Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
EMMA GALE ÂŞIK OLUYOR
"İlk görüşte aşka inanır mısın?
Ben de inanmam."
Emma Gale serisinin başarı hikâyesi bu kelimelerle başladı.
12 romanın yayınlandığı 20 yıl boyunca terslik çıkması imkânsız görünüyordu.
Şu ana kadar.
Drew Barrymore Show'a hoş geldiniz Bayan Brown.
Teşekkürler.
Ortalık yatışana kadar evde beklesem olmaz mı?
Ortalığın yatışacağı yok, fırtınalar kopuyor.
Kaç kişi bu kitap yüzünden senden nefret ediyor, biliyor musun?
Çok kişi mi?
Gösteri zamanı!
-Arkadaşımsın sanıyordum. -Şu anda menajerinim.
Şimdi gidip herkesi büyüle bakalım.
Bir de o kadar uzun boylu durma, göz korkutuyor.
Sophie Brown romanlarını okumamış olabilirsiniz
ama okumuş birisini kesinlikle tanıyorsunuz, emin olun.
-Ve ona bomba gibi sorularım var. -Durun.
Sevgili arkadaşım, çok satan yazar Sophie Brown'a hoş geldin diyelim!
Teşekkür ederim.
-Selam. -Selam.
Çağırdığın için sağ ol. Tek parça gelebilmeme şaşırdım.
Ben zor geldim.
Sevgili seyirciler, neden bahsettiğimizi anlamadıysanız,
Sophie Brown'ın şu anda çok sayıda canı sıkkın hayranı var.
Eski hayran da diyebiliriz.
Son kitabının finali hakkında hepimiz merak içindeyiz.
Winston karakterinin birçok okuyucuyu büyülediğini biliyorum.
O zaman ne diye onu öldürdün?
Bütün okuyucuların Winston'a bayılıyordu.
Belki de onu benim kadar tanımıyorlardı.
Her zaman mutlu sona ulaşamayız.
Normalde bunu yapmam ama bu sefer hayranlarla aynı fikirdeyim.
Merdivenden düşmeyi hak etmiyordu.
Onların tarafında mısın?
Ama âşık olduğum adamı öldürdün.
Ne hakla onu benden alırsın?
Yazar benim.
Biliyorum ama belki de gerçek hayatını
kitaplarındaki kurgudan ayırmakta güçlük çekiyorsun.
-Ne? -Zor bir yıl geçirdin.
Eşin seni terk etti, kötü bir şekilde boşandınız.
Ama Winston kurgusal bir karakter.
-Öyle mi? -Evet.
Ayrıca hızlıca öldüğü için mutlu olmanız lazım.
10 sayfa daha uzatabilirdim.
Arabanın arkasından sürükleyebilirdim. Cıvayla zehirleyebilirdim.
Onu minicik parçalara bölüp köpekbalıklarına yedirebilirdim!
Az sonra döneceğiz.
Pijamayla kitap yazayım diye yazar oldum, yabancılar bana bağırsın diye değil.
Dedem yüzünden yazar oldun sanıyordum.
Berberde onun hikâyelerini dinlermişsin ya?
Evet.
Şatoyu anlatırdı.
İskoçya'yı anlatırdı.
Bir keresinde gizlice içeri girmiş.
Evet.
Onu hep anlatırdı.
İyi olacak mısın? Gelecek hafta sonu gelebilirim.
Kesinlikle olmaz, okulda kal. Benim için endişelenme, hallederim.
Peki.
Emma Gale fiyaskosunu bir süreliğine unutmalıyım.
Bir yerlere gitmeliyim.
Dun Dunbar.
Şato.
İskoçya'ya gideyim.
Gizli saklı, sakin bir yer. Orada beni tanıyan da yok.
Harika fikir anne. Nihayet tatile çıkıyorsun.
Tatil değil.
İş gezisi.
Hakkımdaki kötü haberler bitene kadar.
Yeni bir Emma Gale romanı yazarım.
Winston'ı geri getiririm. Her şey normale döner.
Peki, en azından şatoyu ziyaret edeceğine söz ver.
Söz veriyorum.
O benim.
-Amerikalısınız demek. -Evet.
Bunu söylememişlerdi.
Neresinden?
Nerelisiniz?
Hayır.
Başka bavulum yok.
Tamamdır.
Teşekkürler.
DUNBAR'A HOŞ GELDİNİZ NÜFUS: 153
RAHAT YATAKLAR, İSKOÇ USULÜ KAHVALTI, BÖLGE HAKKINDA BİLGİLENDİRME
GÜZEL YEMEKLER, SICAK KARŞILAMA
Hamish, hayır! Dur Hamish!
İyi ki buradaymışsınız.
Yabancıları genelde sevmez.
Sen de sevmezsin mankafa.
Teşekkürler.
İyi tatiller.
Karşılama komitesi misin sen?
-Selam, yardımcı olabilir miyim? -Giriş yapacaktım.
Tabii, benimle gelin.
Sophie Brown değil mi o?
Küçücük köyümüzde mi? Saçmalama.
-Köyümüzün oteline hoş geldiniz. -Teşekkürler.
Sophie Brown adıyla rezervasyonum var.
Yazar Sophie Brown mı?
İtiraf edeyim mi, bilmiyorum ama evet.
Bütün kitaplarınızı okudum, sonuncuyu yeni bitirdim.
Harika.
-Bir şey sorabilir miyim? -Tabii.
Winston'ı niye daha önce öldürmediniz?
-Ne? -İlk kitapta öldürmenizi umuyordum.
O pis herifi hiç sevemedim, fazla mükemmeldi.
Açıkçası ben de pek sevememiştim.
-Göt herif. -Göt herif.
-Geberttim gitti. -Aferin Sophie Brown.
Pis herif. Başka ne denebilir?
Çok hoş.
Çok naziksiniz. Siz daha iyilerine alışıksınızdır.
Aslında burası tam da umduğum gibi.
Dun Dunbar Şatosu yakın mı?
Evet, tepenin arkasında.
Bir ihtiyacınız olursa ararsınız Bayan Brown.
Teşekkürler. Sophie diyebilirsin.
Maisie.
-Memnun oldum Maisie. -Ben de.
İskoçya mı? Gerçekten mi? Neden önce bana sormadın?
Çünkü beni gitmemeye ikna ederdin.
-Ne zamandır tanışıyoruz? -Çok uzun zamandır.
Dördüncü kitabın ilk sayfasından beri. Seni hiç yanlış yönlendirdim mi?
-Altıncı kitabın adı. -O hariç.
Endişelenme, yazmaya geldim.
Güzel, ilk sayfaların ne zaman gelir?
Yakında. Şakır şakır yazıyorum.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Peki, hediyelik dükkânı burada.
Yok, teşekkürler.
Hediyelik dükkânını geçtiniz ama.
-Ama bir hatıra almadan gidilmez ki. -Yok, sağ olun.
Etekler, el bezleri, bardak altlıkları… Tabii ki hepsinde klan arması var.
Tabii ki.
Hepinize iyi yolculuklar.
-Bir şey mi düşünüyorsun? -Birkaç şey düşünüyorum.
Belki kütüphanenin kapısını tamir etmeyi de düşünürsün.
-İnsanlar zor giriyor. -Çıkmaları daha da zor.
Merhabalar.
Merhaba.
-Burada da mı çalışıyorsunuz? -Beni nerede kabul ederlerse.
Turu kaçırdınız, sonrakisi perşembe günü.
Kendi başıma dolaşabilir miyim?
-Maalesef bu… -Sorun değil Thomas.
Ben dolaştırırım.
-Başınızı derde sokmayayım. -O riski alırım.
Buradan.
İskoçya'da 3000'den fazla şato var.
Bazıları 14. yüzyılda inşa edilmiş.
Bu şatolar burada yaşayan, çalışan, savaşan herkesin
gururlu tarihini saklıyor.
Şu merdivene bakın.
Evet, beş taneden biri.
Yukarıda ne var?
Üst katlar.
Burası da Üçüncü Düşes'in şiir kitabı yazdığı müzik odası.
-Kitabı okudunuz mu? -Evet, tavsiye etmem.
-Bugünü burada mı geçiriyorsunuz? -Daha buradayım.
Peki. Turistler genelde köyümüzde kalmaz. Arabaya servis yapan restoranlar gibiyiz.
Birinci Dunbar Dükü, Dun Dunbar'ı karısı için yaptırmış.
500 yıldır aynı ailede.
-Şimdiki sahibi kim? -Soylu götün teki.
-Hamish! -Aman Tanrım.
-Hayır! -Tamam. Merhaba.
Onu hiç böyle görmedim, cebinizde et mi var?
Tabii.
Dışarıya bifteksiz çıkmam.
Çık dışarı, hadi. Dışarı, çabuk!
Kusura bakmayın.
Önemli değil.
Burası şatonun daha eski bölümü.
1500'de inşa edilmiş.
Dunbar ailesi burada klan toplantılarını ve büyük kutlamalarını düzenlermiş.
Gelin, dahası da var. Bu merdiven saat yönünde gidiyor.
Sağ eliyle kılıç kullananlar için böyle savunmak daha kolaymış.
Yukarıda ne var?
12 yatak odası ve 10 banyo.
Soylu göte bir sürü taht lazım galiba.
Ne kadar olsa az.
-Yukarı çıkabilir miyiz? -Orası tura dâhil değil.
-Bir dakika bakabilir misin? -Bekleyebilir mi?
-Bir çift burada düğün yapmak istiyor. -Nasıl görünüyorlar?
-Paraları varmış gibi. -Burada bekleyin.
Birazdan gelirim.
Yuvarlak merdivenin…
…başında…
…bir koridor var.
Peki.
Merdivenin başında üç kapı var.
Bir, iki, üç.
Merhaba!
Hanımefendi!
Merhaba!
LEXI! BAK! ONUN ADINI BULDUM!
Neredesiniz hanımefendi? Hanımefendi!
-Ne yapıyorsunuz? -Özür dilerim, bir şeye bakmam lazımdı da.
-Burada bakmanız gereken ne olabilir? -Burada ailemin ufak bir geçmişi var da.
-Öyle mi? -Evet.
Tahmin edeyim: DNA testi yaptırdınız, İskoç Kraliçesi Mary'nin soyundansınız.
Özür diledim.
Burası niye yasak, biliyor musunuz?
-Soğuk yanığı olmayalım diye mi? -Burası birinin evi.
Sizin evinizde alık alık bakarak dolansalar nasıl olur?
Tur bitti.
20 sterlin alayım.
-Tabelada 10 yazıyor. -Özel tur daha pahalı.
Bozuğum yok.
Sıcaklığınız ve misafirperverliğiniz için bahşiş sayın.
Size bir tavsiyede bulunayım: Sizi ilgilendirmeyen yerlere girmeyin.
-Onu insanlardan uzak tutun. -Elimizden geleni yapıyoruz.
Bu neydi böyle?
Düğün için tarih ver.
"İskoç Kraliçesi Mary."
-Dansını görmek isterim. -Ne günlerdi ama.
Hadi, bizim için dans et.
-Görmek isterim. -Selam.
-Şatoyu beğendin mi? -Evet, büyüleyiciydi.
-Kitaplarına bayılıyorum. -Ben de öyle.
-Hepsini okuduk. -Seni rahatsız etmemelerini söyledim.
Şaka mı yapıyorsun? Benden nefret etmeyen tek okuyucularım olabilirsiniz.
Barda örgü mü örüyorsunuz?
-Sen de örgü örer misin? -Yok, hep öğrenmek istemişimdir ama…
O zaman bunlar işe yarayabilir.
Kulübümüze katılabilirsin.
Teşekkür ederim.
Helen.
Ben de Sophie.
Ben, Rhona.
Tatlıcıyım ama bu aralar karşıdaki pastanede bisküvi yapıyorum.
-Buyur. -Teşekkürler.
Bunlar çok lezzetliymiş!
Bu da Angus.
Kocası ilk üyelerimizden biriydi ama vefat etti.
Bir süre sonra Angus katıldı ve örgü örmeyi hiç bırakmadı.
-Sana örgü örmeyi öğreteyim mi? -Tabii, lütfen.
Hadi bakalım.
-Ama bunu bırakmam. -Yok.
Bu, kızım Lexi. Şimdi başka şehirde üniversite okuyor.
-Evden taşınmaları zor oluyor. -Geri taşınmaları daha zor.
Ya kocan?
Bir yıl önce boşandık.
Ben de dört yıl önce.
Pastanede erkek arkadaşım var ama daha kendisinin haberi yok!
Ben hâlâ evliyim ama onun da haberi olmayabilir.
-Hayır, siz deliler gibi âşıksınız. -Doğru.
Böyle güldüğünü duymak çok hoş. Graham öldüğünden beri tek kelime etmedi.
Emma Gale'ın sıradaki kitabını küçük köyümüzde yazacak olmana
hâlâ inanamıyorum!
Uzun yıllar önce babamla buraya gelme niyetimiz vardı.
Maalesef hastalandı ve gelemedik.
Çok üzüldüm.
Çocukken Dunbar Şatosu'nda yaşarmış.
Dışında tabii. İçeri girmeleri yasakmış. Ailesi şatonun bakımından sorumluymuş.
-Yani senin ailen. -Benim ailem. McGuinty ailesi.
Yani bizden birisin.
McGuinty soyadını buralarda duymadım.
O küçükken New York'a taşınmışlar.
Ben küçükken okulda McGuinty diye biri vardı.
Ağzı kapanmayan bir tipti. Habire konuşup hikâyeler anlatırdı.
Callum McGuinty mi?
Evet, o.
Biz ona lakap takmıştık tabii.
McÇenesidüşük.
Gülümsemeniz aynı.
Neden ağladığımı bilmiyorum.
Çünkü bunlar senin köklerin canım.
-Keşke daha önce gelseydim. -Olsun, şimdi buradasın ya.
Dun Dunbar'ı da şato hâliyle görebildin.
-Nasıl yani? -Satışa çıkarıldı.
Bir sürü eski şato satılıyor.
Aberdeenshire'da mülkler Range Rover'dan daha ucuz.
Range Rover'da yaşamak daha rahat.
-Angus… -Teşekkürler.
Harika.
Birisi gösteriş için şato mu istiyor?
Öyle bir havası yoktu.
O zaman daha kötü. Burayı yıkıp apartman ve golf sahası yapmak istiyor.
Teklifi böyle.
Büyük de bir teklif.
Tur düzenliyoruz, hediyelik dükkânı var.
Düğünleri, hatta birkaç cenazeyi kabul ettim.
Belki kendi cenazeni.
Uzun zamandır arkadaşız.
Sana haciz gelmesin diye kendimi paraladım.
Biraz daha zaman lazım Ian.
Çiftlik alanını satmazsan artık zaman kalmadı.
Hayır, satamam.
-Myles. -Hayır, söz konusu olamaz!
-Bayan Brown geldi. -Sophie Brown. Myles Dunbar.
-O soylu göt siz misiniz? -Alıcı siz misiniz?
-Buranın çalışanı gibi davranmıştı. -Çalışıyorum zaten.
Çat diye gelip şato almaya karar veremezsiniz, hamburger değil bu.
-"Arabaya servis gibiyiz" demiştiniz. -Ona satmam.
-Bay Dunbar. -Teknik olarak düküm.
Myles, 12. Dunbar Dükü.
-Beni bağışlayın majesteleri. -Teknik olarak "efendi" oluyorum.
Sana başka hitaplar da bulabilirim.
Benim için ilk olmaz.
Bilgin olsun, unvan mülkle birlikte gelmiyor.
Onu istiyorsan internetten 30 sterline leydi unvanı alabilirsin.
Sadece sonraki kitabımı yazmak istiyorum.
Onu da Dun Dunbar'ın kütüphanesinde yazacağım.
Birisinin hevesi için 500 yıllık tarihi bırakamam.
-Heves değil bu. -Öyle mi, ne peki?
-İlk görüşte aşka inanır mısın? -İnanmam.
Ben de.
Ama inansaydım Dun Dunbar'ı gördüğümde âşık olduğumu söylerdim.
-Evime gelmiş gibi oldum. -Benim evime.
Babamın da evi.
Ailesi uzun zaman önce burada senin ailenin emrinde çalışıyormuş.
Bir daha dene.
-Dükler centilmen olur sanıyordum. -İngiliz dükler öyle.
-Belli ki bu bir hataymış. -Evet, öyle.
-Teşekkürler. -Bir şey değil.
Sana değil, ona dedim.
Dun Dunbar'ı şimdi bankaya verdiğinin farkında mısın?
Ne istersin?
Tanıştığın en berbat, en kibirli insanı unutmak için ne tavsiye edersin?
Ne iyi gelir, biliyorum.
Teşekkürler.
Viski. Duble.
Thomas kalacak.
Ne?
Bütün ömrü burada geçti.
-Kalbim parçalansa da fikir değiştirdim. -Kalbin var yani.
Bunu belli şartlar altında kabul ederim.
Noel'e kadar, 90 gün mülk emanete verilecek.
Depozitonun iadesi yok.
-Başka? -Şimdi taşınacaksın.
-Şimdi mi? -Evet.
-Sen gidecek misin? -Hayır.
Seninle yaşamam ben.
-Bak, olayın sen ve benimle alakası yok. -Sen ve ben diye bir şey yok.
Aynen. Şatoyu satacaksam ona bakabileceğinden emin olmam lazım.
Bakımın zorluğunu anlaman lazım.
Dun Dunbar yaşayan, nefes alan bir canlı.
Sürekli ilgi görmezse
yağmurda kalan yulaflı bisküvi gibi dağılır.
-Hediyelikçiden mi? -İki sterlin. Benden olsun.
Bir haftaya hata yaptığını fark edip gider.
Bıraktığı depozitoyla baharı atlatırız, ondan sonra da bir şey düşünürüm.
-Ya gitmezse? -Gider.
Öyle eziyet ederim ki bir daha şato görmek bile istemez.
Evet. Milleti uzaklaştırmakta çok beceriklisin.
Sen hâlâ buradasın.
Evet ama bana para ödüyorsun. Azıcık. Zaten sana başka kim tahammül eder?
Şato alan kadınlara.
Hepimize.
-Şerefe. -Şerefe.
-İskoçya'da slàinte deriz. -Slàinte. Tamam, hadi bakalım.
-Dur, "Şato alıyorum" dediğini sandım. -Öyle dedim.
-Sarhoş musun anne? -Artık değilim. Dun Dunbar'ı alıyorum.
Neden?
Bunu açıklayamıyorum.
Babam bunu isterdi gibi geliyor.
Anahtarla girdiğimde yüzü nasıl olurdu, hayal edebiliyorum.
Uzun zamandır böyle gülümsediğini görmedim.
Biliyorum. Bu sanki kaderimde varmış.
Ama Noel'e kadar o adamla yaşamam lazım.
Adam mı? Hangi adam?
Sağ ol Eamon.
Hamish! Selam koca oğlan.
Geldiğini duyurayım mı?
-Gerçekten mi? -Tabii.
Geldi!
-Merhaba. -Merhaba.
Al bakalım, şatomun anahtarı.
-Şimdi gerçek bir tur yapalım. -20 sterlinlik tur gerçek değil miydi?
Başlamadan söyleyeyim: Mülkümüzde elektriğimizin yüzde 70'ini ürettiğimiz,
köye ait bir rüzgâr santrali var.
Ayrıca sürdürülebilir ormancılık ve organik tarım yapıyoruz.
Çevre mühendisiyim.
Oxford'da dört, Cambridge'de iki yıl okudum.
Oxford ve Cambridge.
Çarşaf dolabı, tuvalet.
-Harita gerekebilir. -Hediyelikçide beş sterlin. Kral James.
Bu da Flaman yapımı, 16. yüzyıldan.
Şurada da benim odam var.
-Oraya gitmem için hiçbir sebep yok. -O konuda hemfikiriz.
Başka odalar. Elektrik yok, çatı akıyor.
Bu güzelmiş.
Beşinci Dük burada, tam da bu yatakta feci şekilde can vermiş.
Korku filmlerini boşuna şatolarda çekmiyorlar.
Her yağmurdan sonra çatı akar ve yılın 150 günü yağmur yağar.
Tesisat bozulup durur, 60 şömineden yarısı çalışır,
internet kötüdür, şebeke sinyali daha da beterdir.
-Ama su tesisatı var, değil mi? -Evet, var.
Bu arada üst katı ısıtmıyoruz.
Çok maliyetli.
Bu taraftan.
Sen burada kalacaksın.
Dük bu odada ölüp kalmış olmasın?
Neden? Bu oda sana layık değil mi?
-Dolap var mı? -Sandalye var.
-Banyo? -Koridorun ilerisinde.
Ama şömine çalışmıyor.
-Burada kalırım. -İyi.
Bu arada aileni araştırdım. Brown soyadı kayıtlarda yok.
Eşimin soyadı o.
-Evlisin demek. -Boşandık.
İşte buna inanırım.
Hemen gidiyor musun?
Benimle gel.
Şuna bak.
Bu ne?
Babam.
Babanın adı McGu mu?
McGuinty. Bitiremeden yakalanmış.
Burada görmediğim bir şey olduğunu tahmin etmezdim. Ne zamanmış bu?
60 yıl önce. Daha çocukmuş.
Gizlice içeri girip yukarıya çıkmış. Birileri içeri girdiğini bilsin istemiş.
Ama kalpsiz, kasıntı biri onu dışarı atmış, babasını da kovmuş.
-Dedem olması lazım. -Affedersin.
Benim de etmediğim hakaret değil.
Babam da onun gibiydi.
McGuinty güçlü bir soyadı, onu kullanmalısın.
Hamish.
Ne istiyorsun?
Çay içelim mi?
Tamam.
Peşinden geliyorum.
Tamam.
Kaybolduk Hamish.
Canım çay çekmişti, çok şey mi istiyorum?
Burasını mutfak sandım.
Madem buradasın, bir kadeh daha koyar mısın?
-Kapıyı kilitleyebilirdin. -Niye? Kendi evimdeyim.
Şimdilik.
Cidden mi?
Çok sağ ol Hamish.
Hızlıca öldüğü için mutlu olmanız lazım. 10 sayfa daha uzatabilirdim.
Arabanın arkasından sürükleyebilirdim. Cıvayla zehirleyebilirdim.
Onu minicik parçalara bölüp köpekbalıklarına yedirebilirdim!
-Onu nereden buldun? -Maisie'den.
Birinci sayfa. "İlk görüşte aşka inanır mısınız?
Ben de inanmazdım. Ben, Emma Gale."
Ben bunu nerede duymuştum? Tabii ya, sen şatoyu almaya çalışırken.
-Ciddiydim. -Öyle mi?
"Winston'ı ilk gördüğümde evime gelmiş gibi oldum."
-Hepsini okuyacak mısın? -Yok, birinci sayfası yeterli.
Kahve alabilir miyim?
Buyur al.
Beni yıldırmaya çalışıyorsan
soğuk bir oda ve tavan arasındaki birkaç yarasayla yıldıramazsın.
Öyle mi?
-Nasıl yıldırabilirim? -Hiçbir şekilde.
"Emma 'Beni yıldıramazsın, almaya geldiğim şeyi alacağım' dedi."
Pulitzer Ödülü almaya layık.
Günaydın.
Morken ne olduğunu hatırlıyorsun, değil mi?
O bir seferlik bir şeydi.
Selam, merhaba!
-Günaydın. -Günaydın.
-Ne yapıyorsunuz? -Örgüden grafiti.
Yün bombası. Mahalleyi canlandırıyor.
-Şatodaki ilk gecen nasıldı? -Soğuk.
-Sana ısınacaktır. -Odayı diyorum.
Felakete engel olmak için tam zamanında geldin.
Rhona kesip yeşile boyamak istiyormuş.
Umarım saçından bahsediyoruzdur.
-Değişiklik istiyorum. -Yardımım olabilir.
Küçükken evimiz Queens'deki en iyi berber ve renk uzmanının dükkânının üstündeydi.
Hadi deneyelim.
-Biraz daha renklensin. -Peki, tamam.
-Helen. -Selam.
-Şatoda yardımına ihtiyacım olacak. -Tamam.
-Geldiğimizi biliyor mu? -Mesaj çektim.
Harika.
Mükemmel.
-Hadi, sizi ağırkanlılar. -O odada çok hoş olur.
Evet, arkandayız Hızlı Gonzales. Fırlamış gidiyorsun.
Hadi bakalım. Örgücüler yardıma geliyor.
-Hiç üst kata çıkmamıştım. -Pek bir şey kaçırmamışsın.
Mükemmel oldu.
-Saçım kadar mükemmel değil. -İtiraf edeyim, yakıştı.
Burası gayet güzel görünüyor.
Öyle mi?
-Şifonyer ve lambalar nerede? -Hiçbir fikrim yok.
-Belki de bunamaya başladın. -Hayır, her şeyi hatırlıyorum.
-Ne derdiniz var sizin? -Bir şey yok.
Bu yıllardır devam ediyor.
E?
Sean'la evlenmeden önce bir süre onunla çıkmış olabilirim.
Ama artık evli değilsin, değil mi?
Teşekkürler.
Ne kadar teşekkür etsem az.
Teşekküre gerek yok, örgücüler birbirini kollar.
Kimse örgücüleri karşısına almasın, değil mi Angus?
Myles'ı kendimi bildim bileli tanıyorum.
O sert kabuğun altında iyi bir kalbi var.
Şu anda bunu görmek zor olabilir.
Onun kadar iyi bir toprak sahibi olamaz, orası kesin.
Toprak sahibi mi?
Ailem nesillerdir Dunbar ailesinin kiracısı.
Benim ailem de.
11. Dük ailenin kalan parasını çarçur etti,
Myles'a boş bir unvanla dağ gibi borç bıraktı.
Bütün köy de ona bel bağladı.
Bütün köy mü?
Çiftlik alanının borcunu ödeyebilmek için şatoyu satıyor.
Böylece ne olursa olsun, hepimizin evi olacak.
Kendisi hariç.
Finallerin bitince gel, Noel'i burada kutlarız.
Anne, babam sana söylememiş.
-Neyi söylememiş? -Noel'de ismi lazım değille evleniyor.
Onlar adına sevindim.
-"Gelirim" dedim ama gitmem şart değil. -Gitmelisin tatlım.
Bu o mu?
Myles.
Bu, kızım Lexi.
-Tanıştığımıza sevindim. -Ben de.
-Vay canına. -Seni sonra ararım.
-Teşekkürler. -Senin için değil.
Rutubet kitaplara hasar veriyor.
Örgücülerden bir şeyler duydum. Galiba hakkında yanlış izlenim edinmişim.
Sanmıyorum. İsmi lazım değil kim?
-Dinledin mi? -Bir iki kelime duymuş olabilirim.
Kocam beni onun için terk etti.
Kurtulmuşsun. Herif belli ki salağın tekiymiş.
İltifat etmişsin gibi oldu.
-Daha çok ona hakaret ettim. -İtiraz etmem.
Doğrusu tamamen onun suçu değil.
Son 10 yılın büyük kısmını bilgisayar başında geçirdim.
Ben de evlenmiştim. Uzun zaman önce.
Unvanı daha yüksek birisi için beni terk etti.
-Unvan avcısıymış. -Öyle denebilir.
Mutluyuz sanıyordum. En azından ben mutluydum.
Beni terk ettiğinde kendimi toparlamak için buraya döndüm.
Dun Dunbar o zamandan beri hayatım oldu.
Ne diyorum yahu? Kitaplarındaki karakterler gibi konuştum.
-Kitaplarımı okuyorsun yani. -Özetle insanlar gider, hayat devam eder.
Hayatımın bu aşamasında yalnız olacağımı düşünmemiştim.
Yalnız değilsin ki, Hamish var.
Hadi.
-Ne? -Bir şey yazmadığın ortada.
Tüylü ineklere bak!
Sabah trafiği.
Koyun.
-Pahalı kazaklardan tanıyor olabilirsin. -Ya, mesela üstündeki gibi mi?
O da satılık.
-Bütün odaları okyanusu görüyor. -Merkezi kliması da var.
-Hem de mezarlığı da yanında. -Cazip bir özellik.
Aynen, asla ayrılman gerekmiyor.
Sana bir yeri daha göstermek istiyorum.
Dikkatli bas.
Burası, Dun Glen Ayazması. Kafana dikkat et.
Bunlar ne?
Buralılar bırakıyor. Efsane, Birinci Dunbar Düşesi zamanına dayanıyor.
Savaş çıkınca asker kıyafetleri giymiş, bu ayazmaya gelmiş
ve cesaret vermesi için kenara bir kolye bırakmış.
-Sonra ne olmuş? -Savaşa gitmiş.
Meğer kadında savaşçı yüreği varmış.
Köyü kurtarmış ve onunla beraber savaşan bir adama, halktan birine âşık olmuş.
-Ne güzel. -Evet, öyle hikâyeleri seviyorsan.
Kavuşabilmişler mi?
Noel arifesinde Dun Dunbar'da evlenmişler.
Bütün köyü davet etmişler.
Bir iki asır boyunca her Noel arifesinde bu tekrarlanmış.
Bütün köy Noel arifesinde Dun Dunbar'da.
Biz de bunu yapmalıyız.
-Biz mi? -Sahibi her kimse.
Peki, bakarız.
Tamam, turun sonuna geldik.
Barda sonlandıralım mı?
Aslında orada pek vakit geçirmiyorum.
Bakarız.
Sophie!
İşte geldi!
Herkes burada.
-Hadi ama. -Hayır, istemiyorum.
-Niye böyle yapıyorsun? -Şarkı söyleyemem.
Söyleyebilirsin, herkes söyleyebilir. Başlıyoruz, hadi.
Şu güzel kıyılarda Şu güzel yamaçlarda
Güneş ışıldar Lomond Gölü'nün sularında
Bir daha asla buluşamayacağız aşkımla
Lomond Gölü'nün şu güzel kıyılarında
Sen gökten gideceksin Ben yerden gideceğim
İskoçya'ya senden önce varacağım
Bir daha asla buluşamayacağız aşkımla
Lomond Gölü'nün şu güzel kıyılarında
Hadi.
Hadi!
-Bunu hiç beklemiyordum. -Evet.
Teşekkürler.
Bir şey değil.
Sonuçta…
…bu randevu falan değildi, değil mi?
-Tabii ki değildi. -Evet.
El sıkışalım mı?
Neden olmasın?
-İyi geceler. -İyi geceler.
Randevu değildi.
Anlaşıldı.
-Hadi Hamish. Hadi. -Hamish!
Seni hain.
Bir ay geçti, hâlâ burada.
32 gün geçti.
Galiba ona ısınıyorsun.
Düşmanımı gözümün önünde tutuyorum.
-Thomas. -Efendim?
Gelsene.
-Ne var? -Söylesene.
-Onlara benzemeye mi başladım? -Yorum yok.
-O daha kötü. -Ya?
Yok. Ömrün boyunca onlara benzememeye uğraştın.
Öyleyse benzeme.
Yani?
Burada hanidir yalnızsın.
-Yalnız değilim, sen varsın. -Evet.
İkimiz de burada dikilmiş,
nefret ettiğimiz insanların eski tablolarına bakıyoruz.
"Rüzgâr onunla konuşuyordu."
Hadi rüzgâr.
"Ayazma onunla konuşuyordu."
Ayazma ne diyordu peki?
"Ayazma, özlem dolu yüreğine bir hikâye fısıldadı."
-Merhaba. -En azından başladığını söyle.
Başladım.
-Planın nedir? -Tam olarak planım yok.
-Eve gelsene. -Gelemem.
İskoçya'ya kaçıp bir şatoda saklanamazsın.
Neden?
"Hayatın bu kitabı yazmaya bağlı" demeyeceğim.
-Sağ ol ya! -Ama kariyerin buna bağlı.
Seni tanıyorum Sophie. Ömrün boyunca bunun için uğraştın.
Bu olmazsa neyin kalır?
Bilmem.
Çok güzel, benimle gelin.
Sonra ararım.
Üçüncü Düşes burada dinlenmeye çekiliyordu…
Pardon. Siz bana bakmayın.
Tanrım, Sophie Brown bu!
Millet, şimdi şöyle…
Bütün kitaplarınızı okudum. Selfie çekebilir miyiz?
Tabii.
Tamamdır. Hayır, devam edelim. Bu kadarı tamam.
Thomas, aklıma bir fikir geldi. Turu ben devralayım mı?
-Evet! Lütfen! -Evet, lütfen!
-Neden olmasın? -Teşekkürler.
William Wallace, yani Edinburgh Kalesi'ni inşa eden duvarcı
bu duvarları örmüş ve buranın içi efsanelerle dolu.
1745'te Altıncı Dunbar Dükü şato duvarlarına barikat kurmuş
ve üç hafta boyunca İngiliz ordusuna karşı koymuş.
1746'da Beşinci Dük dört hafta boyunca şatoyu koruyor.
Şurada da düke benzeyen bir şey var.
Dük gibi yürüyor.
Gerçekten dükmüş.
Çok zevkliydi.
Buna çok sevindim.
Yine gelin.
Yeniden sipariş vermemiz gerekecek.
Senin kitaplarından da koyalım.
-O kadar abartmayalım. -Aferin sana.
Teşekkürler Thomas.
Merhaba!
Sophie ticari açıdan iyi oldu.
Tekrar birisine kalbini açsan fena olmaz.
Kalbimi açmak mı?
Ondan kurtulmaya çalışıyorum, unuttun mu salak herif?
Bu da ne?
-Sophie'yi almaya geldiler. -Harika.
-Merhaba. -Maisie.
-Farklı görünüyorsun. -Çok hoş olmuşsun.
Teşekkürler. Sophie yaptı.
Sophie mi?
-Saçımı yaptı. -Benimkini de.
Herkesin saçını mı yaptı?
Benimkini yaptırmam!
-Geciktiğim için üzgünüm. -Önemli değil. İçeri gir, sıcak.
-Selam. Selam Angus. -Hadi.
Tamam.
Hadi gidelim.
-Nasılsın? -Tamam, şimdi…
Viski, şişe kalsın.
-Şimdi müdavim mi oldun? -Çok komik.
Örgüyü öğrenmek istiyordur.
Küçükken öğretmeye çalışmıştım.
Bakmayın.
Duvarıma dikkat et.
Konuşmamız lazım.
-Ne konuda? -Dışarıya gel.
Hoşgörülü davranmaya çalışıyorum.
Ama bu durum bana uymuyor.
-Hangi durum? -Sen.
Başa çıkılacak gibi değilsin. Her yerden çıkıyorsun.
Dekorasyonu değiştiriyorsun. Hediyelikçidesin, turlardasın.
Köpeğimi çaldın. Örgü örüyorsun!
Sırada ne var, belediye başkanlığı mı?
Seçim mi var?
-Anlaşmamızda bu yoktu. -Anlaşmamız mı?
Beni uzaklaştırıp depozitomu alacağın anlaşma mı?
Oxford veya Cambridge'e gitmedim ama anlaşma okumayı bilirim.
Aklı başında kimse ona imza atmazdı
ama ben attım çünkü emanet süresini bekleyeceğim.
Noel'de ve yeni yılda burada olacağım. Hatta hiç gitmeyebilirim.
Belki sıradaki bölümüm burasıdır. Bilmiyorum.
Hiçbir şey bilmiyorum.
Bu da korkutucu.
Sorun çözüldü, değil mi?
Örmeye devam edin.
Gel Hamish. Aferin.
-Ne yapıyorsun? -Yarım kalan işleri sevmem.
Tabii. Babamın adını yok ediyorsun.
-Teşekkürler. -Senin için yapmadım.
Burada çalışıyordu, o da bu tarihin parçası.
-Böyle mi özür diliyorsun? -Hayır.
Kabul ediyorum.
-Özür dilemiyorum. -Ben de kabul ediyorum.
"Ayazma, bir kadının hikâyesini rüzgâra fısıldadı."
Kahretsin, berbat oldu.
Savaşçı kadın, konuş benimle.
Noel'e bir hafta kaldı. En azından ilk sayfayı yazmam lazım.
Hadi savaşçı kadın, hadi. Konuş benimle.
Lütfen bir şey söyle.
Gel.
Oturacak mısın, taşıyacak mıyız?
Sana şifonyer getirdim.
-Bu benim için mi? -Evet. Tavan arasında buldum.
Birazcık onardım.
Çok güzelmiş.
Emma Gale nasıl?
Emma Gale'la yollarımızı ayırdık.
Anlatmak istediğim başka bir hikâye var.
Ya, nasıl bir hikâye?
Bir kadının, bir ayazmanın ve bir kılıcın hikâyesi.
Yani katil olacak.
-Köyü kurtaracak. -Neden?
Okuyunca görürsün.
-New York'a dönünce kitabı gönderirsin. -Yeni adresini ver de göndereyim.
Teşekkürler.
Bayıldım Myles.
Sevindim.
Myles.
Bir konuyu konuşmamız lazım.
Salon için Noel ağacı.
Noel'de genelde ne yaparsın?
Bunu.
Aslında bu, Lexi'siz geçen ilk Noel olacak.
Buraya davet etsene.
Düğüne gidecek.
Doğru ya.
Eejit'le ismi lazım değilin düğünü.
-Peki, eejit ahmak demek. -Evet.
-Diddy ahmak demek. Dobber ne? -Omurgasız ahmak.
-Numpty ne? -İşe yaramaz ahmak.
Peki.
-Walloper ne? -O daha çok gerzek gibi.
Anladım.
Buna ne dersin?
Evet, bu güzel.
Ne yapıyorsun?
Her ağaç kestiğimizde yerine iki tane dikeriz.
Harika.
Hep bir şeyleri daha iyi hâle getirmeye çalışırım.
-Evet. -Dunbar'ın örgücüleri geliyor.
-Parti için biraz erken değil mi? -Onlar yardım etmeden parti olmaz.
Veya Dun Dunbar için yaptığım Noel pastam olmadan.
Müthiş.
-Efendim. -Evet?
Şatoda kutlama yapmak bütün köy için ne kadar özel, size anlatamam.
Keşke kendi fikrim olduğunu söyleyebilseydim ama onun fikri.
Aslında bizim fikrimiz.
-Biz diye bir şey yok tabii. -Hayır. İzninizle.
Onu boş ver. Bize engel olur.
Bu güzel, değil mi?
-Tekrar gün yüzü görme vakitleri geldi. -Buna inanamıyorum.
-Bunu hatırlıyor musun? Üç bacaklı ineğin. -Bu ne idiği belirsiz şeyden iyidir.
Koyunumla dalga geçme.
-Uğraşıp da yaptım. -Hatırlıyorum.
Bu var ya, babasının en sevdiği sandalyenin sırtını kesti.
Sandalyeyi ahırda saklamamız gerekti. Hatırladın mı?
Örgücüler, başlayalım mı?
Karların içinde ilerliyoruz
Tek atlı kızağımızda
Tarlalardan geçiyoruz
Yol boyunca kahkahalarla
Atın kuyruğundaki ziller çalıyor Ruhumuz neşeyle doluyor
Bu gece gülüşüp şarkı söylemek Ne de eğlenceli oluyor
Çalsın ziller
Çalsın yol boyunca
Tek atlı kızağımızla gitmek Ne de eğlenceli oluyor
Sana diyorum…
-Sus… -Neyse, ben…
Yapma. Çünkü diyecektim ki…
-Buongiorno. -Yardımcı olabilir miyim?
Evet, bu gece için bir oda tutmak istiyorum.
Peki, sadece Romantik Noel paketi kaldı.
Akşam şampanya ikramı, yatakta kahvaltı, sınırsız Netflix.
Teşekkürler, olur.
-Evet. -Çok güzel. Adınızı alabilir miyim?
-Donatelli. -Harika.
Parti konusunda haklı olabilirsin.
-Haklı olduğumu mu söyledin? -"Olabilirsin" dedim.
Bir şey itiraf edeyim.
Sevdiğin odada Beşinci Dük'ün öldüğünü söyledim ya?
Uydurmaydı.
En kötü odada kalmanı istedim.
Biliyorum. Beşinci Dük, Culloden Savaşı'nda ölmüş.
Altıncısı attan düşmüş.
11. Dük, yani baban da tek başına Londra'daki bir otel odasında ölmüş.
Evet.
Yine mi?
İzninle.
-Benim nasıl öleceğimi de biliyorsundur. -Birkaç yöntem bulurum.
Elektrik çarpması.
Cıva zehirlenmesi veya köpekbalığına yedirilmek değil mi?
Eh…
Onlar da ayarlanabilir.
-Bize astırdığın o Noel ışıkları yüzünden. -Tabii, suçu Noel'e at.
Asla, suçu sana atıyorum.
Bunlara ihtiyacınız olabilir.
Elektrik konusundaki yeni sorununuza bakarsak
uzun ve karanlık bir gece olacak.
Sağ ol Thomas.
İçimde iyi bir his var.
İçim çok rahat.
Hayranların başka bir şeyi değil, Emma Gale'ı istiyor.
Harper's dört kitaplık anlaşmadan bahsediyor.
Claire.
Sabah programlarına çıkıp yeni Emma'yı tanıtırsın.
Emma Gale gerçek değil. Ben gerçeğim, Sophie Brown.
Hatta Sophie Brown bile değil, Sophie McGuinty.
-O da kim? -Öğrendiğimde söylerim.
Umarım kitap yazmayı biliyordur.
Mum ışığı ne alaka? Zamanda geriye mi gittin?
Tamir etti.
Tanrım. Asla eve dönmeyeceksin, değil mi?
-Bu adama âşık oluyorsun. Şu konta. -Düke.
Aslında bunu kullanabilirim.
Düşes olursun, imajını değiştiririz.
Bu fiyaskoyu hatırlayan bile kalmaz. Dâhiyane bir fikir.
-İşi bitir. -Görüşürüz.
-Eh, yarın Noel arifesi. -Farkındayım.
-Ertesi gün de Noel. -Genelde öyle oluyor.
Ondan hoşlandığını itiraf etsene artık.
İtiraf etsem bile ne fark eder? Buraya beni mahvetmeye geldi.
-Mahvetmeye mi? -Evet.
Seni yıllardır bu kadar mutlu görmemiştim.
-Sen ne bilirsin? -Her şeyi.
-Merhaba. -Merhaba.
Geciktiğim için özür dilerim.
Ama bu elbiseyle ilgili fikrinizi almalıyım.
Dokuzuncu yatak odasında buldum.
-Çok mu abartılı? -Kesinlikle çok abartılı, giymen şart!
Muhteşem.
-Uyacak mı, onu da bilmiyorum. -Tadilatını yaparım.
Peki, tamam.
Hepinize bir şey getirdim.
Bence partiye Dun Dunbar elbiseleriyle gidemeyiz.
Dun Dunbar değil, Saks Fifth Avenue.
-Teşekkürler. -Bu da size efendim.
Çok güzel. Teşekkürler.
Harikaymış Rhona!
-Muhteşem. Teşekkürler. -Teşekkürler.
Saçına uydu.
Bunu giydiğimde tekrar âşık olacak.
Ne dersin? Yakıştı mı?
Yakıştı, değil mi?
Hamish!
Hamish, ver şunu!
Yapma, ver şunu.
Ver. Ver şunu!
Ne yapıyorsun?
Affedersin.
Bunu buldum. Yarın akşam giyebilirim diye düşündüm.
-Tabii annenin veya büyükannenin değilse. -Onu giymemelisin.
Bana bir elbise için mi kızıyorsun?
Hayır.
Kendime kızıyorum.
Neden?
Ben de kendime kızıyorum.
Hayır, dur.
Bunu…
Bunu yapmamalıyız.
Hayır.
Kesinlikle yapmamalıyız.
Mutlu Noeller.
-Günaydın. -Evet.
Noel arifesi kutlu olsun.
-Yapabileceğim bir şey var mı? -Yok, bu benim uzmanlık alanım.
Tamam.
Çok hoş.
Teşekkürler Thomas.
Günaydın.
-Günaydın. -Bunlar da ne?
Neye benziyor? Kahvaltı.
-Ne kadar düşüncelisin. -Kesinlikle öyleyim.
Önce hanımlar.
Teşekkürler.
-Başka bir şey var mı? -Yok. Hepsi bu kadar.
Angus, gel.
Şu kumruları yalnız bırakalım.
Bir saate bütün köyün öğreneceğinin farkında mısın?
-Neyi öğrenecekler? -İşte bizim…
-Neyiz biz? -İsim koymamıza gerek yok.
-Ama ben Dunbar Dükü'yüm. -Öyle mi?
Hiç bahsetmemiştin.
Sen de Noel arifesinde kar yağmasını sever misin?
Hadi o zaman.
Başka ne kaldı?
-Bir şey söylemek istiyor gibisin. -Pek sayılmaz.
-O zaman ben istiyorum. -Söylemen şart mı?
Düşündüm de…
Noel'den sonra ne olacak?
-Çünkü bence… -Çok düşünüyorsun.
-Ne düşünüyorsun? -Düşünmemeye çalışıyorum.
Burada kalabilirsin.
Kalabilir miyim?
Dun Dunbar'da.
Yani sen…
Ömrümü geçirdiğim yerde misafir olarak kalmama izin mi vereceksin?
-Hayır… -Ne olarak kalacağım? Kiracı olarak mı?
-Hayır. -Belki sevgilin olarak.
Emma Gale'ın kocası olarak. Adı neydi? Winston, değil mi?
Evet. Sonu ne oldu, biliyoruz.
-Ne yapıyorsun? -Ben mi ne yapıyorum?
Çıkıp geliyorsun. Şatomu alıyorsun.
Her yeri, tüm hayatımı ele geçiriyorsun.
Şimdi de kendi evimde bana bir oda vermeyi teklif ediyorsun!
En baştan seni buraya sokmamalıydım.
-Öylece çekip gidemezsin. -Affedersiniz.
İzin mi almam gerekiyor majesteleri?
Burada mutlu olabileceğimizi düşündüğüme inanamıyorum.
-Yine biz diyorsun. -Evet, biz. Doğru.
Beraber üç ay geçirmiş iki kişi.
Sen gelene kadar gayet iyiydim.
-Öyle mi? -Evet.
Öyleyse sen kazandın.
Çünkü burası bana seni hatırlatacak.
Anlaşma iptal.
12 boş odanın keyfini sür.
-Çıkarken anahtarı bırak. -Gerçekten soylu götün tekiymişsin.
Uyarmadığımı söyleyemezsin!
Seni özleyeceğim Hamish.
Evet, seni özleyeceğim.
Merak etme, ben de her gün yapıyorum.
Olamaz.
Thomas…
-Gitmesine izin mi vereceksin? -Planım buydu.
Şu bitmek bilmeyen Dunbar gururun yok mu!
Şatoların etrafında duvar olur, insanların etrafında değil.
Bu şato olmazsa hiçbir şeyim kalmaz.
İçinde kimse yokken bu şato ne işe yarar peki?
Uçağım yarın kalkıyor. Edinburgh'ya gitmem lazım.
Gitme Sophie.
Hepiniz, istediğiniz zaman beni ziyaret edebilirsiniz.
Araziniz için de endişelenmeyin, hepinizin ipoteğini ödeyeceğim.
-Ama… -Amerika'ya dönünce hepsini halledeceğim.
-Bunu yapamazsın Sophie. -Emma Gale'dan hediye olarak kabul edin.
Arkadaşlığınız benim için dünyalara bedel.
Sadece bir hata yaptım, o kadar.
Birini sevmek hiçbir zaman hata değildir.
-İnan bana. -Angus!
Noel hediyeni şimdi vermemiz gerekecek öyleyse.
Teşekkürler.
Bayıldım, gerçekten bayıldım.
Teşekkürler.
Thomas'tan sana paket.
Elbise.
Fikrini değiştirirsen diye.
Güle güle!
Neler oluyor? Şuna bir bakalım.
-Mutlu Noeller. -Sana da.
Bir bakayım.
Neler oluyor?
-Ölmüş. -Ölmüş mü?
Boku yemiş. Yapacak bir şey yok.
-Ne yapıyorsun? -Geri dönüyoruz.
-Başka araba mı bulacaksın? -Bara gidip viski içeceğim.
Noel arifesindeyiz.
Köyün tek şoförü o olamaz.
Edinburgh yolu iki saat, karda daha da uzun.
Herkes de partiye gidiyor, senin partine.
-Herkes mi? -Plan o değil miydi?
Peki, arabanı ödünç alıp başkasıyla geri gönderebilirim.
En son ne zaman yolun sol şeridinde manuel araç sürdün?
-Hem de kar fırtınasında. -Şimdi yağmıyor.
Edinburgh'da yağıyor. Kocam yolda arayıp söyledi.
Ya sen beni havaalanına götürür müsün Angus?
Gece burada kal, sabah birisi seni götürür.
İyi.
Ama o partiye gitmiyorum.
Noel arifesini burada yalnız mı geçireceksin?
-İyiyim ben. -Değilsin.
İyi olacağım.
Lexi, tatlım.
Ben annen. Mutlu Noeller dilemek istedim.
Muhtemelen şimdi düğündesin.
Buketi fırlatırsa tutma sakın.
Tamam. Seni seviyorum.
-Helen! -Mutlu Noeller.
-Size de mutlu Noeller. -Harika!
-Evet, hadi girelim. -Hadi.
"Ama Winston ölmemişti.
Merdivenlerden düşünce komaya girmişti.
Hayretler içinde yerdeki cesedin Winston olmadığını fark etti.
Ölen, ikiz kardeşi Myles'dı."
-Özür dilerim Sophie! -Cidden mi?
Sophie!
Ahmağım ben.
Ahmağım.
Hadi bakalım.
Bunu beklemiyordum.
Seni de.
Uzun zamandır belli bir şekilde yaşıyordum.
Sonra birisi çıkıp gelince ve…
Galiba şatoyu kaybettiğim nihayet dank etti.
Ama seni kaybedeceğime Dun Dunbar'ı kaybederim.
Şato mu istiyorsun?
Al senin olsun.
Amerika'ya dönmek mi istiyorsun? Seni durdurmam.
Ama peşinden gelirim.
Çünkü sana umutsuzca, zavallıca âşık oldum.
Zavallıca mı?
Belki sadece umutsuzca.
Ben de seni seviyorum, seni ahmak.
-Tam bir ahmaksın. -Öyleyim, değil mi?
-Selam! -Sizi görmek harika. İyi eğlenceler.
-Tom. Sağ ol. -Nerede?
Bilmiyorum.
-Harika. Önden buyur. -İçeride görüşürüz.
Şampanyayı yavaş iç.
Onun yerine yapman gerekecek.
Hayır, kendim için bir şey yapacağım.
Maisie.
Bu dansı bana lütfeder misin?
Nihayet.
Hanımlar ve beyler!
Huzurlarınızda 12. Dunbar Dükü ve Leydi Sophie…
…McGuinty!
-Geldi. -Güzel.
Hanımlar ve beyler, beni dinleyebilir misiniz?
Yakın zamana kadar burası Firth of Forth rüzgârları kadar soğuktu.
Daha da soğuktu!
Teşekkürler Eamon.
Bu şatoyu kimliğim sanıyordum.
Hatta bana dair her şey sanıyordum.
Sonra…
Sonra bana günümü gösteren bir kadınla tanıştım.
Noel'de sevdiklerimizle birlikte olmamız gerektiğini bana öğretti.
Şimdi fark ediyorum ki
buradaki herkes benim sevdiklerim.
Siz benim ailemsiniz.
Ve bu Noel'den itibaren Dun Dunbar'da köyümüz için
eşi benzeri görülmemiş bir parti verilecek!
Şimdi size bu topraklara emek veren
ve adını şatoya kazıyacak kadar yürekli olan Callum McGuinty'nin
torununu tanıtmaktan onur duyuyorum.
Lexi!
Burada ne işin var?
Myles bana uçak bileti aldı.
Babanın düğünü ne olacak?
Bir dahakine giderim.
İçki isteyen?
Teşekkürler.
Öğreniyorum.
E, Oxford'da okumuşsun.
-Cambridge'de de. -Evet, tabii.
McGuinty ailesine.
-McGuinty ailesine! -McGuinty ailesine!
Rhona, kendini aşmışsın. Hepsini kendisi yaptı.
-Buyurun, alın. Tabii. -Ben millete ikram edeyim.
-Şunlardan yediniz mi? Rhona delirmiş. -Aman Tanrım!
-Muhteşem bir kız. -Resmen sanat eseri.
Angus!
Hamish!
Hadi Angus!
Eh.
Mutlu Noeller Hamish.
Tamam, buna ne dersin?
Savaşçının Kalbi.
Yazan, Sophie McGuinty.
Hoşuna gitti mi?
"Günümüzde…
…herkes…
…mutlu sonlara inanmıyor ama ben galiba inanabilirim."
-Mutlu Noeller anne. -Mutlu Noeller bir tanem.
Günaydın ve mutlu Noeller.
-Mutlu Noeller. -Mutlu Noeller.
Sophie, canım.
Sana ufak bir hediyem var.
-Sahne arkasından bile. -Adam, işaretimi unutma. Harika, sağ ol.
-Üç kamera da çekimde mi? -İşte bu harika!
Sophie, çok satan yeni kitabın Savaşçının Kalbi için seni tebrik ederim.
Teşekkürler. Tekrar burada olmak çok güzel.
Herkes bunun gelmiş geçmiş en iyi romanın olduğunu düşünüyor.
Gelmiş geçmiş en iyi kitabım. Mutlu bir son var.
-İnsanlar bunu istiyor. -O tarz bir mutlu son değil.
Geçen gelişinden beri peri masalı gibi bir hayat yaşıyorsun.
İskoçya'da şato almışsın, İrlanda'ya taşınmışsın… İskoçya'ya.
-Yeni bir bölge. -Disneyland yakınlarında.
-Biraz kenarda. -Aynen.
Düşes olacağını söyleyebilir miyiz?
Evleniyor muyuz yoksa… Ne?
-Ayrıca… -Teklif bile etmedi.
Nasıl ilerliyorlar?
-Biliyorum. -Haftada beş gün, anladın mı?
Evet.
Gerçekten.
Tekrar hoş geldin Sophie. Yıkıp geçen kitabın için tebrikler.
"Yıkıp geçen" demek istemiyorum.
Bunu kendi kafasıyla, kendi beyniyle söylemiş olması çok komik.
"Yıkıp geçmek" çok sert, erkeksi, maskulen bir laf.
-Seksi, güzel, kadınsı, yumuşak değil. -Beni şaşırttı.
Çok satan kitap Savaşçının Kalbi…
Teşekkürler!
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