Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — ORYGINALNY FILM DOKUMENTALNY
Official YIFY movies site: YTS.MX
CZEŚĆ, ANGEL!
ANGEL: WCIĄŻ TU JESTEŚ
JOKES: NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ, JAK CIĘ ZOBACZĘ JUTRO NA IMPREZIE
ANGEL: WIEM, KIM JESTEŚ
ANGEL: KOCHASZ MNIE?
JOKES: WIESZ, ŻE TAK
ANGEL: WIĘC TO POWIEDZ
JOKES: KOCHAM CIĘ
ANGEL: W TAKIM RAZIE
DLACZEGO MNIE ZABILIŚCIE?
24 LUTEGO 2006
Wychodziliśmy z domu.
To mój samochód na podjeździe.
A potem przejechał tędy ford expedition.
Widać było, że wszystkie miejsca są zajęte.
Crystal, Juan i mój syn Justin
wsiadali do samochodu.
Przesunęła fotel do przodu, a ja wtedy:
„Posuń się, nie jedziemy głównymi ulicami.
Tylko cztery przecznice, do 7-Eleven. Posuń się, siostra”.
Nie dojechaliśmy nawet do końca ulicy.
GODZINA 20:43
Dojeżdżam tutaj.
Rozglądam się, on tam stoi,
przy znaku „stop”.
A biały ford expedition
zawraca,
wpada w poślizg i zatrzymuje się tutaj.
Pędzę w tę stronę
i zatrzymuję się, żeby sprawdzić, co z dziećmi.
Zawróciliśmy i zobaczyłem gościa w bluzie z kapturem,
z bronią, jakieś pół metra ode mnie.
Widzę broń.
Poruszał ustami, jakby sam siebie przekonywał.
Pif-paf!
Te strzały, szkło, pisk opon.
Mamy kilka zgłoszeń, słyszano cztery strzały…
Padły strzały i…
- Strzelano do pani samochodu? - Do mnie.
Skuliłam się na siedzeniu, myśląc: „O Boże”.
Nawet nie wiem, czy trafili.
Spojrzałem na siostrę,
a ona leżała bez ruchu.
O co chodzi?
Nagle wjechał tu samochód.
- Honda accord. Podjechali… - Jakiego koloru ta honda?
GODZINA 20:47 CZTERY MINUTY PO STRZELANINIE
Dotarliśmy do sklepu spożywczego,
do samego wejścia.
Wysiadłem z auta, podniosłem ją i tak z nią siedziałem.
Kogoś postrzelono, leży na ziemi. Chyba nie reaguje.
Adres to…
Dotknąłem jej głowy…
Policja zaraz tu będzie. Chyba mamy ofiarę.
Podajcie swoje położenie.
Bóg mówi: „Proście, a będzie wam dane”.
Prosiłem.
I co? Podobno wszystko dzieje się zgodnie z Jego planem.
Co to za popieprzony plan?
Gdzie w moim życiu jest ten kochający Bóg?
Nic nie rozumiem.
Chcę tylko wiedzieć dlaczego.
Była północ, babcia płakała w salonie.
Powiedzieli mi: „Postrzelono Crystal”.
Nie mogłam w to uwierzyć. Mówili: „Crystal dostała w głowę”.
Pierwsze, co pamiętam, to że Crystal
lubiła się ze mną bawić lalkami. Zawsze zadawała mi pytania.
„Jaimie, czy Annabelle dostała butelkę?”
Fajnie mi się z nią bawiło.
Naprawdę. Rozbudziła moją wyobraźnię.
Pokazywała mi, że nie ma rzeczy niemożliwych.
Wszystko jest możliwe.
Weszłam na MySpace.
CZEŚĆ, JAIMIE!
Dziś wydarzyło się coś strasznego.
Napisałam o tym na blogu. Tak dałam upust emocjom.
W domu nie płakałam.
BRZYDZĘ SIĘ SPOŁECZEŃSTWEM.
Po prostu pisałam.
Pozwalałam swoim palcom pisać.
TO ZNISZCZYŁO MNIE I MOJĄ RODZINĘ.
Ostatnie zdanie:
„Crystal, proszę, wyjdź z tego. Kocham cię nad życie”.
Nie obudziła się.
Pamiętam, jak tu była.
Spodziewam się, że znów wejdzie przez te drzwi.
Ale tak się nie stanie.
Kiedy myślimy o naszej rodzinie i o dobrych czasach,
to jakby istniała granica.
Czas przed Crystal i po Crystal.
Była moją dumą i radością.
Tak bardzo chciałam mieć córkę.
Miałam już trzech synów.
Kiedy urodziło się czwarte, miałam wreszcie dziewczynkę.
Byłam moim promyczkiem. Była całym moim życiem.
Gotowa na wszystko.
Uwielbiała duże wysokości i kolejki górskie. I miała szczęście w kasynie.
Podeszła do maszyny, wrzuciła pięć dolarów
i wygrała 38 tysięcy.
Razem z mężem założyła firmę, zakładali klimatyzację i ogrzewanie.
Dobrze im szło.
A potem jej mąż zaczął brać narkotyki, zrobił się agresywny.
Crystal go zostawiła i wróciła do nas.
Tak.
Tyle wspomnień. Boże, ile wspomnień.
I dużo dobrych wspomnień. Ale tamta noc…
To wystarczyło.
POSTERUNEK POLICJI W RIVERSIDE
Ma taki sam tatuaż na szyi.
Zdjęcie Ponurego Żniwiarza. Stawiamy je na biurku osoby
następnej w kolejce.
Śmierć tylko czeka,
a kto jest na szczycie listy, dostaje sprawę.
Nie wiesz, co ci się trafi. Wtedy wypadła moja kolej.
Doszło do strzelaniny na zachodnim końcu miasta.
Ubrałem się, pocałowałem żonę, przyjechałem, mózg zaczął pracować.
Pierwsza była strzelanina gangów. To zawsze są bardzo trudne sprawy.
Niestety, ta do dziś jest nierozwiązana.
Ten, kto dopuścił się tej zbrodni, wciąż jest na wolności.
Ciągle o tym myślę.
Crystal Theobald to moja druga sprawa.
Nie mogłem odpuścić. Nie rozwiązać dwóch spraw.
Ale początki były trudne.
Na miejscu zbrodni, na skrzyżowaniu Greenpoint i Geranium, było wiele łusek.
I but, który mógł mieć związek ze sprawą.
Zidentyfikowali go dla nas.
Zobaczyłem, gdzie znaleziono dowody,
widziałem zdjęcia, pomiary, nagrania.
Informacje zalewały mi mózg. Byłem nowy.
To mnie przytłaczało.
Policja w Riverside.
Mieli świadków. Chodzili po domach.
Sprawdzaliśmy okolicę.
- Nie słyszeliście strzałów? - Siedzieliśmy w domu.
- Niczego pan nie widział? - Nie było mnie.
- Nie, spałem. - Spał pan?
Może ktoś widział albo słyszał całe zajście.
Nie słyszał pan strzałów?
Nie, ale żona mówi, że słyszała kilka strzałów.
Widziała coś?
Kilku detektywów było w szpitalu.
Próbowali rozmawiać z rodziną, ale ci byli niechętni do współpracy.
Nie podobali mi się. Nie…
Ani trochę mi się nie podobali.
Nie ufała mi. Nie wiedziała, kim jestem.
Jakbym miała problem, nie dzwoniłabym na policję.
Nie, nie na policję.
Traktowali moją rodzinę, jak my byśmy to zrobili.
Grozili moim chłopcom. Mówili, że ich zamkną.
„Jak tylko poczuję, że…” Rozumiecie. Złościło mnie to.
Skuli mnie i wrzucili do radiowozu.
Przesłuchiwali parę godzin.
Nic z tego nie rozumiałem.
Powiedziałem detektywom,
że moja rodzina nie miała z tym nic wspólnego.
