Downloaded from YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL BELGESELİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Günümüzde dünyada 70,8 milyon insan savaştan, idamdan
ve çatışmadan kaçmak için yerinden olmuş durumda.
BM Mülteci Örgütü'nün
70 yıllık ömründe gördüğü en yüksek rakam bu.
Oxfam'ın son araştırmasına göre
küresel eşitsizlikler yükselişte.
Dünyanın en zengin 26 insanı
en fakirlerin toplamı kadar mal varlığına sahip.
Milliyetçilerle karşı eylemciler cumartesi günü
Charlottesville'de yaşanan vahşet için birbirini suçluyor.
Bu gruplar beyaz ırkın üstünlüğünü savunuyor.
Sıcak hava dalgaları. Kitlesel yok oluş. Eriyen buzullar.
IPCC uyarıyor:
1,5 derecelik bir sıcaklık artışının trajik ve geri alınamaz etkileri olabilir.
DAYANIŞMA: ORTAK ÇIKARLARI İÇİN BİR ARAYA GELMİŞ
KİŞİLER ARASINDAKİ İLİŞKİ.
Son zamanlarda krizden bahsedilmeden tek gün bile geçmiyor.
Ekonomik, çevresel
ve toplumsal krizlerden.
Sayıları giderek artan bilim insanları
gidişatı değiştirmenin ilk adımının küresel bir uyanış olduğunu söylüyor.
Başka çaremiz yok. Tek çözümümüz
insanlığın temel değerlerine dönmek.
Yani dayanışmaya, paylaşmaya, vermeye, almaya ve geri vermeye.
Bu değerlere, her bir toplumun tabiatına saygı gösterilerek
küresel bir seviyede erişilmeli.
Bizler hayatın, iyi olanın kazandığı bir yarış olduğuna inandık.
FİLOZOF
Başka bir deyişle en açgözlü, en kontrolcü olanın kazandığı bir yarış.
Ama bu, uzun zaman önce
biyoloji tarafından çürütülmüş yanlış bir düşünce.
Rekabet, saldırganlık ve zulüm gerçekten mevcut
ama bir yandan hayati açıdan tamamlayıcı birçok ilişki de kuruyoruz.
Dayanışmaya inanmalıyız.
Herkes herhangi bir zamanda, herhangi bir düzeyde eyleme geçerek
gerçek insanlık mertebesine ulaşabilir.
Karşılıklı bir yardım ağı…
Dört yıldır dayanışma konusuna odaklanmıştım.
''Indigo'' dayanışmayı destekliyor.
Geliştirdiğim platform insanların bedavaya mal ve hizmet paylaşmasını sağlıyor.
Matthew Chedid'in yaklaşımı da benimkine benzer.
MÜZİSYEN
Lamomali grubunun üyeleri
dünyanın dört bir yanından geliyor ve farklı olsak da
el ele verebileceğimizi gösteriyor.
Bu dünyaca ünlü isimler...
...Brezilya'da, ABD'de, Fransa'da ve dünyanın pek çok ülkesinde
dev kalabalıklar topluyor.
Birlikte, dayanışmaya ağıt denebilecek bir şarkı kaydettiler
ve benden klibini yönetmemi istediler.
Bu, mesaj vermek için bir fırsattı.
Her şeyden öte...
...dünyanın her yerinden aktivistlerle tanışma...
...ve onların bağlılıklarını gösterme fırsatıydı.
SARCELLES, FRANSA
"SOLIDARITÉ" KLİBİ ÇEKİMLERİNE 40 GÜN KALA
SİKEYİM POLİSİ
Bir çekim yapsak...
Ne dersin?
Ne yapıyorsunuz?
Kapatın şunu.
''Büyük Görev'' için buradayız.
Mara Kanté'nin projesi.
Palavra. Ara onu.
Alo? Burada kameralı insanlar var.
Seninleler mi?
Biz bu gettoda büyüdük.
Bütün olay burada yaşanıyor.
Toplumsal farklılıklar var.
İşçiler, çocuklar, iş sahipleri veya farklı alanlarda insanlar var.
Burada her şey harmanlanıp karışıyor.
Biz de geçinmeye, üzerimize düşeni yapmaya çalışıyoruz.
''Büyük Görev'' projesi Malik'le başladı.
Bize "Dinleyin." dedi.
"Sokakta bir aile gördüm. Beni öyle derinden etkiledi ki
onlara yardım için bir şey yapmamız gerektiğini düşündüm." dedi.
Bizi ikna edecek...
...bir fikir buldu.
Kanté'nin sofrasına hoş geldiniz.
Pazar akşam yemeği için hazırlanmış gibi görünüyor.
Ama birkaç saat içinde bu yemekler evsiz göçmenlere verilecek.
''Büyük Görev'' mültecilerin durumu karşısında şoke olan
Sarcelles'li Malik tarafından başlatıldı.
Herkes yapabilir.
Öncelikle insanız. İkincisi, anne babalarımız göç etti.
Üçüncüsü de komşuna yardım et.
Her kutsal kitapta yazar.
Macera, görevi devralmak isteyen
diğer mahallelerle birlikte devam ediyor.
Evet. Val-de-Marne'dan Val-d'Oise'a kadar.
Görev sizde artık.
İnsanlar katıldı. Heyecanlandılar.
Bu, dayanışma işte.
Fransa'nın en yoksul bölgelerinden birindeyiz.
Ama aynı zamanda en zengini.
Ekonomik açıdan değil.
Ama birlik olmaya değer veriyoruz.
Bizim zenginliğimiz de bu.
Yoksulluk bizi birleştiriyor.
Birbirimize yardım ediyoruz.
''Büyük Görev!''
Merhaba?
Evet, tamam.
Hadi.
Dön.
Yüzünüz gülsün.
Ofisimiz için, çocuklar.
Hadi.
Tamamdır.
Pekâlâ!
Bize gerçek paspas lazım.
Bu, sadece bir sopa.
İşe yaramıyor.
Babam buna asla katlanamazdı.
Temizlemiyor ki hiç!
"Ne yapıyorsun?
Pırıl pırıl olsa iyi olur!
Yer, öpeceğim kadar temiz olsun!"
Öyle derdi.
Delisin sen.
Herkes zaman ayırıyor.
Cebimizde ne varsa veriyoruz
ama daha fazlasını yapıp destek toplamamız lazım.
Nihayetinde finans ve malzeme desteğine ihtiyacımız var.
İnsanlar bugün verip önümüzdeki ay veremezse
bir anlamı olmaz.
Yiyecek dağıtımı için 500 avro lazım.
Elimizde ne var?
1.500 avro.
Üç sefer yani. Mart ayında biter.
Bu yüzden şu anki durumumuz çok...
Belirsiz.
Başından beri çok çekingeniz.
O günden bugüne çok yol katettik ama.
Artık finansmanı bizim sağlamadığımız
bir noktadayız.
Bize destek olan insanlar var.
Destek toplamalıyız. Yardım edeceklerdir.
Bu hareketle gurur duyup daha da yaymalıyız.
İnsanlara, yani mümkün olduğunca geniş bir kitleye ulaşmalıyız.
Sarcelles konut projeleriyle tanınır.
Ülkenin ilk sosyal konut projeleridir.
Ben karmaşanın ortasında büyüdüm.
2007 yılında burada bir ayaklanma oldu.
Polisler dövüldü.
Şehir yağmalandı.
İki gencin sürdüğü bir motosikletle bir polis arabası arasında
çok ciddi bir kaza gerçekleşti.
Genç adamlar kask takmamışlardı.
Sağlık görevlileri bir şey yapamadı.
Mahallede şiddet bir gecede alevlendi.
Polis güçleri gerçek mermilerle vuruldu.
Villiers-le-Bel'de yine kargaşa dolu bir gece.
Altısı ağır, 82 polis yaralandı.
Böyle şeyler oldu.
Üç ay sonra polise ihbar edildim.
Polise ateş edip bir polis memurunu
öldürmeye teşebbüsle suçlandım.
Futbolcu olma...
...hayali kurarken
hapse düştüm.
Kâbus böylece başladı.
20 yaşındayken 29 ay boyunca
en zorlu cezaevlerinden birinde hapis yattım
ve bir yıl boyunca tecritte kaldım.
Dokuz metrekarelik bir hücrede tek başıma tutuldum.
"Adalet yok, barış yok." diye düşündüm.
Masum biri hapse mi girmiş?
Onlar için önemli değildi.
Altı ay geçti. Her şey bitti sanıyordum.
Hayatım mahvoldu, diye düşünüyordum.
Her şeyi gözden çıkarabilirdim.
Sikerim sistemi, dedim.
Hâkimi, polisleri,
savcıyı, her şeyi.
Sonra bir kütüphaneciyle tanıştım.
"Kızgınsın, biliyorum. Bu kitabı oku." dedi.
Okumak bana göre değildi.
Okumak istemedim.
Kitaplar çok saçmaydı.
"Görürsün. Bunu oku. Seveceksin." dedi.
Roger McGowen.
İdam Mahkûmundan Hayata Dair Mesajlar.
Okumaya başladım. Bir sayfa, iki sayfa derken
ilginç geldi. Kitabı yaladım yuttum resmen.
Ardı ardına kitaplar bitirdim.
Hepsi haksız yere hapse atılmış...
...ve uzun cezalar çeken adamlarla ilgiliydi.
Beni en çok etkileyen şey
Nelson Mandela'nın hapiste 27 yıl geçirdikten sonra
hâlâ uzlaşmaya hazır olmasıydı.
O istemişti bunu.
Bazı şeyleri bir kenara koyup yürekten konuşmuştu.
''BÜYÜK GÖREV''
Kâseler.
İhtiyacın var mı?
Neye ihtiyacın var?
Al, pilavı bununla koy.
Buraya koy ki sıcak kalsın.
Herkese teşekkürler.
Bugünkü emeğiniz için teşekkürler.
Hepiniz çok iyi iş çıkardınız.
Bugün neden buradayız?
Topladığımız yemekleri evsiz ve ihtiyaç sahibi insanlara
dağıtmak için buradayız.
Teşekkürler.
Maceraya devam edelim hadi.
Selamünaleyküm.
Selam! Teşekkürler.
Buraya koyuyorum.
Buraya nasıl geldin?
Somali'den ilk gelişim.
Somali büyük sorun. Somali'de çok kavga var.
Polis bana yardım edemiyor. Ev yok, hayat yok.
Burada insan ölür. Bu insanlar ölüyor.
Burada kaç kişi var, görüyor musunuz?
Kaç kişi? Çok fazla.
Bugün içmeyeceğim.
Açım.
Tek giysim bu.
Hiçbir şeyim yok.
Sudanlı, Filistinli
veya Iraklı göçmenlerin geçerli sebeplerinin olduğunu söylüyor.
Korkuyor ya da insan haklarından mahrum edilmiş olabilirler.
Bunlar kız kardeşi ve onun çocukları.
Bunlar onun çocukları.
Bu da kız kardeşi.
Erkekler orada kalmış.
Çocuklar okula gidiyor mu?
Gitmiyorlar. Evleri yok.
Ne zamandır buradalar?
İki aydır buradalarmış.
Çocuklar okula gitmiyor.
Burada uyuyorlar.
Dünyada 600 milyondan fazla insanın günde iki dolarla yaşadığını düşününce...
''Büyük Görev'' olarak
bu konuya değinmek için mesajımız harekete geçmek.
Irkınız veya dininiz ne olursa olsun
üzerinize düşeni yapın.
Büyük fark yaratırsınız.
Yoksulluk dünya çapında gönüllüleri harekete geçiren bir sorun.
Kadına şiddet de öyle.
Toplumlarımızın başındaki musibet:
Kadın cinayetleri.
RIO DE JANEIRO, BREZİLYA
Brezilya en çok etkilenen ülkeler arasında.
Ama artık
kadınlar karşı koyuyor.
Ben Panmela Castro.
Rio de Janeiro'da doğup büyüdüm.
Çocukken annem beni çizim ve resim kurslarına yazdırmıştı.
Sonra ergenlik dönemimde
grafiti yapmaya başladım.
Burada özel bir sebeple toplandık.
Dororidade resminin açılışı için.
Bu grafiti Panmela Castro tarafından tasarlandı ve boyandı.
Kendisi için bir alkış alalım çünkü hak etti.
Bütün bunların nasıl olduğunu size biraz anlatmak isterim.
Ben buradaki çoğu kızla aynı yaştayken evlendim.
Aile içi şiddete maruz kaldım
ve başka kadınların bunu yaşamasını istemedim.
O yüzden 2006'da kadın hakları alanında Maria da Penha Yasası
kabul edilince elimdekileri, sanatımı ve grafitiyi diğer kadınlara
yardım için kullandım.
Sonra yıllar içinde NAMI Ağı'nı kurduk
ve okullarda, cemaatlerde Maria da Penha Yasası'nı
tanıtacak çalışmalar yapıyoruz.
Dororidade.
Fikir nereden geldi, sizin için ne ifade ediyor?
Kız kardeşlikle ilgili, kadınlar arasındaki
destek birliğiyle ilgili çok şey söyleniyor.
Dororidade de maçoluk ve ırkçılıktan dolayı
çekilen acılarla ilgili bir kavram.
O yüzden tüm kadınlara hitap etti.
Her ırktan kadına.
Kadınların internet sitemizden başvurabildiği ve sekiz ay boyunca
bedavaya grafiti kursu aldığı Afro-grafiti programımız var.
Ayrıca bu konularda uzman kişilerden
haklarını öğreniyorlar.
SESSİZLİK RIZA DEMEKTİR
ŞU ANDA OLAN TACİZİ İHBAR ETMEK İÇİN YARINI BEKLEME.
Polis karakolunun önündeki bu Panmela Castro resmi
hepimiz için bir armağan.
İnsana kuvvet veren bir resim.
Bizi güçlendirdiğini söyleyebilirim.
Maalesef kadınların yalnızca kadın oldukları için öldürüldüğü
ülkeler sıralamasında Brezilya beşinci sırada.
Tatiana Spitzner 22 Temmuz'da ölü bulundu.
Otopark kayıtlarına göre Tatiana'ya saldıran adam
kocası Luis Felipe Manveiler'di.
Güvenlik kameralarında saldırgan bir adam görülüyor.
Kavga, asansörde devam ediyor.
Daireye vardıktan 25 dakika sonra
Tatiana binadan düşüyor.
Gece saat üçte Luis Felipe'nin asansöre bindiği
ve kadının cesedini eve götürdüğü görülüyor.
Dört dakika sonra şüpheli üzerinde başka bir gömlekle
asansördeki kan izlerini temizliyor.
Gece üçte kaçıyor.
Burada kadın düşmanı erkeklerin
ve en önemlisi de saldırgan insanların olduğu
ataerkil, cinsiyetçi bir toplum var.
Çoğunun "Evet, dövüyorum ama o, benim karım." dediğini duydum.
Buna hakları olduğunu düşünüyorlar.
Kadınlar ise ancak yıllarca acı çektikten sonra polise gidiyorlar.
Aile içi şiddet deneyimim oldu.
Evli bir kadın olarak
katlanmak zorunda olduğumu düşünüyordum
çünkü bu, ailemin, mahallemin, birlikte yaşadığım insanların kültürünün
bir parçasıydı.
Sonra bir gün kimse olacakları duymasın diye
tüm kapıları, pencereleri kapattı.
Müzik koyup sesini açtı
ve vurmaya başladı. Vuruyor, yumrukluyor, tekmeliyordu.
Yaklaşık iki saat boyunca saldırdı.
Annesi de gördü ama yardım etmedi.
"Öğle yemeği yapmamış, vurman gerek." dedi.
Okuyor ve çalışıyordum. Eve gece geliyordum ki
kimse dövüldüğümden şüphelenmesin.
Bana bir alçı alıp sanki kırmışım gibi
bacağımın etrafına sarmıştı.
Ama aslında kaçmamı engellemek içindi.
Evden kaçmayayım diye.
Bir hafta evde kilitli kaldım,
yavaşça iyileşiyor
ve en kısa zamanda anneme gitmeyi umuyordum.
Cep telefonu onda vardı, bende yoktu.
Bir gün telefonunu evde bırakmıştı.
Ertesi gün annem iki iri yarı, siyahi adamla geldi.
Ondan sonra her şey değişti.
Şikâyette bulundum
ama hiçbir yere varmadı çünkü Maria da Penha Yasası yoktu.
İşe yaramadı.
Anladın mı?
AİLE İÇİ ŞİDDET MAĞDURU KADINLAR, 180'İ ARAYIP ŞİKÂYET EDİN
Bel, o yeşil yosunlu olan kısma
bolca boya sür.
Tırnaklarım çok güzel.
Sanırım böyle tırnakları olan
tek grafiti sanatçısı benim.
Peki Bebel, buraya ne resmi yapmayı düşünüyorsun?
Meme Kanseri Farkındalık Haftası olduğu için
göğüslerini açmış bir kadın yapmayı düşünüyorum.
Bana benzeyen bir kadın.
Çok hoş.
Pekâlâ, kayıttayız Bebel, sakın batırma kız
Sadece resim yapıyorum, hepsi bu
Hem kadınız hem grafiti sanatçısı Oyun oynamıyoruz biz tamam mı?
Gettodan Bebel Kadınlarla cephede
İhtiyacımız var lidere Hem de bolca güvene
Bunu ithaf ediyorum Dinleyen herkese
Kalbimden söylüyorum bu şarkıyı
Gettodan Bebel burada kalıcı Herkese sevgi, saygı
Ritim yapmaya çalıştım ama yeterince iyi değilim.
Kadınları özgür kılmak için çok çalıştılar
ve biz de NAMI ağında
elde ettiğimiz hakları korumaya çalışıyoruz.
Haklarımızı korumaya.
Yaşın büyük, eskiden nasıl olduğunu bilirsin.
Evet.
Aile içi şiddet durumunda
şikâyetçi olurduk.
Ama polis her zaman "Ne yaptın?" diye sorardı.
Yani dayak yerdim
ve polis yine de dayak yiyecek ne yaptığımı sorma cüretini gösterirdi.
Bu, kurumsallaşmış maçoluk.
Toplumumuz erkekleri böyle yapıyor.
Biz de o yüzden farklı bir toplum yaratıyoruz.
Marielle de bunu yaptı
ve bu kadınların sesi olduğu için öldürüldü.
Bundan bahsettiğimi duyunca korkuyorsun.
Panmela, başına bir şey...
Başına bir şey gelebilir.
Çocuklar, hepsine şahit oldum.
İnsanlar okul toplantılarında, üniversitelerde protesto etti.
Hoşlanmadıkları şeyleri söyleyenler fotoğraflandı,
tutuklandı ve kayboldular.
Ama biz bu noktaya kadar geldik...
Kızlarıma da öyle olsun istemem.
Bugün sahip olduğumuz haklar için bir sürü insan mücadele etti
ve şimdi değerleri biliniyor.
Bu işe dün başlamadım. On yıl oldu, herkes biliyor.
Çirkin bir iş, tek dediğim o. Artık öyle.
Bu yüzden insanlara ihtiyacımız var.
Tanrı'm, düşününce bile...
İşimi yapmaktan vazgeçmeyeceğim.
Yarın öbür gün öldürülmekten korkmuyorum
çünkü uzun süre
baskı altında yaşamaktansa özgürce yaşamanın,
kendini ifade edebilmenin,
istediğini yapabilmenin
ve hayatı doya doya yaşamanın...
...çok daha iyi olduğunu düşünüyorum.
MARIELLE FRANCO GİBİ MÜCADELE ET
Vay canına!
"Solidarité" klibi için fikir sunma vaktim yaklaştı.
NEW YORK, ABD
Brezilya kadına karşı şiddette bir sembol.
Kültürel azınlıklar bundan nasıl etkileniyor?
NEW YORK'LU - RIO'LU ŞAİRLER KAHVESİ
ŞAİRLER KAHVESİ
İnternette
Amerikalı-Sudanlı bir atışmacı şair ve ayrımcılık mağdurunun videosuna
denk geldim.
Metinlerinde konuyu ele alıyordu.
Amerika'da siyahi ve Müslüman olmak
iki kez gömülmek demektir.
Seni ilgilendiren bütün konuşmaların dışında tutulmaktır.
İnsanlığının sürekli sorgulanmasıdır.
Olduğun gibi görülmek için hep mücadele etmektir.
Bütün olarak kabul görmemektir.
Müslümanlar yeni siyahiler, diyorlar. Sanki hiç var olmamışım gibi.
Sanki dua odasında bir gölge veya Özgürlük Çanı'nda
bir çatlakmışım gibi.
Seçtiğim inançla seçmediğim ten rengi arasında sıkıştım.
Siyahi ve Arap olamıyorum,
ikisi olunca burada kabul görmüyorum.
Bir cumartesi günü
benim gibi Müslümanların nehre atlaması gerektiği söylendi bana.
Aynı saat içinde
bir türbanlı bana "köle" dedi.
Kendimi ve kaybettiğim her şeyi taşıyorum ben.
Yani neredeysem evim orası.
Burada da kalıcıyım.
Ben Afaq, arkadaşlarım bana Fofo der.
Mülteci bir aileden gelen 22 yaşında bir sanatçı, aktivist,
eğitmen, şair ve fotoğrafçıyım.
1996 yılında Yemen'de doğdum.
Ama ailem Darfur, Sudanlı.
Yemen'de doğdum
çünkü ailem Darfur, Sudan'dan kaçmak zorunda kalmış.
Babam bir barış aktivisti
ve aktivistliği nedeniyle başı belaya girmiş.
Yemen'de iç savaş var.
O yüzden hayatımın ilk günlerinden beri
etrafımda sürekli şiddet vardı.
Annemle babam bizim bunu yaşamamızı istemedi
ve Amerika'ya geldik.
Günümüz Amerikası'nda yaşamak
her gün siyahi karşıtlığı ve İslam fobisiyle uğraşmak demek.
Bu sistemleri irdelemek, ötekileştirilmiş sesleri duyurmak
ve genel anlamda bağnazlıkla mücadele için sanat ve aktivizmi kullanıyorum.
...bir şeyler olduğunu bilin isterim.
Ülke çapında gerçekleşen
"Müslümana Yasak Yok" olaylarına katıldık.
Ayın 18'inde de başkente gidiyoruz.
Tarih yazıyoruz kardeşlerim.
Yapacağımız şey oraya gidip, gururla durarak,
Amerikan değerlerimize tecavüz edilmesine izin vermeyeceğimizi
yüksek sesle söyleyerek
ülkemizin gidişatını değiştirmek.
Evet!
Irkçılığa, bağnazlığa, cinsiyetçiliğe karşı olma nedenim
bunları bizzat yaşamam.
Arizona Üniversitesi'nde okudum.
İnsan hakları okumak istedim.
Hep okumak istediğim bir şeydi.
Darfur'dan gelmiştim, mülteci bir aileden gelmiştim
ve oraya gittiğimde karşılaştığım gerçeklik...
Hayatımda gördüğüm en kötü ırkçılık,
siyahi karşıtlığı ve İslam fobisiyle karşılaştım.
İnsanların bana bağırdığı o kadar olay oldu
ve bu gerçeği o kadar yaşadım ki normalim hâline geldi.
O din...
O din bir nefret dini!
Öldüren bir din!
İslam insanları öldürüyor!
İslam Yahudilerden nefret ediyor!
Onur Programı'nın dekanıyla görüştüm
ve dışlanmış pek çok öğrenci onunla görüşeceğimi bildiği için
kampüste başımıza gelenleri paylaşmamı istediler
çünkü saldırıya uğrayan tek ben değildim.
Birçok öğrenci, özellikle kuir ve yerli öğrenciler
kendilerini tehdit altında hissediyordu.
Ve dekan bana dedi ki
"Bu üniversitede geçirdiğim son on yılda
hiçbir öğrenci bu iddialarla gelmedi."
Bana bağıran adamın video kaydı olduğunu söylediğimde
bana "O kadar tehlike altında hissediyorsan...
Memlekette ailenle sorunlar olduğunu biliyorum." dedi.
Sudan'dan bahsediyordu.
"Neden dönmüyorsun?" dedi.
"Belki bu üniversiteye ait değilsindir."
Bardağı taşıran son damlaydı bu.
Neredeyse iki senedir oraya ait olmadığımı söylüyorlardı.
O kadar üzüldüm ki ertesi gün Philadelphia'ya gittim
ve bir daha da Arizona'ya dönmedim.
Tüm eşyalarımı orada bıraktım.
"Burayla tüm ilişiğimi keseceğim." dedim.
PHILADELPHIA FOTOĞRAF SANATI MERKEZİ
Burası Philadelphia Fotoğraf Sanatı Merkezi.
Tamam.
Şairliğimle fotoğrafçılığımı nasıl birleştireceğimi
bulmama yardım ettiler.
-Bu, değil mi? -Evet.
Kimliğimi geri kazanmak için kamerayı alıp
kendime çevirmeyi seçtim.
Çünkü benim gibi insanlara
düzgünce temsil edildiklerini görme fırsatı vermek istiyorum.
Bunların hepsi çatışmacı parçalar.
Fotoğrafların teması bakış kavramıydı.
İnsanların gözünüze bakması, insan olduğunuzu görmesi üzerine.
Fotoğrafçılığa ilk olarak 2015'te başladım.
On yıl sonra ilk kez Darfur'a gitmiştim.
Diktatör rejim birçok aile ferdimin ölümünden sorumlu.
Darfur'daki soykırıma ilk elden tanık oldum.
Beş yaşındayken silahlı şiddete tanık oldum,
ilk kez birinin kanını akarken gördüm.
2015'te bunlar sadece benim aklımda kalmasın diye
fotoğraf makinesiyle gittim.
Fotoğraf çekip neler olduğunu insanlara gösterebilirdim.
Ailemin ve mülteci kamplarındaki diğer insanların fotoğraflarını çekmezsem
var olmadıklarını söyleyebilirler gibi geldi.
Şiirlerimi de fotoğraflarımı da bu yüzden,
kimse gerçeği inkâr edemesin diye üretiyorum.
"SOLIDARITÉ" KLİBİ ÇEKİMİNE 20 GÜN KALA
Sanat, aktivizmde önemli bir rol oynayabilir.
PARİS, FRANSA
"Solidarité" şarkısı
ve Lamomali'nin müzik videosu
dayanışmaya ışık tutmak için bir şanstı.
Aslında...
...müzisyenlerle aktivistler büyük bir gücü paylaşır.
İçlerinde taşıdıkları ve her yere...
...yaydıkları titreşimleri.
Teşekkür ederim.
Bence Lamomali müziğin ötesine geçiyor.
Bu projede yer almak ailenin bir parçası olmak gibi.
Matthieu'yla ilk tanıştığımızda bana Lamomali'den bahsetmişti.
"Toumani ve Sidiki'yi biliyor musun?" demişti.
Biliyordum tabii.
Korasıyla bende her daim
gizemli bir enerji yaratır. Gözlerimi yaşartır.
Müzik. Gerçek sanatçılar şifacıdır.
Buna rağmen en çok hastalananlar da onlardır.
İyileşmeye çalışırlar ve bu esnada da
etraflarındaki seyircileri iyileştirirler.
Bazıları hemen ağlar.
Herkes kendi durumuna göre tepki verir.
Biz hayatta kalanlarız.
Müzik bize güç verir.
Hayatta kalmamızı,
umutla ve inançla yaşamamızı sağlar.
Paylaştığımız değerler bir araya gelebilir
ve yaşayıp gitmemizi sağlayabilir.
Manitoumani
Eşlik edin!
Manitoumani
Hep birlikte!
Manitoumani
Biyografilerimizdeki felaketlerin ötesinde
Manitoumani
Sahte yaşamlarımızın Dev duvarlarının ötesinde
Manitoumani
Daha yüksek sesle hep birlikte!
Manitoumani
Duyamıyorum! Daha yüksek!
Mara, Afaq ve Panmela ile tanışmak
beni derinden etkiledi.
Engellere ve kısıtlı kaynaklara rağmen harekete geçtiklerini görmek
beni çok şaşırtmıştı.
Ellerinden geleni yapmışlardı.
Bir şekilde yardım etmeliydim.
Dünyayı değiştirmek istedi
Manitoumani
Karşılığında dünya onu değiştirdi
Manitoumani
Bugün sosyal medyada bir video
milyonlarca kez izlenebiliyor.
Birçok kurum bu medyaya güveniyor.
Klip için Lamomali müzisyenlerini Mara, Afaq, Panmela
ve diğer aktivistlerle...
...değiştirmeyi önerdim.
Ben varım. İyi fikir.
Diğerleriyle de görüşmeliyiz.
Toumani ve diğerleriyle.
Her yeni projede
insanların tepkisi meselesi çıkıyor.
Mesele sorunu...
...reddetmek veya benimsemek.
Toumani Diabaté ve oğlu Sidiki,
Mali'de önemli kültür insanları.
Burası yoksul bir ülke.
ÖZEL - SEVGİLİLER GÜNÜ
"SOLIDARITÉ" KLİP ÇEKİMLERİNE ON GÜN KALA
Matthieu "Solidarité" klibinden bahsetti.
Bence bu fırsatı bir albinizm derneğine yardım için değerlendirmeliyiz.
Salif Keita derneğinde öyle yapıyor.
Birbirimize yardım etmeliyiz.
Onlar dışlanan, ihtiyaç sahibi insanlar.
Bu, çok önemli.
Yüce bir amaç.
Hindistan cevizi yağı.
Çinko oksit.
Cildinizi güneşten korur.
Ev yapımı güneş kremi.
Yapması kolay.
Bunu mu ekliyoruz?
Teşekkürler.
Şimdi ne yapıyoruz?
-Soğumaya bırakıyoruz. -Soğumaya bırakıyorsun.
Sonra bir şey ekliyor musun?
Yok, bu kadar.
Deneyebilirsin.
Tüylerinde.
Her yere sür.
Korunmaya ihtiyacın var.
İşte böyle.
Bugün burada AMPA'yı konuşmak üzere toplandık.
Derneğe yeni üyeler katıldı.
Esas amacımız farkındalığı arttırmak.
Ailelerin albino çocuklarını terk ettiğini görüyoruz.
Kadınlar albino çocuk doğurduğunda,
kocaları bunu sadakatsizlik kanıtı olarak görüp
onları reddediyor.
Burada, Mali'de
insanlar albino organlarının
bir servet kaynağı olduğuna inanıyor.
Kısa süre önce kız kardeşimiz Ramata öldürüldü.
Fana kasabasında cumartesi gecesi zaman durdu.
Beş yaşındaki kız çocuğu Ramata kaçırıldı,
yanında uyuduğu annesi Awa'dan koparılıp alındı.
Kızın cesedi evinden 150 metre uzakta
kafası kesilmiş ve karnı deşilmiş olarak bulundu.
Seçim zamanlarında hep olur bu.
Eskiden kalma inançlara göre
albinoların organları servet, sosyal statü ve siyasi başarı getiriyor.
Bu konuda ısrarcıyım. Albinizm hâlâ yanlış anlaşılıyor.
Hepinizi bekliyoruz.
Seslerimizi birleştirelim,
ve albinizmin uğursuzluk olmadığını
hâlâ anlamayanlara ulaşalım.
Ben gençken
iş bulmak da eş bulmak da zordu.
Ne zaman teklif etsem reddedildim.
İşim yoktu ve albinoydum.
Liseden mezun oluyorum
ama okulda çok sorun yaşadım.
Fen bölümünden mezun olacağım.
Tahtaya yazılan alıştırmaları görmek çok zor oluyor.
Hepimizde tedavi edilemeyen bir miyopi var.
Herkese gözlük almak için paraya ihtiyacımız var.
Kendi yerel güneş kremimizi yapıyoruz.
Güneş kremi aşırı pahalı.
Sipariş vermemiz gerekiyor.
Erken evlilik de bir başka mesele.
Allah'ın izniyle
erken evlenirseniz erken çocuğunuz oluyor.
O çocuk yetişkin olmadan önce
geleceğine hazırlanmak için zamanınız oluyor.
Bu yüzden erken evlenmek istedim ama yapamadım.
Albino olduğum için aileleri beni istemedi.
Güneşte çalışamayacağımı, fakir olduğumu falan söylediler.
Ama kimse kaderinden kaçamaz.
Biz albinoların bir araya gelmesini,
sorunlarımızla ilgili farkındalık yaratıp destek görmeyi,
toplumun bir parçası olmamızı ve acıların son bulmasını istiyorum.
Broulaye, Afaq, Panmela ve Mara...
...yaptıklarını sergilemek için klibimizin merkezinde yer almayı
kabul ettiler.
Klip çekiminin bir zorluğu vardı.
Brezilya, Fransa, Amerika ve Mali'den yüzlerce insan toplamayı umuyorduk.
Bir hareket yaratmalıydık.
HAREKET NASIL YARATILIR?
Liderlik ve bir hareket yaratmak üzerine çok konuşuyoruz.
Bir liderin öne çıkıp alay konusu olacak cesareti olmalı
ama onu takip etmek kolay olmalı.
İşte, önemli bir rolü olan ilk takipçi. Nasıl takip edileceğini gösterecek.
Şimdi iki kişi daha geliyor, hemen sonra üç kişi daha.
Şimdi hız kazandık.
Burası zirve noktası.
Artık bir hareketimiz var. Sonraki dakikada
diğerleri de kalabalığa katılmak isteyecek
çünkü artık katıldıkları için alay konusu olmayacaklar.
İşte hareket böyle yaratılır.
RIO DE JANEIRO, BREZİLYA
Klibi çekeceğimiz mahallede...
...gerginlik had safhadaydı.
Rakip çetelerle polis arasında bir çatışma olmuştu.
İnsanlar dışarı çıkmıyordu.
Bu ölümler bölge sakinlerini endişelendiriyor.
Özellikle ölenlerin bazıları masum olduğu için
karışmak istemiyorlar.
Sence insanlar bu gerginlikle sokağa çıkar mı?
Söz veremem ama elimizden geleni yapacağız.
Panmela'nın sanatını ve feminist aktivizmini ortaya koymasıyla
bu hareket topluma neşe getirdi.
Hareketin özgürlüğü ve huzuruyla insanlar özgürce dışarı çıkıp
istediğimiz şekilde yaşamaya devam edebiliyorlar.
Bu etkinlik onlara bu şansı veriyor.
Harika olacak.
Neyse ki derneklerden mümkün olduğunca çok katılımcı
getirmeleri için destek alabildik.
Selamünaleyküm.
Herkesi gelip bize katılmaya,
destek vermeye, yardım etmeye
ve bunu harika bir etkinliğe dönüştürmeye çağırıyorum.
Desteğinize, biraz yardımınıza ihtiyacımız var.
Hadi Bahia'lılar, "Solidarité" klibi zamanı!
Nasılsınız Bahia'lılar?
Hadi gidelim.
Merhaba Bahia'lı. Hadi kalk!
Hadi millet! Globo sizi çekecek!
Bir müzik klibi çekiyoruz!
Mali, Afrika ve tüm dünyada albino olanlarla olmayanlar arasındaki
dayanışmayla ilgili.
Dayanışma!
Paris'te çekim hazırlıkları sürerken
haber kanalları Asyalılara karşı ırkçılığı veriyordu.
Aubervilliers'deki Çinli topluluğu bugün sokakta saldırıya uğrayıp
öldürülen 49 yaşındaki terzi Zhang Chaolin'i anmak üzere toplandı.
Çantası için saldırıya uğradı ve ölümü bir dayanışma dalgası başlattı.
İş sahipleri basmakalıp fikirler nedeniyle
ceplerinde nakitle dolaşan zengin bireyler olarak görülüyor.
Asyalılara karşı ırkçılığın yanı sıra ön yargılar da hâkim.
Uzun bir yol, uzun bir mücadele.
Vaktimiz daralmıştı
ama Tamara'yı ve derneğini arayıp projemizi anlatmak istedik.
"SOLIDARITÉ" KLİP ÇEKİMİNE BİR GÜN KALA
Fikir çok basit.
Toplum liderlerinin yanındayız.
Tamara ve Ajian'ın.
Biraz müzik çalacağız. Olay onları kutlamak,
dans etmek, eğlenmek ve insanları çekmek.
Tamam mı?
Geldiğiniz ve Fransa'daki
Çinli topluluğunun sorunlarına destek verdiğiniz için teşekkürler.
Irkçılığa maruz kalıyoruz.
Aijan'ın babası Aubervilliers'de öldürüldü.
Dayanışma için teşekkürler.
Size ihtiyacımız var.
Şimdi çekiyoruz.
Motor!
Herkesin gülümsemesini istiyorum.
Herkes gülümsesin ve ellerini havaya kaldırsın!
Evet! Hep birlikte!
Hadi, millet. Gelin, yürüyün.
Yürüyün.
Daha çok hareket... Dinei, öne çık. Biraz daha dans ederek öne çık.
Panmela, daha çok hareket et. Bırak kendini, dans et!
Apartmandakiler! Hadi!
Dayanışma!
Dostumsun
Mali'nin ruhu
Senin için dostum
Mali'nin ruhu
Dostumsun
Mali'nin ruhu
Çifte sanrı Kafam çok karıştı
Hadi, yürüyelim birlikte Sezgilerimi takip etsene
Dur ve dolaş, hadi kalk Etrafındaki güzelliklere bak
Dur ve dolaş, hadi kalk Dur ve etrafa bak
Aklım başımdan gidiyor
Kalbim ritme kapılıyor
Dur, biraz daha şarkı söyle Biraz sevgi hisset şöyle
Dur, biraz daha şarkı söyle Dur, biraz daha sevsene
Ruhum Mali'de
Şarkı söylüyoruz
Dans ediyoruz
Hareket ediyoruz
Konuşuyoruz
Mali'nin ruhu
HEPİMİZ BİRİZ
Dayanışma
DAYANIŞMA
Dayanışma Neyin mücadelesini veriyorlar?
Dayanışma
Neyin mücadelesini veriyorlar?
Dayanışma
Neyin mücadelesini veriyorlar?
Dayanışma
-Alo? -Fofo?
Selam, benim!
Nasılsın?
İyiyim.
Çekimi düşünüyorum da çok eğlenceliydi.
Ailen klibi gördü mü?
Evet. Hâlâ sürekli şarkıyı söyleyip duruyorum.
Fofo, bir fikrim var da ondan aradım.
Çekimden sonra ekiple birlikte sana yardım etmenin bir yolunu
bulmayı çok istedik.
Burada, Fransa'da seninle tanışmaya hazır bir sivil toplum örgütü var.
Sana ve klibin diğer karakterlerine bütün kâr amacı gütmeyen işlerinizde
yardım etmenin bir yolunu bulmak üzere.
Önümüzdeki günlerde gelebilir misin?
Vay canına! Paris'e mi geleceğim? Bir saate hazır olurum.
DÖRDÜNCÜ ÇIKIŞ - GELEN YOLCU
GELEN YOLCU
PARİS'E HOŞ GELDİNİZ
Nasılsın?
Hoş geldiniz.
Çok havalı. Nasılsın? İyi mi? Teşekkürler.
-İlk gelişin mi? -Evet.
Soğuk olduğunu söylüyor.
Gerçekten mi?
"Aşkım seni gücendiriyorsa git kendini sev.
Aşkım seni gücendiriyorsa hiç kusura bakma.
Aşkım seni gücendiriyor diye bitecek değil."
-Bu kadar. -Çok hoş.
Harika.
Ben de atışabilirim.
"Kelebek gibi uçar,
arı gibi sokarım."
Yok, şaka yapıyorum.
Kelimeler dünyaya bir kapı açar.
O da bu sanata son derece hâkim.
Saygın bir sanat.
Peki ya senin kitabın?
Bize bahsetti.
Benim hikâyemle ilgili.
Adı Suçlu Varsayılmak.
İki hafta süren bir mahkeme için 29 ay hapis yattım.
15 yıl istediler.
Ve beraat ettim.
Bütün suçlamalardan.
Adı ne?
Suçlu Varsayılmak.
Gerçeklere değil, görünüşümüze ve temsil ettiğimiz şeylere bakarak
suçlu varsayılmakla ilgili.
Asyalılarda da öyle.
İnsanlar hepimizin zengin olduğunu, nakit taşıdığını sanıyor.
-Bu, doğru değil. -Tabii.
Ön yargı öldürür. Hayatları mahveder.
Kesinlikle.
Sadece Fransa'da ve ABD'de değil ama hapishane sistemi çok yozlaşmış
ve çoğu zaman renkli tenli insanları orantısızca etkiliyor. Bunu fark ettim.
Daha fazla suç işleyeceklerine dair gerçeğe dayalı bir kanıt da yok üstelik.
Tabii.
Yolculuğum boyunca
toplumsal girişimcilere yardım eden
uluslararası bir STK olan Ashoka bana yardım etti.
Ağımı desteklediler.
Aktivistler de onlarla tanışmanın faydasını görebilirdi.
PARİS, FRANSA
Ashoka uluslararası bir STK
ve toplumumuzun büyük sorunlarını cevaplamak için kurulan
sosyal yenilik ekosistemini desteklemeye veya geliştirmeye çalışan
tüm değişim öncülerini birleştiren ilk ağ.
Toplumsal girişimcilere finans ve uzmanlık sağlıyoruz, danışmanlarla
ve diğer toplumsal girişimcilerle tanıştırıyoruz.
Kendi cebimizden ödemek zor oluyor.
Yapılar açısından, lojistik açısından, fon bulma ve strateji açısından
desteğe ihtiyacımız oluyor.
Güneş kremi ve gözlük almak için desteğe ihtiyacımız var.
Kâr amacı gütmeyen kurumumuz sekiz yıl önce kuruldu.
Evet.
Ama önemli bir destek alamadık.
Zamanının geldiğini umuyoruz.
Projeyi büyütecek yerimiz yok
çünkü malzemelerimizi, ihtiyacımız olan her şeyi koyacak,
çalışacak insanları koyacak yerimiz yok
ve bu yüzden de inşaata başlamamız gerekiyor.
Böylece evimizin ikinci ve üçüncü katını yapabiliriz.
İnsanların hem Çinli hem Fransız olabileceğinizi anlaması gerek.
Fransızca bilmemek yasaları kavramayı zorlaştırıyor.
Fransızca bilmemek polise gitmeyi zorlaştırıyor.
Gerekli araçlarımız yok.
Zihniyeti değiştirmeye, ırkçılığın
ve bağnazlığın kökenini değiştirmeye devam etmek istiyorum.
İnsanların yapmaya çalıştığım şeyleri
yapmış insanlardan ders almasını sağlayarak
daha iyi bir aktivist olmak istiyorum.
Bunun için muhtemelen binlerce yolumuz var
ve içlerinden seçmen gerekecek. Belki bu seçimi yapan insanlarla konuşmak
yolunu ve nasıl yapmak istediğini bulmana yardım eder.
Teşekkürler.
Hoşça kal.
Alo?
-Herkes iyi mi? -İyi.
-Ya sen? -İyiyim.
Rahat gittin mi?
Evet, gittim.
Onlarla konuşurken güneş kremini sormayı unutma.
Güneş kremi ve kremi üretecek bir makine almaktan bahsettim.
Güzel. Ya diğerleri?
İyiler.
Hepsi çok hoş insanlar.
Özellikle bir tane var, Sudanlı bir kadın.
Çok iyi.
Birlikte biraz daha vakit geçirsek evlenebilirdim onunla.
Yok artık!
Çalışıyor musun, flört mü ediyorsun?
İkisi de. Bir eş de bulsam fena olmaz yani.
Peki ya beyaz kızlar?
Zamanları yok.
Güzeller ama aceleleri var.
Doğru.
İşe erken gidiyorlar. Dedikoduya vakitleri yok.
Müezzinden önce kalkıyorlar.
Sabahın ayazında.
Aminata, yine konuşuruz.
Bir dahakine daha çok anlatırım.
İyi gelir!
Sağlıklı.
Afiyet olsun.
Tamara, çekim gününden izlenimlerin nedir?
Ekiple çekimden mi?
İlk çekim Çin mahallesinde yapıldı.
Figüranlar, gerçek karakterler aklımı başımdan aldı.
Dans edip neşe kattılar.
Bin kişi vardık orada.
-İnanılmaz. -İnanılmazdı.
Dans etmeyi sevmem ama etmem gerekti.
Ortamın havasına giriyorsun zaten.
Tabiri caizse bu sinerji dayanışmadan doğuyor.
"Dayanışma" kelimesi dikkat çekiyor. Amacımız bu.
Çekim gününden hatırladığım şey
çok gergin olduğum ve sonra rahatladığım.
Birçok insanla dans ettim.
Bu duvarı aşmak benim için zordu.
Klip dayanışma üzerine.
İnsanlar bize yakınlık duydu
ve burada sömürgecilik duvarını aşmamız gerek.
Kültürlerini bize zorla empoze eden Avrupalılara ve Amerikalılara karşı
birçok duvar var.
O yüzden bir yabancı gelip de...
..."Şöyle yapın, kaydedelim." deyince
"Siktir git orospu çocuğu, patronluk mu taslıyorsun?" diyorlar.
Sömürgecilik meselesiyle ilgili böyle düşünüyoruz.
Gelip katılmaları çok anlamlıydı.
Beyazlar genelde aramıza karışmaz böyle.
-Sen de var mısın klipte? -Onlarla değil.
Brezilya'daydım.
Hayır, Brezilya'da değil.
Hadi ama.
Sarcelles'teydin.
-Tahtında. -Evet.
Kafamda canlandırıyorum da haydutlar filan... Yok yani!
Seni sokakta görsem yolumu değiştirirdim.
Ama kocaman bir kalbin var.
Dayanışma!
Şimdi bize güvenip takip etmeniz gerekecek.
-Dışarı mı çıkıyoruz? -Çıkıyoruz.
Paltoları alalım mı?
-Ya pasaportları? -Hayır.
Greg Zlap!
İbrahim Maalouf!
Size bir sürprizimiz var.
-"Solidarité" klibini izlediniz, değil mi? -Evet!
Aktivistleri, o sıra dışı insanları davet ettik.
Onları Paris'e getirdik.
Sahneye çıkacaklarını bilmiyorlar.
Bu bir sürpriz.
"Solidarité" şarkısını söylemenizi istiyorum.
Çok hafif başlayacağız.
Önce tam bir sessizlik gerek.
Dayanışma
Sevgiyi, özgürlüğü iyi bilirim Neyi savunacağımı çok iyi bilirim
Nasıl olur da bilmez o?
Neyin mücadelesini veriyorlar?
Planları yapanlar Bizi ayırıyorlar
Ama bilmezler ki hiç
İnsanın kalbine hükmedilmediğini
Derindeki sevgiyi öldüremeyeceğini
Dayanışma
Hayır
Dayanışma
Hayatımın köklerine umudu bağladım
Gecenin karanlığına fenerler yaktım
Dayanışma
Herkes!
Dayanışma
Hep birlikte!
Dayanışma
Sevgi için!
Dayanışma
Teşekkürler Bercy!
Teşekkürler!
Bugünlerde sanki dünya çöküşteymiş gibi geliyor.
Sonumuz ne olacak?
Bir çağ kapanıyor.
Boş bir sayfa var önümüzde.
Dünya çapında,
hareketler yeni tüketim biçimlerini savunuyor.
Diyalog yollarını,
paylaşma yollarını,
dünyayı koruma yollarını.
Bu değişim arzusu umut ve dayanışma taşıyor beraberinde.
Ama nefret ve şiddete de yol açabiliyor.
Üzerimizdeki bu tehditler
Mara, Panmela, Afaq, Broulaye ve Tamara'yı harekete geçirdi.
Ortak insanlığımızı ve kaderimizi kabullenmek
hayatta kalmanın bir koşuludur.
Zamanımızın en büyük sınavıdır.
İKLİM İÇİN MEDİTASYON
Bu deneyim bana yapılan her işin ve her sözün önemli olduğunu öğretti.
Dayanışmanın yayılabildiğini, güçlü ve gerekli olduğunu da.
DÜNYAYI KURTARIN
Yeni bir dünyanın ortaya çıkması için geriye tek soru kalıyor.
Farkına vardığımıza göre harekete geçmeye hazır mıyız?
BİRLEŞMİŞ MİLLETLER EĞİTİM, BİLİM VE KÜLTÜR ÖRGÜTÜ
G7 EĞİTİM ZİRVESİ PARİS, FRANSA
G7 - FRANSA
Selam Fofo!
-Seni gördüğüme sevindim. -Ben de.
Dünyada okuma yazma bilmeyen 500 milyon kadın var.
Erkeklerin iki katı.
Dünyada 2030'dan önce eğitim alması gereken 620 milyon çocuk daha var
ve 450 milyonu Afrika'da.
Kızların neden okula gitmesi gerektiği konusunda
ilk konuşmaya başladığımda 11 yaşındaydım.
Taliban, Svat Vadisi'ne girdi.
Barışı elimizden aldılar ve kızların eğitimini yasakladılar.
Nobel Barış Ödülü'nü kazandığımda 17 yaşındaydım.
Birçok ülkeden kızları Oslo'ya davet ettim.
Benim gibi, diğer milyonlarcası gibi, eğitim hakkı verilmemiş kızlardı onlar.
Umarım siz de üzerinize düşeni yapar ve kızların eğitimine yatırım yaparsınız.
Dinlediğiniz için teşekkürler.
Teşekkürler.
Bir şair ve bir fotoğrafçı…
Bu maceranın beni buraya getireceğini kim düşünürdü?
Philadelphia'da yaşayan bir öğretmen...
İnanılmaz.
-Karşınızda Afaq Mahmoud. -Benim o.
Haftalar önce...
...kuzenim öldürüldü.
Küçükken neredeyse...
...ben de öldürülüyordum.
Köyümün bir türlü uyanamadığım
bir kâbusa dönmesini izledim.
Nehre atılan cesetleri gördüm.
Çünkü öğrenme özgürlüğü isteme cüretini göstermiştik...
...ve hâlâ da istiyoruz.
Eğitime erişimden bahsederken...
...güvenlikten de bahsetmeliyiz.
Eğitime erişimi olmayan tüm zeki kızları...
...ve yapabilecekleri iyilikleri düşünüyorum.
Dünyayı değiştirmek savunmasız insanları korumak demektir.
Dünyanın en savunmasız insanlarını korumak da
kız çocuklarının eğitimine yatırım yapmak demektir.
Okul ölüm korkusu duymadan eğitiminize odaklanabileceğiniz
yegâne yer olmalıdır.
İyi bir hayat istemenin cezası...
...bir nehirde can vermekken...
...iyi olan kimsenin buna sessiz kalamaması demektir.
Teşekkür ederim.
''Solidarité''nin esas sanatçıları şarkının haklarını UNICEF'e,
Mara, Panmela, Afaq, Broulaye ve Tamara'ya verdi.
Afaq fotoğraflarına, militan şiirlerine devam ediyor.
ABD'de savaş ve sefaletten kaçan mültecilerle ilgili sergi açmak istiyor.
Mara ve "Büyük Görev" hâlâ zor durumda.
Dernek Paris sokaklarında yaşayan yüzlerce göçmenle ilgili
çalışmalarını sürdürmek için
alternatif finans kaynakları geliştirmeye çalışıyor.
Ashoka sayesinde Panmela ve "Rede NAMI" derneği
grafiti okulunu büyütmek için gereken fonu buldular.
Dernek artık yılda yüz kadın alıyor
ve hepsi Rio de Janeiro'nun yoksul mahallelerinden.
Broulaye ve "AMPA" üyeleri ihtiyaç duydukları gözlükleri aldılar
ve güneş kremi üretmeyi de öğrendiler.
Dernek albinolara bir meslek ve geçim kaynağı kazandırmak üzere
dikiş makineleri almak istiyor.
Tamara ve "Fransa'daki Çinliler Çin'deki Fransızlar" derneği
kendilerini hukuki yardıma adadı. Sonjian'a yardım ettiler.
Babasının öldürülmesiyle ilgili dava tarihe geçti.
İlk kez bir jüri heyeti
Asyalı bir kişiye karşı işlenen bir suçta
ırkçılığı ağırlaştırıcı sebep olarak gördü.
Karşılıklı yardım uygulaması Indigo'daki topluluk da
"Solidarité" klibinin çekiminde rol aldı. Her gün binlerce kişi
uygulama aracılığıyla bağış yapıp birbirine yardım ediyor.
Toplumun iyiliği için çalışan tüm dernek, aktivist ve vatandaşlara...
Ve gelecekte onlara katılacak herkese.
Hayatlarımız iç içe.
Modern toplumlar ya birleşecek ya da yok olacak.
Her zamankinden daha çok...
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay