Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jesteśmy na wyspie.
Jest burza.
Wiatr sypie nam piaskiem w oczy.
Widzę ją niewyraźnie.
Jakbym nie założyła soczewek.
Mała, drobnej postury.
Karnacja ciemniejsza od mojej.
Jej stopy przez chwilę dotykają ziemi,
następnie ucieka.
Patrzy pytająco.
Ma niewyraźną twarz.
Poznaję ją po mowie ciała. Jest jego.
Chcę ją zawołać, ale zapomniałam imienia.
Sny takie już są. Pozbawione logiki.
W snach to akceptujemy.
W bezradności robimy, co każą.
Zapłodniona komórka jajowa dobrze się zagnieździła…
ale niestety serce już nie bije.
Proszę spojrzeć.
Wiedziałam. Ostatnio nic nie czułam.
Zarodek ma tylko cztery milimetry.
To praktycznie nieodczuwalne.
Myślałam, że coś czułam.
Proszę.
Na tak wczesnym etapie spontaniczne poronienie
to nic nadzwyczajnego.
Nie trzeba łyżeczkować.
- Przykro mi, że nie mam lepszych wieści. - To nie pani wina.
Proszę wejść.
Poza obciążeniem psychicznym
pozostaje też wpływ terapii hormonalnej.
Nie można tego lekceważyć.
Nic mi nie jest.
Organizm powinien odetchnąć.
Mogę coś zasugerować?
Najpóźniej po czwartej próbie
zwykle zalecam zrobić krok w tył.
I przemyśleć plany życiowe.
Zdają sobie państwo sprawę, że kolejne próby nie są refundowane?
Może spędzą państwo miło czas?
Wyjadą na wakacje.
Mamy 954 za poprzednie in vitro,
50 za konsultacje
i 250 za przechowywanie nasienia,
co daje razem 1254 euro.
- Nie przechodzi. - Alice, daj twoją.
- Mam niski limit. Może przelew? - Wystawię rachunek.
- Dzień dobry. - Dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Zaraz przyjdę.
NA PODSTAWIE OPOWIADANIA DER LAUF DER DINGE PIÓRA PETERA STAMMA
Skręć tutaj.
Na pewno?
Tak, tutaj…
- To był zjazd do portu. - A nie kolejny?
Był tam znak ze statkiem.
Przegapiliśmy.
Ale tu jest napisane „porto”. To oznacza port, nie?
Nic nie widzę. Zapomniałam soczewek. Chcesz kierować?
A powinienem?
Ma śrubę napędową.
Jak statek może płynąć ze śrubą?
Przenieśli kasę biletową.
Co z namiotem?
Wyrzuciłaś go?
Przy przeprowadzce.
Był zepsuty.
Czy to nie droga do obozu?
Nie, dokądś indziej.
Pan Janaceck.
Panie Janaceck? Tak?
Tak.
Ale jest nieprzemakalny, prawda?
Tak.
Tak, więc…
pozostało czekać.
Jutro będzie lepiej.
W Wiedniu leje.
Tak, dziękuję. Do usłyszenia.
Przeprowadzają tu też terapię ekspozycyjną.
Może dali nam nie ten dom?
Szybko poszło, co?
To na pewno ten.
Dobrze, że wzięliśmy twój.
Mój byłoby trzeba ładować.
Ciągle gapi się w telefon.
Chodź, David. Odłóż telefon.
Już jesteśmy.
Dzięki za pomoc.
- Mamy fantastyczny domek. - Tak?
Spójrz. Wiedeńskie tablice.
Oni są wszędzie.
Muszą mieć tu sklep. Sąsiadka się obkupiła.
Przy wjeździe.
Tak. Ty…
- Rozpalimy grilla? - Tak.
A teraz zjadłbym dużo węglowodanów, oliwę z oliwek, a całość zapił grappą.
I podzielę się z tobą deserem, bo mimo że nie chcesz, i tak zjesz mój.
Hej…
Stać nas na to?
Na tiramisu wystarczy.
Pytam o wakacje.
Potrzebujemy tego.
Wezmę prysznic.
O co chodzi?
Obżeram się?
Dobrze, że ci smakuje.
Babcia mawiała: „Potrzebuje deseru,
nie żony”.
- Zrobiłeś na odwrót. - Ona by tak nie powiedziała.
Mam przepiękną żonę.
Mamo, nie mogę spać.
Możesz być cicho choć przez chwilę?
Zaraz 22.30.
Cudnie pachniesz czosnkiem.
Czosnek odmładza.
Babcia jadała ząbek dziennie.
Chcę posiedzieć z wami.
Mamo.
Nawet w nocy chwili wytchnienia.
Nawet o 10.30 nie nakrywacie mnie kołdrą. Nawet wtedy.
Nawet o 10.30 alkoholu nigdy dość. Nawet wtedy.
Nie przeżywaj tak.
- Zawsze robisz zamieszanie. Do łóżka. - Trzeba to zabrać.
Mamo, mogę lody?
Nie przed obiadem.
A kiedy będzie obiad?
Dopiero dziewiąta.
Dzień dobry, panie Janaceck. Właśnie miałam dzwonić. Tak?
Przejaśniło się?
Może po południu. Tak, chodzi o piwnicę.
Piwnica w obecnej formie
jest bezużyteczna.
Potrzebujemy tam więcej przestrzeni.
Byłoby super,
gdyby skończył pan ściany i wykafelkował duży pokój,
zanim wrócimy z urlopu.
Mogę wziąć gryza?
Jasne.
Tak?
Piwnicy nie widać, a to połowa kosztów.
Możesz zjeść całego.
- Serio? - Tak.
Dziękuję.
- Jeszcze śpi. - Przepraszam.
Przepraszam, to pani rogalik?
Tak, to nic takiego.
- Dziękuję. - Tak.
Jak miło.
- Przepraszam. - Ano.
Prześlę panu wycenę kafelków,
żeby miał to pan na papierze.
Zgadza się.
Denise, chodź. Mama robi swoją bananajamę…
Pranajamę.
Właśnie, bananaramę.
Do usłyszenia.
Daj mamie spokój. Niech zrobi bananaramę…
Na razie nie musimy wykańczać strychu.
Potem zrobimy tam duży pokój.
Przestronny i otwarty.
Ucieszyłby mnie sam dach.
No cóż…
Pójdziesz ze mną na basen?
Pierwszego dnia zawsze idziemy na plażę.
Dlaczego?
Tak już jest.
Odłóż to na później. Teraz i tak się nie skupisz.
Nadmuchamy korkodyla?
Mówi się „krokodyla”.
Wiedeńczycy też już wstali.
- Dzień dobry. - Dobry.
Gdzie pompka?
W środku.
Bez jaj. Kto nas pakował?
- Nie ty. - I mam go sam dmuchać?
Zmień ton.
Dasz radę, tato.
Jesteś najsilniejszy.
Nie jest tak źle.
Widać już ogon.
Jest większy, niż się wydaje.
David. Chodź do nas.
Uczę się.
Tylko się nie opal.
Idź na plażę, a ja spróbuję zamienić domek.
- Signore? - Io… una… pytanie.
Sì. Prego.
Si possibile de…
zmienić…
Zmienić dom?
Może po niemiecku?
Świetnie.
Czy istnieje możliwość zmiany zakwaterowania?
Jakiś problem?
Tak, ja…
- Buongiorno. - Buongiorno.
Sąsiedzie.
Dzień dobry.
Chcielibyśmy mieć…
więcej słońca z rana.
Żaden problem.
Już sprawdzam.
Czy to z naszego powodu?
Nie. Chcemy tylko więcej słońca.
- Zamieńmy się. - Nie ma mowy.
Da noi… niente… łóżeczka.
Nie mamy łóżeczka, więc…
U nas jest łóżeczko.
W domku?
Mamy super domek.
Nieco mniejszy, ale słoneczny.
Wedle życzenia.
Już nieważne.
Zostaniemy w tym.
To przyślę kogoś po łóżeczko.
Poradzimy sobie.
- Prawda? - Jasne.
- Romed. - Niklas.
- Hej. - Cześć.
- Wszystko gra? - Tak.
Plecy nie bolą?
Słucham?
Nie bolą cię plecy
od dźwigania?
Nie. Nie jest aż takie ciężkie.
Z miastowymi nigdy nie wiadomo.
To ty.
Smutna kobieta.
Czemu smutna?
Skąd mam wiedzieć?
Jak masz na imię?
Denise.
A gdy dorosnę,
zostanę narciarką zjazdową.
Denise, chodź. Musimy cię nasmarować.
Muszę lecieć.
Ty mój gumisiu.
Nowa przyjaciółka?
Nie miałam jak uciec.
Udało się?
Nie mają wolnych miejsc.
Mała jest urocza.
I mają komiczny akcent.
- Wejdźmy tyłem na tę hałdę. - Słucham?
Wejdźmy tyłem na tę hałdę.
Plery mnie bolą, dziołcha.
Gdzie się tego nauczyłeś?
Daj mi spokój, dziołcha.
Chcę wrócić do wody.
Dziołcha…
Mam to gdzieś, choć pewnie nią jestem.
Dziołcha…
Wyglądam na smutną?
To znaczy?
Mam to wypisane na twarzy?
Bzdura.
Jesteś piękna.
Jak dziołcha.
Nie bój się. Wchodź.
Nie bój się wody.
To są wakacje.
- Przyjechaliście wczoraj? - Tak.
Jesteście z Wiednia, nie? Zauważyłem rejestrację.
Ale nie brzmicie jak wiedeńczycy.
Pracowałem tam parę tygodni.
Potem poznałem żonę i utknąłem.
- Czym się zajmujesz? - Jestem pracownikiem socjalnym.
Szacun. Ja bym nie mógł.
- A wy? - Zakład ślusarski.
Dziewięciu ludzi.
- Kręci się. - To super.
- Gdzie? - W Hall. Kojarzysz…
Jesteśmy z Tyrolu.
Za młodu tam zimowałem.
- Na nartach jeżdżę lepiej od was. - Jasne, jasne.
Jest i pani.
Nieco się spaliłaś, co? Christel.
- Taka karnacja. Alice. - Alice.
Romed. Cześć.
- Dzięki. - Miłego.
Na zdrowie.
Zdrowie.
Co takiego robisz,
że podróżujesz z laptopem?
Słucham?
Czym się zajmujesz?
Ciągle siedzisz przy komputerze.
Nie chodzi o pracę. Budujemy dom.
Panna z ascendentem w Rybach.
Ryby mają wrażliwą cerę, a Panna ze względu na pracę.
Panna. Pracuję w banku. Obsługa klienta.
Christel uzyskała niedawno certyfikat z astrologii.
- I teraz wszystko analizuje. - Super.
Tak.
Nie macie dzieci, co?
Nie.
- Farciarze. - Tak.
Mamo, tato.
Może nie są nam pisane.
- Możliwe. - Szybko!
Dobra, chodźmy.
- Do zobaczenia? - Tak.
- Mamo, tato. - Ciao.
Grasz w tenisa?
- Tak. - Zagrajmy na dniach.
- Jasne. - Super.
Świetnie.
Do zobaczenia.
Brawo, David. Znów ją zaczepiasz?
Na cacy tacy…
cykuta z cytatą…
Poszło nieźle.
Cykuta z cytatą z Tacyta.
Zawsze myślę o rybie, ale i tak biorę makaron.
Najpierw coś do picia.
Po co im dziecko?
W ten sposób mogą przynajmniej porozmawiać.
Pewnie nam zazdroszczą.
Możliwe.
Buona sera.
Butelkę domowego wina.
Rosso? Bianco?
- Rosso. - Perfetto.
Najpierw wino,
potem reszta.
Twoim ascendentem są Bliźnięta.
- Dlaczego? - Bo jesz za dwóch.
Tak nie można… Wiesz, ile zjadłem?
Wiem. Widziałam.
- Chodź. Teraz to. - Co?
- To. - Nie.
- Tak. - Nie mogę się ruszać.
Serio nie mogę. Przestań, proszę.
- Chcę do łóżka. - To proste.
Nikogo tu nie ma.
I to jest super.
Tak.
- Mogłaś się nasmarować. - Nasmarowałam się, ale tylko raz.
Odwróć się.
Nie jesteś Rybami.
Bardziej Rakiem.
Też robisz certyfikat?
Co dziś robił?
Siedział w domu. Podobno się uczył.
Nie potrafię do niego dotrzeć.
Kończy mi się cierpliwość.
W jego wieku miałem same piątki.
Grałem w piłkę, tenisa, pomagałem tacie w pracy.
- Nie porównuj się do niego. - Bo?
Nie jest już dzieckiem.
- Jest. Ma 13 lat. - Mnie nie zabierali na wakacje.
Nawet nie zszedł nad morze.
Zabrałbym mu chociaż telefon, ale co ja mogę.
Przestań. To tylko taki etap.
Mam nadzieję.
Wszyscy przez to przechodziliśmy.
Przejdzie mu.
Kiedyś był super.
Cholera.
Toby dopiero zaczął liceum, tak?
Tak, świetnie.
To dobrze.
Cóż.
Dzwonię, bo…
zmienił nam się budżet i… Tak.
I chciałam poprosić,
by przejrzał pan naszą umowę i sprawdził,
czy możemy zwiększyć limit o kolejne 15 000.
Od lat mówię to klientom, a teraz jestem w tej samej sytuacji.
A to niespodzianka.
Romed, możesz mi podać
olej orzechowy?
Który?
Tak, świetnie.
Dzięki, panie Wagner.
Dobrze.
Wracam w poniedziałek.
Spotkamy się o 9.30?
Ten, którego używam.
Pogoda jest idealna.
Wszędzie leżą butelki.
Wzajemnie. Do usłyszenia.
Nasmarujesz mi plecy?
Wybacz.
Słucham?
Był aut.
Była na linii.
- Nie. - Tak, trafiła w linię.
Nie sądzę.
Powtórzymy?
Z tobą tak zawsze.
Dobra, jeszcze raz.
Po prostu miałeś fart.
Szybko, zanim się rozmyślę.
Odszczekaj to.
Zapomnij.
Nie umiesz przegrywać.
Zgodziłam się na powtórkę.
Dałem ci wygrać parę setów, żeby ożywić mecz.
Mogę się napić?
Jasne.
Jestem dziś smutna.
- Dlaczego? - Nie zawsze znamy powód.
To prawda.
Mogę trochę?
Proszę, włóczęgo.
Kim jest włóczęga?
Kimś, kto zawsze ucieka.
David?
Przed czym?
Nie zawsze wiadomo.
Denise?
- Fakt. - Tutaj.
Mówiłaś, że gdzie jest David? Denise, kochanie. Alice ma pracę.
Wcale nie.
Przepraszam, chcieliście spokoju.
Skądże. Nie przejmuj się.
Chodź, Denise.
Chodź już.
Ciągle mi uciekasz.
Trzymajcie się.
Czemu poszłaś
nago do sąsiadów?
Mam majtki.
Gdzie David? David?
David?
Tu jesteś.
Popływamy?
Nie chcę.
Pogramy w tenisa?
Nie chcę.
Powspinamy się? Może ci się spodoba.
Najpierw kanion, potem obiad…
a później nas też czeka miły wieczór.
Czemu „też”?
- Tak powiedziałam? - Tak.
Nie wiem, czemu jestem taki spięty.
Cześć.
Znowu ty?
Pobawisz się ze mną?
Ale krótko.
- Mogę? - Jasne.
Śpiewasz w chórze dziecięcym?
W chórze dziecięcym? Nie.
Nie.
- A ty? - Tak.
Tak?
Ojcze nasz, któryś jest w niebie
Święć się ojciec Twój
Bardzo ładnie.
A teraz się pomodlimy.
Po co?
- Nie chodzisz do kościoła? - Nie.
Ale wtedy nie spełnią się
twoje życzenia.
Możliwe.
Mogę?
U ciebie jest już wieczór.
Tak.
Denise. Zaczekaj…
Denise…
Oddaj mi okulary.
Zaczekaj.
Denise. Możesz…
Denise…
Denise, to…
- Cholera. - Nie można tak mówić.
Można. Cholera.
Denise!
Były drogie.
Oszalałaś? Nie bez pływaczków.
Powiedziała, że mnie przypilnuje.
- Nie wiedziałam… - Prawie dostałam zawału.
Przepraszam.
Jasne. Skąd mogłaś wiedzieć?
Idziemy.
Mamo.
Pójdziesz na kurs pływania.
Dupek!
Zbudowałem piwniczkę z winem. Było warto.
Mamy tam…
Wygląda super. Mamy tam tuf wulkaniczny.
Wygląda cudownie.
Jak w bardzo starej piwniczce?
Powstała w 2009. Ale wygląda na bardzo starą.
- A temperatura? - System chłodniczy.
W innym pomieszczeniu. Nic nie widać.
Nieźle.
Spójrz, jakie piękne kwiaty.
Spójrz.
Do domu, ruchy.
Ta piwnica to moje królestwo.
Schodzę tam, jak potrzebuję spokoju. Świetna sprawa.
Kumam, czemu nie chcecie dzieci.
Wolałbyś być z inną?
Wolałbyś sypiać z Christel?
Nie potrzebuję piwniczki,
ale sauną nie pogardzę.
Nie jest droga.
Ty też je lubisz.
Zrobilibyśmy ją
na tip-top.
Może też…
oczko wodne.
Jeśli wszystko się ułoży…
zarybimy je karpiem.
Kojarzysz karpie koi?
Są drogie, ale…
Alice?
Dzień dobry.
Może powinniśmy go sprzedać.
Więc bez dzieci nie można mieć domu?
Zasługujemy na miłe życie.
Nawet bez dzieci.
Nie chcę domu.
Ani psa.
Ani sauny czy wibratora zamiast dziecka.
Nie rozumiesz?
Mówiliśmy tylko o Czechach i ofiarowaniu jajeczek.
A o adopcji nie chcesz słyszeć.
Nie chcę.
Własne albo żadne. Jestem egoistką.
To mają być moje i twoje komórki.
Moje włosy, twoje oczy.
Chcę nas.
Co z moimi włosami?
Unikasz odpowiedzi.
Żartami i mową ciała.
Rozumiem cię.
Też chcę, żeby nasze geny…
Tylko nasze, biegały w naszym ogrodzie.
Ale musimy zmierzyć się z faktem,
że może tak nie być.
Mówisz do mnie jak terapeuta.
A to nie ja potrzebuję terapii.
Jak w filmach, co?
Zrobiłam scenę.
Rozumiem cię.
Nie mów tak.
Chodź. Wstawaj.
Chciałabym uprawiać z tobą seks.
Cóż. Zawsze pracuję.
Rodzina, brak czasu.
Dlaczego odpuściłeś?
Pojęcia nie mam.
Próbowałem.
Dobra, kaski. Nigdy nie wiadomo.
- Jak to działa? - Właśnie tak. Zaciśnij.
Przymierz moje zapasowe buty.
Powinny wpijać się w palce.
Nieźle przylegają.
Żeby dobrze czuć skałę.
Dzień dobry.
Chcemy spróbować sił na ferracie.
To jego pomysł.
Jasne.
Fajnie.
Chyba jej się nie spodobało.
Jak coś, możemy iść jutro.
Nie, spoko.
No to…
- Na pewno? - Tak.
Skoro tak mówisz.
Wygląda dobrze?
Tak. Ale jak coś, to nie moja wina.
- Przejdzie jej. - Tak?
Wakacje z Romedem?
Tęsknię za wspinaczką.
Cholera.
Halo?
Zgadza się.
Słucham?
Ale pan Janaceck mówił, że oferta wciąż jest w porządku.
To…
Co?
Liczyliśmy na to.
Nie nasza wina, że źle zamontowali gonty.
Nie pozwolę nazywać się naiwniaczką.
Mojego męża tak pan nie nazwie.
Tak.
Tak, chcę wiedzieć… Tak.
Nie uspokoję się!
Dupek.
Przepraszam, już skończyłam.
Nigdy nie rozumiałam jogi. A ty?
Ja też nie.
Nie potrafię się odprężyć.
Tylko muzyka
nadaje życiu piękno.
Odłącz moje słuchawki, a wyrwę ci płuca.
Nie zamierzałam.
I tak padła mi bateria.
To, jak wyrzuciła pani telefon…
było spoko.
Palenie mostów.
Jeden mały krok…
i mnie nie ma.
Nic by po mnie nie zostało.
Jak to?
Tak tylko mówię.
Gdzie byłaś?
Nie odbierałaś.
Wszystko gra?
- Dach… - Rozpalę grill.
Jesteśmy zaproszeni.
Muszę choć raz go użyć.
To nie potrwa długo.
- Tato, jestem głodna. - Nie zbliżaj się.
Jest gorący.
Długo jeszcze?
Nawet tu nie mam spokoju.
Buongiorno.
Dzień dobry.
Gdzie Alice?
Dostała udaru cieplnego.
Biedactwo. Musi pić dużo płynów.
Ty też. Weź sobie piwa.
Jak idzie budowa?
Kiepsko. Dach wyszedł znacznie drożej.
Znam to. Specjalne życzenia. Uważajcie.
Gdy my budowaliśmy dom,
przez noc osiwiałem.
Zupełnie nagle.
To było straszne.
Ale to wszystko to był twój pomysł.
Kto normalny ma w domu salę do jogi?
Nie lubisz kiełbasek?
Nie.
Chcę pobyć sama.
Samotność nie jest fajna.
Tak myślę.
Wciąż się gniewasz o te okulary?
Tak.
Weź je.
Ale tu ciemno.
Idzie burza, boję się.
Napijmy się prosecco.
Muszę coś zjeść, bo nie dostanę lodów.
A niech mnie. Niezłe ciałko.
- Chodź, skarbie. - Mogę dostać lody?
Rocznik 2010 jest wyborny. Doskonale przyprawione.
Miły, delikatny bukiet. Rozpuszcza się w ustach.
Neptun w Medium Coeli.
- O rany. - To znaczy?
Ten otwieracz to tragedia.
Piłaś dużo wody?
A co?
Siadaj. Mamy świetne wino. Jest dobre na wszystko.
Liczyłam na lody.
Lody. Chwileczkę.
Mamy pistacjowe z ascendentem w straciatelli.
Głupek.
Brzmi super.
Może horoskop dla par?
- Data i miejsce urodzenia? - David, jedz.
Dwunasty września, koło Hanoweru.
Hanower.
Widzisz? Mówiłam. O której?
Nie wiem.
Ascendent w Rybach. Wszystko wiem.
- Twoje gelato. - Dziękuję.
Jednak zgłodniałeś?
Wybuchowa z was mieszanka.
Strzelec i Panna.
A jego słońce,
czyli twoje słońce…
jest w kwadraturze do Wenus, o rany.
To znaczy?
Masz koniunkcję
Saturna, Słońca i Merkurego.
Jesteś skromna
i zdyscyplinowana.
Masz Saturna w kwadraturze do Księżyca.
Możesz mieć problemy z poczęciem i…
Przesadzasz, Christel.
Nie znosisz, że jestem w czymś lepsza.
Nie każdej pisana jest rodzina.
Nie wnikaj.
Chciałam powiedzieć coś pozytywnego.
Tak wiele prób i niepowodzeń…
To straszne.
- My jesteśmy w odwrotnej sytuacji. - Tak, tak.
W przypadku Davida miałam 17 lat.
To była wpadka.
Dzięki, wystarczy.
Spokojnie. Wszystko się ułoży.
Nie sądzę.
Poza tym nas nie stać.
Nie każda kobieta musi być matką, by czuć się spełnioną.
- Twoje ciało wie lepiej. - Zamkniesz się?
Przepraszam. Gada od rzeczy.
- Natura bywa mądrzejsza od nas. - Skończ już.
Uwierzyliśmy, że jesteśmy od niej mądrzejsi.
Co masz na myśli?
Byłam już w ciąży. Nie planowałam tego.
Byliśmy na Sardynii.
Na campingu.
Znaliśmy się krótko.
Fajny wypad, ale ciągle padało.
To nie ich sprawa.
Uznaliśmy, że nie jesteśmy gotowi. Że…
właściwie się nie znamy.
Na USG widziałam bijące serduszko.
Usunęliście je? O rany.
Wypłacz się. To pomaga.
Nieprawda. Próbuję od lat.
Robi się chłodno, co?
Ale jutro
znów będzie super.
Nie ma jakiejś astrologicznej porady?
Jest katoliczką.
To było oczywiste.
Nie wiem, czemu rozmawiasz o tym z ludźmi, których dopiero co poznaliśmy.
Ty zacząłeś.
Powiedziałem Romedowi. Musiałem z kimś pogadać.
Czemu nie ze mną?
Nie tknąłeś mnie od miesięcy.
Brzydzisz się?
Przesadzasz.
Nie jestem w nastroju. Nie wiem.
Boisz się mnie.
- Bzdura. - To prawda.
Bo próbujesz i nic z tego.
Bo twoje chujowe plemniki są za wolne.
Odszczekaj to.
Chcesz seksu tylko z powodu dziecka.
Odszczekaj to.
Nie ja zacząłem.
Natura ma pewnie rację.
Coś jest nie tak.
Pieprzone Ryby!
Odbiło mu.
Caffè?
Żadnego seksu przez dwa tygodnie,
a w dniu seksu musisz zrobić to o 11.25,
bo o 12.00 może być już za późno.
- Mało wygodna pora. - Dokładnie.
Ale nie chcesz z nim spać.
Nie chcesz go nawet widzieć.
Ale i tak się położysz.
Bo… szanse są większe, gdy jesteś na dole.
Choć wolisz być na górze.
Sama go włożysz.
Nie będziecie na siebie patrzeć.
I po co? Po nic.
I znów próbujecie in vitro.
Lekarze każą ci robić idiotyczne rzeczy.
Dają do domu wielkie strzykawki,
które mąż musi wbijać ci w dupę.
To takie dziwne.
Nie rozumiem tego.
Jak może być tyle możliwości i żadna z nich nie działa?
Żadna.
Traktują cię jak krowę.
Chcą zabrać ci jajeczka, włożyć do kubeczka, zalać spermą,
co jest takie…
To takie… upokarzające.
Chciałabyś takiego poczęcia?
Nie.
Już tego nie chcę.
Nie chcę już o tym myśleć.
Czasem po prostu czekam na dzień, w którym skończę 47 lat…
gdy będzie po wszystkim.
Nie wiem, czy możemy przestać wcześniej.
Nie…
Nie wiem, czy ja mogę.
Dasz mi swoje jajeczka?
David?
David!
David, wstawaj.
Puszczaj!
David, co ty odjebałeś?
David!
Przestań!
- Zejdź mi z drogi! - Zostaw mnie! Nie!
David, kochanie…
David.
David, obudź się!
David.
David, obudź się!
To dobrze czy źle?
To znaczy?
Że jeszcze nie wrócili.
Nie wiem.
Nigdy nie pływał.
Nigdy.
Tak nam przykro.
Możemy jakoś pomóc?
Teraz nie możemy nic zrobić.
Musimy czekać.
Liczyć, że się obudzi.
Zrobili mu płukanie żołądka.
Wziął wszystkie nasze leki.
Przeciwbólowe, nasenne…
Nawet leki na alergię Christel.
Cóż.
Zawsze był dziwny.
Chłopak ma wszystko.
Mogę pożegnać się z Christel?
Nie.
To zła pora.
Ale dzięki.
Za miłe towarzystwo.
Idziesz, Denise? Wyjeżdżamy.
Wsiadaj, Denise.
Cosa?
Niente, scusi.
Obudził się.
To musi być trudne.
Co?
Palenie mostów.
Chłopak ma się za frajera.
Zupełnie jak ja.
Herbaty?
Chętnie.
Wstawimy tu okno?
Panoramiczne.
Oczywiście.
Forsa nie gra roli.
Oby tylko nie zabudowali okolicy.
Napisy: Bartosz Zieliński