Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
WITAJ NA BRONKSIE
TWOIM NOWYM DOMU
NIERUCHOMOŚCI MURNAU
- Miłego wieczoru. - Dzięki.
SALON URODY BECKY DOMINIKAŃSKI STYL I PIĘKNO
Proszę.
Dzięki, że mnie wcisnęłaś.
Nie ma sprawy.
Cieszę się, że odkryłam to miejsce.
- Przeniosłam się tu. - Do Nowego Jorku?
Nie, na Bronx. W mojej dzielnicy podnieśli czynsz.
Znam to. Tu jest to samo.
Zaoferowali mi furę kasy za ten salon.
Więc ją przyjęłam.
Hej! To super.
Ostatnie paziksy Becky.
To kopytko do skórek odchodzi do lamusa… teraz.
Ten manikiur jest wybitny. Nie sprzedawaj salonu.
Dobry wieczór. Frank Polidori.
Za późno.
Dziś podpisujemy dokumenty.
Chodź, Frank.
Rusz się.
Tutaj.
Świetnie. I… gotowe.
Masz teraz pieniądze, by razem z mężem…
Nie mam męża. Chłopaka też nie.
- Na co mi facet. - Słusznie.
Więc jesteś sama.
Zgadza się.
Pora wysłać cię na przedmieścia.
Tak!
Możesz wpaść mnie kiedyś odwiedzić.
Jasne.
To wszystko?
Zjeżdżam stąd na przedmieścia!
IMPREZA OSIEDLOWA URATUJMY SKLEPIK
Rzucaj!
ŻYJ – PRACUJ – GRAJ
Mini-Burmistrz!
Co tam, Mini-Burmistrzu?
- Jak leci, Carl? - Co słychać?
- Wbijasz na imprezę? - Się wie!
Siemano, Perez!
Jak leci?
Wiesz, jak jest!
Eluwina, ziomy. Nawijka Glorii w piękny, upalny dzień.
To nie pot, tylko błysk. Obczaj.
Miguel!
Lato się kończy, więc wyjdźcie na dwór
i strzaskajcie się na złoto, jasne?
A jeśli mignie wam dzieciak na za dużym rowerze,
to tylko Mini-Burmistrz własnoręcznie ratujący okolicę.
Skoro o tym mowa,
co jest z tymi zaginięciami?
Z nową budową miało być bezpieczniej.
Rozkmińcie to.
PRIMO DELIKATESY SPOŻYWCZE
Bobby!
Gdzie byłeś, ziom?
Plakatowałem. Zaraz przyjdę.
Co sądzisz, Tony?
- Niezły z ciebie artysta. - Dzięki.
Doceniam, co robisz, ale serio…
Nie mów tak. To zadziała.
- Dobra. - Zobaczysz.
Stary…
jak ci się znudzi kij Sammy’ego Sosy,
daj mi cynk.
Króla Artura byś o miecz pytał?
Jak mnie wykupią, wystawię go na eBayu.
- Dopiszesz do rachunku? - I to też?
Się wie.
Spłacę to.
Jasne. Bierz.
Miguel, co jest? Chodź.
Jak leci, Bobby?
- Siema, Tony. - Szukacie guza?
Nie.
- Zmiataj. - Cześć.
Na razie.
Zbierajmy się. Luis czeka, a ja muszę jeszcze poplakatować.
- Hej, Rita. - Co słychać?
O rany.
Młody zarywa. Zakład o browar, że go spławi.
Właśnie mówiłem dziewczynom o naszej imprezie osiedlowej.
Naszej?
Podobno możecie skombinować wejściówki dla VIP-ów.
Jakich VIP-ów?
Chodź, Rita.
Olać te dzieciaki.
Przez ciebie piwo tracę!
Czekaj!
Pokombinuję z wejściówkami.
Ale kopsnijcie coś na zbiórkę.
To ważne dla mieszkańców.
Kochacie ten sklepik.
Praktycznie w nim dorastaliśmy.
No to…
do zobaczenia?
Miguel!
- Nie włócz się do późna! - To twoja mama?
Nie.
Czemu mnie ignorujesz?
Chyba jednak cię zna.
Nie, to przypadkowa typiara.
Pracuję dziś do późna.
Mam zadzwonić po opiekunkę?
Trzeci błąd!
Wylatujesz na aut!
Podaj mi to piwo.
Musimy ściągnąć te laski na imprezę.
To nastolatki. Mają nas w nosie.
Nie miałyby, gdybyśmy byli dziani,
zamiast spłukani.
Co to ma być?
- Kolejny. - Dorwali Becky.
Pewnie dostała kupę szmalu.
Wszyscy zbijają hajs.
Grunt to mieć forsy jak lodu.
Ci goście z Murnau wygryzą całą dzielnicę.
Co to było?
- Widzisz coś? - Nic.
- Suń się. - Wyluzuj.
Ty tak serio?
- Jest ciemno. - Mogę zobaczyć?
Zgłupiałaś?!
Odbiło ci? Prawie zawału dostaliśmy.
- Tak można kulkę zarobić. - Nikogo nie zastrzelisz.
- Za to Bobby… - Zamknij się.
- Wiesz co z Becky? - Zwinęła się.
Zgarnęła hajs i zwiała.
A my dostaniemy wypasioną kawę.
- Robisz live’a? - 2900 followersów,
- eluwina, GloTV! - W piątek impreza!
- Wstęp za dychę… - Spadaj.
Wpadnie Drake.
- Kumacie? - Drake?
No ba! W piątek balujemy z Drakiem!
Olejcie tych dzbanów.
Drake się tu nie pofatyguje. Cardi tak samo.
Ciach bajera Glorii. Jaszka?
MIASTECZKO SALEM STEPHEN KING
Wreszcie.
Godzinę czekałem.
Wyluzuj, Tampa.
Nie zaczynaj. Wiesz, że nie chciałem wyjeżdżać.
Znika na pół roku, a teraz tak się wita.
Proszę, proszę.
Ojcze Jacksonie, co słychać?
Luis.
Fajnych masz kumpli.
„Nie chodź ścieżką grzeszników, nie wchodź na drogę złych ludzi”.
- Co za szopka. - Miguel…
Bobby wdał się w małą,
tycią sprzeczkę na biologii i…
- Jackson wywalił go ze szkoły. - Co takiego?
- Damon zaczął! - Teraz mi mówisz?
Żebyś się nie martwił.
Za bardzo się przejmujesz. Spójrz na siebie.
Rękę sobie odgryziesz.
To koniec. Wreszcie do tego doszło.
Wypisuję się.
Świat się zmienia: Miguel jest politykiem, Bobby przeszedł mutację.
Teraz brzmi jak Denzel.
Pewnie nawet ma włosy na nogach.
No ba.
Kto to?
Co słychać?
Kitrasz się, Bobby. Dołączysz?
Nie, na razie sobie radzę.
Spoko. Daj znać, jak zmienisz zdanie.
Niezłe cichobiegi. Jaki rozmiar?
- Dziewiątka. - Trochę ciasne,
ale damy radę.
- Raczej osiem i pół. - Daj spokój.
- Odpuść mu. - Nie do ciebie mówię,
tylko do Pottera z Portoryko.
Daruj sobie, Slim.
Na razie, chłopaki. Widzimy się.
Jak się stresuję, to mi poziom cukru spada.
- O co im chodziło? - Wyszliśmy przez ciebie na cieniasów.
Bobby?
Henny prosił mnie o przysługę. Odmówiłem. To wszystko.
Zapomnij o tym.
Sorry, że ci pojechałem, Luis.
Chodź.
- Gotowi? - Tak.
- Rzucę nawijkę. - Dobra.
Dajesz.
- Czas na przerwę i Kit Kata - Kit Kata
- Nie podskakuj, madafaka - Madafaka
- Capi gęba, weź tik taka - Tik taka
- Przy dziuni jestem jak armata - Armata
- Z mózgu jej została wata - Wata
Fryz kudłaty, myśl kosmata
- Przesadziłeś… - O rety!
Najmocniej przepraszam.
Pani się zgubiła.
Nie, przeprowadziłam.
Na Bronx?
Tak. Czemu wszyscy tak reagują?
Pewnie myślicie,
że wezwę gliny, bo jest za głośno. To nie w moim stylu.
Chcę poznać sąsiadów. Jestem Vivian.
Miguel Martinez. Miło poznać.
Zapraszamy w piątek na imprezę. Robimy zbiórkę na sklepik Tony’ego,
bo właściciel podniósł mu czynsz.
Tu jest ulotka.
O rety.
Daj więcej, jak masz.
Rozdam je sąsiadom, żeby sklepik się nie zamknął.
Masz. To dla nas ważne, dzięki.
Super. Miło było poznać.
Ciebie też.
Zadzwoni po gliny.
Jak ktoś mówi, że ich nie wezwie, na pewno to zrobi.
- Masz paranoję. - Chodźcie.
- Idziemy. - Ta białaska źle wróży.
Obczajcie budynek sądu.
Skąd to czerwone światło?
Przerobią go na apartamenty?
Tak to się zaczyna.
Biali z płóciennymi torbami
to pierwszy znak.
To ci goście, co zgarnęli Becky.
- Masz z nimi na pieńku? - Tak.
Pomożecie mi plakatować czy nie?
Nasz ziom wrócił do miasta z piekielnych czeluści Tampy,
a my mamy marnować czas, wieszając plakaty?
To nie jest marnowanie czasu.
Rób swoje.
Luis, Xbox u Tony’ego?
Jak chcecie.
Chodź, będzie git.
Sorki!
- Co do…? - Przepraszam.
Ale cię załatwił.
To nie jest śmieszne. Zabiję cię!
Pedałuj, młody! Wkurzyłeś go!
Potem cię dorwę.
Pilnuj się.
Czego tu szukasz?
Joł, Hamilton.
Zgubiłeś się?
Spaceruję sobie.
Co to za ciuchy?
To?
Ręcznie haftowany surdut z belle époque. Dziękuję bardzo.
Zwisa mi to.
Ani kroku, Mozarcie.
Już za późno, by się bronić.
Wybijemy was co do jednego,
jak robactwo, którym jesteście.
Kurwa!
Ale wiocha na kwadracie.
Mam ten kontroler z bazaru.
- Przyjechał z Uzbekistanu. - Nie gadaj.
Gdzie Miguel?
Kto wie? Gość ma świra.
Wcale nie. Jest zapaleńcem i ma dużo pomysłów. Jasne?
On się unosił! Boże…
Unosił się,
a potem zabił Slima!
Czaisz to?
W powietrzu! A potem wbił w niego kły,
jakby był jakimś…
Kryć się!
Co ty odwalasz?
Witam w Primo Bodega.
Jak mogę pomóc?
Rozglądam się.
Uroczy sklepik.
Dbam o niego.
Jest pan stąd?
- Od niedawna. - Okej.
Czym się pan zajmuje?
Nieruchomościami.
Nieruchomości Murnau.
Czekaj.
Tu jest.
Żel antybakteryjny.
Brudna ta dzielnica. Cztery pięćdziesiąt.
Bez reszty.
Na Bronksie są wampiry.
Nic tu nie ma, głąbie.
- Co? - Sam zobacz.
Co?
Był tam.
Był… tutaj.
Kręcisz.
Seryjnie, ugryzł go w powietrzu.
- Gość nie miał odbicia. - Sam nie wiem.
Mam niski poziom cukru. Nie mogę ufać swoim oczom.
A to lustro jest megausyfione.
Moje lustro?
- Stać cię na nowe? - Słuchaj…
Poza tym dostałem je od ojca,
- gdy zaczynałem. - Sorry, że je uraziłem.
Słuchajcie, ten wampir go zabił!
Musimy komuś powiedzieć.
- Zniknięcie Slima nikogo nie obejdzie. - Bo jest gangsterem?
Nie. Bo jest z Bronxu jak my.
Hej, zabiorę cię do domu.
Jest późno, a tobie odbija.
Twoja matka i tak skopie nam tyłki.
Jestem dorosły i nie chcę dostać sandałem w twarz.
To żenada, jasne? Spadajmy stąd.
Co na to powie komandor?
Gość zostawia po sobie ciała,
a musimy wykupić budynki bez wzbudzania podejrzeń.
Zamknij się.
Tak jest.
Słońce wschodzi.
Wracajmy do środka.
Zajmij się ciałem, Frank.
Eluwina, ziomy. Nawijka Glorii.
Łapcie bajgle, bo mam dla was soczyste plotki.
Becky, która robiła mi paziksy – zniknęła.
Gość, który sprzedawał empanady – zniknął.
Nie wiem, co tu się odwala,
ale nie dajcie się zgarnąć. Jaszka?
- O której wczoraj wróciłeś? - Tak jakoś koło dziewiątej.
To ciekawe, bo ja byłam w domu
i tak jakoś nie spałam, a ciebie nie było.
Mówisz o wczoraj.
Spotkałem parę staruszek,
ślepych staruszek.
Tony wszystko wygadał.
Wszystko?
Jestem krok przed tobą.
Wiem, jak bardzo kochacie Tony’ego,
ale czasy się zmieniają. Dzielnica też.
Teraz nasza kolej.
Tak to już bywa.
Ale wątpię, żeby to były wampiry.
Mamo! To poważna sprawa.
Poważnie to ty pokój posprzątaj.
BIURO NA BRONKSIE JUŻ OTWARTE
SPOTKAJMY SIĘ W SKLEPIKU
Miguel Antonio Martinez!
Miałeś sprzątnąć te wstrętne szorty i gacie!
- Srogi tekst. - Powiedziała, że masz wstrętne gacie!
Wpieniła się.
KOŚĆ I IGŁA JUŻ WKRÓTCE
Jak leci, Mini-Burmistrzu?
Dziwne, nie? To sklep odzieżowy czy knajpa?
Pozwolisz mi jutro DJ-ować?
Zapuszczę swoje…
Przestań.
W dzielnicy dużo się teraz dzieje.
Musicie być czujni.
- Spoko. - Dziwnie to zabrzmiało.
Gdzie Bobby?
Nie machaj mu.
- Czemu zadajesz się z Henny’m? - Wyluzuj.
Chronię nas.
Powinieneś mi dziękować. Pytał o Slima.
Zniknął po tym, jak za tobą gonił.
Sypnąłeś, że zabił go latający wampir?
Jasne. Akcja z wampirem.
Nie przejmuj się tak.
Kryłem cię, świrze. Powiedziałem, że zwiałeś do Tony’ego.
Ziom, wszystko gra.
Chodźcie.
CZERWONY JARMUŻ
DWIE DROGI – MAŁE NIEBO PIWO SESSION IPA
EKOLOGICZNY HUMUS FAGINA
MLEKO OWSIANE MLEKO Z ORZECHÓW LASKOWYCH
Co to za gówno?
Zapłacisz za to?
Tony, gdzie kot?
Zabrali go. Sanepid dał mi mandat.
Masz tu Blade’a?
Masz 14,99?
Widzieliście to? Jak w masło.
Wystarczy. Twoja matka mnie zabije.
Luis, jesteś wampirzym ekspertem. Gadaj, co wiesz.
Podstawy.
Wampiry to nieumarli nieśmiertelni, którzy żywią się krwią.
Wychodzą nocą – słońce je zabija.
Co robią za dnia?
Zamykają się w trumnie, w kompletnej ciemności.
Zazwyczaj trzymają trumny razem
w sekretnym, bezpiecznym miejscu zwanym gniazdem.
Gniazdem.
Wampira zabija srebrny lub drewniany kołek wbity…
W głowę.
Serce. Rozpadnie się.
Kojarzycie te mdłe wafelki, które rozdają w kościele?
W sensie eucharystię?
Wiedziałbyś to, dzikusie, gdybyś bywał w kościele.
Wsadź wampirowi eucharystię do gęby, to będzie po nim.
Dobra.
A co z czosnkiem?
- To bujda. - Wcale nie.
Czosnek odstrasza wampiry.
Krucyfiks też.
I woda święcona. Ale może też posłużyć jako wykrywacz,
bo zaczyna wrzeć, gdy w pobliżu jest wampir.
Co obgadujecie?
- Wampiry. - Nic.
Nie powinniście się w to bawić.
Witam w Primo Bodega. Big Sexy.
Patrzcie na to.
Wampir może wejść, jeśli został zaproszony.
Tony wczoraj wpuścił wampira, mówiąc: „Witam w Primo Bodega”.
Jasne. Nie mogą wejść do sklepiku.
- Dobra. - Nie.
Potrzebują zaproszenia, żeby wejść,
ale nie tylko do sklepiku. Do mieszkania też.
…przekaż mu coś.
Otwarto sezon polowań na pijawki.
Nie podoba mi się ta mina. Zaraz palniesz coś głupiego.
Nie wejdziemy tam.
Jest dzień. Nie ma się co cykać. Wszystkie śpią.
Chyba sfiksowałem.
Potrzebujemy dowodów. Damy radę. Jesteśmy jak Blade.
- Dzień dobry. - W czym mogę pomóc?
Chcę pomówić z kierownikiem o możliwości sponsoringu.
Poważnie?
Proszę.
WYTWÓRNIA MIGUEL „MINI-BURMISTRZ”
To twoja wizytówka?
Cel jest szczytny.
Zwariowałeś?
Musimy się stąd zwijać.
Szukam dowodów.
Ufasz czemuś, co ten głąb przeczytał w komiksie.
Noweli graficznej.
Zamknij się.
No chodź.
Zaraz przyjdzie.
Serio?
Popołudniowe słońce bywa zabójcze.
Frank Polidori. Miło was poznać.
Pana też.
Zapraszam do biura.
W czym mogę wam pomóc?
No więc…
organizujemy imprezę i zbiórkę na rzecz sklepiku Tony’ego
i…
- szukamy sponsora… - Pozwól, że ci przerwę.
Co powiecie na 2000?
- Powaga? - Masz rację.
Niech będą trzy.
Murnau bardzo zależy, by uczynić z Bronxu jak najlepsze miejsce.
To bardzo miłe.
Mówiąc bez ogródek,
to zapomniana dzielnica.
Każdy z was mógłby zniknąć
i nikt by tego nie zauważył.
Choć muszę przyznać,
że nie wszyscy doceniają nasze starania.
Ktoś przykleił do naszego znaku
przed budynkiem sądu
taką ulotkę.
Wy pewnie nic o tym nie wiecie?
Nie.
Luis?
- Co się dzieje? - Ma niski poziom cukru.
- Wezwijmy jego mamę. - Nikt stąd nie wyjdzie.
Ale on…
Hej.
Co wy tu robicie?
O rany, nic ci nie jest?
Ja…
Nagle mi się poprawiło.
Rozmawialiśmy z panem Polidorim o sponsorowaniu imprezy i…
Dobry pomysł. To świetne dzieciaki.
Jesteśmy umówieni. Wybacz, zapomniałem…
Dziękujemy. Miło było.
Musimy się zbierać.
Chodźcie.
Dziękujemy za hojny datek.
Bardzo nam pomoże.
- Szybciej! - Uważaj!
Co to ma być?
Ogromne gniazdo wampirów.
Trzynaście pięter. Dwanaście trumien na piętro.
- Czyli 300 i… - Razem 156 wampirów.
- Bobby! - Byłem blisko.
Co?
Nie tym tonem.
Bo oberwiesz w łeb.
Ty też.
Nikogo nie nabierzesz.
Wiem, co robisz.
Sprawdzę ciasteczka.
Dokąd idziesz?
Do tego gościa od nieruchomości.
Franka Polidoriego.
Wpadł wczoraj, pytał, czy sprzedajemy mieszkanie.
Nie może pani tam iść.
Co ty wyprawiasz?
- Nie idź tam. - To zły człowiek.
Robi w nieruchomościach.
Ale póki w grę wchodzą pieniądze,
- wysłucham go. - Dlaczego?
Skąd masz tę czapkę?
Kupiłem.
Lepiej, żeby nie była od Henny’ego.
Wiem, co kombinuje.
Żebyś skończył tak samo, jak twój tata.
Frank Polidori może nas wyrwać z tego miejsca,
a ciebie z tamtego życia.
Pani Gladys, proszę nam zaufać
i tam nie iść.
Wyjedziemy stąd, nim coś zawalisz.
Możecie dalej szukać gołych fotek.
Henny dał ci tę czapkę?
No i?
Mają plany kilkunastu budynków.
Pokażmy to wszystko glinom.
- Nie możemy. - Ma rację.
- To za mało. - Nie o to mi chodziło.
Jeśli nie wierzysz w wampiry, nie uwierzysz też w to.
Potrzebujemy więcej.
Niezbitych dowodów.
Musimy znaleźć gniazdo.
Zwinąłem to, więc wyluzujmy z wzywaniem glin.
Nie dotykaj.
Czemu nie włączyłeś wibracji?
Kim ty jesteś?
Eluwina, tu GloTV. Sprawy się rozkręcają
w budynku sądu. Przywieźli kozackie fanty.
Żyrandole normalnie. Obczajmy to.
Przepraszam, co jest w tych skrzyniach?
Sub-Zero.
Mówią, że w tych skrzyniach są lodówki Sub-Zero.
Ale będą sztos hacjendy.
Niech zgadnę.
To nie są lodówki.
Chyba znaleźliśmy gniazdo.
Seryjnie wyglądają jak trumny.
Chodźcie.
Zamknięte.
Patrzcie na ślady.
Wiadomo.
To tutaj. Na bank tutaj.
Jest źle. Na bank jest źle.
Proszę, możemy już iść?
Zmiatajmy stąd.
Nie rób tego. Nie!
No i otwieramy trumny.
Nie bardzo wiem po co.
- Mówiłem. - Dobra, możemy iść?
Ten gość zabił Slima. Pamiętam jego durne ciuchy.
- Chodu! - O Boże!
Ruchy!
Co?
Wynośmy się!
- Otwieraj! - Dalej!
Szybciej!
Dawaj!
Mamy go.
Czemu nie wyciszyłeś telefonu?
Prawie nas zabili.
Wpadliście w niezłe gówno.
Świetny plan, Mini-Burmistrzu. Mówiłem, na kij nam gliny.
Słucham?
Sanders, chyba chcą trafić do poprawczaka.
Po tobie spodziewaliśmy się więcej.
Co tu robimy?
Pan Polidori może chcieć wnieść oskarżenie.
- Chyba nie może być gorzej. - Może.
Co ci odbiło?
O nie.
Eluwina, tu Gloria. Nadajemy na żywo,
więc leci nawijka.
Psy zgarnęły Mini-Burmistrza i jego kumpli za wtargnięcie.
Wspaniała młodzież, nie?
Matka truła mu o jakichś brudnych gaciach,
a teraz siedzi z tyłu suki.
To pewnie był twój pomysł?
Jak mogłeś się włamać? Wiesz, jak ciężko pracuję?
Ziomy mają jakieś narwane teorie spiskowe iluminatów
i ja się na to piszę.
Mini-Burmistrz kręci aferę. Obczajmy to.
Wiem, jak to wygląda, ale musicie mi zaufać.
Zaraz wszystko nabierze sensu.
Widzicie?
To gniazdo wampirów.
W budynku sądu.
Przygotujcie się.
Tutaj otwieram trumnę.
Proszę, możemy już iść?
Co to ma być?
- Wampiry. - Co?
- Wampiry? - Serio?
Daj spokój.
- Jaki dramat. - Mini-Burmistrzu, co ty ćpałeś?
Podziel się.
Nie rozumiem.
Wampiry nie mają dusz.
Nie mają odbicia.
Nie widać ich w lustrze, na zdjęciach ani filmikach.
Olać filmik. Mamy ich plany. Chcą tu wybudować gniazda wampirów.
Patrzcie.
Skąd to wziąłeś?
Pożyczyliśmy teczkę,
ale chętnie zwrócę ją panu Polidoriemu, pod warunkiem,
że do nas wyjdzie
i udowodni, że nie jest wampirem.
Dzieciaki.
Mają tak bujną wyobraźnię.
Ta trójka wtargnęła do gmachu sądu
i przyznała się do kradzieży teczki.
Chwileczkę.
Ręczę za nich. To dobre dzieciaki.
Uczepili się głupiej teorii o wampirach.
Teczka została zwrócona. Nic złego się nie stało.
Prawda?
- Nie mieszajmy do tego prawa. - Bardzo dziękujemy.
Przepraszamy.
- Coś im odbiło. - Chłopcy tak mają.
Zwariowałeś?
To był twój pomysł! Skończysz jak twój ojciec.
Co się gapisz?
Gadaj!
Idziemy.
Dziękujemy.
Hej, Carmen.
Pozwoliłeś mu oglądać Blade’a?
A co to?
Jestem Blade! Wampiry…
strzeżcie się!
Sam go sobie kupił.
Stąd ma te durne pomysły?
Więcej nie pójdziesz do sklepiku.
Co? Mamo, nie!
- To nie jego wina. - Ziom…
Słuchaj się matki. Ona wie najlepiej.
Zapomnij o wampirach.
WKRÓTCE OTWARCIE BUTIK ZABYTKOWYCH MEBLI
VAN LEEUWEN LODY WEGAŃSKIE
WKRÓTCE OTWARCIE SKLEP Z MASŁEM
Komandorze.
Zabieram cię dziś do kościoła.
I weź tu posprzątaj!
Otwórz bramę.
Henny, dzięki, że przyjechałeś.
Mówiłeś, że masz do mnie jakiś interes?
Mój pracodawca zaczął się niepokoić,
że lokalni mieszkańcy nie reagują
dostatecznie szybko na nasze oferty kupna.
Chcę żebyś…
wywołał trochę zamieszania w okolicy.
Na tyle dużego,
żeby nakłonić ostatnich maruderów do sprzedaży.
Nie chcę ściągać na siebie uwagi policji.
Źle by się to odbiło na twoich interesach.
Rozumiem to. Czaję bazę.
Jednakże
jestem gotów zaoferować ci dziś…
więcej kasy za kilka dni pracy, niż zarobisz w życiu.
Zgadza się.
Jest też kwestia drobnego, osobistego przedmiotu,
skradzionego przez miejscowych chłopaków.
Chcemy, żebyś go odzyskał,
a sprawców…
wyeliminował.
Tu numer…
Czemu mnie olewasz?
- Przecież dzwonię. - Luis?
Tak. Słuchaj, wykminiłem to – gość jest chowańcem.
Kto jest czym?
Frank, typ od nieruchomości. Jest chowańcem wampirów.
- To jakiś dzienny wampir? - Nie.
Chowaniec to ludzki sługus,
który w dzień chroni swego nieumarłego mistrza.
Wykonuje jego polecenia, a w zamian zostanie przemieniony w wampira.
Robi interesy w dzień, a wampiry śpią w gnieździe.
- Dokładnie. - Miguel!
- Idziesz dziś do kościoła? - Tak.
Ciotka myśli, że opętał mnie diabeł.
Zgadza się! Dlatego idziesz dziś do kościoła.
Bóg go uratuje. Pan mu pomoże.
Mówiłem.
Do zobaczenia. Mam plan.
Odpuść, stary.
Co jest, mały?
Lepiej idź, zanim matka cię przyuważy.
Mam coś, co was urządzi.
- Sam nie wiem. - Próbuję ci pomóc.
Nie macie już kasy, wywalili cię ze szkoły.
Chcesz się obijać z koleżkami,
czy wolisz dorosnąć, zadbać o rodzinę, zdobyć szacunek?
- Czego? - Spotkaj się z nami w kościele.
- Nie. - Mam plan, jak załatwić wampiry.
- Potrzebujemy cię. - Ostatnia szansa.
Więcej nie zapytam.
- To Henny? - To twój ziom, Miguel?
Daj mi go.
- Muszę iść. - Nie!
- Wiesz, jak z nim skończysz. - Z nim?
A z tobą?
Henny nigdy nie wpakował mnie w to, co ty.
Mam tego dość. I ciebie też!
Miguel!
- Bobby przyjdzie? - Nie.
Jest z Henny’m.
Ale poradzimy sobie bez niego.
A co robimy?
Proszę, proszę.
Zbłąkane owieczki wróciły do stada. Rzadko was widuję na czwartkowej mszy.
Ciężko się wyrobić. Mamy tyle obowiązków wobec społeczności…
Jasne. A gdzie ten trzeci?
Ten, co lubi się bić i trzymać z dilerami?
Jest zajęty.
No to…
możemy wejść?
Proszę bardzo.
Będę was pilnować.
Uważnie.
Miguel.
Co robimy?
UKRADNIEMY WODĘ ŚWIĘCONĄ
MAMA: WYŁĄCZ TELEFON!!!!
Jak leci? Witam w Primo Bodega.
W czym mogę pomóc?
To sklepik, który ratuje Mini-Burmistrz?
Zgadza się. Znasz Miguela?
- Jak wszyscy. - To prawda.
Chcę pomóc z imprezą
i upiec babeczki z syropem klonowym.
- Babeczki? - Tak.
Zaczepisty pomysł.
- Nie jest lamerski? - Skąd.
Babeczki są super.
Jest tutaj?
Miguel? Nie. Trochę mu odwala.
Nie tego go uczyłem. Wychowałem tych chłopaków.
- Poważnie? - Tak.
Przesiadywali tutaj, gdy rodzice byli w robocie.
Odrabiali lekcje, grali na konsoli. Unikali kłopotów.
Jesteś fanem baseballu?
Pytasz o to?
To kij, którym Sammy Sosa, duma San Pedro de Macorís,
wybił 60 home runów w jednym sezonie.
Były cztery takie przypadki w historii.
Wiesz, ile lat ma baseball?
W wuj dużo.
Ale potem rozjaśnił skórę. Wygląda jak Liczyhrabia
albo te wampiry, które widuje Miguel, co to wysysają krew.
- Słyszałam o tym. - No tak.
Rozejrzyj się, zobacz, co mam na stanie.
Mam nowe rzeczy: jarmuż,
inny jarmuż, siemię lniane, ekologiczny aloes.
Czego tylko ci trzeba.
Tylko tego.
Sam humus?
Okej.
Wiesz co? Na koszt firmy.
Poważnie?
Jasne. Ty dostarczasz babeczki, a ja humus.
Dziękuję.
Rozumiem, czemu Miguel tak lubi to miejsce.
Dam ci torbę.
Po co masz tachać ten humus.
Co do…?
Skończyły się.
Do zobaczenia na imprezie.
Powiedz Miguelowi, że go szukam.
Okej.
Tu Mini-Burmistrz. Nagraj się.
Młody, ta dziunia to wampir. Widziałem, jak…
Szlag.
Nie dorwiesz ich.
Ciało Chrystusa.
Mam cię na oku.
Ciało Chrystusa.
Módlmy się.
Hej.
Będziemy się za to smażyć.
Tak! Woda święcona.
Jak ją wyniesiemy?
Gotowe.
Ktoś idzie.
Gówniarze zwinęli mi sprite’a.
Mamy wodę święconą i eucharystię, teraz…
Cześć, Rita.
Widziałam, jak wchodzicie do zakrystii.
- Co tam robiliście? - Co? Nie.
- Byliśmy zajęci… - Próbowaliśmy…
…kościelnymi rzeczami.
- Po co wam te butelki? - To?
Mam…
niski poziom cukru.
- Mogę się napić? - Nie!
Lepiej nie.
Gadajcie, o co tu naprawdę chodzi
albo zawołam ojca Jacksona.
Uznasz, że zwariowałem.
Dawaj.
Okej.
Gadaliśmy o…
pracy kuriera.
To prawda.
Więc po co nam to wszystko?
A co sobie myślałeś?
Tak to wygląda, jeśli chcesz robić interesy i zarabiać.
Tylko się nie cykaj.
Dobra. Zahaczymy dziś o wszystkie sklepy w okolicy.
Jeśli są otwarte, zwińcie kasę. A jeśli nie, zdemolujcie je.
- Frank chce rozwałkę. - Frank?
Pracujemy dla tego gościa od nieruchomości?
Masz z tym problem?
Nie.
Chodź tu.
Mam dla ciebie wyjątkowe zadanie.
Gdzie Mini-Burmistrz i Portorykańczyk?
- A co cię to? - Co mnie to?
Tu nie ma demokracji.
Ja wydaję polecenia, a ty je wykonujesz. Jasne?
Tak.
Dowiedz się, gdzie są.
Bierzcie broń.
Muszę skoczyć do toalety.
Już się zsikał w gacie?
- Wampiry? Serio? - Wiem, jak to brzmi…
Serio się włóczycie po nocy, skoro grasuje tu banda wampirów?
Przynajmniej piątka, sądząc po liczbie trumien.
Wierzysz mi?
Jestem z Haiti.
Moja babcia od dziecka mnie na to przygotowywała.
Stąd wiem, czemu filmik był pusty.
Potrzebujemy czosnku i drewnianych kołków, i to migiem.
Hej, co się stało ze sklepikiem?
WKRÓTCE OTWARCIE PIZZA Z FARMY NA STÓŁ
O nie.
Ściągnijmy to.
Hej.
Co tu robisz?
Pomagam wam. A co myślałeś?
Trzymasz z Henny’m. Skończysz jak stary, rozstrzelany…
Nie gadaj o nim.
Kiedy ciebie nie było, wampiry dorwały Tony’ego.
Co wy wyprawiacie?
Jesteśmy najlepszymi kumplami.
Skończyliście?
Chcę wejść do środka, zanim wampiry nas zjedzą.
Otwórzcie to.
O Boże.
Może po prostu go zabrały.
Wampiry nie biorą jeńców.
To moja wina.
Wmieszałem go w to wszystko.
Sprowadziłem je tu.
Nie mów tak.
Posłuchaj…
To nie twoja wina…
Ani trochę.
Chłopaki.
Patrzcie, kto podjechał.
Spadajmy stąd. Henny pracuje dla Murnau.
Frank kazał mu cię znaleźć.
Jedna noc z wami, a już mam na głowie
- wampiry i zbirów. - Chodźcie.
Widzę was.
Jasna cholera.
Tędy.
Vivian, tam są wampiry. Chodź z nami.
Chodźcie.
Za wcześnie na Halloween.
A wy to kto?
Dalej, dziwolągi, wyskakujcie z kasy.
Raz…
dwa…
No i gites! Rozwaliliśmy młoty!
Czaisz motyw?
Kurwa!
Idę!
Przepraszam. Już ściszam.
Luis, Bobby…
Zadzwońcie do mamy i ciotki. Martwią się.
Ty też zadzwoń do matki.
Przepraszam, jeśli coś zrobili.
Skąd, odprowadzałam ich tylko do domu.
To nowość.
Piękne mieszkanie.
Dziękuję.
Ślicznie wyglądają te kolory.
Dziękuję.
Ma pani taki piękny dom.
To bardzo uprzejme, panno…?
Vivian.
Przepraszam, głupio mi tu tak sterczeć.
Mogę wejść?
- Nie! - Luis Acosta de la Vega!
Mamo, nie wpuszczaj jej.
Nie zaatakuje bez zaproszenia.
Mini-Burmistrzu, czemu miałabym cię zaatakować?
Bo jesteś wampirem!
- Bobby! - Ta pani jest wampirem.
Nie może wejść, bo potrzebuje zaproszenia.
Oddaj mój klucz, Miguel.
Oddaj go, zanim wyssę cię jak twojego kumpla Tony’ego.
Czym ty jesteś?
Jestem Vivian Tyrell,
pierworodna Mistrza Murnaua,
komandor wampirzej ekspedycji.
Jakiej ekspedycji?
By znaleźć moim towarzyszom dom.
Jestem taka jak ty, Miguel.
Nie chcę, by Bronx się zmienił.
Łatwiej żyć tam, gdzie nikogo nie obchodzą zniknięcia.
Nie jestem jak ty!
Jeśli oddasz mi klucz,
obiecuję wam szybką śmierć.
Dobra.
Dam ci twój klucz.
Nie martw się, mamo. Tutaj jesteśmy bezpieczni.
- Dzwonię na policję. - Oni pracują z Frankiem.
Musimy tu zostać do wschodu.
Obdzwońcie rodziny. Dziś tu zostaniemy, a rano opuścimy Bronx.
Nie jest tego wart.
Komandorze.
- Gotowe? - Tak, komandorze.
Zapłaciłem gotówką powyżej ceny rynkowej,
ale budynek jest twój.
Już nie potrzebujesz zaproszenia.
Komandorze.
Kiedy…
Kiedy otrzymam dar?
Czuję, że jestem gotów.
Jeszcze jeden błąd,
a nigdy nie otrzymasz daru.
Nigdy nie będziesz jednym z nas.
- Chwila. - Rób to zdjęcie.
Ej, co robisz?
Idę do gniazda.
Wykończę je wszystkie.
Musimy się bronić.
Pokazać im, że Tony i inni mają znaczenie.
Jeśli zrobimy to razem, mamy szansę.
No ba.
Pójdziemy z tobą.
Mam dość życia w strachu.
KRUCYFIKS
CZOSNEK
CZOSNEK ADOBO
DREWNIANE KOŁKI
Na co ci ten kij?
Wracaj tu!
Hej.
Dzięki za zaproszenie.
- Nie wiedzieliśmy… - Masz.
Witaj w ekipie.
Dzięki. Chodźmy zabić te pijawki.
Tędy.
- To gniazdo. - No wiem.
To jej sarkofag.
Jak ją załatwimy, osłabimy resztę.
Wiedzieliście to, nie?
Nie.
Mówiłam, żebyście się w to nie bawili.
Dobra. Trzy, dwa…
Co jest, kurde?
Wiedzieli, że przyjdziemy.
Mogą być wszędzie.
Dałeś ją Vivian.
Musimy ostrzec resztę.
- Bobby. - Balony.
Szlag.
Co jest?
Gotuje się.
- Są na górze. - To niebezpieczne.
Nie idź tam.
Do zachodu zostało 30 minut. Jeśli je znajdziemy,
zaskoczymy je.
Też idziemy.
Ktoś musi ostrzec pozostałych.
Ja. Pójdę po ojca Jacksona.
Tylko nie wchodźcie tam bez nas, jasne?
Okej.
Hej!
Powiesz mojej mamie, że ją kocham…
i że przepraszam za…
mój pokój,
kłamstwa…
i całą resztę?
Słuchaj, sam jej to powiesz…
jak ją zobaczysz.
Ej, Rita, a co z nami?
Też chcemy coś przekazać.
Obeszło się bez wejściówek dla VIP-ów, lowelasie.
Chodźmy.
To tutaj.
- Gotowi? - Tak.
Dawaj.
Gdzie one są?
Chłopaki.
Co robisz?
Na bank dziś zginiemy.
Głupio zrobiłeś, Mini-Burmistrzu.
Co teraz?
Wpuśćmy tu słońce!
Ssij pałę!
Co my tu mamy?
Miło z twojej strony.
Kupiłam twój budynek, żeby móc odzyskać ten klucz.
Oszczędziłeś mi kłopotu.
Co to?
Szczątki pierwszego wampira.
Mojego stwórcy.
Stwórcy nas wszystkich.
Jego prochy mają moc
tworzenia nowych wampirów.
Wystarczy, że rzucę garść
w twarz twojej matce
i ugryzę ją w szyję,
a stanie się jedną z nas.
Ciało Chrystusa.
- Luis, chodź! - Uciekajmy.
Czy ty mu facjatę stopiłeś?
- No, niezła jazda. - Ruchy!
Ruchy!
Chłopaki!
Wyluzuj, stary.
Bobby, dokąd idziesz?
Słuchaj, Frank.
Oni cię okłamują.
Możesz być bogaty
i nieśmiertelny…
ale nie będziesz jednym z nich.
Wiem to na stówę.
Będziesz gówniarzem.
Ich dziwką.
Przez całą wieczność.
Tak myślisz?
Spadajcie.
Jazda!
Ruchy!
Znów jesteś bezużyteczny.
Głodny?
Znajdźmy tych chłopców.
Szybciej, Miguel!
Staram się!
Wampir! Chodu!
- Luis! - Uciekajcie!
Włóczysz się, gdzie nie powinieneś,
mały szczurze.
I co teraz, pijawko?
Pojedźmy tędy i zgarnijmy Luisa.
Miguel.
Bobby, Mini-Burmistrz, Bobby…
Bobby, żyjesz?
Miguel, zamknij oczy.
Byliście bez szans. Przetrwałam siedem stuleci, setki ataków.
Miguel!
Jestem najgroźniejszym stworzeniem na ziemi.
A wy?
Bandą biednych dzieciaków z zadupia, które nazywacie Bronxem.
Hej, ty!
Co ty pieprzysz o Bronksie?
Chyba nie nazwałaś naszej dzielni zadupiem?
Cholera.
Widziałaś jego dziewczynę?
- Totalny paszczur. Spójrz. - To ona?
- A te włosy? - Rany!
Są sztuczne.
- Nikogo nie nabierze. - Niech je odda.
- Jenny, Kendra! - Ona…
Co to za sucz?
Nie wiem, ale paszczur.
Zmiataj stąd!
Ohyda.
Ruszcie się, a skręcę mu kark!
Czas na posiłki.
A teraz ostatni detal.
Vivian!
Dzięki za kij, Tony.
Nie zadzieraj z Bronxem!
Wykończyliśmy je!
Zróbcie hałas dla Mini-Burmistrza!
Dorwaliśmy je!
Dobry z ciebie chłopak.
Widzieliście? Mini-Burmistrz i jego ekipa to bohaterowie.
Hej.
Chwila, co ty odwalasz?
- To nie to? - Nie.
Sorry, myślałem…
Nie ma sprawy.
Dobra, kochasiu.
- Zwolnij. Ma 16 lat. - Wiem.
Nie zapomnij o kumplach.
Żartujesz? Kocham was.
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ
PAMIĘCI TONY’EGO
NOWA IMPREZA OSIEDLOWA BEZ WAMPIRÓW
- Dawaj. - Jesteś gotów?
- Zapuść rytm. - Tak jest.
Gotowy? Dajesz.
Nie są na to gotowi.
- Chyba są. - Na pewno?
Rapuj!
Ręce w górę i klaszcz
Troski odrzuć precz
Sprawdźmy, czy ludzie dobrze się bawią, ale bądźmy czujni.
Chodzący za dnia stoją na straży.
- Chodzący za dnia? - No.
Brzmi lamersko.
„Chodzący za dnia”? Tak jak Blade, najlepszy łowca wampirów w historii?
Dokładnie.
Bez przesady. Ale w sumie poszło nam nieźle.
Się wie!
Eluwina!
Tu Gloria z ostatnim odcinkiem GloTV.
Na Bronksie znów gra gitara, ale dalej będziemy walczyć,
błyszczeć i wspierać się nawzajem.
I ostrzegam przyszłych najeźdźców:
nie chcecie zadzierać z Bronxem.
Jaszka?
Napisy: Anna Piotrowska