Downloaded from YTS.MX
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(สวัสดี แองเจิล)
‎(แองเจิล: คุณยังเล่นอยู่เลย)
‎(โจ๊กส์: สุดที่รัก)
‎(ผมอดใจรอเจอคุณ ‎ที่ปาร์ตี้พรุ่งนี้ไม่ไหวแล้ว)
‎(แองเจิล: ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร)
‎(แองเจิล: คุณรักฉันไหม)
‎(โจ๊กส์: โธ่ รักสิ คุณก็รู้)
‎(แองเจิล: งั้นก็พูดสิ)
‎(โจ๊กส์: ผมรักคุณ)
‎(แองเจิล: ถ้าอย่างนั้น)
‎(แกฆ่าฉันทำไม)
‎(วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2006)
‎เรากำลังเดินออกมาจากบ้าน
‎นี่คือรถของฉันในซอย
‎แล้วรถฟอร์ด เอ็กซ์พีดิชั่นก็ขับผ่านมา
‎ซึ่งคุณมองเห็นได้เลยว่ามีคนนั่งอยู่เต็มรถ
‎คริสตัล ฮวนและจัสตินลูกชายฉัน
‎กำลังจะขึ้นรถกัน
‎เรากำลังขึ้นรถ ‎เธอผลักเบาะไปข้างหน้าให้ ผมบอกว่า
‎"ไม่ต้อง ก็เขยิบเข้าไปหน่อย ‎เราจะไม่ออกถนนสายหลักกัน
‎จะไปแค่สามสี่ช่วงตึก แค่ไปเซเว่นเอง ‎เธอเขยิบเข้าไปเถอะน่า" จากนั้น…
‎เราไปกันไม่ถึงสุดถนนด้วยซ้ำ
‎(เวลา 20.43 น.)
‎ฉันขับมาถึงตรงนี้
‎ฉันมองออกไป และเห็นเขายืนอยู่ตรงนั้น ‎ตรงป้ายหยุด
‎และรถฟอร์ด เอ็กซ์พีดิชั่นก็เลี้ยวกลับมา
‎ขับกลับมาทางเรา และจอดอยู่ตรงนั้น
‎ฉันรีบขับไปทางนั้น
‎และหยุดดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กๆ
‎ทันทีที่เราไปถึงตรงนั้น ผมมองออกไป ‎และมีผู้ชายใส่เสื้อฮูด
‎ซึ่งมีปืนด้วย ‎ยืนอยู่ห่างจากผมไปประมาณ 30 ถึง 45 ซม.
‎ฉันเห็นปืน
‎แล้วเขาก็ขยับปากไปมา ‎พยายามจะพูดอะไรสักอย่าง
‎ปังๆๆ
‎ทั้งเสียงระเบิด เสียงกระจกแตก ‎เสียงล้อรถที่ครูดไปกับถนน
‎เราได้รับแจ้งมาหลายสาย ‎ได้ยินเสียงปืนมากกว่าสี่นัด…
‎มีการยิงปืนและ…
‎- พวกเขายิงรถคุณเหรอ ‎- ใช่ พวกนั้นยิงฉัน
‎ฉันแค่นั่งก้มอยู่ตรงเบาะ ‎และคิดว่า "พระเจ้าช่วย"
‎พวกเขายิงโดนรถรึเปล่ายังไม่รู้เลย
‎ผมมองไปที่น้องสาวแล้วเธอก็นิ่งไป
‎มีปัญหาอะไรคะ
‎มีรถเลี้ยวเข้ามาอย่างเร็ว
‎- ฮอนด้า แอคคอร์ด แล้วพวกเขาก็… ‎- ฮอนด้าสีอะไร
‎(20.47 น. สี่นาทีหลังจากเหตุยิงกัน)
‎เราขับมาถึงหน้าร้านขายของชำ
‎หน้าประตูเลย
‎ผมลงจากรถ อุ้มเธอออกมา ‎และก็นั่งกอดเธออยู่อย่างนั้น
‎มีคนถูกยิงที่กำลังนอนอยู่บนพื้น ‎ดูเหมือนเธอจะไม่ตอบสนอง
‎ที่อยู่คือ…
‎ผมจับหัวเธอและ…
‎ฉันจะส่งต่อให้หน่วยรับแจ้งเหตุ ‎ดูเหมือนว่าจะมีผู้บาดเจ็บ
‎สายตรวจ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน
‎พระเจ้าตรัสว่า "จงขอ แล้วเจ้าจะได้รับ"
‎ผมขอแล้ว
‎แล้วเขาไปอยู่ไหนล่ะ เขาบอกว่า ‎ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของเขา
‎นั่นมันแผนห่าอะไรกัน
‎พระเจ้าที่เปี่ยมเมตตา ‎อยู่ตรงไหนล่ะในชีวิตผม
‎ผมไม่เข้าใจเลย
‎ผมแค่อยากรู้ว่าทำไม ทำไม
‎ตอนนั้นเที่ยงคืนแล้ว ‎ยายฉันร้องไห้อยู่ในห้องนั่งเล่น
‎และพวกเขาบอกว่า "คริสตัลถูกยิง"
‎ฉันถามว่า "คริสตัลถูกยิงเหรอ" ‎พวกเขาบอกว่า "คริสตัลถูกยิงที่หัว"
‎(เจมี่) (คริสตัล)
‎ความทรงจำแรกต่อคริสตัลของฉัน
‎คือเธอชอบเล่นตุ๊กตาเด็กกับฉัน ‎เธอมักจะถามคำถามฉัน
‎"โอ้ เจมี่ เธอเอานมให้ ‎แอนนาเบลล์แล้วเหรอ" เธอจะทำให้…
‎การเล่นของฉันสนุกมาก
‎ซึ่งมันสนุกจริงๆ ‎เธอเปิดกว้างให้ฉันได้จินตนาการ
‎เธอทำให้แน่ใจว่าฉันรู้ว่า ‎ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้
‎ทุกอย่างเป็นไปได้
‎(มายสเปซดอตคอม)
‎และฉันก็เข้ามายสเปซ
‎(สวัสดี เจมี่)
‎คืนนี้มีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น
‎ฉันเขียนบล็อกเรื่องนั้น ‎ฉันถึงได้ระบายอารมณ์ออกมา
‎ฉันไม่ได้ร้องไห้ที่บ้าน
‎(ฉันเกลียดสังคม)
‎ฉันแค่พิมพ์
‎ฉันแค่ปล่อยไปตามนิ้วแล้วพิมพ์ไป
‎(มันทำลายฉันและครอบครัวฉัน)
‎ประโยคสุดท้าย
‎คริสตัล พี่ต้องไม่เป็นไรนะ ‎ฉันรักพี่มากกว่าชีวิตตัวเองอีก
‎เธอไม่ได้ฟื้นขึ้นมา
‎ฉันจำการมีอยู่ของเธอที่นี่ได้
‎และหวังว่าจะได้เห็น ‎เธอเดินผ่านประตูออกมาอีกครั้ง
‎ซึ่งเป็นไปไม่ได้แน่นอน
‎เมื่อเราคิดถึงครอบครัว ‎และช่วงเวลาดีๆ ที่เคยมี
‎เหมือนกับว่าเราสร้างเส้นแบ่งเลย
‎ตอนคริสตัลยังอยู่และหลังคริสตัลเสียแล้ว
‎เธอคือความภูมิใจและความสุขของฉัน
‎ฉันอยากมีลูกสาวมาก
‎ฉันมีลูกชายสามคน
‎แล้วพอคนที่สี่ก็คือ "เย่ ฉันได้ลูกสาว"
‎เธอคือแก้วตาดวงใจของฉัน ‎เธอคือชีวิตของฉัน ชีวิตของฉัน
‎เธอเป็นคนที่กล้าทำทุกอย่าง
‎เธอชอบความสูง ชอบรถไฟเหาะ ‎และเธอโชคดีมากตอนไปกาสิโน
‎เธอใส่เงินห้าดอลลาร์เข้าไปในเครื่อง
‎และชนะรางวัล 38,000 ดอลลาร์มา
‎จากนั้นก็เริ่มทำ ‎ธุรกิจเครื่องทำความร้อนกับสามี
‎พวกเขาเพิ่งจะเริ่มประสบความสำเร็จ
‎แต่แล้วสามีของเธอก็กลับไปใช้ยา ‎และความรุนแรง
‎คริสตัลก็เลยทิ้งเขา ‎และกลับมาอยู่กับเรา
‎ใช่
‎มีความทรงจำมากมายเหลือเกิน ‎ให้ตายสิ มากจริงๆ
‎ความทรงจำดีๆ ก็เยอะเหมือนกัน ‎แต่คืนนั้นคืนเดียว
‎ทุกอย่างก็จบเลย
‎(สถานีตำรวจริเวอร์ไซด์ ‎สถานีแมกโนเลีย)
‎ใช่ เขามีรอยสักแบบนั้นที่คอเหมือนกัน
‎(ริค วีลเลอร์)
‎เราเอารูปของยมทูตตั้งไว้บนโต๊ะ
‎ของคนที่ต้องรับผิดชอบคดีถัดไป
‎ราวกับว่าความตายรอเราอยู่เสมอ
‎และเมื่อคุณขึ้นมาอยู่ในอันดับแรกของรายชื่อ ‎นั่นคือคดีของคุณ
‎คุณไม่รู้หรอกว่าจะจับอะไรได้ ‎และนั่นคือคราวของผม
‎เรามีเหตุยิงกันที่ฝั่งตะวันตกของเมือง
‎ผมเลยแต่งตัว จูบลาภรรยา ขับรถเข้าไป ‎และสมองก็เริ่มทำงาน
‎คดีฆาตกรรมแรกของผมคือการยิงกันในแก๊ง ‎มันยากมากจริงๆ
‎โชคร้ายที่คดีนั้นยังเปิดอยู่
‎มีคนที่หนีคดีร้ายแรงไปได้ ‎และยังอยู่ข้างนอกนั่น
‎ผมยังคิดเรื่องนั้นจนถึงตอนนี้
‎คดีที่สองของผมคือคดีคริสตัล ธีโอบาลด์
‎ผมปล่อยให้คนร้ายในสองคดีหนีไปไม่ได้ ‎เป็นทั้งสองคดีไม่ได้จริงๆ
‎แต่มันเริ่มต้นได้ไม่ค่อยสวย
‎พวกเขามีปลอกกระสุนหลายอันในที่เกิดเหตุ
‎ตรงสี่แยกกรีนพอยต์และเจอเรเนียม
‎พวกเขาเจอรองเท้าข้างหนึ่ง ‎ที่อาจเกี่ยวข้องกับคดี
‎เลยระบุไว้ให้เรา
‎แต่ผมมีโอกาสได้เห็นหลักฐาน
‎รูปถ่าย การวัดหลักฐาน และวิดีโอ
‎สมองของผมประมวลผลรัว ‎โดยเฉพาะเมื่อผมยังใหม่ในหน่วย
‎ข้อมูลแทบจะมากเกินไปเลย
‎สถานีตำรวจริเวอร์ไซด์ครับ
‎พวกเขามีคำให้การของพยาน ‎ไปถามตามบ้านทีละหลัง
‎เราทำสิ่งที่เรียกว่าไต่ถาม
‎คุณไม่ได้ยินเสียงปืนเลยเหรอ
‎คืนนี้เราอยู่กันแต่ในบ้าน
‎- คุณไม่ได้ยินหรือเห็นอะไรเลยเหรอ ‎- ผมไม่ได้อยู่ที่นี่
‎- ไม่ ผมหลับอยู่ ‎- ตอนนั้นคุณนอนอยู่เหรอ
‎ใครก็ตามที่อาจได้ยินหรือเห็นเหตุการณ์
‎คุณไม่ได้ยินเสียงปืนบ้างเหรอ
‎ไม่ แต่ภรรยาผมบอกว่า ‎ได้ยินเสียงกระสุนสองสามนัด
‎แล้วเธอไม่ได้เห็นอะไรเหรอ
‎มีสายสืบสองคนอยู่ที่โรงพยาบาล
‎พวกเขาพยายามคุยกับครอบครัว
‎แต่ครอบครัวไม่ให้ความร่วมมือกับสายสืบเท่าไหร่
‎ฉันไม่ชอบพวกเขา
‎ไม่ชอบเลยสักนิด ดังนั้น…
‎เธอไม่เชื่อใจผมนัก ‎เธอไม่รู้ว่าผมเป็นใครและ…
‎ฉันไม่โทรแจ้งตำรวจเวลาที่ฉันมีปัญหา
‎ไม่ได้โทรเลย ไม่ใช่ตำรวจที่ฉันโทรหา
‎พวกเขาไล่ตามครอบครัวฉัน ‎เหมือนเราเป็นคนทำ
‎ขู่และบอกลูกๆ ของฉันว่า "ฉันจะขังนาย
‎ถ้าเรารู้มาว่า…" ‎นั่นทำให้ฉันอารมณ์เสีย
‎พวกเขาจับผมใส่กุญแจมือ ‎แล้วผลักผมขึ้นรถตำรวจ
‎จากนั้นก็สอบปากคำผมหลายชั่วโมง
‎และผมไม่เข้าใจเลย
‎ผมไปหาสายสืบและบอกพวกเขาว่า
‎"ครอบครัวผมไม่มีส่วนอะไรกับเรื่องนี้"
‎เราอยากให้พวกเขารู้ว่า ‎ผมทำทุกอย่างเพื่อช่วยอยู่
‎นั่นคือเหตุผลเดียวของผม
‎ไม่ว่าคุณจะทำอะไร ‎ถ้ามันไม่เกี่ยวกับคดีผม ผมไม่สน
‎ผมแค่มาที่นี่เพื่อไขคดีฆาตกรรม ‎ให้คุณและครอบครัวของคุณ
‎และจับคนที่ฆ่าคริสตัลเข้าคุก
‎จากนั้นเราก็เปิดใจอีกหน่อย แต่…
‎มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับ ‎เรื่องที่เกิดตอนนั้น
‎คุณคิดอะไรอยู่เหรอ
‎ฉันคิดว่ามีเราปัญหาเรื่องแก๊งมากมาย ‎กับแก๊ง 5150 นั่น
‎นี่คือบริเวณที่เราเรียกว่าเวสต์เอนด์
‎บริเวณนี้คือจุดที่เกิดเหตุยิงกัน
‎แต่จริงๆ แล้วคนจะรู้ว่าคือ ‎เขตแดนของแก๊ง 5150
‎แต่ยังมีอีกหลายแก๊ง ทั้งคนดำ ฮิสแปนิก
‎ที่ก็อ้างว่าบริเวณนี้เป็นเขตแดนตน
‎ดังนั้นมันมีความขัดแย้งเรื่องพื้นที่ ‎และถ้าพวกเขาเจอกันก็จะมีเรื่อง
‎คู่อริจากแก๊งละตินและแก๊งคนดำ ‎เกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติด…
‎เรารู้ถึงการมีอยู่ของแก๊ง 5150 ที่ริเวอร์ไซด์ ‎เมื่อราวๆ ปี 2003
‎พวกเขาพยายามทำให้ตัวเองเป็นที่รู้จัก ‎และรุกคืบเข้ามา
‎เป็นแก๊งที่ใช้ความรุนแรงและชอบเผชิญหน้า
‎ลามไปสู่การทำร้ายร่างกาย การยิง ‎และการฆ่าคนสามคน
‎ในเมืองภายในสองปีครึ่งถึงสามปี
‎วิวัฒนาการไปได้เร็วมากๆ
‎ตอนนี้เราอยู่ที่ริเวอร์ไซด์แล้ว
‎การยิงกันทุกรูปแบบ ‎และทุกคืนจะมีคนถูกแทงถูกปล้น
‎ทันทีที่มีคนได้ยินคำว่าแก๊ง 5150 ‎พวกเขาก็กลัว
‎พวกเขาบอกว่าเราเป็นฆาตกร เราฆ่าคน
‎ผมไม่เคยคิดเลยว่า ‎สังคมจะมองเราแบบนั้น
‎เดิมทีริเวอร์ไซด์เป็นเหมือน ‎พวกนอกคอกจากแอลเอ
‎คนที่ไม่มีเงินไปอยู่ในแอลเอหรือออเรนจ์เคาน์ตี้
‎ก็จะมาที่ริเวอร์ไซด์
‎ดังนั้นมันมีคนจนอยู่เยอะมาก
‎ผมไม่คิดว่าเราเคยไปชายหาด ‎หรือดิสนีย์แลนด์ด้วยซ้ำ
‎ไม่เคยมีอะไรแบบนั้นเลย
‎เราไม่เคยได้เจออะไรนอกพื้นที่นั้น
‎เราเลยคิดว่านั่นคือชีวิต
‎แก๊ง 5150 เหมือนกับผมและญาติ ‎หรือสมาชิกในครอบครัวคอยหนุนหลังกัน
‎นั่นแหละที่สำคัญ ‎เราเป็นครอบครัว แค่นั้นเลย
‎เราทั้งหมดจะอยู่กันข้างนอกนี่ ‎มันไม่ได้มีอะไรสักหน่อย
‎เราทุกคนอายุต่ำกว่า 18 ปี
‎ตอนเรายังเด็ก ทุกคนพุ่งเป้าไปที่เรา
‎เล่ารายละเอียดทั้งหมดให้ฟังหน่อย
‎เขายังอายุน้อยอยู่เลย เขาเป็นแค่เด็กเอง
‎- แต่ถ้าฉันเจอเขา ฉันจะจำเขาได้ ‎- โอเค
‎แล้วก็มีการสัมภาษณ์และดูรูปอีกหลายครั้ง
‎แฟ้มข้อมูลนี้มีสมาชิกแก๊งทั้งหมดอยู่
‎และมันช่วยทำให้ผมรู้ว่าใครอยู่ในคุกแล้ว
‎ผมจำได้ว่าเบลินดาบอกผมว่า ‎มือปืนยังเด็กมากๆ
‎เป็นหนุ่มฮิสแปนิกที่ดูคล้ายคนขาว ‎หน้าเด็กมากๆ
‎เธอเห็นหน้าเขา ‎และเธอจะระบุตัวตนของเขาได้แน่ๆ
‎ไม่ใช่ปัญหาหรอก
‎นี่คือภาพร่างที่วาดขึ้น ‎จากข้อมูลที่เบลินดาให้มา
‎ผมดูหนังสือรุ่นของโรงเรียนแต่ละปี
‎เพื่อหาคนที่เป็นสมาชิกแก๊ง
‎และมีรูปปัจจุบันที่ผมดูได้
‎ผมกำลังคุยกับเบลินดา ‎ผมบอกว่า "ผมมีรูปที่อยากให้คุณดู"
‎เธอไล่ดูรูปต่างๆ
‎และเธอก็เปิดไปเจอเด็กน้อยคนหนึ่ง
‎แล้วเธอก็หยุด
‎และพูดว่า "นั่นเขา"
‎วันหนึ่งสายสืบวีลเลอร์โทรมาบอกว่า
‎พวกเขาเจอคนที่คิดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
‎และจะมารับฉันเพื่อให้ช่วยไปดูพวกนั้น
‎แล้วเธอก็ชี้ตัวเขา ‎"ไอ้หมอนี่แหละ ไอ้นี่เลย"
‎นายโอเคไหม
‎เราเริ่มกดดันเขาในคดีนี้ ‎และถามว่าตอนนั้นเขาอยู่ที่ไหน
‎และเขาระบุทั้งสถานที่ ‎และให้พยานที่อยู่มาอย่างละเอียด
‎ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น
‎แต่ฉันรู้ว่านายอยู่ ‎ฉันมีคนที่ระบุตัวนายได้
‎ผมบอกเขาว่า ‎"ฟังนะ เราจะไปตรวจสอบข้อมูล
‎อย่าโกหกฉัน ฉันจะรู้แน่ถ้านายโกหกฉัน"
‎เราอยู่กันที่บ้านผม ‎จากนั้นก็ไปบ้านแฟนพี่ชายของเขา
‎เขาบอกว่า "ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น
‎ผมไปค้างบ้านเพื่อนมา ‎ผมอยู่กับเพื่อน โทรไปหาพวกเขาได้นะ
‎ไปเช็กกับพวกนั้นได้เลยครับ"
‎และผมให้คู่หูของผม ‎ไปตรวจสอบหลักฐานที่อยู่ของเขา
‎และมันก็แน่นหนา
‎ได้โปรดเถอะครับ
‎ให้ผมกลับบ้านเถอะ
‎และตอนนั้นผมเริ่มคิดว่า ‎"เราระบุตัวคนผิดเหรอ
‎เริ่มไม่สวยเลยนะ"
‎แล้วเราก็ส่งเขากลับบ้าน
‎พวกเขาไม่ได้อธิบายให้ฉันฟังได้ดีพอ
‎เช่น ถ้าคุณทำพลาดหนึ่งครั้ง ‎และระบุตัวคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย
‎พวกเขาจะไม่สามารถใช้สิ่งที่เราพูด ‎ในชั้นศาลได้แล้ว
‎นั้นทำให้คดีนี้ซับซ้อนมากขึ้นไปอีกสำหรับสายสืบ
‎คุณเริ่มต้นคดีแบบมองในแง่บวกมากๆ
‎เราจะจัดการเรื่องนี้ จะจบมันได้แน่
‎จากนั้นคุณก็มาถึงจุดที่ไม่มีเบาะแสอีกต่อไป
‎และตอนนี้มันก็แทบจะเหมือนกับสงครามพร่ากำลัง
‎และฉันสัญญากับเธอไว้แล้ว
‎นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันได้พูดกับเธอ ‎นอกจาก "แม่รักลูกนะ"
‎ฉันสัญญากับเธอว่าจะจัดการฆาตกรให้ได้ ‎ต่อให้ฉันต้องตายก็ตาม
‎ฉันจะเล่นงานหมอนี่ให้ได้ ‎พวกนั้นจะต้องชดใช้
‎(มายสเปซดอตคอม ‎สถานที่สำหรับเพื่อน)
‎(สวัสดี เจมี่)
‎(นิค: นี่)
‎(เพื่อนของฉันคิดว่าคนของแก๊ง 5150 ‎ที่ฆ่าคริสตัลเล่นมายสเปซด้วย)
‎ฉันว่าตอนนั้นฉันน่าจะคุยกับนิค ‎บนมายสเปซ
‎และเขาบอกฉันว่าไอ้คนพวกนั้น
‎คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มีมายสเปซด้วย
‎เขาบอกว่า "ทุกคนมีโปรไฟล์หมดเลย"
‎(เธอใส่พวกเขาลงไว้ในกลุ่มเพื่อนสนิท ‎ลองไปดูสิ)
‎ผมรู้ว่ามันเป็นฝีมือของแก๊ง 5150
‎ผู้คนตามท้องถนนคุยกัน คุณจะได้ยินอะไรมา
‎คุณจะค่อยๆ รู้ทีละนิดทีละหน่อย
‎ตอนนั้นผมยังอายุน้อย ‎ผมเป็นแค่เด็กตอนเธอเสียชีวิต
‎น่าจะอายุ 13 ปีได้มั้ง ‎ดังนั้นตอนที่เกิดเรื่องขึ้น
‎ผมไม่รู้เรื่องแก๊งด้วยซ้ำ
‎และฉันคุยกับป้าเบลินดา ฉันบอกว่า
‎"บนมายสเปซ หนูไปหาบนนั้นให้ได้
‎หนูหาข้อมูลให้ป้าได้"
‎ฉันไม่รู้เรื่องโซเชียลมีเดียเลย ‎ฉันไม่เล่นมายสเปซ
‎เธอถามว่า "ต้องทำยังไง" ‎ฉันบอกว่า "หนูทำได้ทุกอย่าง ไม่ต้องห่วง"
‎ตอนนั้นฉันอายุ 14
‎ย่าง 15
‎ถ้าคุณมีวัยรุ่นอยู่ที่บ้าน
‎มีโอกาสสูงมากที่เขาหรือเธอจะใช้เวลามากมาย
‎ไปกับเว็บไซต์เครือข่ายสังคมที่ชื่อ ‎ว่ามายสเปซดอตคอม
‎ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมัน ทุกรายละเอียด
‎ทำยังไงให้มันหน้าตาเป็นแบบนี้ ‎ทำยังไงให้นี่โผล่มาในข้อความ
‎ทำยังไงถึงจะใส่ตัวอักษรสีๆ ได้ ทุกอย่างน่ะ
‎มีผู้ใช้กว่า 66 ล้านคนทั่วประเทศ
‎มายสเปซเป็นหนึ่งในเว็บไซต์เครือข่ายสังคม ‎ที่เด็กๆ นิยมใช้มากที่สุด
‎เด็กส่วนใหญ่ที่โรงเรียนผม ‎เล่นมายสเปซกันหมด
‎คุณอัปโหลดภาพ เจอสาวๆ หนุ่มๆ
‎มันใหม่มาก เป็นที่นิยมสุดๆ ‎ทุกคนอยากจะเล่นมัน
‎ฉันหมกมุ่นกับมันมาก
‎ฉันตื่นเต้นมาก ป้าจะให้โอกาสหนูเหรอ
‎ป้าจะยกความรับผิดชอบให้หนูเหรอ
‎ฉันคิดกับตัวเองว่า ‎"ฉันจะหาข้อมูลให้ดีขึ้นได้ยังไงนะ"
‎เจมี่เลยกูเกิลหารูป ‎แล้วไปเจอรูปสาวสวยเข้า
‎(สาวสวย มายสเปซ)
‎เธอใส่เสื้อซูเปอร์เกิร์ล
‎ฉันเลยพูดว่า "เธอจะเป็นซูเปอร์เกิร์ลของฉัน"
‎ฉันแค่อยากหาใบหน้าสวยๆ หุ่นสวยๆ
‎และมันจะเป็นสมองของฉันที่อยู่เบื้องหลัง
‎เราตั้งชื่อเธอว่ารีเบกก้า ‎และโพสต์มันขึ้นไป
‎ฉันทำให้เธอดูเป็นแบบที่ฉันคิดว่า ‎พวกสมาชิกแก๊งจะชอบ
‎เพิ่มไปว่า "ดูดปุ๊นและฉันชอบดื่มเบียร์"
‎แต่ฉันใช้คำว่าเซเวซา ‎เพราะฉันว่ามันดูฉลาดกว่า
‎ฉันอยากให้พวกเขาคิดว่า ‎ผู้หญิงคนนี้มีตัวตนจริง
‎ฉันรู้ตัวสมาชิกแปดคนแรก ‎ฉันแอดพวกเขาเป็นเพื่อนทั้งหมด
‎คลิกที่โปรไฟล์ของคนคนนั้น ‎ไปที่รายชื่อเพื่อนสนิทที่สุดแปดคนของเขา
‎ตามแอดเพื่อนสนิทที่สุดพวกนั้นต่อ
‎คนเข้ามาดูโปรไฟล์คุณ ทุกคนถูกดูโปรไฟล์ ‎และทุกคนถูกแอด
‎ฉันตามแอดทุกคนไปเรื่อยๆ ‎จนกระทั่งมายสเปซของฉันมีแต่ผู้ชาย
‎ที่เป็นสมาชิกแก๊ง 5150 ‎และเหมือนฉันก็เป็นพวกนั้นด้วย
‎ฉันบอกว่า "ป้าเบลินดา หนูเตรียมทุกอย่างแล้ว ‎ป้าอยากให้หนูทำอะไร"
‎"ไปรวบรวมข้อมูลมาให้ได้มากที่สุด"
‎(หัวข้อ: หวัดดี ‎เป็นยังไงมั่ง)
‎(นายต้องชอบฉันและเพื่อนๆ ฉันแน่ ‎เราน่าจะไปเที่ยวกันนะ)
‎(ส่ง)
‎ฉันแค่ทำให้พวกเขาชอบฉัน ‎แค่ทำให้พวกเขาเชื่อใจฉัน
‎พวกเขาไม่ได้สะกดคำให้เต็มด้วยซ้ำ
‎ฉันต้องถามว่า "lol แปลว่าอะไร"
‎การพิมพ์ของฉันคือการแสดง ‎นั่นคือการแสดงของฉัน
‎แค่พยายามหาว่า ‎พวกเขามาจากไหน ทำอะไรอยู่
‎แน่นอน ฉันรู้ว่าคืนนั้นพวกเขาขับ ‎รถฟอร์ด เอ็กซ์พีดิชั่นสีขาว
‎เธออยากให้ฉันเริ่มหาข้อมูลอย่างรวดเร็ว
‎และฉันก็บอกว่า "ไม่ได้ หนูต้องค่อยๆ หา
‎ให้เวลาหนูหนึ่งสัปดาห์"
‎ขอเวลาสักสามวันก่อนที่ฉันจะเริ่มถามว่า
‎"นี่ นายขับรถอะไรเหรอ"
‎โอเค เขามีรถฟอร์ด เอ็กซ์พีดิชั่นสีขาว
‎ใช่ สองคนเลย
‎ซึ่งนั่นยิ่งทำให้มันสับสนเข้าไปอีก
‎กับพยานและทุกคน
‎เพราะรถสองคันสีเดียวกัน
‎ผมจำได้ว่าช่วงแรกๆ ‎เราคุยกันเรื่องยานพาหนะในพื้นที่
‎โอเค คันนี้คือร็อบบี้
‎เพื่อนบ้านเห็นรถสองสามคัน
‎บางคนบอกว่าเป็นรถเอสยูวี
‎เช่นเอ็กซ์พีดิชั่นหรืออะไรแบบนั้น
‎พวกเขาจอดอยู่ตรงนี้เลย
‎ขับวนไปรอบๆ ราวกับว่าพวกเขาไล่ตามกันอยู่
‎ผมจำได้ว่าถามพวกเขาเรื่องนั้น ‎"พวกคุณเห็นไหม รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
‎พวกคุณขึ้นรถเพื่อไปที่อื่น
‎ในช่วงที่รถพวกนี้เร่งความเร็วแถวนั้นพอดี"
‎และผมจำได้ว่าพวกเขาแกล้งทำเป็นไม่รู้
‎ใช่ มันก็นิดหนึ่ง
‎ฉันไม่ได้บอกทุกอย่างที่ฉันรู้ทันที
‎โรเบิร์ตอยู่ไหนตอนเกิดเรื่องครับ
‎โรเบิร์ตเหรอ ไม่รู้สิ ‎แต่โรเบิร์ตไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้เลยนะ
‎แน่ละ
‎คุณเล่าเรื่องคืนนั้น ‎โดยไม่พูดถึงร็อบบี้เลย
‎ใช่เพราะมันเกิดก่อนเรื่องนั้น
‎แต่อยู่ดีๆ ฉันก็ลืมไปสนิทเลย
‎ฉันไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่าร็อบบี้ไปไหน
‎ฉันไปตามหาร็อบบี้
‎และเรากำลังเตรียมตัวไปที่ร้านและ…
‎เรื่องแดงหลังจากนั้นว่าโรเบิร์ต ตัวพี่ชาย
‎จริงๆ แล้วเป็นหนึ่งในรถที่ถูกไล่ล่า
‎และพวกเขาไม่ได้บอกเราเรื่องนั้น ‎อยู่สักพักใหญ่เลย
‎(20.38 น. ห้านาทีก่อนเหตุยิงกัน)
‎เรื่องทั้งหมดนี้เริ่มจากที่ร็อบบี้
‎จอดรถอยู่ตรงข้ามบ้านพ่อแม่เขา ‎คุยกับเพื่อน
‎ผมไปจอดที่บ้านเขา ‎แล้วเพื่อนผมก็ออกมา
‎เขายืนคุยกับผมจากหน้าต่างผู้โดยสารหน้า
‎และแฟนของผมมีสีหน้าแปลกๆ
‎มีรถเอ็กซ์พีดิชั่นอยู่ข้างหลังเรา
‎และผมมองไปที่เพื่อนของผม ‎เขาดูตกใจกลัวมาก
‎และเดินถอยหลังเข้าบ้านไปเลย
‎ผมก็กลัวเหมือนกันเพราะผมไม่รู้จักคนพวกนี้
‎ผมไม่มีปัญหาพวกนี้ในชีวิต นึกออกไหม
‎ผมเปิดไฟหน้า แล้วก็พุ่งออกไปเลย
‎ผมนึกว่าจะชนพวกเขาหรือขอบถนน
‎เหมือนต้องเกิดเรื่องแน่ ‎แล้วผมก็หลบไปตรงมุมถนน
‎และพวกเขาก็เริ่มไล่ตามผมในทันที
‎คืนนั้นคุณไม่ได้อยู่ในรถเอสยูวีแน่เหรอ
‎- ไม่ครับ ‎- ไม่แน่ๆ เหรอ
‎มีหลายคนมากที่บอกว่า ‎คืนนั้นเห็นรถเอสยูวีสองคัน
‎รู้ไว้นะ โรเบิร์ต ‎ว่าผมมาเพื่อช่วยครอบครัวของคุณ
‎นั่นคือหน้าที่ของเรา
‎ผมหนีมาได้ คือผมไม่คิดว่ามันเป็นปัญหา
‎ไม่ว่ามันคืออะไร ผมรอดแล้ว
‎ผมตรงไปที่บ้านของภรรยาเก่า
‎พอผมไปถึงแล้วจอดรถ ‎เธอก็ดูคลั่งไปหมด
‎ผมว่าตอนนั้นเราเริ่มติดตาม ‎เรื่องสมาชิกในครอบครัว
‎ผมได้รู้ว่าครอบครัวเลนและธีโอบาลด์ ‎มีปัญหาบางอย่างในสมัยก่อน
‎(มีกัญชาในครอบครอง ‎รับของโจร)
‎(ขับรถโดยไม่มีใบอนุญาต)
‎มีคนถูกจับ มีคนติดคุก
‎พวกเขาเป็นเด็กผู้ชาย
‎และต้องมีปัญหาอยู่แล้ว
‎พวกเขาชอบต่อสู้ ‎และทำอย่างอื่นอีกนั่นแหละ
‎แม้แต่เบลินดา ‎ก็มีปัญหายาเสพติดในอดีต
‎เราอยู่ในโลกของยาเสพติดด้วยกัน
‎ใช้ยา แต่ฉันไม่อยากพูดเรื่องนั้นทั้งหมด ‎คุณอยากให้พูดอย่างนั้นเหรอ
‎มันเริ่มจากความสนุกในช่วงสุดสัปดาห์
‎แต่จากนั้นก็กลายเป็นตัวช่วยของแม่
‎มันเป็นสิ่งที่ทำให้ที่คุณสามารถทำงานสองที่
‎ดูแลเด็กห้าคนและบ้านไหว
‎มันเป็นยาไอซ์ ยาเสพติดปีศาจ
‎ไปทำงาน ใช้ยา นึกออกไหม ‎กลับมาจากที่ทำงานน่ะ
‎เด็กๆ ก็อยู่รอบๆ ตลอด ‎แต่ไม่ได้เห็นเราใช้ยา
‎พวกเขาไม่ได้เห็น ‎เราไม่ได้เล่นยาต่อหน้าเด็กนะ
‎(แอมเบอร์ - เพื่อนสนิทของคริสตัล)
‎พวกเขาพยายามซ่อนมันแล้ว ‎แต่มันก็ชัดซะเหลือเกิน
‎ใช่ และปัญหาที่ใหญ่กว่านั้น ‎คือตอนที่ฉันขายยาและต้องเข้าคุก
‎เธอเคยติดต่อกับตำรวจในอดีต ‎เรื่องปัญหาของเธอเอง
‎เรื่องปัญหาของลูกชายเธอ
‎ใช่ ฉันขายเยอะมาก ‎ฉันสร้างความเสียหายมากมาย
‎ขายทั่วทั้งริเวอร์ไซด์เลย
‎ฉันปล่อยยาออกไป ‎ตามท้องถนนเยอะมาก เยอะจริงๆ
‎และอย่างเดียวที่คริสตัลเคยขอเธอ ‎เมื่อยังเป็นเด็ก
‎คือ "แม่คะ หนูขอละ เลิกใช้เถอะนะ"
‎ดังนั้นตอนนี้ความเป็นไปได้ว่า ‎ใครอาจจะเป็นคนลงมือทำเรื่องนี้
‎ก็เปิดกว้างขึ้นอีกนิด
‎มันเป็นปัญหาในอดีตของบางคน ‎ตอนอยู่ในคุกหรือเปล่า
‎มันเป็นปัญหาในอดีต ‎ของบางคนกับแก๊งหรือเปล่า
‎มีใครติดเงิน หรือต้องใช้ยาคืนให้คนอื่นไหม
‎จู่ๆ โลกแห่งความเป็นไปได้ ‎ก็เปิดกว้างขึ้นอย่างมาก
‎เพราะมีเหตุการณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก ‎ของครอบครัวเหยื่อ
‎(มีนาคม 2006 ‎หนึ่งเดือนหลังการตายของคริสตัล)
‎ทุกวัน ออกจากโรงเรียน ‎และเดินตรงกลับบ้านเลย
‎ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า
‎ตั้งแต่บ่ายสามโมงจนถึงตีหนึ่ง
‎ฉันจะเล่นมันอยู่
‎ฉันคิดว่ามันยากขึ้นสำหรับฉัน ‎เมื่อป้าเบลินดามีความคิด
‎ที่จะสร้างมายสเปซให้คริสตัล
‎รีเบกก้าไม่ได้รับความนิยมมากพอ
‎ในหมู่คนที่เราสนใจ
‎ฉันเลยถามเธอว่า "ใช้รูปของคริสตัลได้ไหม"
‎ฉันถามว่า "คริสตัล ทำไมป้าถึง ‎อยากสร้างมายสเปซให้คริสตัลล่ะ"
‎ทำให้พวกนั้นหลงรักเธอให้ได้
‎เราตัดสินใจตั้งชื่อเธอว่าแองเจิล
‎และฉันเขียนในโปรไฟล์
‎ว่าฉันจะเป็นความผิดพลาด ‎ครั้งใหญ่ที่สุดของพวกเขา
‎และเป็นความลับที่ลึกที่สุด ชั่วร้ายที่สุด ‎และเก็บเงียบที่สุดของพวกเขา
‎และพวกเขาก็เริ่มตอบกลับ
‎เข้ามาไม่หยุดเลย
‎ฉันจะเล่นสลับไปมา ‎โดยเปิดสองหน้าไว้พร้อมกัน
‎ย่อหน้าหนึ่ง ไปโปรไฟล์ของแองเจิล ‎ย่ออีกหน้า ไปของรีเบกก้า
‎ซูเปอร์เกิร์ลของฉัน ‎เธอทำให้พวกนั้นตกหลุมรักไม่ได้
‎เหมือนว่าเธอเป็นแค่สาวแก้เหงาน่ะ
‎คริสตัลต่างหากคือความรัก
‎รีเบกก้าสอดรู้สอดเห็นเกินไป
‎แบบว่า "บอกฉันหน่อยสิ" ‎เจ๊าะแจ๊ะมาก
‎และดูเป็นวัยรุ่น
‎แบบว่า "วันนี้แย่ชะมัด" ‎หรือ "โรงเรียนห่วยแตก"
‎ใส่หน้าเศร้าๆ
‎แองเจิลร่าเริงและน่ารักเสมอ
‎เธอใช้ฟอนต์สวยๆ เต็มเลย ‎ทั้งฟอนต์ตัวใหญ่
‎ตัวเล็ก สีชมพู สีฟ้า แบบวิ้งวับ
‎(โจ๊กส์อยากเป็นเพื่อนกับคุณ!) ‎(อนุมัติ)
‎ใช้เวลาไม่นานเลย
‎โปรไฟล์เพิ่งถูกสร้างขึ้นเอง ‎ตอนที่วิลเลียม โซเทโลเริ่มตอบกลับมา
‎เขาไม่ดูหนัง ดูแต่หนังโป๊
‎เขาไม่อ่านหนังสือ เขียนว่า "ช่างแม่งหนังสือ"
‎และเขาเบ่งไว้ในโปรไฟล์ตัวเอง
‎"ฉันมาจากแก๊ง 5150 และพร้อมจะฆ่า"
‎ฉันจึงพุ่งเป้าไปที่โซเทโล
‎หลักๆ แล้วฉันคุยกับเขาคนเดียว
‎เขาเปิดเผยเรื่องแก๊ง 5150 ‎บนมายสเปซเยอะมาก
‎และเจมี่ก็ส่งข้อความไป เขาส่งข้อความกลับมา
‎คุณชอบทำอะไรนอกจากปาร์ตี้และดื่ม
‎บางครั้งฉันก็ไม่ใช่สาวปาร์ตี้เท่าไหร่
‎"ไม่ๆ ผมไม่ได้ชอบเลย ผมมีเป้าหมาย
‎ผมจะแสดงให้เห็น ‎จะมีหน้าที่การงานใหญ่โต"
‎เวลาที่คุณอยากให้ใครต้องการคุณ ‎คุณต้องเล่นกับพวกเขา
‎และฉันก็ทำตามที่คริสตัลเคยสอน ‎คือให้หนุ่มๆ เข้าหาเราเอง
‎(เมษายน 2006 ‎สองเดือนหลังการตายของคริสตัล)
‎(โจ๊กส์: ไง)
‎(แองเจิล: ฉันคิดถึงแม่)
‎(โจ๊กส์: แม่คุณอยู่ไหนล่ะ)
‎เราบอกเขาว่าแม่ของแองเจิล ‎ติดคุกข้อหาผลิตยาไอซ์
‎และฉันคิดว่านั่นอาจทำให้พวกเขา ‎เปิดใจเรื่องยาเสพติดหรือคุก
‎(โจ๊กส์: โห เสียใจด้วยนะ ‎ที่คุณต้องเจอเรื่องนั้น)
‎เขาตอบกลับมา ‎ตรงข้ามกับที่ฉันคิดไว้เลย
‎ซึ้งเฉยเลย แบบว่า ว้าว
‎(แองเจิล: ขอบใจนะ ฉันจะพยายาม)
‎(โจ๊กส์: ถ้าอยากคุยเรื่องนี้เมื่อไหร่ ‎ผมอยู่ตรงนี้เสมอนะ)
‎ข้อความของเขาหวานขึ้นเรื่อยๆ
‎(โจ๊กส์: ผมคิดถึงคุณทั้งวันเลย)
‎เขาแค่อยากมอบโลกทั้งใบให้ฉัน
‎และทำให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรมาขวางทาง
‎(โจ๊กส์: ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย)
‎ฉันมีภาพของคริสตัลอยู่ในหัว
‎ฉันแค่ต้องแสดงมันออกมา
‎ฉันต้องแสดงให้เขาเห็นว่า ‎เธอเป็นคนที่งดงาม
‎มันยากที่จะไม่ตกหลุมรักเธอ
‎ถ้าคุณได้เจอเธอ ‎คุณจะต้องตกหลุมรักเธอ
‎บุคลิกของเธอ รอยยิ้มของเธอ
‎มันยากที่ผู้ชายคนนั้นจะไม่ตกหลุมรักเธอ
‎แล้วเขาก็บอกว่า "นี่ ที่รัก ‎คืนนี้ผมจะจัดปาร์ตี้ คุณอยากมาไหม"
‎(แองเจิล: โอ้ ฟังดูสนุกนะ)
‎"ว่าไง คืนนี้ผมพร้อมนะ ‎ถ้าคุณไม่มีรถ เดี๋ยวผมไปรับเอง"
‎เราพูดกันว่า "ไม่ๆ"
‎พวกเขาต้องการเจอฉัน ‎ฉันไม่รู้ว่าควรจะทำไงดี
‎แล้วป้าก็บอกว่า "ตอบตกลงไป"
‎(แองเจิล: โอเค ฉันไป ไว้เจอกันนะ)
‎(โจ๊กส์: เยส! ในที่สุด!)
‎"แล้วก็ส่งข้อความหาเขาในนาทีสุดท้าย
‎บอกว่าเธอไปไม่ได้แล้ว"
‎แล้วหนึ่งชั่วโมงต่อมา ‎ฉันก็บอกเขาว่า "เวร ฉันหาคนไปส่งไม่ได้"
‎เขายืนกรานจะให้ฉันออกมาไปคืนนั้นให้ได้
‎มันมากกว่าทุกครั้งที่เขาเคยพยายามมาก่อน
‎"โอเค งั้นเดี๋ยวผมไปรับ"
‎ฉันก็เลยถามว่า "ถ้าคุณจะมารับฉัน
‎ฉันควรมองหารถอะไร"
‎(รถฟอร์ด เอ็กซ์พีดิชั่นสีขาวของผม)
‎รถบรรทุกสีขาวคันนั้น ‎มีอะไรโดดเด่นไหม
‎มันโหลดต่ำ ‎หรือมีขอบล้อแบบพิเศษ หรืออย่างอื่นไหม
‎มันเป็นรถเอ็กซ์พีดิชั่น ‎ฉันไม่รู้ว่าคือยี่ห้ออะไร
‎- โอเค ‎- ว่าเป็นรถฟอร์ดหรือยี่ห้ออะไร
‎เบลินดารู้มากพอว่า ‎ผมกำลังมองหารถบางประเภทอย่างเจาะจง
‎รถเอ็กซ์พีดิชั่น
‎มันเป็นสีขาว ‎แต่ก็มีส่วนที่เป็นสีทองนิดหน่อยด้วย
‎และผมกำลังตามหาสมาชิก ‎แก๊ง 5150 ที่มีรถคันนั้น
‎ฉันเลยโทรหาสายสืบวีลเลอร์ ‎และบอกเขาว่า
‎"ฟังนะ นี่คือสิ่งที่ฉันรู้มา ‎และฉันคิดว่าเราเจอเขาแล้ว
‎นี่คือคนพวกนั้น"
‎และผมจำได้ว่าเธอโทรมาบอกผมว่า ‎"โจ๊กส์ มันเป็นรถของเขา
‎โจ๊กส์ขับรถคันนั้น มันเป็นคนทำ"
‎นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการที่บัญชีมายสเปซ ‎เริ่มเข้ามามีบทบาท
‎ตอนแรกผมว่าผมบอกเธอว่า ‎"ผมอยากให้คุณบอกผมตั้งแต่แรก
‎ว่าคุณจะทำเรื่องนี้ ผมจะได้รู้ล่วงหน้า"
‎แต่พอผมเลื่อนอ่านคอมเมนต์ต่างๆ ‎ของผู้ชายพวกนี้
‎ที่หลงสาวคนนี้เสียเหลือเกิน
‎คือพวกเขา… ผู้หญิงสวยน่ะ สาวสวย
‎และวิธีการที่เธอคุยกับคนพวกนั้น
‎ไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาถูกติดกับ ‎เป็นวิธีที่ดีในการจัดฉาก
‎และความคิดต่อไปของผม ‎คือต้องหาตัววิลเลียม โซเทโล หรือโจ๊กส์ให้เจอ
‎ถ้าเขาเป็นคนขับจริง ‎เขาก็น่าจะบอกผมได้
‎ว่าใครอีกที่อยู่ในรถ ‎เขาน่าจะบอกผมได้ว่าใครเป็นคนยิง
‎โอเค เอาละ วิล
‎เราจะพานายกลับมาที่นี่ ‎ทันทีที่เราถามเสร็จแล้ว
‎เขาอยู่ในโครงการเรียนฟรี
‎ฉันรู้ว่านายเรียน กศน. อยู่ ‎รู้ว่ามีความหมายแค่ไหน
‎- นายทำอะไรในหลักสูตรทำอาหาร ‎- เจ้าหน้าที่โรงครัว
‎เขาควรจะเรียนเพื่อเป็นเชฟ
‎เยี่ยมเลยพวก ‎ดีกว่าที่เรื่องที่นายเคยทำมาในอดีต
‎- ใช่เลย ‎- ดีกว่ามากเลย
‎เราคุยกันตั้งแต่เรื่องที่ ‎ซานเบอร์นาร์ดิโนถึงริเวอร์ไซด์
‎เอาละ นายอยากได้น้ำใช่ไหม ‎ช่วยไปหยิบให้เขาหน่อยได้ไหม
‎- โทษทีๆ ‎- ไม่เป็นไร
‎มีชื่อนายโผล่มาในคดี ‎ที่ฉันทำงานอยู่ โอเคไหม
‎- คดีเหรอ ‎- ใช่
‎ในคดีสืบสวนที่ฉันกำลังทำอยู่
‎เรื่องอะไรล่ะ เด็กแก๊งหรืออะไร
‎มันเกี่ยวกับแก๊ง 5150 มีผู้หญิงที่ถูกยิง
‎ผู้หญิงเหรอ
‎แต่สิ่งที่ฉันอยากถามนาย ‎คือเรื่องรถนาย
‎ฟอร์ด เอ็กซ์พีดิชั่นของนายถูกระบุว่าอยู่ที่นั่น
‎ของผมจริงเหรอ มีเลขทะเบียนด้วยเหรอ ‎ผมไม่รู้เลย
‎ใช่ รถนายอยู่ที่นั่น เพื่อน
‎โอเค นี่มันเมื่อไหร่นะ
‎ในเดือนกุมภาพันธ์
‎เดือนกุมภาพันธ์เหรอ
‎ไม่รู้สิ
‎นายรู้สิ
‎เวลาที่เขาปฏิเสธ
‎หรือไม่ยอมรับหลักฐานของผม ‎ผมก็จะต้อนให้เขากลับไปที่
‎"นี่ไม่ใช่คำถามว่านายอยู่ที่นั่นไหม ‎เพราะฉันรู้ว่านายอยู่
‎ฉันแค่อยากรู้ว่าทำไม"
‎ไม่มีใครในแก๊ง 5150 หรือคนอื่นแถวนั้น ‎ที่ขับรถคันนั้นนอกจากนาย
‎ทุกครั้งที่ฉันพูดเรื่องโจ๊กส์ ‎ก็จะเป็นเรื่องรถคันนั้นเสมอ
‎- โจ๊กส์เหรอ ‎- ใช่สิ นายไง
‎ตอนนี้ถึงเวลาที่นายต้อง ‎ตรงไปตรงมากับฉันแล้ว
‎เพราะตอนนี้มีแค่ฉันคนเดียวที่อยู่ข้างนาย
‎ผมว่านั่นทำให้เขาใจอ่อน ‎หลังจากผ่านไปสักพัก
‎ปัญหาคือนายนั่งอยู่ตรงนี้ และบอกฉันว่า ‎"ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น"
‎เอาละ งั้นผมจะบอกความจริงแต่…
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากให้นายบอกฉัน ‎ความจริง
‎แต่ผมไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องนะ ‎มันเกิดขึ้นเอง
‎ไหนบอกมาซิ ‎เล่ามาว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‎(20.36 น.)
‎(เจ็ดนาทีก่อนเหตุยิงกัน)
‎ไม่รู้สิ เราแค่ขับรถไปรอบๆ รัตแลนด์
‎สวนรัตแลนด์เหรอ นั่นคือพื้นที่ของแก๊ง 5150
‎หรือไม่มันก็ใกล้กับ ‎เขตของแก๊งเอ็มดีมากเลยนี่
‎ใช่ นั่นเป็นเขตของแก๊งเอ็มดี
‎และทุกคนก็นั่งกันเต็ม ‎รถเอ็กซ์พีดิชั่นของนายเหรอ
‎รถเต็มเลยแหละ น่าจะมีอยู่เจ็ดคนในรถได้
‎แล้รถเอ็กซ์พีดิชั่นสีขาวก็แล่นผ่านไปอย่างเร็ว ‎เกือบชนรถผม
‎เขาตัดหน้าเราไปเลย
‎แทบจะชนรถบรรทุกแล้ว
‎"เราอยู่กันตรงนี้ตอนที่เห็นรถเอสยูวี ‎ที่โรเบิร์ตขับอยู่
‎นี่คือจุดที่เราหยุดรถ ‎ตอนที่รถสองคันนั้นขับมาหาเรา"
‎แล้วพวกเขาก็เริ่ม
‎รถเอ็กซ์พีดิชั่นสีขาวเริ่มยิงใส่รถผม
‎- ยิงรถบรรทุกคุณเหรอ ‎- ใช่
‎ผมกำลังจะออกรถแล้ว ‎แต่ลิลอูเอโรก็บอกว่า "หยุดก่อน"
‎- เขาเดินออกไปจากรถ ‎- โอเค
‎ลิตเติลอูเอโรออกจากรถไปใช่ไหม
‎(ฮูลิโอ เอเรเดีย หรือ "ลิลอูเอโร")
‎เขาเดินไปไหน เขาเดินไปหา…
‎ผมไม่รู้ ผมเริ่มก้มหลบ ‎มีกระสุนว่อนไปทั่ว
‎กล้ามากเลยนะ ‎ถ้าลงไปตอนที่มีคนกำลังยิงพวกนายอยู่
‎กล้ามากที่ลงไปจากรถ
‎ไอ้เวรนี่มันบ้า มันโรคจิต ประหลาดชะมัด
‎นายเห็นอะไรในรถที่มีผู้หญิงอยู่ข้างใน ‎ตอนที่มันแล่นผ่านไป
‎รถนั่นดูเหมือนถูกยิงรึเปล่า
‎- ใช่ ‎- มีรูกระสุนด้วยเหรอ
‎ไม่ หน้าต่างแตกมากกว่า
‎หน้าต่างบานไหน
‎ด้านหน้าฝั่งผู้โดยสาร
‎โอเค และนายบอกว่านายถูกยิง ‎รถนายถูกยิงโดนด้วยรึเปล่า
‎ไม่ ผมว่าไม่โดน
‎นั่นยิงระยะใกล้มากเลยที่ไม่โดน
‎- ฉันคงคิดว่านายโดนยิงไปแล้ว ‎- ผมไม่รู้
‎และเราไม่มีรอยกระสุนในรถเอสยูวีของวิลเลียม ‎ไม่มีปลอกกระสุน
‎ไม่มีอาวุธที่ถูกพบในบ้านธีโอบาลด์
‎และถ้าไม่มีหลักฐานนั้น ‎ผมก็ไม่มีหลักฐานยืนยัน
‎ว่าพวกเขาถูกครอบครัวธีโอบาลด์ยิง
‎โอเค นายเจอลิตเติลฮูเอโรอีกครั้งเมื่อไหร่
‎ผมไม่เคยเห็นเขา ไม่เคยได้ข่าวจากเขา ‎หรือเจอเขาอีกเลย
‎ไม่เลยเหรอ
‎พวกนั้นไม่ได้ติดต่อเขาเลย ‎ฮูลิโอ เอเรเดีย
‎พวกนั้นไม่เห็นเขาเลย เขาไม่ได้ ‎ออกไปก่ออาชญากรรมเหมือนที่เคยก่อ
‎อยู่ดีๆ เขาก็หายตัวไปเลย
‎ดังนั้นลิตเติลอูเอโร ฮูลิโอ เอเรเดีย
‎เขาดูเหมือนเป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญ
‎ผมต้องหาเขาให้เจอ ‎ผมต้องได้ตัวเขา
‎ทำไมเราไม่พักกันหน่อยล่ะ ‎ช่วยรอสักสองสามนาทีได้ไหม
‎- โอเค ‎- โอเค เดี๋ยวเรามานะ
‎- ทุกอย่างจะไม่แพร่งพรายใช่ไหม ‎- อะไรนะ
‎จะมีใครรู้เรื่องนี้อีกไหม
‎- ฉันจะปากโป้งไหมน่ะเหรอ ‎- เพราะผมไม่อยากตายนะ
‎- ฉันจะไม่บอกลิตเติลอูเอโรเรื่องนี้ ‎- โอเค
‎ตอนนั้นผมไม่มีหลักฐานมากพอ ‎ที่จะจับวิลเลียม
‎และในเมื่อทุกอย่างขึ้นอยู่กับความสมัครใจ ‎ของเขาที่จะช่วยผม ตามกฎหมายแล้ว
‎ผมต้องปล่อยเขาไปในตอนท้าย
‎เพราะผมสัญญากับเขาไว้
‎- ซานเบอร์นาดิโนหรือ… ‎- ไปส่งผมที่พาร์กวิวได้ไหม
‎พาร์กวิวเหรอ ได้สิ
‎แต่เขาเป็นคนสำคัญในคดีนี้ สำคัญมาก
‎นี่คือรายชื่อที่ครอบคลุมคนอื่น ‎ในการฆาตกรรม
‎ในที่เกิดเหตุ
‎นี่คือวิลเลียม เลมุส จูเนียร์ ‎ฉายาของเขาคือลิตเติลราสคาล
‎และน้องเขา มานูเอล
‎ฉายาของมานูเอลคือทริปเปอร์
‎ผมว่านั่นมันเหลวไหลสิ้นดี
‎ที่โรงเรียน พวกแก๊งมุ่งเป้าไปที่เด็กเล็กๆ
‎ดึงพวกเขาไปยังแต่ยังเด็ก
‎ผมไม่เอาด้วย ‎ผมบอกพวกเขาว่า "พวกนี้เด็กเกินไป"
‎พวกเขามองผมแล้วพูดว่า ‎"นายคิดว่าเราเอานายมาได้ยังไง"
‎(มานูเอล เลมุส ‎อดีตสมาชิกแก๊ง 5150)
‎ผมไปปาร์ตี้ที่บ้านพวกเขา ‎และผมชอบทุกอย่างที่พวกเขาทำ
‎และบ้านหลังนั้นมีคนอยู่เต็มไปหมด
‎เปิดเพลงเสียงดัง
‎แต่ตอนนั้นผมรู้สึกว่า ‎นี่คือที่ที่ผมอยากอยู่
‎รู้ตัวอีกทีก็มีคนขี่มอเตอร์ไซค์มาหา
‎ผมจำได้ว่าตอนเปิดเทอม
‎มีคนบอกว่าผู้ชายที่ขี่มอเตอร์ไซค์ ‎คือคนที่จะยิงนาย
‎ฮูลิโอ
‎เขาบอกว่า "ได้เลย เอาเบียร์ให้เขาหน่อย"
‎"ผมไม่ดื่มน่ะ"
‎"นายอยากเข้าแก๊งหรือไม่อยาก"
‎"อยาก"
‎"เอาปุ๊นให้เขาหน่อย"
‎"ผมไม่สูบ"
‎"อยากเข้าแก๊งใช่ไหม ทำนี่ซะ ‎อยากเข้าแก๊งใช่ไหม ทำนั่นซะ"
‎ยกมือขึ้นแล้วเขาก็พูดว่า "จับมันไว้"
‎มีเด็กคนหนึ่งจับตัวผมแล้วทุ่มผมลงไปที่พื้น
‎ตรึงผมเอาไว้
‎จากนั้นผมก็เข้ามาอยู่ในแก๊ง
‎แล้วพวกเขาก็เริ่มกอดผม
‎"เราจะช่วยนายทุกครั้งถ้ามีอะไรเกิดขึ้น"
‎รู้ตัวอีกที ‎พวกเขาก็อยากให้ผมออกไปเที่ยวด้วย
‎อยากให้ผมอยู่ด้วยเสมอ
‎(มาริโอ)
‎แล้วผมก็คิดว่า เออ นี่เราเป็นที่ยอมรับแล้ว
‎(มานูเอล)
‎สิ่งที่ผมรู้สึกคือ
‎ทำไมผมจะต้องกลัวด้วย
‎ผมควรอุ่นใจไม่ใช่เหรอ
‎ที่รู้สึกว่าจะไม่มีใครตามล่าผมน่ะ
‎ผมอยู่กับคนที่ตามล่าคนอื่น
‎เราอยู่ที่นั่นอย่างสงบสุขมาก ‎สงบมากจริงๆ
‎ไม่เคยมีปัญหาอะไรเลย ไม่เคยเลย
‎คนพวกนั้นเป็นเพื่อนเขา ‎เพราะพวกเขามาจากละแวกเดียวกัน
‎นั่นเพื่อนเขาทั้งนั้น
‎พวกเขาดูไม่เป็นพิษเป็นภัยเลย
‎พวกเขาแสดงความเคารพฉัน ‎พวกเขาไม่ได้ใช้ภาษาแย่ๆ
‎และฉันไม่รู้เลยว่า ‎นั่นเป็นปัญหาใหญ่ขนาดไหน
‎มันยังไม่เสร็จ ฉันถึงเล่นต่อนานขนาดนั้น
‎ฉันถึงไม่เคยหยุดเล่น
‎เพราะฉันยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะ
‎(โจ๊กส์: อะไรที่ทำให้คุณยิ้มได้ ที่รัก ‎แองเจิล: ครอบครัวฉัน)
‎ฉันพยายามที่จะเป็นคริสตัลจริงๆ
‎(แองเจิล: ฉันชอบร้องเพลงด้วย)
‎(โจ๊กส์: ผมพนันว่าเสียงคุณต้องเพราะมากแน่ๆ)
‎การทำให้ใครสักคนตกหลุมรัก ‎คนที่ตายไปแล้วไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีเลย
‎ตอนที่ฉันแชตในฐานะแองเจิล
‎แสร้งทำตัวเป็นเธอ
‎ฉันทำให้เธอยังมีชีวิตอยู่ในใจฉันจริงๆ
‎ฉันได้อยู่กับเธออีกครั้งตลอดทั้งคืน
‎จนดึกดื่น
‎ฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่ ‎ทำให้มันยากในตอนท้าย
‎มันรู้สึกเหมือนฉัน…
‎ยังยึดติดอยู่กับการแสร้งทำตัวเป็นเธอ
‎และเธอไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้ว ‎มันยากที่ฉันต้องมองหน้าเธอในทุกวัน
‎(โจ๊กส์: เมื่อไหร่คุณจะออกมาเจอกัน)
‎(กำลังทรมานผมอยู่เหรอ)
‎นั่นคือตอนที่มายสเปซเริ่มทำให้ฉันหนักใจ
‎(ช่วยตอบกลับด้วย)
‎ฉันบอกป้าเบลินดา
‎ว่าฉันพอแล้ว
‎ฉันทำต่อไปไม่ได้แล้ว
‎ใช่ ฉัน…
‎ฉันหดหู่มาก
‎ฉันถามว่า "ทำไมวิลเลียม โซเทโล ‎ถึงไม่ถูกควบคุมตัว"
‎หลังจากที่พวกเขาเรื่องทั้งหมด ‎และเขาก็ยอมรับเอง
‎ทุกอย่างมีจุดแตกหัก ไม่ช้าก็เร็ว
‎เหมือนขวดแก้ว ‎คุณใส่ของทั้งหมดเข้าไปเรื่อยๆ
‎ไม่มีวาล์วระบาย มันอัดเข้ามาเรื่อยๆ
‎แล้วขวดก็เริ่มแตก
‎และของก็เริ่มร่วงออกมา ‎โดยไม่มีที่ให้ไปต่อ
‎ฉันเข้าใจว่าในวงการมันเป็นยังไง ‎นายอยากจัดการเรื่องนี้
‎พี่น้องนายอยากจัดการเรื่องนี้
‎- แต่นี่เกิดความเสียหายมามากพอแล้ว ‎- ใช่
‎โอเค นายไม่จำเป็นต้องกลับเข้าคุก ‎พี่น้องนายก็ไม่ต้อง
‎แม่นายไม่ควรต้อง ‎มาเจอเรื่องทนทุกข์แบบนี้ ดังนั้น…
‎ผมรู้ว่าลูกๆ ของเธอไม่ได้สนใจ
‎ว่าเราจะเสนอข้อตกลงให้
‎พวกเขาชินกับการจัดการสิ่งต่างๆ ‎ในแบบของตัวเอง
‎ซึ่งนั่นไม่ดีสำหรับสักฝ่าย
‎ลูกชายคุณอยากจัดการเรื่องนี้เองเหรอ
‎- ไม่ ‎- ไม่เหรอ โอเค ดี
‎ใช่ เราอยากให้เป็นแบบนั้น
‎เพียงเพราะคำสัญญาที่ให้ไว้กับแม่
‎เราถึงไม่ทำในสิ่งที่เราอยากจะทำ
‎โอเคทุกคน อย่าใช้ความรุนแรง ‎ไม่ใช่ในนามลูกสาวฉัน
‎แต่ลึกๆ ในใจฉันเองฉัน ‎ฉันก็ยังรู้ว่าฉันจะฆ่าเขา
‎ดังนั้นฉันเลยเข้าเล่นเว็บต่อเอง ‎เพราะหลังจากผ่านไปหลายเดือน
‎คุณก็จะเริ่มสงสัยว่า ‎ให้ตายสิ พวกนั้นจะมีวันจับเขาได้ไหมนะ
‎และฉันจึงมุ่งมั่นไปที่เรื่องนี้ ‎ด้วยความโมโหในใจ
‎ทุกอย่างที่ฉันรู้ได้ ‎เรื่องครอบครัวของพวกเขา
‎ทุกอย่างที่ฉันรู้ได้เกี่ยวกับพวกเขา
‎โรงเรียนมัธยมปลายริเวอร์ไซด์
‎ฉันเริ่มรู้สึกกล้าขึ้นนิดๆ แล้ว
‎ฉันขับรถผ่านหน้าบ้านพวกเขา ‎ไปถ่ายรูปรถ
‎และทะเบียนรถของพวกเขา
‎ฉันโทรหาเอฟบีไอ ‎กับสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองฯ
‎ฉันพยายามทำให้พวกเขาถูกเนรเทศออกไป
‎ถ้ามีปัญหาอะไรที่ฉันจะเอามาใช้ได้ ‎ฉันก็จะใช้
‎ดูผลกระทบทางศาสนาของพวกเขา
‎ซานเตเรีย เอาของไปโยนไว้ในสวน
‎เทียนสีดำและตุ๊กตาวูดูจากร้านสเปนเซอร์
‎ที่มีเข็มหลายร้อยเล่มทิ่มอยู่
‎เบลินดาเป็นพวกจิตนิดๆ น่ะ
‎ในโลกเล็กๆ ของเธอ และ…
‎ฉันรักเธอมากๆ เพราะเธอ… ‎แต่เธอก็อาจทำอะไรเพี้ยนๆ ได้
‎ฉันเป็นเพื่อนกับ ‎สมาชิกแก๊งกาซาบลังกาบางคน
‎ฉันเข้าไปบนเว็บและบอกพวกเขาว่า
‎วิลเลียม โซเทโลกำลังพูดไม่ดี ‎เกี่ยวกับแก๊งพวกนาย
‎เขาบอกว่าพวกนายเป็นพวกป๊อด
‎และทำให้พวกเขาโมโห
‎พวกเขาถามว่า ‎"อยากมีเรื่องกับฉันบนมายสเปซเหรอ"
‎(กล้ามาหาเรื่องพวกเรา มายสเปซ…)
‎แล้วฉันก็บอกว่า ‎"อยากเจอฉันเหรอ ไอ้พวกโง่
‎ขึ้นทางหลวงหมายเลข 91
‎ทางออกลาเซียร์รา เลี้ยวขวา
‎และฉันขับรถฟอร์ด เอ็กซ์พีดิชั่นสีขาว"
‎เธอเข้าไปด่าคนอื่นด้วยบัญชีมายสเปซนั่น
‎สิ่งที่เราทำตอนแรกมันเยี่ยมมาก ‎แต่นี่จะทำให้ทุกอย่างพัง
‎ถ้าตอนนี้คุณเริ่มข่มขู่พวกเขา ‎เริ่มทำสิ่งต่างๆ
‎ที่จะทำให้คนเริ่มเห็นใจพวกเขาแทน
‎สายสืบวีลเลอร์มาบอกฉันว่า
‎กว่า "ช่วงนี้มีรถฟอร์ด เอ็กซ์พีดิชั่นสีขาว ‎จำนวนเยอะมากๆ
‎ที่ถูกยิง ถูกเผาและถูกทำลาย"
‎ผมแค่ไม่อยากให้มีข้างนอก ‎มีอะไรที่เราคุมไม่ได้
‎และไปทำลายทุกอย่างลง
‎แล้วเขาก็บอกว่า ‎"ผมว่าคุณต้องหยุดทำเรื่องโง่ๆ นี่ซะ
‎เลิกยุ่งกับอินเทอร์เน็ต ‎และปล่อยให้เราทำหน้าที่ของเราไป"
‎ฉันก็แบบ "โอเค แน่ละ ฟังดูดี"
‎ฟังดูเหมือนฉันเริ่มทำอะไรบางอย่างสำเร็จ
‎และสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะทำคือรามือ
‎จากนั้นก็ประมาณวันที่ 20 เมษายน ‎ประมวลกฎหมายอาญาสำหรับกัญชา
‎(สุขสันต์วัน 420 ที่รัก! มาเมาเละกันเถอะ!)
‎และทุกคนต่างฉลองกันว่า "สุขสันต์วัน 420"
‎"ดูดมวนใหญ่ๆ" และ ‎"เรากำลังปาร์ตี้กัน" นึกออกไหม
‎แล้วฉันก็คิดว่าปาร์ตี้นี่
‎(นักเต้นเปลือย 125 คน)
‎(ถอดเสื้อเพื่อประกวด)
‎(เหล้าฟรี)
‎(สำหรับวีไอพีทุกคน)
‎(ต้องบ้าสุดๆ แน่!)
‎(คุณได้รับบัตรเชิญวีไอพี)
‎ฉันเริ่มส่งแถลงการณ์ออกไป
‎บอกว่าแองเจิลจะจัดปาร์ตี้แบบสุดเหวี่ยง ‎ในวันที่ 6 มิถุนายน 2006
‎และฉันจะไม่บอกว่าปาร์ตี้จะจัดที่ไหน
‎จนกว่าจะหกโมงเย็นในวันนั้น
‎ฉันจำได้ว่าเธอเล่าเรื่องแก๊ง 5150 ให้ฟัง
‎และเธอปลอมตัวเป็นคนอื่นเพื่อล่อผู้ชายคนหนึ่ง
‎เธอกำลังจะจัดปาร์ตี้ ‎บางอย่างเกี่ยวกับปาร์ตี้
‎เมื่อผ่านเมืองเพอร์ริสไป ‎จะมีถนนชื่อถนนไรเดอร์
‎(ถนนไรเดอร์ ‎ริเวอร์ไซด์ แคลิฟอร์เนีย)
‎นี่คือตอนที่เรื่องราวเริ่มน่าตื่นเต้นขึ้น
‎ที่ที่ฉันสามารถเห็นพวกเขาเข้ามา ‎แต่พวกเขาไม่เห็นฉัน
‎แล้วฉันก็แค่… นั่นแหละ
‎เธอบอกว่า "เธอจะไม่เชื่อแน่ ‎ว่าฉันทำอะไรลงไป"
‎และฉันก็พูดในสิ่งที่ฉันกลัวมากกว่า
‎ฉันรู้ว่าเธออยากทำแบบนี้ ‎แต่ฉันคิดว่านี่มันบ้าไปแล้ว
‎(เวลาพระอาทิตย์ตก 6 มิถุนายน)
‎(ที่ตั้งสถานีตำรวจริเวอร์ไซด์)
‎(คุณจะได้ยินเสียงปืนยิงไกลแค่ไหน)
‎ใครจะเป็นคนลงมือ
‎ฉันจะยิงพวกเขา ฉันจะ… ฉันเอง
‎คนพวกนั้นเป็นของฉัน ‎ฉันจะยิงพวกนั้นด้วยตัวเอง
‎(ห้ามบุกรุก ‎ผู้ฝ่าฝืนจะถูกดำเนินคดี)
‎ใช่ ฉันมีแผนและมีปืน
‎คุณยิงปืนแม่นไหม
‎ระยะมันไม่ได้ไกลขนาดนั้น
‎แค่ให้พวกนั้นเข้ามา และเราอยู่ข้างบน
‎จากนั้นก็เล็งที่พวกเขาเลย
‎นึกออกใช่ไหม
‎และมันจะเป็นจุดจบของโลกของพวกนั้น
‎ผมจำได้ว่ากลับมาที่บ้าน
‎และแม่กำลังออกไปจากบ้าน ‎แม่มุ่งมั่นมาก
‎และไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องอะไร ‎มันจะทำให้แม่รู้สึกดีขึ้น
‎ซึ่งนั่นคือสิ่งที่แม่ต้องการ
‎และสามีฉัน ลูกๆ ของฉันบอกว่า ‎"แม่ต้องพอได้แล้ว
‎ต้องเลิกได้แล้ว"
‎เราจะไม่ยอมให้แม่ลงมือหรอก
‎มันเหมือนเรากำลังจะเสียแม่ไป
‎ฉันวางแผนจะฆ่าคน
‎คิดเรื่องนั้นดูสักนาทีนะ
‎คุณจะฆ่าตัวตาย หรือจะฆ่าคนได้ ‎คุณแค่…
‎คุณไม่แคร์ แต่คุณก็แคร์มากเกินไป
‎มันเป็นแค่หนึ่งวันก่อนหน้านั้น
‎(คุณยังเล่นอยู่เลย)
‎ฉันจะไม่ทำร้ายเขา ‎ฉันจะไม่ฆ่าเขาหรอกนะ
‎แต่ฉันแค่อยู่ที่คอมพิวเตอร์
‎และฉันเอาแต่ร้องไห้
‎(แองเจิล: ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร)
‎(แองเจิล: คุณรักฉันไหม)
‎(โจ๊กส์: โธ่ รักสิ คุณก็รู้)
‎ฉันอยากให้เขาเจ็บเหมือนที่เราเจ็บ
‎(แองเจิล: งั้นก็พูดสิ)
‎(โจ๊กส์: ผมรักคุณ)
‎(แองเจิล: ถ้าอย่างนั้น)
‎(แกฆ่าฉันทำไม)
‎แกไม่ได้คุยกับแองเจิลหรอก ‎นี่คือเด็กสาวที่แกฆ่า
‎(นี่คือคริสตัล ธีโอบาลด์)
‎ดูเหมือนว่าแกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแกฆ่าใครไป
‎เพราะไม่มีใครจำรูปเธอได้
‎แกฆ่าฉันทำไม
‎ฉันมีความฝัน ฉันมีความหวัง
‎ทำไมล่ะ
‎(ออนไลน์ตอนนี้!)
‎เขาไม่ได้ตอบข้อความนั้น
‎นั่นคือตอนที่ฉันให้มายสเปซนั้นไปกับสายสืบ
‎ฉันให้รหัสผ่านกับมายสเปซไป
‎เพื่อควบคุมตัวเอง
‎จากนั้นเขาก็หายตัวไปเลย
‎ไม่มีใครเห็นเขา ไม่มีใครติดต่อเขาได้อีก
‎เพราะตอนนั้นเราไม่ได้คุมตัววิลเลียมไว้
‎ผมเลยต้องการคนอื่นมาให้ข้อมูลว่า ‎เกิดอะไรขึ้นในรถคันนั้น
‎เอาละ นี่คือไวเบิร์น ‎ศูนย์กลางของแก๊ง 5150 ในอดีต
‎มีถนนสายหนึ่ง ‎ที่มีสมาชิกแก๊งอีกสองคน
‎ที่อยู่ในรถวันนั้นอาศัยอยู่ ‎พี่น้องเลมุส
‎บ้านหลังนี้อยู่ทางซ้ายของผม ‎นั่นคือบ้านของพี่น้องเลมุส
‎เรารู้ว่าโจ๊กส์บอกว่า ‎พวกเขาเป็นคนที่อยู่ในรถ
‎พวกเขาเป็นเป้าหมายถัดไปของผม ‎เมื่อผมหาฮูลิโอไม่เจอ
‎เกิดเหตุยิงกัน
‎ฉันไม่รู้ว่ามีคนยิงพวกนายรึเปล่า
‎ฉันไม่รู้ว่าพวกนายไปยิงใครรึเปล่า
‎ถ้าผมมีส่วนร่วมในการยิง
‎- ผมว่าพวกมันยิงเรานะ ‎- ผมก็ต้องจำได้สิ
‎และเขาก็ถามผมอีกรอบ
‎"เรารู้ทุกอย่างนะ
‎นายเป็นคนเดียวที่ไม่ปริปากเลย"
‎นายบอกฉันว่านายไม่รู้อะไร ‎และนายไม่ได้อยู่ในรถ
‎ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่านายโกหก
‎ก็คุณบอกผมว่าพี่ชายผมอยู่ที่นี่
‎และให้เราคุยกันหน่อย
‎แล้วเขาก็มาบอกผมว่า ‎"นายต้องบอกพวกเขาแบบนี้
‎- ไม่งั้นเขาจะจับนายเข้าคุก ‎- เขาพูดความจริงกับเรานะ
‎เขาไม่ได้ปิดบังอะไร ‎เขาบอกว่า "รู้อะไรไหม ผมอยู่ที่นั่น"
‎เขาบอกว่า "พี่ชายนายอยู่อีกห้องหนึ่ง
‎และเขาบอกเราทุกอย่าง"
‎นี่คือด้านหน้าของรถใช่ไหม
‎ใช่ นี่คือด้านหน้ารถ
‎โอเค
‎ผมอยู่นี่ น้องชายผมอยู่นี่ ‎มีแค่เราสองคนที่นั่งหลัง
‎- นายอยู่หลังสุดเหรอ ‎- ใช่
‎นี่คือวิลเลียม เลมุส และรูปวาดของเขา
‎คุณจะเห็นว่าเขาพูดถึงเรื่องโจ๊กส์กับอูเอโร
‎ที่โจ๊กส์บอกว่า "คนพวกนี้อยู่ในรถ"
‎วิลเลียม เลมุสยืนยันแบบเดียวกัน
‎เรื่องราวเริ่มดูเหมือนกัน
‎รถเหมือนกัน มือปืนคนเดียวกัน
‎เขายิงนัดหนึ่งก่อนค่อนข้างสูง แล้วก็ชี้ปืนไปที่รถ
‎- ใช่ ‎- ปังๆๆ
‎- และกระสุนพวกนั้นโดนรถ ‎- กระสุนพวกนั้นโดนรถ โอเค
‎เขาเป็นคนพูด ไม่ใช่ผม
‎"เราจะพาเขามาที่นี่" โอเค
‎เอาละ มาดูกันว่าเราจะคุยกับเขาได้ไหม
‎พวกนั้นพาเขาเข้ามา
‎และในตอนนั้นเอง
‎ผมอยากพุ่งใส่เขา
‎และเล่นงานพี่ชายตัวเอง
‎กฎคือเราห้ามปริปากเด็ดขาด
‎- นายพูดความจริงใช่ไหม ‎- พวกมันจะฆ่าเขา
‎ไม่งั้นนายก็โกหกฉันอยู่
‎นายอยากโกหกฉัน ‎ระหว่างการสืบสวนคดีฆาตกรรมเหรอ
‎ชั่งใจดูเองนะ
‎หรือบอกความจริง ‎แล้วบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎นายมีแค่สองทางเลือก
‎ผมรู้ว่าผมไม่ได้ฆ่าใคร
‎ก็ดี งั้นก็เล่ามาสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‎ผมบอกว่า "ไม่เป็นไร คุณจะไม่ได้ ‎คำตอบจากผมแม้แต่คำเดียว"
‎แล้วพวกเขาก็ปล่อยตัวเรา
‎และตอนที่พวกเขาปล่อยตัวเรา
‎ผมมองไปที่พี่ชายและบอกเขาว่า ‎"ฉันไม่รู้ว่านายทำอะไรไป"
‎ผมรู้อยู่แล้วว่าแก๊งอยากฆ่าผมกับพี่ชาย
‎มีอยู่วันหนึ่ง หรือควรพูดว่าคืนหนึ่งดี
‎แก๊ง 5150 จัดประชุม
‎พวกเขาคุยกันและบอกเราว่า ‎"นี่ พี่ชายนายใช่ไหมที่พูด"
‎(30 มิ.ย. 2006 ‎00.17 น.)
‎"ฉันไม่รู้ เขาไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ‎เขาอยู่อีกห้อง"
‎"ทำไมเขาอยู่คนละห้องล่ะ ‎ทำไมเขาถึงอยู่นานกว่านาย
‎ทำไมนายถึงออกมาก่อน ‎แล้วเขาก็ออกจะห้องตามมาทันที"
‎"ฉันไม่รู้"
‎"นายจะทำยังไงถ้าฉันฆ่าพี่นาย
‎นายจะรับได้ไหม"
‎ผมมองเขาแล้วก็พูดว่า
‎"ฉันจะทำแบบเดียวกับที่นายจะทำ
‎ถ้ามีคนฆ่าพี่ชายนาย"
‎ผมเลยตัดสินใจตรงนั้นแล้ว
‎ผมลาออก
‎แล้วผมก็เดินออกมาเลย
‎ผมอยากให้พี่ชายปลอดภัย
‎ผมไปกับพี่ชาย ‎แล้วเราก็หนีไปที่แอลเอกัน
‎ถ้าพวกนั้นจัดการเราไม่ได้
‎ผมรู้ว่าพวกนั้น ‎ก็จะพยายามจัดการพ่อและแม่ผม
‎ผมบอกแม่กับพ่อให้ออกมาจากที่นั่น
‎แต่พวกเขาไม่ฟัง
‎คุณคะ ที่อยู่ของคุณคืออะไร
‎เลขที่ 3445 ถนนกลาสโกว์
‎มีเด็กกลุ่มหนึ่งใส่ชุดดำ
‎พวกเขาอาจจะไม่ใช่เด็กก็ได้ ‎ฉันก็บอกไม่ได้เพราะพวกนั้นอยู่ไกลมาก
‎โอเค แล้วคุณพูดถึงเด็กกี่คน
‎น่าจะ 10 หรือ 12
‎สามีฉันโทรหาตำรวจ ‎และพวกเขาถามว่า "คุณจะอยู่ที่นั่นต่อไหม"
‎"ไม่ ผมจะอยู่ที่นี่ได้ยังไง" เขาตอบ ‎"เราจะไปแล้ว แต่ส่งคนมาตรวจด้วย"
‎คุณชื่ออะไรคะ
‎ผมชื่อวิลเลียม เลมุส
‎แต่ผมไม่อยากเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้
‎คุณไม่อยากให้เจ้าหน้าที่ไปเคาะประตูเหรอ
‎ไม่อยู่แล้ว
‎เพราะเราออกไปจากบ้านได้ เราเลยไป
‎แต่เราไม่รู้ว่าพวกนั้นจะทำอะไร
‎ผมเดาว่าถ้าแม่ผมไม่ออกไปจากบ้าน
‎พวกนั้นคงเผาพวกเขาทั้งเป็น
‎สิ่งของที่มีคุณค่าต่อใจทั้งหลาย
‎แต่ในเมื่อฉันนับถือศาสนาคริสต์ ‎และไบเบิลเขียนไว้ว่า
‎"ความคิดของมนุษย์ไม่เหมือนของพระเจ้า"
‎ในโลกนี้มีความภักดีอยู่จริงเหรอ
‎จริงๆ แล้วมันไม่มีความหมายเลย
‎โอเค มานูเอล พ่อนายบอกว่า ‎นายมีเรื่องอยากคุยอีกหน่อยเหรอ
‎- ใช่ ‎- โอเค ฉันขอเตือนอีกรอบ…
‎และเมื่อพวกนั้นพยายาม ‎ทำร้ายพ่อแม่ผม นั่นเป็นตอนที่ผมพูดว่า
‎"โอเค ก็ได้ พาตัวสายสืบมา ‎ผมจะบอกทุกอย่างที่เขาอยากฟัง"
‎นายจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ‎ได้มากขึ้นไหม
‎ตอนนี้ผมเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังได้แล้ว
‎ได้เลย
‎จุดเริ่มต้นคือ เพื่อนของผม
‎จำไม่ได้ว่ากี่โมง แต่ดึกแล้ว
‎พวกเขามาเคาะประตูบ้านเรา
‎มันเป็นตอนดึก
‎ผมอยู่ในรถเอสยูวี
‎มีรถขับมาจอด
‎(20.26 น.)
‎ผู้ชายคนหนึ่งลงมาจากรถ ‎และพูดว่า…
‎(สิบเจ็ดนาทีก่อนเหตุยิงกัน)
‎…"พวกนั้นพยายามจะฆ่าฉัน
‎พยายามจะยิงฉัน ‎ทั้งๆ ที่ลูกสาวฉันก็อยู่ในรถ"
‎เป็นรถเอสยูวีคันใหญ่หรือรถอะไรสักอย่าง
‎พวกนั้นเป็นแก๊งเอ็มดี
‎อีกแก๊งหนึ่ง
‎ฮูลิโอ เขาตั้งใจจะทำอะไรสักอย่าง
‎ช่างแม่ง เราจะไปจัดการพวกมันเดี๋ยวนี้เลย
‎พวกเขาปรากฏตัวที่แถวกรีนพอยต์
‎และเจอเรเนียมเพื่อแก้แค้นแก๊งคู่อริ ‎ที่พวกเขาคิดว่า
‎เป็นคนที่ยิงคนในแก๊งในวันนั้น
‎พวกเขาไม่รู้ว่าพวกธีโอบาล์ดเป็นใคร
‎พวกเขาไม่ได้มีอะไรเชื่อมโยงกับพวกนั้นนัก
‎แต่พวกเขาเจอรถเอสยูวีของโรเบิร์ต ‎และเห็นเขา
‎ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ผมแค่นั่งอยู่ในรถเอสยูวี
‎เราจอดอยู่ตรงนี้ ‎และเขาหันหน้ามาทางเราตรงนี้
‎และเมื่อโรเบิร์ตออกรถไป ‎พวกนั้นก็ไล่ตามเขา
‎เมื่อพวกนั้นตามเขาไม่ทัน
‎และหยุดอยู่ที่สี่แยก ‎กรีนพอยต์และเจอเรเนียม
‎ก็มีรถสองคันขับมาที่รถของพวกเขา ‎ซึ่งจอดอยู่
‎เกือบจะกลางสี่แยก
‎และพวกเขาคิดว่านี่คือสมาชิกแก๊ง ‎คู่แข่งที่จะมาทำร้ายพวกเขา
‎ฮูลิโอลงจากรถเอสยูวีแล้วเดินไปกลางถนน
‎พอถึงตอนนั้น เขาก็ชักปืนขึ้นมา
‎แล้วก็ยิงเลย
‎กระสุนนัดที่ยิงมาโดนคริสตัล ‎เจาะเข้าไปที่หลังศีรษะเธอ
‎แถวๆ ต้นคอ
‎และนั่นจะเป็นหนึ่งในนัดท้ายๆ ที่ถูกยิง
‎ขณะที่รถขับออกไปจากตรงนั้น
‎และอีกสี่ช่วงตึกข้างหน้า ‎เราก็เห็นพวกนั้นเลี้ยวไปจอด
‎เรารู้แล้วว่ามีคนโดนยิง
‎- นอก แบบข้างนอกน่ะเหรอ ‎- ใช่
‎- ลิลอูเอโร ‎- แค่เขาคนเดียวเหรอ
‎- แค่เขา ‎- โอเค
‎ผมผูกมิตรกับวิลเลียม เลมุสและมานูเอล
‎จนถึงจุดที่พวกเขาเชื่อทั้งใจ ‎ว่าผมคิดถึงผลประโยชน์ของพวกเขาที่สุด
‎ผมยืนขึ้นและหันหลังด้วย ‎เพื่อให้เขามองเห็นข้างหลังได้
‎ผมไม่ได้พกเครื่องดักฟัง
‎และพวกเขาอาจเป็น ‎พยานคนสำคัญของผมในคดีนี้
‎เขาจะอยู่ฝั่งผู้โดยสาร ‎แต่นั่งข้างหลัง โอเค
‎นั่นทำให้ทุกอย่างเข้ามาอยู่จุดที่
‎เรื่องนี้ต้องไปจบในศาล ‎ใครสักคนจะต้องรับผิดชอบ
‎(6 ส.ค. 2007 ‎18 เดือนหลังการตายของคริสตัล)
‎นี่ตำรวจ! เรามีหมายค้น!
‎เราลงเอยด้วยการกวาดล้างแก๊งครั้งใหญ่ ‎กับเจ้าหน้าที่จำนวนมาก
‎ตำรวจออกหมายค้นผู้ที่เกี่ยวข้องกับแก๊ง ‎จำนวนมากเมื่อวันพุธ
‎มีบ้าน 25 ถึง 30 หลังในย่าน ‎ถูกบุกพร้อมกันหมด
‎ในเช้าวันหนึ่ง
‎"นี่คือยุคแห่งความหวาดกลัว" อัยการเขตกล่าว
‎"ผมว่าเราทำให้แก๊งแตกแล้วเมื่อวันพุธ"
‎(โรซาริโต เม็กซิโก)
‎คนที่หาข้อมูลให้เราเรื่องฮูลิโอ เอเรเดีย
‎โทรมาบอกว่า "เราได้เบาะแสมาแล้ว ‎ว่าเขาอยู่ที่ไหน"
‎วันหนึ่งฮูลิโอตื่นขึ้นมาโดยโดนตำรวจล้อมไว้
‎และพวกเขาเป็นตำรวจเม็กซิกัน
‎ผมว่ามันเป็นเวลาแค่ภายในหนึ่งวันเอง ‎เราเอาตัวเขากลับมาที่นี่ได้
‎ในวันนี้เราได้ยึดสวนสาธาระณะ ถนน
‎ละแวกบ้าน ‎และส่วนหนึ่งของชุมชนของเราคืนมา
‎แล้วเอามันไปคืนให้กับเจ้าของที่แท้จริง
‎ไม่มีความยุติธรรมหรอก
‎ความยุติธรรมคือการที่พวกเขา ‎หาทางพาคริสตัลกลับมาหาเราได้
‎รถนักข่าวบุกกันมาเป็นขบวน ฉันทึ่งไปเลย
‎การลงมือในโซเชียลมีเดียของเธอ ‎ทำให้ได้ข้อมูล
‎ซึ่งช่วยนำตำรวจไปสู่การจับกุมในที่สุด
‎เราได้รับแจ้งในคืนก่อนหน้า
‎ว่าฮูลิโอ เอเรเดียถูกตั้งข้อหา ‎ฐานฆาตกรรมลูกสาวฉัน
‎และเขาถูกควบคุมตัวแล้ว
‎ฉันคิดเลยว่าขอบคุณ พระเจ้า ‎ขอบคุณ พวกนั้นจับเขาได้แล้ว
‎นายกำลังจะโดนข้อหาฆาตกรรม ‎และอาจมีโทษ…
‎มั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอ ‎ฉันมองนายอยู่
‎และบอกได้ว่านายไม่ได้มั่นใจนัก
‎ไม่ ผมแน่ใจเรื่องนี้ ‎ผมแค่คิดถึงเรื่องอื่น
‎- นายคิดอะไรอยู่ ‎- คิดถึงแอนนามั้ง
‎- และลูกในท้องของเธอ ‎- ก็ได้
‎พวก ตอนนี้ในชีวิตนาย ‎มีเรื่องเยอะไปหมด
‎เธอท้องได้กี่เดือนแล้ว
‎- สี่เดือนมั้ง ‎- สี่เดือนเหรอ
‎- ผู้ชายหรือผู้หญิง นายรู้ไหม ‎- ไม่
‎เธอเป็นไงบ้าง
‎ก็โอเคนะ
‎นายมีลูกอายุสี่เดือนอยู่ในท้องแล้ว
‎ทำตัวให้เป็นแบบอย่างหน่อย ‎และยอมรับอย่างลูกผู้ชาย
‎นายทำพลาด ‎ใครๆ ก็ทำพลาดกันทั้งนั้น
‎บางคนก็ทำเรื่องใหญ่กว่าคนอื่นหน่อย
‎แต่ ณ ตอนนี้คือโอกาสที่ ‎นายจะได้สร้างความเปลี่ยนแปลง
‎เพื่อให้นาย ‎เป็นคนที่ต่างไปจากเดิม ฮูลิโอ
‎อยากลองกลับไปคิดดูสักคืนไหม
‎ไม่ ผมแค่อยาก… ‎เออ ผมอยากได้ทนายละ
‎ผมอยากได้สิทธิตามกฎหมาย ‎ให้ใครสักคนมาอยู่ตรงนี้ด้วย
‎ตอนนี้นายอยากได้ทนายเหรอ ‎นายมีทนายได้ถ้าต้องการ
‎อยากได้ใช่ไหม ไม่มีปัญหา
‎- แต่นายมีเรื่องให้ต้องคิดเยอะเลย ‎- พวกคุณไม่เข้าใจผมหรอก
‎(สำนักงานทนายอาสา)
‎ผมคงจะบอกว่า ‎ริเวอร์ไซด์เป็นเหมือนเมืองเถื่อน
‎ของระบบยุติธรรมทางอาญา
‎ในแถบแคลิฟอร์เนียตอนใต้นี่ ‎เป็นสถานที่ฝึกซ้อมที่เข้มข้น
‎สำนักงานอัยการเขตมีชื่อเสียง
‎เราแน่วแน่เรื่องการดำเนินคดีกับสมาชิกแก๊ง
‎แน่วแน่มากจนเราอยากฆ่าสมาชิกแก๊ง
‎แต่ฝั่งเราว่าความให้ฮูลิโอ
‎และพยายามสื่อให้เห็นถึง ‎ความเป็นมนุษย์และผลประโยชน์ของเขา
‎แต่มันจะเป็นการตัดสินใจที่ยาก ‎เมื่อพวกเขาต้องคิดถึงครอบครัวที่เสียคนไป
‎แล้วเราก็พาครอบครัวเข้ามา
‎เพื่อคุยกับสำนักงานอัยการเขต ‎ว่าจะขอโทษประหารไหม
‎ผมรู้ว่าเบลินดามีความมุ่งมั่นมาก
‎และเธออยากให้เขาตาย
‎ซึ่งผมไม่โทษเธอหรอก ‎ผมไม่โทษเธอเลย
‎(ริเวอร์ไซด์ ฆาตกรรม)
‎ใช่ ฉันเกลียดเขา
‎เกลียดจริงๆ
‎ฉันนึกถึงเรื่องที่แย่มากพอ
‎จะสาสมกับสิ่งที่เขาทำไม่ออกเลย
‎(รัฐขอให้ลงโทษประหารชีวิต)
‎ในคดีโทษประหารชีวิต กรอบความคิด ‎ของคุณเปลี่ยนไปเป็นการช่วยชีวิตคน
‎ดังนั้นทั้งชีวิตของคนคนนั้น ‎จะต้องถูกตรวจสอบ
‎เพราะท้ายที่สุดแล้ว คุณไม่ได้แค่ฆ่า
‎บางส่วนของชีวิตคนที่ก่อคดี ‎แต่คุณฆ่าทั้งชีวิตเลย
‎ดังนั้นคุณต้องเล่าเรื่องฝั่งพวกเขาได้ ‎ว่าพวกเขาเป็นแบบนั้นได้ยังไง
‎ไม่ใช่ข้ออ้าง แต่เป็นคำอธิบาย
‎เขาตัวเล็กมากในรูปนี้
‎ตัวบางนิดเดียวเอง
‎หูใหญ่ๆ ของเขา
‎ฉันจำได้ว่าพวกเขาส่งเอกสารมาให้เรา
‎เอกสารที่เราต้องกรอก ‎เช่นถ้าคุณอายุ 18 ปีขึ้นไป
‎และถ้าคุณอยากโดนโทษประหาร ‎ศาลก็ลงโทษได้
‎แม่ฉัน
‎ตอนอยู่กับแม่นั้นลำบากเสมอ
‎เธอใช้ยา ติดเหล้าและ…
‎ฉันจะเก็บของจากพื้นกิน
‎เพราะเราหิวกันมาก
‎ซึ่งมันพา… การได้เห็นภาพนี้ ‎ทำให้นึกถึงความทรงจำแย่ๆ มากมาย
‎เราไม่มีอาหาร เราไม่มีเฟอร์นิเจอร์
‎ฮูลิโอต้องดูแลเราทุกคน หาเงิน ทำงาน
‎สำหรับฉันแล้ว ‎คนเดียวที่เหมือนกับพ่อของฉันคือฮูลิโอ
‎พวกเรานับถือฮูลิโอกันมาก
‎เราอยากเป็นเหมือนเขา ‎เราแต่งตัวเหมือนเขา
‎เราภูมิใจกันมาก
‎เราจะไปโรงเรียน ‎แล้วบอกทุกคนว่า "นั่นลูกพี่ลูกน้องฉัน"
‎นี่คือที่ที่เราเคยอยู่ ‎และเขาอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน
‎นั่นเป็นที่สุดท้ายที่เขาอยู่กับแม่
‎ตอนนั้นฮูลิโออายุประมาณ 14 หรือ 15 ปี
‎ผมคิดว่าเขารับไม่ได้ ‎ที่แม่เขาไม่อยากได้พวกเขาคืน
‎เธอไม่ได้พยายามเอาตัวพวกเขาคืน
‎ดูสิ รูปนี้ทำให้ฉันนึกถึง ‎ตอนที่พวกเขาเริ่มที่จะ
‎ออกไปเที่ยวเล่นกัน ‎และมีส่วนร่วมกับเรื่องพวกนั้น
‎เขาเริ่มคบหากับคนที่โตกว่า
‎พวกนั้นคือคนที่ยอมให้ ‎เขาเข้ามาไปบ้าน พวกนั้นให้ยาเขา
‎และเริ่มให้เขาทำเรื่องต่างๆ
‎ที่เขาไม่ควรทำ
‎ทุกคนอยู่ในรูปนี้ครบเลย
‎พวกเขาดูเด็กกันมากในรูป
‎หมอนี่แทงเขาด้วยมีดทำครัวเล่มใหญ่
‎และฮูลิโอผอมมาก ‎มีดมันจึงทะลุหลังเขาออกมาเลย
‎นั่นคือตอนที่ผมเริ่มรู้ว่า ‎เขาไม่เหมือนเดิมแล้ว
‎ความสุขของเขาหายไป ‎เหมือนตายไปแล้วเลย
‎นิคถึงกับบอกว่า "แม่ ผมไม่ชอบไอ้เวรนี่เลย"
‎เขาพูดว่า "ใช่ ผมไม่ชอบมัน
‎แต่แม่ก็ต้องคิดว่า ‎ตอนผมอายุ 17 ผมก็ไม่ได้สนโลกเลย"
‎ผมชอบกีฬา
‎การเล่นฟุตบอล ‎และมอเตอร์ไซค์วิบาก
‎และหลังจากที่คริสตัลถูกฆ่า ‎ผมก็เริ่มมีปัญหาที่โรงเรียนเพราะเรื่องต่อสู้
‎อารมณ์ไม่ดี ‎คงพูดได้ว่าผมโกรธโลกใบนี้มั้ง
‎แล้วก็เขาเริ่มเสียคน เขาโกรธมาก ‎เขาอยากแก้แค้น
‎และเรากำลังเสียเขาไปให้แก๊ง
‎- ลูกชายคนไหน ‎- นิโคลัส
‎ใช่ ผมมาจากแก๊ง ‎และเราเป็นศัตรูกับแก๊ง 5150
‎แถมผมก็เข้ากับพวกเขาได้ดีมาก
‎แบบว่าช่างหัวพวกแม่งดิวะ ‎ไปตามหาพวกแม่งกันและ…
‎ตอนนี้ฉันเริ่มกลัวว่าลูกชายจะถูกฆ่า ‎เพราะความรุนแรงระหว่างแก๊ง
‎และไปอยู่ในแก๊ง หรือไปฆ่าใครเข้า
‎ตอนที่ผมยังเป็นผู้เยาว์ ‎ผมถูกจับบ่อยมาก
‎ผมมีคดีพกปืน
‎จากนั้นก็ทำร้ายร่างกายด้วยปืน
‎ผมเพิ่งออกจากคุกมาเพราะคดีนั้น ‎และมันไม่คุ้มกันเลย
‎คุณจะไม่ยอมรับมันอยู่สักพัก
‎คุณจะไม่อยากเชื่อว่าลูกคุณ ‎จะทำอะไรแบบนั้นได้ ได้ปืนมา
‎และฉันถามว่า "ลูกไปเอาปืนมาได้ไง ‎เอามาจากไหน"
‎นี่คือจุดที่ตกต่ำที่สุดของฉันแล้ว
‎นี่คือเสียงที่ปลุกเบลินดาให้ตื่น
‎ฉันต้องเริ่มย้อนมามองตัวเองอย่างจริงจัง
‎ว่าทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้
‎แล้วก็เอาแต่โมโหโลกทั้งใบ
‎ความโกรธมาจากไหนกัน
‎ฉันโกรธอะไร
‎ฉันโกรธตัวเองไง
‎ฉันผิดหวังในตัวฉันเอง
‎ไอ้นั่นเป็นใครน่ะ ทุกคนก้มเร็ว!
‎ฉันว่าพวกนั้นกำลังมาอีกแล้ว ‎ไปหลบหลังรถ เบ็น เร็วเข้า!
‎คุณคะ เดี๋ยวก่อน ‎คุณคิดว่าเขาเป็นวัยรุ่นเหรอ
‎วันสุดท้ายที่ฉันใช้ยาคือวันที่คริสตัลถูกฆ่า
‎ใช่ ตอนนั้นฉันเมายา
‎- เขาเตี้ยกว่าฉัน ‎- ผอม กลางๆ หรือตัวหนา
‎ให้ตายสิ
‎และนั่นคือทั้งหมดที่คริสตัลขอฉัน
‎"แม่ เลิกยาได้แล้ว"
‎ยังตกใจไม่หายเลย ‎ฉันพูดว่า "ให้ตายสิ ไม่อยากเชื่อเลย"
‎และฉันทำเพื่อเธอไม่ได้ ‎ฉันทำเพื่อเธอไม่ได้ตอนเธอยังอยู่
‎เราต้องเรียนรู้ที่จะให้อภัยตัวเอง
‎และนั่นยากกว่าการให้อภัยฮูลิโอ เอเรเดียอีก
‎จริงๆ นะ
‎ฉันต้องพูด
‎(เสียงของเหยื่อจะกู่ก้อง)
‎คดีฆาตกรรมทั้งหมดในริเวอร์ไซด์เคาน์ตี
‎มันเป็นข่าวอยู่ทุกวัน
‎(คริสตัล ซี. ธีโอบาลด์)
‎มีแค่ชื่อที่เปลี่ยนไป
‎ฉันเข้าใจเรื่องยาเสพติด เรื่องแก๊ง
‎และคืนนั้น ‎พวกเขาก็เมายามากๆ เหมือนกัน
‎ฉันอาจพูดได้ว่า ‎"พระเจ้ากำหนดทุกอย่างไว้แล้ว"
‎และนั่นคือเหตุผลที่เราขอให้เขา
‎ถอดคำขอโทษประหารออก
‎ฉันทำสิ่งที่ถูกต้องเป็นครั้งแรกในชีวิต
‎ฉันทำสิ่งที่ถูกต้อง ใช่แล้ว
‎(หลังจากมีการถอดคำขอโทษประหารออก ‎คดีของฮูลิโอก็เริ่มการพิจารณา)
‎(เป็นเวลาห้าปี ‎นับตั้งแต่การตายของคริสตัล)
‎(ศาลริเวอร์ไซด์เคาน์ตี)
‎ถ้าคุณมีสมาชิกแก๊ง ‎ที่ซื่อสัตย์ต่อแก๊งของพวกเขา
‎และรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าปากโป้ง
‎เป็นเรื่องยากมากที่คุณจะดึงให้คนหรือสองคน ‎มาร่วมมือกับคุณได้
‎ดังนั้นนั่นยิ่งใหญ่มาก
‎พอเขาได้ยินเสียงปืน เขาก็ออกไปนอกรถ
‎เขาออกไป
‎และตอนนั้น ‎ผมก็ได้ยินเสียงปืนอีกหลายนัด
‎ผมค่อนข้างกลัวเพราะความจริงที่ว่า…
‎ผมรู้ว่ามีคนในองค์กรนี้กี่คน
‎นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณจะกำจัดมันได้
‎- คุณเห็นลิตเติลอูเอโรติดยาไอซ์เหรอ ‎- ใช่
‎- คุณไม่เคยสูบกับเขาเหรอ ‎- ไม่เคยเลย
‎ผมไม่เคยเห็นเขาใช้ แต่ผมรู้ว่าเขาติด
‎เพราะม่านตาของเขามันขยายไปหมด
‎มันบ้ามากที่เห็นพวกเขา ‎ให้การปรักปรำพี่ชายฉัน
‎เพราะพวกเขาโตมากับเรา
‎พวกเขาอยู่ตรงนั้นเสมอ ‎อยู่ที่บ้านเราเป็นประจำ
‎ผมเห็นตอนที่ลิตเติลอูเอโร ‎ยิงกระสุนนัดแรก
‎ผมไม่เห็นนัดอื่นๆ ผมเห็นแค่นัดแรก
‎ผมรู้สึกเจ็บนะ ‎เพราะเราเคยอยู่ด้วยกันทุกวัน
‎และการที่คุณมากุเรื่องโกหก
‎แค่เพื่อที่จะเอาตัวรอดจากเรื่องบางอย่าง
‎คุณได้มีปฏิสัมพันธ์กับพวกเขาหรือเปล่า ‎พวกเขาคุยกับคุณบ้างไหม
‎ไม่เลย พวกเขาแค่มองผม ‎แต่ผมไม่อยากมองพวกเขา
‎ผมคิดว่ามานูเอลร้องไห้ตอนให้การ
‎ผมรู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะทำเรื่องพวกนั้น
‎เหมือนที่ทุกคนในโลกก็ไม่ได้ตั้งใจทำ
‎(ฮูลิโอ เอเรเดีย)
‎ความเห็นที่ผู้พิพากษาพูด ‎มันรุนแรงมาก
‎"คุณเอเรเดียไม่ใช่คนดี
‎เขาเป็นฆาตกรที่โหดเหี้ยมเลือดเย็น…
‎และเขาจะต้องชดใช้ในสิ่งที่เขาทำ"
‎(ฮูลิโอ เอเรเดียถูกจำคุกตลอดชีวิต ‎โดยไม่มีสิทธิ์ขอทัณฑ์บน)
‎(มานูเอลกับวิลเลียม-ดาวิด เลมุส ‎ไม่ได้ถูกตั้งข้อหา)
‎เราใช้ชีวิตกันผาดโผนมาก
‎เราทำในสิ่งที่คุณเองคิดไม่ถึง
‎เรื่องพวกนั้นยังทำให้เราฝันร้ายอยู่
‎ผมต้องเจอกับมันทุกวัน ‎ผมไม่สามารถขับรถไปตามถนนที่ผมโตมาได้
‎โดยไม่คิดถึงเรื่องนั้น
‎ผมเคยฝันถึงเธอ
‎ผมแค่พยายามเก็บความทรงจำทั้งหมดไว้
‎ประมาณเดือนที่แล้ว
‎คริสตัลยืนอยู่ตรงนั้น
‎เธอใส่ชุดสีขาว
‎แล้วฉันก็ตื่น
‎ตอนนี้มันจะยากที่ผมจะให้อภัยตัวเอง
‎แม่กับพ่อพยายามปกป้องผมเสมอ
‎พยายามหาอะไรดีๆ ให้ผมเสมอ
‎และผมพยายามไม่ทำให้พวกเขาผิดหวังอีก
‎ผมอยากมีลูก มีครอบครัว
‎ทำอะไรสักอย่าง
‎(สิบปีหลังการตายของคริสตัล ‎วิลเลียม "โจ๊กส์" โซเทโลยังคงลอยนวล)
‎มันเป็นเรื่องส่วนตัวระหว่าง ‎วิลเลียม โซเทโลกับฉัน
‎มันยังไม่จบจนกว่าเขาจะถูกจับ
‎(ไพ่แองเจิลทาโรต์)
‎และฉันต้องการให้เขาถูกคุมตัว ‎เพื่อที่คริสตัลจะได้ตายอย่างสงบ
‎มาดูกันว่าวิลเลียม โซเทโล…
‎ไพ่เอกภาพ
‎มันบอกฉันว่า ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน ‎เขาไม่ได้ลำบากอยู่
‎ใบนี้สวย ไพ่นักบวชหญิง
‎นี่จะเป็นตัวแทนของฉัน
‎และมันแสดงให้เห็นว่า ‎ฉันฉลาดพอที่จะก้าว
‎ไปข้างหน้าในชีวิต
‎และฉันต้องฟัง ‎สัญชาตญาณของตัวเอง อดทน
‎และพิจารณาสิ่งที่ฉันต้องการก่อนลงมือทำ
‎แล้วก็ไพ่ความยุติธรรม
‎เขาเป็นของเรา ‎สักวันพวกเขาจะจับเขาได้
‎อนาคตที่สดใสรออยู่เบื้องหน้า
‎ใช่แล้ว
‎(สองสัปดาห์ถัดมาโซเทโล ‎ถูกจับกุมในเม็กซิโก)
‎(เขาแต่งงานแล้ว มีลูกสี่คน ‎และทำไร่พริกอยู่)
‎(เบลินดาได้รับเบาะแสบนเฟซบุ๊ก ‎ที่นำไปสู่การจับกุมเขา)
‎ความยุติธรรมและการแก้แค้นน่ะเหรอ
‎ใช่ ทั้งคู่ก็เกือบเหมือนกันนั่นแหละ
‎สิ่งหนึ่งหมายถึงคุณจะอยู่ในโลกเสรี
‎และอีกสิ่งอาจทำให้คุณไปนั่งบนเก้าอี้จำเลยได้
‎นั่นคือเส้นที่ฉันเกือบจะล้ำไปแล้ว
‎(ในปี 2020 14 ปี ‎หลังการตายของคริสตัล)
‎(โซเทโลเพิ่งถูกพิพากษาโทษจำคุก 22 ปี ‎ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา)
‎คำบรรยายโดยณัฏฐ์อัปสร เลิศธีระกุล