Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Αν σας αρέσουν οι ιστορίες για ενωμένες οικογένειες
που αγαπιούνται ό,τι κι αν γίνει
και όλα στο τέλος είναι καλά...
αυτή η ταινία δεν είναι για εσάς. Εντάξει;
Αυτή είναι η πόλη μου.
Τα έχω δει όλα.
Δείτε τους. Βαρετοί άνθρωποι με βαρετές ζωές.
Δεν κρίνω.
Εννοείται πως κρίνω.
Έχω κοιτάξει μέσα σε πολλά παράθυρα.
Έχω δει χαρούμενες,
υποστηρικτικές, λειτουργικές οικογένειες.
Μα οι καλύτερες ιστορίες είναι στα παράθυρα που δεν κοιτάει κανείς.
Όχι. Κάτω κοιτάξτε.
Εκεί είναι. Κρυμμένοι.
Είμαι ο αφηγητής, παρεμπιπτόντως.
Και γάτα.
Ξεπεράστε το.
Η ιστορία αυτής της οικογένειας είναι περίεργη.
Μακριά απ' τον σύγχρονο κόσμο, στο παλιομοδίτικο σπίτι τους.
Θα σας ξεναγήσω. Φανταστικό κυνήγι ποντικών εδώ.
Όταν λέω "παλιομοδίτικο", εννοώ ότι έχουν μεγάλη ιστορία.
Μια οικογενειακή κληρονομιά παράδοσης, εφεύρεσης, δημιουργικότητας και θάρρους.
Το μεγαλείο τους κληροδοτήθηκε, όπως τα υπέροχα μουστάκια τους,
από γενιά
σε γενιά
σε γενιά...
μέχρι αυτήν εδώ.
Μου αρέσει να είμαι Γουίλομπι μαζί σου.
Ζουζουνάκι μου! Είμαι πολύ χαρούμενη!
Ας προχωρήσουμε μερικούς μήνες,
όταν αυτός ο τέλειος γάμος δημιούργησε...
Ξέρετε τώρα.
-Τι είναι αυτό; -Θεέ μου.
Είμαι ο πατέρας σου
κι η γλυκιά γυναίκα που προσέβαλες με τη γέννησή σου είναι η μητέρα σου.
Αν θες αγάπη,
σε ικετεύω, βρες την αλλού.
Σ' ευχαριστώ.
Είσαι ο Τιμ…
κι είσαι ένας Γουίλομπι.
Καλημέρα, κύριε.
Οι τρυφεροί γονείς του δεν είχαν άλλη αγάπη γι' αυτόν.
Του έδωσαν μόνο το όνομά του.
Γουίλομπι
Α, ναι... και αδέρφια.
Μια αδερφή, την Τζέιν...
Θα σε ακούσουν οι γονείς μας.
Και τους δίδυμους Μπάρναμπι. Είναι ανατριχιαστικοί.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
-Γιατί κοιτάμε τον τοίχο; -Γιατί, Τζέιν, είμαστε Γουίλομπι.
Η ιστορία των Γουίλομπι είναι περίεργη.
Μα όχι εντελώς χάλια.
Τουλάχιστον έτρωγαν πάντα οικογενειακά.
"Έτρωγαν" εννοώ αυτοί οι δύο.
-Σ' αρέσουν τα πικάντικα, έτσι; -Όχι απλώς μ' αρέσουν...
τα κιμαδολατρεύω.
Απλώς ξεχνούσαν τα παιδιά τους.
Δεν προβλέπω αποφάγια.
Μα πεινάω τόσο πολύ, θέλω να φάω τη γλώσσα μου.
-Κι εγώ. -Κι εγώ.
Κι εμείς.
Μήπως να ντύσουμε τον έναν σαν φαγητό...
-Κακή ιδέα. -Φρικτή.
Όχι, Τζέιν.
-Μήπως να πάω... -Σταμάτα τα "μήπως να".
-Ναι. -Μη.
Ξέρω ότι πεινάς, μα οι Γουίλομπι δεν ικετεύουμε για φαγητό.
Περιμένουμε.
Μπορούμε να φάμε;
-Να φάτε; -Εμείς τρώμε το σημερινό.
Εσείς τρώτε το χθεσινό φαγητό.
Μα το χθεσινό φαγητό το φάγατε όλο... χθες.
Οπότε, δεν έχει μείνει φαγητό για...
Τζέιν!
"Μητέρα" με λένε. Ποια είναι αυτή η Τζέιν;
Βρίζεις τη μητέρα σου και περιμένεις να σε ταΐσουμε;
-Όχι. -Όχι;
Δηλαδή...
Ναι, μητέρα. Μη!
-Μη; -Μη λες στη μητέρα σου τι να μην κάνει!
Τι;
Εγωιστή.
-Το έφαγες όλο. -Όχι.
Πατέρα. Θα λιμοκτονήσω.
Αυτό το κορίτσι!
-Έφερε τα μικρά. -Είναι ανατριχιαστικά.
Γεια σου, μανούλα.
Τι κάνουν εδώ;
-Τίποτα. -Αντίο.
-Πάνε να... -Λιμοκτονήσουν!
-Αυτά τα παιδιά όλο κάτι θέλουν. -Όχι,
-καλά είμαστε. -Οι Μπάρναμπι θέλουν πουλόβερ.
-Φτάνει ένα. -Μας αρέσει.
-Θέλετε δύο. -Μη μιλάς.
-Κοίτα με, αγχώθηκα. -Τρομερό.
Πολύ άγχος.
-Φρικτό. -Δεν μπορώ να πλέξω!
-Εσύ φταις για όλα! -Εγώ; Τι;
Γιε μου, επιμένεις να μας ενοχλείς με τις παιδιάστικες ανάγκες σου.
Πήγαινε στο υπόγειο!
Καλημέρα, κύριε.
Καημένε Τίμοθι.
Άθλιο μέρος για ένα άτριχο παιδί με κοντά παντελονάκια.
Μερικές φορές εύχομαι να μην ήμουν Γουίλομπι.
Παλιά ήμασταν σπουδαίοι.
Ήμασταν στρατιώτες κι επιστήμονες,
βασιλιάδες και φιλόσοφοι,
εξερευνητές και αεροπόροι,
καλλιτέχνες και ποιητές. Καταφέρναμε τα ακατόρθωτα.
Πάντα τρώγαμε μαζί, σε τραπέζια, σαν οικογένεια.
Και κάθε Γουίλομπι είχε μουστάκι...
ακόμα και οι γυναίκες.
Θα μπορούσαμε να ξαναγίνουμε σπουδαίοι.
Όχι...
θα ξαναγίνουμε σπουδαίοι!
Παρά τις δυσκολίες,
τα παιδιά των Γουίλομπι είχαν αποφασιστικότητα...
-Μπράβο, Μπάρναμπι. -Επίσης, Μπάρναμπι.
Αντίο, αερόπλοιο.
...φαντασία...
κι ελπίδα.
Μέσα απ' το τζάμι
Πάνω απ' τον φράχτη
-Ακολούθησε το ουράνιο τόξο για... -Ησυχία!
Δεν μπορώ να πλέξω!
Εκεί που αρχίζουν τα όνειρά μου
Δεν μπορεί να πλέξει!
Θα είμαι ελεύθερη
Αν χάσει μια πλέξη!
Λιποθυμώ!
Γλυκιά μητέρα.
Ας το παραδεχτούμε. Αυτοί οι Γουίλομπι δεν είναι σπουδαίοι
και, απ' ό,τι φαίνεται, ούτε πρόκειται να γίνουν.
Όχι χωρίς λίγη βοήθεια.
Ίσως έφταιγε η θυελλώδης βραδιά.
Ίσως είχα κοιτάξει μέσα σε πολλά παράθυρα,
μα αυτή η ιστορία μ' επηρέασε.
Ξέρω, οι αφηγητές δεν πρέπει να εμπλέκονται,
μια απλή ώθηση μόνο.
Ένα συγχρονισμένο...
-Κάτι είναι έξω. -Σίγουρα πράγματα.
-Τζέιν. -Κάτι είναι έξω.
Είναι ουρλιαχτό. Τερατώδες.
Τι μυστήριο!
Όπως στα βιβλία. Ελάτε, Μπάρναμπι.
-Κακό βιβλίο. -Τρομακτικό.
Είναι ακόμα ξύπνιοι.
Χόρεψε για τον μπαμπά.
Ποιο τέρας ουρλιάζει έτσι, λέτε;
Φοβάμαι πολύ. Εσείς φοβάστε, Μπάρναμπι;
-Εγώ φοβάμαι πολύ. -Μήπως να μην...
Θυμάστε το βιβλίο
με τα δόντια, τις δαγκάνες και τα μισοφαγωμένα παιδιά;
-Όχι. -Μη μιλάς.
-Δεν είχε πολύ αίμα; -Το αίμα είναι κακό.
-Θα δω αν είναι επικίνδυνο. -Όχι.
Αν είναι, τρέξτε. Διαφορετικές κατευθύνσεις. Zιγκ-ζαγκ.
-Για να φάει μόνο έναν. Εντάξει; -Τι νιώθω;
-Φόβο. -Σίγουρα φόβο.
Μην ξεχνάτε. Ζιγκ-ζαγκ.
-Ζιγκ-ζαγκ. -Ζιγκ-ζαγκ.
Κάντε πίσω, Μπάρναμπι.
Ξέρω τι σκέφτεστε...
γιατί κι εγώ το ίδιο σκέφτομαι.
Τι είναι στο κουτί;
Μπορούμε να το αδειάσουμε για να μπω μέσα;
Γεια σου, τέρας. Είμαι η Τζέιν.
Ελπίζω να είσαι καλό. Εμείς είμαστε καλοί.
Μη μας φας.
Πατέρα, λατρεύω τη μυρωδιά φρέσκου νήματος το πρωί.
Ξύπνησαν κιόλας οι γονείς; Απαράδεκτο.
Φτιάχνω τέλειο νήμα απ' το μουστάκι σου.
Κάν' το.
-Πώς θα περάσω... -Συνέχισε.
Εγώ πλέκω. Εσύ δίνεις νήμα. Απλό είναι.
Αυτό ήταν πάντα...
Δεν θες να έχει νήμα η μητέρα;
Πρέπει. Σου αρέσουν τα πουλόβερ.
Τι ωραία.
Έτσι μπράβο.
Τζέιν;
Δίδυμα;
Θείε Έντμουντ!
Θα σ' ακούσουν.
Πρέπει να κάνουμε ησυχία όσο οι γονείς...
Τιμ!
-Έλα, τερατάκι. -Τζέιν! Τι...
-Εκεί. -Πιάσ' το.
Πιάσ' το.
Μαζέψατε πάλι κάνα ρακούν;
Όχι.
Αυτό είναι κάτι!
Κάτι καλό ή κακό;
-Πιάσ' το. -Τι είναι αυτό;
Ένα μωρό;
-Μη χτυπάτε! -Δεν μπορώ να πλέξω!
Πού το βρήκατε;
Τη βρήκαμε έξω, σε ένα κουτί.
Είναι ορφανή.
-Έτσι μυρίζει. -Έτσι φαίνεται.
-Έχει και κουτί. -Ορφανή φίλη
-Μόνη στο κουτί -Γιατί τραγουδάς;
Θα το ξεφορτωθούμε αμέσως!
-Φέρ' το μου. Δώσ' το μου. -Όχι.
Τζέιν, οι γονείς μας μισούν τα παιδιά.
Τα μωρά είναι τα πιο παιδιάστικα παιδιά.
Την αγαπώ, δεν θα μου την πάρει κανείς.
-Μπάρναμπι, φέρτε το. -Ναι, Τιμ.
-Δώστε μου πίσω το ορφανό μου. -Έγινε, Τζέιν.
Μπάρναμπι, μίλησα!
-Συγγνώμη. -Μπάρναμπι,
-το ορφανό. -Ναι.
-Μπάρναμπι! -Ναι.
-Μπάρναμπι! -Μπάρναμπι!
-Το ορφανό; -Το ορφανό;
-Ξέφυγε. -Γρήγορα.
Τι;
Το τέρας είναι ελεύθερο!
Όχι.
-Τι είναι; -Ένα μωρό.
Πάλι τα ίδια.
-Γιατί συμβαίνει συνέχεια αυτό; -Γονείς!
Μήπως είδατε... Αφήστε το σ' εμένα!
Ακίνητη. Μην κουνήσεις ούτε ένα μωρουδίστικο δαχτυλάκι.
Φύγε από πάνω μου!
-Ψητό μωρό. -Όχι!
-Καίγονται τα νήματα της μητέρας. -Όχι.
Ναι!
Μου έκαψες τα νήματα!
Όχι!
Μπάρναμπι, πιάστε την.
Όχι!
Σ’ έπιασα, σκανταλιάρα.
-Δεν είναι καν Γουίλομπι! -Δικό σας είναι αυτό;
-Όχι. -Τι; Όχι, δεν...
Τρώτε το φαγητό μας, κοιμάστε στο υπόγειό μας
και περιμένετε να μεγαλώσουμε κι άλλο παιδί;
-Πάντα έτσι κάνει. -Τι; Όχι...
Όλα τα δοκιμάσαμε.
-Αδιαφορία. -Υπόγειο.
-Παραμέληση. -Υπόγειο.
-Δεν το έκανα εγώ. -Δεν τον παίζαμε.
Υπόγειο. Περίμενα ότι αυτό θα έπιανε!
Όχι! Τίποτα δεν πιάνει.
Δεν μπορώ να πλέξω!
Γλυκιά μητέρα.
-Παιδιά. -Μακάρι να μπορούσαμε να τα διώξουμε.
-Αποφάσισα να σας διώξω! -Κάν' το, πατέρα.
Το σπίτι μου...
Μη γυρίσετε μέχρι να το ξεφορτωθείτε!
-Όλοι... -Κάν' το.
-...είστε... τιμωρία! -Κάν' το. Ναι!
-Εσύ φταις για όλα. -Ορίστε;
Αυτοί φταίνε! Αυτούς να διώξουμε.
Πώς θα αποκαταστήσουμε την τιμή του Οίκου Γουίλομπι
αν δεν μένουμε στην οικία των Γουίλομπι;
-Να το ξεφορτωθούμε αμέσως. -Όχι. Τιμ!
Το μαρτύριο τελείωσε. Ας γυρίσουμε στο σπίτι μας.
Στάσου. Μα πώς;
Χρειάζεται ένα σπιτικό.
Αν δεν τη βοηθήσουμε, θα 'μαστε σαν τους γονείς,
που σπιλώνουν το σπουδαίο όνομά μας.
Πράγματι, το σπίλωσαν πολύ.
Ξέρω πού θα βρούμε το τέλειο σπίτι.
-Ακολουθήστε με! -Ναι.
-Γεια σου, έξω. -Έξω;
Μα δεν έχω βρεθεί...
Είναι δύσκολο να φεύγεις απ' το σπίτι για πρώτη φορά.
Αν κι εγώ ήμουν έξι ημερών όταν έφυγα.
Οι δικοί μου μου έγλειψαν τα μάτια ν' ανοίξουν
και μ' έδιωξαν.
Μια χαρά θα 'ναι... μάλλον.
Τζέιν! Πού πάμε;
-Στο τέλος του ουράνιου τόξου. -Πού;
Πόσο μακριά είναι;
Όχι μακριά.
Έτσι, ορφανή φίλη;
Περιμένετε.
Περπατήστε.
Μπάρναμπι!
-Με συγχωρείτε. Άκρη. Συγγνώμη. -Με συγχωρείτε.
Τζέιν! Ο κόσμος!
Από εδώ.
Περιμένετέ με.
Ναι! Από εδώ.
Τζέιν, έχω τσίσα στα παπούτσια μου.
Κοντεύουμε;
Σχεδόν φτάσαμε.
Αυτή είναι η κακή πλευρά της πόλης.
Αυτοδίδακτος.
Για δες.
Δεν είναι υπέροχο;
Το τέλειο σπίτι.
Στις παλιομοδίτικες ιστορίες,
τα ουράνια τόξα έχουν θησαυρό στο τέλος.
Αυτή όχι.
"Απαγορεύεται η είσοδος";
Μας τη χάλασε.
-Κοίτα! Παπάκια! -Τζέιν.
-Εργοστάσιο! -Μπάρναμπι.
Όχι.
Γεια σας, παπάκια! Είναι παχουλά.
Μπάρναμπι!
Τζέιν!
Οι Γουίλομπι δεν εισβάλλουν!
Το τέλειο σπίτι.
Ναι!
Εργοστάσιο ζαχαρωτών.
Πολλά μηχανήματα.
Πολλά κουμπιά.
-Μοχλοί. -Κουμπιά.
Κάτω από το ουράνιο τόξο
Θα υφάνω
Το τέλειο σπίτι για την καλύτερή μου φίλη
Φαγητό από ουράνιο τόξο;
Εδώ έχει τα πάντα.
Το ορφανό έχει σπίτι. Πάμε κι εμείς σπίτι.
Έξω θα την αφήσουμε; Δεν είναι ασφαλές.
Και αν έχει... λύκους;
Λύκους;
Ορίστε.
Σε κουτί τη βρήκες, σε κουτί θα τη βάλουμε.
Οι λύκοι μισούν τα κουτιά.
Η ισορροπία αποκαταστάθηκε.
Τιμ, στάσου.
Τι λες να της δώσουμε όνομα; Ένα κανονικό, τρισύλλαβο όνομα.
Τάφετα! Τ-Α-Φ-Ε...
Τη λένε Ρουθ.
-Ρουθ; -Ναι,
επειδή την κάναμε πάλι ορφανή αδίστακτα, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.
Γίνε αδίστακτη και αποχαιρέτα την.
Εντάξει.
Ρουθ...
θα ξέρω πάντα πού να σε βρω.
Στο τέλος του ουράνιου τόξου.
Στο σπίτι.
Τζέιν.
Ποιος διακόπτει τη δουλειά μου;
Είμαστε εισβολείς!
Ποιος...
Τι είναι μες στο κουτί;
ΜΕΛΑΝΟΦ
"Ρουθ";
Δεν είσαι ζαχαρωτό.
Τι μεγαλοπρεπές μουστάκι.
Είναι όντως το τέλειο σπίτι.
ΜΕΛΑΝΟΦ
Ελπίζω να κάνουμε το σωστό.
Φυσικά, Τζέιν.
Είναι σπουδαίος, πρέπει να έχει μια σπουδαία οικογένεια.
Φαντάσου πώς θα είναι η ζωή του τυχερού ορφανού.
Μακάρι να είχαμε ένα σπίτι σαν της Ρουθ,
όπου δεν θα κλέβαμε φαγητό και κανείς δεν θα έλεγε "Σκάσε, Τζέιν".
Θα τρώγαμε σε τραπέζι σαν τους Γουίλομπι του παρελθόντος.
Τα μουστάκια μας θα ήταν μακριά
και κανείς δεν θα ξαναπήγαινε στο υπόγειο...
εκτός κι αν ήθελε κάρβουνο.
-Θέλω ένα εργοστάσιο. -Μεγάλο.
Μπορούμε να τα έχουμε όλα αυτά.
Εκτός από το εργοστάσιο.
-Πώς; -Μήπως να γινόμασταν ορφανά;
Το πιο υποθετικό σου "μήπως να"! Αφού έχουμε γονείς.
-Κακούς. -Φρικτούς.
Και αν δεν τους είχαμε; Όπως στα βιβλία.
Η Πολυάννα πέθανε από χολέρα.
Τους γονείς του Τζίμη τούς έφαγε ιπποπόταμος.
Ρινόκερος δεν ήταν;
Η οικογένειά μας θα ήταν υπέροχη χωρίς αυτούς.
Τζέιν, προτείνεις στα σοβαρά...
Να ορφανέψουμε. Ναι!
-Φρικτό! -Αδίστακτο!
Όχι. Άλλο να ξεφορτωνόμαστε ένα ορφανό.
Πώς θα απαλλαγούμε από δύο ύπουλους ενήλικες;
Εύκολα.
-Όχι. -Όχι εκεί. Εκεί.
-Όχι. -Όχι, εκεί.
ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ορίστε;
...εννιά και ενενήντα εννιά, και θα απαλλαγείτε απ' τα προβλήματα.
Θα απαλλαγείτε;
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!
ΔΕΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!
Ένα διπλωμένο, γυαλιστερό χαρτί;
Μπορούμε να τους ξεφορτωθούμε.
Μήπως να...
ορφανεύαμε μόνοι μας;
Ναι. Φοβερή ιδέα, Τιμ.
Στο σπίτι!
Τέλειο αυτό το σχέδιο!
Εντάξει, άνθρωποι, ηρεμήστε.
Αφήστε τις ευαισθησίες. "Πολύ κακό αυτό".
Φύση είναι. Θα πετύχει.
Αυτά τα παιδιά ήθελαν μια αλλαγή.
Σας προειδοποίησα:
αυτή η ιστορία δεν ήταν απαλή και...
Να πάρει!
Πολύ αιχμηρό ψαλίδι. Προσοχή στα μάτια.
Θα σκαρώσουμε δολοφονική περιπέτεια,
που θα δώσει στους ύπουλους γονείς ακριβώς αυτό που θέλουν.
Να 'ναι μόνοι με την αγάπη τους.
Ακριβώς. Μια ρομαντική απόδραση, με θανάσιμες ευκαιρίες ορφάνιας.
Αν δεν καούν στα πιο καυτά μέρη της Γης...
θα πνιγούν στα πιο υγρά.
Θα τους απολαύσουν οι κανίβαλοι...
εκτός κι αν ξεπαγιάσουν στους παγετώνες
ή λιώσουν σε όξινα χωράφια.
Δεν θα ξεφύγουν απ' τις αρκούδες.
Aν το κάνουν, κρατήσαμε το πιο θανάσιμο σημείο για το τέλος:
τις Απροσπέλαστες Άλπεις...
στην Ελβετία.
"Όποιος ανεβαίνει δεν ξανακατεβαίνει".
"Ταξιδιωτικό γραφείο 'Το Αναξιόπιστο'.
Δεν επιτρέπονται παιδιά".
Ιδού.
ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ "ΤΟ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟ"
Εξαιρετικό.
Τι;
"ΤΟ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟ"
-Πατέρα. -Ναι, λατρεμένη.
Τι είναι αυτό;
Τι λέει, πατερούλη;
"Δες τον κόσμο".
"Δες τον κόσμο";
"Κάνε περιπέτειες".
Θα ήθελα πολύ να κάνω μια περιπέτεια!
-Ξέρεις τι άλλο, μητέρα; -Τι, πατέρα;
"Δεν επιτρέπονται παιδιά".
Πολύ θα μ' άρεσε.
Χόρεψε, αγάπη μου.
Με κάνεις να στριφογυρνάω σαν ελικόπτερο.
Όχι, σταμάτα. Περίμενε.
Αν αφήσουμε τα παιδιά εδώ μόνα,
θα τα καταστρέψουν όλα.
Και αν δεν τα αφήναμε εδώ μόνα;
Μπορούμε να τους βρούμε... μια νταντά.
Δεν είναι ακριβές οι καλές νταντάδες;
Ναι, μητέρα.
Θα προσλάβουμε μια άχρηστη νταντά... φτηνά!
"Στην περιπέτεια". Μα τόσο εύπιστοι;
Δεν περίμενα ότι θα το έχαφταν. Εσείς;
Είσαι η μούσα μου, αγαπουλίνα μου.
Καλά θα περάσουμε.
Έλα, σήκωσέ με.
Βάλε με από το πλάι.
Η μητέρα το τρώει το φαΐ της.
-Πατέρα. -Εύκολο ήταν.
Στην περιπέτεια!
-Όλοι πήραν αυτό που ήθελαν. -Στην περιπέτεια!
Όλα καλά.
Σας το είπα ότι θα πετύχαινε.
Έφυγαν; Τα καταφέραμε!
-Εμείς... -Είμαστε...
Ορφανά!
Σπίτι ορφανών!
Είσαι τιμωρημένος!
Σπουδαίε Έντμουντ, απόλαυσε τον τοίχο σου.
Γουίλομπι
Τίμοθι, είσαι ο άντρας του σπιτιού.
Τη μεγάλη ευθύνη
συνοδεύει ένα μεγάλο μουστάκι.
-Τιμ. -Τιμ.
-Τιμ!
Τιμ;
Τιμ!
Τι έγινε; Ξημέρωσε;
Πεινάμε.
-Έχω ώρες να φάω. -Μέρες.
-Πεινάω. -Τι είναι το φαγητό;
Ακούω τις παιδιάστικες ανάγκες σας, και ως άντρας του σπιτιού...
θα τις καλύψω.
Σας το είπα ότι όλα θα πάνε καλά.
Ας αρχίσει το μεγαλείο.
Αχ, βρε Τιμ.
Ζεσταθείτε.
Απλώς θεϊκό.
Το δείπνο είναι έτοιμο.
Ένα κανονικό γεύμα για μια κανονική οικογένεια.
Νόστιμος αστακός πάνω σε κάρβουνο!
Ορίστε!
Τιμ, αυτός είναι από τον τοίχο;
-Παλιός αστακός. -Αρχαίος.
Το παλιό φαγητό είναι το καλύτερο.
Φεύγω.
Τι; Δεν θα φας τυρί;
Ποντίκι από αλλαντικά.
-Γίνεται αλλόκοτο. -Δεν θα πάρω.
Θα το φάω εγώ.
Τι; Σταθείτε!
-Πού στο Γουίλομπι πηγαίνετε; -Έξω.
Η Ρουθ έχει πολύ φαΐ στο σπίτι της.
Δεν ορφανέψαμε για να σουλατσάρεις
και να τρως ωραίο φαΐ με τους φίλους σου.
Είμαι ορφανή, ό,τι θέλω κάνω.
-Όχι, δεν μπορείς. -Μπορώ.
-Δεν θα πας. -Θα πάω.
-Όχι, θα... -Γεια σας!
-Άγνωστη. -Κίνδυνος.
Εισβολέας.
Μη φοβάσαι, κοκαλιάρικο πορτοκαλί αγόρι, γιατί είμαι η νταντά σας.
Εγώ είμαι επικεφαλής.
Έχω διαβάσει για νταντάδες. Τι σόι είσαι;
Σ' έφερε ανατολικός ή δυτικός άνεμος;
-Δυτικός. -Η ομπρέλα;
-Εδώ. -Τρως παιδιά;
-Ενίοτε. -Τι θες εδώ;
Με προσέλαβαν οι στοργικοί γονείς σας.
-Στοργικοί; -Γονείς;
Δεν έχω προσόντα,
μα έχω ευδιάθετη φύση.
Ήρθα να υπηρετήσω τις παιδιάστικες ανάγκες σας.
Μαγειρεύω, καθαρίζω...
Τραγουδάω!
Τι; Τραγουδάς;
Ναι! Όλες οι νταντάδες τραγουδούν.
Κι εγώ τραγουδάω.
-Τι λες να τραγουδούσαμε μαζί; -Αμέ.
Όλοι μαζί, πάμε!
Μην εμπιστεύεσαι ποτέ νταντά.
Είναι υπέροχο.
-Ύπουλη. -Το λατρεύω.
-Τι κάνει στο κεφάλι της Τζέιν; -Είναι μυτερό.
Και δείχνει νεότερη.
Διαβολογυναίκα.
-Πρέπει να την ξεφορτωθούμε. -Ναι;
Γρήγορα.
Δουλεύει για τους γονείς μας κι έκανε πλύση εγκεφάλου στην Τζέιν.
Πρέπει να φύγει. Μα πώς;
Ίσως μ' άλλο ένα φυλλάδιο.
Τι λες για αυτό;
Θα πετύχει.
Τι στο Γουίλομπι είναι αυτό;
Ντανταπέλτης.
Ντανταπέλτης;
Η νταντά μπαίνει εδώ, στην νταντοθήκη.
-Μοχλός. -Μοχλός.
-Πάει η νταντά. -Λύθηκε το πρόβλημα.
Αυτή είναι...
φρικτή ιδέα.
Πρώτον, πολλοί μοχλοί.
Και πιστεύετε στ' αλήθεια ότι απλώς θα μπει
και θα θρονιαστεί στην νταντοθήκη σας;
Εδώ είναι η βιβλιοθήκη.
Εδώ κάνουν διάφορα τα δίδυμα.
Εσείς τα φτιάξατε αυτά, μανιταροκέφαλοι;
Καρέκλα που αναπηδάει;
-Αναπήδηση. -Μοιάζει με νταντοθήκη.
Είστε σαν μωρά Άλμπερτ Αϊνστάιν
με πιο περίεργα μαλλιά.
-Πώς σας λένε; -Τον μοχλό.
-Μπάρναμπι. -Και Μπάρναμπι.
-Και οι δύο; Μάλιστα. -Τράβα τον.
-Κι αν σε λέω Μπάρναμπι Α... -Κάν' το.
-...και Μπάρναμπι Β. -Τον μοχλό.
Τώρα τους ξεχωρίζω.
-Μ' αρέσει το Β. -Εμένα το Α.
Ωραίοι μοχλοί. Ή μήπως τους λένε λεβιέδες;
-Μοχλούς. -Λεβιέδες.
Να τον τραβήξω;
Διασκεδαστικό! Αυτός τι κάνει;
Τίποτα;
Ποιος πεινάει;
Όχι καλά.
Δες τους πώς μασάνε το φαγητό και το καταβροχθίζουν.
Τσιλιβιθρόνι;
Τι τρέχει μ' αυτόν;
-Ζηλεύει. -Σίγουρα.
Ναι. Κλασική μάχη εξουσίας.
Προδότες Γουίλομπι.
Η ντροπή των Γουίλομπι.
"Δεν τρώμε το φαγητό του Τιμ".
Γεια σου, Τιμ.
Σου λείπουν οι παλιομοδίτικοι γονείς σου.
Η αλλαγή είναι δύσκολη. Το ξέρω.
Νομίζω ότι πρέπει απλώς να φας.
-Τι; Όχι. -Έλα. Έτσι μπράβο.
Βάλε βρώμη στο Τσιλιβιθρόνι.
Τιμ, πρέπει να το δοκιμάσεις. Πολύ καλό.
Πολύ καλύτερο από τον αστακό του τοίχου.
Οι Γουίλομπι δεν τρώνε βρώμη.
Ξέρω ότι μπορείς να το κάνεις. Φάε τώρα.
Όχι, ευχαριστώ.
Φάε.
-Όχι. -Φάε.
-Όχι -Σταμάτα.
-Τελείωνε.
-Εσύ! -Φάε!
Όχι!
Όταν προσβάλλεις τη βρώμη μου, προσβάλλεις εμένα.
Δεν έχω άλλη επιλογή παρά να σε βάλω...
Στο υπόγειο;
Εγώ θα έλεγα "τιμωρία".
"Δεν έχω άλλη επιλογή παρά να σε βάλω τιμωρία";
Γιατί σε έβαζαν οι γονείς σου
στο υπόγειο;
-Λόγω παιδιάστικων αναγκών. -Φαγητό.
-Πουλόβερ. -Αγάπη.
Επειδή πήραμε ένα ορφανό.
Πήρατε ορφανό;
Ναι.
Αλλά ήταν μωρό, απ' τα πιο παιδιάστικα παιδιά, οπότε...
Την ξεφορτωθήκαμε.
Τι; Για πάμε πάλι.
Πού ξεφορτωθήκατε ένα μωρό;
ΜΕΛΑΝΟΦ
Το τέλειο σπίτι.
Είναι το χειρότερο σπίτι.
Κακόμοιρο ορφανό.
Δεν πρέπει να εισβάλουμε, να διακόπτουμε τον σπουδαίο άνθρωπο.
Ποιον σπουδαίο άνθρωπο;
Ποιος διακόπτει τη δουλειά μου;
Μισό λεπτό.
Ο διοικητής Μέλανοφ είναι αληθινός;
Ναι.
Αυτή είναι...
έντονη στιλιστική επιλογή.
-Έτσι ντύνεστε κάθε μέρα; -Να...
Τα μετάλλια είναι ζαχαρωτά;
Ίσως.
-Μπορεί να βγει η Ρουθ; -Όχι. Φύγετε.
Πού είναι το ορφανό, ζαχαροπλάστη;
Όχι!
-Το μωρό! -Ρουθ.
Εργοστάσιο!
Αμάν!
-Να αγγίξω το μουστάκι σας; -Ορίστε;
-Μωρό! -Ρουθ!
Πού είναι;
Κακό αυτό.
Να την πιάσουμε πριν λιποθυμήσει απ' τη ζάχαρη.
Όχι! Όχι πάλι! Εισβολείς!
Ακίνητοι.
Μάλιστα, σπουδαίε.
Μωρό μου. Όχι.
Μη!
Καρύδια και νουγκά!
Αμάν!
Όχι στον θραυστήρα!
Ρούθι!
Σ' έπιασα!
-Ήταν συναρπαστικό. -Μας είπε να μείνουμε ακίνητοι.
-Ρουθ. -Εσύ με το φουσκωτό μαλλί!
Δώσε μου το μωρό μου.
Το μωρό σου; Δεν το νομίζω, γλυκέ μου.
Μια νταντά ξέρει.
Κι εγώ ξέρω ότι αυτά τα σακατεμένα Γουίλομπι
άφησαν ένα μωρό στο κατώφλι σου.
Σταθείτε... Εσείς είστε οι άγγελοι που μου την έφεραν;
Ίσως.
Δεν θα τους έλεγα κι αγγέλους.
Θεέ μου.
Τι την ταΐζεις;
Ζαχαρωτά!
Είμαι ο διοικητής Μέλανοφ και μένω στη χώρα της διασκέδασης!
Κινούμενος πίνακας;
Πώς έβαλαν τα ανθρωπάκια στο κουτί;
Αρέσει στη Ρούθι, έτσι;
Σ' αρέσει η βρώμη.
Σ' όλα τα παιδιά αρέσει.
Είσαι ο αληθινός διοικητής Μέλανοφ;
Είσαι διάσημος;
Ίσως.
Φτιάχνω όλες τις λιχουδιές μόνος μου.
Μόνος μένεις εδώ;
Ναι. Στο παρελθόν.
Τώρα ήρθε η Ρουθ και χρειάζεται πολλή προσοχή.
Ασφαλώς. Έτσι δεν είναι, κοριτσάκι μου;
Πώς μπορεί κάτι τόσο μικρό να κάνει τόσα κακάκια;
Έχω εννιά μέρες να κοιμηθώ!
-Αυτό εξηγεί πολλά. -Κάλεσα την Υπηρεσία Ορφανών, μα...
Την Υπηρεσία Ορφανών; Όχι.
-Κακώς την πήρες. -Να...
"Αν βρεις ένα άγνωστο ορφανό, πάρε..."
-"...το 8-8..." -"...8-8".
Όχι! Το να δίνεις ένα μωρό είναι σαν να κλειδώνεις ένα κουτάβι σε κλουβί.
Θεούλη μου. Λατρεύω τα κουτάβια.
Ευτυχώς που το έκλεισα, τότε.
-Αλήθεια; -Να, βλέπεις...
άρχισαν να μου αρέσουν οι παιδιάστικες ανάγκες της.
Θέλω... να μείνει.
Εντάξει, αλλά αυτό το εργοστάσιο δεν είναι ασφαλές για μωρά.
Δεν μπορεί να τρώει μια ζωή ζαχαρωτά.
Πριν το καταλάβεις, θα πάει για σπουδές.
Μπορεί να γίνει γιατρός,
ή να γράψει το επόμενο Μόμπι Ντικ,
ή να ζωγραφίσει την επόμενη Μόνα Λίζα, ή να πάει με αεροπλάνο στη Σελήνη.
Μπορεί να γίνει η επόμενη πρόεδρος.
Τότε θα πρέπει να πας στον Λευκό Οίκο,
χωρίς κοστούμι από ζαχαρωτά.
Κατάλαβες; Είναι πολλά.
Αυτό ακούγεται... γλυκό.
Ήρθε η ώρα αυτός ο ζαχαροπλάστης να γίνει οικογενειάρχης...
που φτιάχνει και ζαχαρωτά.
Αν χρειαστείς βοήθεια, ξέρεις ποια να πάρεις.
Την Υπηρεσία Ορφανών.
Τι; Όχι, Τσιλιβιθρόνι.
Να πάρεις εμένα.
Νταντά είμαι.
Θα το κάνω.
-Γράψε τον αριθμό σου... -Κι αν χρειαστείς εργοστάσιο ζαχαρωτών...
Το τέλειο σπίτι!
Εσείς οι Γουίλομπι είστε υπέροχοι.
Έλα, μικρέ. Πιάσε.
ΜΕΛΑΝΟΦ
-Αγκαλιά είναι αυτό; -Δεν ξέρω, αλλά μου αρέσει!
Δυστυχώς, αυτά τα μικρά Γουίλομπι σύντομα θα μάθαιναν τα άσχημα νέα...
ότι οι γονείς τους...
ήταν ακόμα ζωντανοί.
"ΤΟ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟ"
ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΓΕΝΕΣ ΝΗΣΙ
Έρως ανίκατε μάχαν, λένε. Γι' αυτούς τους δύο, τουλάχιστον.
ΟΞΙΝΗ ΙΑΜΑΤΙΚΗ ΠΗΓΗ
Ναι!
Πόσες ζωές έχουν αυτές οι γάτες;
Πατέρα,
μου αρέσει πολύ η περιπέτεια μαζί σου.
-Ζωύφιο. -Δυστυχώς, μητέρα,
η περιπέτειά μας θα τελειώσει σύντομα.
Μείναμε ταπί.
Δηλαδή, θα πρέπει να πάμε...
Στο σπίτι; Φοβάμαι πως ναι.
Εννοείς, πίσω στο παλιομοδίτικο σπίτι;
Ναι.
Μακάρι να υπήρχε τρόπος να αψηφήσουμε απόσταση και χρόνο
και να το πουλούσαμε.
Μπορείτε μέσω διαδικτύου.
-Δια... -Διχτύων;
Δείτε εδώ.
Τα παλιομοδίτικα σπίτια πιάνουν πολλά.
Θεούλη μου.
Πιράνχας!
Τι στην ευχή είναι αυτό το πράγμα;
Πολλές εικόνες.
Κατάλαβα.
ΚΛΗΣΗ ΠΡΑΚΤΟΡΑ
Αϊρίν Χολμς.
Θέλουμε να πουλήσουμε το παλιομοδίτικο σπίτι μας.
-Γρήγορα. Πες της "γρήγορα". -Αμέσως, ναι.
Είμαστε στο λεωφορείο
Μας πηγαίνει στο σπίτι
Κάτω απ' τη θέση μου βρήκα λίγη τσίχλα
Κοιτάζω τον κόσμο
Που προσπερνάει γοργά
Αυτή η τσίχλα με ανακατεύει
Δεν είναι ωραίο να τρως μασημένη τσίχλα
Περάσαμε υπέροχα.
Χαίρομαι που το διασκέδασες.
Ο διοικητής θα 'ναι, έστειλε κιόλας.
Νταντά.
Τι; Ο πατέρας;
...όπως επιθυμείς.
"Σύρετε για να ξεκλειδώσει".
Εντάξει.
Γιατί δεν πιάνει;
ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΜΜ ΓΟΥΙΛΟΜΠΙΖ
Ναι!
Νταντά, πουλάμε το σπίτι.
Δουλεύει για τους ζωντανούς γονείς μας!
Τιμ, φέρεσαι παράξενα.
-Αλήθεια; -Πουλάμε το σπίτι.
Ξεφορτώσου τα παιδιά όπως επιθυμείς.
Κάν' το, πατέρα.
Όχι.
Ναι.
Να τι έγραψε η νταντά.
"Όσο για τα παιδιά, θα τα τακτοποιήσω εγώ!"
Θες να σε "τακτοποιήσουν";
Όχι.
Λεφτά!
Κι άλλος εισβολέας.
Λεφτά.
Γεια σας!
Επίδειξη σπιτιού αύριο. Θα πουλήσω το σπίτι σας!
Λεφτά!
Όχι, δεν πρόκειται.
Ποιος θα κοιμόταν ένα τέτοιο βράδυ;
Εγώ θα κοιμόμουν. Κοιμάμαι πολύ εύκολα.
Αλλά τα παιδιά Γουίλομπι δεν μπορούν.
Φύγετε.
8-8-8-8-8.
Υπηρεσία ορφανών.
Γεια σας. Είμαι ένα ορφανό που χρειάζομαι την υπηρεσία.
Θέλω να καταγγείλω μια κακιά νταντά.
Αμάν.
Ντινγκ ντονγκ,
το σπίτι είναι ανοιχτό!
Αγοράστε το.
Σαν ποντίκια στην άκρη μιας παγίδας,
αυτοί οι αισιόδοξοι άνθρωποι θα πέσουν
στον πόλεμο των Γουίλομπι.
Καίει.
Εξαιρετικό...
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΠΩΛΗΘΗΚΕ
-Όχι! -Φωτιά!
-Γεια. -Γεια.
-Ναι. -Βοήθεια!
Ό,τι χειρότερο.
Να πάρει.
-Μπράβο, Γουίλομπι. -Ναι!
Σήμερα σώσαμε το σπίτι μας.
ΚΟΡΝΑΡΕ ΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Τέλεια.
Ενώ οι Γουίλομπι προστάτεψαν το σπίτι τους...
-Πού πάτε; -...μ' αυτή δεν θα τα έβαζαν.
Καλώς τους.
Από εδώ.
Δες εδώ σπιταρόνα!
Την τέλεια οικογένεια.
-Τέλεια οικογένεια -Ό,τι ακριβώς ονειρευόμασταν.
Το σπιτικό μας, γλυκιά μου.
-Σπιτικό! -Ύπουλοι. Φύγετε.
Έχω χώρο για τα τριαντάφυλλα.
-Τριαντάφυλλα! -Μεγάλη αδερφή, σ' αγαπώ.
-Κι εγώ σ' αγαπώ, αδερφούλη. -Αγάπη!
Κι εμείς σας αγαπάμε, παιδιά!
Ζήτω!
Νιώθω μια ανατριχίλα οικιακής...
-Χαράς! -Ανατριχίλα!
-Αυτό το σπίτι είναι υπέροχο! -Υπέροχο!
Εκεί θα μπουν οι οικογενειακές φωτογραφίες.
-Φωτογραφίες! -Θα ευτυχούσαμε πολύ εδώ.
Θα το αγοράσουμε οπωσδήποτε!
-Αγοράσουμε -Θα είμαστε σπουδαίοι.
-Εκείνοι θα 'ναι τέλειοι. -Πάμε.
Σαν τη σφαγή των Γουίλομπι του 1775!
Εισβολείς!
Είναι στοιχειωμένο!
Σ' αγαπώ!
Κάτι τρόμαξε την τέλεια οικογένεια;
-Τερατώδες. -Σίγουρα ένα τέρας.
-Θα ρίξουμε μια ματιά. -Τζέιν! Όχι!
Τι έπαθε η βιβλιοθήκη μας;
-Φοβάμαι. -Οπωσδήποτε.
Τι στο Γουίλομπι;
Είμαι το τέρας των Γουίλομπι!
Έτσι και στο σπίτι μου μπεις, στο στομάχι μου θα κατεβείς.
Φάε έναν Μπάρναμπι!
Ζιγκ-ζαγκ.
Φύγετε από δω και θα 'στε ελεύθεροι, εκτός κι αν είστε Γουίλομπι!
-Ζιγκ-ζαγκ. -Δεν πιάνει.
Εγώ είμαι Γουίλομπι.
Αλήθεια;
Τότε, μάλλον είμαστε εντάξει...
Τσιλιβιθρόνι.
Νταντά;
Είμαι εδώ για να υπηρετώ τα παιδάκια.
Το ήξερα ότι είσαι καλή!
-Λαστιχένια χέρια. -Μα σε κλείδωσα επάνω.
Έλα τώρα, Τιμ.
Όλες οι νταντάδες ξέρουν να παραβιάζουν κλειδαριές.
Το έφτιαχνα όλη νύχτα για να βοηθήσω.
Ποιον; Τους γονείς μας;
Είναι αναξιόπιστη.
Αυτήν τη θυμάστε;
"Όσο για τα παιδιά,
θα τα τακτοποιήσω εγώ".
Γιατί το κάνεις με κακία; Άκου το με τη φωνή μου.
"Όσο για τα παιδιά, αφήστε να τα τακτοποιήσω εγώ".
Όταν το λες έτσι, θέλω να με τακτοποιήσουν.
Τιμ, μπορεί να δουλεύω για τους γονείς σας,
αλλά χρέος μου είναι να φροντίζω εσάς.
Έπρεπε να σας πω ότι πουλάνε το σπίτι.
Συγγνώμη,
αλλά δεν άντεχα να ραγίσω τις παράξενες καρδούλες σας.
-Σ' ευχαριστώ, νταντά. -Αλίμονο, φιλεναδίτσα.
-Αγκαλιά. -Αγκαλίτσα.
Ελάτε εδώ, μανιταροκέφαλοι.
-Αγκάλιασέ μας. -Και με τα έξι χέρια.
Τιμ, είσαι καλά;
Σ' ευχαριστώ.
Τσιλιβιθρόνι μου.
Ορίστε;
Η Υπηρεσία Ορφανών κατέφθασε.
-Κλείστε τις εξόδους. -Υπηρεσία Ορφανών;
-Πάμε να φύγουμε. -Να μην μπουν ή βγουν παιδιά.
Γρήγορα, παιδιά. Μαζί μου.
Πού πάμε;
-Πίσω πόρτα. -Ναι.
Όχι. Ακολουθήστε με.
Νταντά, τι συμβαίνει;
Όλα καλά. Μείνετε μαζί. Μην πανικοβάλλεστε.
Έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι μια κακή νταντά κρύβει... ορφανά.
-Ορφανά; -Ως Γουίλομπι,
απαιτώ να φύγετε από το σπίτι μας.
-Εσύ είσαι το ορφανό. -Ναι.
Όχι. Έχουν γονείς. Αφήστε τους ήσυχους.
Λίντα;
Εσύ είσαι;
-Αμέ. -Λίντα;
Αλλά είμαι νταντά πια.
Πάλι φοράς χαρτί υγείας;
Ναι, αλλά...
Φαίνεσαι γελοία.
Στολή είναι. Ήμουν...
Μια φορά ορφανό, πάντα ορφανό.
Νταντά, είσαι ορφανή;
Όχι. Δηλαδή... ήμουν. Δηλαδή...
Είμαι.
Προσπαθήσαμε να της βρούμε σπίτι, μα κανείς δεν την ήθελε.
Ψέματα. Εμείς τη θέλουμε.
Βλέπεις; Με θέλουν.
Λίντα...
Θα ήθελα να καταγγείλω μια κακή νταντά.
Δεν τη θέλουμε εδώ.
Τιμ;
-Εσύ είσαι; Η φωνή σου; -Τιμ.
-Πώς μπόρεσες; -Όχι.
Τα παιδιά είναι πάρα πολύ σκληρά.
-Δεν ήθελα... -Ήθελες.
Ήθελα να γίνω καλή νταντά.
Μα δεν...
Είσαι πλέον απαραίτητη.
-Όχι, είσαι απαραίτητη. -Φύγε, Λίντα,
προτού σε πληγώσουν κι άλλο τα παιδιά.
Νταντά, μη! Σε παρακαλώ!
Τζέιν...
Εσύ φταις γι' αυτό.
Δεν ήθελα να...
Είπες ψέματα για την νταντά, μ' ανάγκασες να διώξω τη Ρουθ.
-Οι γονείς έφταιγαν. -Όλο μου κάνεις κουμάντο.
-Τζέιν... -Είσαι ένας κακός, αμούστακος,
-κοντοπαντελονής... -Τα παιδιά που μαλώνουν χωρίζονται...
Δεν μπορείτε!
-...για το καλό σας. -Όχι!
Θα υιοθετήσετε συνηθισμένες εμπειρίες παιδικών χρόνων.
Θα πάτε σε συγκεκριμένα σπίτια και σχολεία.
Μέχρι να επιστρέψουν οι βιολογικοί γονείς σας,
είστε επισήμως ορφανά.
-Όχι. -Καλή παιδική ηλικία να 'χετε.
Σταματήστε! Δεν θέλω να πάω!
Βοήθεια!
Δεν θέλω να πάω. Αφήστε με να βγω!
-Τιμ; -Τζέιν;
Σας παρακαλώ!
Συγκεντρώθηκαν όλα τα παιδιά.
-Όχι. -Μπράβο, ομάδα.
Τα καημένα.
Μόνα, διασκορπισμένα, χαμένα.
Σαν εμένα, βασικά.
Οι Μπάρναμπι πήγαν σε σύγχρονο σπίτι.
Όλη μέρα στο ίντερνετ. Τα κεφαλάκια τους γέμισαν...
Ξέρετε τι υπάρχει στο ίντερνετ.
Αυτοί που πήραν την Τζέιν πίστευαν ότι η μουσική θεραπεύει.
Είσαι καλά, μικρή;
Μα η Τζέιν έκοψε το τραγούδι.
Και τα "μήπως να".
ΝΕΑ ΜΥΡΩΔΙΑ ΓΑΤΑΣ
Ο Τιμ αντιστάθηκε στην αλλαγή,
το έσκαγε από καλές οικογένειες όπως οι Γουίλσον,
οι Γουόλτερ,
οι Γουάντινγκτον.
Ήθελε ξανά την παλιομοδίτικη Γουίλομπι ζωή του.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΠΩΛΗΘΗΚΕ
Πωλήθηκε;
Όχι!
Μα είχε χαθεί πια.
Χωρίς σπίτι, χωρίς οικογένεια.
Κάποιος έπρεπε να τον φροντίσει.
Εδώ Μονάδα Τρία. Τον πιάσαμε.
Είναι δύσκολα στην πόλη.
Άλλοτε είσαι η γάτα κι άλλοτε το ποντίκι.
Τουλάχιστον έχει ένα κουτί.
ΓΑΤΟΓΡΑΜΜΕΣ
Εντάξει, είναι λίγο σκοτεινά, αλλά... ξέρετε τώρα.
Η νταντά έφυγε με την ουρά στα σκέλια.
Μακριά απ' το παρελθόν της. Δεν κοίταξε ποτέ πίσω.
Δεν φταίει κανείς.
Εντάξει. Θα σταματήσω το λεωφορείο.
Ικανοποιηθήκατε;
Αφήστε με να κατέβω!
Τι στο Γουίλομπι;
Καλό, έτσι; Συναρπαστικό.
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΟΡΦΑΝΩΝ ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΣΑΣ
Ώρα για βρώμη.
Δεν πεινάω.
Νομίζω ότι πεινάς, Τσιλιβιθρόνι.
Τι;
Πεινάς για... ελευθερία.
Νταντά;
Λέγε με Φιλ.
Μπες στο καρότσι.
Θα σε φυγαδεύσω.
Δεν μου αξίζει αυτή η φυγάδευση που λες.
Άσε με, Φιλ...
στην κοντοπαντελονίστικη ενοχή μου.
Κλαίμε τη μοίρα μας;
Δεν με κάλεσες να κλάψουμε μαζί.
Εντάξει, τα έκανες θάλασσα.
Κι εγώ το ίδιο.
Σας άφησα μόνους σας.
Το έβαλα στα πόδια.
Γύρισα, όμως...
και δεν φεύγω χωρίς έναν Γουίλομπι.
Είμαι η ντροπή των Γουίλομπι.
Ήθελα να γίνω ένας σπουδαίος Γουίλομπι με μια σπουδαία οικογένεια.
Λες ότι δεν είναι σπουδαία η Τζέιν;
-Όχι. -Ο Μπάρναμπι Α;
-Δεν... -Ο Μπάρναμπι Β;
-Δεν είσαι εσύ σπουδαίος; -Εντάξει, κατάλαβα. Σταμάτα!
Άκου, Τσιλιβιθρόνι, έχεις οικογένεια.
Σε χρειάζονται.
Κι εσύ τους χρειάζεσαι.
Το προστατευτικό κεφαλιού.
Ας την κάνουμε από εδώ, πάμε για σπουδαία πράγματα, αδέρφι.
Ας κάνουμε πράγματα, αδερφούλα.
Θαυμάζω τη σκληρότητά σου, μα αυτό είναι τρελό.
Κοντεύουμε.
Δηλαδή...
πάω τη βρώμη μια βόλτα.
Η βρώμη λατρεύει τη βόλτα.
Έλα, βρώμη.
Έχει ορφανό στο καρότσι...
Φιλ;
Τι μου λες; Ορφανό σε καρότσι; Πρωτάκουστο πράγμα.
Αυτό είναι εξωφρενικό.
Μην το αγγίζεις.
Μην κοιτάς μέσα.
Θεέ μου! Η μέση μου!
Πώς τολμάς;
Νομίζεις ότι η βρώμη φυτρώνει στα χωράφια;
Ξέρεις πόσο πρέπει να τη μουλιάζουμε
για να μην πνιγούν τα παιδιά;
Συναγερμός! Δεν είναι ο Φιλ!
Είναι η Λίντα.
Μην κουνηθείς, ψεύτικε Φιλ!
-Νταντά! -Τιμ;
Κλέβει ένα ορφανό.
-Δεν είναι ορφανό. -Κι αυτή δεν είναι η Λίντα.
Εγώ είμαι ο Φιλ.
Τώρα θα δεις!
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΟΡΦΑΝΩΝ
Το βρήκα!
Θα ξεφύγει. Σταματήστε την!
Τέλειο το αμάξι του Φιλ.
Νταντά, η πύλη!
Σιγά! Ο Φιλ δεν είναι πρόβατο!
Έχουμε ιστορίες ανθρώπων από διάφορα...
Χαίρομαι που η Λίντα παίρνει πρωτοβουλίες.
...και να αφυπνιστούν άλλοι.
Κοκαλιάρικο αγόρι δραπετεύει από αναμορφωτήριο.
Το κυνήγι για...
Ο Τιμ ήταν σε κουτί.
Μπάρναμπι, θέλω τη βοήθειά σας.
-Ναι, Τιμ. -Φυσικά, Τιμ.
Πάμε.
-Όχι. -Όχι;
-Τι όχι; Πρέπει να βιαστούμε. -Μη βιάζεστε.
Έχουμε τα τύμπανα, μωρό μου.
Τζέιν, σε παρακαλώ.
Δεν είμαστε Γουίλομπι χωρίς τα "μήπως να" σου.
Μήπως να...
έλεγα...
ότι ζητάω...
συγγνώμη;
Μήπως να το έκανες;
Μήπως να τη δεχόσουν;
Μήπως να μη μου έλεγες τι να κάνω;
Μήπως να μη με έβαζες σε μπελάδες και στο υπόγειο,
ενώ έπαιζες με ορφανά κι έτρωγες ρολό;
-Δέχομαι τη συγγνώμη σου. -Τι;
Ο Τιμ ζήτησε συγγνώμη
Γιατί έκανε λάθος
Για όλα αυτά που θα αναφέρω...
Υπηρεσία Ορφανών. Ανοίξτε.
Την κάνουμε.
-Τι θα θέλατε; -Ψάχνουμε αγνοούμενα παιδιά.
Βρέθηκαν, κύριε.
Γεια.
Όσο νομίζουν ότι είστε ορφανά, δεν θα τα παρατήσουν.
Μόνο μία λύση υπάρχει.
Δεν θα σας αρέσει, αλλά...
Μήπως να... φέρουμε πίσω τους γονείς μας;
-Τι; -Τους γονείς;
-Νταντά, χέρια στο τιμόνι. -Συγγνώμη, αλλά έχετε κακούς γονείς.
Ναι, ξέρω ότι είναι άθλιοι,
αλλά μόνο αυτούς έχουμε.
Η κυρία στην Υπηρεσία Ορφανών είπε
ότι αν γυρίσουν οι βιολογικοί γονείς μας,
θα μείνουμε μαζί.
Πρέπει να τους φέρουμε πίσω.
Ξέρουμε πού πάνε.
Στην Ελβετία.
-"Όποιος ανεβαίνει..." -"Δεν ξανακατεβαίνει".
Προσοχή...
Δεν είναι θεσπέσια αυτά τα μυτερά καπέλα, ζουζούνα;
Αυτά τα καρφιά προσδίδουν δύναμη στα αρρενωπά σου πόδια.
-Στην περιπέτεια! -Στην περιπέτεια!
Πώς έκαναν δαύτοι τόσο έξυπνα παιδιά;
Αυτός είναι ο δαρβινισμός επί το έργον.
Είναι ανάγκη να τους σώσουμε;
Οι Γουίλομπι;
Λατρεύω το εργοστάσιό σου. Το χρειάζομαι.
Δώσ' μου το εργοστάσιο!
Απόψε.
Γεια σου, Μελ.
Πρέπει να φτιάξουμε κάτι για να πάμε στην Ελβετία.
Εντάξει.
-Σχέδιο Α. -Σχέδιο Β.
Κάντε το.
Αυτό θα πει αερόπλοιο.
Μπράβο, Μπάρναμπι.
-Καλό αερόπλοιο. -Νόστιμο αερόπλοιο.
Στην Ελβετία!
Ήρεμα, Ρούθι.
Πηγαίνετε για τσίσα. Επιστρέφω με τη βρώμη.
Ναι, βρώμη.
Κοίτα εδώ. Η Ρούθι θέλει να βοηθήσει.
Είναι σχεδόν...
Σαν να 'ναι οικογένεια.
Εκκίνηση διαδρομής για Ελβετία.
Ελβετία. Θα σ' αρέσει εκεί, Ρούθι.
Η χώρα της σοκολάτας, του τυριού και των μαχαιριών.
Ορίστε;
Τιμ!
Θα θυμώσει που φύγαμε με το αερόπλοιο και κλέψαμε το κινητό της;
Και την τσάντα.
Σίγουρα θα θυμώσει, αλλά όπως ορφανέψαμε...
θα ξε-ορφανέψουμε.
Είμαι ζωντανός!
Είμαι επιτέλους ζωντανός!
Δείτε εδώ.
Ενώ οι Γουίλομπι πετάνε ανατολικά προς την ανατολή ηλίου,
είμαι κι εγώ μαζί, σ' αυτό το χωνάκι.
Σας το είπα, είναι συναρπαστική ιστορία. Θα φτάσουν εγκαίρως;
Δεν ξέρω. Είμαι σε χωνάκι.
ΟΙ ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΕΣ ΑΛΠΕΙΣ
Απροσπέλαστες Άλπεις, λένε.
Δεν συγκρίνονται με τα βουνά αγάπης που έχουμε προσπελάσει, γλυκιά μητέρα.
Πατέρα...
πήγαινέ με στην κορυφή.
Τι κάνετε, ανόητοι;
-Μητέρα, καλή μου! -Σταμάτα τους λαρυγγισμούς!
Για δες. Χιόνι.
ΕΛΒΕΤΙΑ
Γέμισέ το, φίλε.
-Ζάχαρη στο λούκι. -Στο ντεπόζιτο.
Καλημέρα.
Θα εμποδίσουμε τους γονείς μας να αυτοκτονήσουν. Γεια.
Ναι! Καλό!
Συνέχισε, καλέ μου.
ΣΤΟΠ! ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΟ!
Καλύτερο απ' το περπάτημα.
Μπάρναμπι...
Νομίζω... ότι δεν νιώθω... τη μύτη μου.
Όχι. Μας τελείωσε το νήμα.
Δεν μπορώ να πλέξω.
-Γλυκιά μητέρα. -Πατέρα, κάναμε ένα φρικτό λάθος.
Πρέπει... να γυρίσουμε... στο σπίτι.
Μητέρα, εσύ είσαι το σπίτι μου.
Φτάσατε στον προορισμό σας.
Να το.
-Μπορεί να είναι οπουδήποτε. -Εκεί. Κοίτα!
Υποψιάζομαι ότι οι γονείς μας είχαν σχέση μ' αυτό.
Τα κάνουν όλα μαντάρα.
-Κάτι είναι έξω. -Σίγουρα κάτι είναι έξω.
Για δες.
Κόκκινο Γουίλομπι, ανθρώπινες ίνες,
απαλό σαν μετάξι,
βραδύπορα του πατέρα.
Δεν μπορώ να πλέξω!
Το νήμα της μητέρας!
-Ναι! -Τους βρήκαμε!
Ακολούθησε το νήμα!
Κρατηθείτε, Γουίλομπι!
Δεν βλέπω τίποτα.
Καμία ορατότητα.
Πάγωσα που σε είδα.
Ωραίο λογοπαίγνιο, Τζέιν!
Όχι! Χάνουμε ενέργεια.
Μπάρναμπι, τι συμβαίνει;
-Υψόμετρο. -Ουράνιο τόξο.
Οδήγα εσύ.
Πιο γρήγορα, παιδιά.
-Ουράνιο τόξο. -Ουράνιο τόξο.
Ουράνιο τόξο.
Σανίδωσέ το!
Ουράνιο τόξο.
Ουράνιο τόξο!
Απροσπέλαστες από γης, αλλά όχι από αέρος.
Κοιτάξτε!
Το νήμα οδηγεί στο…
Όχι.
Είναι σαν νεκροταφείο.
Γρήγορα!
Εδώ πρέπει να είναι.
Χωριστείτε!
Χωριζόμαστε.
Δέντρο.
-Δέντρο. -Κι εδώ δέντρο.
-Κι άλλο δέντρο. -Άφαντοι.
Είναι αδύνατον!
Θα παγώσουμε εδώ πέρα αν δεν τους βρούμε.
Κάτι ακούω.
-Κι εγώ. Σίγουρα ακούω κάτι. -Καλό ή κακό;
Είναι καλό και κακό. Πάμε!
Δεν είναι δέντρο.
Οι γονείς είναι!
Το φιλί τους είναι ακόμα ζεστό.
Θερμάστρες! Φωτιά!
Άντε.
Ναι!
Έχουμε γονείς.
-Μανούλα. -Και πατερούλη.
Παιδιά;
Πατερούλη, γυρίσαμε στο σπίτι;
Όχι, αγαπημένη μου.
Είμαστε στις Άλπεις.
Ήρθαμε να σας σώσουμε.
Να μας σώσετε;
-Εμάς; -Μα πώς;
-Ξέραμε πού πηγαίνατε. -Εμείς σας διώξαμε.
Το "Αναξιόπιστο" πρακτορείο.
-Το φυλλάδιο; -Οι μπάλες της μητέρας!
Αυτό...
το κάνατε εσείς;
Θέλαμε...
να ορφανέψουμε.
-Αλλά κάναμε λάθος. -Πολύ.
Θεέ μου.
Δεν είμαστε τέλεια οικογένεια.
Ούτε καν καλή οικογένεια.
Αλλά μας χρειάζεστε για να κατεβείτε. Και μόλις κατεβούμε,
σας χρειαζόμαστε για να παραμείνουμε μαζί.
Ας μη μας αγαπήσετε...
μα θα γίνετε γονείς μας... ξανά;
Σας παρακαλούμε.
Πατέρα, ίσως κάναμε λάθος.
Μπορούμε και καλύτερα.
Λες; Για την αγάπη.
Για την αγάπη.
Φύγετε από μπροστά μου!
Κοίτα εδώ μηχάνημα!
Μ' αρέσει να πετάω!
Τρέξε όσο πιο γρήγορα μπορείς.
-Δεν το περίμενα αυτό. -Δεν έφερα φόρεμα για τρέξιμο.
-Σήκωσε τα άκρα. -Έρχομαι, πατέρα.
Στην περιπέτεια!
Μητέρα, πού έμαθες να οδηγείς;
Νόμιζα ότι εσύ οδηγούσες, αγάπη.
Δυστυχώς, οι γονείς Γουίλομπι παρέμειναν απόλυτα…
Τι κάνουν αυτά τα πετάλια;
...απίστευτα κι εντελώς...
-εγωιστές. -Θεούλη μου.
Μήπως επιβίωσαν;
Δεν νομίζω.
Κρίμα. Τόση αποφασιστικότητα, τόση φαντασία...
Δεν έχει σημασία πόσο καλός είσαι, έτσι;
Ο κόσμος είναι πολύ ψυχρό μέρος.
Πρέπει να μείνουμε ζεστοί.
Τιμ.
-Είναι παγωμένο. -Σίγουρα παγωμένο.
-Ζέστη. -Φέρ' τη.
Όχι, Μπάρναμπι. Μείνετε εδώ.
Πάει η ζέστη.
Τιμ, τι θα κάνουμε τώρα;
Το νήμα. Το ακολουθήσαμε.
-Θα το ακολουθήσουμε πάλι. -Τιμ!
Γύρνα πίσω! Σε παρακαλώ! Πρέπει να μείνουμε...
Όχι.
Είναι μάταιο.
Γύρνα πίσω.
Κρύο.
-Όχι άλλο... -Το πουλόβερ.
Όχι.
Ένα τελευταίο "μήπως να".
-Κάτι άκουσα. -Κι εγώ.
Μέσα απ' το τζάμι
Πάνω απ' τον τοίχο
Τζέιν;
Ψάχνω κάτι καινούργιο
Ξύπνα από το όνειρο
Ξέχνα το παρελθόν
Στο τέλος του ουράνιου τόξου είσαι εσύ
-Κόλλησα. -Τι έχει το όνομα
Ένα γνωστό ρεφρέν;
Όλοι παίζουμε ρόλους Σε ένα κουτί γεμάτο τρύπες
Όταν χαθεί το μέλλον Και τα όρια έχουν προσπεραστεί
Ξέρω πού θα είμαι
Στα εύκολα και στα δύσκολα
Θα μείνω στο πλάι σου
Δεν χρειάζονται αποχαιρετισμοί
Τώρα βλέπω το φως
Όταν ο ουρανός γίνεται γκρίζος
Και δεν απομένουν λόγια
Στην τελική
Διαλέγω εσένα
Τζέιν;
Κι εσένα
Κι εσένα, Γάτε
Διαλέγω εσένα
Ευχαριστώ, Τζέιν.
Σ' ευχαριστώ.
Τραγικό.
Μα μην ξεχνάτε ότι είναι παλιομοδίτικη ιστορία.
Και δεν μπορεί να τελειώσει έτσι, σωστά;
Ρουθ;
-Είναι ελβετικό γυροπλάνο. -Ένα ανοιχτήρι!
Σίγουρα είναι τιρμπουσόν.
Γλυκιά ανατροπή!
Τσιλιβιθρόνι!
Νταντά;
Μετά απ' όσα περάσαμε, μας αφήσατε;
-Αλλά πώς μας βρήκατε; -Ακολουθήσαμε το ουράνιο τόξο.
Η Ρουθ άκουσε το τραγουδάκι σου.
Άκουσες το τραγούδι μου;
Ήταν πολύ όμορφο, Τζέιν.
Θα το λάτρεψαν οι γονείς σου. Πού είναι, εν τω μεταξύ;
Να τους πω πόσο καλά παιδιά είστε.
Έκλεψαν το αερόπλοιο.
Έχουμε πολύ κακούς γονείς.
Είχαμε, εννοείς.
Είμαστε ορφανά... στ' αλήθεια.
Τι;
Δεν έχουμε γονείς.
-Δεν έχουμε σπίτι. -Δεν έχουμε πού να πάμε.
Τα χάσαμε όλα.
Αλλά έχουμε ο ένας τον άλλον.
Ακούστε, πετάξαμε ένα αερόπλοιο από ζαχαρωτά
πάνω από έναν ωκεανό.
Σκαρφαλώσαμε το απροσπέλαστο.
-Δεν σκαρφαλώσαμε. -Το ξέρω, αλλά τα λέει ωραία.
Αν μείνουμε μαζί, θα είμαστε εντάξει...
με ή χωρίς γονείς.
-Μήπως να... -Γινόμασταν όλοι οικογένεια;
Γεια σου, μανούλα.
Είμαι μέσα.
Περιττό να το πω, μέσα κι εγώ.
-Ναι! -Διοικητή, πάρε μας από εδώ.
Κάνει πολύ κρύο για γλυκανάλατα.
Σούπερ φίνα! Ναι!
Γιατί δεν χρησιμοποιούμε το ελικόπτερο;
Δεν χρειαζόμαστε ελικόπτερα. Είμαστε οικογένεια!
Εντάξει, είναι λίγο αλλόκοτο. Αλλά τελικά τα καταφέραμε.
Αποφασιστικότητα, φαντασία, ελπίδα.
Σας είπα ότι ξεχωρίζω τις καλές ιστορίες.
Οι καλύτερες ιστορίες είναι οι δύσκολες.
Δεν είναι πλούσιο.
Είναι μουστάκι, όμως.
Ξέρουμε τι σημαίνει αυτό, έτσι;
Δεν θα γίνουμε πλέον σπουδαίοι, αφού έγινε αυτό.
Μουστάκι.
Αν έτρωγες τη βρώμη σου, Τιμ, θα είχες τρίχες παντού.
Ίσως ο άτριχος Τιμ να θέλει κάτι καινούργιο.
Το λέω "ρολό κιμά Μέλανοφ".
Όχι!
-Ρουθ! -Όχι!
Κοίτα, Τιμ! Η Ρουθ έχει μουστάκι από κιμά.
Γουίλομπι.
Δείτε τους...
μια τέλεια ατελής οικογένεια.
Κι ενώ δεν πήραν όλα όσα ήθελαν,
πήραν αυτό που χρειάζονταν.
Όλοι χρειαζόμαστε αγάπη.
Ακόμα κι εγώ.
Μ' αρέσει το μουστάκι μου!
Βλέπετε; Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Δεν μπορώ να πω το ίδιο για... Ξέρετε ποιους.
Λουκουμάκι μου,
μ' αρέσει να βλέπω τον κόσμο μαζί σου.
Ακόμα και τα υγρά μέρη.
Τίποτα δεν θα μας σταματήσει από τις περιπέτειες.
Θεέ μου.
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ ΤΙΜ ΓΟΥΙΛΟΜΠΙ, ΤΖΕΪΝ ΓΟΥΙΛΟΜΠΙ
ΜΠΑΡΝΑΜΠΙ "Α" ΓΟΥΙΛΟΜΠΙ, ΜΠΑΡΝΑΜΠΙ "Β" ΓΟΥΙΛΟΜΠΙ
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη
Τι; Μη με κοιτάτε έτσι. Δεν είναι αηδιαστικό.
Έτσι τα πλένω...
όλα.