Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Обиди се да ја подигнеш оваа страна.
Ајде. -Земи јаже.
Срање.
Спуштете ја странава. -Свртете го.
Повторно извадете го.
Внимателно.
Ставете го на страна.
Што се случува? -Имаме проблем. Ковчегот е преголем за гробот.
Мораме да го извадиме и да го прошириме гробот
за да може да влезе.
Па, ако тоа помага...
Беноа, пријателе...
Беше голем, не само телесно.
И беше силен, не само физички.
Многу ни значеше. Беше повеќе од колега и пријател.
Беше... Ќе го кажам тоа, беше џин.
И многу често водач на работа и надвор од работа.
Ќе ни недостасува тоа.
Свечено ветувам дека жена ти и син ти можат да се потпрат на нас.
Твоето семејство е и наше семејство.
Френк, зошто тоа не го завршиш дома?
"Избор на срцето"
Помогни ни.
Флоријан!
Што се случува? Престани.
Влези! -Добра вечер, Жизел. -Добра вечер.
Навикни се.
Одиме. -Добро.
Кучко! -Дајте ми рака. -Зошто?
Да ве измијам. -Добро. Само рацете. Газот можам сама.
Не можеш подобро?
Уште долго ли ќе биде? -Готова сум.
Не можеш да работиш дневни смени барем месец дена. -Зошто?
Мораме да почекаме Силви да си замине.
Шантал, се јавија од ургентно. Сакаат да ни испратат тројца пациенти.
Од каде се? -Од Судан. -Не.
Реков дека имаме место. -Не ги сакаме.
Ова е геријатриски оддел. Не го сфаќаат ли тоа?
Ме исплаши!
Што?
Не, одам дома.
По ѓаволите!
Дали си добро?
Мораш да бидеш повнимателен. Погледнав.
Мораш да внимаваш, тоа е опасно.
Дојди.
Студено е. Дојди.
Ајде!
Срање, се надевам дека не се имаме изгубено.
Го препознаваш ова?
Што им е на овие?
Одат во Англија.
Ме исплашија.
Тука.
Фала.
Нема на што.
О по ѓаволите!
Еј!
Застани! Дај ми го тоа!
Дај ми го!
Што е ова? Така ми заблагодаруваш?
Зошто го направи тоа?
Ѓубре!
Што правиш?
Прави го тоа подоцна.
Лека ноќ.
Добар ден. Сакам да оставам алишта.
Одете таму.
Добар ден.
Добар ден, госпоѓо. Како сте?
Ви треба помош? -Облеката е од маж ми.
Зајмако. -Беатрис. -Вие сте од добротворното здружение? -Не.
Добар ден. Имам уште во колата.
Може да го најдеш контејнерот за алишта? -Дали колата ви е таму? -Да.
Зошто да не ни помогнете? -Не, само се ослободувам од работите.
Работам со старци. Црнци, Арапи, не фала.
Дали сте медицинска сестра?
Не, негувателка сум на геријатрискиот оддел. -Одлично.
Фала. -Ќе се снајдеме.
Ние двајцата можеме ова да го однесеме. -Каде е маж ви? -Умре.
Фала. -До гледање.
Дали слушна што рече? Каква расистка. -Навистина?
Англиски? Зборувате ли англиски? -Не.
Здраво! -Долго се немаш јавено.
Во станицата има фотографија. -Да? Која? -Добра е. Во униформа.
Да, не сакаа да ја стават онаа на која умира од цироза во болница.
Дали ти си добро? -Да. -Како животот? -Добро.
Има многу работа. Секој ден ги има се повеќе.
Дури и меѓусебно се тепаат.
Еден се изгуби пред некој ден кај болницата. Ми бараше превоз. -Да?
Се согласив.
Зошто? -Не знам.
Што ти се случи?
Навистина го направи тоа?
Колку непромислено. Можел да те нападне. -Дете беше.
Нема врска. Немаат што да изгубат. Можат да бидат опасни.
Го оставив. Ми се заблагодари.
Толку.
Постојано добивам поплаки за кражби и силувања.
Не се вика џунгла без причина.
Бетер се од нашине Арапи. Вистински дивјаци.
Беатрис, биди внимателна. Не би сакал да ти се случи нешто.
Најмногу 30 минути. Добро.
Добар ден. Извини. Чао.
Донесов облека, се сеќавате? -За чудо, да. -Зошто за чудо?
Морам да ја соберам непродадената роба.
Ви ја даваат непродадената роба? -Дали ве шокира помагањето на црнци и арапи?
Не ми е гајле. -Тие се со мене.
Одиме, момци.
Каде? -Во бесплатната кантина.
Франсоа... -Го донесов ова. -Фала.
Ентоан, мораме ова да го решиме. -Здраво. -Се расправа со глупости.
Добар ден. -Ингрид. -Беатрис. -Нови сте тука?
Првпат сум тука. -Добро. -Направи список, ебате.
Немам време. -Што се случи? -Здраво, Моник.
Јас не сум Моник, туку Беатрис. -Срање, да.
Моник ми испрати порака дека не може да дојде.
Како мислиш? -Не може да дојде. Знаеш како е. -Не доаѓам често.
За еден час доаѓа голема достава. Што да правам?
Види, заборавив. -Но... -Не претерувај! -Не, слушај.
Само треба да ми каже. -Знам. -Тоа е се. -Што ќе правам сега?
Јас ќе ви помогнам. Нема долго да трае. -Ќе трае.
Јас можам да помогнам. -Навистина? -Секако.
Го правам ова затоа што имам големо срце. Фотографирам. -Не те барам за тоа
Тоа не е ничија работа.
Можам да помогнам денес попладне. -А утре? -Не, работам. Утре не.
Работам ноќни смени. -Тука си само денес?
Го срушија јужниот дел, тука дојдоа 4000 луѓе.
Тука се заедно, но не се согласуваат. Ние волонтерите ги смируваме.
Како сте?
Сакам да волонтирам, да запознавам луѓе што работат тука
и да ја стекнувам нивната доверба.
Здраво. -Здраво.
Здраво, господа.
Не сакам кампов да постои, но постои поради политичарите.
Не сакам луѓето вака да живеат. -Беатрис!
Ги покриваат лицата за да го заштитат семејството ако ги познае некој таму.
Се извинувам.
Слушнавме кола. Одеднаш се слушна удар!
Се смееш? Не е смешно.
Изгледаше како да е фрлено тело. Колата замина.
Му реков да провери. Тоа му е работа.
Се исплаши. Ви се верува? Се тресеше како глушец.
Затоа стана полицаец!
Храбар си со другарите во униформа. И со пиштол.
Ајде. -Потивко!
Сакаш да ја излижеш? Сигурна сум дека сакаш.
Колку прекрасно. -Во тој случај, тоа е од мене.
Не му помогнав да избере. -Навистина?
Фала. -Таа избра, јас платив. -Ме разгаливте.
Тоа сепак е прослава.
Одлично! Многу убаво. Фала, прекрасно е.
Среќен роденден! -Фала.
Роденден ти е. -Готово е, сега сум стара. -Тоа е нова фаза во животот.
Не можам да го носам џемперов. -Зошто? -Одвратен е.
И премал. -Навистина.
Дај го некому. -Не можам. Тоа ќе го вознемири Доминик. Не е убаво.
Тоа е подарок. -Јас можам да му најдам нов дом.
Ја донирав облеката на Беноа. -Кому?
На бегалците. -Чекај, облеката на Беноа им ја даде на имигранти?
На мигрантите во џунглата.
А на Французите? -Им ја дадов на луѓето на коишто им треба.
Што правиш? -Ништо. -Навистина? -Да.
Сакаш да се посрамотиш? -Да се посрамотам? -Да.
Беноа сигурно се превртува во гробот. -Мислиш? -Тој не би го сакал тоа.
Тоа е моето мислење. -Па, Беноа е мртов.
Може да се врти колку сака. -Знаеш што прават тие луѓе?
Да, имигранти се. -Да.
Не, но... -Ќе го дадам на чистачката.
Ќе свети во мракот.
Сите оние ѕвезди. -Не толку гласно.
Никој не може да го носи. -Блескај, ѕвездо! -Потивко.
Би и стоело.
Пејачкана што има ваква коса. -Знам!
Има огромни цицки. -Жена ми!
Името и се римува со "амур". -Лова Мур!
Таа ја претставува католичката црква. -Папата!
Тоа што го јадат мајмуните. -Банани!
Фоколт! -Веќе го имавме. -Па што?
Бубачка што не живее долго. -Воден лептир! -Пеперутка!
Добро. -Одиш толку брзо? -Одам. -Аман.
Фала. -Чао.
Што ти стана? -Што? -Зошто ги провоцираш?
Се промени. Сите тоа го велат.
Знам дека беше тешко со Беноа. -Тешко?
Па, ние го сакавме, но... -Мислиш на тоа дека ме тепаше?
Повели. Ти го украдов џемперот. Чао! -Чекај, да разговараме.
Се извинувам.
Добар ден.
Што значи тоа? -Рече дека не сака да пие вода.
Никогаш. -Ништо не минува низ устата.
Никаква пијачка. -Тоа е опасно.
Можеби. Да.
Барем нека пие. -Не сака.
Погледнете. Нешто направил тука.
Нешто направив, за мене тоа е конечно.
Каде можам да одам? Не можам да одам никаде.
Мавтаат со палки, ги влечат и рушат шаторите, земаат работи, ќебиња...
Немаат шатори, немаат ќебиња... Ние остануваме и помагаме.
Кој сака?
Мамо, немавме ли цевчиња? -Што сакаш? -Цевчиња.
Повели. -Фала. Каде беа? -Во дневната соба.
Одиш со мене?
Здраво.
Здраво. Те бара Франсоа.
Ја знаеш новинарката Ингрид? -Да.
Бара место каде да го заврши видеото.
Може ли ти да ја земеш?
Зошто да не? Мајка ми ги врши сите домашни работи, нејзе ќе ја прашам.
Но... -Така да може да работи денски. Тоа е се. -Да, но...
Не може да работи тука. Само неколку денови. -Добро.
Ќе ја прашам мајка ми. -Фала. -Се гледаме подоцна.
Добар ден. -Здраво.
Добар ден.
Здраво. -Здраво.
Каде се? -Заминаа. -Каде? -Не знам.
Каде отидоа?
Може да го оставам ова тука? -Секако.
Што е тоа? -Тоа е за Иранците.
Ингрид!
Каде се Иранците? -Заминаа.
Се појави барање за екстрадиција. Чекај.
Кога заминаа?
Чекај! -Извини. -Во ред е.
Дали се во Англија?
Не, всушност се...
Можеби ќе си одат, но не веднаш.
Што значи тоа? -Дека заминале.
Дали ти знаеше? -Да. Туку, заминаа.
Им беше страв од дуплификација. -Што е тоа?
Ако ти земат отпечатоци во една држава, не можеш да добиеш азил во друга.
Ако тоа се направи во Франција, остануваш тука. -Тоа се добри вести?
Да. -Добро.
Всушност имаа шанса... Па, одлучивме...
Колку помалку знаеш, толку подобро.
Дали си во контакт со нив?
Франсоа рече дека ти треба место за работа. -Да.
Морам да ја прашам мајка ми. -Фала. Живееш со мајка ти?
Тоа е убаво. Не те исмевам, баш е убаво.
Живеам со нејзе и ќе ја прашам. -Тоа е како во Јапонија.
Не те исмевам.
Здраво. -Јас сум Жо, и помагав на Ингрид.
Дали веќе се имаме запознаено? -Позната сте ми. Работите ги оставивме тука.
Ќе те однесам назад. -Добро.
До гледање.
Всушнот, сакам да преспијам тука ако е во ред.
Доста ми е од вечерите во ѓунглата. Како на жена тешко ми е таму.
Во малцинство сме. Не знам повеќе што ќе правам. -Секако.
Требаше тоа и самата да ти го понудам. -Многу ти благодарам.
Одам само да ги земам работите. -Каде се? -Работите од работа.
Не смееш да ги оставаш работите без надзор. Ги оставам во колата.
Мамо, ќе спие тука.
Можеш да бидеш во мојата соба. Јас ќе спијам во подрумот.
Добро да се наспиеш. -Убаво од тебе. Не можам да помогнам поради грбов.
Знаеш што? Ќе однесам неколку работи горе.
Лека ноќ. -Мислев дека нема да... -Што? -Да кажеш лека ноќ.
Немој да ги разбудиш. -Може, шефице. Лека ноќ. -Лека ноќ.
Здраво. -Здраво.
Треба да видиш во каква состојба ти е собата. -Зошто?
Вратата беше полуотворена.
И тоа не е се.
Здраво. -Осман. -Јас сум Беатрис, мајка му.
Дали си добро?
Извини, требаше да ти кажам. Само дојде да се истушира.
Целото семејство му е мртво. Мислев дека ќе му дојде добро
да гледа телевизија со Флоријан.
Му се допадна.
Добро. -Фала. -Одам по некои работи во собата.
Флоријан, намести ја масата.
Осман? -Не, фала. Не пијам.
Ингрид? -Не, благодарам.
Не пред него.
Имате ли нож за рибата?
Немате? -Не.
Нема врска, само сакав да му покажам на Осман.
Во Франција имаат ножеви за риба.
Со нив го одвојуваш месото од коските.
Баш сакам да те видам како се обидуваш.
Навикнат е да јаде со прсти. Баш сакам да те видам со нож за риба.
Да, добро. -Ни јас не го користам. -Ти не знаеш да јадеш со прсти.
Сите можеме да учиме од туѓите култури.
Благодарение на џунглата, јас знам се.
Многу скромно. -Што се однесува до јадењето. А другото...
Кога дојде, Осман? -Во Франција? -Да. -Одамна. Пред три години.
Дојде директно тука? -Од Судан заминав за Либија. Со брод.
Од Либија во Италија.
Четири дена. -Сам? -Не. Со 150 луѓе.
Дали го остави семејството? -Да, тие се во Судан.
Кажи што се случи на станицата. -Пристигнав на станицата.
Но, не излегов надвор затоа што бев под земја.
Раскажи како што треба, како мене што ми раскажа.
Тогаш првпат видов возови под земја.
Не знаел каде е.
Знаеш... -Да, може да спие тука. Можеш да спиеш тука, Осман.
Во собата на Флоријан има душек што може да го користи.
Дојде тука да работи, а не да ја користи куќата како хотел.
Ги донесе своите валкани алишта и само ги остави во кујната.
Флоријан не го прави тоа.
Те искористуваат.
Добро утро, сине. Стани.
Курва! Каква ебена курва!
Таа е курва! -Што се случи?
Се ебе со него! Ми се гади!
Проклета кучка!
Многу сум наивна. Каква курва.
Вечерва ќе лета надвор!
Замина. -Засекогаш?
Не сфатив. -Каде? -Не знам.
А нејзиниот неред? Срање, сакав да и се развикам.
Здраво. -Здраво, што правиш тука?
Добро изгледаш. -Да. Што се случува?
Еден мигрант паднал од камион. Останал без глава.
Да, ужасно е. Тешко ни е.
Вам ви е тешко? Навистина?
Ништо. Не сакам да расправам за тоа со тебе.
Што? -Ништо. Звучиш како да зборуваш за куче.
Што да кажам? Вистина е.
Смири се. Не го убив јас.
Може да заминам? -Да. -Чао.
Еј, Жо!
Добро си? Ова е ужасно.
Ти кажаа? -Да. Дали го познаваше?
Не можеме да го видиме. -Беатрис, тргни. Господине, тргнете се.
Здраво. Јас сум Беатрис. -Јас сум Соња. -Дојдов да го видам Жо.
Не, го мразам тоа! Не, престани. Не го сакам тоа.
Не прскај. Дај ми го. -Смешно е, но ме нервира.
Не е смешно.
Може ти да го земеш? -Добро. -Фала.
Што се случува? -Се сеќаваш на оној со сошиената уста? -Да.
Има проблем. Се обидовме да им помогнеме на Моктар и Дара.
Ограбени се. -Како? -Имавме план.
Ингрид имаше план. Заминаа во Билбао. -Зошто?
Поради шверцери на луѓе. Ингрид ги спои, но ги ограбија.
Што? -Извини.
Да, па... Не можеме нејзе да ја обвинуваме.
Можеме! -Се труди, но бескорисна е.
Ги најдов на паркингот, беа заклучени. -Навистина?
Се обидов да им помогнам.
Како? -Сега или никогаш. Треба да се префрли во поголема брзина.
Што значи тоа? -Сакам да им помогнам да одат во Англија.
Добра идеја. Но како?
Во камион. Убаво е со нив,
но со деца и бебе на пат, Соња, мојата работа... -Тука се?
Не ти кажав? -Не, не сфатив. -Тука се. Ќе ги повикам.
Моктар, Дара, дојдете. Ќе ве запознам со Беатрис.
Дара, Моктар. -Здраво. -Ова е Беатрис.
Веќе се запознавте. -Да. -Се запознавме. -Да.
Дара, седни. Што сакате да пиете?
Што било. Млеко. -А ти? -Пиво.
На здравје!
Можеш ли да ги примиш на некое време за два дена?
Така ќе имаш време да го најдеш камионот. Ако не можеш, само кажи.
Кај мене? -Да.
Да. -Што? Не можеш? -Да, можам. -Добро. Но прашај ја мајка ти.
Не, во ред е. Да те барам утре за да договориме време? -Добро. -Чао.
И? -Реков не. -Да ти објаснам. -Нема потреба. Реков не.
Тука станува невозможно. Великодушноста има граници.
Немој да ги носиш тие бегалци дома. -Не е тоа како со Ингрид. -Реков не.
На почетокот беше смешно, ама доста е. -Смешно?
Иранци ќе престојуваат тука, во мојот дом. Утре доаѓаат. Така решив.
Секако, но јас може да заминам. Што ќе правиш тогаш?
Без мене нема да издржиш ни недела дена!
Ти не би издржала недела дена, мамо. Јас тебе ти давам сместување.
Тука сум само поради Флоријан. -Да, знам.
"Кажи им дека се добредојдени."
Па, помогни им.
Еве. Ова е мојата спална соба. Вие ќе спиете тука.
Каде ќе спиеш ти ако е ова твојата соба?
Прашува каде ќе спиеш ти. -Долу. -Во подрумот.
Нема да спиеш в подрум. -Што? -В подрум.
Не е тоа подиум. Има прозорци што гледаат во дворот. Во ред е.
Задржи си ја собата. -Не, не. Јас одлучувам. Вие спиете тука.
Добро, тоа е решено.
Еве. Во градината.
Што е ова? -Виљушка. -Да, фала. Знам дека тоа е виљушка.
Ме интересираше дали е чиста. Мојата исчезна. Украдени виљушки.
Третото! -Петтото! -Тоа е лудо. -Трудничка работа.
Барем имам изговор!
Беатрис, блескаш. -Фала. -Како ја одржуваш фигурата?
Не треба да прашам? -Што? -Смее ли тоа да се прашуваат жени...
Тоа е комплимент. Изгледаш... -Фала. -Многу посакувано. -Смири се.
Имаш 54 години пријателе. -Отсекогаш сум била со постари мажи.
Колку години имаш? -44.
Многу пристојно прашуваш за годините. -Гајле ми е. -Не изгледаш така.
Лажев. Имам 45 години.
Никогаш не си била со некој на твои години? -Никогаш.
Гледаш? -Дали и 46 е незамисливо?
Тоа е малку младо. -Гледаш, имам шанса.
Не, никој нема шанса. -Како знаеш?
Не сакам никој да ми пречи, го пробав тоа.
Беатрис изгледа одлично. Ти не си соодветен.
Одам по колбас.
Убав колбас!
Што да правам?
Да.
"Таткото на Флоријан беше 20 години постар од мене."
Само еден? -Што?
Само еден маж?
Одам в кревет.
Лека ноќ. -Да, лека ноќ!
Се гледаме утре.
"Не можам да спијам, Мокбар.
Ние ќе одиме, вие чекајте тука.
Зарем уште појадувате?
Извинете, не знаев дека толку доцна станувате.
Дали е се во ред? -Да.
Што не е во ред? Само дојдов по работите.
Не мрдај, ние ќе ти ги дадеме. Флоријан!
Зошто? -Ме измами.
Не сум губитничка.
Ајде, Флоријан. Осман, помогни му. -Не разбирам.
Што не е во ред? -Момчето во твојот кревет... -А тоа! Сфаќам.
Добро. Ме осудуваш затоа што ме прими на една вечер?
Една вечер? -Добро, неколку. Ме осудуваш? -Не те осудувам,
туку не ти верувам. Не сум единствената.
Не ми се верува.
Здраво, Флоријан. -Здраво. -Фала.
Осман, чувај се од нејзе. Не е добра за тебе.
Немојте тоа да го зборувате, не знаете.
Едноставно, не ми се верува.
Тој е возрасна личност.
Пријатно. -До гледање.
Мислев дека ќе ми ги фрлиш.
Пријатно.
Сакаш чај од билки пред да си одиш во кревет? -Не сум сигурна.
"Сите спијат."
"Дали се премисли?"
"Во врска со што?"
"Со мојата возраст."
"Никогаш нема да се премислам."
Смеам ли нешто да те прашам?
Да.
Затвори ги очите.
Одам в кревет.
Тоа е тоа?
Да.
Добро.
Во ред е.
Повеќе сакам така.
Лека ноќ.
Да.
Подоцна...
Долу?
Чекај...
Додека Дара да заспие.
А ти?
Кога ти беше последен пат?
Пред две години.
А тебе? Кога?
"Пред неколку месеци со една девојка во џунглата."
"Со мигрантка?"
"Со една лекарка од Англија." -Навистина? Тоа се случува?
"Секако. Беше многу убава, елегантна и богата."
И ти се допадна?
Пари? -Да, можеби.
Малку.
Само така?
"Да, тоа е вистина. Не би го можел тоа со мигрантка што смрди
и не ме возбудува." -Разбираш ли што зборуваш?
"Сакаш да бидам лицемерен? Вистината е поубава."
Ве загрижува ли тоа? -Повеќе не.
Готово е. -Не ви се врати апетитот? -Не.
Храната е се што имаме.
Не е лошо тука. -Не е? -Не.
Не се ли некои луѓе строги? Наредуваат.
Претенциозни се.
Му кажавме на управителот, но што да се прави?
Идиоти има насекаде.
Се плашам.
Ние... Ние бевме во посета.
Беше забавно.
Боже!
О не, мојот ретровизор!
Не можам ни да влезам во колата.
Има гомна на целиот автомобил.
Леле.
Добро... Кучкини синови!
Добро, одиме.
Не, не!
Срање!
Поѓаволите! -Нешто заборави?
Ми се допаѓаат твоите очи.
Убави се.
Не затоа што се убави...
Туку во нив се гледа твојата добрина.
Постои изрека која вели...
Очите се огледало на душата. -Што?
Очите се огледало на душата.
Тоа е чудно.
Што? -Ако тие се огледало, не ја гледаш мојата душа.
Го гледаш сопствениот одраз во огледало.
Се гледаш себеси во моите очи.
Всушност, тоа е твојата добрина.
Не.
Јас не сум добра.
Добар ден.
Жешко е.
Добро си, Иса? -Да, а ти?
Повели. -Многу фала.
Здраво.
Тоа не е доволно.
Чао.
Јас не сум муслиман.
Се преобратив во католицизам. -Добро. -Дара не.
Кај мене е поинаку. Очекував избор.
Тоа е дел од приказната за Иран.
Државата ги присилува луѓето да ги почитуваат исламските закони.
Тоа е една од многуте причини зошто заминав.
Не разбрав се. -Државата го присилила да практикува ислам,
затоа заминал. -Тоа го знам.
Здраво.
Пречам? -Не. Имаме скара.
Сакаш нешто да јадеш? -Не, фала.
Во полициската станица е упатен анонимен повик во врска со тебе.
Обично не го забележуваме тоа, ама бидејќи се работи за тебе...
Гледам дека си примила бегалци.
Не.
Се надевам дека не е вистина.
Знаеш што ризикуваш?
Казна од 30 000 евра и пет години затвор. -Навистина?
Постои и ризик за тебе и Флоријан.
Што ако нешто се случи?
Луѓето ќе речат: "Самата си го барала."
И би биле во право.
Луѓето зборуваат.
О да. Знам.
Сигурно не сакаш да јадеш?
Не сум гладен.
И морам да одам на забар.
Фала за известувањето.
Двапати ќе размислам пред да примам бегалци.
Чао.
Кој сака колбас? -Може. Фала.
Кој беше? -Еден пријател.
Зошто не го викна да влезе? -Го викнав.
Не можеше да остане.
Што рече? -За што? -Што рече?
Што правиш? -Што ти стана?
Дали е ова распит? -Знаеме за маж ти. -И?
Бил против мигрантите. -Што сакаш да кажеш?
Кажи јасно и гласно што мислиш.
Тој е дел од антимигрантска група. Бил пријател на маж ми.
Стар пријател. И што?
На чија страна си ти? -Заврши?
Не ми се допаѓа твојот тон. Во моја куќа си и ја јадеш мојата храна.
Ако не ти се допаѓа, можеш да си заминеш. Истото важи и за вас.
Ако не ви се допаѓам јас или од каде сум, никој не ве присилува да останете.
Вратата е онаму! Дали е јасно?
Поштеди ме од закани и инсинуации.
Замолчи!
Што не е во ред? -Ништо.
Треба ова да ми се потпише.
Доцна е. Зошто не си во кревет?
Морам нешто да завршам.
Добро, лека ноќ. Следниот пат чукни.
Лека ноќ. -Лека ноќ.
Да?
Морам нешто да ти кажам, ама не знам како.
Се работи за тоа...
Моктар и јас... -Што вие?
Моктар и јас...
Сереш. -Не.
Јас... -Замолчи. Излегувај. -Јас сум ти мајка. -Надвор.
Не те прашувам за мислење. -Надвор од мојата соба!
Сереш! Ти си како курвана!
Озбилно?
Престани на луѓето да им држиш лекции.
Што мислиш, која си со твоине бегалци?
Да му ебам!
Не си нормална! Ги трпиме твоите срања!
За да можеш да се ебеш како некоја пубертетлика.
За греота си! Како пубертетлика.
Надвор! Доста!
Што се случува? -Ништо. Се скаравме.
Моктар и јас сме заедно. Лека ноќ.
Да?
Да.
Добро.
Па?
Денес е тој ден.
Малку забави.
Од левата страна.
Лесно е преку оградана.
Ни падна секирата во мед. Нема никој.
Нема камера? -Не.
Инаку ги има. Тука не.
Гледаш?
Сакам да ти кажам колку ми е драгоцено се што ми даде од почеток.
Беа, ти си драгоцена, прекрасна си.
Ти си моето омилено човечко суштество, засекогаш.
Што е?
Зборуваш како да се збогуваш и повеќе нема да се видиме.
Како да ме оставаш.
Само сакам да те усреќам.
Не можам.
Извини.
Не можеш.
Не можеш?
Моктар, ова можеби е последен пат.
Заминуваш во Англија.
Можеби ќе ме заборавиш. Можеби е последен пат.
Престани. -Не. Нема да престанам затоа што заминуваш,
а јас не разбирам зошто.
Морам да одам во Англија.
Ова е мојот живот.
Ова е мојот пат.
Тоа е мојот проект.
Тоа е мој проект многу долго.
Не зборувам за тебе кога велам дека одам во Англија.
Не разбирам зошто одиш.
Како можеш да ме сакаш и да заминеш?
Како можеш да ме сакаш и да ги поставуваш овие прашања?
Го извлекуваме најдоброто еден од друг и тоа е добра работа.
Сакаш да бидеш сигурна дека љубовта е чиста, но не знам дали е.
Хемијата помеѓу нас доаѓа од нашите различности.
Спротивностите се привлекуваат, нели?
Ако се сомневаш во мене, нема да можеме да одиме понатаму.
Но, не е првпат некој да се сомнева во мене.
Во мојата земја се обидоа да ме убијат затоа што сум поинаков.
Што зборуваш?
Не разбирам.
Не сакаш да ме разбереш.
Да.
Беатрис.
Те сакам.
Го изговори целото мое име. -Да.
Затоа што те сакам во целост.
Зошто тогаш да не се венчаме?
Одговори ми.
Не сакам да се венчам поради документи за да останам.
Ако еден ден се венчаме, тоа ќе биде затоа што сме слободни.
Еј, Жо. Што е тоа?
Што?
Дојди. -Тие сите одат? -Суданци се.
Но, преопасно е. -Се им објаснив.
Одиме. Земете ги торбите.
Со среќа.
Со среќа. -Фала.
Како сте, г. Бувие? Дали добро спиевте?
Не спиев. -Не?
Не знам. Не се сеќавам.
Го губам памтењето. -Да?
Затоа сум тука. -Знам.
Изгледа како да ќе врне снег. -Снег? -Да.
Можеби ќе врне снег. -Или лапавица.
Само ќе ве избришам. -Радијаторите не се многу жешки.
"Не уапсија!"
Дејвид, можеш ли да завршиш тука? -Да. -Фала.
"Срање!"
"Ќе ве пуштат. Таква е процедурата. Не грижи се."
Роден сум во Техеран! -Знам.
Се викам Моктар. -Знам.
Роден сум во Техеран. -Знам.
Престани.
Жалам, Флоријан.
Уште постои решение. -Кое?
Бродот.
Да најдеме некое мирно место.
Со брод, да.
Јас не сум за тоа. -Зошто?
Камионот е опасен, а бродот уште поопасен. Може да умрат.
Камионите повеќе не се добри, бродот е последното решение.
Да, можеби, не...
Мене тоа ми е во ред, немам што да изгубам.
Постои можност да умреме.
Што рече? -Дека нема што да изгуби.
Тоа е убаво да се слушне.
Чекај.
Те сакам...
Целиот.
Но...
Повеќе не сум навикната да бидам врзана.
Помислата дека можам да те изгубам...
Ме уништува.
Но...
Сакам да бидеш слободен.
Ништо не ми должиш.
Оди.
Не ми се допаѓа идејава. -Ќе биде во ред, не грижи се.
Треба да ги напуштат француските води колку е можно побрзо.
Ако ги сопрат, во Англија се. Таму ќе им земат отпечатоци.
Добро? Тоа ќе им го кажеме.
Ќе се обидеме да најдеме брод.
Колку чини тоа? -Пребарав на интернет.
Помеѓу 1000 и 2000 евра.
Ти имаш толку? -Не. -А ти? -Не.
Имам молба. Рече...
Ако ми треба, мене и на Флоријан, да можам да те прашам.
Работата е во тоа што...
Ми требаат пари.
Но, ми треба голем износ. -Колку? -2000 евра.
Зошто? -За кровот, на него падна гранка.
А осигурувањето? -Комплицирано е.
Комплицирано.
Разбирам ако не можеш или не сакаш. -Не, само сум изненаден.
Дали некаде ја оплеска? Можеш да ми кажеш за што и да се работи.
Ако си во неволја... Јас сум полицаец, но пријател сум ти.
Должиш некому пари? -Не.
Глупаво е што дојдов. Извини.
Тебе ти треба пријател. Некој што ќе те чува.
Вистина е дека...
Се се случува брзо, се менува...
Многу брзо, не можам...
Не можам да се справувам со се.
Не можам да останам на нула.
Но...
Само ми требаат 2000 евра за нешто што не сакам да ти го кажам.
Затоа нема логика што дојдов да те прашам.
Заборави.
Прво треба да ги згрижиме своите.
Бегај од бегалците.
Што зборуваш?
Не знам.
Фала.
Прво ставаш ланец на топката. Треба да биде прицврстена на колата.
Види, сега е прицврстена.
Сега е сигурно. Кога возиш, го подигнуваш тркалото.
Одлично. -До гледање. Фала.
До гледање, госпоѓо.
Фала.
Каде сме?
Се слуша, не сме далеку.
Ајде!
Мораме да го носиме... -Да.
Внимавајте на карпите.
Ајде, одете.
Оди.
Беатрис, одиме. Заминаа.
Опасно е да останеме тука.
Тука си.
Дали добро помина? -Да.
Остави го компјутерот.
"Спасени се 30 мигранти, вклучително и 11 деца."
Нормално е што се уште нема вести.
Ќе ти направам... -Престани!
Престани! Не сум гладна.
Тоа нема ништо да промени. Не можеш да умреш од глад.
Не е нормално.
Уште ништо. -Не.
Мораш да се наспиеш. Не можеш вака да продолжиш.
Мислам дека ќе умре ако заспијам.
Морам да ги држам очите отворени.
"Мигранти од Иран се спасени при преминувањето на Ламанш."
Мамо!
Флоријан!
Живи се! -Што? -Живи се.
Бродот тонел. Повикале помош.
Потребно било долго време додека да ги најдат.
Рекле дека ги пренесле шверцери.
Смири се. Ќе те побара.
Душо...
Не можам да се смирам, но тоа е нормално.
На 27 јуни 2017 г., Беатрис Хуре е прогласена за виновна
за помагање на нелегален мигрант. Но, судот не и определи казна."
"Сега редовно го посетува Моктар во Англија."
"Тој дава се од себе за да го остварат нивниот сон
да живеат каде што сакаат."
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС