Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
DIALOGI TAJWAŃSKIE UKAZANE SĄ W NAWIASACH W ODRÓŻNIENIU OD DIALOGÓW MANDARYŃSKICH
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Mój ojciec zmarł, gdy miałem rok.
Mama robiła wszystko, by zapewnić mi byt,
ale gdy straciła pracę, nie stać jej było na moje utrzymanie.
Wysłała mnie do dziadków, którzy mieszkali na polach ryżowych.
Sama szukała pracy, byśmy mogli znów być razem.
Tęskniłem za nią.
Czułem się bez niej samotny.
Do tego stopnia, że czasami widziałem rzeczy,
które chciałem widzieć.
[ Mamo! ]
[ Tato! ]
[ Mamo! ]
[ Tato! Mamo! ]
[ To ja! ]
[ Mamo! ]
[ Babciu! Widziałem mamę i tatę! ]
[ To nie oni. ]
[ Pomóż mi ich znaleźć. ]
[ Słuchaj mnie i bądź cicho! ]
[ Do środka. ]
Inspekcja.
Kto tu mieszka?
[ Nie znam mandaryńskiego. Tylko tajwański. ]
[ Trzeba się nauczyć. ]
[ Takie są zasady. Mówimy po mandaryńsku. ]
Rozejrzę się.
[ Kto tu mieszka? ]
[ Ja i mąż. ]
[ Gdzie on jest? ]
[ Pracuje w polu. ]
[ Starczy już? ]
[ Muszę posprzątać. ]
[ A może zostaniemy na obiad? ]
Chodź, idziemy.
[ Dysydenci wciąż się ukrywają. Mogą być wszędzie. ]
[ Powinniście być wdzięczni. ]
[ Możesz wyjść. ]
[ Czego chcieli? ]
[ Kuomintang rządzi teraz krajem. Musimy się ich słuchać. ]
[ Nie jesteś tu zameldowany. ]
[ Nikt nie może o tobie wiedzieć. ]
[ Mogę dalej szukać rodziców? ]
[ Masz przywidzenia. ]
[ Nieprawda! Widziałem, jak pracowali na polu obok. ]
[ Biegłem do nich, ale się potknąłem... ]
[ Za dużo gadasz! ]
[ Twój ojciec zmarł. Nie ożyje od twoich wymysłów. ]
[ Ani mama nie znajdzie szybciej pracy. ]
[ Ale... ]
[ Tęsknię za nimi. ]
[ Nie płacz. ]
[ To samo mówiłam twojej mamie, jak była mała. ]
[ Płacz nic nie rozwiąże. ]
[ Bądź silny. Nie pokazuj nikomu łez. ]
[ Rozumiesz? ]
[ Będziesz płakał? ]
Przepraszam za spóźnienie.
Bobby powiedział, że byłeś na Tajwanie, i kazał cię odebrać.
Jak podróż?
Dobrze.
[ Ej, ty! ]
[ Dokąd biegniesz? ]
[ Co się stało? Czemu nic nie mówisz? ]
[ Babcia mówi, że za dużo gadam. ]
[ Nie martw się. Nie powiem jej. ]
[ Jak ci na imię? ]
[ Pin-Jui. A tobie? ]
[ Yuan. ]
[ Po co ci to wiadro? ]
[ Chcę nabrać wody z rzeki. ]
[ Idziesz ze mną? ]
[ Dobra. ]
[ Ale będziemy się ścigać! ]
[ To nie fair! Zaczęłaś pierwsza! ]
Na chwilę zapomniałem o samotności.
Razem z Yuan spędziliśmy wspólnie następny rok.
To był jeden z najszczęśliwszych okresów w moim życiu.
Gdy mama znalazła pracę, wróciłem do miasta rodzinnego
i myślałem, że nigdy jej już nie zobaczę.
Lecz wiele lat później los wziął sprawy w swoje ręce.
Jeszcze jeden taniec.
Wyjdę się przewietrzyć.
Może, gdy wrócę.
Jest piękna.
Co ona robi z takim jak ty?
Poznaliśmy się w dzieciństwie, gdy mieszkałem u dziadków.
Niedawno się tu przeprowadziła. Tak wyszło.
Niektórzy to mają farta.
Takiej dziewczynie trzeba się od razu oświadczyć.
Jej rodzice się nie zgodzą. Są bogaci.
Ja nie mam nic.
To korzystaj, póki możesz.
Tak zrobię.
Ta ci się spodoba.
Jak nauczyłeś się tańczyć?
Oglądając filmy.
Jakie?
Amerykańskie.
Kiedyś pojadę do Stanów.
Zabiorę mamę.
Nie będzie musiała pracować.
Ja też mogę?
Pewnie.
Z kim bym tańczył?
No chyba że z Faye Dunaway.
Nieważne. Zostań tu.
Będziesz przeszkadzać mnie i Faye.
Zgłodniałam. Zjemy coś?
Chodźmy do Yuelu.
Tam jest za drogo.
Nie szkodzi. Ja stawiam.
Nie zgadzam się.
Chcę cię zabrać w wyjątkowe miejsce.
Idziemy do Yuelu.
Koniec dyskusji.
Ale z ciebie uparciuch.
Dzień dobry. Czy jedli już państwo u nas?
Tak, wiele razy.
Naprawdę? Czyli znacie menu.
Ceny są z prawej strony.
Oczywiście. Często tu przychodzimy.
Naprawdę nas pan nie poznaje?
Dobrze. To co państwo zamawiają?
Zaczniemy od smażonej ryby...
gorzkiego melona
i zupy z wołowiną.
Dziękuję.
- To wszystko? - To wszystko.
Dziękuję.
Chrzanić go.
Myśli, że nie zapłacimy? Za kogo on się ma?
A nie ma racji?
Ma.
Słuchaj, cały wieczór są dla nas niemili.
Zróbmy im kawał.
Co masz na myśli?
Na trzy wybiegnijmy stąd.
Przestań.
Jeden, dwa, trzy!
Wracajcie tu, dranie!
Wariat z ciebie.
Spędziłbym z tobą całą noc, ale muszę wracać do domu.
Dlaczego mnie jeszcze do siebie nie zaprosiłeś?
Mam zbyt luksusowe mieszkanie.
Nie chcę, żeby moje pieniądze
przyćmiły mój wdzięk i urok.
[ Gdzie byłeś? ]
Myślałem, że śpisz.
[ Udawałam. ]
[ Słyszałam, jak wchodzisz. ]
[ Gdzie byłeś? ]
Widziałem się ze znajomymi. Idź spać, mamo.
[ Ty też. Jutro masz pracę. ]
Ty tak samo. Odpocznij
albo Stary Li znowu będzie się czepiał.
[ On się czepia, gdy przestaję pracować, żeby ci pomóc! ]
[ Było dobrze, dopóki nie zacząłeś tam pracować. ]
Ale przyznasz, że też nie lubisz gościa.
[ Jest obleśny. ]
[ Widziałam, jak je pieroga ze śmietnika. ]
Nie pozmywałeś przed wyjazdem.
Mogę ci pomóc.
Nie trzeba.
Zrobię to później.
Przykro mi z powodu babci.
Doceniam.
Jak się trzymasz?
Wiem, że jest ci ciężko,
ale powinieneś był mi powiedzieć o pogrzebie.
To była skromna ceremonia.
Była moją babcią.
Nie znałaś jej dobrze. Nie odwiedzałaś jej.
Ostatnio na Tajwanie byłaś,
gdy zabrałem tam ciebie i brata, jak byliście mali.
To prawda.
To bardzo daleko.
A ty masz dużo pracy.
Rzadko o niej wspominałeś.
Nie wiem, jaka była.
Może jednak pomogę ci ze zmywaniem?
- Nie trzeba. - To zajmie chwilę.
Poradzę sobie.
Dziękuję za podwózkę.
Pozdrów Erica.
Dobrze.
Razem z mamą każdego dnia pracowaliśmy w fabryce.
To była ciężka praca.
Czasami nie wiedziałem, czy dożyję końca zmiany.
[ Szybko! Czemu się tak ociągasz? ]
Wybacz.
[ Chyba nie masz kaca? ]
Nie.
[ Masz dziewczynę? ]
Nie.
[ Mój mały uwodziciel. ]
[ Taki przystojny. ]
[ Jest przystojny, co? ]
[ A co ty tam wiesz? Twój mąż jest brzydki jak ropucha! ]
To chyba moje rękawiczki.
[ Uważaj! ]
[ To niebezpieczna maszyna! ]
[ Musisz uważać! ]
[ Jak ci utnie rękę, żadna cię nie zechce. ]
[ Już lepiej mieć twarz ropuchy. ]
Chcę z tobą porozmawiać. Chodź.
Słyszałem, że chcesz jechać do Stanów.
Spokojnie. Możesz mi powiedzieć.
Tak. Marzę o tym.
To rozsądny cel. W Ameryce jest wiele możliwości.
Ale podróż jest droga. Jak chcesz się tam dostać?
Nie wiem.
Nie, dziękuję.
Mam córkę Zhenzhen.
Szukamy dla niej kogoś odpowiedzialnego.
Chciałbyś ją poznać?
Lubisz chodzić do szkoły?
Jest w porządku.
Co chcesz robić później?
Jeszcze nie wiem.
Może zostanę pielęgniarką albo nauczycielką.
Niezłe to jedzenie.
Spóźniłeś się.
Przepraszam.
Gdzie byłeś?
Nigdzie. Zagapiłem się.
A potem poszedłem kupić to.
Chyba tego nie ukradłeś?
Słyszałam, że chodzisz do restauracji i nie płacisz.
Ale tylko z moją dziewczyną.
Ma na mnie zły wpływ!
Miło, co?
Tak.
Wiesz, kto dziś leciał w radiu?
Otis Redding.
Chodzi mi po głowie cały dzień.
Pięknie śpiewasz.
Ty też.
Powinieneś być piosenkarzem.
Może w innym życiu.
Gdzie dzisiaj byłeś?
W domu.
Nigdy się nie spóźniasz.
Byłeś z kimś innym?
Nie.
Nie wygłupiaj się.
Tylko pytam.
Chcesz zobaczyć mój dom?
Mówiłem, że jest luksusowy.
Podoba ci się?
Tak.
Podoba ci się mieszkanie?
Jest ładne.
Stać cię na nie?
Tak.
Chodzi ci znów o pracę o Erica?
Byłbym spokojniejszy,
gdyby twój partner mógł cię utrzymać.
W związku nie pieniądze są najważniejsze.
Są bardzo ważne.
Jesteś zbyt młoda.
Nie wiesz, co jest ważne.
A ty tak?
Lepiej od ciebie.
Myślisz, że masz prawo dawać mi rady?
Twoje małżeństwo się nie udało.
Brakuje mu ambicji.
Powinien ciężej pracować, jak ty.
Może to dobrze.
Przyda mi się równowaga.
Jest za wcześnie.
Jesteśmy razem osiem miesięcy.
To krótko.
Nie znasz go dobrze.
To dobry człowiek.
Jestem z nim szczęśliwa.
Myślisz, że to wystarczy?
Bierzemy ślub. Nie wiem, co więcej powiedzieć.
[ POGRZEB WU MINGHUA ]
[ Pin-Jui! ]
[ Ruchy! ]
[ Pospiesz się! Zawsze tak wolno pracujesz. ]
[ Co będzie, jak się zestarzejesz? ]
[ Wolniej się nie da. ]
- Czemu tak się spieszysz? - [Bo tak. ]
- Powoli, spokojnie. - [ Daj mi spokój! ]
Wszystko w porządku?
[ Tak. ]
Naprawcie je! Nie chcą się zatrzymać!
Na pewno wszystko dobrze?
[ Tak. ]
- Pójdę po bandaż. - [ Nie trzeba. ]
[ Mówię, że nie trzeba. ]
Ta praca jest zbyt niebezpieczna.
Maszyny są stare i popsute. Nie powinnaś tam pracować.
[ Mam jakiś wybór? ]
[ Może... ]
[ Może zostanę baletnicą? ]
[ Lubię tę pracę. ]
Nieprawda. Jesteś nieszczęśliwa.
Codziennie narzekasz.
[ Nie mów mi, czy jestem szczęśliwa, czy nie. ]
[ Żeby być szczęśliwa, nie muszę robić czegoś wyjątkowego. ]
[ Na co komu marzyć... ]
[ o czymś, co się nie wydarzy? ]
A gdybym miał tyle pieniędzy, byś mogła nie pracować i mieszkać gdzie indziej?
[ Może. ]
[ Jak to zrobisz? ]
[ Znasz jakiś sekretny przepis na bycie bogatym? ]
[ Tak myślałam. ]
[ Nie stój tak! ]
[ Pomóż mi to spakować. ]
Wsiadaj.
Zadzwonię, gdy się zadomowimy, i do nas przyjedziesz.
[ Najpierw znajdź pracę. ]
[ Oby Amerykanom nie przeszkadzało, że wolno pracujesz. ]
Pa, mamo.
[ Żegnaj. ]
Halo?
Pin-Jui?
Tu Zhenzhen.
Witaj.
Wiem, że dawno nie rozmawialiśmy.
Rozmawiałam z Angelą.
Podobno zmarła twoja matka.
Przykro mi.
Dziękuję.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Miała za sobą długie życie.
Wiem, że bardzo ją kochałeś.
Podobno nie powiedziałeś Angeli o pogrzebie.
Dlaczego?
Jest zajęta pracą.
Nie chciałem jej odrywać.
Za dużo pracuje. Nigdy jej nie ma w domu.
Martwię się.
Wydaje mi się, że jest jej ciężko.
Nie wiedziałem.
Może pomogłoby jej, gdybyście więcej rozmawiali.
Żyjemy osobno.
Jesteś dla niej zbyt ostry.
Nieprawda. Chcę dla niej jak najlepiej.
Wiem o tym, ale ona odbiera to zupełnie inaczej.
Zastanów się.
Powinniście częściej się widywać.
To twoja jedyna córka.
Nie płacz.
Płacz nic nie rozwiąże.
Bądź silna.
Gdy przybyliśmy do Ameryki, nie było tak, jak sobie wyobrażałem.
Ale dokonałem wyboru.
Nie było już odwrotu.
Jest okno.
Wyjdziemy na miasto świętować?
Dobrze.
Nie stać nas na to.
Tak, bardzo tu drogo.
Co za wstyd.
Nie przejmuj się.
Nie musimy tu jeść.
Chodźmy.
Lubisz tańczyć?
Nie bardzo.
Za bardzo się wstydzę.
A ty?
Kiedyś tańczyłem. Czasami.
Chcesz zatańczyć?
Nie, w porządku.
SZUKAMY PRACOWNIKÓW
Przepraszam.
Jest pani Tajwanką?
Tak, a co?
Dopiero tu przyjechałam.
Nie znam nikogo.
Mało tu Tajwańczyków.
Najwięcej czarnych i Portorykańczyków.
Myślałam, że jesteś Koreanką.
Nie, jestem ze środkowego Tajwanu.
Ja jestem z Zhongli.
Dobrze, że nie jesteś Koreanką.
Wystarczą mi moi sąsiedzi.
Robią dużo hałasu i całymi dniami gotują kimchi.
Śmierdzi w całym budynku.
Dawno nie rozmawiałam z kimś poza moim mężem.
Lubisz go chociaż?
Jest w porządku. Dużo pracuje.
Nudzi mi się w mieszkaniu.
Tylko sprzątam i siedzę sama na kanapie.
Przychodzę tu nawet z małą ilością prania, by zobaczyć ludzi.
To smutne.
Wiem.
Chodź, napijemy się herbaty.
Dobrze porozmawiać z kimś po mandaryńsku.
To prawda.
Wróciłaś.
Tak.
Jak tam Peijing?
Dobrze. Skręciła sobie kostkę u nogi.
Znowu? Miesiąc temu chyba też?
Tak.
Tym razem lekarz kazał jej chodzić w takim śmiesznym bucie.
Biedna.
- Ugotować coś? - Czekaj...
Najpierw ci coś pokażę.
Podoba ci się?
Wiem, że rzadko jestem w domu,
a tobie ciężko się przystosować do nowego kraju.
Nie jest źle.
Pomyślałem, że nauczymy się razem grać.
Dziękuję.
Co dziś ugotować?
Mapo tofu?
Pewnie.
Pójdę do kuchni.
Ty już umiesz grać!
Nauczyłem się, zanim przyszłaś.
Proszę. Zjedz jeszcze.
Dziękuję.
Od kiedy przejął sklep, jest jeszcze gorzej.
Jest wiecznie zmęczony.
Nie chce wychodzić z domu.
Jesteście już trochę po ślubie.
To normalne, że już się nie stara.
Przynajmniej jest wciąż przystojny.
A mój?
Sama nie jesteś już miss świata.
Nie mamy ze sobą nic wspólnego.
Macie wspólne życie, to was łączy.
Jeszcze tego nie odczułam.
Co dodałaś do tego kotleta? Smakuje paskudnie.
To sam sobie gotuj i przestań marudzić.
Jesteśmy gotowi.
Mieszkanie jest gotowe.
[ Ile macie miejsca? ]
Już mówiłem.
Mieszkanie nie jest duże, ale większe niż twój dom.
[ Czyli za małe dla trzech osób. ]
[ Co będę robić? ]
Nic. Jak mówiłem, nie będziesz musiała pracować.
[ Nikogo tam nie znam. ]
Ja też nie. Poznasz nowych ludzi.
[ Nawet nie znam języka! ]
Rozmawialiśmy już o tym.
Myślałem, że tego chcesz.
[ Ty tego chciałeś, nie ja. ]
[ Zostanę tutaj. ]
[ Idę do pracy, nie mam czasu. ]
Gdzie byłaś?
Na kolacji u Peijing.
Nie mówiłaś.
Myślałam, że będziesz w pracy. Nagle zrobiło się bardzo późno.
Nie ma nic w lodówce.
Przepraszam.
Peijing mówi, że w kilka lat mogę zdobyć
uprawnienia nauczycielskie.
Po co?
Żeby być nauczycielką.
Zapomnij o tym.
Przy dzieciach nie będziesz miała na to czasu.
Jeszcze ich nie mamy.
Chrzanić go!
Pójdź do szkoły, zobacz, jak będzie.
Masz rację.
Zobaczę, kiedy zaczynają się zajęcia.
Świetnie. Nie pożałujesz tego.
Chodźmy na lody.
Znowu? Nie boisz się, że przytyjesz?
Mam już męża. Kogo to obchodzi?
WCZESNY TEST CIĄŻOWY
Chcesz je spakować?
Nie, wyrzuć je.
Dobrze.
- Zjadłeś? - Tak.
Coś się stało?
Zaprosiłeś mnie na obiad.
Doceniam to.
Ale od kiedy usiedliśmy...
nie powiedziałeś ani słowa.
Myślałem, że nie chcesz rozmawiać.
Jak się trzymasz?
Wszystko dobrze?
Tak.
A właściwie to nie.
Eric odszedł.
Wątpię, żeby wrócił.
Przykro mi.
Jest mi ciężko.
Najgorsze, że...
to chyba moja wina.
Powiesz coś?
Rozumiem, że ci ciężko.
Co więcej mam powiedzieć?
Nie wiem.
Cokolwiek.
Chyba przechodziłeś to samo z mamą.
To inna sytuacja.
Nie wiem tego, bo nigdy nie powiedziałeś, co się stało.
W czym by to pomogło?
Nie możesz powiedzieć czegoś miłego?
Mógłbyś mnie pocieszyć.
Powiedzieć, że wszystko będzie dobrze.
Przez całe życie chciałam tylko...
czuć, że mam kogoś,
kto by mnie kochał bez względu na wszystko.
Ty mi tego nie dałeś.
Jesteś moim ojcem.
A nie potrafię nawet z tobą rozmawiać.
Może po prostu przestanę próbować.
Cześć.
Co się stało z żywopłotem?
Kazałam ogrodnikom go przyciąć.
Dlaczego?
Przesadzili.
Nie było cię. Nie mogłam cię spytać o zgodę.
Wygląda koszmarnie. Nie widzisz?
Zanim odrośnie, miną wieki.
Nie chcę z tobą być.
Co?
Chcę się rozwieść.
Wcale nie.
Nie mów mi, czego chcę.
Odchodzę.
To szaleństwo. Idź spać.
Dzieci się wyprowadziły.
Byłam z tobą tylko z ich powodu.
- To mój dom. Zrobisz, co ci każę. - Mam gdzieś twój głupi dom.
Postanowiłam. Odchodzę.
Traktujesz mnie jak służącą.
Dałem ci wszystko. Ładne ubrania, samochód.
Nie zależy mi na tym.
Rozumiem.
Ameryka cię rozpieściła.
My tak nie robimy.
Ale to ja cię tu sprowadziłem.
Mój tata za to zapłacił.
Nie miałeś nic.
Tak, przyjechałem tu z niczym.
I dorobiłem się sam, gdy siedziałaś w domu.
Ja wychowałam nasze dzieci, gdy cię nie było.
Gdzie spędziłeś te wszystkie noce?
Nie zdradziłem cię.
To nieistotne.
Nie doceniasz mnie.
Odchodzę.
Proszę bardzo! I tak nie chciałem się z tobą żenić.
Idź.
Kiedyś myślałam, że z czasem przestaniesz myśleć tylko o sobie.
Ale nie.
To się nie zmieni.
Jesteś wypaczony.
Chciałabym cofnąć się
do momentu, gdy cię poznałam,
wtedy bym uciekła.
Jak najdalej od ciebie.
NARODOWY UNIWERSYTET TAJWAŃSKI
ROSEDALE, MARYLAND
WYŚLIJ WIADOMOŚĆ
Witaj, tu twój dawny przyjaciel.
Jak miło, że napisałeś! Długo zwlekałam z założeniem tu konta.
Cieszę się, że to zrobiłam. Co u ciebie?
Jak ci minął dzień?
Czytałem i pracowałem w ogrodzie.
Piękne!
Dziękuję. A twój dzień?
Spędziłam go z najlepszym kumplem Otisem.
Nazwałam go po moim ulubionym artyście!
Wiesz co? Będę w weekend w Nowym Jorku. Spotkamy się?
- Yuan? - Pin-Jui?
Tak, to ja.
Urosłaś?
Chyba ty zmalałeś, staruszku.
Pewnie tak. Siadaj.
- Jak podróż? - W porządku.
Nowy Jork jest wspaniały. O wiele ciekawszy niż Maryland.
Na wiosnę zawsze jest tak ładnie?
Zwykle tak.
Może powinnam częściej tu wpadać.
Zdecydowanie.
Podają tu pikantną zupę z wołowiny.
Dalej ją lubisz?
- Zamówimy? - Pewnie!
Pyszna.
Macie tu świetną chińszczyznę.
Tak. Kolejna zaleta tego miejsca.
To, co uciekniemy, nie płacąc, jak w Yuelu?
Byłoby fajnie, ale teraz mam czym zapłacić.
Był z ciebie niezły wariat.
Z ciebie większy.
Chciałem tylko ci zaimponować.
Przerażałaś mnie.
Mieliśmy na siebie zły wpływ.
Nie zgadzam się.
Mogę cię o coś spytać?
Oczywiście.
Gdy wyjeżdżałem autem z miasta...
wydawało mi się, że widzę cię na ulicy. To byłaś ty?
Tak.
Tak myślałem.
Gdy się odwróciłem, zniknęłaś.
Myślałem, że mi się przywidziało.
Zobaczyłam cię.
Ale nie potrafiłam patrzeć, jak odjeżdżasz, więc odeszłam.
Szkoda.
Mogę cię coś zapytać?
To było tak dawno. Wreszcie czuję, że mogę cię o to spytać.
Dlaczego nie powiedziałeś, że wyjeżdżasz?
Dopiero z plotek dowiedziałam się, dokąd pojechałeś.
Co by to dało?
Zmieniłoby coś?
Nigdy się nie dowiemy.
Ty jesteś chyba szczęśliwa.
Nie narzekam.
Mąż przeszedł na emeryturę.
Mamy dla siebie dużo czasu.
Świetnie.
A ty jak?
Jak dzieci?
Dobrze. Bobby ma zespół i nieźle sobie radzą.
Właśnie wrócili z trasy po Europie.
A Angela?
Ma problemy.
Za dużo pracuje.
Ma problemy z ludźmi.
Nie umiem z nią rozmawiać.
Jest bardzo uparta.
Ma to po tobie.
Może zanim otworzy się przed tobą, ty powinieneś się otworzyć przed nią.
Nie jest na to za późno.
Było bardzo miło. Dziękuję.
Nie ma za co. Dobrze było cię zobaczyć.
- Trzymaj się. - Na razie.
Cześć wszystkim.
Chciałam coś powiedzieć.
To był dla mnie bardzo trudny rok,
ale cieszę się, że was widzę
i że mogę z wami świętować. Dziękuję, że przyszliście.
Szczęśliwego Chińskiego Nowego Roku.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Chcesz coś innego do picia? Wino?
Dziękuję. Herbata jest w porządku.
Dobrze.
- Proszę. - Dziękujemy.
Tak się cieszę, że przyjechaliście.
Musicie wpadać częściej.
Nie mogę opuszczać zajęć. Uczniowie za mną tęsknią!
Czasem ją zastępuję.
Uwielbiają ją, bo jest zabawna.
Z pewnością. Wyjeżdżacie gdzieś w tym roku?
W ferie wiosenne jedziemy na Kostarykę,
a w lecie wracamy do Chorwacji.
Brzmi świetnie.
- Tak. - Nie możemy się doczekać.
Myślałam, że wyszedłeś.
Nie.
Nie musisz. Poradzę sobie.
Pomogę ci.
Dzięki.
Ja dokończę.
Pójdź do jadalni, zaraz przyniosę herbaty.
Dobrze.
Mama wygląda na szczęśliwą.
Cieszę się.
Pierwszy raz wyprawiałam to przyjęcie
bez Erica.
Zastanawiam się, czy znajdę kogoś takiego jak on.
Gdy byliśmy razem...
czułam się jak z nikim innym.
Wiesz, o czym mówię?
Była w moim życiu kobieta.
Przed twoją mamą.
Na Tajwanie.
Nie wiedziałam.
Nie mówiłem ci wielu rzeczy.
Co zrobiłeś, gdy mama odeszła?
Wróciłem do domu.
Mój ojciec zmarł, gdy miałem rok.
Mama wysłała mnie do dziadków, którzy mieszkali na polach ryżowych.
Pracowałem tu z mamą kilka lat.
To była ciężka praca, ale cieszyliśmy się, że jesteśmy razem.
Twoja babcia była silną kobietą.
Jak ty.
Tą ścieżką codziennie wracaliśmy do domu.
[ OGON TYGRYSA ]
To był nasz dom.
Gdy ostatnio tu byłem, wyglądał lepiej.
Tam był bar.
Chodziłem tam z nią tańczyć.
Jak się nazywała?
Yuan.
Napisy: Anna Szymczyk