Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Napakaraming binubuksang usapin ng Internet
na meron lang...
...iilang arketipo sa industriyang nagrerepresenta
ng parte lang ng iniisip at nadarama natin,
kaya naiisip na lang naming,
"Gawin na lang natin. Ganap tayong magpakatotoo
"at ipagmalaki natin kung ano at sino tayo."
At ang kung ano at sino tayo
at kung saan tayo nagmula, ay bumubuo ng malaking impresyon.
Malaking impresyon sa mga kaluluwa't katawan natin
at pati sa isinusuot natin at kung paano tayo magsalita.
Kaya 'pag binabanggit ang Cudi,
ang umiinog at lalong umuunlad na henerasyong
hindi naniniwala sa mga limitasyon.
Ginagawa natin ito dahil tao tayo, at karapatan natin ito.
'Di natin mababago ang nakatambad sa atin
at ang mga nakatulong kung paano natin tingnan ang mundo.
Kaya wala tayong babaguhin sa resulta.
Meron na tayong pagkakataon.
Nasa harap tayo ng mga kamera, nasa likod tayo ng mga mikropono,
nasa likod tayo ng mga makina, tagalikha at mga artist
at walang makapagsasabi kung paano natin ilalantad ang sarili.
Ang iba't ibang paraan ng pagkamalikhain, may iba-ibang pormula
at lahat ng iyan ay puwedeng magbago.
Sa katunayan, isa 'yan sa mga natutunan ko sa buhay na ito,
na ang lahat ay nagbabago.
Lahat ay puwedeng magbago.
Laging sinasabi ng nanay ko noon, "Nakatadhana kang mapanood sa telebisyon."
At sa isip ko noon, "Naku, 'di 'yan para sa 'kin."
Pero gusto ko ang paglabas-labas.
Ako si Kid Cudi, isang artista mula sa Cleveland, Ohio.
Nagsimula ako sa musika noong 15.
Nagsimula ako sa pagsulat ng tula nang yumao ang tatay ko noong 11.
Nagsimula ako sa mga palabas para sa mga talento, mga gano'n.
Gaya ng mga open mic, kahit anong makapagpapalabas sa pangalan ko.
Mga laban sa freestyle, mga gano'n.
Gusto kong magbigay ng inspirasyon gamit ang musika ko,
at nagiging inspirasyon ang pagsisikap ko.
Sinusubukan kong pamunuan ang pagsisikap para buksan ang isip ng kabataan.
At sa Cleveland, walang lugar para sa gano'n.
Pag may ginawa kang kakaiba, iisipin ng iba,
"Sino naman 'yan?" Alam mo 'yun?
Kailangang puro sunod sa agos.
Naramdaman ko na lang...
"Bahala na nga."
Ngayon tayo magpakitang-gilas.
Nadama kong kailangan kong makarating sa New York.
Gumagana ba talaga itong camcorder?
-Oo. -Nagrerekord ka rito?
Utang na loob ko 'yun kay Easy Genius.
Bumili ako ng cocaine para sa mga tao.
Ako si George Jefferson ng ghetto.
Sa rap, sa puntong 'yun,
nakatrabaho ko lahat ng nagtutulak ng droga sa'min.
DOT ANG HENYO
Naging matalik kaming magkaibigan at binibisita niya ako
at saka kami gagawa ng musika mula 7:00 p.m. hanggang 7:00 a.m.
Meron tayong Kid Cudi, alam mo 'yun?
Maglulunsad na. Abangan si Kid.
-Maganda ang boses ni Kid Cudi. -Sa Mid-West.
Pare ko!
Nakakahumaling, wala kaming ibang ginagawa.
Musika lang.
Tawagan natin si Carl's Jr. at kumustahin.
Isa si Cudi sa mga unang nakilala kong
mukhang walang pakialam sa iniisip ng iba.
Saan mo nakuha ang kamisetang 'yan?
Saan siya pupunta? Bumalik ka!
Iba 'yun para sa 'kin.
Galing ako sa Brooklyn. Tungkol lang lagi sa rap doon.
Pero may mga inspirasyon siya sa musikang hindi ko napapansin.
Walang kuwenta ang lahat ng naririnig ko maliban sa hip-hop.
Pampatulog ko ang Coldplay,
John Mayer, alam mo 'yun.
Iba pang gaya ng alternatibong musika, rock, lumang rock,
Electric Light Orchestra, Queen, gano'ng mga tipo.
Crash Test Dummies. Nagpapahinga ako,
nakikinig sa iba-ibang musikang puwede kong ihalo sa sarili ko.
Basta may kuwenta.
Karamihan sa mga mahal ko'y nakaalis lang sa California nang isakay ko sa eroplano.
'Pag nalibot mo ang mundo at talagang nakalayo ka,
makikita mong...
..."Ay, napakaliit nito."
Iyan lang ang nakita mo, iyan lang ang alam mo. Ano pang gagawin mo?
Ano pang gusto mong i-rap? Ano pang gusto mong mapakinggan?
Inilabas ko ang mga kaibigan ko para maintindihan nila nang kaunti.
Puwedeng mawala ang pokus mo
dahil karamihan sa mga kaibigan mo ay 'di mahilig sa ganito.
Kaya kahit sa kotse, pare-pareho ang pinapakinggan nila.
Sa bahay, pare-pareho ang ginagawa nila.
Pare-pareho ang isinusuot nila.
Pero napakarami namang espasyo roon,
na parang makakarating din naman sila sa malayo.
Pag nabagot ka sa isang bagay, gawin mo'ng susunod.
Tagalikha lang tayo. Gusto lang nating lumikha.
At nagiging wirdo ka dahil dito, alam mo 'yun?
Pero astig 'yan. Nakakabuo tayo ng buong bagay
mula lang sa tunog ng hangin. Kagila-gilalas ang imahinasyon natin.
Kaya pagiging bukas lang ito sa mga bagay. Malay mo, mabago nito ang buhay mo.
TANGGAPIN ANG PAGBABAGO SA BUHAY MO
May mga naging trabaho siya, nasisisante lagi.
May naging pag-uusap sila ng magulang ko
dahil napalayas siya at kinupkop siya.
Pero kalaunan, parang,
"Dapat may gawin ka na. 'Di puwedeng buong araw lang nasa bahay."
At siya'y parang, "Ayoko nang magtrabaho."
Para siyang, "Gusto ko lang ng musika."
Lahat kami'y nasa kuwarto at naiisip... "Naku naman."
Dahil nasa mahirap na kapitbahayan kami, walang senyales ng anumang mangyayari.
Para siyang, "Gagana ito. Maniwala kayo. Di ko kailangan ng B na plano."
Bigla na lang magkakaroon ng mga ideya si Cudi at sasabihin niya sa akin,
"Subukan natin ito. Pakinggan mo ang rap na ito, ano sa tingin mo?"
At may ideya siya para sa kantang ito.
Nakasulat na ang kanta sa isip niya.
Naaalala kong dalawang araw na proseso lang 'yun.
Nagawa namin ang ritmo,
inirekord kinabukasan.
In-upload namin sa Myspace...
At 'yun na 'yun.
TOKYO, JAPAN PAG-UUSAP 01
'Di ko naisip ang paggawa ng album.
Iniisip ko lang noon, "Subukan nating gumawa ng magandang kanta.
"Isang kanta lang at gawin nating perpekto,
"at doon natin sisimulan ang lahat.
"Pero basta hayaan mo akong gumawa ng kahanga-hangang kanta para sa 'kin."
May pinagdadaanan ako noon
at... tila panghilom lang sa akin noon ang pagsulat niyon.
Nang ginagawa ko ang "Day 'N' Nite," kinakanta ko talaga. Parang...
Kinakanta ko talaga.
Si Dot ay parang, "Wag mo kayang kantahin.
"Sabihin mo lang sa melodikong paraan."
'Di ko iniisip noon ang pagsikat ng kanta.
'Di ko iniisip kung magugustuhan 'yon.
Wala akong pakialam.
Isinulat ko 'yun para sa sarili ko, alam mo 'yun?
Kung naramdaman ng mga tao, ayos.
Sa isip ko noon, "Naku! Gawin ko lang ito at tingnan natin ang mangyayari."
Bigla na lang nakilala, alam mo 'yun?
Sa isip ko, "Ay, naku." Alam mo 'yun?
At pagkatapos ay, "Naku talaga."
Pasikat nang pasikat ang "Day 'N' Nite."
Magiging klasiko ito na kakantahin ng lahat.
Makakakonek ka rito sa iba't-ibang lebel.
Napakaraming magkakaibang lebel.
Kahit sino'y may...
Makakaugnay ang lahat sa kahit isa sa mga sinasabi ko.
Alam mo 'yun?
Mapapakinggan ito nang matagal, magiging klasiko.
Nasa radyo na noon ang "Day 'N' Nite, nagtatrabaho sa security sa Vice.
At sa isip ko, "Uy, gawa ko ito!"
"Kung gawa mo ito, ba't dito ka nagtatrabaho?
"Sa security?"
"Di ko alam kung paano ako magkakapera. 'Di ko alam kung paano 'yun."
Wala kaming alam.
Kami ni Cudi, magkababata kami. Mga kakaibang bata sa kalsada.
Promoter ako noon sa Cincinnati at nakaupo ako sa pulong
nang lumabas ang "Day 'N' Nite."
ANG REMIX
May isa akong nakasama sa club,
sabi niya, "Gusto ko itong kanta."
Sa isip ko, "Siya na 'yun!" Sa isip niya, "Di siya 'yun."
Para akong, "Hindi, siya 'yun," at parang, "I-book natin siya ng palabas."
Tinawagan ko muna si Cudi,
at sabi ko, "May mga gustong gawan tayo ng palabas. Mukhang kaya natin."
Sabi niya, "Seryoso?" "Tingnan ko kung ma-close natin."
"Ikaw na ang road manager ko.
"Aalis tayo rito at talagang kikilos."
Pagkatapos, tiningnan ko sa Google kung ano ang road manager,
at kita mo... Alam mo 'yun? Parang...
nakilala ng internet ang radyo
'Di ko maunawaan ang buong konsepto ng pagiging rapper sa Internet.
Ilalagay mo ang kanta mo... Pakitama ako kung mali. Wala kang kompyuter,
-pero meron kang Myspace. -Oo.
Ito ang "Day 'N' Nite" na naririnig natin ngayon?
Oo, inilagay ko sa Myspace sa unang pagkakataon pero...
-Kailan 'yan? Anong buwan? -Parang mga March, 2007.
Oo, at pagkatapos...
-2007? -Oo.
Mga gano'ng panahon. Nanghiram lang ako...
Dalawa... '09 'yun. Kaya noon pa naroon...
Oo. Gano'n na katagal na naroon.
May nakapirmahan ka o wala pa noon?
Dalawang buwan pa lang ang nakaraan nang may nakapirmahan.
Noon pa ito tumutugtog at ngayon pa lang nagkapirmahan?
Oo, Billboard na walang nakapirmahan.
Nasa istudyo lang ako, bumubuo ng tugtog.
Pumupunta sa Myspace, nakikinig ng mga bagong kanta, bagong mang-aawit.
Ganyan ka lagi makinig ng musika.
Nakita ko ang pahina ni Cudi. May "Day 'N' Nite." Isa sa mga kanta niya,
at namangha ako.
Bago 'yun sa pandinig ko.
Bago ang tunog. Parang, "Ano ito... Anong ginagawa niya?"
Kumakanta siya, may melodiya,
pero hindi niya masyadong pinipilit yung vocals.
Mukhang bago at nakakasabik ang lahat sa produksiyon.
Nakita ko ang pangwalo sa listahan ng kaibigan si Plain Pat na kaibigan ko.
2005 ko nakilala si Cudi. Pagkarinig sa musika niya,
sabi ko'y "May mararating ang batang ito."
At nakita ko siya sa party sa siyudad at nagkasundo kami.
At naging, "Kailangan mong gawin ang mixtape na ito!"
Lagi akong duda dahil ayoko ng responsibilidad ng artista
pero mapilit siya, kaya... Ipinadala niya lahat sa'kin,
at sa isip ko noon, "Para itong..." Kakaiba at wirdo
na 'di ako magiging kumportable, pero gusto ko ito. Alam mo 'yun?
Tumutugma lang siya. Parang siya'y... sila'y
pupunta sa susunod na bar, o mawawala sila sa tono o medyo...
Pero astig lang para sa akin, bagong-bago at...
Parang nang una kong marinig ang "Hyyerr," sa isip ko, "Ay, wow!"
Lagi kaming nakikinig sa lahat ng klase ng musika.
'Yan ang maganda sa panonood ng MTV. Napapanood mo ang...
Si Mrs. Jones at ako
Lahat ng alternatibong rock na ito,
West Coast rap, East Coast rap, Southern rap, mang-aawit-kompositor.
At ang pag-inog ng isip mo
habang nakikinig sa ganitong estilo ng musika at sa iba pang estilo ay...
Naabot na ang rurok. Kaya ang bagong rurok ng pag-inog ng isip mo
ay hindi lang puro ideya sa politika,
hindi puro ideya kung ano ibinibigay sa iyo ng Internet
kung saan may impluwensya ang bawa't isa na bilyong taong kontrolado ng 50.
Labas lang, pumunta sa kalikasan, pumunta sa mga 'di mataong lugar,
pasukin mo ang isip mo, ang sarili mong espasyo.
At 'di lang sa mga papuring nakikita sa sistemang
nakadisenyo na.
Ang maganda'y nagsasama ang mga musikero at artista
at nagpapahayag at pinagsasama-sama ang mga bagay
na nakakatulong sa ating palayain lagi ang isip natin.
Iyan ang koneksiyong meron ang mga tao kay Cudi at mga purong artista,
isang bagay na...
Naramdaman natin. Nararamdaman natin.
Ginagawa lang ni Cudi ang nadarama niya.
Iyan ang pinagkaiba ng tunay na artista sa hindi.
Nakakakonekta at nakakahilom sa mga tao ang musika ni Cudi.
Di lang ito basta, "Heto ang rap na pinakikinggan
"habang umiinom ng alak, habang nagpapadala ng DMs."
Hindi, 'di 'yan parte ng laro ng kasikatan
at lagi itong alternatibo na sumikat.
'Di natin kailangang gawin ang eksaktong kapareho nito.
Nakaprograma tayo sa sero hanggang pito
para umakma sa tinatawag nating reyalidad.
Pero tinatalikdan natin ang mga sistema.
'Di tayo natutuwa sa mga sistema sa kasalukuyang lipunan.
Tayo, bilang mga artista, ay parang gripo,
at kapag napakarumi natin,
mas mahirap sa mga taong
makuha ang purong mensahe at ideya natin.
At para maabot natin ang rurok
na hangad ng Diyos para sa atin, tingin ko...
Iyan na ang katapusan ng mga kaisipan, ayan na.
LIVE BOX LIBRE.
Kapag sinabi kong "Kid," sabihin n'yo "Cudi."
'Pag sinabi kong "fool's," sabihin n'yo "gold."
Kumusta? Okey naman lahat. Iyan ang sinasabi ko.
Anong meron? Napakahaba ng biyahe ko.
Pakitaan niyo ko ng pagmamahal. May matinding jetlag ako!
10:35 na sa New York,
at nagtatanghal ako sa harap ninyo nang walang tulog.
Kailangan ko lahat sa entablado. Patingin ng pagmamahal.
Alam kong nakainom na kayo, okey.
Magsasaya tayo. Narito ang kaibigang si Dot da Genius.
Kinakatawan ko ang Fool's Gold. May komento. Ganyan tayo ka-live ngayon.
Oo, noong nakita namin si Pat at sumama siya kay Emile,
at may mga galaw na nagbunsod sa aming pag-usapan ang mixtape.
Nailabas ang mixtape, at pumunta kami sa Australia.
At iyon ang unang pagtatanghal, siya at ako lang.
CUDI AT ROB (DIRECTOR) CALL MAYO 2020
-Hello. -May sasabihin lang ako.
Mukhang malaking pagkakataon ito! Nalibot ko ang buong bansa.
At parang may nakasulat na,
"Noong 2008, nagbitiw si Kid Cudi sa trabaho
"sa Bape sa SoHo dahil
"ayaw akong bigyan ng Bape ng tatlong linggong pagliban para makapagtanghal
"at walang pera pagkatapos," alam mo 'yun?
Kid Cudi!
May mali sa pagbigkas ng pangalan ko,
"Cudi" 'yon. Naintindihan n'yo ako? "Cudi" dapat. Sige, lahat sabihin, "Cudi!"
Sabayan n'yo ako. Walang papanik dito at sasabihing "Coo-di", okey?
Nakilala kami.
Nakakabaliw. May 10, 15 tao sa palabas.
At makikitang lasing sila
at para silang, "Kasiyahan lang," alam mo 'yun?
Para ngang ni hindi nila alam kung sino siya
pero maaaring narinig nila ang "Day 'N' Nite," na nakakabaliw.
DAY 'N' NITE (CROOKERS REMIX) AY NASA #15 SA ARIA CHARTS 2009
Lagi akong naghahanap ng nakatagong musika at mang-aawit.
Dahil tingin ko, doon ka masasabik.
Nang nagkapirmahan kami ni Cudi, mahigpit ang laban sa pag-bid.
Buong gabi at umaga, gising ako para sa deal, isang buong linggo.
Siya ang taong
dumurog at nagmasa ng kultura at nilalabanan ang mga genre.
Kita ng lahat na nagdadala siya ng bago.
Talagang may matalas siyang pakiramdam sa harmony.
May sarili siyang pananaw,
at naglalabas siya ng kakaibang enerhiya
at may pang-estetikang pabalik-balik kina Pat at Emile,
at nakatrabaho pa ni Pat si Kanye,
at may dagdag din si Kid Cudi.
Parang lahat ay nasa vibration ng solar system.
Naku. Hindi ko nairekord.
Nang una kong napakinggan si Cudi, bago talaga sa pandinig.
Ang kombinasyon
ng melodiya at rap niya
sa nakapabagong paraan na 'di ko pa naririnig ulit
mula pa noong sumikat ang Bone Thugs.
Pinakikinggan ko si Kanye o mga dating gawa ni Cudi, at mga ginagawa nila ni Dot.
Nang natapos namin ang mixtape, sabi niya, "Kailangan kong maging parte nito."
Nasa Hawaii kami noon at sa isip ko, "Kailangan mong makalabas dito."
Nalaman niya kung paano, nakaalis siya, at 'di ito binayaran ni Kanye.
Sa unang gabi, isinulat niya ang "Heartless."
Iyon yata ang unang beses niya sa Hawaii,
ilulunsad ang "Day 'N' Nite." Sabik na sabik siya.
Nasa istudyo siya at sa isip namin, "Tama." May tugtog na.
Sasabihin naming "Uy, Cudi," parang, "Pagawa ng melodiya, talento ni Kid Cudi."
Nasa harap siya sa istudyo sa Hawaii,
sa tapat ng laptop, at sabi niya, "Okey, ito ang meron ako."
Siya'y...
Sa gabi naririnig ko usapan nila Ang pinakawalang-buhay na kwento
Sa isang malayong lugar
Nawala ang kanyang kaluluwa sa isang babaeng walang malasakit
Parang, "Aah, ano?"
Bakit wala kang malasakit?
Bira na!
Sa gabi naririnig ko usapan nila Ang pinakawalang-buhay na kwento
Sa isang malayong lugar
Nawala ang kanyang kaluluwa sa isang babaeng walang malasakit
Ganyan si Cudi. Puno ng talento sa paggawa ng melodiya, nakakamangha.
Bakit wala kang malasakit?
Mag-ingay para kay Kid Cudi.
Doon, nagkapirmahan kami ni Kanye at
sinimulan ko ang paggawa sa 808s & Heartbreak at Blueprint 3.
Lahat ito'y bago ang debut ko. Kaya parang naghintay ang mga tao.
Kung nagpadala ako sa mga ekspektasyon,
at sa gusto sa akin ng mga tao,
iba ang magiging tunog ng Man on the Moon: The End of Day.
Nagkaroon ako ng ideyang
"Oo, dapat kasama si Kanye," at lahat ng bagay na kaugnay niyan.
Pero nang naroon na, nagkapirmahan na,
at ginagawa ko na ang mga kanta kasama sina Pat, Emile at Dot,
sa isip ko, "Lumilikha ako ng tunog dito,
"May tiwala ako sa naiisip ko
"at baka 'di ko na kailangan si Kanye roon."
At inalis ko lang ang ingay sa isip ko
at nagpokus sa sining, sa kuwento ko, at sa gusto kong sabihin.
Ang pagtanggap at kaalaman
kung paano isasabuhay ang nasa isip mo
ay isa nang sining.
Dumarating lang talaga ito o hindi na darating.
At diyan ako nahihirapan
dahil nakakainis 'pag nasa tulad ng, "Basta matapos!" ka.
At ang puso at isip mo,
"Wala talaga kaming masabi ngayon. Pasensya na."
Kailangan mong umahon sa ganyan at tumungo sa lugar na kakikitaan ng tunay.
Kung hindi, mararamdaman kong gumagawa lang ako ng walang saysay.
Kailanman ay di ako humihindi. Di ako nagsasabi sa kapwa artista,
"Di mo kaya," o "Wag mong gawin 'yan."
Dapat mag-isip nang kakaiba ang mga artista
at gumawa ng mga bagay na 'di inaasahan.
Ang paglikha lang ay isa nang tagumpay
at wala ka dapat sabihang pangit dahil lang sa 'di mo ito gusto.
May malungkot pa rin ngayon dahil sa gano'n
at 'di na muling lumikha.
Dapat na... 'Di ko na alam.
Sasabihin ko sanang "kumportable,"
pero 'di ako 'yan o sinumang kakilala ko.
Naririnig ninyo ako? Magugustuhan niyo ito.
Nagiging artista ka 'pag puso mo ang puhunan mo. 'Yun lang.
Kung wala kang pakialam, ba't mo gagawing puhunan ang puso mo?
Tingin ko, lahat ng artista ay may pagpupursige
na kailangan nila para tumagal,
at pati ang kumpiyansang
kailangan din ng ibang tao,
na kapag ibinahagi sa ibang tao,
maghihilom hindi lang ang lumikha nito,
pero pati ang tumatanggap nito.
Sa koneksiyong ito, naroon ang sining.
Nasa buong pamumuhunan ng puso ng dalawang panig.
SLAUSON R.C. + THEATRE SCHOOL HULYO 13, 2019
Paborito ko kapag
alam ko sa puso ko, wala na akong ibang mailalabas,
kapag nawala ako sa sarili sa bagay na ito
na talagang lumalabas kapag may kolaborasyon.
Maganda talagang pumalya sa harap ng mga tao.
'Yung pakiramdam din na kahit hindi ka pumalya,
'di ka pa rin magugustuhan ng mga ito.
Nakapagbibigay ito ng kumpiyansang 'di ka matatakot pumalya.
May mga taong dinidibdib ang pagpalya,
pero dito ka natututo,
at minsan, nadadala ka nito
sa paglikha ng bago, kahanga-hanga, at maganda...
basta sumubok ka lang. Sumubok ka lang na pumalya.
Mahirap magawa 'yan, at kailangan ng matinding katapangan,
lalo na kung hindi pa nagagawa noon.
Makikita natin sa maliit na bula kung paano magbigay ng positibong enerhiya
na siyang magpapalaki sa bulang ito.
Manalig lang tayo sa prinsipyong 'yan at mag-eksperimento
hanggang ang pitong bilyong tao sa mundo
ay mapukaw at maging masaya.
Laging may aayaw sa 'yo, tama?
Mga lilinya ng "Sino naman ang wirdong Wiccan na 'yan?"
Kung ako lang at may nagsabi niyan,
maaawa ako sa sarili ko at mawawala
pero dahil nasa tabi ko ang mga mahal sa buhay,
kaya kong mawalan ng pakialam.
Okey lang magtanong. Okey lang lumibot
sa lahat ng anggulo ng tunog o kaisipan o ideya.
Makapagpapapositibo ito.
At ang paniniwalang
kaya mong maabot ang mga pangarap mo,
kaya mong ilantad ang pinakamalalim na ikaw, napakaganda niyan.
Ang pinakanakakatakot at pinakapangit sa iyo ay kasakiman.
Walang maling paraan ng Paglikha!
Sa pagtatapos ng aming unang sampung taon sa milenyo ay may narinig kaming boses
Boses na nagsasalita mula sa ilalim ng lupa
Boses na nagsalita ng mga kahinaan at iba pang emosyon ng tao
At mga problemang 'di pa narinig noon nang malinaw at tapat
Isang kwento ng batang lalaki
Na hindi lang naniniwala sa sarili nguni't pati sa pangarap
Ito ang kwento ng lalaki sa buwan
Ang unang mahalaga sa akin
ay ang paglikha
ng matatawag na wasak at nawawala.
Ang makahanap ng mga batang nakadama ng mga naramdaman ko.
Kaya gusto kong magdisenyo ng parang, "Kay Scott."
Scotty, may ilang problema ako na walang nakakita
At lahat na emosyong ito ay lumalabs sa akin
Inilalabas ko ito sa iyo Ito ang tama
Soundtrack ito ng buhay ko soundtrack ng buhay ko
Parang introduksiyon sa mundo ang "Soundtrack To My Life,"
parang pahayag ng misyon ko.
Mahalaga sa akin ang maging tapat.
Ang mga pagkakataong napapasabi ako ng, "Mukhang susubok na ako ng cocaine,"
na parang tunay... na pakiramdam.
Nag-alala ako sa iisipin ng nanay, kapamilya, at mga kaibigan ko,
pero tungkol talaga ito sa pagiging tapat
at pagiging tunay na artista.
Ang paggawa ko ng musika noong 'di ko pa kilala si Cudi
ay uupo lang mag-isa sa istudyo at gagawa ng mga melodiya,
gagawa ng tunog at iparirinig sa nakatataas.
Tanda kong ipinarinig ko sa kanya ang gawa ko, at 'di niya...
'Di talaga nakakonekta sa kanya.
At nang pinatugtog ko
at nakinig ng mga musika, napukaw na siya. Gano'n kabilis.
Nang nagpatugtog ako ng bago, gumawa siya agad,
umikot lang ang gulong at nagsimula lang siyang magsulat.
Alam mo, kung...
kung itatanghal ko ang mga ito, simple lang,
dahil 'di ko talaga kaya ang kumplikado.
Gagawin ko 'yan, bubuksan niya ang mic, at pupunta sa puwesto,
at sa isip ko, "Lalagyan ko ito ng tempo at ilalagay sa kompyuter."
'Di niya gustong marinig, gusto niyang umaliis.
Kahit nagpatugtog lang ako ng simple,
papakinggan niya at gagawa ng bago mula roon.
Sa kahit anong maisip ko, magdududa na ako 'pag mag-isa lang,
iisipin ko kung sa harap nino aawitin... Mapupukaw siya roon
at maglalabas ng pupukaw sa akin, at paulit-ulit lang na gano'n.
Kaya nagbago talaga ang pag-iisip ko sa musika,
kung paano ako magproseso, at kung anong mga tunog ang hanap ko.
Dito, nagiging tagagawa ka ng tunog sa halip na tagasulat ng kanta.
Kaya makikinig lang kami, magpapalitan ng mga rekord.
At tanda ko pa, dito...
Ito ba ang tamang rekord? Mukhang ito nga.
At saka...
Maglalaro lang kami ng videogames o anumang
maisip mula sa maririnig sa paligid
at masasabi niyang, "Ano 'yan?" Sasabihin kong, "Sa kaibigan ko."
Sasabihin niyang, "Irekord mo't iparinig sa iba. At ipinarinig nga namin.
Tumama ka lang saanman. Ayan.
Magkakaganyan
at habang ginagawa ko 'yan,
ilalagay niya ako sa harap ng kompyuter at saka magrerekord,
may berso na siya dito. Ganyan ang proseso.
Ang "Solo Dolo" ay kakaiba at wirdo,
may paulit-ulit siya.
'Yon...
Nakakagayuma at nakakapangilabot.
Medyo nakakatakot,
at gusto ko ang boses ko sa rekord na 'yun, alam mo ba?
Talagang ipinagmamalaki ko 'yun.
Bakit pakiramdam dito ay mali sinubok ko naman at ginawa ang tama
"Solo Dolo," naaalala kong lumabas 'yan, parang...
Sa isip ko, "Ay, astig ito."
...'pag ipinikit ko ang mga mata ko
Ako si Mr. Solo Dolo
Meron nang "Pursuit..." Meron nang album at sabi
ng prodyuser, kailangan ng isa pang "Day 'N' Nite."
Di pa 'yun "Day 'N' Nite" hanggang naging "Day 'N' Nite."
At gusto nilang gumawa pa kami ng kantang pangradyo o 'yung nakaka-engganyo.
Pero ayaw makinig ni Cudi.
Sabi ko, "Hindi, kailangan mong makinig. Kailangan."
Nasa opisina ako noon at nag-aalburuto.
Sabi ko, "Hindi, ito na ang susunod. Maniwala ka. Magtiwala ka."
Ang susunod na bisita ay sikat na rapper, may ilalabas na CD, heto,
ang titulo'y Man On The Moon: The End of Day.
Masigabong pagbati kay Kid Cudi.
Naghahanap ako ng kasiyahan at alam ko
'Di lahat ng kumikinang ay laging ginto, uy
Okey lang ako'pag nakuha ko ito
Oo, ayos lang ako
Ang Man on the Moon
ay isa sa mga pinakamaimpluwensiyang album sa huling 20 taon.
Sa pinanggalingan ko, 'di namin masyadong dinarama ang mga emosyong
gaya ng kalungkutan at depresyon.
At 'pag may depresyon, itinatago lang, 'di sinasabi.
Labanan mo mag-isa. Walang iyakan. Taas-noo. Tibayan ang dibdib.
Inalis niya ang mga salansan para magpakita ng mga unibersal na katotohanan
na lumikha ng lalim ng koneksiyong napakakaunting artista lang ang may kaya.
Ang mga kantang gaya ng "Pursuit of Happiness,"
parang pagsasabi ng "Uy, may depresyon ka, 'di mo maitatago.
"Umaasta kang ayaw mong marinig ang kantang ito,
lagi mo namang pinapakinggan at nagpapanggap kang hindi."
Nailabas ang nakatago sa 'kin. "Ang taas-noo, tibay ng dibdib", talagang
nakakapukaw 'pag narinig ang "Pursuit of Happiness."
Talagang madilim na kanta. Isa sa pinakamadilim sa album,
kaya 'yun ay "Nightmare."
Parang nawala ang ganyang pakiramdam sa iba nang gawan ng remix,
at nag-iba na.
Nabagabag ako noong una. Naisip ko, "Nawala ang punto.
"Di dapat ito ipagdiwang. 'Di ito tungkol sa pag-inom at pagmamaneho,"
kantang walang pag-iingat.
Ang sinasabi ko, "Gagawin ko lang ang gusto ko at bahala na."
Napakarebelde.
Pero ngayon, hindi na masyado.
Gusto ko ang mga reaksiyon sa "Pursuit" tuwing itinatanghal ko,
parang, kailangan talagang makanta, ano? Habambuhay ko 'yang kakantahin.
Ang Man on the Moon.
Puno siya ng emosyon, nakakatawa, at sensitibo.
-Anong sabi niya? -Ang mga melodiya...
Wala pang may gano'ng melodiya.
Gaya sa "Heart of a Lion..."
Hindi, hindi Oo
-Mga ganyan. -Madarama mong,
"Kung makakatugtog ako, kaya ko rin 'yan." Pero 'di mo kaya.
Kakaiba 'yun. 'Di ko pa narinig noon.
Sa isip ko, "Ano bang pinapakinggan ko," tama?
Ewan ko ba. Ba't ko ba gusto ito?
Paulit-ulit kong pinakinggan. Paulit-ulit.
At saka ko nakuha. Sa isip ko, mahirap lang.
Noong bata pa ako, lagi kong kasama ang kuya ko,
at lagi siyang nakikinig kay Cudi.
Paulit-ulit buong araw.
Pero 'di ko alam noon kung sino bang pinapakinggan
at basta na lang itong tumatak sa akin.
Ipinapakita nitong magagawa ng mga tao anumang gusto nila,
lalo na ang mga hindi puti na nag-iisip,
"Di ko kaya ito," o "Di ako ganito."
Parang "Puwede kang maging ganito. Kahit ano, kaya mo."
Nagbukas iyan ng oportunidad sa mga batang
tagapagtaguyod na ngayon ng kultura.
Alam ko.
Nang narinig ko ang Man on the Moon, unang beses ko makarinig ng album
na walang katulad.
Isa siyang henyo.
Pinag-uugnay ang techno't rap
at iba pang mga bagay na 'di pa nagagawa ng iba.
Isang henyo.
Naglalabas ka ng bagay mula sa kakaibang mundo
tungo sa iyong mundo, at 'di ito normal, pero epektibo,
at saka naiisip ng mga tao, "Okey, magagawa natin 'yan."
'Di ko alam.
Iba lang talaga siya. Wirdo.
May tama, alam mo 'yun?
Sa totoo lang, ang "Sky Might Fall..." 'Di ako makapagsisinungaling.
O, baka bumagsak ang langit Baka bumagsak ang langit
'Di ako nag-aalala Uy, hayaan mong may malaman sila
Nang lumabas ito...
Naantig ang kabataan at tagapakinig sa Man On The Moon album
at walang ibang nakakonekta sa kanila nang gayon.
Nagsimula ang kilusan sa College Dropout,
napili ito sa Man on the Moon at malaki ang tuloy-tuloy na epekto nito
pati na sa kultura.
Noon, inirerepresenta lang ang mga tao bilang,
"Ako ang astig" o "Habulin ako" o "Ako ang siga,"
pero kailanman ay hindi, "Ako ang gustong mapag-isa.
"Nasasaktan ako sa mga ganito sa buhay."
Mga emosyon itong pinagdadaanan ng lahat pero di pinag-uusapan.
Ngayon, kumportable na tayo dahil doon.
Binabago niya ang nakasanayan sa pamamagitan ng pagiging sariling huwaran,
gaya ng iniisip ako ni Kanye.
Ipinakita nito sa mga taong, "Puwede kang maging wirdo. Puwedeng maging ikaw.
"Puwede kang magmula sa Cleveland, o saanman."
May mabilisang pagkakaugnay,
at ito ang musikang pakiramdam ko'y
kumakausap sa kaluluwa ko.
Tanda kong patigil-tigil ako dahil gustung-gusto ko. Nakakahilom.
Tiyak akong mas maipapaliwanag ito nang mahusay ng mga siyentista.
'Di lahat ng emosyon ay may wika.
SALITA + DAMDAMIN
Kaya ang makita ang bahagi ng sining
at maantig ka ng tunay na emosyon, napakamakapangyarihan niyan.
Nakatutulong ang "emosyonal" o "malungkot" na musika,
pero nakakadagdag din sa nadarama sa isang banda.
At tingin ko, talagang mahalaga 'yan.
Sige, patugtugin mo
Wala akong pakialam kung ano'ng tingin sa'kin ng mga itim
Oo, pero wala akong pakialam, alam mo 'yon?
Nagawa ng hip-hop ang napakagaling na pagpapahayag
sa maraming bagay ukol sa mga lugar na napuntahan ng mga artista,
at 'di masyado ang tungkol sa kung ano'ng nasa isip nila.
Si Cudi ay walang takot na
sumisid sa kanyang pinakapribado at madilim na mga kaisipan.
Makikita sa mga artista ngayon, 'di nila pinag-uusapan si Cudi...
"Gusto ko ang musika niya, astig. Magaling pumorma."
Alam mo sinasabi nila?
Isa talaga si Kid Cudi sa mga lagi kong pinapakinggan.
Iniligtas niya ako.
Iniligtas niya ako sa paggawa ng masasama sa sarili ko, pinapokus ako.
Maririnig iyan nang maraming beses 'pag pinag-uusapan ng mga tao si Cudi,
'pag pinag-uusapan ng mga tagahanga si Cudi.
At maririnig din ito mula sa ilang malalaking tao sa kulturang popular
ngayon at pagkalipas ng dekada.
Pakiramdam ko, naantig talaga niya ang kabataan.
Nagbigay talaga siya ng inspirasyon.
Talagang pili ang mga salita niya sa dapat lang gawin.
Dama ko, lagi niyang ginagawan ng musika ang buhay ko
o buhay ninuman na nakararanas ng kaparehong bagay.
Kung tagahanga ni Cudi, alam mo'ng sinasabi ko.
Pag iniisip ko ang album na nagbigay-kulay sa buhay ko
o naglahad sa aking tagumpay, ito ang pinakamatindi.
Pinakamatindi ito para sa aking pagtanda
mula sa pagiging tinedyer hanggang sa pagtapak sa tunay na mundo.
Idinura niya ang kanyang katotohanan sa malapit, at puno siya ng emosyon,
naglalahad tungkol sa mga bagay na walang nakakaalam pero dama ko lagi.
Binigyan niya ako ng permisong maging bukas sa mga emosyon ko.
At hindi ba ito nakakatawa, sa isang genre na
tungkol sa pagiging sarado, pagiging malakas sa harap ng sakit,
na ang makalalagpas
sa kumprontasyon ng pagkamakasarili at kompetisyon
ay ang magiging pinakatahimik
tungkol sa haba ng kadena niya, o sa tindi ng sampal ng tugtog niya,
pero ito ay lalaking parang, "Uy, tao ako
"at ito ang pinagdadaanan ko,
at sa ayaw at gusto niyo, ito ang realidad ko."
Nagkolehiyo akong pula ang buhok,
naglakad ako sa kantina, nang pumasok ako sa klase, lahat sila'y...
May mga nakatingin sa akin, pinagtawanan ako at ginawang katatawanan.
Nasaktan ako, naramdaman ko, dama ko ang mata ko.
Pero meron nito sa isip ko. Alam kong kailangan kong yakapin ang sarili.
'Di ko ito masasabi sa harap ni Cudi dahil ang wirdo niyon,
pero natutuwa ako sa pagyakap niya sa sarili para maging ako ang ako.
Alam mo 'yun, lahat ay may mahihirap na sandali,
pero kailangang lagi mong mapagtantong
ang buhay ay higit kaysa sa sandaling 'yun.
Ang ideyang iyan ay puwedeng malimutan
dahil minsan, mahirap talaga ang mga bagay
at mahirap maisip na magiging mas okey ang mga bagay sa ibang pagkakataon.
Isang bagay 'yun na laging nasa isip ko.
Alam kong higit dito ang buhay.
Higit sa eskuwelang ito, sa dormitoryong ito, sa mga batang ito.
Alam kong may higit at alam kong makakamit ko 'yun.
Ang dulo ay 'di kailanman dulo May bagong hamon
Pagsubok na walang taong handa rito Impiyernong kailangang lupigin at buwagin
Bagong lebel ng paglago kailangang harapin ang sarili
Ang makina at multo sa loob
Ito ang paglalakbay ng lalaki sa buwan
'Di ako nag-alala sa musika, sa kalungkutan. Sa kanya lang.
Totoo siya lagi sa sarili.
Sa simula, mahirap na pagbabago para sa kanya.
May kasabihan, 'di ba? "Saan ka man tumungo, naroon ka."
At 'pag dumami ang pera mo,
maiisip mong iigi ang mga bagay, mas dadali.
Pero 'pag maraming nakatingin sa 'yo,
kaya nitong mapalala ang mga pakiramdam mo tungkol sa sarili
at puwede iyang maging masakit at sensitibo.
May mga nagsasabing, "Iniligtas ako ng kantang 'yan."
At lubha iyang nakakatakot.
"Nasa kamay ko ang buhay ng mga taong ito, pero nahihirapan din ako.
"Anong responsibilidad ko?"
Matindi ang presyur diyan.
PADUA, ITALY PAG-UUSAP 02
Hirap lang talaga akong maging masaya.
Iniisip ko, "Okey, matagumpay ako,
"Nakamit ko ang ipinunta ko sa New York,"
pero... miserable ako.
'Di ko mapigilang maramdamang para akong si Richie Rich o sinuman,
lagi akong may kasamang guwardiya at laging nakatingin ang mga tao.
May mga gabing nasa club ako,
at bigla akong aalis,
tatakbo,
at sasakay sa taksi para takasan ang mga guwardiya ko
at sasakay din sila sa taksi, susundan ako pauwi, at nariyan na.
Kaya ko siya maligaw.
Nahirapan ako sa mga pagbabagong
mula sa pagiging karaniwan, mula sa pagiging si Scott,
hanggang sa pagiging Kid Cudi.
KWENTO NI KID CUDI
PINAGBIBIDAHAN NI JADEN SMITH
Medyo bangungot para sa akin
dahil 'di ako nagpapakatotoo sa sarili.
'Pag nagtatanghal ako, wala akong nararamdaman.
Tingin ko, takot at 'di ako kumportable sa entablado.
Makikita sa mga una kong pagtatanghal, 'di ako nakangiti.
Gusto ko lang mapaligiran ng mabubuting tao.
Gusto ko silang tingnan sa mata at sa kaluluwa
at alamin kung totoo ba silang tao at kung totoo sila sa akin.
Hindi ko masyadong nakuha yun.
Parang, "Itong mga tao, baka... Di ko alam kung gusto nila ako bilang ako,
"o dahil lang magkatrabaho kami ni Kanye...
"Baka "Day 'N' Nite" lang ang gusto nila at wala na silang ibang alam."
'Di ko talaga alam kung ano'ng meron,
kung bakit nahuhumaling sa akin ang mga tao bilang artista.
At naisip kong baka 'di ito para sa 'kin.
Maraming masasayang sandali sa pagrerekord ng album.
Pero nang tapos na, nang nasa promosyon na,
nagtatanong ang mga tao
ng mga personal na tanong na 'di ako handang sagutin.
Totoong 'di ko naisip na ang pagiging tapat
ay magtutulak sa mga taong lalong magtanong ng mga personal na bagay.
Magtatanong ang mga tao, "Nawalan ka ng ama noong 11 ka. Ano'ng pakiramdam?"
Di pa ako natatanong nang ganyan noon.
Bagay ito na 'di ko naisip kailanman.
Nang namatay ang tatay ko, itinago ko ang lahat ng emosyon ko.
Umasta ako na parang walang nangyari.
At may mga panayam na nakasuot ako ng salamin, nakadroga,
nakaupo lang, sumasagot lang ng mga tanong
dahil iyan lang ang paraan para makapagkuwento ako.
'Di ako lumalabas ng bahay. Wala akong ginagawa.
Pero 'pag nakadroga, nasa kalsada ako.
Nag-aastang alkalde. Palakad-lakad sa kalsada,
at makikita akong pumipirma at kumukha ng mga larawan,
nagtatanong ng "Uy, anong meron?"
Nabibigyan ako ng droga ng kumpiyansang lumabas ng bahay.
Para maging normal.
Bale, ano ang tirada ng Man on the Moon II?
Diyos ko.
Ayokong pag-usapan 'yan. 'Di ko alam kung saan mag-uumpisa.
Gusto mo sa Man On The Moon? Oo?
Sa simula, masaya.
Noong naging matagumpay...
saka mas nagdilim ang lahat.
-'Yung katapusan ba? -Oo, pati 'yan.
Gusto kong mas...
Tama. Kailangan ng mas maraming salansan.
Nang natapos ang Man On The Moon, bumalik ako agad sa istudyo.
Para na kaming magkapatid. Lagi kaming magkakasama sa istudyo
at pati na rin sa mga kuwarto ng hotel,
sa mga una niyang palabas para sa 30 katao sa Jersey.
Napagdaanan namin ang lahat at may nagbago. Kailangan.
Halatang may pinagdadaanan siya. Wala siya sa wisyo.
Tanda kong noon, magkasama kami
sa mga palabas, kasiyahan,
madalas na maraming ginagawa,
at bigla na lang siyang nagbago.
May mga ganito siyang sandali bago ang unang album niya.
May pinagdadaanan,
at magkukulong lang siya sa kuwarto mag-isa.
Kaya totoo talaga 'yung mapag-isa siya.
Para sa akin, parang pag kasama si Ye,
at nagtatrabaho kasama si Cudi at Ye,
mahirap para sa 'kin dahil
pakiramdam ko,
kaya kong mas magbigay ng presensiya kay Cudi.
At baka naging iba ang mga bagay.
Napakabilis ng mga pangyayari at nililibot niya ang mundo,
maraming siyang obligasyon, tagahanga, at matagumpay na mga palabas.
Lahat ay umuusad. 'Di mo gugustuhing patigilin. Pero anong dapat gawin?
'Di talaga siya mukhang masaya.
Parang wala na siyang kinasasabikan.
Parang meron din siyang naiisip na 'di na rin naman siya mabubuhay.
Maliban sa pabago-bagong pakiramdam, mahusay siya sa istudyo.
Intindihin ninyo, kapatid ko si Cudi.
Sobrang nakakabagabag na naitago niya ito sa akin,
pero napakahusay niyang magtago.
Dahil sa presyur ng kasikatan,
'di ko alam kung kaya ko talaga siyang yakapin.
PAGLALAKBAY NG MAN ON THE MOON 2
At nagdodroga ako
para takasan ang reyalidad.
'Di ko namalayan kung gaano kalalim ang mga lirika.
Oo, ang kantang 'yan... 'Di ko nagustuhan kailanman.
Ako ang nagprodyus, magkasama naming binuo. Araw-araw ko nang naririnig.
Oo, maririnig ang lirika, at 'di lang ito para sa album na ito.
Ito ang tunay na buhay niya.
Sana maintindihan nila na naiintindihan ko talaga
Na hindi nila naiintindihan
Sana maintindihan nila na naiintindihan ko talaga
Na hindi nila naiintindihan
KID CUDI ARESTADO SA NEW YORK
Naaresto ako bago matapos ang album
at tanda kong nakalaya akong nahihiya
dahil lumaki akong may dalawang tiyong lulong sa droga.
Kaya, dahil naadik din ako sa cocaine nakapagpadama ito sa akin
na nabigo ko sila, nabigo ko ang nanay ko.
Pero masaya akong naaresto ako dahil doon ako tumigil.
Tingin ko hindi ako titigil kung hindi 'yun nalantad sa publiko.
Itutuloy-tuloy ko lang kung sakali.
TRACK 10 - INIHAHANDOG NG PROBLEMADONG SI KID CUDI
Biglang nag-iba ang trato at tingin sa akin ng mga tao,
at naapektuhan ako.
Lahat, tingin ko, sa media , ay parang...
Matagal nila akong iniulat bilang lalaking
may mga personal na problema at depresyon.
CONCERT NG PAGBABALIK SA CLEVELAND, OH
Talagang sobra akong nabagabag...
dahil 'di naman ako laging
may depresyon at malungkot.
At iyan ang taon kung kailan isinilang ang anak ko.
Gusto kong makilala ninyo ang anak ko, ang pinakamamahal ko,
at gusto kong madama niya ang pagkakaroon ng ama.
'Pag kasama ko siya, doon ako pinakamasaya.
Pero 'di ko siya laging kasama.
Parte na talaga 'yan ng buhay.
'Di ito tungkol sa sinasabi ng media, kundi tungkol sa mga bata.
Kaya tiniyak kong magpopokus ako
sa pagtulong sa mga tao
at iyan ang naging misyon ko.
Tila ang linyang, "Tinitingnan ko ang sarili bilang sakripisyo,
"para 'di lang mga bata ang gising sa gabi."
Gano'n talaga, alam mo 'yun.
Isinakripisyo ko ang personal kong buhay
at inilahad ang kuwento ko para makatulong sa iba.
PAALAM
-Kailangan ng pahinga. -Okey. Salamat.
Noon ko pa pakiramdam na sobra kaming magkaparehas.
Para siyang kapatid ko.
May masasaya akong alaala sa kanya. Para siyang teddy bear sa puso ko.
Tanda kong kasama ko siya sa Amsterdam. Tumatakbo ang mga tao,
hinahabol siya sa kalsada, walang guwardiya.
Tanda kong naisip kong napakasikat niya,
at kinakaibigan niya kami.
Di 'yun nawala sa kanya. Nasa kanya pa rin.
At talagang magiging kaibigan mo lang siya
kung nasa kalagitnaan ng paglikha kasama niya.
'Di dahil sa ginagamit ka niya,
pero dahil 'yun lang ang sandaling nasa wisyo siya.
Paano lumabas ang panayam kay Shia?
Katabi ko siya noon. Naku. Katabi ko siya noon, tanda ko.
May palabas siya, at para siyang,
"Uy, gusto kong gumawa ng cartoon tungkol sa pagkabata ko,"
at sabi ko, "Sige ba."
Kaya nagsulat ako't inilagay ko ang lahat.
Ikinuwento niya ang tungkol sa Adult Swim.
May limang tao sa kuwarto na mula sa Adult Swim,
at nagustuhan ng lahat ang pagkakasulat. Wala pa akong nagagawang pangit.
Kaya naisip ko noon, "Ayos ito."
Sa gitna ng pulong, kinuha niya ang mga pahina sa akin,
at sabi niya, "Kalokohan ito,"
at saka niya itinapon ang mga pahina, sa pulong, at nagwala siya.
Hindi ko ginawa 'yan.
Kinuha ko ang papel sa kamay niya
dahil mga script iyong 'di ko nabasa't siya ang sumulat.
Agresibo.
Suwabe talaga. Ginawa ko dahil inilabas niya
at nang inilabas niya, sabi ko, "Hindi, hindi hindi." At nainis siya.
Binigyan niya ako ng pasaporte sa kuwento ng buhay niya.
Binigyan niya ako ng akses sa lahat.
Sa nanay niya. Kinailangan kong ilagay sa mga pahina,
at may mga bagay na 'di namin nakonsulta sa isa't isa.
Mga bagay na ayaw niyang pag-usapan.
Alam niya ang tingin sa kanya ng iba
at gusto niyang nasa degree na magiging malaya pa rin siya.
Kaya nagkaroon kami ng 'di pagkakasundo.
Dahil mapaghukay ako, matindi ang kuryosidad ko,
pupuntahan ko siya, at 'di naman iimik.
Maraming taon kong 'di naunawaan 'yan.
Naging okey kami, nagkaaway, naging okey, at nagkaaway.
Mahal namin ang isa't isa't pareho naming mahal ang trabaho namin.
Mahal na mahal ko siya
dahil dama kong nauunawaan niya ako at nauunawaan ko rin siya.
Mahirap makakita ng mga ganyan sa industriyang
laging sumusubok lumikha ng bago,
pero pagtakas 'yan para sa 'kin. Mapagpalaya.
BAHAY NI KID CUDI SA LOS ANGELES, CA
Isang beses, binilhan ako ng manedyer kong si Dennis ng gitara
at sabi ko... "Ba't ka bumili niyan?"
Sabi niya, "Naisip kong baka gusto mong maggitara."
Tugon ko, "Di ako tumutugtog ng gitara."
Binilhan niya ako ng gitara
at naisip kong subukan at aralin mag-isa.
Iyon ang ako na gusto lang makadama.
Kinailangan kong makadama ng anuman sa musika.
'Yung Itim ako, naggigitara, lumilikha ng musikang rock,
wirdo 'yan para sa mga tao, tingin ko.
Kahit wirdo 'yun, wala akong pakialam.
Gustong-gusto kong matutunan ang instrumentong ito,
at mapatunayan sa sarili kong kaya ko.
Nauunawaan mo 'yun?
Kuha mo?
Hindi. Ulitin mo na lang at gagawin ko.
-'Di ka nagrerekord? -Hindi.
Ginaganahan pa lang ako.
Nasa wisyo ako noong ginawa ko ang WZRD.
'Di ako umiinom, 'di ako naninigarilyo, wala akong iniisip.
O naninigarilyo ba ako noon pero 'di umiinom? 'Di ko maalala.
Tulungan n'yo ako May nagmamahala ba sa'kin?
May nakakarinig ba sa'kin? May tao ba diyan?
Ang motibasyon niyon ay
gusto niyang bumuo ng banda kasama si Dot.
BAHAY NI KID CUDI SA LOS ANGELES, CA
Iba man ang nasasabi niya, tingin ko, nag-uugat ito
sa pananawa sa pagtatanghal mag-isa sa entablado.
Gusto niya kasama sa kulungan ng isdang 'yun.
Gusto kita, girl
At kailangan ko ang katawan mo ngayon
Sabik ako sa bagong tunog na ito at lahat ng ukol dito.
Nagpa-perm ako at bago na ang itsura ko. Alam mo 'yun?
Oo, o
Dito
Nakakahilom 'yun.
Masaya talaga ako noong ginagawa ko ang WZRD.
'Di ka namin pupuntahan.
Tumahimik kayo't makinig sa musika namin.
-Narito kayo dahil sa isang rason. -Tumpak.
Para makinig sa musika namin.
Kaya makinig kayo sa sasabihin namin
dahil ituturo namin ang ginagawa namin.
Ganyan kasimple.
Kuha niyo?
Walang palakpakan, walang palakpakan.
Maraming magsasabing salbahe ako.
Isipin niyo ang gusto niyong isipin.
Pero ito ang bumubuhay sa 'kin, bawat isa sa mga kantang ito.
Kaya bahala kayo kung ayaw niyong makinig.
Oo.
Ganyan ang pakiramdam ko. Buong puso.
May tanong ako.
Wala nang mga tanong. Gusto ko nang umalis.
'Di ko nanaising mapunta sa iba ang buhay ko.
Ang pinagdaanan ko, ayokong pagdaanan ng iba.
At natatanggap ko na ang katotohanang ako'y
isang...
Malungkot, may depresyon
at hinaharap ang katotohanang ang mga tao'y
ayaw pumatol sa may magulong buhay.
Pagkatapos ng ikalawang album, lumipat ako sa ibang kumpanya.
Nawala sa akin si Sylvia Rhone, at malaking bagay 'yun sa 'kin.
Nagtiwala siya at binigyan ako ng pagkakataon, nawala siya.
Iba ang karera ko kung may Sylvia Rhone,
dahil nagtiwala sa akin si Sylvia nang walang katulad sa industriya.
Gaano man kawirdo o kakaiba ang musika,
lagi niyang suportado ang lahat ng ginagawa ko,
at napakahirap dahil malupit ang trabahong ito.
Alam kong suportado ako, pero meron pa ring "Nasaan na ang kantang pangradyo?"
At sa isip ko, "Ako si Kid Cudi. Di natin iniisip 'yan."
Di ka magkakaroon ng "pagkiling sa punk rock mula sa rap"
nang wala si Cudi.
Kailangan niyang isakripisyo ang sarili at masabon dahil dito
dahil ang gusto nila ay isa na namang Man On The Moon.
Marami siyang mga Man On The Moon sa bagahe.
Ayaw niyang inuulit ang nagawa na niya.
Nalulumaan siya o di na niya itutuloy.
Sinasabotahe niya ang sarili niya mula sa gaya ng biglaang tagumpay
dahil di siya kuntento sa ibang mga aspeto ng buhay niya.
Dahil sa di pagkakuntento na 'yan nakakabuo ng kamangha-manghang sining,
at wasak na pagkatao.
Ipinapaalala ko sa pusang, "Uy, umiiral tayo sa magkaibang dimensiyon."
Di ako nakikinig noon sa radyo, di ako nagbubukas ng Internet.
Nagtatrabaho kami nina Kanye West at Jay-Z nang walang radyo.
Nagpakaabala ako sa pag-aalala sa radyo,
sa walang silbing radyo.
Gusto ko ba ng kanta sa radyo? Oo, pero organiko ang gusto ko.
Gusto kong pakinggan ng mga tao ang kanta ko dahil bago,
hindi dahil sa kumpanyang nagsasabing pakinggan nila.
Di talaga ako nadadala ng laki ng benta o anumang gaya niyan.
Kung nadala man, maiisip kong, "Ay, Tapos na!
"Ayaw na makinig ng mga tao sa 'kin. Tapos na ako."
Pero para akong, "Okey,
"di nagustuhan ng mga tao, astig."
Babalik ako sa ginagawa ko, pagpapakilala ng mga bagong emosyon...
Astig 'yan.
Lahat ng mga kantang itinanghal sa konsiyerto ay mapangahas.
Mapangahas. Sa mga palabas ko,
maraming mabagal na parte riyan sa materyal na Man On The Moon.
May matataas, may mabababa,
pero di pa ako nakagagawa ng up-tempo ba tipo,
kaya sa remix lang mas sisikat ang isang palabas.
Pero sa lahat ng mga kantang iyo, "Immortal..."
ang tingin kong mag-iiba.
Trabaho natin ang magpakilala ng mga bagong panlasa at karanasan.
Sabayan niyo kami.
Lagi kong iniisip, "Paano ko ba 'yan gagawin?
"Paano ko mapagsusumikapan? Paano..."
Lahat!
"mabibigyan ang mga tao ng mga di pa nila naririnig?"
Sino pa ang sasaway sa'kin ngayon
Gusto ko kayong ma-high Gusto ko kayong ma-high
Ipaalam n'yo sa'kin
Kailangan ito para makaraos
Maipararamdam n'yo sa'king high ako?
Uy o
Sa isang punto, baka 'di maunawaan ng mga tao 'yan,
pero kailangan mong panindigan ang mga paniniwala mo.
Cudi! Cudi! Cudi!
Lagi akong nagpapakatotoo kay Scott,
at basta nakapokus ako riyan, ayos lang ako.
Tingnan niyo ang mga taong ito. May nararamdaman kayong anuman?
Doon tayo sa mixtape, at kumanta...
Ano? 'Pag sinabi kong Kid sasabihin n'yo Cudi
-Kid -Cudi
'Pag sinabi kong Kid sasabihin n'yo Cudi
-Kid -Cudi
Ayos!
Pag may kalokohan ako...
natatakot akong may di maunawaan ang mga tao
kaya ipinapaliwanag ko lahat.
Kabaliktaran siya. Hinahayaan niya lang
ang mga taong isipin ang gusto nila, na talagang astig.
Sana kaya kong maging gano'n.
Nararamdaman niyo ba?
Pag katunog ko na ang iba, doon ako palpak.
Tumotoma na naman, Ubos, ako ang mananalo
May bahagi rin ng ako na parang, "Paano kung di nila magustuhan?
"Di ipakilala ng kumpanya, at laiitin pa ng mga tao."
'Di maganda, pero 'di ako mapipigilan nitong gawin pa rin.
Parang may ideya at biglang, "Bahala na. Basta gagawin ko."
Alam mo na, tao lang ako.
TAO LANG AKO
MR Rager PaKaKasalan mo AKO
Ang koneksiyon ang mataas
ANG KONEKSYON ANG MATAAS
At iyan ang hinahabol ng iba, ang ligayang 'yan, alam mo.
'Yan ay kapag ramdam mo nang bahagi ka ng isang bagay."
Parang paghahanap ng pinagmulan mo
dahil puwedeng may opinyon ka, matinding opinyon na nagsasabing,
"Alam kong 'di ito astig,
"pero may isang bahagi nito ang astig. Kamangha-mangha ito."
Puwede kang gumaga ng musika ukol sa wala kahit kailan at pakikinggan pa rin ng iba.
Astig na tugtog, di ba?
May pag-uulit,
pero may mga taong gumagawa ng mga nakakaugnay sa iyo nang malala.
Nasaan ka? Saan ka pupunta?
Uy Mr. Rager Saang lupalop ka?
Saang lupalop ka pupunta?
Uy Mr. Rager
Nasaan ka? Saan ka pupunta?
Uy Mr. Rager
Uy
Oo
Salamat!
Ramdam ang sakit na nadarama niya.
Lagi siyang nakangiti,
pero may itinatago ang ngiti niya.
Isang beses, nagkita kami.
Gumagawa siya noon ng rock album kasama si Pat.
Masyadong progresibo 'yun para sa 'kin.
Sa isip ko, "Hindi ito 'yun."
At pinaalis niya ako sa bahay niya. Matagal kaming di nag-usap.
'Pag nagsabi ka sa kanya ng totoo, dapat alam mo kung paano sasabihin.
Dahil napakaemosyonal niya.
Minimina niya ang puso niya tuwing gumagawa ng album.
Naghuhukay siya, alam mo 'yun.
Naghuhukay at nagmimina siya para sa kanyang katotohanang
ramdam niyang maipaaabot niya sa marami
at nagtatagumpay siya.
Tamang minsan, nakagagawa ka ng mga pinakaastig sa pinakamadidilim.
Ibig kong sabihin, ang paborito kong album ni Kid Cudi
ay ang... Speedin' Bullet to Heaven.
Astig 'yun. Ang "Confused." Siyempre, ang "Confused."
Tiyak na mahirap ang pinagdaanan niya.
Baka mawala ko ito at pumunta sa bangin
Mahulog sa isang puwang
Ayokong pag-usapan ang "Confused"
dahil napakadilim na sandali 'yan ng buhay ko.
Ayokong pag-usapan ang anumang kanta mula
-sa Speedin' Bullet, oo. -Okey, astig.
At kung pasabugin ko ang utak ko
Iyon ay kabaliwang ginagamot ang kalungkutan
Ang Speedin' Bullet to Heaven ang pinakamalungkot
Mas malungkot kaysa sa Man On The Moon II.
Naramdaman kong nabubuhay ako nang tama,
pero may kulang pa rin sa loob ko.
Hinahangaan ako ng mga tao, pero hindi ako masaya.
Kaya madalas, pakiramdam ko manloloko ako.
At iyan ang nagtulak sa akin
sa malungkot na bahagi ng buhay.
Natakot talaga ako tungkol sa droga.
Noong sinimulan niya, di ko na siya makausap.
'Di ko na siya malapitan.
Lagi na siyang mag-isa, 'di nakikipag-usap.
Diyan kami nagsimulang mawalan ng kontak sa isa't isa nang matagal.
'Di lang ako, kundi marami sa kanyang... Masyado siyang naging mapag-isa.
At 'di ko lubos na alam ang parteng 'yan ng buhay niya.
'Di ko... 'Di kami nagkakasama noon.
Puno ng pag-asa kong isinulat ang Passion, Pain.
"Sana maramdaman ko ito balang-araw,"
at ito ang gusto kong maramdaman.
Ikinalulungkot ko ang mga naging relasyon ko.
Nagparanas lang ako sa mga babae...
ng drama dahil 'di ako masaya,
at wala ako sa kung saan ko gusto.
Nakadagdag 'yan sa lungkot ko,
iyong katotohanang wala akong matagumpay na relasyon.
Gumamit na naman ako.
'Di ako masaya sa sariling hinayaan kong
bumalik ako sa gano'n,
matapos ang maraming taon.
Ikinahihiya ko talaga.
Ginusto kong magpakamatay,
at pinaplano ko na noon.
At alam kong kung di ako
hihingi ng tulong,
mangyayari 'yun.
Sa loob-loob ko, gusto kong...
mas maging mabuti.
At ayokong sumuko't madismaya ang mga tao.
Mawawala ang lahat, lahat ng pinagpaguran ko.
Di ko puwedeng iwan ang anak ko,
ang nanay ko,
mga kapatid ko.
Kailangan kong ayusin ang buhay ko.
OKTUBRE 4 2016
Kid Cudi Oktubre 4, 2016
Mahirap magsalita dahil nahihiya ako.
Naging kasinungalingan ang buhay ko.
Kahapon, nagpa-rehab ako
'Di ko alam ang kapayapaan.
Wala akong pinagkakatiwalaan
Takot ako, malungkot,
Ipinagdarasal kita, Scott,
nawa'y gabayan ka ng Diyos sa puntong ito.
Makapangyarihang mga pahayag.
Binibigyan nito ang iba ng mga ideya kung paano magbabahagi ng kapareho niyon.
Wag kang mahiya; wag kang magsisi
Ginagawa mo ang tama at nakapagliligtas gamit ang kuwento mo.
Gusto kong gamitin ang pagkakataong
sabihing kapatid ko si Kid Cudi
at sana'y maayos ang lagay niya.
Artistang may pinakamaraming rekord sa huling sampung taon,
pinakamaimpluwensiya.
Sana'y maayos ang kalagayan niya.
Lumaki tayo sa kaisipan ng kulang.
Tayong lahat.
At tingin ko, ang pakiramdam ng
pag-iisip na kulang ka o pagkakaroon ng mababang tingin sa sining mo...
ay natural nga, pero, tingin ko'y naituturo rin.
Magkakaiba ang mga tao. Bawat tao'y
may kakaiba at espesyal na maibibigay sa mundo.
At nakakalimutan ng mga taong lahat ay nakakaramdam niyan.
Nawawala, nalilito, di tiyak kung ba't narito sila,
'yung ganyang pagkabagabag.
Lahat ay nakakaramdam niyan at itinatago lang sa kung anong paraan.
Magsama-sama tayo sa mga pagkukulang natin,
sa mga kinaiinggitan natin,
sa ating ligaya, sa ating saya.
Tanggapin natin ang lahat bilang maganda at natural.
Iyan ang magpapabagsak sa mga pader,
at lahat ay mapapasabi ng,
"Nauunawaan ko ang mga pighati at ligaya mo.
"Magiging okey din tayo."
Medyo kinakabahan ako, okey?
Pag siya ag pinag-uusapan, nagiging emosyonal ako.
Lagi siyang nariyan para sa 'kin.
iniligtas ang buhay ko.
Mahihirap, malulungkot, masasayang sandali.
Iniligtas niya ako
Malaking tulong ang musika niya pag mag-isa ka.
iniligtas niya ang buhay ko.
Siya ang buong mundo para sa 'kin.
Laging may nakakaugnay sa akin.
Oo, alam kong meron diyang ramdam ang nadama ko.
At si Cudi 'yan para sa 'kin.
Parang kapatid ko na siya. Hinahangaan ko siya.
Parang Man on the Moon ang simula ng buhay ko.
inspirasyon
Siya'y... Nagbukas lang siya ng bagong parte ng ako
kung saan ganap kong mauunawaang di ako nag-iisa.
natulungan ako
Natulungan niya ako't nabigyan ng motibasyon sa malulungkot na sandali
at pakiramdam ko'y natulungan niya akong tumanda
at mas maging bukas sa mga emosyon ko.
Kung maipapaalam 'yan sa mga taong papasok sa buhay ko,
okey lang madama ang anuman. Okey lang maging malungkot.
Maraming sandali sa kabataan kong
nagpakita ako ng matikas na panlabas.
Dahil nagmula ako sa Disney Channel hanggang sa Spielberg,
kung saan, "Dapat kang ngumiti palagi."
Ganyan siya at nakaugnay ako.
'Yung ngumingiti siya para makaya ang buhay.
Kaya wala akong tigil sa promosyon sa album niya sa kabanatang 'yan ng buhay ko,
dahil pareho kami ng mga sensibilidad.
Kaya, nakapagpakita siya ng pagiging bukas
na lalong nagpatotoo sa kung sino ako.
Gano'n ang paglalakbay na 'yun,
'yung parang matalik ko siyang kaibigan. Oo.
Di man niya sabihin ang gayon,
di ako nahihiyang sabihin 'yan. Nasa puso ko siya.
Di lang dahil sa musika niya pero dahil sa bawat hibla ng siya.
Mahal na mahal ko siya. Para siyang...
mahalagang parte ng buhay ko, di lang ang musika niya, pati ang pagkatao niya,
malaking bahagi ng buhay ko.
Pero ang musika rin naman. Oo, ang musika rin.
Ang rurok ng sandali,
kung lilingunin ko,
ay 'yung pagbalik niya siguro sa rehab.
'Yung malamang mawawala siya
sa akin, alam mo 'yun?
Di 'yun parang...
masayang sandali.
Pero sa pagbabalik-tanaw, parang, "Masaya akong
"nagtungo siya roon noon.
"At hindi pagkaraan ng isang minuto pa."
'Di ko naabot ang rurok ng ako.
May gano'n tayo sa buhay natin minsan.
At ito ang mga bagay na napagtanto ko sa rehab. Mga inihayag ko,
"mga mas napaghusay ko pa sana. Mga naabot ko pa sana.
O mga naunawaan ko sana. 'Di sana ako natakot."
Napagtanto kong
laging pagtatrabaho ang sanhi ng marami sa mga pinagdaanan ko.
At di ko nabigyan ang sarili ko ng oras na mabuhay.
Sinabi ko sa sarili kong aayusin ko ito.
Mas masaya na ako ngayon at ramdam kong
kaya ko nang pag-usapan ang mga bagay.
At natanggap ko na rin ang mga pagkakamali ko.
Naharap ko na ang mga pagkakamali.
Alam ko kung saan ako nagkamali.
Walang pagkalito roon.
Kaya ngayon, kaya ko nang pag-usapan.
At ngayong nasa mas mabuti akong lagay, kasama si Scott,
mas mahal ko ang sarili, mas masaya ako.
Sana lang ay makita ng mga tagahangang
sa wakas,
nasa mas maayos na kalagayan na ako.
Magandang umaga Ikaw ang araw sa umaga ko mahal
Wala akong nais
Okey, L.A.
Nasa rehab ngayon si Kid Cudi.
Pero may numero uno siyang kanta sa radyo.
At gusto kong kantahin natin ngayon.
Malakas na malakas para...
Para marinig niya at maramdamang mahal natin siya.
Handa na ba kayo?
Magandang umaga
Ikaw ang araw ng umaga ko mahal
Wala akong nais
Okey lang ang mawala. Dapat makadama ang lahat ng pagkawala.
Walang nakakaalam sa misyon ng buhay natin.
Puwedeng gamitin ang panahon ng pagkawala sa paglalakbay.
Madalas, ang paghilom ay ukol sa pagbabago sa nasa isip mo.
At madalas, ang paggaling
ay tungkol sa pagbabago ng naiisip mo tungkol sa nararanasan mo.
At 'yung alam mong puwede kang mawala kasama ang ibang tao.
Kaya dapat lang na nasa pagkawala ka.
Kalalabas ko lang sa rehab,
at alam kong maraming sabik sa pag-uwi ko.
Talagang kinakabahan ako.
At sana kalooban ng Diyos na gusto pa akong marinig ng mga bata.
Los Angeles, mag-ingay.
Alam niyo, sabik na sabik ako ngayon.
Sabik ako. Ang pinakapaborito kong artista sa lahat.
Ewan kung ilan ang nakadarama nito,
pero lumaki akong kasama ito.
Kaya mag-ingay para kay Kid Cudi.
Mahal ko kayo!
Mga tagahanga, kita ang pagmamahal, ang pagkasabik.
Sabik ang mga taong nakauwi na ako at nakaya ko.
Makinig kayo. Na-miss ko kayong lahat.
Mahal ko ang bawat isa sa inyo.
Alam kong nakakabaliw ang buhay ko.
At may mga pagkakamali,
pero kaya nating bumawi, kaya nating magtagumpay.
Ako ang buhay na patotoo. Ako ang buhay na patotoo.
At 'di ko intensiyon ang magsermon. 'Di ko intensiyon ang magsermon.
Pero kailangan niyo lang malaman. Kailangan niyo itong malaman.
Makinig kayo.
Naghahanap ako ng kasiyahan at alam ko
'Di lahat ng kumikinang ay laging ginto, uy
Okey lang ako 'pag nakuha ko Ano?
Ayos lang ako.
Medyo napabalik ako.
Sa liwanag.
Parang nakatulong noong sandaling 'yun.
Noong lumabas siya sa rehab, nagluto lang kami.
Nagpunta sa istudyo at gumawa ng kanta.
At naipanganak ang Kids See Ghosts.
Gumagawa man siya ng tugtog kasama ko, o kung siya lang at si Dot,
tuloy-tuloy lang siya sa paglikha.
'Di ko alam kung makapaglalabas na ako ng album.
Parang gusto ko ng ilang taong pahinga.
Pero si Kanye...
ay nagsabi sa aking gusto niyang gawin ang album na ito.
At...
Sa isip ko, "Naku, astig ito dahil...
ngayon ay may nagdadala na sa akin pataas," alam mo 'yun.
Nagpapabatid sa aking kaya ko itong gawin.
Bale, di alam ni Kanye, pero iniligtas niya ako.
Iniligtas niya ako sa pagbalik sa depresyon
bunsod ng pakiramdam ng kakulangan sa musika at...
Natulungan niya akong makitang "Hindi, hindi, di pa ako tapos."
Muli akong isinilang Susulong na ako
Patuloy ang pagsulong Patuloy ang pagsulong
Walang stress sa'kin, o Diyos
Susulong na ako
Patuloy ang pagsulong Patuloy ang pagsulong
Ayoko nang gumawa ng madidilim na mga kanta.
Ayoko nang maglabas ng ganyan sa mundo.
Sana'y maunawaan ng mga tao
kung ba't ko 'yun inilabas, kung ba't ko ginawa.
Pero tapos na ang kabanatang 'yan.
Napagtanto kong ang paggawa ng musika
ay espesyal at kaloob ng Diyos.
Kailangan kong gamitin ang regalong ito, kapangyarihang para sa kabutihan.
Gusto ko lang itong sabihin bago ang susunod na kanta.
Mahal ko ang bawat isa sa inyo,
mula sa harap hanggang sa likod na nagpunta rito para makita ako.
Mahirap ang buhay. Malalaman natin ito.
Nagulo pero mga survivor tayo.
Gusto kong pasalamatan ang mga tagahanga ni Kid Cudi. Nakaya ko.
Napakahaba na ng paglalakbay mula noong mix tape,
at lahat kayo ay sumuporta rito...
Mahal ka namin, Scott.
Ang magtanghal ngayong gabi,
ang makita ang lahat ng magagandang mukha at ang pag-ibig,
ano lang... Talagang nakakatuwa para sa'kin.
Gusto kong malaman ninyong inaayos ko na ang buhay ko.
'Di niyo ako tinalikuran kailanman.
-Di niyo ako hinusgahan. -Di kailanman.
Di niyo ako binitin.
At nakalabas ako't nakita ang pagmamahal ninyong lahat.
Mula sa mga album na inilabas ko isa o dalawa
o tatlong taon na. Nakakabaliw ito.
Sana'y natutulungan ko kayo, pero alam niyo ba?
Natutulungan niyo ako, higit sa akala niyo.
Para itong sama-samang paghilom. Nakamamangha.
Alam kong iyan ang misyon ko.
Alam kong iyan ang rason ng pagkasilang ko.
Kapalaran ko ito.
Lahat ng ginawa ko'y kailangang may matulungan kahit paano.
Kailangan.
Di ako makagagawa ng musika kung hindi.
At iyan lagi ang misyon, ang magbigay ng inspirasyon,
para mailahad din nila ang kuwento nila.
Tingin ko, kailangan ng marami pang ganyan sa rap.
Ngayon, parang,
'di ka makukuha kung 'di ka kakanta at maglalabas ng sariling emosyon.
At mag-isa nating nahawaan ang industriya ng ganyan noong 2009.
Nag-iwan ito ng kolektibong epekto sa buong industriya
sa loob ng isang dekada.
Kaya, walang anuman.
Ito ang ikasampung anibersaryo ng una kong album.
Napakasayang paglalakbay para sa atin, tama?
Mahal ko rin kayong lahat. Patingin ng tatu rito.
Mr. Cudi! Meron akong tatu! Mahal na mahal kita, Cudi.
Ay, nag-iinit.
Iniligtas mo ang buhay ko, Cudi. Puwedeng papirma? Pakiusap.
Okey, pipirma ako sa braso mo.
Naku! Naku! Ayos!
Ayan. Anong pangalan mo?
Iniligtas mo ang buhay ko. Ako si Jacob. Mahal na mahal kita.
Mahal din kita, Jacob. Mag-ingay para kay Jacob. Ayos!
Jacob, para sa 'yo ang susunod na kanta, okey?
Ako... Titingnan ko.
Titiyakin kong nasa mukha niyo ang angas.
Handa na kayo sa susunod?
Tara na.
Oo. Naku. Naku. Ako'y...
Handa na? Sabay tayong kumanta?
Oo.
Durugin nang kaunti I-rolyo nang pataas hitit ng isa
Pakiramdam ko nasindihan ako Alas dos nang umaga gabi ng summer
Wala akong pakialam Kamay sa manibela
Nagmamaneho nang lasing
Umiikot sa Midwest at palabas
Nabubuhay na makamit mga pangarap
Gagawin ko ang gusto ko Tingin sa unahan , 'wag lilingon
Sabi ng mga tao dahan-dahan ang pagrolyo Humihiyaw ako
Humihiyaw ako
Letse Letse
Yehey
Ano? Ano?
Ayos! Jacob, sige!
Sabihin mo ano alam mo sa Nangangarap, nangangarap
Wala ka talagang alam Wala, wala
Sabihin mo ano alam mo sa kanila teror ng gabi gabi-gabi
Alas singko ng umaga malamig na pawis gigising sa liwanag ng langit
Yehey
Naghahanap ako ng kasiyahan at alam ko
'Di lahat ng kumikinang ay laging ginto uy
Okey lang ako 'pag nakuha ko oo
Ayos lang ako.
Naghahanap ako ng kasiyahan at alam ko
'Di lahat ng kumikinang ay laging ginto, uy
Okey lang ako 'pag nakuha ko, oo
Yehey, yehey
Ayos! Ayos!
Ano 'yan? Mag-ingay.
Yehey
Mahal ko kayo. Oo.
Mahal ko kayo. Ingat sa pag-uwi.
Jacob, mahal kita. Ingat sa pag-uwi.
Ayos! Ayos!
Kapayapaan!
OKT 10, 2010 - AGOSTO 20 2021 SA AKING BEST FRIEND SA BUONG MUNDO,
MAHAL KITA FOREVER SPECIAL BOY KO
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mary Antonette M. Ramos
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce