!
Wtedy o tym nie wiedziałam.
Ta akcja podreperuje moją reputację, zmyje wszystkie grzechy przeszłości
i dostanę nagrodę, niezależnie od mojego kolejnego projektu.
Jesteś chciwa. Zadowoliłbym się jedną Tony.
Rola Roosevelta miała mi pomóc.
Muszę coś wygrać.
Mam dość przegrywania. Nie jestem Dee Dee Allen.
- Wylewa się żółć. - Jestem zły na życie.
Chodzi mi o Trenta. Znów wymiotuje.
Mówiłeś coś o swojej…
Wszedłem do tej branży, bo ją uwielbiam.
Chciałem też udowodnić każdemu, kto we mnie wątpił,
nauczycielom, innym dzieciakom, moim potwornym rodzicom,
że mogę robić coś ważnego.
Właśnie to robimy.
Coś ważnego.
Obyśmy tego nie schrzanili.
Zaczynamy.
W każdy dzień boży
Modlę się o rzeczy trzy
Czyli prokurator stanowy
zmusza nas do organizacji balu?
Nie. Prokurator chce, żebyśmy zorganizowali bal dla wszystkich,
bo to najlepiej odzwierciedla amerykańskie wartości.
Nie jesteśmy w Ameryce, tylko w Indianie.
W porządku.
Dla jasności, jesteśmy w Ameryce,
gdzie każdy ma prawo mieć własne zdanie jak pani.
Nie zmuszę syna do pójścia na bal dla homo.
Dziękuję, Beverly!
To nie bal dla osób homoseksualnych, tylko dla wszystkich.
Z homoseksualistami.
Obecność nie jest obowiązkowa.
Rozumiem wasze zdenerwowanie,
ale za organizację balu odpowiada samorząd uczniowski.
Posłuchajmy, co mówią uczniowie. Alysso?
Oczywiście, chcemy mieć bal.
Ma być świętem wszystkich uczniów.
Nie, dziękuję. Starczy.
Skarbie, wybacz, ale sprawa nie dotyczy uczniów.
Chodzi o to, że rząd dzieli naszą społeczność.
Mocarny rząd odbiera nam wolność wyboru.
Dobrze już.
Nie chodzi o interwencję rządową.
Emmo, o co w tym chodzi?
Chcę iść na bal jak wszyscy inni.
Ale nie możesz.
Nie może i dlatego interweniuje sąd.
Zastanówcie się.
Dlaczego tak strasznie boicie się osób homoseksualnych?
Chwileczkę! Dość!
Moment!
Co robicie, jest złe.
Przepraszam, ale kim jesteście?
Gdzie nasza dziewczyna, Emma?
Ja jestem Emma.
Nazywam się Barry. Chcę ci powiedzieć, że nie jesteś sama.
Taki ze mnie gej, że hej.
Że hej!
Przyjechaliśmy z Nowego Jorku, żeby cię uratować.
Jutro odbędzie się wiec.
- Z transparentami i tańcem. - Co proszę?
- Posłuchajcie! - Wstydźcie się wszyscy!
Posłuchajcie!
Co tu się dzieje? Kim jesteście?
Liberałami z Broadwayu.
Zamknij się!
Przyjechaliśmy otworzyć wam serca i umysły.
W piątkę nauczymy was…
- Gdzie Dee Dee? - Zobaczysz.
Dobra.
O Boże. To Dee Dee Allen.
Powiem wam, mieszkańcom
Tej nijakiej mieściny
Że to, co tu się wyprawia
O mdłości mnie przyprawia
Przeczytałam artykułu połowę I od razu ruszyłam w drogę
Ta sytuacja To nie rola w Cudotwórczyni
Więc
Nie będę ślepa
Głucha ani głupia
Wy nietolerancyjne potwory
Za kogo się macie?
Innym życie uprzykrzacie
Ta gwiazda wam nie wybaczy
Że z praw ograbić chcecie tu Nastolatkę LGBQ
Tak się wkurzyłam Że tego skrótu nie sprawdziłam
Nie o mnie tu chodzi, tylko o biedną
Emmę!
Nie widzicie, olaboga?
Potraktowali ją per noga
Albo mnie wysłuchacie
Albo się doigracie
Czy można uciszyć kobietę Która ma głos jak dzwon?
Śpiewaj, Eleanor!
Jak dzwon!
Nie o mnie tu chodzi
Wyprowadzić ich!
Straszcie mnie do woli
Nie speszę się w tej roli
Gniewni mieszczanie mnie nie dziwią
Bo grałam to w Pięknej i Bestii na żywo
Oszczerstwa nie są mi obce
Więc możemy sobie podać ręce
Raz gazeta nadała ton Że jestem za stara na rolę Evy Perón
Nie.
Evy Perón!
Nie o mnie tu chodzi
To historia Emmy!
Równość, kochani
Powinna być na co dzień
Zdjęć nie róbcie mi
Chyba że na Instagrama
Z tagiem Dee Dee Wsioków uczy niezmordowana
Nie o mnie tu chodzi
Uroczo!
Nie chcę robić sceny
Ale Emmy cierpienie mnie trwoży
Płomiennymi słowami i tanecznymi układami
Właśnie protestują aktorzy
Nie o mnie tu chodzi
Choć jestem sławna i bogata
Rozgłosu nie pragnę
Wezwać ochronę!
Nie bądźcie takimi ćwokami
Powalczmy razem o lepsze jutro
Można łagodniejsze światło?
Chwila
Nie
O mnie tu chodzi
Nie o to tu chodzi
Nie o mnie
Chodzi o Emmę
A nie o
Mnie!
Kto jest za to odpowiedzialny? Pan?
Skądże. Nie rozumiem, co właśnie miało miejsce.
Obcy ludzie obrażają rodziców, a pan nie reaguje.
Co to ma być za szkoła?
Pani Allen, nazywam się Tom Hawkins.
Jestem dyrektorem szkoły. Co pani tu robi?
Chcemy pokazać tym ludziom,
że osoby homoseksualne oraz ikony ich wspierające, jak ja,
są ulepieni z tej samej gliny co oni.
Skoro nie ma tu gejów, to czemu Scruff mi wariuje?
Nie jesteśmy potworami.
Jesteśmy wichrzycielami.
Jestem pani fanem.
- Naprawdę? - Tak.
Jakim fanem? Wielkim, małym, niebezpiecznym?
Wielkim fanem.
Cóż za niespodzianka. Nie należy pan do mojej grupy docelowej.
- Bo jestem czarny? - Nie. Hetero.
Jest pan hetero, prawda?
Jestem. Heteroseksualiści też lubią Broadway.
Tak słyszałam, ale brałam to za bajki.
- Że tak powiem. - Jak widać, to prawda.
Jestem fanem od tej roli, za którą dostała pani pierwszą Tony.
- Widział pan Pochłonąć księżyc? - Tak.
Piosenka „Pani pracuje nad sobą” przyprawia mnie o dreszcze.
- Ten utwór zrobił ze mnie gwiazdę. - A ze mnie fana.
- Dee Dee, musimy się pośpieszyć. - Dobrze.
Pani Allen, to bardzo delikatna sytuacja.
Proszę, abyście dali spokój na kilka dni.
- Mamy dać spokój? - Tak.
Właśnie tego nie zamierzamy robić.
Rozumiem, co jest grane. Chce mnie pan ostudzić pochlebstwami.
Nic z tego. Pochlebstwa dodają mi sił.
Nakręcają moje ego.
- To był obłęd. - Wiem.
- Jestem przerażona. - Nie bądź.
Pamiętasz, że mamy plan?
Wystroimy się, pójdziemy na bal,
pokażemy się publicznie i przestaniemy ukrywać.
Jesteś tego pewna?
Jestem pewna jednego.
Nie chcę wszczynać zamieszek
Ani przecierać szlaków
Nie chcę być symbolem
Dobrym ani złym
Nie będę kozłem ofiarnym
Budującym ich ego
Całą swą osobą
Pragnę tylko jednego
Chcę zatańczyć z tobą
Zapomnieć o świecie całym
I tańczyć z tobą
Niech ludzie swoje gadają
Gdy muzyka ucichnie
Już nas nie przekonają
Że jesteśmy w błędzie
Potrzebuję tylko ciebie i siebie
I kilku nut
Nie chcę widowiska
Na co girland pęki?
Nie chcę spędzić wieczoru
Wyciągając konfetti z włosów
Pośród obcych mi osób
Na których nie zależy mi
Chcę tulić cię w ramionach
Po kres moich dni!
Chcę zatańczyć z tobą
Zapomnieć o świecie całym
I tańczyć z tobą
Niech ludzie swoje gadają
A gdy muzyka ucichnie
Już nas nie przekonają
Że jesteśmy w błędzie
Potrzebuję tylko ciebie i siebie
I kilku nut
To moja mama. Muszę lecieć.
Pa.
Potrzebuję tylko ciebie i siebie
I…
Kilku nut
Boże.
Gorzej tu niż w autobusie.
Przynajmniej ciszej.
Muszę się czegoś napić.
Jest tu kto?
Dickinson, rezerwacja na cztery pokoje.
Cztery pokoje o różnej wielkości
odzwierciedlające naszą hierarchię.
Gdzie jest mój apartament?
Nie mamy apartamentu.
Teraz już macie?
Nie mamy. Wszystkie pokoje są takie same.
Wie pan, kim jestem.
Proszę chociaż o pokój obok SPA.
Nie mamy SPA.
Angie, co to za nora? Zarżną nas tu i przerobią na mielone.
- Dobrze o tym wiesz. - Na Orbitz mają trzy gwiazdki.
Macie domki?
Nie mamy.
- A teraz? - Co to jest?
Dobrze wiesz, że to Drama Desk.
Znów zwymiotowałem w autobusie.
Czy jest w hotelu lekarz?
O Boże, to pan.
Nie wierzę, że to naprawdę pan.
Grał pan w Gadaj zdrów. Leci w telewizji codziennie.
- Można klucz do pokoju? - Dobra, zaczynajmy.
Trzeba przekonać tych ludzi.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Studnia życzeń!
Wypowiedz życzenie.
Życzę sobie śmierci.
Sheldon szuka miejscówki. Co z piosenką?
Skoro o tym mowa, agencja mnie zmyliła.
Sondheimowi nie podobało się moje wykonanie Sweeneya Todda.
- Wręcz przeciwnie. - O Boże.
Trent, wrobiłeś nas.
Nie martw się. Napisałem coś swojego.
Dzieło jest porywające
i w całkiem przyzwoitej tonacji.
Artyści z Godspell zrobią nam chórek.
No i mają już własne kostiumy. Nie ma za co.
- O Boże. - Wiem.
Okropne. Nie zaśpiewamy tego. Wygwiżdżą nas.
Wystarczy nam prosty komunikat,
chwytający za serce, i małe widowisko.
- Mamy wszystko, czego trzeba. - Oprócz miejsca.
Ludzie małej wiary!
Znalazłem coś! Z dwuipółtysięczną widownią.
- Co takiego? - Niesamowite!
Czy to jeden z przedwojennych teatrów?
Nie…
to arena.
Arena?
Do czego to doszło.
Panie i panowie!
Tirozaurus pożerający samochody
nie będzie dziś państwa zabawiał.
Zamiast tego goście z Nowego Jorku zaśpiewają piosenkę o nietolerancji.
Witajcie. Jestem Trent Oliver. Aktor, aktywista…
i absolwent Juilliarda.
Emmo, dedykujemy tę piosenkę tobie.
Kwiaty tolerują deszcz Bo jest źródłem ich piękna
Dzieci tolerują matki pierś
Bo jest źródłem ich siły
Toleruję, że urodziłem się przystojny
Zaśpiewajcie razem ze mną Tę tolerancyjną pieśń
Tolerujmy siebie nawzajem
Chociaż bywa ciężko
Jesteśmy braćmi i siostrami
W Juilliardzie nauczyli mnie
Że nietolerancja nie popłaca
To pogląd bardzo ciasny
I tylko wspólna praca
Pozwoli spełnić tęczowe sny
Przed państwem dwukrotna laureatka Tony. Pani Dee Dee Allen.
- Powinnam cię rozerwać na strzępy. - Przepraszam.
Skazałeś mnie na porażkę. Mam dość porażek. Co teraz?
Wyjeżdżamy.
- Zabijemy Trenta i wyjedziemy. - A co z dziewczyną?
Czołem.
Mamy wiadomość, którą chcieliśmy się podzielić osobiście.
Dzięki naciskom ze strony prokuratora bal się odbędzie.
- Co takiego? - Będzie bal!
Udało nam się!
Widzicie? Nie jesteśmy narcyzami.
Dla jasności, to nie dzięki wam.
A może tak?
Ludzie spanikowali, gdy się pojawiliście.
Prawniczka ma kompetencje prawne, ale wy wystraszyliście ludzi.
Wystraszyliśmy ich!
Zwyciężyliśmy i teraz możesz iść na bal jak każdy inny.
- Tak! - Co założysz?
Może smoking vintage i trampki.
Nie wiem. Czy to ważne?
„Czy to ważne?”
- Skarbie. - Serduszko moje.
Nie znamy się,
ale błagam cię, pozwól mi cię ubrać na bal.
- Dobrze? - OK.
Saks na nas czeka.
- Nie mamy. - Ale jest Kmart!
- Co takiego? - Kmart.
Dobrze.
Zobaczymy te zeszłosezonowe ciuszki i zrobimy rewię mody.
Możemy jechać jutro? Spotkajmy się u mnie.
Dowiem się, czy mam z kim iść na bal.
Jasne. Pojadę zobaczyć, co mają.
Podwieziesz mnie swoim pick-upem?
Mam pick-upa, bo jestem lesbijką?
- A nie masz? - Cicho.
- Głodni? - Napiłabym się.
- Co tu macie? - Przy autostradzie jest fast food.
- Są tu bary dla gejów? - Uwielbiam fast foody.
Nie pójdę do baru dla gejów, bo mnie obskoczą.
Oczywiście.
- Miło widzieć Emmę uśmiechniętą. - Tak.
Było jej ciężko.
Tyle się domyśliłam.
Nawet przed sporem o bal.
Po coming oucie rodzice wyrzucili ją z domu.
- Naprawdę? - Tak. Miała 16 lat.
Było nieprzyjemnie.
W każdym razie…
dziękuję, że jej pomogliście,
a raczej próbowaliście.
- Tom? - Słucham?
Macie tu restaurację z talerzami i sztućcami?
Applebee’s obok centrum handlowego.
- Chcesz tam pójść? - Tak.
Chodźmy do tego Apples and Bees.
W porządku.
- Dziękuję. - Proszę.
Miło z twojej strony.
- Wiesz, co dziś jest? - Co?
Dziś zapraszają na bal!
Hej, Kaylee!
Takiego futbolistę kochają wszyscy
Nie tylko moi bliscy
Wiodłem życie idealne
Lecz nudne i banalne
Modliłem się o anioła Który temu podoła
Ty się pojawiłaś
Świat mój odmieniłaś
I miłością otuliłaś
Tyle radości przynosisz mi
Chodź ze mną na bal, Kaylee!
Tak, głupolu!
Shelby, twoja kolej.
W szkole byłem matołem
A dzięki tobie hiszpański pojąłem
Serce szybciej mi zabiło
Moja powabna syreno
Bez ciebie było no bueno
Ty się pojawiłaś
Świat mój odmieniłaś
I miłością otuliłaś
Tyle radości przynosisz mi
Chodź ze mną na bal, Shelby!
Naprawdę ci się udało.
Pójdziemy na bal dzięki tobie.
Ludzie oszaleli z miłości. Sześć dziewczyn ma już parę.
Ludzie zobaczą, jak tańczymy razem i się całujemy.
Będzie trudno cię nie pocałować.
O Boże. Co sobie pomyśli moja mama?
Będzie w miejscu publicznym, więc jej nie odbije.
Nie przejmujmy się nią. Tu chodzi o nas.
W końcu będziemy mogły być sobą.
Dość ukrywania się z uczuciami
Z tobą odwagi nie zabraknie mi
Bal maturalny w życiu
Zdarza się raz
Nie będziemy już w ukryciu
Czułym rąk uściskiem
Damy jasny znak
Że to coming outu czas
Obiecuję, że będzie tak
Cały rok oszczędzam i latem jeżdżę do Nowego Jorku.
Idę na tyle spektakli, na ile mogę.
Jeśli nie mam kasy, to się wkradam.
- Ale cicho sza. - Niegrzeczny!
Widziałem wiele twoich występów.
Pan Hawkins.
Pani Greene.
Dobry wieczór. Dee Dee Allen.
- Nie znamy się jeszcze. - Nie.
- Dee Dee Allen. - Wiemy.
Doskonale jest pani obeznana ze światem,
zwłaszcza społecznością na Broadwayu.
Ale nie zna pani nas, naszego miasteczka i wartości.
Nie. Lecz wstawiam się tu za dziewczyną,
której głos nie dociera do niektórych członków społeczności.
Niech pani lepiej się zajmie występami, a nie aktywizmem.
Smacznego.
Nie chcieliśmy pogorszyć sprawy.
Doceniam wasze starania.
Zapomnijmy o tym.
Dobrze.
Niech…
Pierwszy raz kogoś o to pytam.
Opowiedz mi o sobie.
- O sobie? - Tak.
Nie wiem co. Jestem dyrektorem z małej mieściny.
To frustrująca praca, ale przynajmniej ją mam.
Szczęściarz.
Jestem singlem.
Słucham?
Jestem singlem. Tak tylko mówię.
Naprawdę?
Jestem zaskoczona.
Dziwi mnie twoje zaskoczenie.
Pasjonują mnie dwie rzeczy:
broadwayowski musical i kierowanie liceum.
Raz wpisałem to na portalu randkowym. Pojawił się komunikat:
„Nigdy sobie nikogo nie znajdziesz”.
Przecież jesteś inteligentny i niesamowicie przystojny.
No cóż…
Dziękuję.
Patrzę na takich ludzi jak ty…
i myślę, że macie szczęście otaczać się podobnymi osobami.
Podobnymi?
Nie urodziłam się na Broadwayu.
Pochodzę z Zelienople w Pensylwanii.
W dzieciństwie klepałam biedę.
A to wszystko…
wymyśliłam.
Jestem dziewczyną z małej mieściny…
z wielkim marzeniem.
Jestem singielką. Tak tylko mówię.
Dobrze, rozwódką.
Czytałem o tym. Mężem był prezenter Eddie Sharpe?
Właśnie tak.
Szargał mi nerwy przez 15 lat.
Zapewne ciężko być Dee Dee Allen, gwiazdą Broadwayu.
To prawda.
Czasem myślę, czy tego nie rzucić.
Nie możesz.
Dlaczego nie?
Potrzebuję cię na scenie.
Mam życie całkiem szare
Piszę pisma, odpowiadam na nie
Krzywię się na widok byków Nabazgranych na ścianie
Planuję wydatki oświaty i budżety
Biurokrację muszę przeboleć
Kocham teatr
Bo wtedy mogę uciec
W ROLI GŁÓWNEJ DEE DEE ALLEN
Teatr pozwala ci się oderwać?
Tylko na chwilę. Ucieczka przynosi ukojenie.
Liczymy na was
Że nas oderwiecie
Od przygnębiającej pracy
I upokarzającej płacy
Gdy ciężar życia zaboli
I nadzieje zgasną złudne
Na skrzydłach swych zabieracie nas W miejsca przecudne
Liczymy na was
W chwilach dobrych i złych
Codzienne smutki podbarwiacie Pięknem światów swych
Kurtyna idzie w górę
I co rusz dusza pojmuje
Że u progu domu swego staje
Tak, u progu domu staje
Potrzebujemy schronienia
Przed losu udręką
Schronienia, w którym smutki Weseli się piosenką
A szkiełko i oko
Nie mówią nam niczego
Gdzie ludzie suną w tańcu spleceni
I nikt nie zastanawia się dlaczego
Pięknie to ująłeś.
Liczymy na was
Choć to dziwnie brzmi
Gdy nieoczekiwanie los
Zamyka nam przed nosem drzwi
Nie schodź ze sceny
Jeśli zwątpisz w grania sens
I przypomnij sobie słowa te
Możesz liczyć
Na mnie
- Ładne zdjęcie. - Paskudne.
Spójrz na tło. Po co te chmury? Czy my lecimy?
Jest urocze.
Potrzebowała dowodu na to, że wciąż jest częścią rodziny.
Nie ma to jak sztampowy portret rodzinny.
- Jest tu alkohol? - Oczywiście.
To miała być lemoniada.
Lemoniada z Indiany.
Uwielbiam cię. Jesteś fajną babcią, której nie miałem.
Powiedz mi coś. Co się przytrafiło Emmie?
Serce się kraje, kiedy twoja własna córka odrzuca swoje dziecko.
Przykro mi.
Emma zrobiła coming out, a oni jej nie zaakceptowali.
Za złych rodziców i ich załamaną progeniturę.
Chociaż Emma ma się dobrze. Jest silna.
Nie mówiłem o niej.
Ciebie też wyrzucili?
Wyprowadziłem się, zanim do tego doszło.
To moja jedyna ładna sukienka.
Możesz to założyć na bal lub zatrzymać,
aż zrobią remake Domku na prerii.
Dobra, lubię go.
Pozwól mi ubrać cię na bal.
Sama nie wiem. To jakiś obłęd. Co założyłeś na swój bal?
Miałem założyć srebrny smoking
z turkusowymi akcesoriami. Konkretna stylówka.
Czekałem na zewnątrz na swoją sympatię.
Gdy zobaczyłem go z dziewczyną, zamarłem.
Nie mogłem tam wejść.
Nie miałem tyle odwagi co ty.
Tu nie chodzi o mnie.
Tylko o ciebie.
Ubawisz się jak nigdy w życiu.
Co założy twoja dziewczyna?
Nie wiem.
Nigdy u niej nie byłam.
Jej mama o nas nie wie.
Ile jesteście razem?
- Półtora roku. - Skarbie.
Dziś zrobi coming out, i jeszcze jaki. Taki jest plan.
Jestem przerażona.
Chodź tu.
Pamiętaj, że jesteś odważna.
To wszystko jest twoją zasługą.
Wiesz, kogo zobaczą, gdy wejdziesz na salę?
Najodważniejszą osobę na świecie.
Strasznie to trudne. Czy każda dziewczyna tak ma?
Tak. W całym miasteczku
dziewczyny nakładają samoopalacz i wybielają zęby,
aby oszołomić na balu. Ale marnują swój czas,
bo brak im twojego blasku.
Ufam ci całkowicie i trochę mnie to przeraża.
Możemy już iść na zakupy?
- Możemy? - Kupujcie do oporu!
- Chodźmy. - Dobra!
Ale przebierz się z tego paskudztwa.
Widzę, jak się trwożysz
Lecz wujek Barry ci pomoże
Przemienię brzydkie kaczątko w łabędzia
Potrzebna metamorfoza zamiast zaklęcia
Swoimi kosmetykami makijaż ci zrobię
Pożyczę majtki modelujące Które mam na sobie
Raczej spasuję.
Niech świat będzie twoim wybiegiem
Idź przez niego z radosnym podrygiem
Baw się włosami, zrób bajer Jak drag queen lub Cher
Nie obraź się, słoneczko
Ale brakuje ci charakteru ździebko
Pokażmy całej szkole Że dzisiejszy wieczór będzie twój
Oto sprawy sedno
Życie ma się jedno
Narób szumu właśnie Nim wszystko zgaśnie
Idź na całość lub potem żałuj
Ruszaj więc na podbój
Powiedzmy sobie jasno Dzisiejszy wieczór będzie twój
Pasuje!
Ty masz nosić ubranie, a nie ono ciebie.
Jak to zrobić?
Pani Glickman już ci pokaże.
Może cię to zażenuje
Ale Barry też flirtuje
Mrugnij oczkiem Uśmiechnij się zalotnie
Twój trick pojęłam w mig
Jesteśmy jak Elfaba i Galinda
Metamorfozy nadszedł czas Niech szaleństwo poniesie nas
Idziemy!
Oto sprawy sedno
Życie ma się jedno
Narób szumu właśnie Nim wszystko zgaśnie
Idź na całość lub potem żałuj
Ruszam więc na podbój!
Właśnie tak!
Powiedzmy sobie jasno Dzisiejszy wieczór będzie twój
Że co?
Będzie mój!
Nie wierzę, że to już.
Wiem. Niemal wszystko zepsuła.
Dostanie za swoje.
- Wyglądasz bosko. - Ty też.
Zabrzmi to zuchwale
Ale chłopcy są już w szale
Gdy strzelam pozy takie
Jedno mi przyznacie
Wyglądam jak seksbomba
Pokażmy światu, że dzisiejszy wieczór
Będzie nasz
Oto sprawy sedno
Życie ma się jedno
Stwierdzę oczywisty fakt
Idź na całość lub potem żałuj
Ruszamy więc na podbój
Powiedzmy sobie jasno Dzisiejszy wieczór będzie nasz
Alysso, wyglądasz przepięknie.
Powinnaś zawsze tak upinać włosy.
- Mamo. - Tak?
Porozmawiajmy o dzisiejszym wieczorze.
Nie psujmy tego, dobrze?
Ciężko pracowałam na ten bal i też chcę się nim cieszyć.
Pójdziesz na wspaniały bal jak normalna dziewczyna.
- Dopilnuję tego. - Co chcesz powiedzieć?
Nie lubię, gdy ktoś mi miesza
Lub komitet rodzicielski ośmiesza
Może taka już jestem
Rozwiązuję problemy jednym gestem
Wszyscy są zadowoleni w każdym calu
Nie przegapię tego balu
Alysso
Jesteś moją gwiazdą
Leć bawić się z resztą
Oto sprawy sedno
Życie ma się jedno
Stwierdzę oczywisty fakt
Idź na całość lub potem żałuj
Ruszamy więc na podbój
Powiedzmy sobie jasno Dzisiejszy wieczór będzie
Powiedzmy sobie jasno
Dzisiejszy wieczór będzie
Zaczekaj. Otworzę drzwi.
- Gotowi? - Nie możemy się doczekać.
- Potrzymaj. Zrobię zdjęcie. - Wychodzimy.
- Boże! - Cudownie!
Świetnie wyglądasz!
Nie zbyt dziewczęco?
Nie. Dokładnie tyle, ile trzeba.
- Dobra robota. - Prawda?
Gdzie twoja para?
Spotkamy się na sali. Nadal czuje się niepewnie.
Tu się żegnamy.
Zrobiliśmy swoje.
Zabaw się, jak nigdy dotąd.
Wejdziesz ze mną? Nieco się denerwuję.
Oczywiście. Trzymaj się.
- Gotowa? - Tak.
- Torebka do tej ręki. - Sorki!
Chodźcie.
- Kto chce ponczu? - Tylko alkoholowego.
Odchodzą. Jest urocza ciężarówka.
- Udało się! - Wchodź.
- Co się dzieje? - Właśnie próbuję zrozumieć.
- Co jest? - Gdzie są wszyscy?
Coś tu nie gra. Parking jest całkiem pusty.
Boże. Co to za motyw? Cela skazańca?
Panie Hawkins, gdzie są wszyscy? Nic nie rozumiem.
Co się dzieje? Czemu nie jesteśmy w szkole?
W ostatniej chwili coś wypadło i musieliśmy zmienić miejsce.
Mamo, co się dzieje?
Sąd nakazał organizację balu dla wszystkich.
Nie martw się, jest dobrze. Zrobiliśmy, co musieliśmy.
Pojawił się opór.
Bez mojej wiedzy rodzice zorganizowali dwa bale.
Jeden w lokalu Elks Lodge na mieście.
I ten tylko dla ciebie.
- Zorganizowaliśmy bal dla niej. - Co takiego?
Chwila. Niemożliwe.
Dostałam SMS-y od innych. Wszyscy mówili, że bal jest tu.
Okłamywali cię. To była część planu.
- Okłamałaś mnie. - Kto tu kłamie?
Wiemy o tobie i Emmie i robimy ci przysługę.
Nie.
- Boże, co za okrucieństwo. - Popłaczę się.
Skarbie, spójrz na mnie.
- Chcę jechać do domu. - Wiem.
- To niemożliwe. - Masz nas, a ta sytuacja jest okropna.
- Nie. - Skarbie.
Oto sprawy sedno
Życie ma się jedno
Ludzie potrzebują kozła ofiarnego
Poszliśmy na całość I nic nie wyszło z tego
Mogłam się domyślić
Od samego początku ten wieczór
Był
Ich
- Alyssa? - Przysięgam, nie wiedziałam.
Jakim cudem? Byłaś w komitecie organizacyjnym.
To sprawka Shelby i Kaylee.
Domyśliły się, że jesteśmy razem. Nic mi nie powiedziały,
- żebym ci nie powtórzyła. - Przyjedź do mnie.
Nie mogę.
Moja mama tu jest.
Zostaw ją. Powiedz, że jesteś lesbijką!
Powiedz, że się kochamy. Przecież taki był plan.
Naprawdę mi przykro.
Baw się dobrze na balu dla normików.
Chwila, Emmo.
Emma!
Zrobimy tak: pojedziemy na tamten bal.
Nie powstrzymają nas. Wmaszerujemy na salę…
Nie! Wystarczy tego.
To najgorszy wieczór w moim życiu,
nie pomagajcie mi już.
Emma!
Kompletna klęska.
I problem wizerunkowy.
Nie, Sheldon. Problem wizerunkowy mieliśmy już w Nowym Jorku.
Tą akcją mieliśmy go rozwiązać.
Ta sytuacja…
jest przygnębiająca.
Przyjechaliście tu dla rozgłosu?
Przeczytam państwu oświadczenie.
„Wydarzenie to nie było rezultatem misternego planu,
który miał upokorzyć uczennicę, jak sugerują media.
Komitet rodzicielski Liceum im. Jamesa Madisona
obawiał się o bezpieczeństwo Emmy
na balu maturalnym z innymi uczniami.
Gorzka prawda jest taka,
że jej decyzje życiowe rażą część społeczności”.
Nie mieści mi się to w głowie. Boże, to jakiś koszmar.
Chcę być optymistką jak Nellie, którą grałam w Południowym Pacyfiku.
Graliśmy to do kotleta.
Ta sytuacja jest naprawdę paskudna.
Dzięki, że posiedziałaś ze mną parę dni.
Jesteś dobrą przyjaciółką.
- Naprawdę? - Tak. Zaskoczona?
Nie, po prostu…
Jestem chórzystką.
Mnie nikt nie dziękuje. Jestem niewidzialna.
Całe życie staram się, aby nie wypaść z gry
i pić rozważnie.
To bardzo miłe. Dzięki, mała.
Uporasz się z tym. Na pewno.
Myślałam, że dzień, w którym rodzice odrzucili mnie i przestali kochać,
był najgorszy w moim życiu.
Ale teraz…
jest mi gorzej.
- Skarbie… - Nigdy nie czułam się tak osamotniona.
Nie jesteś sama.
Masz mnie.
Na dobre i na złe. I masz przyjaciół.
Gdzie oni są?
- To tutaj. - Tak.
- Nie. - Dobrze.
- Możemy wejść? - Tak.
- Mamy Häagen-Dazs. - Takie wyszukane lody.
Wiem, co to jest. Daj mi je.
Powiedziałaś, że nie chcesz naszej pomocy.
Ale nie możemy puścić tego płazem. Musimy kontratakować.
Wiem, że jesteście wściekli,
ale przyznajmy, że pogorszyliśmy sprawę.
Lepiej zdezynfekujmy nasze rzeczy i wracajmy do domu.
- Nie ma mowy. - Nie!
Zostaniemy i wszystko odkręcimy.
- Trzeba przejąć prasę. - Tylko jak?
Emmo, musisz przemówić publicznie.
Dzięki temu pójdzie na bal?
Nie chodzi już o bal, tylko o dobro i zło.
Potrzeba widowni w głównym czasie antenowym.
Dużą widownię załatwi ci nasz as w rękawie.
- Starczy telefon do Sharpe’a. - Nie.
- Dee Dee! - Ma rację.
Za przysługę będzie chciał coś w zamian,
czyli dom w Hamptons, o który walczy od lat.
Dobra. Sheldonie, musisz ją dać na wizję.
- OK. - Świetnie.
Wcale nie.
Nie ma mowy, żebym przed kamerami
opowiedziała swoją historię milionom osób.
- Widzisz? - Proszę, idźcie już.
- Jeśli nic nie zrobisz… - Barry, idź już.
- Dobrze, rozumiem. - Idź.
Zajmę się tym. Wiem, co robię.
Dajcie mi działać.
Jak wyplenić nietolerancję z tej społeczności i narodu?
Czemu tu jesteś? Co z Godspell?
Odwołano występy w Indianapolis i w zatoce Guantánamo.
Poszukam młodzieży do rapowania, ale w niemuzycznym stylu.
Chodźmy po więcej.
I dwie łyżeczki.
Chodź.
Muszę się powstrzymać.
Zanim zrobisz mi wykład lub skopiesz tymi długaśnymi nogami,
chcę ci powiedzieć, że wiem, że należy coś zrobić.
Ale nie mogę.
Musisz.
Musisz to zrobić dla każdego,
kto czeka za kulisami życia na swój wielki moment.
Za bardzo się boję.
Coś ci opowiem.
Był rok 1975.
Prapremiera spektaklu Chicago.
Ciężka grypa dopadła całą obsadę.
Rolę Roxie Hart ma zagrać trzecia dublerka,
która boi się tak jak ty.
Fosse nie pobłaża jej i poddaje ją ciężkim próbom.
Dziewczyna jest przerażona.
A co najgorsze, tańczy jak robot.
Foss mówi do niej: „Skup się.
Znasz kroki.
Umiesz śpiewać.
Ale co z twoją ikrą?”.
Choć nigdy wcześniej nie słyszała tego słowa,
od razu wiedziała, co oznacza.
Wyszła na scenę, stanęła w blasku reflektorów.
Dała tak fenomenalny występ,
że cała widownia piała z zachwytu na stojąco!
Tą dziewczyną byłaś ty!
Co?
Myślisz, że ile mam lat?
Był 1975 rok! Nie.
Każda aktorka grająca u Fosse’ego zna tę historię.
Chodzi o to, by znaleźć w sobie światło.
Gdy przed wyzwaniem stoisz I przeraźliwie się boisz
Poszukaj w sobie ikry
Gdy odwaga odpłynie jak bystra woda Co ci śmiałości doda?
Poszukaj w sobie ikry
To klasa i pewność siebie
Niektórym wydaje się głupotą
Gdy coś cię niemiło zaskoczy
Dzięki ikrze ujrzysz Że strach ma wielkie oczy
Gdy ktoś cię deprymuje I na porażkę spisuje
Poszukaj w sobie ikry
Lasce, która ikrę ma Wszystko udaje się na sto dwa
Pozbądź się obaw, stąpaj jak paw
Daj show, jakiego w tym grajdole nie było
Zamiast się poddawać
Poszukaj w sobie ikry
Nie dam rady.
Na myśl o tym, że mam stanąć przed tłumem ludzi,
trzęsą mi się ręce.
Gdy trzęsą ci się ręce
Udaj, że to taneczny gest
- Jest lepiej? - Nie.
Spróbuj tego.
Dziwne.
Nie rozumiesz, czym jest ikra.
Nie chodzi o ruchy.
Ikra jest w tobie.
Wykonujesz ruch z ikrą.
Zamknij oczy.
Myśl o pani Greene.
O tym udawanym balu.
Pomyśl teraz, że możesz coś z tym zrobić.
Widzę w tobie ikrę!
Powtarzaj moje ruchy!
Bierz przykład ze śmiałków i dominatorów
Jeśli rozerwą cię na strzępy
Pomyśl, co Bob Fosse by zrobił?
Kazałby zmienić kierunek objęty
Zmiana!
Gdy ktoś cię deprymuje I na porażkę spisuje
Poszukaj w sobie ikry
Lasce, która ikrę ma Wszystko udaje się na sto dwa
Pozbądź się obaw
I stąpaj jak paw
Daj show, jakiego w tym grajdole nie było
Zamiast się poddawać
Poszukaj w sobie ikry
Odnalazłaś w sobie ikrę, więc pora pokazać ją światu!
- Wiesz już jak? - Tak!
Jesteś kobietą mojego życia.
A ty mężczyzną mojego.
Możliwe, że właśnie po raz ostatni…
Nie powinniśmy tu być.
Piątki z komedią romantyczną to święty czas.
Trzeba pomóc Emmie.
- Musi iść na wizję. - Sheldon nad tym pracuje.
- Jak to w ogóle działa? - Na podczerwień.
- Zmniejsza stany zapalne. - Dobrze.
Jak będziesz trzymać za długo, to zerwie ci twarz.
Co?
Gdy ogarnia mnie smutek bezbrzeżny
I męczy świat bezduszny…
Widziałam ten film z Eddie’em.
- Na pierwszej randce. - Serio?
Tak.
Potem zaprosił mnie na kolację.
A raczej ja jego.
On nie miał pieniędzy.
Zaczynał pracę jako komik i nie miał jeszcze wielkiego show.
Przez 15 lat się nie dorobił.
Więc ja płaciłam.
- To był błąd. - Nie gadaj. Wciąż płacę.
Mogę coś powiedzieć?
Coś miłego czy irytującego?
Wciąż o nim myślisz.
Nie mów tak. Uwierz mi.
Już nic do niego nie czuję.
Jestem zła na siebie.
Czemu potrzebowałam aż tyle czasu,
żeby go przejrzeć?
Wierzyłam mu za każdym razem.
„Przyrzekam, że to nic.
Ona nic nie znaczy. Już po wszystkim”.
W końcu do mnie dotarło, że mnie nie kochał.
Nie kochał.
On mnie nawet nie lubił.
Ale lubił pieniądze.
Dlatego uwolniłam się.
Uwolniłam…
i oddałam mu połowę majątku.
Teraz śpiewamy do ciężarówek.
On ma hitowy show w telewizji.
A ja wciąż na niego płacę.
Oto Eddie Sharpe!
Witajcie! Jaką mamy mądrość na dziś?
Nigdy nie podpisujcie intercyzy!
Wiesz, co jest najgorsze?
Podłamałam się.
Bo wziął moje delikatne serduszko
i po prostu je zmiażdżył.
- Co? - Plan jest taki.
Założysz coś zachwycającego, może żółtą pelerynę
i te urocze botki.
Następnie wparujesz
do gabinetu dyrektora jak niegrzeczna dziewczynka.
Do Toma? Jest fanem. Znajomym.
Dobrze, ale…
podobasz się mu.
Jest fanem. Znajomym.
Sama nie wiem. Już nic nie wiem.
Przestań chrzanić. Zrobiłbym wszystko,
aby ktoś tak patrzył na mnie, jak on na ciebie.
Przestań.
Tylko mieszasz mi w sercu.
Twoje delikatne serduszko nadal bije?
Sądzisz, że mu się podobam?
Boże, tak!
Barry!
- Kocham cię! - A ja ciebie!
Jesteś absolutnie fantastyczny.
Dobra.
Twój mistrzowski wybór.
- A botki? - Jeszcze urocze botki.
To jest to.
Wygląda dobrze.
A teraz…
twoja kolej.
Myślę o tobie już od przyjazdu.
Czułem, że przerzucimy się na mnie.
Pora namieszać w twoim homoseksualnym serduszku.
Serio? W porządku.
Mierzę tylko w dziesiątki, choć sam jestem szóstką.
Twoi rodzice… Pochodzisz z Ohio, prawda?
I co?
Jesteśmy w Indianie.
- Ohio sąsiaduje z Indianą. - Wiem, do czego zmierzasz.
Twoi rodzice wciąż żyją
i nigdy nie będziesz bliżej nich niż teraz.
- Powinieneś do nich zadzwonić. - Nie.
Wyrzucili mnie.
Na pewno?
Wyznałem, że jestem gejem,
a oni chcieli mnie posłać na terapię konwersyjną.
Daj się poznać rodzicom, zanim będzie za późno.
W przeciwnym razie
będziesz żałować.
To oni powinni żałować.
Byłem dzieckiem.
Dzieckiem!
Miałem 16 lat.
Byłem przerażonym szesnastolatkiem.
Przerażonym!
Potrzebowałem tylko jednego, a oni mi tego nie dali. Więc przestań.
Następujący uczniowie są proszeni o pozostanie po lekcjach.
Harlan Doolittle.
Cześć.
Olivia Blanc, Frances Doolittle. Dziękuję.
Każdy wziął kęsa.
- Co przeskrobaliście? - Dużego kęsa.
Byłbym wdzięczny. Do widzenia.
Nie przeszkadzam?
Właśnie dowiadywałem się,
czy kostki do toalety są trujące.
W czym mogę pomóc?
Cały dzień włóczyłam się po mieście.
Podziwiałam jedyny zabytek.
Powiem wprost, że moglibyśmy pójść na kolację.
Chętnie posłucham znów komplementów.
Nie mam na to ochoty.
Przepraszam, ale mam sporo pracy.
Co się dzieje? Dlaczego wszyscy się na mnie złoszczą?
Ja dlatego, że jesteś oportunistką.
Przyjechałaś tu dla reklamy. Jesteś okropna.
Nikt nie będzie mówić do mnie tym tonem!
Okrutnie mnie rozczarowałaś swoją osobą.
Myślałem, że jesteś jak Dolores.
Kim, do licha, jest Dolores?
Postać z Pochłonąć księżyc.
Była radosna. Pełna odwagi i nadziei.
- To bohaterka fikcyjna. - W którą tchnęłaś życie.
Śpiewasz w „Pani pracuje nad sobą”,
że nie jesteś ideałem, ale możesz się poprawić.
Dlatego Troy nie odsunął cię od cyrku.
Było w tym tyle pokory i godności.
- Myślałem, że taka jesteś. - Nie jestem.
Nie jestem Dolores.
Jestem tylko świetną aktorką.
A ty jesteś nauczycielem z pipidówki,
który nie odróżnia fikcji od rzeczywistości.
- Koniec już? - Koniec!
Pani pracuje nad sobą
Więc nie trać nadziei
Czy jest idealna?
Na to szansa nierealna
Znam te sztuczki.
Trzeba ją doedukować
Pazurki przytemperować
Lecz można do ideału doszlifować
Dlatego błagam
Nie skreślaj jej jeszcze
Próbujesz poruszyć serce fana. To się nie uda.
Pani pracuje nad sobą Aż rozpiera ją duma
Wysokie wymagania i uwagi
Z godnością trawi
Problemów już nie chce Więc odgoń czym prędzej
Te myśli złowieszcze
Dlatego błagam
Nie skreślaj jej jeszcze
Dee Dee, mieszasz mi w głowie.
Spełniasz fantazję, której teraz nie chcę.
Zdaje się niektórym Że nie okiełznam tej kapryśnej natury
Też jesteś przekonany Że jestem nieokrzesana
Przyrzekam szczerze
Pozbędę się swoich słabości
I w mig opuszczą cię Nieufność i wątpliwości
Pani pracuje nad sobą, musisz uwierzyć
Pani ma ukryte zalety Z pewnością je dostrzeżesz
Powiem z przekąsem Okładka nie świadczy o książce
Przestań.
Obyś nie poczuł smaku goryczy
Dlatego błagam
Dotrzymaj obietnicy
Nie skreślaj jej
Jeszcze
Przekonałaś mnie.
Widzicie?
Nie jestem beznadziejnym przypadkiem.
Zrobiłam to bezinteresownie.
Ludzie zapłaciliby krocie za taki występ.
Chłopcy, możecie już iść.
Bezpłatne przeprosiny nie świadczą o bezinteresowności.
Co, do licha?
Aby przekuć wrogość ludzi w sympatię, trzeba być dobrą osobą.
Trzeba przedkładać interesy innych nad swoje.
Nie rozumiesz. Jestem gwiazdą.
Od dekad wszystko kręci się wokół mnie.
Takie są gwiazdy. Trzeba mnie przeprogramować.
Muszę się oduczyć zadzierania nosa.
Tak.
Ktoś musi mi pomóc. Potrzebuję…
nauczyciela.
Proszę.
Pójdźmy gdzieś porozmawiać o tym, jak można być dobrą osobą.
Do Apples and Bees?
Cześć.
- Dzięki, że przyszłaś. Już się bałam. - Czego chcesz?
- Przykro mi, że tak się stało. - Wiedziałaś o tym?
- Emma! Znasz mnie. - Czyżby?
Co to ma być?
Jesteśmy razem?
- Dobrze wiesz. - Nie wiem.
Wiesz, co czułam, stojąc w sukience samotnie na sali,
wiedząc, że inni celowo mnie skrzywdzili?
- To musiało być straszne. - Było.
Najgorsze było to…
że nie przyszłaś, choć wiedziałaś o tym, co się stało.
Nie trzymałaś mnie za rękę ani nie zabrałaś stamtąd.
- Nie mogłam. - Dlaczego?
Wiesz, jaką mam matkę.
Ma świra na punkcie kontroli.
Fryzura bliska ideału
Szóstki od góry do dołu
Kółko dyskusyjne obowiązkowo W domu nie liczy się moje słowo
Obóz kościelny latem By grzeszny uciszyć głos
Zasadom nie ma końca Taki już mój los
Nagrody i medale Za pierwsze miejsce albo wcale
W każdym konkursie Trzeba wypaść doskonale
Mama poświęciła wiele Bym wyrosła na kogoś
Więc nie mogę poddać się Taki już mój los
Marzy mi się świat W którym żyjesz tak, jak chcesz
Gdzie krytyka innych Spływa po tobie jak po kaczce
W tym świecie wymarzonym
Gdy ktoś odwagi nabierze Nikt mu tego nie odbierze
Tego pragnę szczerze
Uczucia trzeba skrywać Na wagę oko mieć
Cheerleading cię nie porywa? Naucz się uśmiechać i milczeć
Stwórz na pozór idealny świat Nim ukończysz 18 lat
Sama dźwigam ciężar moich trosk Taki już mój los
Mam coraz lepszą być Swoje wady w cieniu kryć
Bo córka idealna sprawi Że ojciec się w domu zjawi
Nie jestem sobą
Jej oczekiwań nie spełniam też Wyciszyłam swój wewnętrzny głos
Moje życie iluzją jest Taki już mój los
Opowiem publicznie swoją historię.
- Zrobisz to ze mną? - Chciałabym.
Chęci to za mało.
Wierzę, że czujesz coś do mnie.
Ale dłużej tak nie mogę.
- Za bardzo cierpię. - Zrywasz ze mną?
Chyba tak.
Pa.
Nie jestem sobą
Jej oczekiwań nie spełniam też Wyciszyłam swój wewnętrzny głos
Mówili w CNN, że Edgewater zalała fala dyskryminacji.
Idzie koleś z Gadaj zdrów.
Spaceruję tak sobie i napawam się urokiem Ameryki.
Co nas to?
Czuję, że toczymy ideologiczny spór,
który zakończyłby się, gdybyśmy się poznali.
Ja zacznę.
Nazywam się Trent, jestem aktorem.
Szkoliłem swój warsztat w elitarnej szkole Juilliarda.
Na pewno słyszeliście o niej na kółku teatralnym.
- Nie mamy takiego. - To wyjaśnia wasz brak empatii.
Ty zacznij.
- Ja? - Czemu jesteś homofobką?
- Jestem dobrą osobą, prawda, Shelby? - Jak my wszyscy.
- Chodzimy do kościoła. - Właśnie.
Na pewno na co dzień łamiecie wiele reguł z kart Biblii.
To co innego.
Czyżby?
Nie można wierzyć wybiórczo, w co nam się podoba.
Nie jesteśmy tacy.
Nie? A co to jest?
Kaylee ma małą dziarę
Za to dostałabyś karę
Czy wiesz, co ciebie czeka?
Co?
Męka w czeluściach piekła
Shelby, jesteś taka urocza
Jeśliby się okazało
Że nieczyste jest twe ciało
Za igraszki by ukamienowano Ciebie i rodzinę całą
Co?
Głosu rozsądku posłuchajmy
Jeśli wpadniemy w wątpliwość niemałą
Słowa Jezusa przywołajmy
Serio?
Jedno przezwycięża wszystko
Miłuj bliźniego swego
Miłość zwycięża wszystko
Miłuj bliźniego swego
Miłość zwycięża wszystko
- Masz trochę racji. - Co ty gadasz?
Nie szkoda wam Emmy ani trochę?
- Kolegowałyście się. - Zanim stała się lesbijką.
Może zawsze nią była.
Właśnie, bo Bóg ją taką stworzył.
- Daj spokój. - Bzdury.
- Artyści z Godspell. - Co słychać, Trent?
- Poprzecie mnie. - W czym?
Próbuje nam namieszać w głowach. Mój ojczym mówi…
Ojczym? Twoi rodzice się rozwiedli?
Co z tego?
To bardzo niedobrze.
Bez zbytniego upraszczania
Pismo Święte jest takiego zdania
Rozwodników zsyła na śmierć bez gadania
Mama ma jakieś plany na jutro?
Nie można sobie debatować
Których zasad nie trzeba respektować
Nie próbuj się masturbować
Za tę zbrodnię Pismo Święte łaja I każe obcinać…
Ręce
Głosu rozsądku posłuchajmy
Jeśli wpadniemy w wątpliwość niemałą
Słowa Jezusa przywołajmy
Jedno przezwycięża wszystko
Miłuj bliźniego swego
Miłość zwycięża wszystko
Miłuj bliźniego swego
Miłość zwycięża wszystko
Miłuj bliźniego swego
Tak!
Miłość zwycięża wszystko
Miłuj bliźniego swego
Miłość zwycięża wszystko!
Miłuj bliźniego swego
Miłość zwycięża wszystko
Miłuj bliźniego swego
Miłość zwycięża wszystko
Jego głos jest już blisko
Czas przemyśleć sytuację Nienawiść zamienić na tolerancję
Miłość zwycięża wszystko
Miłuj bliźniego swego
Jezu, przejmij mego życia stery Duchu Święty, dodaj mi zachęty
Jaki jest wasz zamiar szczery?
- Miłuj bliźniego swego - Tak!
Miłuj bliźniego swego
Miłość zwycięża
Wszystko!
Miłość zwycięża wszystko!
Proszę.
Cześć wam.
Spoko. Wie o naszym planie.
Popieram go, jeśli Emmie to pasuje.
Ma pecha, bo nie mamy nic.
Jeszcze nic nie przesądzone. Dee Dee, mów.
Załatwiłam jej występ w telewizji
u Eddie’ego Sharpe’a.
Wystąpi jutro o 20.00.
Nie mów, że za dom w Hamptons.
Tak.
Cześć, mówi Dee Dee, twoja poturbowana przez życie była żona.
Dzwonię w zupełnie innej sprawie.
Zrobiłam tak.
Przedłożyłam jej interes nad swój.
Nie oczekuję niczego w zamian.
Nie mam ukrytych zamiarów, jak jedynie jej ulżyć.
Jaki niesamowicie szczodry czyn!
Wiem.
Chwila. Jak duża będzie widownia?
Na co dzień Eddie Sharpe gromadzi 16 milionów widzów!
- Uratowałaś sytuację! - Tak.
Uwielbiam dawać coś z siebie.
- To mój nowy konik. - Brawo.
- Emma! - Cześć.
Nie uwierzysz w to.
Dee Dee załatwiła ci występ u Eddie’ego Sharpe’a jutro o 20.00
przed 16 milionami widzów!
Niesamowite. Dziękuję.
Cieszę się, że mogę pomóc.
Zabiorę głos.
Dziękuję wam, bo bez waszej miłości i wsparcia
nie nabrałabym do tego odwagi.
Chcę wam także powiedzieć…
że zrobię to po swojemu.
Nie wystąpię w telewizji.
- Jesteś mi winna dom! - Boże.
- Wisisz mi dom! - Uciekaj!
- Przepraszam. - W nogi!
Jest mi winna dom!
Potrzebuję mojego domu!
Jest bardzo porywcza.
Będzie tak.
Najpierw zrobię swoje. A potem zorganizujemy
wyczesany bal w Edgewater dla wszystkich,
bez względu na to, kogo kochają.
Tak będzie.
Byłoby cudownie.
Gdy tak się stanie, chciałabym, żebyś poszedł ze mną.
Chwila, a co z…
Zerwałyśmy ze sobą.
Zgódź się.
Chcę pójść tylko z tobą.
Boże. Zaraz się rozpłaczę.
Oczywiście, że się zgadzam.
Pójdziemy na bal maturalny.
Boże.
Nie wierzę.
Czuję dziwny dreszcz
Może to dlatego
Że to jednak nie pryszcz
A coś ważnego
Czuję się tak Jakbym w wehikuł czasu wsiadł
Nie zgadniecie Znów mam 17 lat
Polejcie szampana, zarzucę elegancki szal
Po 21 latach w końcu pójdę na bal
Nie sądziłem Że będzie mi to pisane
Dziś mam z kim iść I marzenie może się ziścić
Rozsądna osoba spokój zachowa
Mój rozsądek odpłynął w dal
Barry idzie na bal!
Na bal!
Gdybym mógł, powiedziałbym sobie
Że nie warto smutków czipsami zagryzać
Czas leczy rany
Wszystko da się załatać
Chociaż jestem bykiem starym
Będę wywijać na parkiecie całym
Barry idzie
Na bal marzeń
Idę na bal.
Nigdy w showbizie Taki dreszcz nie zdarzył mi się
Idę z nastoletnią lesbijką Ale to nic
Choć lat nie nadgonię Może do mamy zadzwonię
Powiem, że długo po czasie Barry w końcu doczekał się
Jak ci nie pasuje, to nara
Bo Barry
Właśnie Barry
No, dalej.
Patrz, mamo, jaki szał
Barry idzie
Na bal
MAMA
Witaj, internecie.
Nazywam się Emma Nolan. Mam 17 lat i jestem lesbijką.
Może słyszeliście o udawanym balu w Indianie.
Urządzono go dla mnie.
To było okropne przeżycie.
Długo użalałam się nad sobą.
Dlatego napisałam piosenkę zadedykowaną każdej osobie
kochającej kogoś innego w sposób, którego świat nie rozumie.
Każdy ma swoją historię. Oto moja.
Niektóre serca pokorne Wpisują się w normę
Afiszują się z miłością swą
Próbowałam się zmienić By łatwiej było mi żyć
Wciąż czułam cierpki klęski smak
To musiał być znak
Że nie odmienię swego
Serca nieposłusznego
Ot tak
Gdy tylko cię zobaczyłam Poniosła mnie fala uczuć
O jakich wcześniej nie śniłam
Nasza miłość była skrywana W głębokim sekrecie
Nie wiem, jak bez ciebie Wytrzymać na tym świecie
Dlatego zagłuszyłam to uczucie
A z nim nieposłuszne
Serce me
Cześć, Emmo. Świetny filmik. Od czego by tu zacząć?
Rodzice zawsze wiedzieli.
Byłem samotny. Dopiero on nadał mojemu życiu sens.
Ona jest całym moim życiem.
Jest jedynym plusem.
Zawsze się ukrywamy.
Nie ty jedna.
Nie wiem jak ani kiedy
Dotarło do mnie jedno wtedy
Niech świat mówi swoje
Piękne serce mam i komuś je dam
NIEPOSŁUSZNE SERCE - ODSŁONY
Obawy precz Nie będę się bać
Ani się ukrywać
Jestem, kim jestem
Będę o siebie walczyć każdym tchem
Nikt na świecie całym
Nie będzie mówić mi
Jak żyć i dla kogo ma bić
JUŻ W SOBOTĘ! BAL DLA WSZYSTKICH
To nieposłuszne
Serce me
WSZYSCY SĄ MILE WIDZIANI
Serce me
Nikt na świecie całym
Nie będzie mówić mi
Jak żyć i dla kogo ma bić
To nieposłuszne
Serce me
To zbyt wiele. Moje serce tego nie wytrzyma.
Dlatego chciałem wam to pokazać. Rozpiera mnie duma.
- Kiedy będzie bal? - Nie mamy pieniędzy.
- Jak to? - Bal już był. Pamiętacie?
Może zdarzyć się cud. Jest czas.
Czas działać jak Mickey i Judy.
Pora zakasać rękawy
i samodzielnie zorganizować bal.
- Dostanie bal, na jaki zasługuje. - Chwila.
Jaki jest koszt organizacji balu maturalnego?
To nie szkolne wydarzenie, więc trzeba wynająć salę gimnastyczną.
- DJ-a. - Światła.
- Nagłośnienie. - To koszt tysięcy dolarów.
Właśnie.
Dobrze, proszę.
Płaćcie nią do limitu, który nastąpi lada moment.
Ogłosiłem bankructwo po wyprodukowaniu Notatek o skandalu.
Dobrze.
Nie mam już karty kredytowej, bo…
No wiadomo.
Wykorzystajcie mój portfel mobilny i gotówkę.
Są wasze.
- Dzięki, Angie. - Spoko.
Masz moją kartę kredytową od związku aktorów.
Trzymajcie kciuki i płaćcie nią.
To już coś na dobry początek.
Nadal nam sporo brakuje.
- Dee Dee? - Słucham?
Masz czarną kartę American Express.
To cacko nie ma limitu.
Proszę, nie. Oddałam już dom.
I dlatego to niewielki wydatek. Zgódź się.
Eleanor.
Franklin.
Dlaczego bycie dobrą osobą kosztuje tyle…
pieniędzy?
Brawo, Dee Dee.
- Tak! - Mamy fundusze!
Zróbmy tej dziewczynie konkretny bal!
Do dzieła!
Uczniowie będą chcieli zobaczyć nasz występ.
Dużo myślałam nad tym,
o czym rozmawialiśmy.
- Zadzwoniłam do twojej matki. - Słucham?
Znalazłam jej numer w twoim telefonie.
Znasz mój PIN?
Zgadłam, że to 9481, czyli urodziny Beyoncé.
I to za pierwszym razem.
- Dlaczego to zrobiłaś? - Barry…
- Wiedziałam, że sam byś tego nie zrobił. - Co powiedziała?
Niech sama ci powie.
Cześć, Barry.
Zostawię was samych. Będę w pokoju nauczycielskim.
Nie masz prawa.
Nie możesz pojawiać się znienacka. Nie ma mowy.
Przejechałam kawał drogi.
Możesz wracać do siebie w tej chwili.
Dzwoniłeś do mnie?
To ty dzwoniłeś i się rozłączyłeś?
Postąpiłam niewłaściwie, skarbie. Bardzo cię przepraszam.
Zaraz, zaraz.
Kiedy powiedziałeś nam, czym, a raczej kim jesteś,
byliśmy z ojcem przerażeni.
Nie rozumieliśmy tego.
Uważaliśmy, że cię zawiedliśmy,
że to nasza wina.
Teraz jest już dobrze?
Potrzebowałem matki, która by mnie wspierała
i kochała mimo wszystko.
Ty się bałaś? A co ze mną?
Wiem, że cię zawiodłam.
Będzie mi to ciążyć na sercu po kres moich dni.
Byłam w błędzie i przepraszam.
A tata? Jest tutaj?
Nie.
Jeszcze nie zrozumiał.
Przykro mi to mówić.
Barry.
Wybacz mi. Bardzo za tobą tęskniłam.
Ja za tobą też.
Naprawdę.
Też tęskniłem.
Gdy tylko cię zobaczyłam Poniosła mnie fala uczuć…
- Jeszcze ci się nie znudziło? - Widziało go osiem milionów osób.
Nie rozumiem.
To akt odwagi.
Ponoć będzie kolejny bal.
Ktoś za niego zapłacił.
Niby kto?
Jesteście tacy wspaniałomyślni.
Musieliśmy. W końcu podbiłaś internet.
To był jakiś obłęd. Filmik obejrzała masa osób.
Potem zadzwonili z Indiana Star i Washington Post.
Czołem.
Nie ma balu bez kwiatów.
Dam je na stół, choć wolałbym wszystkie wręczyć tobie.
- O Boże! - Czy ja śnię?
Nie znam lepszych osób w średnim wieku od was.
Posłuchaj…
Skarbie…
Musimy ci o czymś powiedzieć.
Powinnaś wiedzieć,
jaki był prawdziwy powód naszego przyjazdu.
Nie nasz placek budyniowy?
Cóż…
- Graliśmy w spektaklu. - Wspaniałe show.
Powiedzmy.
Krytycy nie zostawili na nas suchej nitki.
Przykleili nam etykietki narcyzów i to nas zabolało.
Zabolało, bo mieli rację.
Chcieliśmy się w coś zaangażować, żeby poprawić nasz wizerunek.
Żeby dobrze o nas pisali.
Na przykład zbudować dom w ramach wolontariatu.
Pojęliśmy, że nie umiemy stworzyć niczego.
Znalazłam cię na Twitterze.
To był głupi fart, ale tak miało być.
Przykro mi to mówić, ale…
coś jednak stworzycie.
Stworzycie bal.
Dosyć tego!
Kto wam pozwolił tu być?
- Ja. - Bez konsultacji z komitetem.
To nie szkolne wydarzenie, więc nie potrzeba zgody komitetu.
Wyjaśnię to panu dobitnie.
Nie podzielamy waszych poglądów.
Emmo, możemy pogadać?
Przepraszam za moje chamskie zachowanie.
Zasługujesz, żeby iść na bal jak każdy.
Co takiego? Sądziłam, że ty i reszta mnie nienawidzicie.
Bo tak było.
Płonął w nich żar nienawiści podsycany wielowiekową nietolerancją
i brakiem kółka teatralnego.
Ja też cię przepraszam.
Nieźle nam to wyjaśniłeś. Powinieneś być nauczycielem.
Nauczycielem teatru!
Zgódź się.
- Masz pracę! - Jestem nauczycielem!
- Tymczasowo. - Oczywiście.
Nie! Tego właśnie się obawiałam.
- Mamo! - Daj mi skończyć!
Nie. Przestań mówić i posłuchaj.
Homoseksualność to nie wybór.
Ludzie tacy po prostu są.
Nie wiesz, co mówisz.
Wiem.
Naprawdę wiem.
Wychowano cię inaczej, ale świat się zmienił.
Nie jest wspaniały, ale…
jest lepszy dzięki ludziom mającym odwagę być sobą.
Takim jak ona.
Nie chcę cię krzywdzić.
Ani nikogo innego.
Chcę tylko być sobą.
Zatem do dzieła.
- Kocham cię, Emmo Nolan! - O Boże.
Ja ciebie też.
Alysso, wysłuchaj mnie.
Jesteś młodziutka i masz pstro w głowie.
Nie wiesz, co…
Nie chcę, żebyś miała ciężkie życie.
Już jest mi ciężko.
- Kocham cię, mamo. - Nie.
Porozmawiamy o tym wieczorem, dobrze?
Dobrze.
Mamo…
Zaczniemy stroić salę?
Tak. Przystrójmy wszystko.
- Dobra. - Pomożesz mi.
Będzie tu pięknie.
Popatrz!
Jestem z ciebie dumna, że tego dokonałaś.
Oczom nie wierzę.
Jesteśmy za wcześnie.
Na to wygląda. Chcesz ponczu?
Pragnę zrobić tylko jedno.
Chcę zatańczyć z tobą
Zapomnieć o świecie całym I tańczyć z tobą
Niech ludzie swoje gadają
A gdy muzyka ucichnie
Już nas nie przekonają Że jesteśmy w błędzie
Potrzebuję tylko ciebie i siebie
I kilku nut
Chcę zatańczyć z tobą
Zapomnieć o świecie całym
I tańczyć z tobą
Chyba żartujecie?
Niesamowite.
Przybyli pierwsi goście.
- Tak. - Dziewczyny!
- Nie do wiary. - Pięknie wyglądacie!
Wyglądasz niesamowicie, serduszko!
- Jakim cudem nam się udało? - Nie wiem!
Zjadą się dzieciaki z całego stanu.
- Wpuścimy je za minutę. - Zróbmy to jak należy.
Nauczyłeś mnie tego
Że każdy lubi widowisko
Zastanawiam się dlatego
Jak dobrze zorganizować wszystko
Nikt nie będzie się znać
Więc gości trzeba powitać
Dlatego o jedno proszę
Zróbmy bal dla wszystkich
Pokażmy im życie słodsze
Nikogo nie będzie interesowało Kogo czyje serce pokochało
Do dzieła
Pokażmy wszystkim świat Jaki można zbudować
Jeśli spróbujemy, może to osiągniemy
Lecz do tego dnia Niech muzyka przygrywa
I do tańca nas porywa
Zatańcz ze mną
- O Boże! - Co takiego?
Dostałam ważny telefon!
Tina Louise ma półpaśca!
Mam wystąpić jako Roxie Hart!
Co odpowiedziałaś?
- Że nie jadę, bo mam bal. - Zuch dziewczyna!
Tylko żartowałam.
Zarwę noc i polecę jutro. Zaczynajmy balangę!
Francja elegancja
Jesteś objawieniem w turkusie
Muszę powiedzieć ci, skarbie
Królową balu wybraliśmy ciebie
Diadem na mych skroniach zabłyśnie Jak we śnie
Szykujcie się na widowisko
Zróbmy bal dla wszystkich
Pokażmy im życie słodsze
Nikogo nie będzie interesowało Kogo czyje serce pokochało
Do dzieła
Pokażmy wszystkim świat Jaki można zbudować
Jeśli spróbujemy, może to osiągniemy
Cześć, oto Mark.
Lecz do tego dnia Niech muzyka przygrywa
I do tańca nas porywa
No dobrze.
Dlaczego tu przyszłaś?
Mamy wiele do omówienia.
Ale jestem tutaj…
bo jest coś, co liczy się dla mnie najbardziej na świecie.
Ty.
Jesteś moją córką.
Kocham cię, od kiedy cię pierwszy raz zobaczyłam,
i to się nigdy nie zmieni.
Nigdy.
Dobrze.
- Idź! - Chodź ze mną.
Wolisz gardenie czy storczyki?
- Ale do czego? - Do sukienki.
Gardenie.
W porządku.
- Nie pozwól mi go zniszczyć. - Postaram się.
- Tak to jest nie ponieść klęski? - Chyba tak.
- Całkiem miło. - Tak!
Chyba śni mi się to wszystko
Epickie widowisko
Dla każdego jest miejsce
Więc wskakujcie na parkiet!
Parkiet czeka!
Zróbmy bal dla wszystkich
Pokażmy im życie słodsze
Nikogo nie będzie interesowało
Kogo czyje serce pokochało
Do dzieła
Pokażmy wszystkim świat Jaki można zbudować
Jeśli spróbujemy, może to osiągniemy
Lecz do tego dnia Niech muzyka przygrywa
I do tańca porywa nas Na parkiet już czas
Chodźmy na parkiet
Zatańcz ze mną
Chodźmy na parkiet
Zatańcz ze mną
Chodźmy na parkiet!
Tańcz co tchu!
KRÓLOWA DRAMY
SPORTOWIEC ROKU
ULUBIENICA WSZYSTKICH
KRÓL DRAMY
PEWNIK DO REALITY SHOW
LWIE SERCE - ARTYSTKA
ZROBI WSZYSTKO ZA RETWEETA
SZCZĘŚLIWIEC
ŻYWE SREBRO
DOWCIPNIŚ - MARUDA
PEWNIK DO SŁAWY - INTELIGENT
IKONA MODY
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre