Downloaded from YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Başka doğalar, başka kültürler.
Herkes mahallede bir bütün olur.
Gülmek hayatı çekilir kılar.
Girişkenler her zorlukta yolunu bulmasını bilir.
Mahalle kültürü de buradan gelir.
Keza kardeşleriniz, korkularınız, eğitiminiz ve ölümünüz de.
En saf hâliyle bize mutluluğu ikram eden kişi de oradan geliyor.
Kardeşim Thiago Ventura'ya ayakta bir alkış.
Sesinizi duyayım yahu!
Burada mahalle temsil ediliyor!
Evet!
Sesinizi duyayım Brezilya!
Taboão da Serra'dan dünyaya. Oturabilirsiniz kardeşlerim. Tamamdır.
Üçüncü stand-up komedime hoş geldiniz.
İlkinin adı Isso é Tudo Que Eu Tenho'ydı.
Orada komedinin hayatımdaki önemini anlattım.
İkincinin adı Só Agradece'ydi. Orada komedinin bana kattıklarını anlattım.
Üçüncünün adı da POKAS.
Yani beni buraya getiren hayat felsefesi.
"Pokas"ın anlamını bilenler "ben" desin!
Ben!
İnanılmaz. Mahalleden gelenlerin çoğu "pokas"ı biliyor.
Aynı zamanda çoğunuz "Hayır." diyor.
-Neyin kısaltması... -"Gerek yok."
Gerek yok kavramı nerede olursanız olun aynıdır.
Mesele bir kelime söyleyeyim.
"Gerek yok" tavrı olmalıysa
hep birlikte "pokas" diyelim. Tamam mı? Hadi.
-Tecavüzcüler. -Pokas.
Okula gidip herkesi vuran insanlar?
Pokas.
-Yakult'unuzdan bir yudum isteyenler? -Pokas.
Yakult'tan yuduma tecavüzcüden çok tepki geldi.
Bu, ülkemizde ilkelerin olduğunu gösteriyor.
Tecavüz etmek sorun değil ama insanların laktik asit bakterilerine bulaşmayın.
Videolarım popüler olunca
izleyicilerimin yüzde 70'i erkekti.
Sadece yüzde 30'u kadındı. Bugünse
yüzde 50'si erkek,
yüzde 50'si kadın belalılar.
Beni takip eden kızlar tam benim tipim.
Kendilerine yamuk yapılmasına izin vermiyor ve çekinmiyorlar.
Evet.
Tam bir arsızlar.
Geçen gün YouTube kanalımdaki yorumlara bakıyordum. Adamın biri şunu yazmış:
"Dostum, gerçekten iki yıldır komik değilsin."
Bir kız da "Sahi mi? Takibi bırakıp siktir git." yazmış.
"Vay, bana arka çıkmış" dedim.
Kadınlarla ilgili de var. Yapalım.
Arkadaşınız olduğunu söyleyen
ama ayrıldığınızda eski sevgilinize yürüyen kız pokas mıdır değil midir?
Pokas!
Tüm saçını yolasınız geliyor, değil mi?
Taboão da Serralı kızlar "Delirmişsin!" diyor.
Erkeğinize ya da kadınınıza yürüyenler?
Pokas!
Çok yakınınızda konuşan ağzı kokan insanlar?
Pokas!
Koku insanın kirpiğini yakıyor. Göz nezlesi nasıl başladı bilir misiniz?
O kişinin gözü sağlıklıydı. Gözüne bir şey kaçtı. "Sakin ol!" dediler.
Yedi gün raporlusun.
Nefesi çok kokan Eliane diye bir arkadaşım var.
Arkadaşı Virginia'ya gittim ve dedim ki
"Eliane'nin nefesinin koktuğunu söyle.
İki dakikada bir yüzüme osuran biriyle konuşmayacağım."
"O kadar da kötü değil." dedi. "Sahi mi?" dedim.
"Dışarıda konuşurken sokak lambaları sönüyor yahu!"
"Söyleme. O dindar biri, üzülür." dedi.
"Tamam, olur." dedim. O gelince de parmağımı kıçıma soktum.
"Selam, Thiago." dedi. "Merhaba, nasılsın?" dedim.
Böyleydim. Virginia "Ne oldu?" dedi.
"Bok koklamam gerekirse kendiminkini yeğlerim." dedim.
Bir tane daha yapalım.
Yoz polisler pokas mı değil mi?
Pokas.
Kendilerini patron sanıp
sadece şiddeti teşvik eden haydutlar?
Pokas.
Size sarılan pis kokulu insanlar?
Pokas.
Siktirin gidin!
Koltuk altları kokanlar
kollarını şöyle tutamazlar.
Bel hizasında size gelir, sarılır ve geri çekilirler.
Hayır. Omuzlarını ve şeytani kanatlarını açışlarını görürsünüz.
Koltuk altlarını omzunuza park ederler.
Sanki orası dinlenmeleri için biçilmiş kaftanmış gibi.
Sonra da şeytanın idrar yolundan
çürütücü sıvı gelir
ve kapüşonunuzu çürütür.
Kapüşonlu gelir, atletli dönersiniz.
Kötü kokan bir arkadaşınız varsa ona söylemelisiniz.
Bir gün şöyle bir sorunum oldu. "Afonso...
"Pis kokan arkadaşımız geliyor." Çok kötüsünüz.
Güldüğünüz şeye bakın!
"Pis kokan arkadaşımız geliyor. Ona der misin? Senin aran daha iyi."
Afonso bana bakıp "Thiago...
Adam kokuyor." dedi. "Tabii." dedim.
"En son evime geldiğinde içeri girince duvar kâğıdı düştü.
Kanepede uyudu. Uyuduğu kanepe yastık kusarak uyandı."
Afonso "Nasıl diyeceksin?" dedi.
Ona gidip şöyle de: "Dostum...
Dosdoğru. Nasıl derim bilmiyorum ama içinde bir şey ölmüş sanki."
"Delirdin mi? Böyle dersen bir daha seninle konuşmazlar."
Elbette konuşmazlar. Arkadaşımın koltuk altı beyazdı.
Sarı koltuk altını bilirsiniz, değil mi?
Ne zaman beyaz tişört giyse iki dakikada koltuk altı sararırdı.
Bunu hiç anlamazdım.
Nasıl ramen terliyorsun
ve koltuk altında niye arı kovanı olduğunu öğrenmek için hastaneye niye gitmiyorsun?
Koltuk altı için sprey kullanmalısın, meyve suyu değil.
Sarı koltuk altı olduğunu kimse söylemedi. Hayatı söyledi.
Zira sarı koltuk altındaki İncil'le kiliseye gitti.
Sokaktaki çocuklar o İncil'deki İsa'nın Yaratılış'ta öldüğünü söyledi.
Bir tane daha yapalım.
Bir tane daha.
Borç alıp geri ödemeyenler?
Pokas.
Giysilerinizi alıp geri getirmeyenler?
Pokas.
İlk sevişmede kendisinin ve dostlarının anlayacağı argo kullananlar?
Anlamadım. Alet sert, vajina da ıslak olmalı ama öyle değillerdi.
Pokas!
Düşündüm de bu daha ziyade bana hitap ediyor.
Gerçekten. Seks çok iyi giderken
kız bir anda "Sik beni!" dedi. "Sikiyorum zaten!"
"Devam et." dedi. "Hiç durmadım ki!"
Sonra da anlamadığım bir şey deyince durdum.
"Evet, işte böyle.
Bu harika bir duygu!
O babafingoyu içime sok!"
"Ne?" dedim.
"Neyi sokayım, meleğim?"
"O babafingoyu ver bana!"
"Ne babafingosu?"
"Sendeki iri babafingoyu!"
"İri babafingo mu?"
Bir an köpeği kastediyor sandım. "Babafingo." dedim.
"Babafingo ne lan?"
"Elindeki şey." "Ona yarak denir." dedim.
"Yarak yaraktır, babafingo da babafingo."
Yarağım bana bakıp "Babafingo adını sevmedim." dedi.
"Bu kadın beni yalamıyor ve bana babafingo mu diyor?"
"Babafingo ne?"
"O babanfingoyu alıp kukuma sok."
"Ne?" dedim.
"Kuku mu?"
Vajinaya resmî adıyla mı hitap ediyor? Bu nasıl iş?
Çok fazla Pokémon izlemişsin.
Charmander, Charmeleon, Charizard, Kukumon!
Her sezonu izledim
ama Ash'in hiç Kukumon çağırdığını görmedim.
Komik bir şekilde
beş hususu olan pokas ideia felsefimizi oluşturduk.
İlk nokta: Kurallar.
Bilhassa da mahalleliysen kendi kurallarını koy.
Seninle takılan herkes kim olduğunu bilmeli.
Aksi türlü sizi ezerler.
Hayatımda birçok kuralım olduğunu ilk kez sokak kriketi oynarken anladım.
Sokak kriketi oynadınız mı?
-Evet. -Mahalle oyunudur.
Mahalleliler "Ben!" diyor.
Zenginlerse "Etiket mi?" diyor.
"Fiyat etiketi mi? Bana koymaz yahu."
İlk kez sokak kriketi oynadığımda bana arkadaşım Thiago Kaka öğretmişti.
Yalın ayak boka bastığı için Thiago Kaka diyoruz.
Ayak parmaklarının arasına kaçmış.
İğrenç ama komik, değil mi?
"Dans bile ediyorsun. Basınca şöyle yapıyorsun."
En kötü yanı boka basınca iğrenmekten fiziksel acı yaşamasıydı.
Boka basıp "Of!" dedi.
"Of, ayağım!
Boka bastım!
Suyu açın!
Bok yahu!"
Thiago Kaka'yı kurtarmak için diğer arkadaşım Junior Sakso geldi.
Niye Junior Sakso dediğimizi açıklayayım mı? Ne olur! Çok sürmez.
Evin önündeydim. Bir çocuk gelip "Birisi Junior'ın dalgayı emiyor!" dedi.
"Sakin ol. Böyle anlatılmaz." dedim.
"Ne oluyor?"
Dedi ki "Birisi
Junior'ın dalgayı
emiyor."
-"Nerede?" -"Parkın tuvaletinde."
-"Ne kadar süredir?" -"Beş dakikadır."
-"Onu gördün mü?" -"Evet."
-"Kapı açık mıydı?" -"Hayır."
-"Nasıl gördün peki?" -"Neyi?"
"Kapı kapalıysa
onu nasıl gördün?"
"Birisi Junior'ın dalgayı
emiyor." dedi.
"Kapı kapalıysa onu nasıl gördün?" dedim.
"Birisi Junior'ın dalgayı
emiyor." dedi.
"Söylemeyeceksin yani. Planın nedir?" "Plan şu, dostum.
Kapıya gidip şöyle diyelim:
'Junior, birisi dalganı emiyor.' Olmaz mı?"
Junior'ın haberi yokmuş gibi.
Sanki o an fark edecekmiş gibi.
Junior'ın bakıp "Ne? Deme yahu!" dediğini düşünsenize.
Bu fikri berbat bulup her çocuk gibi evet dedim.
Oraya koştuk. Kapıya gidip "Yapalım." dedik.
"Hey, Junior..." Fırsat olmadı.
Junior'ın dalgayı emen kişi "Junior'ı rahat bırak!" dedi.
Siktir.
Belli ki benim tayfa gelmiş.
Arkadaşım Thiago Kaka sokak kriketi oynamayı öğretti.
Hemen açıkladı. "Dikkatini ver Thiago. Çabuk, sırada ben varım.
Topu al ve tenekeye sok..
Tenekeye sokarsan 'Sopayı uzat, affedersin.' de.
Sana havada sopayı verecekler. Alma. Havada alırsan otomatikman kaybedersin.
Sopayı yere koymasını iste.
İkinci kural: Topu al ve fırlat.
Topa vururlarsa ve top bir kez, iki kez ve üç kez geri giderse
oyuncu üçüncüde sopayı bırakır. Havadayken sopayı alma.
Sopayı yere bıraksın. Üçüncü kural:
Oyun sırasında 'Araba!' dediklerini duyarsan
sokaktan kaç."
Masumane bir şekilde "Neden?" dedim. "Araba geliyor da ondan!"
"Bu oyun kuralı mı?"
"Hayır, hayatın kuralı."
"Sıradaki kural." dedim. "Topu al ve fırlat." dedi.
"Topa vururlarsa ve topun peşinden koşarsan
dikkat et.
'Gazoz getir!' diye bağıracaklar.
Seni etkilemek isterler çünkü o zaman oyunu kaybedersin.
Rakiplerin bağırmasına aldırma, tamam mı? Hepsi bu. Bir çift bul.
Gel, oyna çünkü sıradaki sensin." "Hassiktir!" dedim.
Etrafa baktım. Kimse tek başına değildi.
Bir anda Lucas beliriverdi.
Küçük Lucas herkesin hayatında vardır.
Hani hiçbir değeri olmayan arkadaşınız var ya? İşte o.
Benimle oynayacak bir o vardı.
Ben de onunla oynadım.
"İstemememe rağmen oynadım." derken
kadın izleyiciler şöyle yapıyor...
"Thiago.
Aşkım, onunla oynamak istemediysen neden oynadın?"
Zavallı görünüyordu da ondan.
Sevgilisi kibarca istedi diye ilk kez sevişen bir kız varmış.
Kıza "Sahiden mi?" dedim.
Cidden, Küçük Lucas çok şirindir.
Onu seversiniz ama çok çıkarcıdır.
Şöyle beliriverdi:
"Günaydın.
Adım Lucas. İnsanlığın çok sevdiğim üç yanı var:
İnsanlar arasında barış ve uyum,
beni erken yaşta terk eden babam Ricardo
ve tiyatroya gelip tam ücret ödeyen herkes.
Selam, İri Thiago!"
"Ne haber Küçük Lucas?"
"Muhteşem.
Bugün harika bir gün, değil mi?
Kuşlar şakıyor, fareler koşuyor ve insanlar sokak kriketi oynuyor.
Annem sokak kriketi oynayanlar şeytanı sever, diyor.
Sokakta elim sende, saklambaç
veya sobeleme oynayanlar da şeytanı sever, dedi.
Keza Knights of the Zodiac, Digimon, Pokémon ve Yu-Gi-Oh'u sevenler de.
Tanrı'yı seviyorum ama keşke şeytanı da biraz sevebilsem.
İsa'ya sevgim eşsizdir!
Şeytani bir şey olsa da denemeye karar verdiğim bir şey var
zira sokak kriketi oynama arzum çok büyük.
Ama
sokak kriketi için
bende olmayan bir şey, yani bir arkadaş lazım.
Sorun değil ama. Nihayetinde yalnız olmaya alışkınım.
Sadece ben ve Jehovah
ama bugünlerde Tanrı'ya söz verdim.
Sokak kriketi oynayacak bir arkadaş verirse uslu duracağım.
Thiago adlı bir arkadaş olmasını istedim."
Ağlayıp şöyle dedim...
"Benimle oynamak ister misin?"
Onca hilenin ardından "Şükürler olsun Tanrım." dedi.
Ama Küçük Lucas çok şirindir.
Çok tatlı biri.
Onu sevdiniz mi?
Tatlı biri. Ona kızamazsınız.
"Küçük Lucas, dikkatini ver. Sıra bizde.
Sana açıklayayım. Top gelince
'Gazoz getir.' diyeceksin. Tamam mı?"
Şirin bir şekilde "Ben içemem, şeker hastasıyım." dedi.
"Aman ya." dedim.
Küçük Lucas'a açıklayamadan maça başladık.
Küçük Lucas, teneke ve Thiago Kaka vardı.
John, ben ve teneke.
John iki metre boyundaydı. İki metrelik annesinden doğmaydı.
Doktorlar "Çekin!" demiş.
"Çekin!
Kaval kemiği çıktı!"
Göbek bağı çıkınca sokaktan bir çocuk çekiverdi.
"Hadi!" dedi.
Sopayı tutmadı bile. Ütü masası vardı. Bir gün sopayı savurmak için kalktı.
Thor çekiç sanarak onu çekti. İnanılmaz.
Ama kimseden korkmuyorduk çünkü çocukken umurunuzda olmaz.
Yerde üç kez topa vurdum.
"Git, Kaka." dedim.
Topu attım. Kaka'yı ve Lucas'ın kutusunu geçti. "Çok sertti. Yakalayamadım." dedi.
"Topun peşinden gitsene." dedim.
Koşmaya başlayınca kaybedeceğimizi anladım.
Öyle yavaştı ki yaşlı bir Japon kadına benziyordu.
Japon kadınları gördünüz mü?
"Koş, Lucas!" dedim. "Çok zor yahu." dedi.
"Aman ya...
Kimse bana bir şey demiyor.
Burada koşturuyorum."
-"Yakaladım." -"Çömel ve topu at."
Eğilip şöyle yapmak yerine...
Hayır.
Adi herif
çömeldi, topu aldı ve şöyle attı. Bakın.
Vuran için seken top bir nimettir.
John yerden sopayı aldı.
Top o kadar sekiyordu ki cümlesini tamamlayamadı.
Şöyleydi. "Hadi...
Bu top buraya gelecek.
Nasıl böyle seken top atıyorsun?
Sana öğrettiklerimi hatırla..."
Top gitti. Küçük Lucas'ın kafası karıştı. "Gazoz getir!" dedi.
"Hayır, koş." dedim.
"Bu amma zor." dedi.
"Ne hızlı bir oyun.
Annemin şeytan oyunu demesine şaşmamalı."
Küçük Lucas girip çıktı.
Normalde 2-4, 6-0 biten bir maç
çoktan 16-0 olmuştu.
Maç 20'de bitiyor.
69 saniyenin ardından maç çoktan 16-0 olmuştu.
Çok sinirlendim.
"Hemen buraya gel." dedim.
"Ne oldu?" dedi.
"Buraya gel, konuşurken gözünün içine bakayım."
"Oraya gelmem. Olmaz, bana vuracaksın."
"Gelmezsen ben oraya gelirim."
"Beni evde yakala da göreyim."
Evine varması dört dakika sürdü. Ben kapıdaydım.
Yüzüne bir şey demek istedim ama vazgeçtim.
"Hey, Lucas. İyi dinle.
Maçı kaybetmek mi istiyorsun?
Zaten babanı kaybettin."
Adamı motive etmek gerekiyordu.
Afonso espriler yüzünden mi başarılı sanıyorsunuz?
Onu ben motive ettim. Şaşırdınız mı? Küçük Lucas ilk topu alıp fırlattı.
Top geriye gitti. Junior Sakso ayağa kalktı.
İkinci topu alıp fırlattım.
Yine geriye gitti. Junior'ın aleti emen kişi kalktı.
Lucas üçüncü topu yakalayıp fırlattı.
Üç geri oldu. Sevinçle şöyle dedi:
"Üç geri, sopayı uzat." Ömrümde hiç duymadığım bir küfür etti.
Topu yakalayıp fırlattı.
"Üç geri, sopayı uzat, seni odun kafalı."
Sevindim ama "Odun kafalı mı?" dedim.
-"Odun kafalı ne?" -"Mankafayla aynı."
Galiba dindarlar böyle küfrediyor.
Neyse.
Küçük Lucas sopayı aldı.
Sopayı aldığından ilk o vuracaktı.
Vurur vurmaz sopayı hızlıca kaybettik.
İzleyin. "Hadi, fırlat." dedi.
"Hadi.
Bu şeytanın oyunuysa bu şey cehennemi boylar."
Top geldi ve "Git hadi!" dedi.
Kendi kutuna vurulabileceğini hiç bilmiyordum.
"Hayır!" dedim.
"Annem beni eve çağırıyor." dedi.
"Sonuna kadar kalıyorsun. Boş ver." dedim.
Topu alıp "Boş ver." dedim.
Kanalizasyona soktum.
Mahalleliyseniz bilirsiniz. Topu kanalizasyona sokunca
topu attığınızda milletin suratına sinek gelir.
Bir gün bir çocuğu kör bile etti.
Sağlam gözüyle topa vurdu.
Ertesi gün çocuğa Webcam adını taktılar. Yemin ederim.
Umursamadım. "Hadi, John." dedim.
Fena bir top attım ama John çok iyiydi.
Sağa adım atıp topa vurdu.
"Siktir, olamaz." dedim.
Topu yakaladım. Hızlıyımdır.
16-0'dan 18-0 oldu.
Sinirliydim.
Daha sinirli olamazdım.
Ta ki takımımdan Lucas
"Gazoz getir!" diyene dek.
"Ne dedin kardeşim?"
"Hayır, getirme.
Şeker hastasıyım. Niye böyle dedim bilmiyorum bile.
Bir hataydı."
"Baban niye gitti anladın mı Lucas?
Kaka, ciddi bir konu.
Filmlerde yaratığın onu yaratan kişiye karşı gelmesini sevmem ama 18-0 mı?
Mahallemde beni rezil etmenize izin vermem.
Hazır olun.
Top gücümün gazabını göreceksiniz."
"Evet...
Seni şapşal palyaço.
Topumun gücü 30 bin,
Kakarot.
İkinci seviyeye dönüştüğümde
topun rengini göremeyeceksin bile. İzle."
"Bunu beklemiyordun, değil mi Kakarot?"
Evet, ki gücün benden az.
Hazır ol.
Hadi, Kaka!"
"Araba!"
"Hadi, Kaka!"
Topu daha da sert attım.
O an tüm detayları fark ettim ve sopayı kaldırdım.
Top sopaya değince
tüm umudum boşa gitti.
"Hayır!
Kaka!"
Kaka "Hadisene, bok" diye bağırdı.
Küçük Lucas da "Gazoz getir!" diyordu.
Ama top aydınlatma direğine çarptı
ve geri geldi.
Geri gelince olanlara inanamadım.
İki kez önümde zıpladı.
Junior Sakso "Vursana, dallama!" dedi.
Kaka'nın suratına vurdum.
"Kazandın!"
Sakso "Sopayı uzat." diye bağırdı. Küçük Lucas futbolcu Kaká gibi sevindi.
Herkes heyecanlı, Çocuklar mutlu.
Sopayı havada aldım ve kaybettik.
Evet. Bütün bunlar nedir biliyor musunuz?
Açıklayayım.
Kendi kurallarınızı koyduğunuzda bu durumda ne olduğunu anlarsınız.
Kuralları anlamadım. Bu yüzden çuvalladım. Elinizden geleni yapmazsanız böyle olur.
Kim olduğunuzu göstermezseniz sizi ezerler. Başarısız olursunuz.
Kuralları koyduktan ilkelerinizi belirleyin.
Birçok farklı hâliniz olmasından korkmayın.
Mahallede istediğimiz kişi olmamız desteklenmez.
İstediğimiz kişi olmalıyız, o kadar.
İlk olarak futbolcu olmak istedim. Gerçekleşmedi.
İkincisini de şimdi anlatacağım.
14 yaşındayken harika bir Axe dansçısı olmak istedim.
Siktirin gidin! Hepimizin hedefi var!
İçimi döküyorum. Beni yargılamayın!
İyi bir Axe dansçısı olabilirdim. Bir hikâye anlatayım.
Axe dansına niye mi başladım? Babam Michael Jackson'ı çok severdi.
Ben de MJ gibi olmak istedim. Dans etmeyi bilmediğimden Axe'ı denedim.
Babam Michael'a bayılırdı.
Beni Michael kadar sevsin istedim. Onunla ilgili birçok yalan söyledi.
Bir gün "MJ nerede doğdu?" dedim.
"Diadema" dedi.
"Vay be, Jukanalha'yı izliyorlar mı?" dedim.
Bir gün "Baba niye onu bu kadar çok seviyorsun?" dedim.
"O dünyanın en azimli adamı."
-"Azmine bir örnek ver." -"Adam siyahtı ve beyaz oldu.
Bunun mümkün olduğunu düşünen yoktu. Başardıysa azmindendir."
"Şarkıcılığı mı dansçılığı mı daha iyi?"
"Harika bir şarkıcı ama müthiş bir dansçı."
14 yaşında Michael Jackson gibi dans etmeye başladım.
Harikaydım.
Ama onun gibi dans etmeye başlayınca insanlar sizinle konuşmuyor.
Çekilmezsiniz. "Thiago" diyorlar, "Evet." diyorsunuz.
Saçmalıktı.
Herkes sokakta yürürken
"Burayı bilmiyorum." diyordum. Michael Jackson gibi olmak istedim.
Annem "Hamam böceği!" dedi. "Öldü."
Michael Jackson gibi olmak istedim. Otobüs durmadı,
"Hadi ama! Evet gitmek istiyorum." dedim.
Ama babam izin vermedi!
"Asla onun gibi olamazsın. Niye mi?
O Tanrı'yı bizzat tanıyor." dedi.
"O herkesi tanıyor ama!
Onu nereden duydun?"
"Gösterisini izle.
Dönüyor, parmağını şıklatıyor ve üzerine ilahi bir ışık düşüyor."
İlk başta "Hadi oradan." dedim.
Artık kendi programım var. Bakın.
Anladınız mı?
Burada bu ışıkların olması, tüm bu yapı harika.
Hâlâ Michael Jackson hayranıyım. Siz de öyleysiniz "Ben!" deyin.
Ben!
Pop dünyasında Michael Jackson kadar iyi biri olmayacağını
-düşünüyorsanız "Ben!" deyin. -Ben!
En sevdiğimiz sübyancının
Michael olduğu konusunda hemfikir miyiz?
Çocuklar, ne oldu? Söyleyecek çok sözünüz vardı.
Michael Jackson sübyancı.
Bunu söylemek zevk mi veriyor?
Onun hayranıyım, onu severim. Hayır, zevk vermiyor.
İlk kez biri onun hakkında kötü konuşunca kızmıştım.
Kim mi konuştu? William Bonner.
Mahallede, evde dinleniyordum.
Bonner "MJ sübyancılıkla suçlanıyor." dedi. "Hayır!" dedim.
"Hayır, William, hayır!
Bu yalancılara nasıl inanırsın?"
Alındım, bak. Ertesi gün programa "İyi akşamlar" diyerek başladı.
"Siktir git!" dedim.
Kıçımın iyi akşamı. Sokağıma gelse tehdit edilip tokat yerdi.
Bence niye mi sübyancı?
Dave Chappelle'i severim. MJ'i sübyancılıkla suçlayan herkesle konuşan
HBO özel yapımını izledim.
Artık Netflix'te olduğumdan bir şey demek istiyorum.
Hey, Dave Chappelle...
Brezilya'da birçok komedyen seni örnek alıyor. Anladın mı?
Bana göre Richard Pryor'a en yakın canlı sensin.
Ve bir hayalim var.
O hayalimde seninle esrar içiyorum.
Bu yapımda alt yazı olduğunu bilsem de
bu talebi İngilizce yapmalıyım.
Bak.
Hey, Bay Dave Chappelle.
Bir hayalim var.
"Bu" hayalimde...
Sana bir sorum var.
Bay Dave,
benimle
esrar "içmek" ister misin?
Gerçekten senin hayranınım.
MJ'i niye mi sübyancı olarak görüyorum? Dave Chappelle gibi HBO yapımını izledim.
Bu arada Dave Chappelle'den Sticks & Stones'u izleyin derim.
MJ'in sübyancı olmadığını söyleyen espriler yapıyor
ve ben sübyancı diyorum. Niye mi?
Bence öyle çünkü.
O belgeseli izledim.
Onu suçlayanlar inanılmaz şeyler söylemiş.
Bunu uydurmak için çok cesur olmak lazım.
Bir kamera olduğundan ve gerçeği söylemeleri gerektiğinden
MJ'in sübyancı olduğundan eminim.
Suratıma yumruk yedim ve o adamın suratını hiç unutmadım.
Parmağını kıçıma soksa ne olurdu bir düşünün.
Hikâyeyi tüm ayrıntılarıyla anlatırdım.
Bence sübyancı olmasının yanı sıra ölmedi de.
Yaşadığını düşünenler "Ben!" desin.
-Ben! -Bu beni endişelendiriyor.
Zira bir belgesel çekildi ve hayattaysa
büyük ihtimalle onu izlemiştir.
Sizi bilmem ama her şeye dair esprim var.
Michalee Jackson'ı TV karşısında, çıplak hayal ediyorum.
Aleti kalkmış,
arkadaşına bakıp şöyle diyor: "Tito...
Bu çocuklar şerefsiz.
Gizli tutacaklarına söz vermiştiler.
Zar zor öldüm, şimdi TV'ye çıkmış anlatıyorlar. Bak, Tito!"
Bunu niye mi anlatıyorum? Suçlamalar başladığında
bir şey dikkatimi çekti de ondan.
İnsanlar deliye dönüp "Şerefsiz!" dedi.
"Yetişkin bir adamsın. Yaşlı birini, onun gibi bir milyoneri
nasıl sübyancılıkla suçlarsın? Parasını mı almak istiyorsun?
Neden bunu çocukken söylemedin?
Neden büyüğünde birinin seni istismar ettiğini söyledin?
Neden?"
O bir çocuktu da ondan.
Çocuklarımızla bu yüzden seks konusunu konuşmalıyız.
Ama televizyonu açtığımızda
aptalın teki "Çocuklarla seks konusunu konuşmayın." diyor.
Bu rezalet.
Açıkçası,
beni siyaset konuşurken göremezsiniz çünkü o konuda bir şey bilmem.
Peki neyi mi bilirim? Aptalları.
Çocuklarla seks konusunu niye konuşmamız gerektiğini anlamıyorsanız aptalsınız.
Anlamaları için seks konusunu konuşun.
Âşık olmanın, birinden hoşlanmanın normal olduğunu anlatın.
Zira insanlar birbirinden hoşlanır. Bir şey daha var:
"Yetişkin biri size dokunuyorsa bu sevgi değil, şiddettir.
Başka bir yetişkine bunu bildirin."
İnsanların bunu anlamadığını görünce insanlar acaba ne der diye düşündüm.
12 yaşındaki yeğenim Ingrid'e gidip
seks konusunu mu konuşmalıyım? "Canım...
Bir gün diz üstü pozisyonda sikileceksin.
Bunu konuşmak istememiştim ama...
Hiç yapmadım ama birçok kişiyi diz üstü pozisyonda gördüm.
"Tatlım, göğsünü yere daya..."
Bunu mu kastettiniz? Hayır, durun.
18 yaşındaki yeğenime şöyle mi demeliydim?
"Karnında yatarken kızın yanaklarını tut, aletine tükür ve yardır.
İşte böyle!
Evet.
İleri geri."
Başkalarına asla anlatmazlar.
Sübyancı olduğuna inanmazlar.
Öyle bağımlısınız ki hata yaptığını anlamıyorsunuz.
Rahipleri, vaizleri, amcaları, ebeveynleri görmediğiniz gibi!
Michael Jackson
parmağını kıçıma soksa
ve gidip babama anlatsam...
sizce bunu sorun eder miydi?
Canlandırma yapayım.
MJ'in evinden geldiğimi hayal edin.
"Baba, Diadema'dan geliyorum.
Baba, Diadema'ya gittim. MJ'le konuşuyordum
ve inanmazsın ama 'Billy Jean'sini çıkardı.
Anlamadım. 'Siyah mı Beyaz mı' dedim.
Sonra parmağını kıçımı soktu. 'Tehlikeli' dedim.
Galiba beni taciz etti."
Babam kesin "Keşke benim başıma gelseydi." derdi.
Ama Michael Jackson'ın müzikal etkisinden dolayı dansa başladım.
O vakit Swing Moleque adlı bir Axe grubu kurdum.
Ben, Joabe, Felipinho,
Manu, Carina, Jéssica, Ariana, Michele ve Nego Tchan vardı.
Nego Tchan hep geydi.
Hep geydi. Her daim.
Homo, ibne, gey.
Gerçek, yakışıklı bir gey tanıyor musunuz?
Sokakta gururla yürüyüp ışık saçan bir gey? Herkes geyleri sever.
Gey biri yanaşır ve "Gey!" dersiniz.
İşte o gerçek bir geydir. Adam gey.
"Kız mı erkek mi?" "Gey!"
Aynı zamanda gey olduğu için
sen heteroseksüel oluyorsun.
Maço, erkeksi, iğrenç!
Değil mi?
O geydi. Aletin kokusunu ve tadını bilen şu geyleri bilir misiniz?
Aletleri hemencecik buluyordu.
Yürüyor, sonra duruyor.
"Ne oldu?" diyorsun. "30 metre ileride alet var."
14 yaşımdayken gey arkadaşımla büyük bir hata yaptım.
Söylemekten utanmıyorum. Hatayı tekrarlasam utanırdım.
Böyle deyince bana değer veren kadınlar "Hey...
Thiago... Gey arkadaşınla hangi hatayı yaptın?" diyor.
"Ön yargılı mıydın?"
Hayır.
Hatayı 14 yaşımda yaptım. Yaşım 30. 16 yıl önce Taboão da Serra'da
ön yargının ne olduğunu bilmezdik. Açtık.
Başka önceliklerimiz vardı.
"Peki, hata neydi aşkım?"
Ahmaklık ettim. Olumsuz fikre kapıldım.
Bir arkadaşım gelip "Nego Tchan'ın gey olduğunu biliyor muydun?" dedi.
"Vay orospu çocuğu!" dedim.
"Geymiş lan!
Büyükanneme söyleyeceğim."
Oradan aklımda soru işaretiyle ayrıldım. "Gey ne ki?"
Bilmiyorum. Büyükanneme sorayım. "Büyükanne, gey ne?"
O dindar kadın "Şeytan!" dedi.
"Thiago, iyi dinle.
İki adam bir araya gelirse kurt adam olur."
"Tanrım." dedim.
"Dolunaydan önce Nego Tchan'ı uyarmalıyım."
Evine gittim. "Nego Tchan, bir şey soracağım. Sen gey misin?" dedim.
Bana baktı ve "Asla!" dedi.
"Orospu çocuğu söylemiyor.
Felipinho'ya söyleyeyim." dedim.
"Nego Tchan'ın sakso çektiğini biliyor muydun? O homo, ibne, gey!
Sikiyor mu sikiliyor mu,
kadınla mı erkekle mi umurumda değil. Dostlar sır saklamaz.
Niye gizli bir göt deliği var?
Sikilmeyi sevdiğini niye söylemiyor?
Topluca mı sikiliyor nedir?
Ne yapacağını bilmeyerek bana baktı. "Dur.
Nego Tchan gey mi diyorsun?" dedi.
"Felipe...
Arka delik maceralarına çıkıyor.
Göt deliği yok, Bayblade'i var."
"Hayır. Dur biraz. Nego Tchan gey mi diyorsun?"
"Felipe...
Aletini yere at. Ona vurur ve kıçıyla yakalar.
Adam gey yahu!"
"Hayır, bir saniye. Çok fazla bilgi var.
Yani
Nego Tchan gey mi diyorsun?
Kahretsin. Bilmiyordum.
Dikkat ederim. Gey olduğunu öğrenirsem bir şifre belirleyelim.
Sana bakıp 'İri' diyeyim.
O zaman gey olduğunu anlarsın."
Emin değilim ama soru şu:
"Hey, İri.
Kendi işine bakmayı denedin mi?"
Acıdı.
Ama haklı. Bu pokas ideia.
Bir filmde gördüm. Düşmanlarınızla yüzleşmek için cesur,
dostlarınızla yüzleşmek içinse çok cesur olmak gerekir.
Bunu kim mi demiş? Albus Dumbledore.
Kendisi Hogwarts mahallesinden.
Şu kaynaklarıma bakın.
Bunu derken çok havalı oluyor çünkü şöyle alkışlayanlar var.
"Hey...
Thiago...
Ben Slytherin'denim! "
Dördüncü bölüme geldik.
Hatalar evrimi mümkün kılar.
Arkadaşlar, fikir alışverişinde bulunun. Yanıldığımızı söyleyenlere değil
nasıl düzelteceğimizi söyleyenlere ihtiyacımız var. Bize bir şans lazım.
Uyanmanız bu kadar uzun sürdüyse
insanların anlamalarının zaman alacağını bilin.
Yardım edin. Engel olmayın.
Felipinho bunu dediğinde akıllı bir çocuk olsaydım anlardım ama hayır...
14 yaşındaydım ve aptaldım.
Felipinho bunu söylediğinde ona şu cevabı verdim: "İri,
kendi işine bakmayı düşündün mü?"
"Evet.
Elbette düşündüm.
Bilhassa da şu an aramızda iki ibne varken."
Sonra dansına döndü.
Nego Tchan gelip şöyle dedi:
"Dikkat dikkat, kızlar ve erkekler." Dedim ki...
"Felipe, o süslü bir diva!"
"Bir haber var mı Nego Tchan?" "Hem de üç tane." "Üç mü?" dedim.
"O iki dil bilen bir diva!"
Yani hem göt hem de alet yalıyor.
"Ne haber?" dedim.
"İlk haber: Kıça dek uzanan uzun at kuyruklu bir bandana yaptım.
Artık bu gösteride daha feminen olacağız.
"Felipe... İkinci bir haberim var."
Kıçımızın yüzde 60'ını gösteren
yırtmaçlı Capri pantolon alma cüretinde bulundum.
Ona 'akış yırtmacı' diyorum."
"Ne dedin?"
"Akış yırtmacı."
Akış, dedim. Yırtmaç, dedi.
"Adı ne demiştin?"
"Dalga geçmeyi bırak." dedi.
"O hâlde ağır ağır söyle. Akış...
...yırtmacı.
"Biraz izin ver. Felipe'yle konuşacağım."
"Akış...
Gey yahu!
Lanet bir gey!"
"Nego Tchan, üçüncü nedir?
"Aramızdaki iki kişi beni hayal kırıklığına uğrattı.
Kalça hareketlerini zor yolla düzelteceğim.
"Siktir, ilki kimmiş?"
"Elbette Felipinho."
Tam bir göttüm. Bunu kutladım. "Hey, Felipe...
Zor yolla düzeltecekmiş!
Adam gey yahu!" dedim.
"İkincisi kim?" "Sen."
"Şu herife bak, Felipe.
Kalça hareketini nasıl düzelteceksin?"
"Yarın sen, Felipinho ve ben, senin odanda, yatağında."
"Felipe...
Bana bak.
Kafanı kaldır, aşkım.
Gözümün içine bak.
Dediğini duydun mu?
Felipe…
Yarını sakın kaçırma.
Benim için zor olacak.
Dalga geçmiyor."
Ertesi sabah,
ben yatağın bir ucundaydım, Felipe de diğer ucundaydı.
Nego Tchan da yatağın ortasındaydı. "Hadi, çocuklar. Yatağa oturun." dedi.
Bacakları açın
Esnetin Tekrarlayın
Sol, sağ Sallayın
İşe böyle Geri dönün
Hareket ettirin
Hadi
Uzunca bir süre dans ettik.
Galiba yedi dakika dans ettik.
İkimiz utandık ve bir...
Sallayın Sol, sağ
Yedi dakika falan dans ettik. Epey sürdü.
Kimse konuşmuyordu.
Yatak odasında birbirimize bakmıyorduk.
Çok tuhaf bir durumdu.
Kimse bir şey demiyordu. Dedim ki...
"Felipe, bak dostluğumuzun sonu ne oldu."
Nego Tchan üç dakika sonra "sol, sağ, sallayın" demeyi bıraktı.
Şarkı söylemeyi bıraktı.
Üç erkek müzik olmadan şöyle yapıyorduk...
Felipe o kadar utandı ki kolları bağlı dans etti.
Kalçası: Parti. Belden yukarısı: Ciddi.
Yemin ederim.
Bir an şöyle dedim:
"Şu an babam içeri girerse ne derim bilmem."
Prova yaptık...
Axe şampiyonası finallerine çıktık.
Bizi desteklemeleri için iki otobüs dolusu adam getirdik.
Çocuklar otobüsü davul yaptı.
Mahalle kokainle mutlu olur. Sonra...
Dans ediyordum…
Biri beni kenara çekti. Dedim ki "Siktir... Felipinho.
Bandana ve don mu?
Akış pantolonun nerede?"
"Siktir, İri. Bunu demeye geldim.
Pantolonu evde unutmuşum. Babam almaya gitti.
Nego Tchan de vücudumuza sürmek için yağ almaya gitti."
"Ne?" dedim.
Bir baktım, Nego Tchan yağla geliyor. "Kızartma mı yapacaksın?" dedim.
"Bu simli yağ." dedi.
"Simliymiş, Felipe.
İnsanlar için değil, periler için." dedim.
Elimizi duvara dayadık.
Nego Tchan sırtımıza yağ sürdü.
Üstünde sadece bandana ve don olan Felipe'ye döndü.
Nego Tchan Felipe'nin beline dokundu
ve yavaşça ovmaya başladı.
O an Felipe Felipe değildi.
Felipe bir avdı.
Nego Tchan'sa...
Nego Tchan.
Baştan çıkarma ormanında Nego Tchan bir dişi çakaldır.
Dişi bir kurttur.
Dişi bir timsahtır.
Bir Chikorita'dır.
Biriyle yattığınızda çok keyif alıp şöyle inlediğiniz oldu mu?
Nego Tchan böyle nefes alıyordu.
Nego Tchan omuzlarına, boyun kasına dokunuyor,
Felipe'nin sağ koluna dek yağ sürüyordu. Sağına geçti ve yavaşça ovmaya başladı.
Sanki upuzun bir penismiş gibi!
Felipe'nin kolu geri gidiyor ve yağ sol omzuna geçiyordu.
Sonra ikisinin parmakları birbirine geçti.
Harika bir mastürbasyonla biten tantrik bir masaj gibiydi.
O anda kimse bir şey demiyordu ama "Felipe..." dedim.
Nego Tchan, Felipinho'nun normal hâline dönmesine izin verdi.
Ve beklediğim şey oldu.
Şehvet dolu Nego Tchan Felipe'nin beline dokunup sıktı.
Felipe Joabe ile konuşuyordu. Fark edemedi
Nego Tchan'ın fesatlığını.
Ama Nego Tchan...
Nego Tchan
Felibe'nin belini yağlamaya devam etti. Karnına doğru çıktı.
Ta ki başparmağı Felipe'nin meme ucuna değene dek.
Dairesel hareketlerle meme ucu uyarıldı. Kafayı kaldırıp şöyle dedi...
"Felipe, biri elini ovalıyor!
Bir erkek eli, Felipe."
Baş, meme ucundan gelen çağrıyı aldı ama aşağı bakınca Nego Tchan...
Nego Tchan
hain bir kraliçeydi!
Ellerini Joabe'yle konuşan Felipe'nin sırtına koydu.
Felipe anlayamadı...
Nego Tchan...
...hafifçe
Felipe'nin babafingosuna dokundu!
İşte o an ilk kez...
Felipe bana bakıp "İri..." dedi.
Sonra...
Aradan on yıl geçti.
Komedi yapmaya başlayınca hayatım düzeldi.
Komedi sahnemi değiştirdiğimi söyleyenler bile oldu.
Bu çok garip. Çok ağır bir yük.
Tek yapabildiğim gözümü açmak,
sahte dostlara ve sebepsiz yere mesafe koyanlara dikkat etmekti.
Geriye dönüp baktığımda Felipinho hâlâ arkadaşım.
Ne yazık ki Nego Tchan yok.
Ta ki geçen yıla dek. Döndü.
Gösterimi izlemek istiyormuş. "Lütfen gel!" dedim.
Kulise geldi, sarıldık ve öpüştük.
Ona ciddi ciddi baktım ve "Nego Tchan,
benim hatamdı.
Keşke çocukluğumuzda iyi bir arkadaş olsaydım.
Götün tekiydim.
Üzgün olduğumu bilmeni istedim.
Sana yardım etmek istedim ama seni mahvettim." Keşke, dedi.
"Ne dedin?"
"Keşke, canım.
Thi, her şey yolunda.
İnsanların kötü olduğunu anladığım için hayata gülmeyi bırakacak değilim.
Hayat zor, Thi.
Hayatla bu zihniyetle yüzleşemeyiz. Bir düşünsene.
Geyim, siyahım ve mahalledenim."
"Tam paket, değil mi?"
"Aynen.
Ön yargıya uygun tam paket.
Ya hayata gülerim ya da ebedî keder içinde yaşarım." dedi.
"İyi misin?" dedim.
"Muhteşemim.
Thi, bu arada...
Sana bir şey söylemek istiyorum.
Thiago, doğru anı bekliyordum. O an geldi.
Thi,
uzun zamandır birine âşığım.
Ve...
Şimdi sana anlatacağım.
Onu alıp getireceğim.
Felipe...
Carlos'u çağırır mısın?
Gel, Carlos. Seni tanıştırayım. Çok kibardır.
Kafası iri ama çok kibardır.
Thi?
Bu Carlos.
Kocam.
Ve gelinim.
Fetişe göre değişiyor.
Onunla tanışmanı istedim çünkü...
Ömrümde hiç bu kadar sevildiğimi ve korunduğumu hissetmedim.
Onunla tanışmanı...
...çok istedim.
Bu Carlos, Thi."
İkisiyle 30 dakika sohbet ettim.
Sevgi, ten rengi hakkında çok şey öğrendim. İyice dinledim.
Onlar gey çift, ben heteroseksüelim. Utanç verici birçok sorum oldu.
Ciddi bir sohbetin ortasında "Kim üstte, kim altta?" dedim.
Bence bu çok komik.
Nego Tchan beni tanır, şaka olduğunu bilir. "Sus, şapşal.
Ne bilmek istiyorsun?"
"Böyle sağlıklı bir ilişkiyi nasıl yürüttüğünüzü anlat.
FIFA oynuyor musunuz?" dedim.
Nego Tchan beni tanır. "Kadınlarla hâlâ sorun mu yaşıyorsun?" dedi.
"Bir şey diyeyim mi?
Ne zaman mutlu bir çift görsem anlamaya çalışıyorum.
Her ilişkimde tam bir aptaldım."
Nego Tchan bakıp şöyle dedi: "Öz farkındalık, aşkım.
Kendi başına mutlu olmalısın. O zaman kimseye ihtiyacın olmadığını anlarsın."
Kendi başıma mutluydum. Carlos da öyle.
Tanıştık ve artık mutlu, gey bir çiftiz.
Sen de denemelisin."
Başta "Felipinho'yu bir kez sikmem mi gerek?" diye düşündüm.
İki saniye sonra "Hiç sanmıyorum." dedim.
"Ama öz farkındalığı anladım.
Bu arada, ikiniz çok yakışıklısınız." dedim.
Soyunma odasında hoş bir ortam oluştu.
Döndüğümde Felipinho kapıyı açıyordu. "Felipe! Nego Tchan burada!"
Baktığımızda ikisi dilli dudaklı öpüşüyordu.
Felipinho "Sahiden gey. Şuna bak." dedi.
Gösterimin son kısmına geldik.
Çok tatlısınız.
Tekrar özetleyelim.
Kurallar, ilkeler, kimliğiniz ve hatalar evrimi mümkün kılar.
Son olarak "Kim için savaşıyorsunuz?"
Beş hususu belirleyin ve pokas ideia'sınız.
Bazı şeyler söyleyeceğim.
Hemfikirseniz "evet" deyin.
Aksi hâlde susun.
Anneniz gıcık mı?
-Evet! -Benimki de.
O sürtük kiliseye gidiyor.
Bunu hiç anlamadım.
İsa'yı bulmak için evden çıkıyor ama şeytanla dönüyor.
Kardeşleriniz hâlâ tuhaf mı?
-Evet. -Üstelik aynı delikten çıktılar, değil mi?
Bazen bozuluyor gibi. Bir iyi, bir kötü...
Amca ve halalarınız
-bir şey lazım olunca mı beliriyor? -Evet.
Ailenin geri kalanı sadece biri ölünce mi karşılaşıyor?
-Evet! -Eğer aileniz herkesinki gibiyse
neden aileniz yüzünden sızlanıyorsunuz da ben sızlanmıyorum?
Ailedeki rolünüzü anlamıyorsunuz da ondan.
Ailesi yüzünden sızlananlara bir sözüm var:
Aileniz siz doğmadan önce de gıcıktı.
Siz doğunca durum daha da kötüleşti.
Size "gereksiz yük" deniyor.
Racionais'nin şarkısında "Çiçek çöpte bile açar" denilen
siz değilsiniz. Siz çöplükteki çöpsünüz.
Ailenizin hayatını değiştirmenin size düştüğünü anlayacaksınız.
Aynı şeyi yaşamasınlar diye pokas ideia olmalısınız.
Bunu anlamıyorsunuz. Onlar gibi sızlanıyorsunuz.
Hayat sudur. Boğulacak mısınız yüzecek misiniz?
Yaşam koçu olmalıyım.
14 yaşımdayken çocuklarla sohbet için sokağa çıktım.
Arkadaşım Fábio yumruk yiyordu. Göğsüne defalarca ateş edildi.
Herkesin gözü önünde öldü.
Öldürüldü. 14 yaşındaydım.
Bunun ne olduğunu anlamadan yaraları anlamazsınız.
Mahallelileri anlamazsınız.
Ama buraya gelip
bu sözlerimle tuhaf bir hava oluşturamam.
Hayır, bu rezalete gülmenizi sağlamalıyım.
O yüzden Fábio'nun ölümüyle ilgili espri yapacağım.
Şu an kadınlar şöyle diyor...
"Thiago,
insanlar Fábio'nun ölümüne güler mi sence?"
Evet.
Mühim olan konu değil, komedyen.
14 yaşımdayken çocuklarla sohbet için sokağa çıktım.
Arkadaşım Fábio yumruk yiyordu. Ona defalarca ateş edildi.
Sorum şu: "Yumruğa gerek var mıydı?"
Yoktu.
Peki ne mi yaptım? 18 yaşımdayken 30'uma gelince anneme ev alacağım, dedim.
Aldım da. 30'umda evim olacaktı. Var. 30'umda maddi bağımsızlığım olacaktı. Var.
30'umda harika bir arabam olacaktı. Chevy'im var, uğraşıyorum.
Aileme 30'umda her yıl Mongaguá hariç bir yere gideceğimize
söz verdim.
Mongaguá'yı sevmediğimden değil. Oraya çok gittim.
Kuma ayak basınca saçkıran "Thiago!" diye bağırıyor.
Ailemle çıktığım ilk seyahatin Disney olmasıyla gurur duyuyorum.
Beni anlıyor musunuz?
Evet, arkadaşlar.
Önemli olan ilerleme.
Herkes için çalışma.
Yeteneğim, can alıcı sözlerim,
işim, performansım
ve sizin paranız!
Bu olayın finansmanını siz sağladınız.
Size bir şey diyeyim mi?
Netflix için çekerken tüm dünya bunu görecek.
Brezilyalılar zaferimizi görecek
ve "Siktir, Disney'e gitmiş. Vay be!" diyecekler.
Diğer yandan gringolar da izleyecek.
Şöyle diyecekler: "Bak, canım. Disney'e gitmelerini kutluyorlar."
Utanmam yoktur.
Netflix kamerası, yüzüme zumla. Birazcık. Yüzüm şişko da.
Hey, lanet gringo. Disney seyahatime saygı duy
çünkü Sao Paulo'daki Playcenter nasıldır bilmezsin.
Bana insan olarak saygı göster lan!
Hız treni kuyruğunda 14 saat beklemek
ve görevlinin "Bakıma giriyor." demesi nasıldır bilmezsin.
Herkesi öldüresiniz geliyor.
18'imden 30'uma dek epey birikim yaptım. Çok para değil, çok birikim.
Mesela hep en ucuzu seçtim. Anladınız mı bakalım.
Fofura mı yoksa Fandangos'u mu yerim?
-Fofura'yı! -Fofura'yı.
Birikim için soğan ve maydanoz aromalı plastik yerim.
-Toddynho mu, Xocopinho mu? -Xocopinho!
Fare sütünden çikolatalı süt.
Bundan içince mideniz "Amanın!" diyor.
Harika bir izleyici grubu.
Ailenizin hayatını değiştirmek için
parayı çok düşünürseniz maddiyatçı biri olursunuz.
Ama Disney'e gidince parayı dert etmedim. İlk yurt dışı seyahatimizdi.
-Zevk almalıydık, değil mi? -Evet!
Bunu düşünüp "Sakin ol." dedim.
Bunu düşünüp "Parayı siktir et!" dedim.
Tüm ailemi uçağa bindirmiştim.
Bu hiç kolay olmadı.
Sevdikleriniz için bir şey yapmayı başardınız mı bilmiyorum.
Harika bir duygu.
Onları orada görünce "Siktir, bu harika.
Herkes mutlu, herkes başarılı.
Bu benim alın terim, işim, disiplinim sayesinde oldu."
Dört yaşındaki yeğenim Yasmin'e bakınca yüzünde gülümseme görüyorum.
Dokuz dolarlık churro yiyen birinin gülümsemesi.
Bu meret niye bu kadar pahalı?
Anneme baktım, 150 dolarlık sweatshirt alıyordu.
Annem hep üşür.
"Of, burası çok soğuk." dedi.
"Eve dönene dek dayan." dedim.
"Hayır, sweatshirt alacağım. Üşüyorum." dedi.
Annem üşür.
Benim annem.
Yedi yıldır menopoz geçiriyor ve bu sürede hiç üşümedi.
Ama Disney'de soğuğa dayanamadı.
Bu kadarına katlanabildi.
Etrafıma baktım. Tüm ailem orada, eğleniyordu.
Dolarlarımı harcıyorlardı.
Mongaguá'yı ilk kez özlüyordum.
"Siktir et. Parayı düşünmeyeceğim." dedim. Yeğenim gelip "Amca" dedi.
"Karnım gurulduyor."
Acıktın mı, deyince "Acıktım." dedi.
Yeğenim çok şirindir. Geçen gün çok komik bir şey dedi.
"Amca!
Babam az çok seni seviyormuş." dedi.
"Duygularımız karşılıklıymış de." dedim.
"Iara, yemek yiyelim. Mickey ile buluşmalı öğle yemeğini ayarladın mı?"
"Evet. 10 dakikaya geliyor." dedi.
"İşte bu! Başardık, şapşal!"
Yemek yiyorduk, Mickey geldi. Yeğenim "Mickey burada!" dedi.
"Vay canına!
Sakin ol kızım.
Görünüşte Mickey ama içinde kim var?
Ya Michael Jackson'sa?
Sakin ol, hadi ama!"
Brezilyalı ve mahalleli olduğum için elini tutup "Affedersin." dedim.
"Yeğenimle resmimi çeker misin fare?
Yeğenim ağlarsa işler kızışır.
Yap hadi."
Bir haydut pozuyla sandalyeme oturdum.
Yemek yerken bir kadın geldi.
"Selam, canım." deyip 440 dolarlık faturayı verdi.
1700 real ediyor.
Öğle yemeği.
Uçak bileti olmadan.
Mickey oradaydı ama donup kaldığımdan onu Elsa sandım.
"Nasıl ödeyeceksiniz?" dedi. "Bilmiyorum." dedim.
"Göt kabul eder misiniz? Kız kardeşlerim burada."
"Neden 1700 real?" dedim.
"Mickey'le yemek yediniz."
"Şerefsiz fare!
Ninja Kaplumbağalar'la rögarına dönsene!
1700 reale Goofy anneme sakso çeker.
1700 real verdiğime göre umarım bu tavuk Scrooge Amca'dır!"
Olay çıkarttım. Bir baktım, ailem şöyle...
Yine utandım. "Yine mi?" dedim.
"Önce parayı, sonra aileni düşünüyorsun."
Ama sahiden 1700 real mi?
Öğle yemeği için mi?
Tek kızgın ben değildim.
Orada bağıran bir Brezilyalı aile daha vardı.
Benden daha öfkeliydi.
Bir ara "Kıçımın sakin olu." dedi.
1700 reale baktım. Yana döndüğümde yeğenim Yasmin Mickey'e sarılıyordu.
Mickey bakıp şöyle dedi: "Mickey...
Çok yakışıklısın."
Mickey dedi ki...
Buna baktım ve " Siktir. Parayı dert ettim." dedim.
Sonunda anladım.
1700 reale bakıp "170 takside bölebilirim." dedim.
Parayı unutup "Yasmin, aşkım.
Seni çok seviyorum." dedim.
Bana bakıp gülümsedi. Şu sesi duydum...
"Seninle konuşmuyorum lanet fare!
Senden korktuğumu mu sanıyorsun? Pluto'yu çağır!"
"Ben de seni seviyorum amca.
Kafan Mickey'ninki gibi."
O gülümsemeye ve faturaya baktım. "Değmez." dedim.
1700 reale yeğenime inci gibi dişler yaptırırdım.
Futbolcu Firminho'nunki gibi parlak dişler.
Çamaşır suyuyla gargara yapıyor.
Öğle yemeğini bitirip Pandora'ya, Mavi Avatar Şehri'ne gittik.
Orası çok tuhaf.
Şimdi olduğu gibi her şey mavi. Kimseyi tanıyamazsınız.
İnanılmaz. Bazı sesler de var, o yüzden Pandora gibi geliyor.
Şöyle sesler çıkaran gizli hoparlörler var...
Ailemle gezerken annem "Burası lanetli.
Buraya dua lazım. Burayı kutsamak için 40 papaz gerekli.
-Burası iki aydır İncil görmemiş." dedi. -"Burası başka gezegen." dedim.
"Kıçımın gezegeni. Thiago, burayı
şeytan lanetlemiş." dedi.
Pandora dünyasındayız. Şirinler'deki mavi insanları biliyor musun?"
Bir odada durduk. Şu ses geldi...
"Hoş geldiniz, dünyalılar.
Pandora'ya hoş geldiniz.
Bugün hayatınızın ilk simülatör uçuşuna katılacaksınız.
Başarılı olursanız avatarların arasında yaşayabilirsiniz.
Yan odaya gidip cihazlara binin."
Kahretsin!
"Siktir!" dedim.
Pahalı bir motosikletmiş gibi bindim.
Yeğenime bakıp "Hornet marka, şapşal!" dedim.
"Anne, gözlüğüm nerede? İyi görünmek istiyorum."
Annem üç boyutlu gözlüğü taktı. Kendisi miyoptur.
Üç boyutlu gözlükleri takıp
"Tekrar görebiliyorum." dedi. "Tanrım." dedim.
Ne olduğunu anlamadım. Bana göre sadece makineydi.
Gözlüğü takınca anında Pandora'ya girdim.
"Siktir!" dedim.
Bir kadın belirip
"Simülatörde olan her şey gerçek hayatınızda da olacak.
Sıkı tutunun." deyip kayboldu. Motosiklet nerede, dedim.
Sekiz metrelik bir kuş vardı.
Her şey maviydi.
Ona São Caetano adını koydum.
O şey yürümeye başladı.
Kanatlarını iki kez salladı.
Cıyakladı.
Dalışa geçti. "Sakin ol São Caetano!" dedim.
Neredeyse bir kayaya çarpıyordu. 90 kilometre hızla gidiyordu.
"Durma, plakayı saklarım." dedim.
Hadi, São Caetano!
Polisler bizi yakalayamaz."
Kuş yana geçince biz de yana geçtik. Diğer yana geçmesiyle biz de geçtik.
Bir ara rüzgâr esiyordu. Gerçekten rüzgârı hissettik.
Suya çarptığımızda gerçekten ıslandık.
Bir ara ormana girdik
ve Disney ortama
orman kokusu ekledi.
Hiç ormana gitmemiştim.
Annem bitkileri koklayıp "Burada esrar içmiyorsun, değil mi?" dedi.
"Delirdin mi anne? Yapma ama." Bir anda yine kanatları çırptı.
Yere indi.
Nefes aldı.
İnanmazsınız ama bacağımız hayvanın karnındaydı.
Hayvan nefes alınca bacağımız…
Hayvanın nefesini bacaklarımızda hissedebiliyorduk.
Bana çılgınca geliyorsa kiliseye giden anneme nasıl geliyordur bir düşünün.
Başından beri annem şöyle diyordu:
"Tanrım, yardım et!
İsa'nın kanında güç vardır!
Ölüm gölgesi vadisinden geçerken
şeytanın atına biniyorum.
Ama İsa'nın dizginleri bende!"
Panikle anneme sordum: "Ne hissediyorsun?"
"Gıdıklanma." dedi.
"Ne çılgın bir aile!" diye düşündüm.
Yolculuk bitti.
Annem bana koşup sarıldı, ağladı.
Anlamadım ama kimse annesinin ağlamasını sevmez.
"Dışarıda bekler misiniz? Annemle ilgileniyorum."
Annemi nazikçe çekip şunu sordum:
"Hey, anne.
Neden ağlıyorsun?"
Bana dönüp "Daha önce hiç uçmamıştım." dedi.
"Ne?"
"İlk kez uçtum.
Uçakta uçmuştum ama bir hayvanla ilk kez uçtum.
İlk kez!"
"Anne, uçmadın. O uçuş simülatörüydü."
"Aynı şey ama!"
"Simülatör simüle eder.
Anne, aslına bakarsan
iki ağlama sebebine alışkınım: Öfke ve üzüntü
ama bu, onlara benzemiyor."
Mutlu musun?"
"Evet." dedi.
"İnan bana, o kuş nefes alıyordu.
Vay canına!
Ne çılgınca bir yolculuktu!
Fátima'yı arayıp anlatmak için sabırsızlanıyorum."
"Peki neden ağlıyorsun?" "Bir sebebi yok." dedi.
"Söyle, neden?"
"Sebebi yok."
Yaşadıklarımızı dışa vurmamız lazım.
Ağlamanın yasak olduğu, sorunlarımızı konuşmadığımız bir yerde büyüyoruz.
İçinde tutmak kötüdür.
"Söyle, anne. Niye ağlıyorsun?" dedim.
"Hayır, sadece...
Yok bir şey. Sadece...
Keşke bunu kendi annem için yapabilseydim.
Ama
sorun değil."
Dert etme.
Parayı bulamazdın." dedim.
"Sadece öğle yemeği mağaza kartının limitini doldururdu."
"Anne, gerçekten mi?
Mutluluk gözyaşı döktüğünü sadece iki kez gördüm.
İlki sana ev aldığımdaydı.
İkincisi de uçtuğundaydı.
Bücür, gerçekten.
Dürüst olmak gerekirse gerçekten...
İkisinin fiyatını bilseydim sadece uçardın.
"Uçmadım. Uçuş simülatöründeydim." dedi.
"Evet, bücür. Çabuk öğreniyorsun.
Ne oldu?"
"Oğlum, şunlara bak. Disney'e bak. Sayende." dedi. "Hayır, Mickey sayesinde.
O lanet farenin icabına bakacağım.
Kafasını tekmeleyip havada uçuşunu izleyeceğim.
Brezilya'dan Küçük Lucas "Gazoz getir!" diyecek.
"Hayır, aptal. Herkesin burada olmasını diyorum.
Çalıştın. Çaban sayesinde oldu.
Bilmeni isterim ki...
Uzakta olduğun, bizi görmediğin için üzülüyorsun.
Herkes için yaptıklarına bak.
Seni seviyoruz. Bir şey diyebilir miyim?
Annen olduğum için çok şanslıyım.
Bize iyi baktığına göre iyi bir baba olacaksın.
Babanın yaptıklarını düşünüp tersini yap."
O an anneme sarıldım.
Yana baktığımda tüm aile ona sarılışımı izliyordu.
Hayatımda ilk kez gerçek bir sevinç yaşadım.
İlk kez aileme bakıp "Kazandık." dedim.
12 yıldır pokas ideia olmanın sonucu buysa buna değmiş demektir.
Bu, evrenin en iyi komedisi olmayacak
çünkü en iyi komedyen değilim
ama birçok insan için eşsiz olacak.
İnsanlar için bunu yapmalıyız.
Herkes için çalışmalı, herkesin sesi olmalısınız.
Şöyle bir lafım var:
Bir kaynağın olmadığı durumda
kaynak ol."
Anneme sarıldığımda
öylece gitmeliydim.
Ama ona sarıldım ve kafasının şöyle geldiğini fark ettim.
Yana bakınca ağzım annemin kulağına girdi.
Onca güzel sözün ardından ona bir şey demeliydim.
İşte o anda
büyük hayranlarım ne olduğu bilirler...
Burada olmaması gerekenler şöyle diyor: "Aman Tanrım!"
"Rita!
Bu gecekondu sakinlerinin kendi lehçeleri var. "
Şimdi herkes anladı ve şöyle dedi:
"Hey.
Thiago!
Şey dedim deme..."
"Amanakashamana."
Hey, millet. Sadece dobra sohbet verebilirim. Teşekkürler.
Gerçekten pokas ideia.
Alt yazı çevirmeni: Engin Yeşilbayrak