Muszą wiedzieć, że chcę im pomóc.
Po to tu jestem.
Nie interesuje mnie nic, co nie ma związku ze sprawą.
Ja tylko staram się rozwiązać sprawę zabójstwa
i posłać za kratki zabójcę Crystal.
Później trochę bardziej się otworzyliśmy, ale…
Pojawiło się wiele plotek na temat potencjalnych wydarzeń.
Jak pani myśli…?
Mieliśmy sporo problemów z gangami, z… 5150.
Tu jest tak zwany West End.
Ta pętla to miejsce strzelaniny,
ale większa jest tam, gdzie rządzi 5150.
Ale były tam też inne gangi. Czarni i Latynosi
walczyli o ten sam teren.
Były więc walki o wpływy, konflikty.
Rywalizujące ze sobą gangi handlujące narkotykami…
Gang 5150 pojawił się w Riverside około roku 2003.
Próbowali wyrobić sobie pozycję,
byli gangiem wyjątkowo brutalnym i konfrontacyjnym.
Dochodziło do napaści, strzelanin,
a potem zabili trzy osoby
na przestrzeni dwóch i pół czy trzech lat.
Szybko się rozwijali.
Jesteśmy w Riverside.
Najróżniejsze strzelaniny, co wieczór ktoś dostał nożem albo był napad.
Jak tylko ktoś usłyszał o 5150, zaczynał się bać.
Mówiono, że jesteśmy zabójcami.
Nigdy nie sądziłem, że społeczeństwo tak nas będzie widziało.
Początkowo Riverside było jakby wyrzutkiem LA.
Kogo nie stać było na zamieszkanie w LA czy w Orange County,
przyjeżdżał do Riverside.
Było tu sporo biednych ludzi.
Chyba nigdy nie byliśmy na plaży ani w Disneylandzie.
Nic z tych rzeczy.
Nie doświadczyliśmy niczego spoza tego rejonu.
Tak dla nas wyglądało życie.
5150 to byłem ja, moi kuzyni, członkowie rodziny wspierający się nawzajem.
O to właśnie chodziło. Byliśmy rodziną. I tyle.
Wszyscy tu byliśmy. Nic się nie działo.
Nikt nie miał więcej niż 18 lat.
Kiedy byliśmy dziećmi, wszyscy nas atakowali.
Proszę dokładnie opisać tego…
Był młody. Dziecko jeszcze.
- Ale jeśli go zobaczę, poznam go. - Dobrze.
Potem były kolejne przesłuchania i kolejne zdjęcia.
W tym segregatorze byli najróżniejsi członkowie gangu.
Pomagał mi spamiętać, kto jest kim w tym zoo.
Pamiętam, Belinda mówiła, że ten, który strzelał, to młody,
prawie biały Latynos o twarzy dziecka.
Widziała jego twarz i byłaby w stanie go rozpoznać.
To nie byłby problem.
Ten szkic powstał na podstawie informacji dostarczonych przez Belindę.
Przejrzałem roczniki, księgi pamiątkowe,
szukałem członków gangu
i ich aktualnych zdjęć.
Mówię do Belindy: „Chcę, żeby obejrzała pani zdjęcia”.
Ona zaczyna je przeglądać.
Trafia na tego dzieciaka.
Zatrzymuje się
i mówi: „To on”.
Któregoś dnia zadzwonił detektyw Wheeler i powiedział,
że mają kogoś, kto mógł być w to zamieszany.
Pytał, czy będę mogła mu się przyjrzeć.
Rozpoznała go. „To on, to ten człowiek”.
W porządku?
Zaczynamy go naciskać, pytamy, gdzie wtedy był,
a on podał nam alibi. Powiedział, gdzie był i z kim.
Nie było mnie tam.
Wiem, że tam byłeś. Ktoś cię rozpoznał.
Mówię mu, że to sprawdzimy.
„Nie okłamuj mnie, bo i tak się dowiem”.
Byliśmy u mnie, a potem poszliśmy do dziewczyny jego brata.
Mówi, że go tam nie było.
„Byłem z kumplem u znajomych. Zadzwońcie do nich i sami sprawdźcie”.
Wysyłam więc kilku partnerów, żeby sprawdzili jego alibi.
Potwierdziło się.
Proszę!
Puśćcie mnie do domu!
Zaczynam myśleć, że to niewłaściwy podejrzany.
Kiepski początek.
W efekcie odesłaliśmy go do domu.
Właściwie niczego mi nie wyjaśnili.
Podobno jeśli zidentyfikujesz kogoś, kto nie był zamieszany,
w sądzie nie będą mogli wykorzystać tego, co masz do powiedzenia.
Dla detektywa sprawa się skomplikowała.
Na początku podchodzisz do sprawy optymistycznie.
Damy radę. Wyjaśnimy to.
Aż docierasz do punktu, w którym kończą się poszlaki,
i zaczyna się niemal wojna pozycyjna.
Złożyłam obietnicę.
To ostatnie, co jej powiedziałam, poza „kocham cię”.
Obiecałam, że go dorwę, choćby to była ostatnia rzecz, jaką zrobię.
Dorwę go. Zapłacą mi za to.
MIEJSCE DLA PRZYJACIÓŁ
CZEŚĆ, JAIMIE!
NICK: HEJ
KUMPELA SĄDZI, ŻE GOŚĆ Z 5150, KTÓRY ZABIŁ CRYSTAL, JEST NA MYSPACE
Chyba rozmawiałam z Nickiem na MySpace
i to on mi powiedział, jak chłopaki,
ci, którzy to zrobili, używają MySpace.
Mówił, że każdy ma swój profil.
DODAŁA ICH DO NAJLEPSZYCH PRZYJACIÓŁ
Właściwie wiedziałem już, że to 5150.
Mówiło się na ulicach. Usłyszałem to i owo.
Stopniowo wszystkiego się dowiadujesz.
Byłem młody. Kiedy zmarła, byłem dzieckiem.
Miałem może 13 lat. Kiedy to się stało,
nie wiedziałem nic o gangach.
Powiedziałam cioci Belindzie:
„Mogę wejść na MySpace i poszukać dla ciebie informacji”.
Nie znałam mediów społecznościowych. Nie miałam konta na MySpace.
Zapytała: „Jak to się robi?”. „Ja to zrobię, nie martw się”.
Miałam 14 lat.
Prawie 15.
Masz w domu nastolatka?
Jest szansa, że dużo czasu spędza
na portalu społecznościowym MySpace.com.
Wiedziałam o nim wszystko.
Co zrobić, żeby tak wyglądał albo żeby to pojawiło się w tekście,
jak pokolorować tekst. Wszystko.
MySpace ma 66 milionów użytkowników na świecie
i jest jednym z najpopularniejszych portali używanych przez dzieci.
Większość uczniów używa MySpace. Wrzucają zdjęcia, poznają ludzi.
To było coś nowego. Każdy chciał tam być.
Moja obsesja.
Byłam podekscytowana. „Dasz mi szansę?
Mogę za to odpowiadać?”
Zastanawiałam się, jak mogłabym lepiej szpiegować.
Jaimie znalazła zdjęcie ładnej dziewczyny.
ŁADNA DZIEWCZYNA MYSPACE
Miała koszulkę Supergirl.
To miała być moja Supergirl.
Szukałam ładnej twarzy, ładnego ciała.
Za nimi miał stać mój umysł.
Dałyśmy jej na imię Rebecca i puściłyśmy to.
Stworzyłam ją taką, jaka mogła spodobać się członkom gangu.
Dodałam, że pali zioło i lubi pić piwo.
Ale napisałam cerveza. Tak miało być sprytniej.
Chciałam ich przekonać, że ta dziewczyna z MySpace naprawdę istnieje.
Miałam główną ósemkę, dodałam ich do znajomych.
Kllikałam w profil osoby, sprawdzałam jej ósemkę
i dodawałam ich.
Ktoś kliknął ciebie, wszyscy kliknięci, wszyscy dodani.
Dodawałam ich i dodawałam, aż mój MySpace był pełen
gości z 5150. Wydawałam się częścią grupy.
„Ciociu” – mówię – „wszystko gotowe. Co mam zrobić?”
„Zdobądź jak najwięcej informacji”.
TEMAT: CZEŚĆ CO TAM?!
POLUBIŁBYŚ MNIE I KUMPELE POWINNIŚMY SIĘ SPOTKAĆ
WYŚLIJ
Chciałam, żeby mnie polubili. Żeby mi zaufali.
Oni nie piszą całych słów.
Musiałam pytać, co znaczy LOL.
Moje pisanie było grą. Właśnie tak.
Starałam się dowiedzieć, skąd są i co robią.
Oczywiście wiedziałam, że tego wieczoru jechali białym fordem expedition.
Miałam szybko wyciągnąć z nich informacje.
Ja chciałam to dobrze rozegrać.
Potrzebowałam może tygodnia.
Chociaż trzech dni, zanim zacznę pytać,
jakim jeżdżą samochodem.
Miał białego forda expedition.
Są dwa.
To bardziej komplikowało sprawę.
Ze świadkami i wszystkimi,
bo były dwa samochody w tym kolorze.
Pamiętam, jak na początku rozmawialiśmy o samochodach w okolicy.
Dobra, to jest Robbie.
Sąsiedzi widzieli kilka pojazdów.
Niektórzy opisywali je jako SUV-y, expedition albo coś takiego.
Były zaparkowane tutaj.
Krążyli po okolicy, jakby się ścigali.
Pytałem ich o to. „Widzieliście? Wiecie, co się stało?
Wsiadaliście do samochodów,
kiedy pędziły tędy te dwa samochody”.
Pamiętam, że udawali głupich.
Tak, trochę.
Nie wyjawiłam wszystkiego od razu.
Gdzie był Robert, kiedy to się stało?
Robert? Nie wiem. Nie miał z tym nic wspólnego.
Jasne.
Czyli opowiadając o tamtej nocy, nie wspomniała pani o Robbiem?
Tak, bo to się wydarzyło wcześniej,
ale potem szybko wyszło na jaw.
Nie myślałam nawet, dokąd Robbie poszedł.
Poszłam go poszukać.
Szykowaliśmy się do sklepu i…
Później okazało się, że starszy brat, Robert,
był w tym ściganym aucie.
Powiedzieli nam to dopiero po dłuższym czasie.
GODZINA 20:38 PIĘĆ MINUT PRZED STRZELANINĄ
Wszystko zaczęło się, kiedy Robbie
parkował niemal naprzeciwko domu rodziców. Rozmawiał z kolegą.
Podjechałem pod jego dom, kumpel wyszedł.
Stał po stronie pasażera, rozmawialiśmy.
Moja dziewczyna zrobiła dziwną minę.
Za nami był expedition.
Spojrzałem na kumpla, który trochę się wystraszył
i wrócił do domu.
Dziwnie się czułem. Nie znałem tych ludzi.
Nie miałem w życiu takich problemów.
Włączyłem światła
i ruszyłem.
Myślałem, że uderzę w nich czy w krawężnik, że coś będzie nie tak.
Wziąłem zakręt,
a oni od razu zaczęli mnie gonić.
Nie był pan wtedy w SUV-ie?
- Nie. - Na pewno?
Tego wieczoru wiele osób widziało dwa SUV-y.
Robert, musi pan zrozumieć, że jestem tu, by pomóc pańskiej rodzinie.
To nasza praca.
Odjechałem. Uznałem, że cokolwiek to było, minęło.
Jadę do domu mamy mojej córki.
Podjeżdżam, parkuję, a ona histeryzuje.
Chyba zaczęliśmy sprawdzać rodzinę.
Dowiedziałem się, że rodzina Lane-Theobald miała kiedyś problemy.
POSIADANIE MARIHUANY PASERSTWO
BRAK PRAWA JAZDY
Były areszty, kara więzienia.
Moi chłopcy, jak to chłopcy,
mają swoje problemy,
lubią się bić i takie tam.
Nawet Belinda miała kiedyś problemy z narkotykami.
Trafiliśmy w świat narkotyków.
Braliśmy. Ale nie chcę o tym mówić. Mam powiedzieć?
Zaczęło się jako weekendowa zabawa,
a potem stało się pomocnikiem mamy.
Dzięki temu mogłam pracować w dwóch miejscach,
zajmować się piątką dzieci i domem.
Metamfetamina, diabelski narkotyk.
Praca, działka. Potem praca w domu.
Dzieci zawsze były obok, ale niczego nie widziały.
Nie widzieli. Nie braliśmy narkotyków przy dzieciach.
PRZYJACIÓŁKA CRYSTAL
Starali się to ukrywać, ale to było jasne.
Gorzej było, kiedy zaczęłam sprzedawać i trafiłam do więzienia.
Miała już do czynienia z policją w sprawach swoich
i swojego syna.
Tak, dużo sprzedawałam. Wyrządziłam wiele szkód.
W Riverside, tak.
Dużo narkotyków puściłam na ulice.
A Crystal cały czas prosiła, kiedy była młodsza:
„Mamo, proszę, przestań brać”.
Tak więc kwestia, kto za to odpowiada,
jest bardziej otwarta.
Może chodzi o czyjąś przeszłość w więzieniu?
A może to jakieś sprawy z gangami?
Może ktoś był komuś winien pieniądze albo narkotyki?
Nagle otwiera się przed nami cały świat możliwości,
bo sytuacja w rodzinie ofiary jest kompromitująca.
MARZEC 2006 MIESIĄC PO ŚMIERCI CRYSTAL
Każdego dnia. Wyjdź ze szkoły, idź prosto do domu.
Całymi godzinami.
Od trzeciej po południu do pierwszej w nocy.
Siedziałam nad tym.
Chyba było mi trudniej, kiedy ciocia Belinda wpadła na pomysł,
żeby otworzyć konto Crystal.
Rebeccą za mało interesowali się ci,
którzy interesowali nas.
Zapytałam więc, czy może dać tam zdjęcie Crystal.
„Crystal? Dlaczego chcesz, żeby Crystal była na MySpace?”
„Niech się w niej zakochają”.
Postanowiłyśmy nazwać ją Angel.
Napisałam na jej profilu,
że będę ich największym błędem w życiu
i najmroczniejszą, najlepiej skrywaną tajemnicą.
Wtedy zaczęli pisać.
O rany, ciągłe piknięcia.
Przeskakiwałam z jednego na drugi. Miałam otwarte dwie strony.
Zmniejszałam jedną, przełączałam na Angel, zmniejszałam, potem Rebecca.
Moja Supergirl. Nie zakochiwali się w niej.
Właściwie była panienką na jedną noc,
a Crystal była miłością.
Rebecca wypytywała, była wścibska.
Powiedz mi to, powiedz mi tamto. Bardzo flirtowała.
Jak nastolatka.
„To był gówniany dzień”. „Szkoła jest do dupy”.
Smutne minki itp.
Angel zawsze była pogodna i urocza.
Miała dobre fonty. Duże litery.
Małe, różowe, niebieskie, błyszczące.
JOKES CHCE BYĆ TWOIM PRZYJACIELEM! ZATWIERDŹ
Nie czekałyśmy długo.
Profil ledwo się pojawił, a już napisał William Sotelo.
On nie ogląda filmów. Ogląda porno.
Nie czyta książek, a świerszczyki.
I na zdjęciu profilowym stoi.
„Jestem z 5150 i zabijam”.
W przypadku Sotelo miałam klapki na oczach.
Rozmawiałam głównie z nim.
Stanowczo wypowiadał się o 5150 na MySpace.
Jaimie do niego pisała, on odpisywał.
„Co robisz poza imprezowaniem i piciem?”
Właściwie nie imprezuję, tylko czasami.
„To nie dla mnie. Mam swoje cele.
Pokażę ci. Będę kimś”.
Jak chcesz, żeby ciebie chcieli, musisz pogrywać.
Zrobiłam to, czego nauczyła mnie Crystal. Sprawiłam, żeby to on przyszedł do mnie.
KWIECIEŃ 2006 DWA MIESIĄCE PO ŚMIERCI CRYSTAL
JOKES: CZEŚĆ
ANGEL: TĘSKNIĘ ZA MAMĄ.
JOKES: GDZIE JEST?
Powiedziałyśmy mu, że mama Angel siedzi w więzieniu za gotowanie mety.
Myślałam,
że dzięki temu otworzą się w sprawie narkotyków i więzienia.
PRZYKRE, ŻE PRZEZ TO PRZECHODZISZ
Napisał coś innego, niż się spodziewałam.
To było głębokie. Niesamowite.
ANGEL: DZIĘKI. SPRÓBUJĘ.
JOKES: GDYBYŚ KIEDYŚ CHCIAŁA O TYM POGADAĆ, JESTEM TU.
Jego wiadomości były coraz słodsze.
JOKES: CAŁY DZIEŃ O TOBIE MYŚLAŁEM
Chciał mi dać cały świat.
Mieć pewność, że nic mi nie przeszkodzi.
JOKES: NIGDY SIĘ TAK NIE CZUŁEM
Mam w głowie obraz Crystal.
Musiałam go odtworzyć.
Musiałam mu pokazać, jaka była piękna.
Trudno było się w niej nie zakochać.
Kto ją poznał, ten się zakochiwał.
Jej osobowość, uśmiech.
Trudno było chłopakowi się w niej nie zakochać.
Powiedział: „Mała, robię dziś imprezę. Przyjdziesz?”.
ANGEL: FAJNIE
„I co? Jak nie masz samochodu, to po ciebie przyjadę”.
Nie zgodziłyśmy się.
Chcą mnie poznać. Co mam zrobić?
A ciocia na to: „Zgódź się”.
ANGEL: OK, ZGODA. NA RAZIE.
JOKES: TAK! NARESZCIE
„A potem w ostatniej chwili wyślij mu wiadomość,
że nie dasz rady”.
Godzinę później napisałam: „Cholera, nie mam transportu”.
On bardzo wtedy nalegał, żebym jednak przyszła.
Nigdy wcześniej tak się nie starał.
„Mała, no to przyjadę po ciebie”.
Ja na to: „Skoro masz po mnie przyjechać,
jakiego auta mam wypatrywać?”.
BIAŁEGO FORDA EXPEDITION
Biały samochód. Czy było w nim coś charakterystycznego?
Na przykład, czy był obniżony, miał specjalne obręcze itp.?
To był expedition. Nie wiem, co to za marka.
- Jasne. - Ford czy coś…
Belinda dobrze wiedziała, że szukam konkretnego pojazdu.
Expedition.
Biały, ale z kilkoma złotymi akcentami.
I szukałam członka 5150, który miałby taki wóz.
Zadzwoniłam do detektywa Wheelera i powiedziałam mu:
„Tego się dowiedziałam. Chyba go mamy. To oni”.
Pamiętam, jak do mnie zadzwoniła. „Jokes. To jego wóz.
Jokes prowadził. To był on”.
To wtedy do akcji włączyło się konto na MySpace.
Powiedziałem: „Szkoda, że nie mówiłyście, że to robicie. Nie uprzedziłyście mnie”.
Ale przeglądając komentarze różnych chłopców,
widziałem, że byli nią zafascynowani.
Ładna kobieta, ładna dziewczyna,
która tak naturalnie z nimi rozmawiała.
Nic dziwnego, że dali się zwabić. To świetny sposób.
Pomyślałem, że muszę złapać tego Williama Sotelo. Jokesa.
Jeśli był kierowcą, powinien móc mi powiedzieć,
kto jeszcze był w samochodzie. I kto strzelał.
W porządku, Will.
Odstawimy cię na miejsce, jak już skończymy.
Był w Job Corps.
Robisz dyplom szkoły średniej.
- Kim jesteś w kuchni? - Garmażerem.
Podobno uczył się na kucharza.
Świetnie. Lepsze niż to, co robiłeś do tej pory.
- Tak. - I to bardzo.
Gadaliśmy, jadąc z San Bernardino do Riverside.
No dobrze. Chciałeś wody? Przyniesiesz mu?
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Twoje nazwisko pojawiło się w sprawie, nad którą pracuję.
- W sprawie? - Tak.
W dochodzeniu, które prowadzę.
O co chodzi? Gangi czy…?
Chodzi o 5150 i zastrzeloną dziewczynę.
Dziewczynę?
Muszę zapytać o twój samochód.
Ktoś widział na miejscu twojego forda expedition.
Mojego? Z tablicami? No nie wiem.
Tak, twój samochód tam był.
Kiedy to było?
W lutym.
W lutym?
No nie wiem.
Wiesz.
Gdyby zaczął zaprzeczać
albo obalać dowody, które miałem, naciskałbym.
„Nie pytam, czy tam byłeś. To wiem.
Pytam dlaczego”.
Nikt z 5150 ani z tej okolicy nie jeździ takim samochodem.
Zawsze, gdy mówię o Jokesie, chodzi o wóz.
- O Jokesie? - Tak, o tobie.
Czas, żebyś był ze mną szczery, bo jestem twoim jedynym sprzymierzeńcem.
Po jakimś czasie go to zmęczyło.
Jeśli ciągle powtarzasz, że cię tam nie było…
Dobra, powiem prawdę, ale…
To właśnie chcę usłyszeć. Prawdę.
Ale nie brałem w tym udziału.
Powiedz, co tam się stało.
GODZINA 20:36 SIEDEM MINUT PO STRZELANINIE
Nie wiem, jeździliśmy niedaleko Rutland.
Rutland Park? Czy to terytorium 5150?
A może blisko terytorium MD?
Tak, to terytorium MD.
I wszyscy wpakowali się do auta?
Było tam pewnie z siedem osób.
Nagle biały expedition niemal we mnie uderzył.
Minął nas… ziu!
Był tyle od nas.
„Byliśmy tutaj, kiedy zobaczyliśmy SUV-a Roberta.
Tu stanęliśmy, kiedy do nas podjechali”.
A potem zaczęli…
Biały expedition zaczął strzelać do mojego wozu.
- Do twojego wozu? - Tak.
Chciałem odjechać, ale Lil Huero mówił, żeby stanąć.
- Wysiadł. - OK.
Lil Huero wysiada, tak?
Dokąd poszedł? Czy do…?
Nie wiem, pochyliłem się. Wszędzie latały kule.
Trzeba mieć jaja, by wysiąść, gdy ktoś do ciebie strzela.
Trzeba mieć jaja.
To wariat. Psychopata. Dziwak.
Co widziałeś w tym samochodzie z dziewczyną?
Trafili ich?
- Tak. - Miał dziury od kul?
Nie, strzaskane okno.
Które okno?
Przednie, po stronie pasażera.
Mówiłeś, że do ciebie też strzelali. Trafili w samochód?
Nie, raczej nie.
Byli blisko, a nie trafili?
- Myślałem, że tak. - Nie wiem.
W SUV-ie Williama nie było śladów kul ani łusek,
a w domu Theobaldów nie znaleziono broni.
A bez tych dowodów nie mogę potwierdzić,
że rodzina Theobaldów do nich strzelała.
Kiedy potem widziałeś Lil Huero?
Wcale. Potem się nie odzywał, nie widziałem go.
Nie?
Nie mieli kontaktu z Julio Heredią.
Nie widzieli go. Nie popełnił przestępstw, które popełnił.
Był jak duch.
Lil Huero, Julio Heredia,
zdecydowanie wygląda jak główny podejrzany.
Muszę go znaleźć. Muszę go dorwać.
Zróbmy sobie przerwę. Wyjdźmy na chwilę.
- Dobrze. - Zaraz wracam.
- Czy ja tu zostanę? - Co?
Jeszcze ktoś się o tym dowie?
- Mam im powiedzieć? - Nie chcę zginąć.
- Nie powiem Lil Huero. - Dobra.
Za mało miałem, żeby aresztować Williama.
A że wszystko zależało od tego, czy zechce mi pomóc, legalnie,
musiałem go wypuścić…
bo tak mu obiecałem.
- San Bernadino? - Wyrzucisz mnie przy Parkview?
Parkview? Jasne.
Ale był wielki. Ogromny.
Oto różne osoby, w tym zamieszane w zabójstwo,
obecne na miejscu zdarzenia.
To William Lemus Junior, znany jako Little Rascal.
I jego brat Manuel.
Manuel był znany jako Tripper.
To było jedno wielkie gówno.
W szkole gangi brały na cel małe dzieci.
Przyciągały je.
Nie zgadzałem się z tym. Byli za młodzi.
A oni wtedy pytali: „A ciebie jak ściągnęliśmy?”.
BYŁY CZŁONEK GANGU 5150
Poszedłem do nich na imprezę i wszystko mi się podobało.
Dom był pełen ludzi.
Puszczali głośno muzykę.
Wtedy poczułem, że właśnie tam chcę być.
Potem przyjechał do mnie gość na motocyklu.
Na początku roku szkolnego
ktoś powiedział, że gość na motocyklu strzela do ludzi.
Julio.
Mówią: „Dobra, daj mu piwo”.
„Ja nie piję”.
„Chcesz u nas być czy nie?”
„Tak”.
„Załatw mu zioło”.
„Nie palę”.
„Chcesz być u nas? Więc zrób to”.
Podniósł rękę do góry. „Brać go”.
Ktoś mnie złapał i rzucił na podłogę.
Przycisnął mnie.
A potem już byłem u nich.
Zaczęli mnie ściskać, witać się.
„Cokolwiek się stanie, będziemy z tobą”.
Potem chcieli się ze mną spotykać.
Chcieli mnie przy swoim stole.
Pomyślałem, że jestem jednym z nich.
Zastanawiałem się,
czego miałbym się bać.
Nie powinienem czuć się bezpiecznie? Czuć, że nikt mnie nie będzie ścigał?
Jestem z tymi, którzy ścigają innych.
Wiedliśmy tam bardzo spokojne życie.
Nigdy nie było żadnych problemów. Nic.
To byli jego przyjaciele, bo wszyscy pochodzili z tej samej okolicy.
Przyjaźnili się.
Wydawali się tacy niewinni.
Okazywali mi szacunek. Nie używali brzydkich słów.
Nie rozumiałam, jaki w tym problem.
To nie był koniec.
Dlatego tak długo to ciągnęłam.
Wciąż jeszcze miałam sporo do zrobienia.
JOKES: CO BUDZI TWÓJ UŚMIECH? ANGEL: RODZINA
Naprawdę starałam się być Crystal.
ANGEL: LUBIĘ TEŻ ŚPIEWAĆ
JOKES: NA PEWNO MASZ PIĘKNY GŁOS
Wzbudzanie w kimś miłości do osoby zmarłej to nie jest miłe uczucie.
Kiedy pisałam jako Angel,
udawałam, że jestem nią,
w moim sercu ona ciągle żyła.
Znów cały wieczór byłam z nią.
Siedziałam do późna.
Chyba przez to w końcu stało się to trudne.
Czułam się, jakbym…
utknęła, udając ją.
Jej już nie było. Trudno patrzeć co dnia na jej twarz.
JOKES: KIEDY SIĘ SPOTKAMY?
ZNĘCASZ SIĘ NADE MNĄ?
Wtedy MySpace stało się dla mnie trudne.
PROSZĘ, ODPISZ
Powiedziałam cioci,
że z tym skończyłam.
Dłużej nie mogłam tego robić.
Tak, byłam…
byłam bardzo przygnębiona.
Czemu William Sotelo nie siedział w areszcie?
Oni już wszystko wiedzieli, przyznał się.
Prędzej czy później nastąpi punkt krytyczny.
Jak słoik, do którego coś wkładasz.
Nie ma zaworu. Ciągle coś wkładasz
i słoik zaczyna pękać.
Wszystko z niego wypada bezładnie.
Wiem, jak działa ulica. Chcesz się tym zająć.
Twoi bracia tego chcą.
- Ale dość już zła. - To prawda.
Nie musisz wracać do więzienia. Twoi bracia też nie.
Twojej mamie nie trzeba takiej udręki.
Wiem, że jej chłopcy nie byli zainteresowani tym,
byśmy rozwiązali sprawę.
Załatwiali sprawy na swój sposób.
A to dla nikogo nie byłoby dobre.
Czy pani synowie sami chcą się tym zająć?
- Nie. - Nie? To dobrze.
Nie… nie potrzebujemy tego.
Tylko obietnica złożona mamie
powstrzymała nas przed zrobieniem tego, czego chyba chcieliśmy.
Dobra, żadnej przemocy. Nie w imię mojej córki.
Ale w głębi duszy wciąż wiedziałam, że go zabiję.
Dlatego przejęłam stronę,
bo po tylu miesiącach
zadawałam sobie pytanie, czy kiedykolwiek go złapią.
Weszłam tam pełna złości.
Chciałam wiedzieć wszystko o ich rodzinach.
Wszystko o nich.
Szkoła średnia w Riverside.
Robiłam się odważniejsza.
Jeździłam obok ich domów, robiłam zdjęcia samochodów,
tablic rejestracyjnych.
Zadzwoniłam do FBI i ICE.
Chciałam, żeby ich deportowali.
Gdybym mogła narobić któremuś problemów, zrobiłabym to.
Przyglądałam się ich religii.
Santería. Podrzuciłam na ich podwórka różne rzeczy.
Czarne świece i taką małą laleczkę voodoo ze Spencera
z milionem szpilek.
Belinda zachowywała się jak psychiczna.
Żyła we własnym świecie i…
Kocham ją nad życie, ale czasem zachowuje się jak wariatka.
Zaprzyjaźniłam się z członkami Casa Blanca.
Powiedziałam im kiedyś,
że William Sotelo rozpowiada o nich brednie w gangu.
Mówi, że cipy z nich.
Wkurzałam ich. Pytali: „Chcesz się pieprzyć na MySpace?”.
Walili w mikrofon i takie tam…
Ja na to: „Chcesz się ze mną zobaczyć?
Pojedź trasą 91.
Zjedź przy La Sierra. Skręć w prawo.
Ja będę w białym fordzie expedition”.
Rozgadała się z tego konta na MySpace.
Było świetnie, ale teraz to schrzani,
grożąc im i robiąc rzeczy,
które wzbudzą współczucie.
Detektyw Wheeler powiedział, że mieli wyjątkowo dużo przypadków
strzelania do białych fordów expedition,
podpaleń i zniszczeń tych aut.
Nie chcę, żeby ktoś nieobliczalny
wszystko mi psuł.
Powiedział: „Niech pani skończy z tymi bzdurami,
zostawi Internet i pozwoli nam robić swoje”.
Ja na to: „Jasne. Świetnie”.
Wydawało mi się, że coś odkrywam,
więc na pewno się nie wycofam.
A potem przyszedł 20 kwietnia, 420 – paragraf za marihuanę.
Wszyscy życzyli sobie „wesołego 4/20”.
Mówili „palę dużego” albo „wszyscy imprezujemy”.
Wtedy pomyślałam o imprezie.
125 STRIPTIZEREK! ROZBIERZ SIĘ I WYGRAJ
DARMOWY BAR
DLA WSZYSTKICH VIP-ÓW
BĘDZIE SZALEŃSTWO!
ZAPROSZENIE DLA VIP-A!
Zaczęłam rozsyłać biuletyny,
mówiąc, że Angel urządza „Imprezę na koniec świata” 6.6.06.
Ale nie powiem im, gdzie ta impreza,
aż do szóstej wieczorem.
Pamiętam, jak opowiadała mi o gangu 5150.
Mówiła, że udaje kogoś innego, żeby zwabić jednego z chłopaków.
Urządzała jakąś imprezę.
Przez Perris prowadzi ulica Ryder Road.
Tu historia robi się odjechana.
Gdzieś, gdzie będę ich widziała, ale oni mnie nie.
I po prostu… Tak.
„Nie uwierzysz, co robię” – mówi.
Ja jej na to, że się tego boję.
Wiem, że chce to zrobić, ale uważam, że to wariactwo.
ZACHÓD SŁOŃCA 6 CZERWCA
LOKALIZACJE POLICJI W RIVERSIDE
JAK DALEKO SŁYCHAĆ STRZAŁY
Kto miał strzelać?
Ja zamierzałam do nich strzelać. Ja.
Byli moi. Sama chciałam ich zastrzelić.
ZAKAZ WSTĘPU POD GROŹBĄ KARY
Miałam plan i broń.
Dobrze pani strzela?
Nie stałabym daleko.
Oni by podjechali, stanęli na górze,
a my byśmy ich dorwali.
Rozumiecie?
I to byłby koniec ich świata.
Pamiętam, jak wróciłem do domu i…
A ona wychodziła. Była zdeterminowana.
I nieważne, co to było, miała poczuć się lepiej.
A tego właśnie chciała.
Mój mąż i chłopcy mówili: „Mamo, musisz się wycofać.
Skończ z tym”.
Nie chcieliśmy na to pozwolić.
Mogliśmy stracić mamę.
Miałam plan zamordowania ludzi. Taki plan.
Pomyślmy o tym przez chwilę.
Chcesz zabić siebie, innych…
Nic cię nie obchodzi, ale obchodzi cię zbyt wiele.
To było dzień wcześniej.
WCIĄŻ TU JESTEŚ
Nie skrzywdzę go. Nie zabiję go.
Ale siedziałam przy komputerze
i ciągle płakałam.
ANGEL: WIEM, KIM JESTEŚ
ANGEL: KOCHASZ MNIE?
JOKES: WIESZ, ŻE TAK
Chciałam, żeby cierpiał jak my.
ANGEL: WIĘC TO POWIEDZ
JOKES: KOCHAM CIĘ
ANGEL: W TAKIM RAZIE
DLACZEGO MNIE ZABILIŚCIE?
Nie rozmawiasz z Angel. To dziewczynka, którą zabiłeś.
JESTEM CRYSTAL THEOBALD
Najwyraźniej nie wiecie, kogo zabiliście,
bo żaden z was nie rozpoznał jej na zdjęciu.
Dlaczego mnie zabiliście?
Miałem marzenia. Nadzieje.
Dlaczego?
TERAZ ONLINE!
Nie zareagował.
Wtedy oddałam MySpace detektywowi.
Dałam mu hasło i MySpace,
żeby zapanować nad sobą.
Jokes znikł z powierzchni ziemi.
Nikt go nie widział, nie miał z nim kontaktu.
Nie mieliśmy wtedy Williama w areszcie,
więc kto inny musiał mi powiedzieć, co zaszło w samochodzie.
To jest Wyburn, ówczesne epicentrum 5150.
Na ulicy tutaj dwóch innych członków gangu
siedziało w aucie. Bracia Lemusowie.
Dom po mojej lewej to był dom braci Lemusów.
Jokes powiedział, że byli z nim w aucie.
Byli następni, bo nie mogłem znaleźć Julia.
Doszło do strzelaniny.
Nie wiem, czy strzelano do ciebie.
Nie wiem, czy to wy strzelaliście.
Gdybym był zamieszany…
- Chyba do nas. - …tobym pamiętał.
I znów mnie pytał.
„My wszystko wiemy.
Tylko ty nic nie mówisz”.
Mówiłeś, że nic nie wiesz i nie byłeś w samochodzie.
Wiem, że to kłamstwa.
Mówicie, że jest tu mój brat,
dajecie nam pogadać.
A on mi mówi: „Powiedz im to i to,
- bo inaczej cię zamkną”. - On był szczery.
Niczego nie ukrywał. Przyznał się, że tam był.
„Twój brat jest w drugim pokoju.
wszystko nam powiedział”.
Czy to przód auta?
Tak, to jest przód.
Dobra.
To ja. To mój brat. Tylko my siedzimy z tyłu.
- Na samym końcu? - Tak.
To rysunek Williama Lemusa.
Widać, że mówi o Jokesie i Huero.
Jokes mówił, że ci ludzie byli w aucie.
William Lemus to potwierdził.
Wersje zaczynały się pokrywać.
Te same auta, ten sam strzelający.
Raz wystrzelił w górę, a potem celował w samochód.
- Tak. - Bum!
- Te trafiły w auto. - Trafiły. Jasne.
To on, nie ja.
„Sprowadzimy go tutaj”.
Może uda nam się z nim pogadać.
Przywieźli go.
W tamtej chwili chciałem
rzucić się na niego…
i zaatakować własnego brata.
Zasady są takie, że nic nie mówisz.
- Mówisz prawdę? - Zabiją go.
Nie, okłamujesz mnie.
Chcesz mnie okłamać w trakcie dochodzenia w sprawie zabójstwa?
Zaryzykuj.
Albo powiedz, co się naprawdę stało.
Innego wyboru nie masz.
Wiem, że nikogo nie zabiłem.
Dobrze. Powiedz, co się stało.
„W porządku. Nie odezwę się ani słowem”.
I wypuścili nas.
A kiedy nas wypuścili…
spojrzałem na brata i powiedziałem: „Nie wiem, co takiego zrobiłeś”.
Wiedziałem już, że gang chce zabić mnie i brata.
Pewnego dnia… albo pewnej nocy
5150 miało spotkanie.
Rozmawiali i mówili nam: „Hej, to był twój brat, tak?”.
30 LIPCA 2006 00:17
„Nie wiem. Był w innym pokoju”.
„Dlaczego? I dlaczego siedział tam dłużej?
Dlaczego wyszedłeś pierwszy a on dopiero po tobie?”
„Nie wiem”.
„A gdybym zabił twojego brata?
Pogodziłbyś się z tym?”
Spojrzałem na niego, myśląc,
że zrobiłbym to samo co on, gdyby ktoś zabił mi brata.
W tamtej chwili podjąłem decyzję.
Odchodzę.
Po prostu odszedłem.
Żeby bratu nic się nie stało.
Wyszedłem z bratem i pojechaliśmy do LA.
Nie mogąc złapać nas,
próbowaliby dorwać moich rodziców.
Powiedziałem im, żeby wyjechali.
Rodzice nie posłuchali.
Jaki jest pański adres?
3445 Glasgow.
Dzieciaki ubrane na czarno.
Może to nie dzieciaki. Nie wiem, byli za daleko.
O ilu dzieciach pan mówi?
Jest ich z 10–12.
Mój mąż zadzwonił na policję. Spytali, czy tam zostanie.
„Nie, jak mogę tu zostać? Idziemy stąd, ale przyślijcie kogoś”.
Jak się pan nazywa?
Nazywam się William Lemus,
ale nie chcę się w to mieszać.
Policjant ma nie pukać?
Jasne, że nie.
Mogliśmy wyjechać i wyjechaliśmy.
Ale nie wiedzieliśmy, co oni zrobią.
Czuję, że gdyby mama nie wyjechała,
spaliliby ich żywcem.
Sentymentalne przedmioty.
Jestem chrześcijanką, a Biblia mówi,
że myśli człowieka nie są takie jak myśli Boga.
Czy na tym świecie istnieje lojalność?
To nic nie znaczy.
Twój tata mówi, że chcesz powiedzieć coś więcej.
- Tak. - Przypomnę ci…
A kiedy spróbowali zrobić coś moim rodzicom, powiedziałem:
„Dajcie mi tego detektywa. Powiem mu wszystko, co chce wiedzieć”.
Przypomniało ci się coś więcej?
Opowiem panu całą historię.
Dobrze.
Na początku koledzy…
nie wiem, która to była godzina, późna,
przyszli do naszego domu.
Czyli był wieczór.
Ja jestem w SUV-ie.
Podjeżdża auto.
GODZINA 20:26
Jeden z nich wysiada, jakby…
17 MINUT PRZED STRZELANINĄ
…chcieli mnie zabić.
Zastrzelić. A córka był ze mną.
To był duży SUV albo coś takiego.
To było MD.
Inny gang.
Julio koniecznie chciał coś zrobić.
Pieprzyć to. Załatwimy ich.
Pojawili się w okolicy Greenpoint i Geranium,
chcąc zemścić się na innym gangu,
który wcześniej postrzelił jednego z ich ludzi.
Nie wiedzieli, kim są Theobaldowie.
Nic ich z nimi nie łączyło.
Ale natknęli się na auto Roberta. Zobaczyli go.
Nie wiem, co się stało. Siedziałem w aucie.
Zaparkowaliśmy, a on stał przed nami.
Kiedy Robert ruszył, gonili go.
W pewnym momencie go zgubili
i stanęli na skrzyżowaniu Greenpoint i Geranium.
Dwa samochody podjechały do auta stojącego niemal na środku skrzyżowania.
Myśleli, że to ten drugi gang chce ich zaatakować.
Julio wysiadł z samochodu i wszedł na środek ulicy.
Natychmiast wyciągnął broń
i strzelił.
Jedna kula trafiła Crystal w tył głowy,
tuż przy szyi.
I to była jedna z ostatnich wystrzelonych kul,
bo samochód już odjeżdżał.
Zatrzymali się cztery przecznice dalej.
Wiedzieliśmy, że kogoś trafili.
- Na zewnątrz? - Tak.
- Lil Huero. - Tylko on?
- Tylko on. - OK.
Nawiązałem kontakt z Williamem i Manuelem Lemusami
i chyba mi uwierzyli, że chodzi mi o ich dobro.
Wstałem i obróciłem się, żeby widział z tyłu, że nie mam podsłuchu.
Mogli być moimi kluczowymi świadkami.
Był na miejscu pasażera, ale z tyłu.
To doprowadziło do tego,
że sprawa skończy się w sądzie. Ktoś za to odpowie.
8 SIERPNIA 2007 18 MIESIĘCY PO ŚMIERCI CRYSTAL
Policja! Mamy nakaz przeszukania!
Z innymi agencjami urządziliśmy wielkie przeszukanie gangów.
W środę policja przeprowadziła serię przeszukań w gangach.
Weszliśmy do 25 czy 30 domów w okolicy.
Jednocześnie, konkretnego dnia rano.
„To rządy terroru” – mówił prokurator okręgowy.
„Chyba zlikwidowaliśmy gang”.
ROSARITO, MEKSYK
Zadzwonili ludzie szukający Julio Heredii.
„Mamy cynk, gdzie on jest”.
Któregoś dnia Juli obudził się otoczony przez gliny.
Meksykańskie gliny.
Minął raptem jeden dzień. Mieliśmy go.
Dziś odbieramy nasz park, ulice,
sąsiedztwo, część naszej społeczności i zwracamy prawowitym właścicielom.
Nie ma sprawiedliwości.
Sprawiedliwość byłaby, gdyby zwrócili nam Crystal.
Przyjechały wozy transmisyjne.
Jej działania w mediach społecznościowych pomogły policji dokonać aresztowania.
Dzień wcześniej powiedziano nam,
że Julio Heredia został oskarżony o zabójstwo mojej córki
i że siedzi w areszcie.
„Dzięki, Jezu. Dziękuję. Mają go”.
Grozi ci oskarżenie o zabójstwo…
Taki jesteś pewny swego?
Widzę, że nie.
Jestem pewny. Myślę o czym innym.
- O czym myślisz? - O Annie.
- O dziecku, które nosi? - Tak.
Sporo się teraz dzieje w twoim życiu.
Który to miesiąc?
- Czwarty. - Czwarty?
- Chłopiec czy dziewczynka? - Nie wiem.
Jak się czuje?
Dobrze.
Czwarty miesiąc.
Daj dobry przykład i zachowaj się jak mężczyzna.
Popełniłeś błąd. Wszyscy popełniamy błędy.
Niektóre są większe od innych.
Ale teraz masz szansę coś zmienić.
Możesz stać się innym człowiekiem.
Chcesz się z tym przespać?
Nie, chcę tylko… Chcę tego cholernego adwokata.
Chcę poznać swoje prawa. Niech ktoś tu będzie.
Chcesz adwokata? Masz do tego prawo.
Chcesz? Dobrze.
- Masz dużo do przemyślenia. - I tak mnie nie rozumiecie.
BIURO OBROŃCY Z URZĘDU
Riverside to taki Dziki Zachód wymiaru sprawiedliwości,
przynajmniej w południowej Kalifornii.
Trudne miejsce na praktykę.
Biuro prokuratora ma swą reputację.
W sprawach gangów jesteśmy agresywni.
Na tyle, że chcemy wyroku śmierci dla członków gangów.
My reprezentujemy Julia i staramy się pokazać
jego człowieczeństwo i zainteresowania.
Ale rodzina po stracie musi podjąć trudną decyzję.
Teraz razem z rodziną
rozmawiamy z prokuratorem, czy prosić o karę śmierci.
Wiem, że Belinda bardzo chciała,
żeby zapłacił za to najwyższą cenę.
I wcale jej za to nie winię.
MORDERCA
Tak, nienawidzę go.
Naprawdę.
Nie mogę sobie wyobrazić niczego, co byłoby
wystarczające.
STAN PROSI O KARĘ ŚMIERCI
W sprawach o morderstwo zagrożone karą śmierci staramy się ratować życie.
Trzeba zbadać całe życie tej osoby,
bo przecież nie zabija się
tej części, która popełniła zbrodnię, a całego człowieka.
Trzeba opowiedzieć, jak stał się tym, kim jest.
Nie wymówki, tylko wyjaśnienia.
Taki jest mały na tym zdjęciu.
Był taki malutki.
Te wielkie, stare uszy.
Pamiętam, jak nam przysłali
dokumenty do wypełnienia. Jeśli jesteś pełnoletni,
możesz uczestniczyć w egzekucji.
Moja mama.
Trudno się z nią mieszkało.
Chodziła naćpana i piła…
Podnosiłam rzeczy z ziemi i jadłam,
bo tacy byliśmy głodni.
To zdjęcie przywołuje wiele złych wspomnień.
Nie mieliśmy jedzenia ani mebli.
Julio musiał się nami zająć. Zdobyć pieniądze, pracować.
Jedynym ojcem, jakiego miałam, był Julio.
Julio nam imponował.
Chcieliśmy być tacy jak on. Tak się ubierać.
Byliśmy dumni.
W szkole mówiliśmy wszystkim: „To nasz kuzyn”.
Tu mieszkaliśmy, a on – po drugiej stronie ulicy.
To było ostatnie miejsce, w którym mieszkał z mamą.
Julio miał wtedy 14, 15 lat.
Chyba nie mógł się pogodzić z tym, że mama nie chciała ich odzyskać.
Nie próbowała ich odzyskać.
To zdjęcie przypomina mi, jak zaczynali.
Jak się spotykali, angażowali itp.
Zaczął się zadawać ze starszymi.
Oni zapraszali go do siebie, dawali mu narkotyki.
Zaczął robić dla nich rzeczy,
których robić nie powinien.
Tu są wszyscy.
Wszyscy tak młodo wyglądają na tym zdjęciu.
Ten gość dźgnął go wielkim nożem kuchennym.
Julio był chudy, więc nóż wyszedł mu na plecach.
Wtedy zacząłem rozumieć, jak się zmienił.
Zniknęła jego radość. To był koniec.
Nick nawet powiedział: „Mamo, nie lubię gnoja.
Cholera, nie lubię go.
Ale musisz pamiętać, że kiedy ja miałem 17 lat, też gówno mnie to obchodziło”.
Lubiłem sport.
Grałem w piłkę, jeździłem na motocyklu terenowym.
Po śmierci Crystal zacząłem wdawać się w bójki w szkole.
Można powiedzieć, że byłem wściekły na cały świat.
Zaczął rozrabiać. Był zły. Chciał zemsty.
Traciliśmy go na rzecz gangu.
- Kogo? - Nicholasa.
Byłem w gangu, 5150 byli naszymi wrogami.
Pasowałem do nich.
Chrzanić tych durniów. Poszukajmy ich…
Teraz boję się, że syn zginie w jakiejś bójce gangów.
Że sam jest w gangu albo że kogoś zabije.
Kiedy byłem młody, często mnie aresztowali.
Posiadanie broni,
potem napad z bronią.
Za to siedziałem. Nie warto.
Trochę to wypierasz.
Nie chcesz wierzyć, że twoje dziecko mogłoby coś takiego zrobić. Wziąć broń.
Pytałam, jak zdobył broń. Skąd ją wziął.
To było moje dno.
To…
to było przebudzenie Belindy.
Musiałam porządnie zająć się sobą
i tymi wszystkimi uczuciami.
Byłam wkurzona na cały świat.
Skąd brała się ta złość?
Na co byłam zła?
Byłam zła na samą siebie.
Rozczarowana sobą.
Kto to? Złaźcie!
Chyba znowu jadą. Schowaj się za auto, Ben. Szybko!
Chwileczkę. Myśli pani, że to nastolatek?
Ostatni raz coś brałam w dniu, kiedy zginęła Crystal.
Tak, byłam na haju.
- Niższy niż ja. - Chudy, średniego wzrostu?
O rany…
Tylko tego Crystal chciała ode mnie.
„Mamo, wytrzeźwiej”.
Serce mi wali. Powtarzałam: „Boże, nie mogę w to uwierzyć”.
Ale nie umiałam tego dla niej zrobić.
Muszę nauczyć się sobie wybaczać.
A to trudniejsze niż wybaczyć Julio Heredii.
Naprawdę.
Musiałam to powiedzieć.
USŁYSZYMY GŁOS OFIARY
…zabójstwa w hrabstwie Riverside.
Codziennie mówią o tym w wiadomościach.
Zmieniają się tylko nazwiska.
Rozumiem. Narkotyki, gangi.
Tamtej nocy wszyscy byli na ostrym haju.
Mogę powiedzieć, że ja też taka byłam. Ale dzięki Bogu…
I właśnie dlatego poprosiliśmy,
by odpuścić karę śmierci.
Pierwszy raz w życiu postąpiłam słusznie.
Zrobiłam, co należy. Tak.
PO ODRZUCENIU OPCJI KARY ŚMIERCI SPRAWA JULIA TRAFIA DO SĄDU.
OD ŚMIERCI CRYSTAL MINĘŁO PIĘĆ LAT.
SĄD OKRĘGOWY W RIVERSIDE
Członkowie są zdecydowanie lojalni wobec swoich gangów.
Wiedzą, jaką cenę płacą donosiciele.
Rzadko trafi się jeden czy dwóch, którzy z nami współpracują.
Dlatego to było coś.
Zanim usłyszał wystrzał, wysiadł z samochodu.
Wysiada.
W tym czasie słyszę kilka innych wystrzałów.
Trochę się bałem, bo…
Wiem, ilu ludzi jest w tej organizacji.
Tego nie da się zakończyć.
- Widziałeś Lil Huero na mecie? - Tak.
- Ty nigdy z nim nie paliłeś? - Nie.
Nie widziałem, jak to robi,
ale miewał szeroko otwarte oczy.
Dziwnie było patrzeć, jak zeznają przeciwko mojemu bratu.
Przecież z nami dorastali.
Zawsze tam byli. Ciągle u nas przesiadywali.
Widziałem, jak Lil Huero oddał pierwszy strzał.
Nie widziałem innych, tylko pierwszy.
To bolało. Widywaliśmy się każdego dnia.
Pomyślałem: wymyśla kłamstwa,
żeby czegoś uniknąć…
Kontaktowałeś się z nimi? Odzywali się do ciebie?
Nie. Tylko patrzyli, ale ja nie chciałem patrzeć na nich.
To chyba Manuel płakał…
kiedy zeznawał…
Wiem, że wcale nie chciał tego, co zrobił.
Jak wszyscy na tym świecie nie robią tego umyślnie.
Komentarze sędziego były bardzo surowe.
„Pan Heredia nie jest dobrym człowiekiem.
Jest brutalnym, bezwzględnym mordercą…
i zapłaci za swoje czyny”.
JULIO HEREDIA ZOSTAŁ SKAZANY NA DOŻYWOCIE BEZ PRAWA DO ZWOLNIENIA WARUNKOWEGO.
MANUEL I WILLIAM-DAVID LEMUSOWIE NIE ZOSTALI OSKARŻENI.
Żyliśmy na pełnych obrotach.
Robiliśmy rzeczy niewyobrażalne.
Przez nie mamy koszmary.
Ja je mam codziennie. Zawsze, kiedy jestem na ulicy, gdzie dorastałem,
mam te wspomnienia.
Czasem mi się śniła…
Trzymam się wszystkich wspomnień.
To było miesiąc temu.
Crystal tam stała.
Była w tej białej sukience.
A potem się obudziłam.
Trudno mi będzie sobie wybaczyć.
Rodzice zawsze starają się mnie chronić.
Zawsze chcą mieć dla mnie coś dobrego.
Staram się już ich nie zawieść.
Chcę mieć dzieci. Założyć rodzinę.
Coś zrobić.
DZIESIĘĆ LAT PO ŚMIERCI CRYSTAL
WILLIAM „JOKES” SOTELO POZOSTAJE NA WOLNOŚCI.
To, co było między mną a Sotelo, to sprawa osobista.
Nie skończy się, aż go aresztują.
KARTY TAROTA
Czuję, że powinien siedzieć, żeby Crystal mogła spocząć.
Zobaczmy, co William Sotelo…
Jedność.
Gdziekolwiek jest, nie powodzi mu się źle.
No pięknie. Kapłanka.
To będę ja.
Widzę, że jestem na tyle mądra, by zrobić kolejne kroki
i żyć dalej.
Mam słuchać swojej intuicji, być cierpliwa
i dokładnie przemyśleć, czego chcę, zanim zacznę działać.
I jeszcze karta Sprawiedliwość.
Jest nasz. Kiedyś go złapią.
Nadchodzą lepsze czasy.
Tak.
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ SOTELO ZOSTAŁ ARESZTOWANY W MEKSYKU.
MIAŁ ŻONĘ, CZWORO DZIECI I ZAJMOWAŁ SIĘ UPRAWĄ CHILI.
BELINDA DOSTAŁA NA FACEBOOKU INFORMACJĘ, KTÓRA DOPROWADZIŁA DO ARESZTOWANIA.
Sprawiedliwość i zemsta?
Tak, to właściwie to samo.
Albo pozostajesz w świecie wolnych,
albo siadasz na ławie oskarżonych.
Sama prawie przekroczyłam tę granicę.
W ROKU 2020, 14 LAT PO ŚMIERCI CRYSTAL,
SOTELO ZOSTAJE SKAZANY NA 22 LATA ZA UMYŚLNE ZABÓJSTWO.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka