Downloaded from YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL BELGESELİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
SELAM ANGEL!
ANGEL: HÂLÂ BURADASIN
JOKES: YAVRUM, YARIN SENİ PARTİDE GÖRMEYİ İPLE ÇEKİYORUM
ANGEL: KİM OLDUĞUNU BİLİYORUM
ANGEL: BENİ SEVİYOR MUSUN?
JOKES: SEVDİĞİMİ BİLİYORSUN
ANGEL: O ZAMAN SÖYLE
JOKES: SENİ SEVİYORUM
ANGEL: O ZAMAN
BENİ NEDEN ÖLDÜRDÜN?
24 ŞUBAT 2006
Evden çıkıyorduk.
Bu, garaj önündeki aracım olacak.
Sonra Ford Expedition geçti.
Her koltuğun dolu olduğu görülüyordu.
Crystal, Juan ve oğlum Justin
arabaya biniyordu.
Arabaya bindi, koltuğu ileri çekti, şöyle dedim,
"Kay. Ana yollara girmeyeceğiz.
Üç, dört blok ötedeki markete gidiyoruz. Kay kardeşim." Sonra…
…sokağın sonuna gidemedik.
20.43
Tam buraya geldim.
Kafamı kaldırıp baktım, orada, dur tabelasının yanında duruyordu.
Ve beyaz Ford Expedition U dönüşü yaparak
olduğu yere geri geldi ve burada durdu.
Buraya doğru hızlıca gittim
ve çocuklara bakmak için durdum.
Köşeyi dönerken baktım, kapüşonlu bir adam vardı,
eli silahlıydı, muhtemelen yarım metre uzağımdaydı.
Silahı gördüm.
Ağzını şöyle oynatıyordu, arabaya ulaşmaya çalışıyordu.
Bam.
Ve tüm patlamalar, camlar, lastik sesleri…
İhbarlar geliyor, dörtten fazla silah sesi duyuldu…
Silah ateş edildi ve şey…
-Arabanıza mı ateş ettiler? -Evet, bana sıkıyorlardı.
"Aman Tanrı'm" deyip koltukta eğildim. Arabayı vurdular mı bilmiyorum bile.
Kardeşime baktım, öylece hareketsiz duruyordu.
Sorun ne?
Araba tam hızda geldi.
-Honda Accord. Ve gelip… -Ne renk Honda?
20.47 SİLAHLI SALDIRIDAN DÖRT DAKİKA SONRA
Marketin önüne, kapıların tam önüne
gidebildik.
Arabadan inip Crystal'ı aldım, oturdum, kucağımdaydı.
Biri vuruldu, yerde yatıyor. Kadın cevap vermiyor gibi görünüyor.
Adres…
Başına dokundum ve…
Birimler olay yerine gidecek. Bir kurban var gibi.
Devriye, konumunuz nedir?
Tanrı "İstersen alırsın." der. Ben istedim.
Neredeydi o? Her şeyin onun planı olduğunu da söyler.
Bu ne sapkın bir plan böyle?
Sevgi gösteren Tanrı hayatımın neresinde?
Anlamıyorum.
Sebebini öğrenmek istiyorum. Neden?
Gece yarısıydı, büyükannem salonda ağlıyordu.
"Crystal vurulmuş." dediler.
"Crystal vuruldu mu?" dedim. "Crystal başından vurulmuş." dediler.
Crystal'la birlikte ilk anım,
birlikte bebeklerle oynamayı severdi ve bana sürekli sorular sorardı.
"Jaimie, Annebelle biberonunu aldı mı?" Onun sayesinde
oyun saatleri eğlenceli olurdu.
Gerçekten. Hayal gücümü genişletti.
Hiçbir şeyin imkânsız olmadığını kafama kazıdı.
Her şey mümkündür.
Sonra MySpace'e girdim.
SELAM JAIMIE!
Bu akşam korkunç bir trajedi yaşandı.
Bununla ilgili blog yazdım. Duygularımı böyle döktüm.
Evde ağlamamıştım.
BU TOPLUM MİDEMİ BULANDIRIYOR.
Aklıma geleni yazdım.
Parmaklarımı serbest bırakıp dilediğimi yazdım.
BU OLAY BENİ VE AİLEMİ MAHVETTİ.
Son cümle şuydu,
"Crystal, lütfen iyileş. Seni yaşamın kendisinden çok seviyorum."
Crystal uyanmadı.
Burada olduğunu hatırlıyorum
ve yine kapıdan içeri girmesini bekliyorum.
Hiç girmeyecek.
Ailemizi, geçirdiğimiz güzel anları düşününce
sanki bir milat var.
Crystal'dan öncesi, Crystal'dan sonrası.
Onur ve neşe kaynağımdı.
Deliler gibi kız çocuk istiyordum.
Üç oğlum vardı.
Dördüncü doğunca "Yaşasın, küçük bir kızım oldu." dedim.
Güneş ışığımdı. Benim hayatımdı. Hayatım. Evet.
Ne var ne yok yapardı.
Yükseklere, hız trenlerine bayılırdı ve kumarda çok şanslıydı.
Bir makineye gidip beş dolar koydu
ve 38 bin dolar kazandı.
Ve kocasıyla klima, ısıtıcı işine girdi.
Çok başarılı oldular.
Sonra kocası uyuşturucuya başlayıp şiddet uyguladı.
Böylece Crystal onu terk edip yanımıza döndü.
Evet.
Bir sürü anı var. Tanrı'm, bir sürü anı var.
Birçok güzel anı da var ama o tek gece
hepsine yetiyor.
RIVERSIDE POLİS DEPARTMANI MAGNOLIA KARAKOLU
Evet, boynunda aynı dövme var.
Sırası gelen kişinin masasında
Azrail'in fotoğrafı olur.
Yani bir nevi ölüm daima bekliyor
ve listenin tepesine gelince vaka sizin oluyor.
Böylece size ne geleceğini bilemiyorsunuz ve sıra bendeydi.
Şehrin batı ucunda silahlı saldırı olmuştu.
Giyindim, karımı öptüm, aracımla gittim, sonra beynim çalışmaya başladı.
İlk cinayet vakam çete çatışmasıydı. Bu vakalar her zaman çok zor olur.
O vaka ne yazık ki hâlâ faili meçhul.
En büyük suçu işleyip de dışarıda serbestçe dolaşan birileri var.
Bunu hâlâ düşünürüm.
İkincisi Crystal Theobald vakası.
İki faili meçhul bırakamam. İki faili meçhul imkânsız.
Ama başta çok çetrefilliydi.
Olay mahallinde birden fazla mermi kovanı vardı.
Tam Greenpoint ve Geranium kavşağında.
İlgisi olacağını düşündükleri ayakkabı vardı,
bizim için kayda geçirmişler.
Ama delillerin nerede olduğunu, fotoğrafları,
delil ölçülerini, videoyu görebildim.
Kafam allak bullaktı, özellikle birimde yeni olduğumdan.
Fazla gelmiş gibiydi.
Riverside Polis Merkezi.
Tanık ifadeleri alıp kapı kapı gezmişler. Tarama adlı şeyi yaptık.
Silah sesi duymadınız mı?
Bu akşam içerideydik.
-Bir şey duyup görmediniz mi? -Burada değildim.
-Hayır, uyuyordum. -Uyuyor muydunuz?
Olayı duyan veya gören birilerini aradık.
Silah sesi duymadınız mı?
Hayır, karım duyduğunu söyledi, birkaç el duymuş, evet.
Bir şey görmedi mi?
Birkaç dedektif hastaneye gitti.
Aileyle konuşmaya çalıştılar
ama dedektiflerle iş birliği yapmadılar.
Onları gözüm tutmadı. Hem de…
Hem de hiç gözüm tutmadı ve bilirsiniz, bu yüzden…
Bana pek güvenmiyordu. Kim olduğumu bilmiyordu ve…
Sorun yaşasam da yardım etmesi için polisi aramazdım.
Aramazdım. Aradığım kişi polis olmazdı.
Sanki biz yapmışız gibi ailemin üzerine gidiyorlardı.
Tehditler yağdırıp "Seni hapse tıkarım.
Bir ilişki bulursak…" Bu da beni kızdırdı.
Beni kelepçeleyip polis arabasına tıktılar
ve saatlerce sorguladılar.
Anlam veremedim, anlayamadım.
Dedektifleri karşıma alıp şöyle dedim,
"Ailemin bu olayla hiçbir ilgisi yok."
Yardım etmeye uğraştığımı, tek amacımın bu olduğunu
anlamalarını istedim.
Vakamla ilişkisi olmayan hiçbir şeyi umursamıyordum.
Onlar ve ailesi için bu cinayeti çözmek
ve Crystal'ın katilini hapse tıkmak için oradaydım.
Sonra biraz daha açıldık ama…
Yaşananlar hakkında bir sürü söylenti dolanıyor.
Sizce ne oldu?
Bence şu 5150'yle ilgili bir sürü çete sorunu yaşandı.
Batı Ucu dediğimiz yer burası.
Silahlı saldırı bu hatta gerçekleşti,
ama burası 5150'nin sahiplendiği bölgeydi.
Ama aynı bölgede hak iddia eden birçok çete vardı, siyahiler, Hispanikler.
Bölge savaşları vardı, çeteler birbirini görünce çatışma çıkardı.
Uyuşturucu kaçakçılığına karışan düşman Latin ve siyahi çeteler…
5150 bizim için Riverside'da 2003 civarları ortaya çıktı.
Güçlerini sağlamlaştırmaya çalıştılar ve baskınlar düzenleyip
özellikle şiddet uygulayan, agresif bir çete oldular;
oradan saldırılara, silahlı çatışmalara, sonra iki buçuk, üç senede şehrin içinde
üç kişiyi öldürmeye kadar ilerlediler.
Çok hızlı bir evrimdi.
Şu an Riverside'dayız.
Her türlü silahlı saldırılar olur, her gece insanlar bıçaklanır, gasp edilir.
İnsanlar 5150'yi duyar duymaz korkardı.
Bizim için katil derlerdi.
Toplumun bize bu gözle bakacağını hayatımda hiç düşünmedim.
Aslen Riverside Los Angeles'ın dışlanmış bölümü gibiydi.
L.A. veya Orange County'de yaşamayı karşılayamayan herkes
Riverside'a gelirdi.
Yani bence pek çok yoksul insan.
Bir kez bile plaja, Disneyland'e gittiğimizi düşünmüyorum.
Böyle bir şey hiç olmadı.
O bölge dışında hiçbir şey tecrübe etmedik.
Hayatı bundan ibaret sandık.
5150 birbirini kollayan kuzenler veya aile üyeleri gibiydi.
Tüm amaç buydu. Biz bir aileyiz. Buydu.
Hep beraber buraya gelirdik. Hiçbir şey olmazdı.
Hepimiz 18 yaşından küçüktük.
Biz çocukken herkesin hedefinde biz vardık.
Bana şunun tam eşkâlini ver…
Gençti. Küçüktü.
-Ama onu görürsem tanırım. -Tamam.
Sonra daha çok görüşme oldu, daha çok fotoğraflara baktık.
Bu dosyada her çete üyesi yer alıyor ve bu hengamede
kimin kim olduğunu takip etmemi sağlıyor.
Hatırladığıma göre Belinda saldırgan için çok küçük,
neredeyse beyaz görünen, gerçekten bebek yüzlü bir Hispanik dedi.
Saldırganın yüzünü görse onu tanıyacağını söyledi.
Sorun olmazdı.
Belinda'nın verdiği bilgilere göre bu robot resim ortaya çıktı.
Okul yıllıklarına baktım,
çete üyesi olup bakabileceğin bir fotoğrafı bulunan
insanları aradım.
Belinda'ya "Bakmanı istediğim fotoğraflar var." dedim.
Fotoğrafları karıştırmaya başladı.
Sonra genç bir çocuğa gelip
durdu
ve "Bu, o". dedi.
Dedektif Wheeler bir gün arayıp
olaya karıştığını düşündükleri birini aldıklarını
ve gidip ona bakmamı istedi.
Onu seçti. "Bu, o. O adam bu." dedi.
İyi misin dostum?
Bu vaka için üzerine gidip nerede olduğunu sorduk.
Nerede, kiminle olduğuyla ilgili belli bir bilgi verdi.
Orada değildim.
Orada olduğunu biliyorum ama. Orada olduğunu gören biri var.
"Bunu kontrol edeceğiz.
Yalan söyleme, söylersen anlarım." dedim.
Benim evimdeydik, sonra abisinin sevgilisinin evine gittik.
"Orada değildim.
Arkadaşımdaydım. Arkadaşımlaydım. Onları arayabilirsin.
Sorabilirsin." diyordu.
Nerede olduğunu teyit etmesi için birkaç partnerimi oraya gönderdim.
Gerçek çıktı.
Lütfen!
Bırakın, evine gideyim!
O an şöyle düşünmeye başladım, "Yanlış eşkâl mı aldım?
Kötü bir başlangıç oldu."
Sonra çocuğu evine gönderdik.
Durumu bana yeterince iyi açıklamadılar.
Hata yapıp olayla ilgisi olmayan birini tespit edersem
söyleyeceklerimi mahkemede kullanamazlarmış.
Yani bu olay, dedektif için vakayı karmaşık hâle getirdi.
Vakaya çok pozitif düşünerek başladık.
Halledeceğiz. Altından kalkarız.
Sonra ipucunun bittiği noktaya geldik
ve neredeyse yıpratma savaşına döndü.
Ona söz verdim.
"Seni seviyorum." dışında ona söylediğim son şey buydu.
Yapacağım son şey olsa bile katili bulacağıma dair söz verdim.
Onu bulacağım. Bedelini ödeyecekler.
ARKADAŞLARA GÖRE BİR YER
NICK: SELAM
ARKADAŞIM, CRYSTAL'I ÖLDÜREN ADAMLARIN MYSPACE'TE OLDUĞUNU DÜŞÜNÜYOR
Sanırım MySpace üzerinden Nick'le konuşuyordum
ve adamların, olaya karışanların
MySpace hesabı olduğunu söyledi.
"Hepsinin profili var." dedi.
ONU EN YAKIN ARKADAŞLARINA EKLEMİŞ. BAKSANA
5150'nin yaptığını zaten az çok biliyordum.
Sokakta konuşulur, kulağınıza gelir.
Yani yavaş yavaş öğreniyorsunuz.
Küçüktüm, Crystal öldüğünde sadece çocuktum.
Olay yaşandığında 13 yaşında falandım.
Çetelerden haberim bile yoktu.
Belinda teyzeme şöyle dedim,
"MySpace'e girip senin için arayabilir, bilgi alabilirim."
Sosyal medya hakkında hiçbir bilgim yoktu. MySpace hesabım yoktu.
"Nasıl yapılıyor?" dedi. "Her şeyi ben yaparım. Merak etme." dedim.
14 yaşındaydım.
15'ime girmek üzereydim.
Evinizde bir genç varsa
muhtemelen MySpace.com adlı
sosyal medya sitesinde çok vakit geçiriyordur.
Her yönünü biliyordum. En küçük detayına kadar.
Bu şekle getirmeyi, bir şeyi yazıda öne çıkarmayı,
renkli yazı yapmayı, her şeyi.
MySpace dünya çapında 66 milyon kullanıcısıyla
çocuklar tarafından kullanılan en ünlü iletişim kurma sitesi.
Okulumdaki çoğu çocuk MySpace kullanıyor. Fotoğraflar koyup biriyle tanışıyorsun.
Yeniydi. Popülerdi. Herkes katılmak istedi.
Kafayı takmıştım.
Heyecanlıydım. Bana bu fırsatı,
bu sorumluluğu vermek ister misin?
"İnsanları nasıl daha iyi araştırabilirim." diye düşündüm.
Jaimie, Google'dan güzel bir kız fotoğrafı buldu.
GÜZEL KIZ MYSPACE
Süpergirl tişörtü giymişti. "Süpergirl'üm olacaksın." dedim.
Sadece güzel bir yüz, güzel bir fizik istedim,
arkasındaki beyin ben olacaktım.
Ona Rebecca ismini verdik ve internete koyduk.
Çete üyelerinin beğeneceği birisi yaptım.
"Ot içer ve birayı severim." ekledim.
Ama bira yerine cerveza dedim, daha zekice geldi.
MySpace'teki bu kızın kesinlikle gerçek olduğunu düşünmelerini istedim.
En yakın sekiz arkadaşım vardı. Hepsini arkadaş ekledim.
Onun profiline tıklayıp onların ilk sekizini ekledim,
onların ilk sekizini ekledim.
Tıklanırdın, herkes tıklanırdı, herkes eklenirdi.
Sayfam 5150'den erkekler dolana dek ve onlardan biri gibi
görünene dek eklemeye devam ettim.
"Belinda teyze, her şeyi ayarladım. Ne yapmayı istiyorsun?" dedim.
"Olabildiğince fazla bilgi topla."
KONU: SELAM N'ABER?
BENİ VE BENİM KIZLARI SEVERSİN BİR ARA TAKILALIM
GÖNDER
Onlara kendimi sevdiriyordum. Güvenlerini kazanıyordum.
Tek bir kelimeyi düzgün yazmıyorlar bile. "LOL ne demek?" diye sordum.
Mesajlaşmam oyunculuğumdu. Oyunculuk benim için buydu.
Nereli olduklarını, neler yaptıklarını öğrenmeye çalışıyordum.
Elbette o gece beyaz Ford Expedition kullandıklarını biliyordum.
Çok hızlı biçimde bilgi toplamamı istedi.
"Hayır, bunu oynamalıyım.
Bir hafta zaman tanı." dedim.
Bana en az üç gün ver, sonra "Arabanın modeli ne?" diye sorayım.
Tamam, beyaz Ford Expedition'ı vardı.
Evet, iki tane.
Bu durum işleri daha karmaşık hâle getirdi.
Tanıklar ve herkes için öyle oldu çünkü aynı renkte iki araba vardı.
Başlarda bölgedeki arabaları konuştuğumuzu hatırlıyorum.
Tamam, bu, Robbie.
Komşular birkaç araç görmüş.
Kimileri SUV dedi,
Expedition veya o tarz bir araç gibi.
Tam buraya park etmişlerdi.
Birbirlerini kovalıyor gibi bölgede dönüp duruyorlardı.
Şöyle sordum, "Gördünüz mü? Olanları biliyor musunuz?
Başka bir yere gitmek için aracınıza biniyordunuz,
tam o anda bu insanlar hızlıca bölgeyi arıyordu."
Bu konuda aptala yattıklarını hatırlıyorum.
Evet, biraz şey vardı.
Bildiğim her şeyi bir anda anlatmadım.
Olay yaşandığında Robert neredeydi?
Robert mı? Bilmiyorum. Robert'ın ilişkisi yok.
Tabii.
Yani o gece olanları anlatıp Robbie'den bahsetmiyorsunuz.
Evet çünkü bunu daha önce yaşadık
ama sonra aklımdan uçup gitti.
Robbie'nin nereye gittiğini düşünmüyordum.
Robbie'yi bulmaya gittim.
Ve markete gitmeye hazırlanıyorduk ve…
Meğerse kardeşlerin en büyüğü, Robert
takip edilen arabaların birindeymiş
ve bu bilgiyi uzun bir süre sakladılar.
20.38 SİLAHLI SALDIRIDAN BEŞ DAKİKA ÖNCE
Yani tüm bu mesele Robbie'nin ailesinin evinin hemen karşısına
park edip arkadaşıyla konuşmasıyla başladı.
Evinin önüne park ettim, arkadaşım indi.
Sağdaki camdan benimle konuşuyordu.
Ve kız arkadaşımın yüzünde bir bakış belirdi.
Ve arkamızda Expedition vardı.
Arkadaşıma baktım, biraz ürperdi
ve evine doğru gidiyor gibiydi.
İçimde tekinsiz bir his vardı, o insanları tanımıyordum.
Hayatımda böyle sorunlarım olmaz.
Uzunları yakıp gazı kökledim.
Onlara veya kaldırıma vururum sandım, ters bir şeyler olacaktı. Köşeden döndüm.
Anında takibe başladılar.
O gece SUV'de değil miydin?
-Hayır. -Hayır mı?
O gece bir sürü insan iki SUV görmüş.
Robert, ailene yardım etmek için burada olduğumu anla.
Tek işimiz bu.
Gittim. Sorun olduğunu sanmıyorum.
O, her neyse gitmişti.
Kızımın annesinin evine doğru gittim.
Oraya gittim, park ettim, annesi deliye döndü.
Sanırım aileyi takip etmeye başladık.
Lane-Theobald ailesinin geçmişte sorunlar yaşadığını öğrendim.
MARİHUANA BULUNDURMAK ÇALINTI MAL ALMAK
EHLİYETSİZ ARAÇ KULLANMAK
Tutuklanıp hapse atılanlar vardı.
Çocuklarım, çocuk işte
ve sorunlar yaşayacaklar,
kavgayı, yaptıkları şeyi seviyorlar.
Belinda'nın geçmişinde bile uyuşturucu sorunları vardı.
Birlikte uyuşturucu dünyasındaydık.
Kullandık ama hepsini anlatmayayım. Hepsini anlatmamı istiyor musunuz?
Küçük bir hafta sonu eğlencesi olarak başladı
ama sonra sağ kolum oldu.
İki farklı işte çalışıp, beş çocuğa bakıp evle ilgilenmeyi
anca böyle başarabiliyordum.
Metamfetamindi. Şeytan uyuşturucusu metamfetamin.
İşe git, dozunu al. İşten eve gel.
Etrafta hep çocuk vardı ama görmüyorlardı.
Onu görmüyorlardı. Çocukların önünde kullanmıyorduk.
CRYSTAL'IN EN YAKIN ARKADAŞI
Ellerinden geldiğince saklamaya çalıştılar ama her şey barizdi.
Evet, sonra uyuşturucu satıp hapse gittiğimde daha büyük sorun çıktı.
Geçmişte kendi sorunları, oğlunun sorunları nedeniyle
polisle sorunlar yaşamış.
Evet. Çok sattım. Oralarda büyük hasarlar verdim.
Tüm Riverside'a hasar verdim.
Sokaklara çok uyuşturucu saldım. Hem de çok.
Crystal'ın gençliğinde tek isteği şuydu,
"Anne, lütfen, uyuşturucuyu bırak. Lütfen."
Bunun sorumlusunun kim olabileceği fikri biraz daha açıklığa kavuştu.
Birinin geçmişte hapiste yaşadığı sorundan mı kaynaklanıyor?
Çetelerde yaşadığı sorundan mı?
Birinin birine para veya uyuşturucu borcu mu vardı?
Birdenbire olasılıklar deryası daha da genişledi
çünkü kurbanın ailesiyle ilgili uygunsuz durum ortaya çıktı.
MART 2006 CRYSTAL'IN ÖLÜMÜNDEN BİR AY SONRA
Her gün. Okuldan çık, doğruca eve git.
Saatler boyunca.
Öğleden sonra 3.00'ten gece 1.00'e kadar.
Sitede olurdum.
Sanırım Belinda teyze, Crystal için MySpace hesabı açma fikrini bulunca
daha da zorlandım.
Rebecca ilgilendiğimiz kişilerden
yeterince tıklanma alamıyordu.
Ben de ona "Crystal'ın fotoğrafını koyabilir misin?" dedim.
"Crystal. Niye ona MySpace hesabı açmak istiyorsun?"
Hepsini ona âşık et.
Ona Angel adını koymaya karar verdik.
Ve profiline şöyle yazdım,
"Hayatınızın en büyük hatası, en derin, en karanlık,
en çok sakladığınız sırrınız olacağım."
Ne cevaplar verdiler ama.
Her yerden mesaj yağıyordu.
Siteye girip ikisini idare ederdim. İki sayfa açık olurdu.
Birini simge durumuna atıp Angel'a girer, diğerini atıp Rebecca'ya girerdim.
Supergirl'üm kendine âşık edemiyordu.
Az çok yatmak için aranacak biriydi.
Crystal âşık olunası biriydi.
Rebecca çok meraklıydı, burnunu sokardı.
"Şunu anlat, bunu anlat." Çok cilveliydi.
Ve ergen gibiydi.
"Bugün boktan bir gündü." "Okul berbat." falan derdi.
Üzgün surat vesaire.
Angel daima neşeli ve tatlıydı.
Güzel, büyük yazı tipleri vardı.
Küçük, pembe, mavi, parlak yazı tipleri.
JOKES ARKADAŞIN OLMAK İSTİYOR! ONAYLA
Çok sürmedi.
William Sotelo cevap verdiğinde profil yeni açılmıştı.
Film seyretmez, porno seyreder.
Kitap okumaz, kitapların içine edeyimmiş.
Ve profilinde kendini gösteriyor.
"5150'denim, öldürmeye çekinmem."
Ben de özellikle Sotelo'ya odaklandım.
Genelde onunla konuştum.
MySpace hesabında 5150'yi insanın gözüne sokuyordu.
Jaimie mesajlar atıyordu. O da cevap veriyordu.
"Parti yapıp içki içmek dışında ne yaparsın?"
"Ben pek parti kızı sayılmam, arada giderim."
"Hayır, benim olayım bu değil. Hedeflerim var.
Görürsün. Bir şeyler başaracağım."
Birinin seni istemesini istiyorsan onunla oynarsın.
Crystal'ın bana öğrettiklerini yaptım, oğlanı peşimden koşturdum.
NİSAN 2006 CRYSTAL'IN ÖLÜMÜNDEN İKİ AY SONRA
JOKES: SELAM
ANGEL: ANNEMİ ÖZLEDİM.
JOKES: ANNEN NEREDE?
Angel'ın annesinin metamfetamin üretmekten hapiste olduğunu söyledik.
Böylece uyuşturucu ve hapishane konusunda açılır diye düşündüm.
JOKES: VAY BE, ŞU AN BUNU YAŞAMANA ÜZÜLDÜM.
Düşündüğümün tam tersiyle cevap verdi.
Derine indi. Şaşırdım.
ANGEL: SAĞ OL. DENEYECEĞİM.
JOKES: EĞER KONUŞMAK İSTERSEN BEN YANINDAYIM.
Mesajlarında daha tatlı olmaya başlıyordu.
JOKES: TÜM GÜN SENİ DÜŞÜNDÜM
Tüm dünyayı ayaklarımın altına sermek istediğini,
bunu mutlaka yapacağını söylüyordu.
JOKES: DAHA ÖNCE HİÇ BÖYLE HİSSETMEMİŞTİM
Kafamda oluşturduğum Crystal vardı.
Onu yansıtmalıydım.
Ne kadar güzel bir insan olduğunu göstermeliydim.
Ona âşık olmamak zordu.
Onu tanıyan ona âşık olurdu.
Kişiliği, gülümsemesi.
O adamın ona âşık olmaması güçtü.
"Kızım, bu akşam parti veriyorum. Gelmek ister misin?" dedi.
ANGEL: EĞLENCELİ OLUR
"Nasılsın? Bu akşam hazırım. Araban yok. Seni alırım."
Olmaz dedik.
Buluşmak istiyorlar. Ne yapacağım?
Teyzem şöyle dedi, "Kabul et.
ANGEL: TAMAM. AKŞAM GÖRÜŞÜRÜZ.
JOKES: EVET!!! NİHAYET
Sonra tam son dakikada bir mesaj atıp
gelemeyeceğini söyle.
Sonra, bir saat geçince 'Lanet olsun, araba bulamıyorum.' de."
Beni o gece çıkarmak konusunda çok ısrarcıydı.
Daha önce hiç bu kadar uğraşmamıştı.
"Kızım, o zaman ben alırım."
"Beni almaya geleceksen hangi arabayı aramam gerek?" dedim.
BEYAZ FORD EXPEDITION'IM
Beyaz kamyonetin göze çarpan bir yeri var mıydı?
Süspansiyonu alçaltılmış mıydı, özel jantı falan var mıydı?
Expedition'dı. Markasını bilmiyorum.
-Peki. -Ford mu ne?
Belinda'nın bildikleriyle belli bir araç arıyordum.
Bir Expedition.
Beyaz renkti ama aralara altın rengi serpiştirilmişti.
Ve o arabaya sahip 5150 üyesi arıyordum.
Dedektif Wheeler'ı arayıp "Bak, böyle bir şey buldum,
bence adamı bulduk.
Onlar bu." dedim.
Arayıp "Jokes. Araba ona aitti. O aracı Jokes kullandı.
Oydu." dediğini hatırlıyorum.
MySpace hesabı da bu noktada hesaba girdi.
Başta ona "Buna başladığını keşke söyleseydin,
önceden haberim olurdu." dedim.
Ama farklı adamların yorumlarına bakınca
bu kıza sırılsıklam âşık olduklarını gördüm.
Yani onlar… Güzel bir kadın, güzel bir kız
onlarla öyle konuşunca
yemi yutmalarına şaşırmamalı. Tuzağa düşürmek için müthiş bir yol.
Sonra William Sotelo'yu, Jokes'u almam gerektiğini düşündüm.
Gerçekten şoför oysa arabada başka kimlerin olduğunu,
kimin ateş ettiğini söyleyebilmeliydi.
Tamam, pekâlâ Will.
İşimiz bitince seni buraya getireceğiz.
Job Corps'taydı.
Genel Denklik Diploması istiyorsun, bilirim.
-Aşçılık açısından ne yapıyorsun? -Meze aşçısı.
Şef olmak için sözde eğitim alıyormuş.
Güzel, eskiden yaptıklarından daha iyi.
-Evet. -Kesinlikle.
San Bernardino'dan Riverside'a kadar konuştuk.
Pekâlâ. Su istedin, değil mi? Su getirir misin?
-Kusura bakma. -Sorun değil.
Baktığım bir davada adın geçti. Tamam mı?
-Dava mı? -Evet.
Yürüttüğüm bir soruşturmada.
Nedir? Çete üyeleri mi?
5150'yle ilişkili.
Bir kız vuruldu.
Kız mı?
Ama sana sormam gereken konu araban.
Ford Expedition'ın orada olduğu teşhis edildi.
Benimki miydi? Plakası? Bilmiyorum.
Evet, araban oradaydı.
Peki ne zaman oldu bu?
Şubatta.
Şubatta mı?
Bilmiyorum.
Evet, biliyorsun.
İnkâr etmeye başlayınca veya elimdeki delilleri reddettiğinde
üzerine gitmeye devam ettim,
"Orada olup olmadığını sorgulamıyoruz. Orada olduğunu biliyorum.
Sebebini öğrenmek istiyorum."
Senin dışında 5150'de
veya o bölgede başka kimse bu aracı kullanmıyor.
Jokes'tan her bahsettiğimde bu araba çıkıyor.
-Jokes mu? -Evet, sensin.
Şimdi bana karşı tamamen dürüst olma vaktin geldi
çünkü şu an tek dostun benim.
Bence bir süre sonra onu yordu.
Sorun şu, "Orada değildim." dersen…
Tamam, gerçeği söyleyeceğim ama…
Bunu söylemeni istiyorum. Gerçeği.
Ama ben karışmadım. Birden oluverdi.
Anlat. Neler olduğunu anlat.
20.36
SALDIRIDAN YEDİ DAKİKA ÖNCE
Bilmiyorum, öylece geziyorduk, Rutland civarı dolanıyorduk.
Rutland Parkı mı? Orası 5150 bölgesi mi, MD bölgesine çok yakın değil mi?
-Evet, MD bölgesi. -Herkes senin Expedition'ınında mıydı?
Doluydu, arabada muhtemelen yedi kişi falan vardı.
Sonra beyaz bir Expedition hızlıca geçti, neredeyse çarpıyordu.
Birden önüme kesti.
Çarpmasına ramak kalmıştı.
"Robert'ın kullandığı SUV'yi burada gördük.
Arabalar üzerimize sürdüğünde burada durduk."
Sonra onlar…
Beyaz Expedition benim arabama ateş açmaya başladı.
-Aracına mı ateş açtılar? -Evet.
Basıp gidecektim, Lil Huero "Dur." dedi.
-İndi. -Peki.
Little Huero indi, değil mi?
JULIO HEREDIA NAMIDİĞER "LIL HUERO"
Nereye gitti? Doğruca araca mı?
Bilmiyorum. Eğilmeye başladım. Mermiler uçuşuyordu.
Ateş altındayken arabadan inmek cesaret ister.
Arabadan inmek cesaret ister.
Delidir. Psikopattır. Tuhaf.
Kızın olduğu arabanın yanından geçerken ne gördün?
-Bilmem… -Vurulmuş gibi miydi?
-Evet. -Mermi izleri var mıydı?
Hayır, camı parçalanmıştı.
Hangi camı?
Öndeki. Yolcu koltuğu tarafındaki.
Peki. Ateş altında olduğunu söyledin. Senin aracına isabet etti mi?
Hayır, sanmıyorum.
Çok yakındalar, ıskalamaları zor.
-İsabet ettiğini sanırdım. -Bilmiyorum.
William'ın SUV'sinde mermi izi yoktu, Theobald'ların evinde
mermi kovanı, hiçbir silah bulunmadı.
Böyle bir delil olmadığı için Theobald ailesinin
onlara ateş açtığını hiçbir şekilde kanıtlayamam.
Peki, Little Huero'yu nerede gördün?
Hiç görmedim, ondan ne haber aldım ne de onu gördüm.
Öyle mi?
Julio Heredia'yla iletişime geçmediler.
Onu görmediler. Önceden işlediği suçları işlemiyordu.
Bir nevi hayaletti.
Peki Little Huero, Julio Heredia.
Kesinlikle baş şüpheliye benziyor.
Onu bulmak zorundayım. Ona ulaşmalıyım.
Ara verelim mi? Birkaç dakika bekler misin?
-Peki. -Peki, döneceğim.
-Tüm bunlar burada mı kalacak? -Anlamadım?
Bunları başkası öğrenecek mi çünkü…
-Anlatacak mıyım yani? -Öldürülmek istemiyorum.
-Little Huero'ya anlatmayacağım. -Peki.
O an William'ın tutuklanması için yeterli delilim yoktu.
Ve her şey bana yardım etmek istemesiyle çıktığı için
yasal olarak onu bırakmak zorundaydım…
…çünkü bırakacağıma söz vermiştim.
-San Bernadino mu yoksa… -Parkview'a bırakır mısınız?
Parkview mı? Evet, olur.
Ama devasaydı. Büyük bir parçaydı.
Bu, cinayet yaşandığında suç mahallinde bulunan
diğer insanların listesi.
Bu, William Lemus Junior, lakabı Küçük Serseri.
Kardeşi Manuel.
Manuel'ın lakabı Tripper.
Bana saçmalık gibi geldi.
Çeteler okulda çocukları küçükken almak için
küçük çocukları hedefliyordu.
Buna karşı geldim. "Çok küçükler." dedim.
Bana bakıp "Seni nasıl aldık sanıyorsun?" dediler.
5150 ÇETESİ ESKİ ÜYESİ
Ev partilerine gittim ve yaptıkları her şey hoşuma gitti.
O ev insan doluydu.
Gürültülü müzik çalıyordu.
Ama o anda içimden orada olmak istediğim geçti.
Sonra bir bakmışım, bisikletli bir adam yanıma geliyor.
Okul senesinin başında
bisikletle gelenin adam vurduğunu duymuştum.
Julio.
"Böyle devam. Ona bira ver." dedi.
Ben içmem.
"Girecek misin, girmeyecek misin?" "Gireceğim."
"Şuna biraz ot verin."
"İçmem."
"Girmek istiyor musun? Bunu yap. Girmek istiyor musun? Şunu yap."
Elini kaldırıp "Dövün şunu." dedi.
Bir çocuk beni tutup bana çelme taktı,
beni yere sabitledi.
Sonra girdim.
Bana sarılmaya, beni kaldırmaya başladılar.
"Her ne olursa arkandayız."
Sonra takılmamı istiyorlardı.
Masalarına davet ettiler.
Sonra "Artık girdim." dedim.
Şöyle düşündüm,
Niye korkayım ki? Güvende hissetmem gerekmiyor mu?
Kimsenin peşime düşeceğinden korkmuyorum.
İnsanların peşine düşen insanlarlayım.
Orada huzurla yaşadık. Çok huzurluyduk.
Asla bir sorun yaşamadık, asla.
Tüm o çocuklar onun arkadaşıydı çünkü hepsi aynı mahallede oturuyordu.
Onun dostlarıydı.
Çok masum görünüyorlardı.
Bana saygılıydılar. Küfürlü konuşmazlardı.
Ve bunun ne kadar büyük bir sorun olduğunu hiç bilmiyordum.
Henüz bitmemişti. Bu yüzden bu kadar uzun devam ettirdim.
Bu yüzden bırakmadım
çünkü daha yapacak çok işim vardı.
JOKES: SENİ NELER GÜLÜMSETİR YAVRUM? ANGEL: AİLEM
Crystal olmak için çok çabaladım.
ANGEL: ŞARKI SÖYLEMEYİ DE SEVERİM
JOKES: EMİNİM SESİN ÇOK GÜZELDİR
Birini ölmüş birine âşık etmek insanın içinde iyi bir his uyandırmıyor.
Angel'ın ağzından mesajlaşırken,
onun taklidini yaparken
onu kalbimde yaşatıyordum.
Gece boyu yine onunla birlikteydim.
Geç saatlere kadar.
Sanırım işin sonunda durumu güç kılan da buydu.
Sanki onun taklidini yapmaktan
kurtulamayacakmışım gibi hissetim.
O, artık burada değildi. Her gün yüzüne bakmak zordu.
JOKES: NE ZAMAN GÖRÜŞECEĞİZ?
BANA İŞKENCE Mİ EDİYORSUN?
İşte o an MySpace benim için çok zor oldu.
LÜTFEN CEVAP VER
Belinda teyzeye söyledim.
Bırakacağımı söyledim.
Daha fazla yapamıyordum.
Evet, çok
ama çok üzgündüm.
"William Sotelo niye gözaltında değil?" dedim.
Her şeyi öğrendikten ve kendi itirafından sonra.
Er ya da geç her şeyin kırılma noktası vardır.
Tüm bunların içine atıldığı kavanoz gibi.
Tahliye valfi yok. İçine atılıp duruyor
ve kavanoz çatlamaya başlıyor.
Ve gidecek bir yeri olmayan şeyler ortaya çıkmaya başlıyor.
Sokakları bilirim. Bunu halletmek istiyorsun.
Kardeşlerin halletmek istiyor.
-Ama burada yeterince zarar verildi. -Evet.
Tamam mı? Senin de kardeşlerinin de hapse dönmenize gerek yok.
Annen bu ızdırabı çekmek zorunda değil.
Olayı sonuçlandırmak konusunda oğullarının bizimle pek ilgilenmediğini
biliyordum.
İşleri kendileri çözmeye alışıklardı. Ve bu, kimsenin yararına olmayacaktı.
Oğulların bu işi kendi mi halletmek istiyor?
-Hayır. -Öyle mi? Peki, güzel.
Evet, buna ihtiyacımız yok.
Sırf anneme verdiğim bir söz yüzünden
istediğimiz şeyin peşine düşmedik.
Tamam millet, şiddete başvurmak yok. Kızım adıma olmaz.
Ama içten içe onu öldüreceğimi hâlâ biliyordum.
Böylece siteyi ben ele geçirdim çünkü onca aydan sonra
insan "Onu yakalayacaklar mı ki?" diye merak ediyor.
Bu öfkeyle öylece kendimi kaptırdım.
Aileleri, kendileri hakkında öğrenebileceğim her şeyi öğrendim.
Riverside Lisesi.
Biraz daha cesur olmaya başladım.
Evlerinin yanından geçer, araçlarının, plakalarının fotoğraflarını çekerdim.
FBI, Göçmenlik ve Gümrük Muhafazayı aradım.
Hepsini sınır dışı etmeye çalışıyordum.
Onları içeri attırabileceğim bir sorun olsaydı bunu yapardım.
Dinî etkilerine baktım.
Santeria. Bahçelerine birkaç nesne bıraktım.
Siyah mumlar, Spencer's mağazasında satılan,
üstü milyonlarca iğneli,
küçük voodoo bebeği.
Belinda psikopat biriydi.
Kendi dünyasında. Ve…
Onu ölesiye severim çünkü o… Ama delirebiliyor.
Casa Blanca çete üyeleriyle arkadaş oldum.
Yanlarına gidip William Sotelo'nun haklarında atıp tuttuğunu söyledim.
Sizin için "Ödlek orospu çocukları diyor." dedim.
Ve onları kızdırdım. "MySpace'ten mi kavga edeceksin?" dediler.
Mikrofonla falan sataşıyor, MySpace…
"Kaltak, yanıma gelmek mi istiyorsun?
91. Otoyol'dan git.
La Sierra'dan çık. Sağa dön.
Arabam beyaz Ford Expedition kaltak." dedim.
MySpace'ten çok sert konuşmaya başladı.
Harika bir şey yapmıştık ama onları tehdit etmeye başlarsa,
onları haklı gösterecek bir şey yaparsa
işleri berbat edecekti.
Dedektif Wheeler gelip şöyle dedi,
"Ateş edilen, yakılıp zarar verilen
beyaz Ford Expedition sayısında bir hayli artış var.
Karşısına çıkan herkese saldıran, ne yapacağı belli olmayan biri
olmasını istemedim.
"Bu saçmalıkları bırakıp internetten uzak durmalı
ve işimizi yapmamıza izin vermelisin bence." dedi.
"Peki, tabii. Güzel olur." dedim.
Bir konuda bir yere varıyor gibiydim
ve yapacağım son şey vazgeçmekti.
Sonra 20 Nisan civarıydı, 4/20, marihuananın ceza yasası.
Hepsi "4/20 kutlu olsun."
"Epey içeceğiz.", "Hepimiz parti yapıyoruz." diyordu.
Sonra düşündüm, parti.
125 STRİPTİZCİ!
SOYUNMA YARIŞMASI
ÜCRETSİZ AÇIK BÜFE
HER VIP İÇİN
DAĞITACAĞIZ!
VIP DAVET ALDIN!
Davet göndermeye başladım,
Angel 6/6/06'da Dünyanın Sonu Partisi veriyor, dedim
ve partinin nerede olacağını o gece saat 6.00'ya kadar söylemeyeceğim.
Hatırlarım, bana 5150 çetesini ve adamlardan birini kandırmak için
başkası gibi davrandığını anlatmıştı.
Bir parti veriyordu. Partiyle ilgili bir şey vardı.
Perris'te Ryder Caddesi diye bir cadde var.
RYDER CADDESİ
Hikâye burada daha ilginçleşiyor.
Geldiklerini görebileceğim ama beni göremeyecekleri bir yer.
Ve ben… Evet.
"Ne yaptığıma inanamayacaksın." dedi.
Daha korktuğum şeyi söyledim.
Bunu yapmak istediğini biliyorum ama ben delice buluyorum.
6 HAZİRAN GÜNEŞ BATIŞ SAATİ
RIVERSIDE KARAKOL KONUMLARI
SİLAH SESİ NE KADAR UZAKTAN DUYULUR
Saldırıyı kim yapacaktı?
Onları ben vuracaktım. Ben… Bu iş benimdi.
Benimdiler. Onları bizzat ben vuracaktım.
İZİNSİZ GEÇİŞ YASAK İZİNSİZ GEÇENLER İÇİN ADLİ İŞLEM UYGULANIR
Evet, plan yaptım ve silahım vardı.
İyi bir nişancı mısın?
Çok uzakta olmayacaktım.
Arabalarını park edecekleri yerin tepesinde olacak
ve onlara pusu kuracaktım.
Anladın mı?
Ve dünyaları son bulacaktı.
Hatırlıyorum, eve geldim ve…
Evet, çıkıyordu. Kararlıydı.
Ne olursa olsun sonucunda daha iyi hissedecekti.
Bunu istedi, anlatabiliyor muyum?
Kocam, oğullarım "Anne, bırakmalısın. Son vermelisin." dedi.
Gerçekleştirmesine izin vermezdik. Annemizi kaybedecek değildik.
Cinayet işlemek için plan yaptım.
Bunu bir idrak edelim.
İntihara ve cinayete meyillisin, sadece…
Umursamıyorsun ama fazla umursuyorsun.
Bir gün önceydi.
HÂLÂ BURADASIN
Ona zarar vermeyeceğim. Onu öldürmeyeceğim.
Ama bilgisayarın başındaydım
ve devamlı ağlıyordum.
ANGEL: KİM OLDUĞUNU BİLİYORUM
ANGEL: BENİ SEVİYOR MUSUN?
JOKES: SEVDİĞİMİ BİLİYORSUN
Biz gibi o da acı çeksin istedim.
ANGEL: O ZAMAN SÖYLE
JOKES: SENİ SEVİYORUM
ANGEL: O ZAMAN
BENİ NEDEN ÖLDÜRDÜN?
Angel'la konuşmuyorsun. Ben öldürdüğün o küçük kızım.
BEN CRYSTAL THEOBALD
Belli ki daha kimi öldürdüğünü bile bilmiyorsun
çünkü hiçbir fotoğrafını tanımadın.
Beni neden öldürdün?
Hayallerim vardı. Umutlarım vardı.
Neden?
ŞU AN ÇEVRİM İÇİ
Buna cevap vermedi, hayır.
MySpace hesabını işte o an o dedektife verdim.
Kendimi kontrol altında tutmak için şifreleri ve MySpace hesabımı ona verdim.
Evet, Jokes yer yarıldı içine girdi.
Onu gören olmadı. Kimse iletişime geçmedi.
O dönem William gözaltında olmadığı için
o arabada ne olduğunu başkasından dinlemeliydim.
Pekâlâ, burası Wyburn, eskiden 5150'nin merkeziydi.
İki çete üyesinin, Lemus kardeşlerin
bir arabada olduğu bir sokak vardı.
Solumdaki bu ev Lemus kardeşlerin eviydi.
Jokes bu ikisinin o arabada olduğunu söylediğini bildiğim için
sonraki adımım onlardı çünkü Julio'yu bulamadım.
Bir silahlı saldırı oldu.
Sana mı ateş açtılar
yoksa siz mi birine ateş açtınız bilmiyorum.
Bir çatışmaya karışsaydım…
-Sanırım onlar ateş açtı. -…hatırlardım.
Ve tekrar sordu.
"Her şeyi biliyoruz.
Konuşmayan tek kişi sensin."
Hiçbir şey bilmediğini, arabada olmadığını söyledin.
Palavra, biliyorum.
Çünkü kardeşim buradayken söyledin.
Sonra konuşmamıza izin verdin.
"Şöyle söyle yoksa seni içeri tıkar." dedi
Abin doğruyu söylüyordu.
Hiçbir şey saklamadı. "Biliyor musun, oradaydım." dedi.
Şöyle dedi, "Kardeşin yan odada,
bize her şeyi anlattı."
Burası arabanın önü mü?
Evet. Arabanın önü.
Peki.
Bu, benim. Bu, kardeşim. Arkada bir tek biz varız.
-En arkada mısınız? -Evet.
Bu, William Lemus'ın çizimi.
Jokes ve Huero'dan bahsettiğini görebilirsiniz.
Jokes'un arabada olduğunu söylediği kişileri William Lemus teyit etti.
Hikâyeler örtüşmeye başlıyordu.
Araçlar aynıydı. Saldırgan aynıydı.
Bir el yukarı ateş etti, sonra arabaya doğrulttu.
-Evet. -Bam.
-Onlar arabaya isabet etti. -Onlar isabet etti. Peki.
O, yaptı. Ben değil.
"Onu buraya getireceğiz." Peki.
Pekâlâ, onunla konuşmaya çalışalım.
Onu içeri getirdiler.
Orada, tam o anda
üzerine atılmak istedim.
Kardeşime saldırmak istedim.
Kurallar hiçbir şey söyleme der.
-Gerçeği mi söylüyorsun? -Onu öldürecekler.
Yoksa yalan atıyorsundur.
Cinayet soruşturmasının ortasında yalan söylemek mi istiyorsun?
Bu riski al bakalım.
Veya gerçeği söyle, gerçekten olanları anlat.
İki seçeneğin var.
-Kimseyi öldürmediğimi biliyorum. -Peki. Olanları anlat.
"Sorun yok. Ağzımdan tek kelime alamazsınız." dedim.
Sonra bizi saldılar.
Bizi saldıklarında
kardeşime bakıp şöyle dedim, "Az önce ne yaptığını bilmiyorum."
Çetenin beni, kardeşimi öldürmek istediğini biliyordum.
Bir gün, daha doğrusu bir gece…
…5150 bir toplantı yaptı.
Konuşup "Kardeşindi, değil mi?" diyorlardı.
30 TEMMUZ 2006 12.17
"Bilmiyorum. Aynı odada değildik. Farklı bir odadaydı."
"Neden farklı bir odadaydı? Niye daha uzun kaldı?
Abin neden sen çıktıktan hemen sonra çıktı?"
"Bilmiyorum."
"Kardeşini öldürsem ne yapardın?
Sineye çeker miydin?"
Ona baktım ve şöyle dedim…
…"Biri kardeşini öldürse senin yapacağın şeyi yapardım."
Böylece o an, orada seçimimi yaptım.
Çıktım.
Öylece çekip gittim.
Kardeşimin iyi olmasını istedim.
Kardeşimle birlikte Los Angeles'a gittik.
Bizi bulamazlarsa
anne, babama saldıracaklarını biliyordum.
Onlara oradan ayrılmalarını söyledim.
Annemle babam dinlemedi.
Efendim, adresiniz ne lütfen?
3445 Glasgow.
Siyah giyimli birkaç çocuk.
Belki çocuk değillerdir. Çıkaramadım, çok uzaktaydılar.
Peki, kaç tane çocuktan bahsediyorsunuz?
On, 12 civarı.
Kocam polisi aradı, "Orada mı kalacaksınız?" diye sordular.
"Hayır, nasıl burada kalayım? Gidiyoruz ama birini gönderin." dedi.
Adınız ne efendim?
Adım William Lemus
ama bu işe karışmak istemiyorum.
Polis kapınızı çalmasın mı?
Hayır tabii.
Uzaklaşabildiğimiz için uzaklaştık.
Ama ne yapacaklarını bilmiyorduk.
Düşünüyorum da annem ayrılmasaydı muhtemelen ikisini diri diri yakarlardı.
Tüm manevi eşyalar.
Ama ben bir Hristiyan'ım ve İncil der ki
"İnsanların düşünceleri Tanrı'nın düşüncelerinden farklıdır."
Bu dünyada sadakat diye bir şey var mı?
Hiçbir şey ifade etmez.
Evet Manuel, baban biraz daha konuşmak istediğini söyledi.
-Evet. -Hatırlatayım…
Anne, babama bir şey yapmaya çalıştıklarında o an şöyle dedim,
"İyi, peki. Bana dedektifi getirin. İstediği her şeyi anlatacağım."
O gece olanları daha mı iyi hatırladın?
-Tüm hikâyeyi artık anlatabilirim. -Peki.
Başta şöyle oldu, arkadaşlarım,
saat kaçtı bilmiyorum, gece geç saatte
kapımı çaldılar.
Yani gece vakti.
SUV'deyim.
Bir araç yanaştı.
20.26
Adamlardan biri arabadan inip şöyle dedi,
SALDIRIDAN 17 DAKİKA ÖNCE
"Beni öldürmeye çalıştılar.
Arabada kızım varken beni vurmaya çalıştılar."
Büyük bir SUV, büyük kamyonet gibi bir şey.
MD'ydi.
Başka bir çete.
Julio bir şey yapmakta kararlıydı.
Sikmişim onları. Hemen icaplarına bakacağız.
Greenpoint ve Geranium bölgesine gidip
rakip çeteye misilleme yapmak istediler çünkü o günün başlarında
kendi adamlarından birini vurduklarını düşündüler.
Theobald ailesini tanımıyorlardı.
Onlarla bir bağlantısı yoktu.
Ama Robert'ın SUV'siyle karşılaştılar. Onu gördüler.
Ne olduğunu bilmiyorum. SUV'de oturuyordum.
Buraya park ettik, o da burada, karşımızdaydı.
Robert harekete geçince onu takip ettiler.
O an onu kaybedip
Greenpoint, Geranium kavşağında durdular.
İki araç onların aracının yanına çekti,
neredeyse kavşağın ortasına.
Ve rakip çete üyelerinin onlara saldıracaklarını düşündüler.
Julio SUV'den inip yolun ortasına doğru yürüdü.
O an silahını çoktan çekmişti
ve doğruca ateş açtı.
Crystal'a isabet eden mermi başının arkasına geldi,
Ensesinin oralara.
Ve bu da araç bölgeden uzaklaşırken
sıkılan son mermiydi.
Sonra dört blok ötede sağa çektiğini gördük.
Birinin vurulduğunu anladık.
-Dışarı, dışarıya mı? -Evet.
-Lil Huero. -Sadece Lil Huero mu?
-Sadece o. -Tamam.
William Lemus ve Manuel'le yakınlık kurdum
ve onlar adına en iyisi için uğraştığıma inandılar bence.
Kalktım, hatta dinleme cihazı takmadığımı görmesi için arkamı döndüm.
Bu davada en önemli tanık olabilirlerdi.
Yolcu tarafındaydı ama bir koltuk arkadaydı. Peki.
Bununla birlikte sonu mahkemede bitecek bir alana girdik.
Birileri sorumlu tutulacaktı.
8 AĞUSTOS 2007 CRYSTAL'IN ÖLÜMÜNDEN 18 AY SONRA
Polis Merkezi! Arama emri! Kapıyı aç!
Birçok dairede geniş çaplı çete temizliği yaptık.
Çarşamba günü polis çeteyle ilgili bir dizi aramalar yaptı.
Bir sabah mahallede bir yerde 25 ila 30 eve
aynı anda baskın düzenlendi.
Bölge savcısı "Bu, bir terör devriydi. Sanırım çarşamba çeteyi çökerttik." dedi.
MEKSİKA
Julio Heredia hakkında istihbarat toplamaya çalışanlar arayıp
"Konumuyla ilgili bilgi var." dedi.
Julio bir gün uyandığında etrafı polislerle çevriliydi.
Meksika polisleriydi.
Onu bir gün içinde buraya getirdiğimizi söylemek istiyorum.
Bugün parkımızı, sokaklarımızı, mahallemizi
ve topluluğumuzun bir kısmını geri alıp hak sahiplerine iade ediyoruz.
Adalet yok.
Crystal'ı bize geri getirebilselerdi adalet olurdu.
Haber minibüsleri geldi. Şaşkına dönmüştüm.
Sosyal medyadan harekete geçmesi
polislerin göz altına almasında yardımcı oldu.
Bir gece öncesinden bize
Julio Heredia'nın kızımın cinayetinden suçlandığını
ve göz altına alındığı söylendi.
Şükürler olsun, dedim. Şükürler olsun. Onu yakaladılar.
Cinayetle suçlanıyorsun, gerçekten…
Kendine bu kadar güveniyor musun? Bakınca o kadar güvenmediğini anlıyorum.
Hayır, eminim. Başka şeyleri düşünüyorum.
-Neyi düşünüyorsun? -Anna'yı düşünüyorum.
-Karnındaki çocuk var ya? -Evet.
Şu an hayatında çok fazla şey oluyor.
Kaç aylık hamile?
-Dört aylık. -Dört ay mı?
-Kız mı, erkek mi, biliyor musun? -Hayır.
Durumu nasıl?
İyi.
Partnerin dört aylık hamile.
Örnek ol ve bu konuda erkekliğini göster.
Bir hata yaptın. Herkes hata yapar. Bazıları daha büyük çaplı olur.
Ama şu an, burada bir fark yaratma şansın var.
Farklı bir insan olma şansın var Julio.
Bu gece düşünmek ister misin?
Hayır, sadece… Evet, avukat istiyorum.
Haklarımı vermenizi istiyorum. Birinin gelmesini istiyorum.
Şimdi avukat mı istiyorsun? İstiyorsan avukat alabilirsin.
Bunu mu istiyorsun? Peki.
-Ama şimdi düşünecek daha çok şeyin var. -Siz zaten beni anlamıyorsunuz.
SAVUNMA DAİRESİ HUKUK BÜROSU
Riverside için ceza adaleti sistemi açısından
Vahşi Batı diyebilirim.
Güney Kaliforniya'da böyle. Görev yapması zor bir yer.
Bölge savcılığının itibarı vardır.
Çetelerle ilgili davalarda agresifiz.
Çete üyelerini idama mahkûm edecek kadar agresif.
Bizim açımızdan Julio'yu temsil ediyor,
insani yönünü, çıkarlarını aktarmaya çalışıyorduk.
Ama birini kaybetmiş aileye karşı verecekleri zor bir karar vardı.
Aileyi getirip
idam cezası verip vermeyeceğimizi bölge savcılığıyla konuştuk.
Belinda'nın çok hiddetli olduğunu,
Julio'nun en büyük cezayı çekmesini istediğini biliyordum.
Onu suçlamıyorum. Hem de hiç.
CİNAYET
Evet, ondan nefret ediyorum.
Gerçekten.
Hiç… Dünyada yetebilecek kadar kötü
bir şey düşünemiyorum.
DEVLET İDAM CEZASI İSTİYOR.
Cezası idam olan davalarda düşünce yapısı birinin hayatını kurtarmaya döner.
O kişinin tüm hayatı soruşturulmalı,
sonuçta sadece o kişinin suçu işleyen kısmını değil,
kişinin tüm parçalarını öldürüyorsunuz.
Hikâyesi, olduğu konuma nasıl gittiği anlatılmalı.
Bahane üretmeden açıklanmalı.
Bu fotoğrafta çok küçüktü.
Minicikti.
Kepçe kulaklı.
Bizi gönderdiklerini hatırlıyorum.
Doldurmamız gereken belgeleri. 18 yaşından büyükseniz
ve idama gitmek istiyorsanız gidebiliyorsunuz.
Annem.
Annemle yaşamak zordu.
Uyuşturucu, alkol kullanıyordu ve…
Çok aç kaldığımız için yerden bir şeyler toplar
onları yerdim.
Bu fotoğraf birçok kötü anımı gözümde canlandırdı.
Yiyecek bir şeyimiz yoktu. Mobilyamız yoktu.
Hepimize Julio'nun bakması gerekti, para bulup çalışırdı.
Benim için tek baba figürü Julio'ydu.
Julio'yu örnek alırdık.
Onun gibi olmak isterdik. Onun gibi giyinirdik.
Gurur duyardık.
Okula gidip herkese "O, bizim kuzenimiz" derdik.
Biz burada otururduk, o da sokağın karşısında otururdu.
Annesiyle yaşadığı son yer burasıydı.
Julio o zamanlar 14, 15 yaşındaydı.
Sanırım annesinin onları geri almaya uğraşmamasını kabullenemedi.
Anneleri onları geri almaya çalışmadı.
Bu fotoğraf bana ilk başladığı dönemi, dışarı çıkıp
tüm bunlara karıştığı anı hatırlatıyor.
Yaşça büyüklerle takılmaya başladı.
Onu evlerine alan da o adamlardı. Ona uyuşturucu verdiler.
Bilirsiniz işte, ona yapmaması gereken şeyleri
yaptırmaya başlattılar.
Bu fotoğrafta herkes var.
Bu fotoğrafta çok küçük görünüyorlar.
Bir adam onu dev bir mutfak bıçağıyla bıçakladı.
Julio sıskadır, bıçak da sırtından çıktı.
Artık aynı kişi olmadığını o an fark etmeye başladım.
Neşe kaybolmuştu. Bitmişti, silinmişti.
Nick hatta şöyle dedi, "Anne, bu şerefsizi sevmiyorum.
Evet, onu hiç sevmiyorum.
Ama anne, düşünsene, ben 17 yaşındayken hiçbir şey sikimde değildi."
Spora ilgim vardı.
Amerikan futboluna, arazi motosikletine.
Crystal öldürüldükten sonra okulda kavga etmekten sorunlar yaşadım.
Moralim bozuktu, dünyaya öfkeliydim, diyebilirim.
Dağıtmaya başladı. Öfkeliydi. İntikam almak istedi.
Ve onu çeteye kaybediyorduk.
-Hangi oğlunu? -Nicholas'ı.
Evet, çeteden geliyordum, 5150'lerle düşmandık falan.
Ayrıca onlara uyum sağladım.
O aptalları sikmişim, dedim. Onları arayalım hadi.
Şimdi oğlumun çete şiddetine kurban gitmesinden, çeteye katılmasından
veya birini öldürmesinden endişeleniyordum.
Reşit değilken çok tutuklanmıştım.
Silahla ilgili davam vardı, sonra silahlı saldırıdan tutuklandım.
Bu suçtan girdiğim hapisten çıkmıştım ve değmez.
Bir süre inkâr ettim.
İnsan, oğlunun böyle bir şey yapacağına, silah alacağına inanmak istemiyor.
"Nasıl silah aldın? Silahı nereden aldın?" dedim.
En dip noktam burasıydı.
Bu…
Bu, Belinda için uyarı ikazıydı.
Kendime, neden böyle hissettiğime
iyice bakmaya başlamam gerekiyordu.
Ve dünyaya sadece çok kızgındım.
Peki bu öfkenin kaynağı ne?
Tam olarak neye kızgınım?
Kendime kızgındım. Kendimi hayal kırıklığına uğratmıştım.
O kim? Çocuklar, yere yatın!
Sanırım yoldan tekrar geliyorlar. Arabanın arkasına geç Ben. Çabuk!
Bir dakika, hanımefendi, durun. Sizce genç miydi?
En son Crystal'ın öldürüldüğü gece kullandım.
Evet, kafam iyiydi.
-Benden kısaydı. -Sıska, orta yoksa iri mi?
Tanrı'm…
Ve Crystal'ın benden tek istediği buydu.
"Anne, uyuşturucuyu bırak."
Kalbim hâlâ güm güm atıyor. "Tanrı'm, inanamıyorum." dedim.
Ve onun için bunu yapamadım. O hayattayken bunu yapamadım.
Kendimi affetmeyi öğrenmeliyim.
Ve bunu yapmak Julio Heredia'yı affetmekten daha zor.
Gerçekten öyle.
Bunu söylemek zorundaydım.
KURBANIN SESİ DUYULACAK
…Riverside bölgesindeki tüm cinayetler.
Her gün haberlerde.
Sadece isimler değişiyor.
Çetelerin, uyuşturucunun birlikteliğini,
o gece onların da kafasının iyi olduğunu anlayabiliyorum.
"Çok şükür, benim başıma gelmedi." diyebilirim.
İdam cezasını seçenekler arasından çıkarmasını
istememizin asıl sebebi buydu.
Hayatımda ilk kez doğru olanı yaptım.
Doğru olanı yaptım. Evet.
İDAM CEZASI SEÇENEKLER ARASINDAN ÇIKARILDIKTAN SONRA
JULIO'NUN DAVASI GÖRÜLDÜ.
CRYSTAL'IN ÖLÜMÜ ÜZERİNDEN BEŞ YIL GEÇMİŞTİ
RIVERSIDE BÖLGESİ MAHKEME SALONU
Karşınızda çetelerine kesinlikle sadık kalan, ötmeleri durumunda
ödeyecekleri bedeli bilen çete üyeleri varsa
bir, belki iki tanesinin bizimle iş birliği yapması çok nadir görülür.
Yani bu, büyük bir olaydı.
Silah seslerini duyduğunda arabadan çıktı.
Çıktı.
Ve bu sefer birkaç farklı silah sesi duydum.
Bu örgütte kaç kişi olduğunu bildiğim için
bir nevi korkuyordum.
Bu, bitirebileceğiniz bir şey değil.
-Huero'yu metamfetamin alırken gördünüz? -Evet.
-Onunla birlikte kullanmadınız mı? -Hayır.
Görmedim ama kullandığını biliyorum çünkü göz bebekleri sonuna kadar açıktı.
Onları abimin aleyhinde ifade verirken görmek hayret edilecek bir şeydi.
Çünkü bizimle birlikte büyüdüler.
Daima yanımızdaydılar. Daima evimizdeydiler.
Little Huero'yu ilk eli sıkarken gördüm sadece.
Diğerlerini görmedim. İlk eli gördüm.
Canım yandı çünkü her gün takılırdık.
Sırf bir durumdan kurtulmak için
yalanlar bulurduk.
Onlarla etkileşimde bulundun mu? Seninle konuştular mı?
Hayır. Bana bakıyorlardı sadece ama ben onlara bakmak istemedim.
Sanırım ifade verirken ağlayan kişi Manuel'di.
Tüm o yaptıklarını yapmak istemediğini biliyorum.
Dünyadaki kimsenin istemediği gibi.
Hâkimin yaptığı yorumlar çok sertti.
"Bay Heredia iyi bir insan değil.
Şiddete meyilli, acımasız bir katil
ve yaptıklarının bedelini ödeyecek."
JULIO HEREDIA ŞARTLI TAHLİYE OLMADAN ÖMÜR BOYU HAPİS CEZASINA ÇARPTIRILDI.
MANUEL VE WILLIAM-DAVID LEMUS SUÇLU BULUNMADI.
Hızlı yaşıyoruz.
Aklınıza bile gelmeyecek şeyler yaptık.
O şeyler için kâbuslar görüyoruz.
Bunu her gün yaşıyorum. O anılar aklımda canlanmadan…
…büyüdüğüm sokağa gidemiyorum.
Rüyalarımda onu gördüm.
Tüm anılarıma sımsıkı sarılıyorum.
Yaklaşık bir ay önceydi.
Crystal orada duruyordu.
Beyaz bir elbise giymişti.
Sonra uyandım.
Şimdi kendimi affetmek zor olacak.
Annemle babam beni daima korumaya çalışır.
Daima benim için iyi bir şey yapmaya çalışır.
Onları yine yüzüstü bırakmamaya çalışıyorum.
Çocuk sahibi olmak, aile kurmak istiyorum.
Bir şey yapmak işte.
CRYSTAL'IN ÖLÜMÜNDEN ON YIL SONRA WILLIAM "JOKES" SOTELO HÂLÂ SERBEST
William Sotelo'yla aramızdaki durum kişiseldi.
O adam yakalanana dek bu iş bitmeyecek.
MELEK TAROT KARTLARI
Crystal'ın dinlenebilmesi için onu gözaltına aldırmam gerekiyor.
Bakalım William Sotelo ne…
Ve Birlik.
Her neredeyse durumunun pek de kötü olmadığını gösteriyor.
Çok güzel. Başrahibe.
Bu, beni temsil ediyor.
Hayatımda önüme bakabilecek kadar bilge olduğumu gösteriyor.
Sezgilerimi dinleyip sabırlı olmam
ve harekete geçmeden önce ne istediğimi dikkatli düşünmem gerekiyor.
Ve Adalet kartı.
O adam bizim. Onu bir gün yakalayacaklar.
Daha güzel günler gelecek.
Evet.
İKİ HAFTA SONRA SOTELO MEKSİKA'DA TUTUKLANDI
EVLİ VE DÖRT ÇOCUKLUYDU, BİBER ÇİFTÇİLİĞİ YAPIYORDU.
BELINDA, FACEBOOK'TAN BİR İPUCU ALDI VE SOTELO'NUN TUTUKLANMASINI SAĞLADI.
Adalet ve intikam mı?
Evet, hemen hemen aynı şeyler.
Biri özgür kalabileceğini,
diğeri sanık kürsüsüne çıkabileceğini gösteriyor.
Ve şahsen bu çizgiyi neredeyse geçiyordum.
2020'DE, CRYSTAL'IN ÖLÜMÜNDEN 14 YIL SONRA
SOTELO KASTEN ADAM ÖLDÜRMEKTEN 22 YIL HAPSE MAHKÛM EDİLDİ.
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer