Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
EEN NETFLIX-DOCUMENTAIRE
JE ZULT DE SIRENES HOREN LOEIEN
ZE KOMEN STEEDS DICHTERBIJ
HOPELIJK LOEIEN ZE
VANNACHT NIET VOOR JOU
DANIEL ALATORRE, BRIGADIER
WINNAAR VAN DE DERDE REGIONALE WEDSTRIJD POLITIEPOËZIE
Vijfentwintig, C-4, Centrale.
Ik heb al gemeld…
…dat Tango 45 bij een 16 op Palacio is gebleven.
Wij gaan nu mee met Tango 41.
Het is de enige eenheid beschikbaar.
Ze vragen mijn hulp. Een vrouw van 52 en haar zoon…
…worden gevolgd door twee mannen op een motor. Bij de supermarkt.
Ik ben er over twee minuten.
Eén bij kennis en een 23 bewusteloos, López en Flamingos.
Ik heb versterking nodig.
Waarschuw me als je naar binnen gaat.
C4 van de Perla meldkamer…
809, geef me je 94.
809, je 94?
Dit is 809.
Wat is je 94, 809?
Ik zit op Euzkaro.
Bij de kruising met Misterios.
Ze vragen om een 66 op Constancia.
Waar precies op Constancia?
Sectie zeven. Constancia, tweede verdieping, nummer 3F.
Onderweg. Ik ga naar K-100.
Twee hier, ik ben bij de Derde.
Hij rijdt langs Portales en…
Dit is twee, ik meld een 37.
Er is ook brand op Pastizal.
Naar het schijnt was er een explosie…
Verdomme.
…en het Rode Kruis is er.
Wilt u op de stoep gaan staan?
Wat wil die klootzak?
Het adres is Chaineli en San Cristóbal.
Het ging om een vechtpartij, 252. Ze zijn vertrokken. Ik rij op de 11.
Ga op de stoep staan, alstublieft.
Team, via patrouille. Iemand vraagt om het nummer…
…van de hotline ontvoeringen.
Drie, vier, voor Maravillas.
Goedenavond, agent.
Goedenavond. Is dit Constancia 25?
Ja, komt die ambulance nog?
Centrale, 809 hier.
Ik ben bij de K-100, Constancia 25. Ik ga over tot een K-11.
Victor 44, ze heeft een minderjarige bij zich.
Bij die apotheek waar ik het over had.
Ik zal het zo bevestigen.
Op Avenida Ocho 40 in Las Águilas…
…wordt een 12 gevraagd via lokale netwerken.
Een pick-up truck is een kledingwinkel binnengereden.
Ik heb de eigenaresse van de winkel gesproken…
…en volgens haar was het een bruine Ford.
Ze hebben het onderling geregeld.
Verder geen nieuws, wijk vijf.
Centrale, dit is 809.
Er is inderdaad zo spoedig mogelijk een Z-14 nodig.
Centrale, dit is 809.
Ik bevestig dat een K-100 in Constanza 25 onmiddellijk een Z-14 nodig heeft.
Binnenkort beschikbaar, maar alle eenheden zijn nu in 29.
Goedenavond, agent.
Goedenavond, meneer.
We wachten al twee uur.
Kunt u me naar de woning brengen?
Ja, maar is de ambulance onderweg?
Ja, mevrouw. Ik heb om een medisch team gevraagd.
Ze zijn onderweg. -Wat moeten we met een agent?
Het is vreselijk.
We wachten op de ambulance.
Hier is het. -Politie?
Ik heb twee uur geleden de ambulance al gebeld.
Wat zeiden ze?
Wat?
En nu?
Niks?
Gaat u ons helpen?
Echt?
Ik check alleen maar.
Je moet me helpen.
Ik heb een probleem.
Ik heb een mevrouw die moet bevallen en de Z-14 komt niet.
Mag ik het directe nummer van die trut?
Die van de meldkamer.
En blijf vragen om die Z-14. Het is ernstig.
Ze voelt zich niet goed. Oké.
Centrale, dit is 809. Waar blijft die Z-14 voor Constanza 25?
Centrale, het gaat niet goed met die mevrouw.
De buren zijn ook boos. Waar blijft die Z-14?
De 142 is naar de 15e straat, nummer 12…
…vanwege een 29 tussen buren.
Neem contact op met Daniel García Pérez.
De 200 zou er in 11 minuten moeten zijn.
Trouwens, de 114 Alfa en de 146 was geen 191 meer.
Ademhalen, mevrouw. Haal adem.
Goed zo.
Ja, heel goed.
Het is voorbij. -Rustig.
Op de academie hebben we niks over eerste hulp of medische zorg geleerd.
Ik dacht: wat moet ik nou doen?
Toen heb ik het gewoon tegen hem gezegd.
Ik zeg: 'Handschoenen heb ik', want ik heb altijd wat bij me, dat koop ik zelf…
…en dat neem ik altijd mee, voor mezelf.
'Dus de handschoenen heb ik, maar u moet wel weten', zeg ik…
'…ik heb absoluut geen medische kennis.'
'En die ambulance dan?' Ik zeg: 'Dat is niet aan mij.
Ik mag ter plaatse kijken…
…en de situatie doorgeven zodat ze een ambulance sturen.'
Daar komt het. -Persen.
Bijna.
Heel goed. Toe maar.
Persen.
Ja, goed zo. Bijna.
Persen.
Ja, mevrouw. Goed zo.
Toe maar, schat. Je kunt het. Bijna.
Ja, schat.
Goed zo.
Voel je dat?
Kijk, rustig maar. Kijk.
Op een gegeven moment zag ik al dat bloed en de navelstreng…
…en het enige wat ik nog kon verzinnen was mijn man bellen want hij was thuis…
…dus ik bel en zeg: 'Moet je horen, ik heb net iemand helpen bevallen…
…bel een ambulance.' En hij: 'Wat?' Dus mijn man was mijn steun.
En toen begon die mevrouw weer te kreunen: 'Het doet zo'n pijn.'
Ik dacht: het is er toch uit, wat nou nog?
Ik zeg: 'Een pan.' 'Waarom?', vraagt hij.
'De placenta moet er nog uit. Daarom doet het zo'n pijn.'
Ik zeg: 'Het spijt me zeer…
…en het is misschien niet hygiënisch, maar dit gaat eromheen.'
'Natuurlijk, agent.' Ik zeg: 'Als ik uw toestemming heb.'
Want je neemt wel een risico. Als het goed gaat, geweldig…
…zo niet, dan ben ik verantwoordelijk, want ik had zoiets nooit mogen doen.
Toen gaf hij me zo'n kinderschaartje. 'Daar kan ik toch niks mee, meneer.'
'Waar moet het dan mee?'
En om precies, en dat weet ik absoluut zeker…
…tien voor twee 's nachts is de ambulance er eindelijk.
De verplegers stappen uit en worden uitgescholden…
…weggeduwd, ze komen amper binnen.
Ze zeiden: 'Maar de baby is er al.' -Ik zeg: 'Ja'.
'Wat moeten wij hier dan nog?'
Maar ze vragen nog wel waar de placenta is.
Want dat is algemeen bekend.
Op de ambulance is de placenta gewild. Ze verkopen ze als gezichtsmasker.
'Geef me de placenta.' Ik zeg: 'Nee, die hou ik zelf.'
De buren wilden me op de schouders nemen. 'Dank u wel, agent. Gefeliciteerd.'
Ik kreeg koffie en een broodje.
Toen zegt die mevrouw nog:
'Agent, mijn man en ik hebben besloten onze dochter Teresa te noemen.'
En ik zeg: 'Nee, ik haat mijn naam. Dat kunt u haar niet aandoen.'
Ik ben María Teresa Hernández Cañas.
Ik werk al 17 jaar bij het korps…
…en ik ben 34.
POLITIE
FEDERALE POLITIE
WEKKER
Natasha.
Ik ben begonnen bij bureau Morelos, hier in Tepito. Eerst voor straf.
Mijn chef stuurde me voor een lesje bescheidenheid…
…omdat ik zo vol van mezelf was.
Toen ik zei dat zij weinig eigendunk had, stuurde ze me naar Morelos.
En op de vierde dag dat we bij de ringweg patrouilleren…
…komt er een brommer aanrijden, een rode scooter…
…hij stopt vlak naast de patrouillewagen, vlak naast ons…
…en hij zegt: 'Ik ga je vertellen wat je moet doen.
Vandaag pleeg ik een overval in Tenochtitlán.'
Of zo. Hij noemde de straten.
'En wee je gebeente als daar een patrouillewagen stopt.
Dan weet je dat alvast, schat.'
En ik was zo bang, zo geschokt…
…en ik dacht: wat doen we?
Waarschuwt hij ons nou echt?
Die dag was ik dapper genoeg om het tegen mijn baas te zeggen.
Ik vertelde hem wat er gebeurd was, want het is niet alleen die bedreiging…
…maar voortaan kennen ze me.
Hij moest ook nog lachen en zegt: 'Dat was je ontgroening.'
'Maar straks steelt hij wat en dan moet ik het vergoeden.'
Hij zegt: 'Nee, meid, hier in Morelos, in dit district, malen we daar niet om.'
'Maar het is toch diefstal?'
'Weet je wel', zegt hij 'hoe vaak de Chinezen worden overvallen?
Minstens tien keer per week.
Ze slaan ze in elkaar, en halen hun opslag leeg.'
'En dan, chef?'
'Niemand doet aangifte want het is smokkelwaar.
Zo leer je elke dag weer wat nieuws.'
Bij de politie werkt van alles.
Er zijn genoeg goede agenten die het goed willen doen…
…en hun werk volgens het boekje doen…
…maar er zijn er ook genoeg die doortrapt zijn…
…of niks geleerd hebben…
…en voor hen is de politie een uitkomst.
Het raakt me als ik kritische reportages over de politie zie.
Als agent maakt me dat soms razend.
Ze branden ons alleen maar af.
Maar jij als agent…
…wakkert dat gevoel ook aan.
Wat is er?
Sleutels vergeten.
Als ik al was vertrokken? -Had ik de deur ingetrapt.
Net als in de film.
Schiet op, ik moet de hond nog uitlaten. -Doe ik wel.
Er staat soep in de oven. -Ik laat haar wel uit.
Als ik vroeger politie zag lopen…
…vond ik het echte helden.
Omdat mijn vader bij de politie zat, kon mij niks overkomen.
Want waar we ook naartoe gingen, alleen daarom al, waren we veilig.
Dan kwam mijn vader met zijn pistool, zijn strakke overhemd…
…zijn badge en alles…
…en dan vroeg hij mijn broertje…
…om in een schiethouding te gaan staan en dan nam hij foto's van hem.
Ik wilde ook, maar dan was ik jaloers en wilde ik gewoon alles wat mijn broer deed.
Maar ik wilde echt bij de politie.
'Nee, jij niet.'
Dus ik werd ook nog gediscrimineerd want hij mocht wel.
Jij gaat trouwen en krijgt kinderen en klaar.
'Nee, ik ga bij de politie.'
APOTHEEK
Gisteren was de 19e, toch? -Ja.
Kijk, je hebt niet getekend. -Ja, ik moest naar het bureau.
Ik had haast. -Geen probleem.
Ik wilde geen problemen met mijn baas.
EENHEID, DATUM, TIJD
Wilt u koffie? Iets te eten?
Een muffin?
Een soepje?
Eet smakelijk.
Uiteindelijk heb ik na de middelbare school…
…een jaar niks gedaan.
Ik wilde niet studeren, ik wilde helemaal niets.
Maar op een dag zeg ik tegen mij moeder: 'Ik ga bij de politie.'
Wat is er?
'Ben je gek? Je vader gaat door het lint.'
Ik zeg: 'Hij wil dat ik ga werken, oké. Maar ik maak zelf wel uit waar.'
Wat is het probleem, agent?
Dat heb ik toch al gezegd.
En hij: 'Geen sprake van, de politie is voor kneuzen.
Mijn dochter kan veel beter.'
Benen wijd. Handen in je nek.
Rustig maar.
Dus we kregen ruzie.
Ik kreeg geen zakgeld meer, geen shampoo, niks.
Hij wilde dat ik zou voelen hoe het is…
…om voor je eerste levensbehoeften te moeten werken.
Werk mee.
Dit is machtsmisbruik.
Hou op, zeg. -Wie doet mijn auto op slot?
Ik regel dat. -Dat kun je niet.
Tijdens het eten aan tafel was verschrikkelijk…
…want ik wilde zijn blik vermijden…
…maar aan tafel zat ik altijd tegenover hem.
Dus zette ik de waterkan ertussen en dook erachter zodat hij me niet zag.
En toen heeft hij me wel echt…
…gekwetst, want dat mijn vader tegen me zou zeggen:
'Heb je die maaltijd al verdiend?'
Dat raakte me heel erg.
Ik moest huilen en heb niks gezegd. Ik ben opgestaan…
…en naar mijn kamer gegaan.
PÉREZ, DANIEL - AFWEZIG
Caro, verbind me nou door met de luitenant.
Heb jij een pen die het doet?
Wat denk je zelf? Echt niet.
Mooie oorbellen. -Dank je wel, schat.
Help me dan even. -Waarmee?
Hij is al bij detentie… -Streng.
Hij is al bij de dokter geweest. Ik heb alles.
Nee, ik ben ook moe.
Ik wil naar huis.
Kijk, Vicky, de gegevens. -Jij durft.
Kom op.
Nee, man.
Dan hou je nooit op. -Ik heb alleen deze gegevens nog nodig.
Dus de arts heeft hem al gezien? -Ja.
Wat is er, Caro?
Toe nou. -Wacht even, één moment.
Daarmee had hij me zo gekwetst, dat het helemaal een uitdaging werd.
Ik besloot: dit gaat me lukken.
Ik zal je laten zien hoe ik werkelijk ben.
En ik ga aan het werk, maar wel bij de politie.
Na drie maanden opleiding zeg ik: 'Ik zit er nu drie maanden…
…dus dat bewijst wel dat het mijn roeping is.'
'Laat me eerst maar eens een uitnodiging voor je diploma-uitreiking zien.'
En hij was er, hoor. Helemaal blij…
…samen met mijn moeder. We gingen op de foto, hij omhelsde me.
Maar toen we thuis waren…
…moest ik gaan zitten en zei hij: 'Maar nu even voor de goede orde.'
'Hoe bedoel je?', vroeg ik, 'Ik heb mijn taak volbracht.'
'Ik wil niet dat je aan iemand vertelt dat ik je vader ben.'
'Maar wat is het probleem?', vroeg ik?
'Ja, want straks op het bureau…'
Ik was 18 en slank, ik vond mezelf best knap.
Ik had een goed lichaam. Hij zegt: 'Nee…
…ik vind het niet prettig als jij daar bent.
Straks valt een commandant je lastig.
Want die kijken altijd of er nog wat van hun gading bij zit.
Maar als jij meedoet en jij vindt dat leuk…
…dan ga ik dat jou niet verbieden.
Maar dat je m'n dochter bent, hoeft niemand te weten.
En ook als iemand grof tegen je doet…
…hoef ik daar met mijn collega's geen ruzie over te maken.'
'Weet je wat ik doe? Ik ga net zo lang door', zeg ik…
…tot ik in jouw district wordt geplaatst.'
En dat niet alleen, maar tot ik samen met jou in een patrouillewagen zit.'
En toen hij wel begreep dat hij me toch niet kon overtuigen…
…zegt hij: 'En wat zou je doen als we samen in een patrouillewagen zitten…
…en ik word toevallig die dag voor je ogen neergeschoten?
Dus jij bent moedig genoeg om toe te kijken…
…als ze op me schieten of met kogels doorboren…
…zonder iets te doen? Hoe reageer je dan?
En als ik voor je ogen doodga?
Weet je wel wat een trauma je daaraan over zal houden?'
Ik zeg: 'Sorry, dat verandert de zaak.'
Ik was tien, dus mijn broertje moet iets van zes zijn geweest.
Als je vader politieagent is…
…ben je altijd bezorgd en onzeker.
Je weet dat hij gaat werken.
Maar als kind besef je niet aan welke gevaren hij zich blootstelt.
Oké.
Partner.
Ga toch slapen.
Even iemand aanhouden.
Hou op, man. Jij hebt vannacht geslapen.
Ik heb honger.
Even wat te eten halen.
Oké, maar jij rijdt. -Prima.
Hij drong zo aan, dus we wisselen van stoel, hij draait en rijdt weg.
Laatst zaten we, zondag volgens mij, thuis een beetje te hangen…
…en ineens…
…want mijn uniform lag daar, zegt mijn zoon:
'Pappa, ik wil later bij de politie.'
Lekker dan.
Dat dacht ik ook.
Moet je die lui zien.
Geld voor consumpties.
Datsun, u rijdt tegen het verkeer in.
Dus we houden een auto aan die tegen het verkeer in reed.
Allereerst om ze te controleren…
…en om te kijken wat ze betalen, natuurlijk.
Goedenavond, jongens.
Goedenavond.
Alles goed? -Helemaal goed, meneer.
Jullie reden tegen het verkeer in. -Sorry.
Hadden jullie dat niet gezien? -Nee.
Mag ik je papieren zien?
Kenteken, rijbewijs. -Natuurlijk.
Even kijken. -Maar wat is dat dan?
Mijn kenteken en rijbewijs.
Kom op, knul.
Dat dekt niet eens je rijbewijs.
Klootzak.
Stap in.
'Toen ze schoten', zegt hij 'liet ik me vallen…
…en deed mijn ogen dicht, want anders…
…hadden ze gezien dat ik nog leefde, en hadden ze me afgemaakt.'
Hou vol, ik vraag om versterking.
Die komen, en zoals altijd…
…en dat is het probleem in het korps, zijn er geen ambulances.
Er komt niemand en ze zijn radeloos.
De eerste patrouilleauto die arriveert, meldt dat een collega doodbloedt…
…en dat hij hem zelf wel brengt.
Centrale, ik heb een Z-2 in X-13, we zijn onderweg naar het ziekenhuis.
Laat hem maar.
Je mag je kogelvrije vest namelijk niet uitdoen.
Want als je dat doet en je sterft, keert je levensverzekering niet uit.
We zijn er bijna.
En het is tegen de voorschriften want als hij in de auto overlijdt…
…is degene die hem verplaatst verantwoordelijk.
Dit soort situaties maakt het gezinsleven, als kind en als ouder, nog moeilijker.
Want je bent voortdurend gespannen omdat je je onveilig voelt.
En op een gegeven moment, na mijn opleiding…
…krijg ik promotie en heb ik dezelfde rang als hij.
En ik zeg: 'Nu zijn we gelijk.' 'Nee, je vergist je', zegt hij.
'Ik werk al veel langer, heb ervaring en jij niet.'
Maar toen hij zag dat ik hem hielp en beschermde…
…moest hij het wel erkennen…
…maar alleen op papier, want direct tegen mij…
…heeft hij het nooit gezegd.
Hoe is het? -Goed.
Alles oké? -Ja, geweldig. Kom binnen.
Nee, ga maar. -Hallo.
Gefeliciteerd. -Bedankt.
Wat is uw naam, juffrouw? -Julia, mevrouw.
Goedenavond. -Het is erg laat.
Denk een beetje aan de buren.
Die werken allemaal.
Jij studeert vast en hebt vakantie…
…maar zij werken.
Ik studeer niet, ik werk ook.
En we wonen allemaal in dit gebouw.
Klootzak.
Nee, hè. Stelletje eikels.
Niet doen, man. Hou op.
Sorry, agent. -Nee, dit kan echt niet.
Er zit altijd een klier tussen. Zelfs bij je vrienden.
En mijn patrouillewagen dan?
We kunnen dit ook anders regelen. En hierbij zweer ik…
…dit blijft tussen ons.
Vergeet die klootzak. -Genoeg, dame.
Oké.
Klaar.
Geniet van de liefde, van het leven. -Genoeg.
Lang leve de liefde.
Gaat u maar weer naar binnen.
Toen hij zag dat ik hem hielp en beschermde…
…moest hij het wel erkennen…
…maar alleen op papier, want hij heeft het nooit direct tegen me gezegd.
Hier heb ik het.
'Lieve kind, elke dag sta ik weer versteld…
…van je wilskracht en volharding…
…om te bereiken wat je wilt.
Ik twijfel er geen moment aan…
…dat je over de kwaliteiten beschikt die dit werk vereisen.
Deze ontzettend gevaarlijke, maar spannende baan…
…waarmee we ons in dienst stellen van de burgers.
Al waarderen zij onze inspanning misschien niet…
…toch bid ik God dat Hij je zal verlichten en je de kracht en moed geeft…
…om door te gaan.
Veel liefs en heel veel succes…
…met alles wat je wilt bereiken.
Met bewondering, liefde en respect, je vader.'
Toen pas gaf hij het toe.
VEEL SUCCES
MET BEWONDERING, LIEFDE EN RESPECT
Hoi, alles goed?
Kun je me niet eerst even groeten?
Kleingeld, je probeert me te naaien.
Eén, twee, drie, vier, vijf. -Tekenen.
Doe jij dat even? -Ik zet 'homo', goed?
Hier krijg je met alle emoties te maken.
Je huilt.
Je lijdt.
Het ene moment zijn ze je dankbaar, dan word je uitgescholden.
De spanning die je hier voelt, is anders dan bij het meeste werk.
Daar heb je dat niet, maar hier…
…is het van zes uur 's morgens…
…tot tien uur 's avonds, strak van de adrenaline.
Ik ben van daken gesprongen, op gastanks geklommen…
…heb winkeldieven achterna gezeten. Ben van mijn motor gereden.
Je leeft in zo'n roes…
…dat je niks meer voelt en niet meer kunt nadenken.
Ik heet José de Jesús Rodríguez Hernández.
Beter bekend als Montoya.
Ik ben opgegroeid in La Lagunilla.
In de Paraguay straat.
In de hood, zoals dat heet.
In die tijd kreeg je nog straf met een natte riem.
Of een klap met de slof.
Maar nu ben ik mijn moeder dankbaar…
…want het was geen beste buurt…
…en we hadden het allemaal niet makkelijk…
…bij gebrek aan een vader…
…dat ik niet ben afgegleden.
Niet in die buurt ben blijven hangen.
In de drugs.
De handel.
Een agent moet altijd alert zijn.
Ik ga nooit slapen in de patrouillewagen…
…ik ben altijd op mijn hoede, want ik ben wel eens overvallen…
…en dat heeft me toen waarschijnlijk ook gered.
Ik ben altijd alert.
Twee keer was ik betrokken bij een schietpartij met criminelen.
We reden voorbij toen ze een geldautomaat kraakten.
Ze begonnen op ons te schieten.
Ik verstijfde helemaal toen het gebeurde…
…maar mijn partner bleef maar roepen: 'Schiet dan, schieten.'
We zijn weggerend…
…en hebben ons verschuild in een 7-Eleven.
Toen is hij ontkomen.
En uiteindelijk, vraag me niet hoe, sta ik op het dak van de Burger King.
Ik was zo opgelucht na al die adrenaline…
…geen idee wat ik met mijn geweer en mijn vest had gedaan.
Zegt mijn partner: 'Die heb je naar die gozer gegooid.'
Wat adrenaline niet met je doet.
Want je bent totaal van slag.
En als het allemaal weer wat gezakt is…
…sta je versteld van je eigen acties.
Wat krijg je van me? -Dertig.
Dat heb jij niet nodig, je bent al bruin genoeg.
Niet verbranden, hoor. -Pas op met de zon.
Mijn broer is eigenlijk de reden…
…dat ik bij de politie ging.
Want hij was ook politieagent.
Ik weet nog dat hij thuiskwam…
…met een pet…
…of een jack of zo, en dan mocht ik dat hebben.
Als kind vond ik dat echt geweldig.
En mijn broer zag er altijd piekfijn uit.
Het was een echte dandy.
Ik keek ontzettend tegen mijn broer op.
Ik weet nog, als hij vroeger in Tepito moest patrouilleren…
…kwamen ze altijd langs…
…en kwamen ze binnen met hun mitrailleurs.
Ze werkten voor de Mobiele Eenheid.
Later kwamen ze altijd…
…in zo'n beroemde Suburban, met die kooien…
…dan kwamen ze met zijn tienen aanzetten.
En dan bleven ze bij mijn moeder eten.
Allemaal in uniform en dan zetten ze hun mitrailleurs tegen de muur.
En dan lieten ze me alles zien…
…hoe alles werkte en zo.
Toen ik van de politieacademie kwam…
…werd ik in een district in het centrum geplaatst.
Min of meer waar ik woon.
Waar ik ben opgegroeid…
…waar ik mijn hele jeugd heb gewoond.
Ik heb om overplaatsing gevraagd…
…want het was best zwaar.
Niet zozeer omdat ik de mensen ken…
…maar omdat er veel gebeurde, veel criminaliteit.
En natuurlijk ook de angst dat me iets zou overkomen.
Of dat als ik iemand aanhoud…
…een dief of zo…
…dat er een vergeldingsactie komt.
U mag hier niet staan. -Waarom?
Dat mag niet.
Agent. -Hou je vriend in toom.
Ik pis over je heen, man.
Laat me los. Wat is er?
Wilt u ook een biertje?
Wat nou, ik moet pissen.
Naar de andere kant.
Je hebt je salaris aan mij te danken.
Hou op.
Zonder mij heb jij deze week niks te eten.
Stil. -Let niet op hem.
Is er geen toilet? -En hier dan? Dat is toch een boompje?
Niet hier.
Niet aan deze kant.
Achteruit. -We gaan.
Naar de andere kant.
Ga weg.
Neem hem mee.
En je doet helemaal niks?
Dat mag niet. -O, echt?
Hij heeft rechten.
Als we in de VS waren geweest, lag hij allang…
…ik woon in Miami…
…en als daar ook maar iets gebeurt, op de grond.
Klopt, maar dit is México.
Ik reed wat rond op mijn motor, ik hou van motorrijden.
Ik was al agent. Het was een paar jaar geleden.
Ik kwam hem tegen en zeg: 'Ben jij niet Raúl?'
'Klopt.'
'Hoe is het? We zaten toch samen op de lagere school?
En we gingen altijd vliegeren op dat dak, weet je nog?'
'Hoe gaat het me je?' 'Goed.'
'Wat doe je?'
Dus ik zeg: 'Ik werk bij de politie.' Zegt hij:
'Ben je smeris geworden?'
Ik vraag: 'En jij?'
'Tijdens een klus ging het mis…
…en toen heb ik twee jaar vastgezeten.'
En deze jongen…
…kwam vroeger voor me op, en ik voor hem.
We speelden altijd samen in de buurt.
We keken hoe de politie achter zijn criminele vriendjes aan zat.
Ongelooflijk, toch?
Dat we dat als kinderen zagen gebeuren en nu maken we het zelf mee.
Hij koos voor de misdaad, en ik ging bij de politie.
Wat is er?
Sleutels vergeten.
Teresa.
Rustig. Kom hier.
Partner…
…is een woord waarvan je zou kunnen zeggen dat wij het uitgevonden hebben.
De vriendschap die je opbouwt met die persoon…
…het onderlinge vertrouwen.
Het is niet alleen je collega…
…je gaat elkaar ook op persoonlijk vlak waarderen.
En op een gegeven moment…
…heb je onderling zo'n sterke band…
…dat het bijna voelt alsof het je sentimentele partner is.
TERESA EN MONTOYA
Hoe het is begonnen?
Dat zal ik je vertellen.
Want…
…het is raar maar hij werkte al lang in dat district…
…en ik zat er ook al drie jaar.
We werkten op dezelfde plek, maar hij was me nooit opgevallen.
In het begin…
…kon ik hem niet uitstaan. Wat een verwaande kwast.
Zelfingenomen, en hij vond zichzelf een hele bink.
Ik vond hem… -Zegt zij, hè?
Ik vond het maar een sukkel. -Vroeger was ik knap, hoor.
En toen werden we een keer samen op pad gestuurd.
We reden samen in een busje.
Dat ding zat vol meiden die niks wisten van politiewerk.
Nooit tegen Alonso gezegd, maar…
Ja, dat busje zal vol meiden.
We gingen naar de oproerpolitie.
Dus ik stapte in om de boel te organiseren. Zoals altijd.
Meneer zag er goed uit… -Zij zal het wel even regelen.
Ze deden alles voor hem. Eentje streelde zijn haar en ik dacht…
Dat heb ik nooit gezegd. -Maar ik wel.
Zo ging dat en ik keek het allemaal aan en dacht: dat is de hiërarchie.
Hij heeft de leiding en ik zat achter hem.
Als hulpcommandant, want de rest was nieuw.
En terwijl ik naar hem keek, dacht ik: hij doet helemaal niks.
De hele dag een beetje bellen…
…met zijn vriendinnetjes, hij hield zich afzijdig.
En die meiden deden ook niks…
…want zij hadden de baas in de tang…
…hij kreeg eten van ze, van alles, dat ik dacht: oké.
Trouwens, 15 kilo afgevallen.
We hadden een inval in Cuatepec.
Dus daar gingen we. -Ik weet nog dat je achterin stapte.
Je stapte in…
…en ik zag je in de achteruitkijkspiegel. Jij keek naar mij en ik dacht: mooie dame.
Niet waar.
En daarna zei ik tegen de commandant:
'Luister, ik betaal je als ik met hem op pad mag.'
En die man zegt: 'Prima.'
Toen ik met mijn eerste vriendin samenwoonde…
…heb ik mijn gezin lang verwaarloosd.
Op een gegeven moment zijn ze vertrokken…
…ik bleef alleen achter…
…en dat was…
…echt een verschrikkelijke tijd.
Want de kamer van je zoontje is nog net zo…
…het leven dat je vroeger had…
…je herinnert je steeds dingen. Zo veel herinneringen.
Soms dacht ik er zelfs over zelfmoord te plegen.
Ik wilde niet naar de psycholoog.
Dan zouden ze denken dat het slecht met me ging.
Meteen na het werk…
…stond hij alweer bier te drinken op de hoek…
…hij had een Suzuki 1000…
…dan zette hij de fles neer, droogde zijn tranen…
…en scheurde als een bezetene weg.
Dan zeiden mijn collega's: 'Die gast rijdt zichzelf nog een keer dood.
Hij rijdt zichzelf te pletter.'
Ik heb een paar foto's waar hij alleen op staat…
…dronken, met betraande ogen…
…en de hond ernaast, alsof het een mens is.
Dan vroeg ik: 'Waarom doe je dat?'
'Omdat ik een hond ben.' 'Hoe kom je daar nou bij?'
Ik had nooit gedacht dat Montoya ook problemen had…
…vanwege een scheiding of zo.
Ik was nog met Brandon's vader…
…die nooit vast werk heeft gezocht om me te helpen.
Nooit. Dus tot zijn twaalfde, mijn zoon is net 13 geworden…
…heb ik voor hem gezorgd, de school en alles betaald.
Tot ik besloot niet langer bij hem te blijven.
'Het is afgelopen.'
Onze persoonlijke verhalen kwamen zo overeen…
…dat hij ineens tegen me zegt:
'Besef je wel hoeveel we op elkaar lijken?
Onze levens zijn precies hetzelfde.
Alles wat je me vertelt, heb ik al doorgemaakt.
Maar ik als hoofd van het gezin en jij als moeder.
Want jij bent thuis de kostwinner.
En in mijn geval ben ik dat.'
Dus hier zitten twee agenten…
…die de orde moeten handhaven…
…in een patrouillewagen te snikken om hun familieproblemen.
Zij zegt dat ze verliefd werd.
Dus toen begonnen de cadeautjes.
Chocola.
Cadeautjes zoals dit heb ik bewaard.
Een briefje waarin ze schrijft: 'Hallo schat, goedemorgen.'
Zij weet niet…
…dat ik al die cadeautjes…
…altijd bewaard heb.
Maar dezelfde patrouillewagen, daar hebben we voor betaald.
Ja, dat was de 810. -De P-810-S1.
We begonnen elkaar te steunen.
We troostten elkaar. Dan zei ik: 'Niet opgeven, sterk zijn.'
En dat hij wel wat bescheidener mocht zijn en moest lezen.
Op een dag gaan we het logboek tekenen in een winkel…
…en ik zie iemand die rozen verkoopt.
Ik zeg: 'Geef me de mooiste roos die je hebt.'
En ik zeg tegen haar: 'Ga jij even tekenen.'
En toen ze terugkwam…
…had ik die roos al tussen haar stoel en haar wapen gestopt.
En ik zeg: 'Bedankt voor alles, schat.'
Voor al je hulp en dat je naar me wilde luisteren.
'Door jou…
…leef ik weer.'
Ik heb hem The art of War gegeven.
En toen is hij van tactiek veranderd.
Hij begon minder te drinken, ging minder uit.
Ik zeg: 'Je moet aan jezelf denken, want niemand doet het voor je.
Als je ergens zin in hebt, eet het dan.'
En ik heb hem getraind in de wet.
Nu komt hij ook zelf met advies.
Hij heeft veel van me geleerd.
Ik deed lief tegen hem maar gaf soms ook kritiek.
Dan ben ik misschien een beetje streng maar hij is wel veranderd.
Ik weet niet wanneer hij verliefd werd…
…maar ik denk wel dat hij nu van me houdt.
Klootzak.
Ik hou van je.
Hou je van me?
Zeg dat je van me houdt.
Wacht even.
En daarna was het geweldig om samen te patrouilleren…
…want dan haalden we wat kaas of pinda's…
…iets te eten. -Avondeten.
We beleefden dingen samen.
We gingen auto's achterna.
Weet je nog dat je de auto uit sprong toen die supermarkt overvallen werd?
Ik reed keihard tegen het verkeer in…
…zij sprong uit de auto…
…en ze wil die supermarkt binnengaan…
Wat?
Je weet toch dat ik geen uitjes wil.
Je eet het toch wel op. -Wat is dat heet.
Vraag de dames of ze je komen troosten. -Welke dames?
Doe niet zo agressief.
Ik kijk alleen naar jou. -Ja, hoor. En die nieuwelingen dan?
Er is inderdaad eentje, die ziet er lekker uit.
Hou op nou, klootzak.
Drinken vergeten.
Help.
Blijf staan. Halt.
Wat is er? -Wacht.
Dat vertel ik zo. Wacht.
Blijf staan.
Stop.
Wacht op versterking.
F4 bij metrostation Refineria.
Ze springt uit de auto en rent met getrokken pistool weg.
Ik was klaar om te schieten. -Ik riep nog: 'Wat doe je?'
'Je bent gek', zei hij. -Kom terug.
'Dit is levensgevaarlijk.'
NAAR DE PERRONS
UITGANG
Vuile klootzak.
Blijf staan.
Halt.
Blijf staan, klootzak.
Op je buik. Handen op de rug.
De leiding en de trainer zagen wel…
…dat we wat hadden.
'Stuur de tortelduifjes', zeiden ze dan.
Hun zwaailicht is niet rood en blauw, maar er komen hartjes af.
Niemand noemde ons meer Teresa en Montoya…
…we werden de liefdespatrouille.
'We willen dat de liefdespatrouille komt.'
Zelfs de lui van C2 zeiden dat.
En op een gegeven moment noemde iedereen ons zo.
Ik draai me om, zie het politiebusje en het is zijn moeder.
Wat is er?
We moeten de generator verplaatsen.
Wacht.
Oké, we stoppen even.
Er staan snacks in de gang.
We moeten de set opruimen. Ze moeten even iets checken.
Mag ik naar het toilet? -Ja, ga je gang.
Oké, en als jullie willen, mogen jullie Martina even uitlaten.
Hoelang gaat dit duren?
Tien minuten, kwartiertje. Er staan snacks.
Pak maar als je wilt.
Oké.
Cut.
EEN ACTEUR BEREIDT ZICH VOOR
Acteurs Mónica del Cármen en Raúl Briones…
…krijgen in maart 2019 een onderdompeling in de wereld van de Mexicaanse politie.
Ze draaiden mee op politieacademies
gingen mee op patrouille
en oefenden voor hun rol als agenten Teresa en Montoya.
Raúl.
Hoe is het? -Goed.
Vanwege de restricties op de academies
filmden ze hun ervaringen met hun mobiel.
Ik ben blij dat het is begonnen.
Dat dit avontuur is begonnen. Het begin…
…van dit project.
Dat dit personage begonnen is.
Dat deze creatie is gestart.
We zijn op weg naar de politieacademie.
Ik word helemaal door elkaar geschud.
Hij maakt heel veel lawaai.
Volgens mij…
…wil geen zinnig mens…
…politieagent worden in deze stad.
Waarom zou je?
Er is veel verkeer, marcherende mensen.
Ik weet het niet, maar ik kan wel zeggen, mijn hart bonkt in mijn keel.
Vandaag was onze eerste dag…
…op de politieacademie van Mexico Stad.
Het was niet erg verrassend, maar het raakte me wel ontzettend…
…toen ik zag dat de meeste mensen…
…die op de academie zitten…
…inheemse mensen zijn, met dezelfde trekken als ik.
We hadden veel vakken.
Soms over dingen waar ik nooit bij stil had gestaan.
We hebben strafrecht voor jongeren gehad.
Eerste hulp.
Een workshop eerste hulpverlener.
Zelfverdediging voor politie en conditietraining.
Ze gebruikten termen als: Achtervolg de dader, haal het lichaam weg.
Hoe hou je iemand aan.
Wat moet je precies doen, ze naar het OM brengen.
Ja, politieagenten. Ik ben bang voor de politie.
Ik vind niet dat ze ons beschermen.
Als ik een politieauto zie, denk ik niet:
…ze gaan me beschermen. Ik denk: die gasten willen me iets flikken.
Ik weet het niet, ik vind ze een rare schakel…
…politieagenten, tussen de macht en de burgers.
Het was ook zwaar omdat ik niet wist wat we vandaag gingen doen…
…had ik mijn haar niet geknipt.
Dus ik kom daar met lang haar en een baard.
Ik was de enige zonder uniform…
…dus dat begon al zo van: Wat is dat voor gast?
Vandaag hebben we ons flink uitgesloofd…
…met de PR-24.
Hoog blokkeren, blokkeren op de sterke, zwakke kanten.
Halverwege en laag blokkeren.
Raúl en ik hebben een beetje besproken…
…wat voor ons een wapenstok betekent.
Voor burgers en mensen die demonstreren.
Voor mensen die vaak zijn onderdrukt.
We zijn naar 'Het Dorp' geweest.
Dat is een gedeelte van de academie…
…waar een dorp met huizen en wegen is nagebouwd.
En het proces dat een student doormaakt…
…is te vergelijken met dat van een acteur…
…want hoewel het thema verschilt…
…doen we niets anders dan situaties naspelen.
We spelen conflicten na.
Ik word net wakker nadat ik vandaag terugkwam van de academie.
En ik heb mijn elleboog bezeerd.
Waar ik helemaal niet trots op ben.
Ik praatte met de onderdirecteur en hij vertelde me…
…dat natuurlijk veel van de jongeren die op de academie zitten…
…dat vooral doen om het geld.
Alsof ze worden gedreven door laksheid.
'Hier word ik betaald.'
'Ik ben slaperig want we moesten om vijf uur opstaan.'
'Dit is vast belangrijke informatie…
…maar ik heb geen zin om te studeren.'
De academie duurt maar een halfjaar.
Maar hoe leren ze ooit in een halfjaar…
…alles wat ze moeten weten om een goede agent te worden?
Om juist te handelen.
De juiste procedures te volgen…
…en ook nog eens…
…heel duidelijk en resoluut de wet toe te passen.
En…
…in een halfjaar ga jij iemand laten geloven…
…iemand die niet eens in staat was zelf te beslissen…
…maar door omstandigheden wel moest, dat ze een geweldige agent zullen worden?
En zij krijgen straks een wapen dat ze mogen gebruiken…
…om een eind aan iemands leven te maken?
En als ze het niet op tijd gebruiken, ze zelf vermoord worden.
Ik zie dat mijn medestudenten…
…veel informatie krijgen…
…en maar weinig tijd om het te verwerken…
…te interpreteren en op te nemen.
Veel van hen komen net van de middelbare school…
…sommigen hebben alleen lagere school.
Er was een jongen die stond te klooien…
…ik weet niet waar het over ging.
Ik hoorde het toevallig toen ik door de gang naar de eetzaal liep.
En hij zei:
'Ik heb meer geld dan jullie, man.'
Kijk dan, mijn rekening. Ik loop niet te zeuren…
…als mijn geld niet is overgemaakt.
Kijk dan, mijn saldo. Dat is meer dan jouw jaarsalaris.
En toen schreeuwde iemand: 'Wat doe je hier dan?'
Daarna begonnen ze allemaal:
'Ja, wat doe je hier dan?'
Daarna hadden we zwemtraining.
En dat heeft me het meest aangegrepen.
Echt ontzettend.
Mijn hart klopte in mijn keel want…
…van onze docent, Armando…
…moesten we van de duikplank…
…één van drie en één van zeven meter…
…in het water, het zwembad springen.
Ik ben agent en iemand zit me op de hielen.
En dan moet ik maar gewoon in het water springen…
…maakt niet uit hoe ik zal vallen.
Koud? Geen probleem.
Ik sta te trillen.
Ik wil niet dat ze zien dat ik doodsbang ben.
Ik kijk naar hen en zij hebben ineens zo'n harde blik…
…en daar gaan ze, maar eenmaal bij de rand worden ze weer kind.
Ontzettend bang, en ze komen terug en jij tegen de gast naast je…
…zo van: 'Ja, het is ook wel eng.'
Echt doodeng.
Het is anders als je daar staat. Je moet vooruit kijken…
…dus je ziet niet hoe ver je gaat vallen…
…je weet niet wanneer je het water raakt.
Je voelt je machteloos en duizelig zo van: daar ga ik dan.
Het lijkt alsof er geen einde aan komt…
…dat je nooit het water raakt.
En dat is voor mij politieagent zijn.
Alles moet eraf.
Alles eraf? -Ja, graag.
Geen probleem.
Heb je een weddenschap verloren?
Inderdaad.
Ik ga bij de politie.
Lijk ik op een agent?
Een beetje. Maar met dit kapsel meer.
Wat moet je hebben als agent?
Behalve daadkracht…
…moet je ballen hebben.
Met de misdaad is het uit de hand gelopen.
Vertrouwt u de politie?
Vertrouwen, nee.
Maar de overheid ook niet.
Want nu met die nieuwe wetten…
…kom je als crimineel eerder vrij dan de gewone burger.
Maar komt dat door de wetgeving?
Natuurlijk. Wetten die zijn neergelegd door onze wetgevers.
Die zitten er alleen maar…
…om een selfie te maken, om te laten zien dat ze niet absent waren.
Ooit problemen gehad met de politie? -Nee, gelukkig niet.
Al een tijd niet meer. Lang geleden wel.
Waarom dan?
Omdat ik troubadour en bohemien was.
Raúl Briones Carmona.
David Brandon Ramírez Vega.
Robinson Amadeus Domínguez Rosas.
Mónica.
Gustavo Caballero Lara.
Daniel Figueroa Rocha.
Ruiz Valencia Carina.
Vega Luna Eric Iván. Aspirant.
Tot uw dienst.
Ik ben 32.
Tweeëntwintig.
Drieëntwintig.
Ik ben 21.
In eerste instantie noodgedwongen.
En ten tweede omdat mijn vader ook bij de politie zat.
Ik hield van zijn verhalen en wat hij me vertelde.
Daarom wilde ik ook bij de politie.
Helaas werd ik op jonge leeftijd moeder…
…dus ben ik nu pas in de gelegenheid.
Dat is toch overal zo.
Je hebt altijd mensen die hun tijd komen verdoen…
…en anderen die echt van politiewerk houden.
Het gaat niet goed met de samenleving.
In dit land worden veel vrouwen vermoord.
Het gaat me niet om het salaris…
…maar het idee dat je andere mensen helpt zonder ze te kennen.
Want als politie riskeer je je leven voor een vreemde.
Ik vrees wel voor mijn familie, mocht mij iets overkomen.
Maar als je hier bent, dan ben je daarop voorbereid.
De commandant zei dat angst ook goed kan zijn.
Dus daarom…
…denk ik…
…dat iedereen hier bang is voor de straat, maar we doen het wel.
TACTISCH CIRCUIT - EER - TROUW
MOED - EER - OPOFFERING
We zijn ondertussen…
…bij de politieacademie van Ciudad Neza.
En hier is de dynamiek anders.
Ik vind de lessen persoonlijker.
Eén stap naar voren.
Nu.
Want hier zijn wij de enige groep.
Rechtsom.
Daarom is het groepsgevoel ook sterker.
Linksom, nu.
Rechtsom.
Gisteravond voor het slapen gaan, bedacht ik me dat het een plek is…
…waar veel kwetsbare mensen zijn…
…die proberen de sterkste te zijn…
…om ons te kunnen beschermen.
Halt. Gemeentepolitie.
Halt, gemeentepolitie. Stop daar onmiddellijk mee.
…drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.
Eén, twee, drie, omhoog.
Uitgerekend zij moeten in het vak geloven.
Dat dat uniform bij ze past.
Dat alleen al is een last.
Dus moeten ze gezag uitstralen.
Ha, ha, ha.
Ik lach me dood.
Het was erg indrukwekkend om in zo'n peloton te rennen.
We waren met 24 mensen.
Ik moest nog denken aan de criminelen…
…die zich vast doodlachen om al dat gemarcheer van ons…
…terwijl we allerlei onzin roepen.
De meesten zijn veel te dik.
En toen ik dat besefte…
…was ik trots op deze nieuwe groep.
Want zij waren echt gemotiveerd.
Dat vond ik erg prettig.
Richten.
Concentreer je.
Verander doelwit, nu.
Lichtjes, rustig aan.
Centimeters.
Richten.
Allemaal.
Woody vertelde: 'Ze worden gewoon vermoord…
…die sukkels, want ze trekken niet eens hun pistool.
Ze knallen ze neer, zonder op te kijken van hun mobiel.
Vermoord omdat ze niet alert zijn.
Omdat het domme prutsers zijn.
Ze sterven een oneervolle dood…
…zonder zich te verdedigen, pistool nog in het holster.
Ze sterven omdat ze niet alert zijn, die sukkels.'
Niet aan dat bovenste draad plakken.
Maar…
Niet aan dat draad bovenop.
Maar het is wat het is.
Nee, op deze schietbaan gaat alles elektronisch.
Denk aan je techniek.
Vergeet niet adem te halen.
Met meer kracht.
Blijf staan.
Ik corrigeer alleen de stand van je hand. Zo. Snap je? Zo.
Goed. Haal de trekker over.
Harder, je wil het.
Daar gaat ie. Ga door, toe maar.
Ga door.
Kom op, je kunt het.
Je kunt het.
Inademen, uitademen.
Ademhalen. -Inademen, uitademen.
Concentratie.
Adem in, adem uit.
Nog een keer.
Adem in, adem uit.
Opnieuw, Carina.
Kom op, richten. -Nog eens.
Schiet.
Goed zo.
Nog een keer.
Nog eens.
Laat het wapen zakken. Adem in.
Adem uit.
Adem in.
Adem uit, omhoog, richten.
Schiet.
Harder. -Kom op, Araceli. Harder. Je kan het.
Waarom heb ik ingestemd met deze kutfilm?
Wat kan mij het schelen…
…wat een politieagent doormaakt?
Ik wil niet bij de politie.
Ik ga niet doen alsof het allemaal hartstikke leuk is.
Misschien haalt dit stomme verslag de film wel niet eens.
Wat is het dan om politieagent te zijn? Wat voelen ze als wij ze uitschelden?
Als ze iemand achter de tralies zien…
…of als iemand ontkomt.
En wat ze voelen als hen geld wordt aangeboden.
En hoe zit het met al dat geweld?
Wanneer is het zo erg geworden dat…
…politieacademies steeds meer aspiranten willen opleiden…
…want op straat is meer politie nodig.
Omdat ze vermoord worden.
Maar ik word geen politieagent.
Geen echte, tenminste.
Op mij gaan ze niet schieten.
Bij mij roepen ze: 'Actie, cut.'
En dan mag ik weer rustig koffie gaan drinken.
Toe maar, geen zorgen.
Actie.
Goedemorgen.
Hier.
Dank u.
Denk eraan, we zijn geen Superman, dus wees vooral voorzichtig.
Denk aan degene die thuis op je wacht.
Ik sla wel even een kruisje.
Dat alles goed komt.
Iedereen kijkt. -Ze vinden het maar raar.
Ze denken vast: die auto is met camera's uitgerust om ons in de gaten te houden.
Zodat ze niet meer stelen. -'Nee, dat doen wij niet.
Dat is anders.'
Commandant, we zitten op de 110.
Vijf, commando vijf…
En? Is de politie wat voor je of niet?
Ik weet het nog niet. Ik vind het nog steeds een rare wereld.
Ja, dat is ook zo.
Ik was vroeger doodsbang voor de politie.
En nog steeds wel.
Mensen hebben het vertrouwen in de politie verloren.
Wat een rotsituatie.
Ik waste vroeger de patrouillewagens in Cuajimalpa.
O, echt?
Ik kende veel agenten. -Toen leek het je wel wat.
En eigenlijk…
…waren ze altijd erg aardig voor me.
Fatsoenlijke lui. -Ja.
Cool. -Ze gaven me ontbijt.
Goede fooien.
En daarna ging ik ze zien…
…als een instituut dat me goed behandelde.
Later veranderde mijn beeld van de politie.
Waarom dan?
Omdat ik vaak zag dat de politie haar werk niet goed deed.
Of dat de dader vrijkwam.
Dan zag ik een agent maar voelde geen…
…vertrouwen. -Precies.
Ik was juist bang.
We zijn niet allemaal hetzelfde.
Dat klopt.
Je hebt goede en slechte politiemensen.
Dat geldt ook voor burgers.
Het is een mix.
Het boeit niemand als een agent omkomt, maar schiet geen crimineel dood…
…want dan is de wereld te klein.
Je krijgt de hele buurt op je nek als je iemand komt arresteren.
Al is die persoon zwaar crimineel, de buurt is zo hecht…
…iedereen bemoeit zich ermee, hij moet vrij, je wordt geslagen…
…of zelfs vermoord. Maar niemand praat erover.
In de pers wordt niks gezegd…
…mensenrechtenorganisaties, niks.
Niemand maakt zich er druk om.
Ben je niet bang, nu je bij het korps zit…
…dat je te maken krijgt met een vuurgevecht?
Want je klinkt alsof je…
…uit een gegoede familie komt en geen vlieg kwaad doet.
Nee, echt.
Alsof je niet de juiste inborst hebt om een goede agent te worden.
Nee?
Ik heb wel het gevoel…
…vooral tijdens de inspecties…
…dan ben ik altijd zenuwachtig…
…dat ik het verkeerd doe of het verknoei.
Waar ben je bang voor? Dat ze je niet zullen respecteren?
Dus het klopt dat mensen niet altijd respect voor ons hebben?
Ja. -Ja, hè?
Je wordt bespuugd, geslagen.
Je wordt uitgescholden.
Hoe oud ben je? -Dertien.
Dertien?
Waar is je moeder?
Ben jij haar zus?
Waar is je vader?
Haar vader heeft haar ribben gebroken.
Waarom heeft hij je geslagen?
Ze zegt dat ze door haar moeder aan een paar mannen is verkocht.
Klopt dat? -En dat ze verkracht is.
Onder andere.
Ze hebben om hulp gevraagd. Weet je waarom?
Zodat ik ze naar een opvang kan brengen.
Ze willen hier weg.
Alles wat je me net vertelt…
…moet je aan hen vertellen, dan kunnen ze je helpen.
Oké?
Neem je ze mee? -Ja.
Ja, ik neem ze mee.
Dankjewel.
Ja, meisje.
Dan kun je wel zeggen: het voelt goed ze te kunnen helpen…
…maar in zo'n situatie, wat voel je dan echt van binnen?
Als mensen agressief tegen je zijn…
…tegen je schreeuwen, je beledigen…
…en ze zien dat je huilt…
…dan vinden ze je zwak en daar maken ze gebruik van.
Dan moet je sterk zijn.
Ja, dat denk ik ook.
Als ik zometeen een gewond of dood kind zie…
…dan raakt dat me. Dat voelt naar.
Want je denkt toch aan je eigen familie.
Ik heet José de Jesús Rodríguez Hernández.
Beter bekend als Montoya…
…in het openbare leven.
In Ermita en Tlalpan zijn we…
…twee keer betrokken geweest bij een schietpartij.
We reden langs toen ze een geldautomaat kraakten.
Kom maar.
Vertel eens…
Wie ik ben?
Ik ben María Teresa Hernández Cañas.
Ik ben politieagent.
Ik werk al 17 jaar bij het korps.
'Ik zei: 'Mamma ik ben het zat.'
Ik zei: 'Mamma…'
'Ben je gek?'
'Ik had een jaar niks gedaan, ik was er klaar mee.'
'Ik had een jaar niks gedaan.'
'Mamma, ik ben er klaar mee, ik ga bij de politie.'
'Ben je gek? Je vader gaat door het lint.'
'Hij wil dat ik ga werken, oké. Maar ik maak zelf wel uit waar.'
Ik had geen kinderen terwijl de meeste collega's alleenstaande moeders waren.
Ik was destijds de jongste, ze noemden me de baby.
Ik kan je vertellen dat van alle vrouwelijke agenten in Mexico Stad…
…90% alleenstaande moeder is.
Dus bijna allemaal.
Maar politieagenten zijn net acteurs.
We kunnen ons hard…
…of zwak opstellen.
We veinzen in de realiteit.
Niet in een fantasie.
Zodra je je uniform aantrekt, draag je een enorme verantwoordelijkheid.
En je moet je 100% op die rol toeleggen.
Dat bedoelde ik toen ik zei…
…dat je totaal van slag raakt. We hebben zo veel gezichten.
Dus zo zag ik hem. -Zegt zij.
Nee, echt.
Ik vond het een sukkel. -Vroeger was ik knap.
En toen werden we een keer samen op pad gestuurd.
We reden samen in een busje.
En dat ding zat vol met meiden die niks wisten van politiewerk.
Nooit tegen Alonso gezegd, maar…
'Stuur de tortelduifjes', zeiden ze dan.
Hun zwaailicht is niet rood en blauw…
…maar er komen hartjes vanaf.
Niemand noemde ons meer Teresa en Montoya maar we werden de liefdespatrouille.
Wat is er? -Wacht.
Wat is er? -Nee.
HET EINDE VAN DE LIEFDESPATROUILLE
Eet smakelijk.
Had je nog honger?
Het koudste wat ze hadden.
Shit, man.
Ik heb tegen hem gezegd dat hij dat moet laten…
…anders krijgt hij een pak slaag.
Blijf jij maar hier.
Ze kunnen toch wel een paar motoren verplaatsen?
Dat is goed.
Als je maar van die ijsjes afblijft.
Goedenavond agent.
Goedenavond, meneer.
Mijn naam is María Teresa Hernández, ik ben wijkagent hier in Coapa.
Wat kan ik voor u doen? -Wat is dit?
Hoe bedoelt u?
Dit is obstructie van de openbare weg.
Ik zal zeggen dat ze ze verplaatsen.
Meneer, ik zal ze toch moeten laten wegslepen en hen beboeten.
Dit is al de zoveelste keer.
Goedenavond, meneer. -Hallo.
Alles in orde? -Prima, dank u.
Commandant Rueda weet best dat dit een ontmoetingsplaats is.
We veroorzaken nooit overlast.
Wat doe je?
Ik noteer de kentekens. -Waarom?
Dit is niet de eerste keer dat ze op de weg staan.
Ik heb nooit klachten gehad.
Wij patrouilleren in deze wijk…
…en er is u in het verleden al eens gevraagd…
We hebben nooit klachten gehad. -Dat is niet waar.
Laat me uitpraten. Nooit zijn er klachten en vandaag ineens wel.
U bent gewoon uit op geld.
Dit is niet de eerste keer. -Wilde ze geld?
Nee, ik zeg net tegen haar…
Maar heeft ze om geld gevraagd?
Nee, ik zei tegen haar… -Nee.
Zeg het gewoon, heeft ze om geld gevraagd of niet?
Ja, ze vroeg om geld.
Zie je nou wel.
Je denkt dat je ons kunt belazeren.
Weet je wel wie ik ben? -Nee, meneer.
Ik ben gemeenteraadslid.
Dat kan een loonslaaf als jij vast weinig schelen…
…maar dat zullen we nog wel 's zien.
Hou op te dreigen, en ga weg met dat handje.
Ik praat tegen je. Niet weglopen. Vuile indiaan.
Je hebt je in de nesten gewerkt.
Agent, u maakt het alleen maar erger.
Bedankt voor uw komst.
Excuses voor de overlast. -Het is niks.
Wat een klootzak is dat.
Op een gegeven moment zie ik een politiebusje van de korpsleiding.
En die man begint tegen mijn chef: 'Deze dame heeft geen idee…
…hoe ze de mensen moet aanspreken.'
En ik zeg: 'Goedenavond, chef.'
'Die toon duld ik niet.
Ik weet dat je die man aan het afpersen bent.
Op camerabeelden is te zien hoe je geld van ze aanneemt.'
En ik zeg: 'Als dat zo is, dan klaag je me toch aan?
Je klaagt me aan voor afpersing en dan zien we wel.'
Onze dienst zat erop dus we liepen naar de auto en reden terug naar het bureau.
En daar aangekomen vraagt iedereen meteen:
'Wat hebben jullie uitgespookt?' Wij waren geschokt.
Dus zij wisten al precies wat er was gebeurd.
Wie ben je?
Wie ik ben? -Ja, wie ben je?
Ik ben María Teresa Hernández Cañas.
Ik ben politieagent.
Ik werk al 17 jaar bij het korps.
En, wat nog meer?
Hoe oud ben je? -Vierendertig.
Ik ben 34.
Kun je me vertellen…
…wat de consequenties waren van dat incident met die motoren?
Het zorgde voor allerlei problemen die nog steeds spelen.
Bovendien kregen we geen patrouillewagen meer.
Dat vonden wij niet eerlijk.
We deden alleen ons werk, het was stank voor dank.
Maar behalve dat, voelde ik me bedrogen.
Hoe heet je? Wat is je naam?
José de Jesús Rodríguez Hernández.
Beter bekend als Montoya, in het openbare leven.
Was dat 't einde van de liefdespatrouille? -Ja, eigenlijk wel.
Maar los daarvan, we deden gewoon ons werk.
Maar daarna hebben ze ons het leven behoorlijk zuur gemaakt.
Represailles.
Montoya moest meer dan een maand…
…surveilleren op een kruising met de ringweg.
Op het viaduct. Er gebeurt nooit wat.
Teresa hadden ze bijna geschorst.
Ze werd bedreigd en geïntimideerd door de directie.
Ze wilden dat ze ontslag zou nemen.
Het was echt een lijdensweg.
Ze stuurden me naar een wijk ver uit de buurt…
…en ik stond buiten op wacht in een straat…
…waar nooit wat gebeurde.
Er was geen toilet, geen winkels.
Toen hebben we tegen de commandant gezegd: 'Wat is dit?
We hebben geen auto meer, we staan op straat te surveilleren.
Hoelang nog?'
Zegt hij: 'Dat beslis ik niet, orders van hogerhand:
'Tot ze het breken.'
Dat is wat mijn chef zei.
'Jou zal ik overplaatsen maar zij blijft daar staan tot ze breekt.'
Ik zeg: 'Dat moet je doen, en dan krijg je met mij te maken.
Want als de autoriteiten niets doen, zoek ik wel een andere oplossing.'
Want een agent is in alle opzichten kwetsbaar.
Je krijgt geen enkele zekerheid.
Niet van de korpsdirectie en niet van de burgers.
En soms schaam ik me inderdaad om te zeggen dat ik bij de politie werk.
Want ik ben bang voor hun reactie.
Daarom heb ik ook tegen mijn vrouw en veel vrienden gezegd…
…dat ik genoeg heb van de politie.
Zijn jullie alleen maar slachtoffer?
Ja, dat is een goede vraag.
We denken alleen aan onszelf.
We zijn dom.
Ze beschuldigen de politie van corruptie.
Ze zeggen…
…dat agenten vaak…
…hun macht misbruiken.
Maar ze vragen zich niet af waarom we dat doen.
En er zijn collega's die zeggen:
'Dat doe ik niet want daar krijg ik gelazer mee.
Ik wil geen problemen.
Ik hou niet van smeergeld.
Ik ga niemand afpersen.'
Maar velen van hen doen het toch. We chanteren mensen…
…of vragen ook wel eens om geld.
Want de corruptie gaat toch wel door.
Wie wordt er beter van? Ik denk iedereen.
Van de burgers, tot de politie, tot aan de korpsleiding.
Want als een burger een stopbord negeert…
…of wat voor overtreding dan ook begaat…
…of ze worden gearresteerd…
…betalen ze graag om de civiele rechter te omzeilen. Daar begint het al mee.
De politie hoeft er niet om te vragen…
…want ze weten dat ze een overtreding hebben begaan…
…en bieden het zelf aan.
En als jij al weet wat je zelf moet bekostigen…
…aan het begin van je shift…
…dan denk je: dit is mijn kans.
En dat gaat hand in hand, want wat ik krijg van de burger…
…een deel gaat naar mijn chef, de korpschef en zo verder.
Het hele korps heeft er belang bij.
ASPIRANT
Ik moet minstens 400 peso hebben om überhaupt aan het werk te kunnen.
Per dag.
Tien peso voor de beheerder van de wapenkamer.
Want als ik een kogelvrij vest wil…
…voor het surveilleren op straat, dat nog enigszins schoon is…
…als je niet betaalt, krijg je er een die iedereen aan heeft gehad.
Als je een goed pistool wilt, en ik hou van de Pietro Beretta…
…daar gaat weer 10 peso. En dat elke dag.
En als je een patrouillewagen wil, moet je eerst de beheerder betalen.
Leer je tekst.
Netto hou ik elke twee weken zo'n 1100 peso over.
Daar moet je je familie van onderhouden, eten van kopen, openbaar vervoer.
Daar moet je alles van betalen.
Ik zou zo graag weer…
…de agent zijn die ik vroeger was.
Opstaan en zin hebben om aan het werk te gaan.
De mensen willen helpen.
Ik ben agent, wat 'n afknapper.
Ik had me een carrière bij de politie heel anders voorgesteld.
Als ik betaald word ook als ik mijn werk niet doe…
…waarom zou ik het dan doen?
En ik koos voor dit werk uit liefde voor het vak…
…want ik genoot…
…maar door hen besefte ik dat het allemaal onzin is.
De beste tijd in al mijn 17 jaar bij de politie was de academie.
Die opleiding meemaken was zo intens en indrukwekkend.
Ik genoot als we moesten marcheren…
…of oefeningen doen 's ochtends vroeg.
Dan ademde ik de lucht in, en dan zag je…
…in de verte alleen de bergen, verder niks.
En soms moest ik bijna huilen…
…niet van verdriet maar van geluk, omdat ik me zo geweldig voelde.
Het laatste examen tijdens de opleiding…
…was de besluitvaardigheidstest.
En mijn collega's uit de groep zeiden:
'De fysieke vaardigheidstest heb je al gehaald.
Je hoeft alleen dit nog maar te doen.'
En ik zei: 'Ik spring niet, want ik kan niet zwemmen.'
Je krijgt een stukje touw om en dan moet je springen.
Het gaat om je vastberadenheid.
Je hoeft alleen maar je daadkracht te laten zien.
'Spring, dan halen wij je uit het water.'
Maar uiteindelijk wachtten ze net zolang tot je bijna verdronk…
…voordat ze je eruit haalden.
Kom op.
Toen ik het water in ging, kneep ik mezelf en trilde…
…van angst. Ik was bang.
Toen ik over de angst en de zenuwen heen was…
…was ik blij, want ik had het toch maar gedaan.
Ik kwam thuis en zei:
'Ik ben ervanaf gesprongen.' 'Niet waar.'
Ik heb ze de plekken laten zien, maar ik was vooral blij dat ik het gedaan had.
Zo gaat het nog steeds. We doen ons best, beschermen elkaar.
Er gaat geen dag voorbij dat ik niet tegen hem zeg dat ik van hem hou.
'Dat voel ik toch', zegt hij dan, maar ik zeg het gewoon.
Wat vind je ervan? En we zijn nog samen.
We twijfelen of we moeten stoppen, wat doet de politie, wat zijn de opties?
Want we moeten het toch zelf doen.
Wat vind je ervan?
In de winter van 2019 zijn Teresa en Montoya
weggegaan bij de politie van Mexico Stad.
Ondertiteld door: Ellen Holwerda