Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Internet dopiero miał wszystko otworzyć,
więc mieliśmy w branży
tylko kilka archetypów reprezentujących
jedynie część tego, o czym myśleliśmy i co czuliśmy.
Więc stwierdziliśmy:
„Po prostu jedźmy. Bądźmy całymi sobą, nieskrępowani.
„Bądźmy dumni z tego, czym i kim jesteśmy”.
A to, czym i kim jesteśmy,
mówi, skąd pochodzimy, co na nas wpłynęło.
Co wywarło największy wpływ na nasze dusze i ciała,
jak się ubieraliśmy i jak mówiliśmy.
Więc wspominając Cudiego,
nie sposób jest pominąć wciąż rosnące pokolenie ludzi,
którzy nie dają się ograniczać.
Robimy to, bo jesteśmy ludźmi i to nasze prawo.
Nie możemy zmienić tego, na co byliśmy wystawieni
i co pomogło ukształtować sposób, w jaki patrzymy na świat.
Więc nie będziemy zmieniać wyniku.
To nasza szansa.
Mamy przed sobą kamery, mikrofony,
klawiatury i to my tworzymy sztukę, więc nikt nam nie będzie dyktować,
w jaki sposób możemy się wyrażać.
Każda forma kreatywności ma różne wzory
i to wszystko jest plastyczne.
Życie z pewnością nauczyło mnie tego,
że nic nie jest na wieki.
Wszystko można zmienić.
SCOTT – NASZ CZŁOWIEK
Mama zawsze powtarzała: „Urodziłeś się, żeby ktoś oglądał cię w telewizji”.
A ja odpowiadałem: „Spoko, ale to nie dla mnie”.
Jednak zawsze popisywałem się przed innymi.
Jestem Kid Cudi, artysta z Cleveland w stanie Ohio.
Poważnie zainteresowałem się tworzeniem muzyki w wieku 15 lat.
Zacząłem pisać wiersze w wieku 11 lat, gdy umarł mój tata.
Próbowałem się wybić w talent show i innych takich.
W lokalach z wolnym dostępem do mikrofonu, gdziekolwiek mogłem.
Freestyle'owe bitwy i co tam jeszcze.
Z pewnością chcę swoją muzyką inspirować,
a mój ruch ma za zadanie pokrzepiać.
Próbuję przewodzić nowemu ruchowi i przekonać dzieciaki do nowych idei.
W Cleveland nie ma na to miejsca.
A kiedy tylko próbujesz zrobić coś innego,
jakiś dupek zaraz rzuci: „A ten tu czego?”. Rozumiecie?
Mamy trzymać się jednego scenariusza.
Pomyślałem sobie...
„Jebać to”.
A teraz się rozkręcimy.
Dlatego czułem, że muszę być w Nowym Jorku.
Kamera włączona?
-Tak. -Nagrywasz to?
PIWNICA DOTA, BROOKLYN, NJ
Byłem to winien Easy Geniusowi.
Rozumiem ulice jak nikt inny.
Jestem Jerzym Waszyngtonem getta.
W temacie rapu wtedy pracowałem
z każdym handlarzem narkotyków w okolicy.
Zostawaliśmy kumplami i spotykaliśmy się,
żeby pracować nad muzyką od siódmej rano do siódmej wieczorem.
Mamy Kida Cudiego, czaicie?
Zaraz się wybije. Pamiętajcie o nim.
-Świetnie śpiewa. -Mid-West side.
Mój ziom!
To było jak obsesja, nic innego się nie liczyło.
Tylko muzyka.
Cowboy Cudi.
Chodźmy zobaczyć, co jest w Carl's Jr.
Cudi był jednym z pierwszych ludzi,
których poznałem, którzy mieli gdzieś, co myślą inni.
Skąd ty, kurwa, wytrzasnąłeś tę koszulę?
Dokąd on idzie? Wracaj!
To było dla mnie coś nowego.
Jestem z Brooklynu. Tam się liczy tylko rap.
Ale on nawiązywał do muzyki, na którą nie zwracałem uwagi.
Prawie wszystko, czego słuchałem, nie jest hip-hopem.
Zanurzyłem się w muzyce Coldplay,
Johna Meyera, wiecie, o czym mówię.
Różnych rzeczy, alternatywnej muzyki, rocka, klasycznego rocka,
Electric Light Orchestra, Queen i różne inne.
Crash Test Dummies. Po prostu wyłączałem się,
słuchając różnych rodzajów muzyki, którą mógłbym wpleść w swoją.
Potrzebowałem dobrej podstawy.
Gdyby nie ja, większość moich ziomków nigdy nie opuściłaby Kalifornii.
Gdy masz okazję zwiedzić świat i oddalić się od domu,
zmienia ci się perspektywa.
„Ale to getto jest małe”.
Jeśli tylko to widzisz, tylko o tym wiesz. Co poradzisz?
O czym możesz rapować? Czego innego możesz słuchać?
Chciałem ich wyciągnąć i poszerzyć ich horyzonty.
Można tego nie zauważyć,
bo większość twoich kumpli się tym nie interesuje.
Więc w samochodzie wciąż leci to samo.
A u siebie tworzą tylko jeden typ.
Ubierają się w jeden sposób.
A przecież świat jest taki wielki,
moja ekipa mogłaby chodzić po Księżycu.
A kiedy się znudzisz, szukasz czegoś nowego.
Jesteśmy tylko twórcami. Po prostu chcemy tworzyć.
I to czyni nas dziwakami, co nie?
Ale to zajebiście, bo wymyślamy coś zupełnie nowego,
po prostu nasłuchując. Nasza wyobraźnia jest odjechana.
Więc trzeba być otwartym na nowe rzeczy. Nie wiesz, może to odmieni twoje życie.
BĄDŹ OTWARTY NA ZMIANY W ŻYCIU
Pracował w kilku miejscach, ale wciąż go zwalniali.
Pogadał z moimi rodzicami,
bo go eksmitowano i przygarnęli go do siebie.
Ale po jakimś czasie mówili:
„Musisz coś zrobić. Nie możesz cały dzień siedzieć w domu”.
A on odpowiadał: „Już nie chcę pracować”.
„Chcę tylko tworzyć muzykę”.
Siedzieliśmy w pokoju i byliśmy załamani.
Bo żyjąc na dzielni, nie mieliśmy nadziei, że cokolwiek się wydarzy.
Ale powtarzał: „Sprawdzi się. Zaufaj mi, nie potrzebuję planu B”.
Cudiemu wciąż przychodziły do głowy pomysły i podrzucał mi je.
„Powinniśmy to wykorzystać. Posłuchaj tego rapu, co myślisz?”
Wymyślił piosenkę.
Miał właściwie całą napisaną w głowie.
Pamiętam, że to zajęło dwa dni.
Przygotowaliśmy bit
i nagraliśmy ją nazajutrz.
Wrzuciliśmy na MySpace...
I to było tyle.
TOKIO, JAPONIA ROZMOWA 01
Nie myślałem o tworzeniu albumu.
To było tylko: „Spróbujmy zrobić jedną dobrą piosenkę.
„Jedną piosenkę i ją dopieśćmy,
„a potem będziemy myśleć o reszcie.
„Ale muszę stworzyć przynajmniej jedną świetną piosenkę”.
To był dla mnie bardzo trudny czas i...
Napisanie jej było dla mnie jak terapia.
Gdy pracowałem nad „Day 'N' Nite”, zacząłem ją śpiewać.
Zwyczajnie ją śpiewałem.
Dot powiedział mi: „Może nie powinieneś jej śpiewać.
„Spróbuj po prostu ją powiedzieć w melodyjny sposób”.
Nie myślałem o stworzeniu hitu.
Nie myślałem o tym, czy spodoba się ludziom.
Gówno mnie to obchodziło.
Napisałem ją dla siebie, kumacie?
A jeśli przemówiła do ludzi, to spoko.
Powiedziałem: „O kurde! Pozwól, że to poukładam. Zobaczymy, jak wyjdzie”.
Wyszło, jak wyszło, co nie?
I pomyślałem: „O kurde”. Rozumiecie?
„Kurde”. Tak było.
A niech mnie. „Day 'N' Nite” jeszcze będzie się rozwijał.
To będzie ponadczasowy kawałek, z którym wszyscy będą chcieli zadzierać.
Można się z nim utożsamiać na wielu poziomach.
Bardzo wielu poziomach.
Każdy ma coś,
do czego może się odnieść. I mówię o wszystkich.
Wiecie?
Przetrwa bardzo długi czas, to będzie klasyka.
„Day 'N' Nite” leciało w radiu, gdy pracowałem jako ochroniarz w Vice.
Mówię: „Hej, zrobiłem ten bit!”.
„Skoro tak, to dlaczego tu pracujesz?
„Jako ochroniarz?”
„Nie wiem, jak mam na tym zarobić. Nie znam się na tym”.
Nie mieliśmy zielonego pojęcia.
Ja i Cudi razem dorastaliśmy. Byliśmy tymi odmiennymi dzieciakami na dzielni.
Pracowałem w reklamie w Cincinnati i siedziałem na spotkaniu,
kiedy wyemitowano „Day 'N' Nite”.
REMIKS
Jeden koleś podbił do mnie i powiedział:
„Uwielbiam tę piosenkę”.
Mówię: „To mój kumpel!”, a on: „Na pewno nie”.
„Tak, to mój kumpel”. „No to zarezerwujmy u niego występ”.
Poszedłem zadzwonić do Cudiego.
„Mam tu ludzi, którzy chcą zobaczyć twój występ. Powinno nam się udać”.
A on: „Serio?”. „Sprawdzę, czy uda się załatwić”.
„Będziesz menadżerem mojej trasy.
„Jedziemy i to zrobimy”.
A potem sprawdziłem w necie, co robi menedżer trasy
i byłem trochę... Wiecie, o czym mówię?
internet spotyka się z radiem
Ciężko mi zrozumieć, o co chodzi z tym internetowym raperem.
Wrzucasz swoją piosenkę... Popraw mnie, jeśli się mylę, nie miałeś komputera,
-ale założyłeś konto na MySpace. -Tak.
Słyszeliśmy to samo nagranie „Day 'N' Nite”?
Tak. Najpierw wrzuciłem je na MySpace, ale...
-Kiedy to było? W jakim miesiącu? -Chyba w marcu 2007 roku.
Tak i wtedy...
-W 2007 roku? -Tak.
Jakoś wtedy. Pożyczyłem od kumpla...
Ale jest 2009 rok. Czyli była tam tak długo...
Tak. Długo tam wisiała.
Miałeś wtedy jakąś umowę?
Nie, podpisałem dopiero dwa miesiące temu.
Tyle czasu, a ty dopiero podpisałeś umowę?
Tak, Billboard bez umowy.
Siedziałem w studiu, pracowałem nad bitami.
Przeglądałem MySpace, szukałem nowych brzmień i artystów.
Tak wtedy szukało się nowej muzyki.
Trafiłem na stronę Cudiego. Było tam „Day 'N' Nite” i inne piosenki.
Zamurowało mnie.
Jeszcze nigdy czegoś takiego nie słyszałem.
To było coś nowego. „Co to jest... Co on w ogóle robi?”
Śpiewa, ma melodię,
ale nie wymusza tego.
Realizacja i wszystko inne było nowe i ekscytujące.
I wtedy zauważyłem wśród jego znajomych mojego przyjaciela, Plain Pata.
Poznałem Cudiego w 2005 r. Kiedy go usłyszałem,
pomyślałem: „Dzieciak może mieć pomysł”.
Potem wpadłem na niego na jakiejś imprezie i się zakumplowaliśmy.
I w końcu powiedział: „Musisz zrobić składankę!”.
Zawsze podchodziłem z dystansem, bo nie chciałem odpowiedzialności artysty,
ale był natarczywy, więc... Na początku wszystko mi wysyłał
i zawsze mówiłem: „To jest dziwne i inne od wszystkiego”.
Niezupełnie mi pasowało, ale podobało mi się. Rozumiecie?
Ma ten rytm. W jego piosenkach
rytm przechodził do następnego taktu albo był trochę nieregularny...
Ale strasznie mi się podobało i było takie świeże, więc...
Gdy po raz pierwszy usłyszałem „Hyyerr”, pomyślałem: „O kurczę!”.
Zawsze słuchaliśmy różnych rodzajów muzyki.
To jedna z zalet oglądania MTV. Poznałem
Mrs. Jones and me
Alternatywnego rocka,
rap West Coast, East Coast, południowego, różnych piosenkarzy i tekściarzy.
Poszerzyłem horyzonty,
słuchając różnych stylów muzyki...
A kiedy przekroczyłem tę granicę, kolejną było rozwinięcie się
i nietrzymanie się własnych przekonań, nie chciałem
dać się zaszufladkować temu, czym karmił mnie internet,
gdzie miliard ludzi wciąż mówiło o tym samym.
Musisz wyjść, spotkać się z naturą w mniej zatłoczonych miejscach,
wejść we własny umysł, we własne miejsce.
A nie trzymać się tylko uznania w zasięgu wzroku systemu,
który został zaprojektowany.
A najpiękniejsze jest to, że muzycy i artyści potrafią do tego sięgnąć
i wyrazić rzeczy, połączyć je razem w sposób,
który często pomaga nam uwolnić umysł.
To więź, którą ludzie dzielą z Cudim i czystymi artystami,
to jest sposób...
w jaki czujemy. To, co czujemy.
Cudi po prostu robi to, co czuje.
To jest różnica pomiędzy artystą a resztą ludzi.
Muzyka Cudiego dociera do ludzi i ich leczy.
Nie służy tylko jako coś, co leci w tle,
gdy alkohol leje się strumieniami i piszemy do siebie.
On nie bierze udziału w tej grze o popularność,
ale to, co jest alternatywne, zawsze zyskiwało popularność.
Nie wszyscy muszą robić to samo.
Do lat siedmiu byliśmy programowani,
żeby wpasować się w rzeczywistość.
Ale wyłamywaliśmy się schematom.
Nie wystarczyły nam schematy obecnego społeczeństwa.
Jako artyści jesteśmy jak kran,
im więcej jest na nas naszego brudu,
tym trudniej jest ludziom
otrzymać czysty przekaz i ideę.
A żebyśmy osiągnęli nasz pełen potencjał,
jaki przewidział dla nas Bóg, myślę, że...
I to jest koniec moich przemyśleń.
ZASZUFLADKOWANIE ŻYCIE WOLNOŚĆ
Kiedy ja powiem: „Kid”, wy odpowiadacie: „Cudi”.
-Kid. -Cudi!
Mówię: „Fool's”, odpowiadacie: „Gold”.
-Fool's. -Gold!
Jak się mamy? Wszystko u was dobrze. I tak trzymać.
Co to, kurwa, ma być? Cholernie długo tu leciałem.
Lepiej pokażcie mi trochę miłości. Mam zajebisty jet lag!
W Nowym Jorku jest 10.35,
a ja z wami imprezuję bez snu.
Zbliżcie się do sceny i pokażcie mi uwielbienie.
Wiem, że macie swoje napoje i w ogóle, nie ma sprawy.
Zabawimy się. Jest tu ze mną mój ziom, Dot da Genius.
Reprezentuję Fool's Gold. Mamy sprzężenie, tak bardzo jesteśmy na żywo.
Dopiero kiedy spotkaliśmy się z Patem i umówił się z Emilem,
rozpoczęliśmy ruchy ku stworzeniu składanki.
A kiedy wyszła, udaliśmy się do Australii.
To była nasza pierwsza trasa. Tylko ja i on.
-Cudi! -Kid...
Cudi!
ROZMOWA CUDIEGO I ROBA MAJ 2020
-Halo. -Właśnie mnie naszło.
Czuję, że to wielka chwila! Zjeździliśmy cały kraj.
Może powinniśmy walnąć jakiś tekst typu:
„W 2008 roku Kid Cudi rzucił swoją ostatnią robotę,
„jaką kiedykolwiek miał w Bape w SoHo,
„ponieważ nie chcieli mu dać urlopu na wyjazd do Australii na trzy tygodnie
„bez planu i pieniędzy na potem”, co nie?
Kid Cudi!
Słyszę, że macie problem z wymówieniem mojego imienia.
To „Cudi”, kumacie? „Cudi”, więc wszyscy niech powiedzą: „Cudi!”
Cudi!
-Kid... -Cudi!
Właśnie tak, mówcie ze mną. Teraz już wszyscy wiedzą, jasne?
Mamy to ustalone.
To było szalone. Na pierwszym występie było z 10-15 osób.
I wiedzieliśmy, że byli pijani,
dla nich to była rozrywka typu „A kogo to obchodzi”, co nie?
Nie mieli pojęcia, kim on jest,
ale mogli mieć okazję usłyszeć „Day 'N' Nite”.
DAY 'N' NITE (CROOKERS REMIX) OSIĄGNĘŁO 15 MIEJSCE W RANKINGU ARIA 2009
Zawsze szukałam najbardziej nietypowego artysty, jakiego mogłam znaleźć.
Ponieważ uważam, że to z tego biorą się emocje.
Kiedy podpisywałam umowę z Cudim, to była zażarta licytacja.
Dzień i noc, przez cały tydzień nie spałam, żeby mi się udało.
To był człowiek,
który rozwalał i scalał w jedno kulturę, wymykał się schematom.
Wszyscy widzieli, że jest na fali ku czemuś nowemu.
Z pewnością ma dobre wyczucie harmonii.
Czuję, że ma własny punkt widzenia
i być może karmi się konkretnym rodzajem energii.
Pat i Emile mieli swoją estetykę, nad którą pracowali,
jednocześnie Pat pracował z Kanye,
wtedy Kid Cudi wypuścił swój kawałek.
To wszystko był jeden układ słoneczny wibracji.
Cholera. Nie nagrałem.
Gdy po raz pierwszy usłyszałem Cudiego, był nowością.
Zrobił połączenie
melodii i rapu,
w sposób, którego nie słyszałem
od czasów Bone Thugs-n-Harmony.
Puszczałem Kanye dema wczesnego Cudiego, jak to, co robił z Dotem.
Kiedy przygotowaliśmy składankę, powiedział: „Muszę być tego częścią”.
HONOLULU, HAWAJE
Byliśmy na Hawajach i powiedziałem: „Musisz tu przylecieć”.
Zrozumiał, co jest grane i przyleciał tu, Kanye za nic nie zapłacił.
Już pierwszej nocy pisał „Heartless”.
To był chyba jego pierwszy raz na Hawajach.
„Day 'N' Nite” świętowało triumfy. Był na fali.
A potem w studiu, gdy już mieliśmy gotowy bit,
poprosiliśmy Cudiego, żeby przygotował melodię w swoim stylu.
Siedział w studiu na Hawajach
ze swoim laptopem i powiedział: „Okej, mam takie coś”.
I zaczyna...
Słyszę jak opowiadają w nocy Najzimniejszą historię, jaką słyszałem
Stracił duszę dla kobiety bez serca
„Że co?”
Strzał w dziesiątkę!
To cały Cudi. Ma dryg do melodii, jest niesamowity.
Oklaski dla Kida Cudiego.
Wtedy Kanye poręczył za mnie
i zacząłem pracować nad 808s & Heartbreak i Blueprint 3.
I to było przed moim debiutem. Ludzie na mnie czekali.
Gdybym dał się ponieść oczekiwaniom innych,
robił to, czego chcieli inni,
Man on the Moon: The End of Day nie brzmiałby tak samo.
Wchodząc w to, miałem pomysł,
żeby zaangażować Kanye i w ogóle.
Ale kiedy już zacząłem pracę i dałem się pochłonąć,
razem pracowaliśmy nad piosenkami z Patem, Emilem i Dotem,
pomyślałem: „Tworzę brzmienie.
„Ufam swojej wizji.
„Chyba nie będę potrzebował Kanye”.
Więc przestałem o tym myśleć
i skupiłem się na sztuce, na mojej historii, którą próbowałem opowiedzieć.
Pogodzenie się i wiedza o tym,
jak twoja wizja zostanie zrealizowana,
jest sztuką samą w sobie.
I tak naprawdę to przyjdzie albo nie.
Często mam z tym problem.
Jest do bani, kiedy mówię sobie: „Do dzieła!”,
a moje serce i umysł odpowiadają:
„Nie mamy nic do powiedzenia w tej chwili. Sorki”.
Musisz wykopać studnię i na jej dnie zobaczyć, co naprawdę jest grane.
Jeśli tego nie zrobię, czuję się, jakbym po prostu pisała jakieś farmazony.
Nigdy nie mówię: „Nie”. Nigdy nie odmawiam artyście.
„Nie, nie możesz” lub „Nie rób tego”.
Artyści mają myśleć nieszablonowo
i robić rzeczy, które wydaje się, że nie powinni.
Samo stworzenie czegoś jest wielkim osiągnięciem,
więc nie powinno się mówić o czymś, że jest do dupy, bo ci się nie podoba.
Ktoś musiał usiąść
i własnoręcznie to stworzyć, ukuć w swojej głowie.
Naprawdę trzeba być... Sam nie wiem.
Miałem powiedzieć „odprężonym”,
ale to na pewno nie ja ani nikt, kogo znam.
Kumacie? Trzeba naprawdę to kochać.
Prawdziwy artysta zawsze wkłada całe serce. I tyle.
Więc jeśli masz to w dupie, po co miałbyś wkładać w to serce?
Myślę, że najlepsi artyści mają motywację.
Czują, że muszą to robić, żeby przetrwać.
Ale też pewność,
że po drugiej stronie są ludzie, którzy tego potrzebują.
Dzieląc się z innymi ludźmi,
może zacząć się proces leczenia. Nie tylko twórcy,
ale również odbiorcy.
I właśnie w tej więzi tkwi sztuka.
W tym pełnym zaangażowaniu serc po obu stronach.
SZKOŁA TEATRALNA SLAUSON R.C. 13 LIPCA 2019 R.
Moje ulubione osiągnięcia powstały,
gdy wiedziałem z całego serca, że nie mogłem zrobić inaczej,
gdy zupełnie zatracałem się w tym, co robiłem,
co tak naprawdę wynikało ze współpracy.
Dobrze jest odnieść porażkę przed innymi.
MAN ON THE MOON NATCHNIONY UTWÓR
Wiedząc, że po drugiej stronie tej porażki
oni i tak skupią na tobie uwagę.
To daje ci pewność siebie, dzięki której nie boisz się porażki.
Ludzie potrafią tak bardzo skupić się na porażce,
a to przecież główna metoda nauki.
Czasem możesz zawalić tak mocno,
że stworzysz coś nowego, wspaniałego i pięknego...
Nie bój się dać plamę.
Trzeba mieć dużo odwagi, żeby iść ku nowej granicy.
Zwłaszcza jeśli nikt wcześniej tego nie robił.
Widzimy, jak pozytywna energia w małej bańce potrafi zainspirować innych
i następnie wpłynąć na większą bańkę.
Więc wykorzystajmy to i kontynuujmy eksperymentowanie,
aż w końcu wszystkie siedem miliardów ludzi na Ziemi
będzie zainspirowanych i szczęśliwych.
Zawsze znajdą się jacyś hejterzy, co nie?
Ktoś powie: „A co to za dziwaczne wiccańskie gówno?”.
Gdybym był sam i ktoś mi tak powiedział,
załamałbym się. Rozpadłbym się na kawałki.
Ale dzięki temu, że grupa ludzi mnie wspiera,
mogę pozwolić sobie na myślenie, że mam to w dupie.
Dobrze jest zadawać pytania. Dobrze jest poznawać
wszystkie aspekty dźwięku, myśli lub idei.
To promieniowanie pozytywnością.
Zaś wiara,
że możesz osiągnąć swoje marzenia,
że możesz wyrazić się w pełni, jest wspaniała.
Najstraszniejsza i najbrzydsza część nas jest wspaniała.
Nie Ma Złego Sposobu Tworzenia!
Zbliżając się do końca pierwszej dekady milenium, usłyszeliśmy głos
Głos, który od dawna przemawiał do nas z podziemi
Głos, który mówił o słabościach i innych ludzkich emocjach
O problemach, których nikt jeszcze nie wyraził tak szczerze
Oto historia młodego człowieka
Który uwierzył nie tylko w siebie, ale i swoim marzeniom
Oto historia człowieka na Księżycu
Najważniejsze było dla mnie
stworzenie czegoś,
co niejako przemówi do złamanych i zagubionych.
Żeby trafiło do dzieciaków, które czuły się tak, jak ja.
Więc zaprojektowałem coś uszytego na miarę, „Dla Scotta”.
Scotty, mam problemy Których nikt nie widzi
I wszystkie te emocje wylewają ze mnie się
Mówię ci o nich, bo tak należy
To jest ścieżka dźwiękowa mojego życia
„Soundtrack To My Life” było moim przedstawieniem się światu,
jakby moim exposé.
Zależało mi na byciu zupełnie szczerym.
Były chwile, kiedy mówiłem: „Chyba zaraz spróbuję koki”.
Naprawdę tak się czułem.
Martwiłem się, co sobie pomyśli moja mama, rodzina, przyjaciele,
ale ostatecznie zależało mi na szczerości
i na byciu prawdziwym artystą.
Zanim poznałem Cudiego, tworzyłem muzykę,
siedząc samemu w studiu i dłubiąc przy bitach.
Wymyślałem bit i próbowałem go dopasować.
Pamiętam, że puściłem mu moje gotowe bity, a on po prostu...
Nie czuł ich.
Dopiero kiedy puściłem nagrania,
dźwięki z syntezatora i tak dalej, zaczęło mu grać. Natychmiast.
Jak tylko odtworzyłem najnowsze nagrania, które właśnie stworzyłem,
coś zaskoczyło i zaczął pisanie.
Wiecie, gdybym...
Grałem takie proste akordy,
bo nie miałem czym stworzyć czegoś bardziej złożonego.
Kiedy je usłyszał, włączał mikrofon i szedł do kabiny,
a ja myślałem: „Chwila, muszę ustawić tempo i zgrać to na komputer”.
Ale jego to nie obchodziło, bo on był gotowy.
Więc jakkolwiek prosto nie grałem,
on zawsze potrafił wycisnąć z tego coś świeżego.
Gdybym pracował sam, pewnie miałbym wątpliwości.
Wahałbym się, kto z tym zagra. Ale on był tym zainspirowany
i wymyślał coś, by zainspirować mnie. I tak w kółko.
To zupełnie zmieniło sposób, w jaki myślałem o muzyce,
jak przebiega mój proces twórczy, jakich szukam brzmień.
To awans z twórcy bitów na tekściarza.
Więc skupiliśmy się na słuchaniu, sprawdzaliśmy różne nagrania.
I pamiętam, że to tutaj...
Czy to dobra płyta? Chyba tak.
I wyszło nam...
Pewnie graliśmy w gry wideo
i usłyszeliśmy to w tle.
Zapytał: „Co to?”, odpowiedziałem: „To mojego kumpla”.
Powiedział: „Zapętl i zmień tonację”, więc tak zrobiłem.
Jakaś bardzo niska. Jakoś tak.
Więc zrobiłem coś takiego
i zanim skończyłem,
nim zapętliłem to na komputerze,
on napisał już do tego tekst. Taki był proces twórczy.
„Solo Dolo” było po prostu niekonwencjonalne i dziwne.
Tylko ta pętla.
Takie...
Hipnotyzujące i dziwaczne.
Też troszkę straszne
i podobało mi się, jak brzmię w nagraniu, co nie?
Jestem dumny z tego wokalu.
Dlaczego muszę czuć się tak źle Gdy próbuję czynić dobrze
„Solo Dolo”, pamiętam, że gdy to usłyszałem...
Pomyślałem: „O Boże, to jest pojebane”.
...kiedy zamykam oczy
Jestem pan Solo Dolo
Mieliśmy gotowe „Pursuit...”, mieliśmy album,
ale chcieli kolejnego „Day 'N' Nite”.
„Day 'N' Nite” dopiero z czasem osiągnęło sukces.
Ale nalegali, byśmy zrobili jakąś piosenkę do radia lub coś chwytliwego.
Ale Cudiego to nie obchodziło.
Powiedziałem im: „Nie, musicie mnie wysłuchać”.
Wpadłem w szał tam w biurze.
„Nie, to jest następny singiel. Musicie mi uwierzyć, zaufać mi”.
Naszym następnym gościem jest popularny raper, który wydaje nową płytę,
zatytułowaną Man On The Moon: The End Of Day.
Proszę o gorące oklaski, Kid Cudi.
Jestem w pogoni za szczęściem i wiem
Że nie wszystko złoto, co się świeci
Będzie dobrze, kiedy już to zdobędę
Tak, będzie dobrze
Man on the Moon
To prawdopodobnie jeden z najbardziej wpływowych albumów ostatnich 20 lat.
(WIELKA RZECZ)
Tam, skąd pochodzę, nawet nie próbujemy dotknąć uczuć,
takich jak bycie przygnębionym lub smutnym.
Jeśli jest ci źle, nie mówisz o tym, tylko to w sobie kisisz.
Masz z tym walczyć, wziąć się w garść. Nie płacz, broda do góry, wypnij pierś.
Odsunął zasłony, żeby pokazać pewne uniwersalne prawdy.
A tym samym stworzył głęboką więź, co potrafią tylko niektórzy artyści.
Piosenki jak „Pursuit of Happiness”
właściwie mówią: „Hej, stary. Jest ci źle, nie ukryjesz tego.
„Zachowujesz się, jakbyś nie chciał tego słyszeć,
„ale wciąż do niej wracasz. To tylko pozory”.
To było dla mnie jak promyk nadziei, „głowa do góry, wypnij pierś”,
„Pursuit of Happiness” jest naprawdę mocne.
To mroczna piosenka, jedna z najmroczniejszych w albumie,
dlatego nazywa się „Koszmar”.
Chyba niektórzy to przegapili, gdy zrobiliśmy remiks.
Stała się czymś innym.
Na początku irytowało mnie to. „Nie rozumieli jej.
„Nie należy tego celebrować. Mówię o jeździe pod wpływem alkoholu”.
To bardzo lekkomyślne.
Mówienie: „Robię to, co mi się żywnie podoba”
jest bardzo buntownicze.
Ale teraz już się tym nie przejmuję.
Uwielbiam reakcje na „Pursuit” podczas moich występów.
W końcu muszę ją zaśpiewać, prawda? Pewnie wiecznie będę musiał ją śpiewać.
Man on the Moon.
Jest uduchowiony, zabawny i taki wrażliwy.
-Co powiedział? -Te melodie...
Nikt inny nie ma takich.
Jak w „Heart of a Lion”...
Nie, nie Tak
-I tak dalej. -Myślisz sobie:
„Gdybym miał bit, wymyśliłbym to”, ale to nieprawda.
To był inny klimat. Coś, czego jeszcze nigdy nie słyszałem.
„Czego ja, kurwa, słucham”, co nie?
Nie rozumiałem tego. Dlaczego mi się to podoba?
Wciąż ją sobie puszczałem. Wciąż i wciąż.
I wtedy załapałem, że to po prostu jest mocne.
Kiedy byłem młodszy, zawsze trzymałem się ze starszym bratem,
a on miał obsesję na punkcie muzyki Cudiego.
Cały czas leciała, zapętlona.
Przez długi czas nie wiedziałem, kogo słucham,
i z czasem po prostu ta muzyka stała się częścią mnie.
Mówi ludziom, że mogą robić, co zechcą,
zwłaszcza mniejszościom etnicznym.
Zamiast „Nie mogę tego robić” albo „To nie dla mnie”,
mówi im: „Możesz to robić. Cokolwiek sobie wybierzesz, możesz to robić”.
A to otworzyło całe pokolenie dzieciaków,
które dzisiaj są prekursorami kultury.
Wiem.
Kiedy usłyszałem Man on the Moon, to był mój pierwszy
tak wyjątkowy album.
Był po prostu czarodziejem.
Połączenie techno i rapu
i wszystkich tych rzeczy, którymi nikt za bardzo się nie zajmował.
Czarodziej.
Sprowadził coś z zupełnie innego świata
do twojego świata, i to działa, nawet jeśli nie jest normalne.
Wtedy ludzie myślą: „Okej, możemy tego spróbować”.
Sam nie wiem,
on jest po prostu inny. Jest wyjątkowy i dziwny.
Po prostu dziwak z niego, co nie?
Szczerze, „Sky Might Fall”... Nie mogę kłamać.
Och, niebo może spaść
Ale wcale nie martwię się Hej, hej, powiem im o czymś
Kiedy wyszedł album
Man on the Moon, nawiązał więź z dzieciakami,
z którymi nigdy nie nawiązał więzi żaden artysta.
Kanye rozpoczął ten ruch z College Dropout,
a Man on the Moon go kontynuował, rozpędzając się z efektem kuli śniegowej,
wpływając na całą kulturę.
Przedtem były trzy grupy.
„Jestem fajny”, „Jestem twardzielem”, „Jestem gangsterem”,
ale brakowało „Jestem introwertykiem,
„te rzeczy w moim życiu ranią mnie”.
Uczucia wszystkim znane, o których nie chcemy mówić.
Ale teraz czujemy się swobodniej.
Zmienił grę, będąc własnym protegowanym i muzą,
tak jak Kanye był moją muzą.
Pokazał ludziom, że mogą być dziwni i być sobą.
„Możesz być z Cleveland, możesz być skądkolwiek”.
Było w tym coś znajomego i bezpośredniego,
a to była muzyka, w której słyszałem swoje uczucia,
która przemawiała do mojej duszy.
Musiałem ją zatrzymywać, tak mi się podobała. To było jak terapia.
Jestem pewien, że naukowcy lepiej to opiszą ode mnie.
Nie wszyscy potrafimy wyrażać emocje.
JĘZYK + EMOCJE
Więc możliwość obcowania ze sztuką,
która wyciąga z ciebie prawdziwe emocje, jest potęgą.
Muzyka, która jest „emocjonalna” albo „smutna” pomaga ci,
ale też wydobywa więcej tego z ciebie.
Myślę, że to bardzo ważne.
Dobra, dawaj
Zawsze miałem w dupie, co inni myślą o mnie
Może i nie, ale jebać to, wiecie, o czym mówię?
Hip-hop wykonał niesamowitą pracę, mówiąc
o wielu rzeczach typowych dla środowisk, z których ci artyści się wywodzili,
ale też powiedział bardzo mało o tym, co siedziało im w głowach.
Cudi nie miał oporów
przed zapuszczeniem się w najbardziej osobiste i mroczne myśli.
Zauważycie, że współcześni artyści mówiąc o Cudim, nie powiedzą:
„Uwielbiam jego muzykę. Super się ubiera”.
A co powiedzą?
Kid Cudi to jeden z głównych gości, których słucham na okrągło.
Uratował mi życie.
Uratował mnie przed robieniem sobie różnych złych rzeczy. Skupił moją uwagę.
Często to słyszysz, kiedy ludzie mówią o Cudim,
kiedy jego fani mówią o Cudim.
Można też to usłyszeć od niektórych z największych ludzi w popkulturze,
teraz, dziesięć lat później.
Myślę, że dokładnie trafił do młodzieży.
Trafił z inspiracją, dzieląc się nią z innymi.
Umiejętnie dobrał słowa.
Czuję, jakby tworzył ścieżkę dźwiękową mojego życia
i innych ludzi, którzy przechodzą przez to, co ja.
Jeśli jesteś fanem Cudiego, wiesz, o czym mówię.
Z albumów, które pokolorowały moje życie,
lub opowiedziały o moim dorastaniu, ten jest największy.
Miał największy wkład w moje dojrzewanie
z młodego nastolatka, aż do wejścia w wielki świat.
Wyrzucił z siebie prawdę w sposób, który był przystępny, odsłaniając się,
i mówił o rzeczach, o których nikt nie mówi, ale często je czuję.
Dał mi przepustkę, żeby otworzyć się na moje uczucia. Ten album był początkiem.
Czy to nie ironiczne, że gatunek,
który traktował o byciu twardym, brawurze w obliczu bólu,
tym, któremu udało się wznieść ponad
konfrontację ego z rywalizacją,
jest ten, który najmniej mówi o tym,
jak wielki jest jego łańcuch i jak bardzo mocne są jego bity,
a zamiast tego mówi: „Hej, jestem tylko człowiekiem,
„takie miałem przejścia,
„czy ci się podoba, czy nie, to moja rzeczywistość”.
Na uczelni miałem czerwone włosy
i zawsze, gdy byłem na stołówce albo szedłem na zajęcia,
widziałem ludzi patrzących się na mnie i żartujących.
To mnie bolało, czułem ich spojrzenia.
Ale to było w mojej głowie i wiedziałem, że muszę być silny.
Byłoby dziwnie powiedzieć to w twarz Cudiemu,
ale doceniam, że jest sobą, bo dzięki temu, ja mogę być sobą.
Bo każdemu mogą się przytrafić ciężkie chwile,
ale musisz pamiętać,
że życie nie kończy się na tej jednej chwili.
Twoje myśli mogą być wzburzone,
bo czasem jest naprawdę ciężko,
i trudno sobie wyobrazić, że gdzieś mogłoby być lepiej.
Zawsze o tym pamiętałem.
Wiedziałem, że w życiu jest coś więcej.
Więcej niż ta szkoła, akademik, te dzieciaki.
Wiedziałem, że jest więcej i to osiągnę.
Na końcu nigdy nie ma końca Zawsze czeka nowe wyzwanie
Test, na który nikt nie jest gotowy Nowe piekło, które trzeba pokonać
Nowy poziom rozwoju Musi sobie sam stawić czoła
Maszynie i duchowi w środku
Oto podróż człowieka na Księżycu
Nigdy nie martwiłam się o jego muzykę, ale o niego samego.
Bardzo często spędzał czas sam.
Na początku trudno mu było się dostosować.
Mówią, że gdziekolwiek pójdziesz, znajdziesz siebie.
A gdy zdobędziesz więcej pieniędzy,
myślisz, że będzie lepiej i wszystko będzie łatwiejsze.
Ale gdy patrzy na ciebie wiele oczu,
mogą nasilać twoją negatywną samoocenę,
a to może narazić cię na atak i sprawić ci ból.
Niektórzy mówią: „Ta piosenka uratowała mi życie”.
I to musi być nadzwyczaj straszne.
„Trzymam w rękach życia tych ludzi, ale mnie też jest ciężko.
„Jaką mam odpowiedzialność?”
Ta presja może być przytłaczająca.
PADWA, WŁOCHY ROZMOWA 02
Po prostu trudno mi było być szczęśliwym.
Mówiłem sobie: „Okej, osiągnąłem sukces.
„Mam to, czego chciałem, gdy przybyłem do Nowego Jorku”,
ale i tak było mi źle.
Czułem się jak jakiś Richie Rich,
bo wszędzie był ze mną ochroniarz i ktoś mnie pilnował.
Czasem będąc w nocy w klubie,
wymykałem się,
biegłem kilka przecznic
i wskakiwałem w taksówkę, chcąc uciec ochroniarzowi.
Ale on też brał taksówkę i ruszał za mną do domu.
Nigdy nie udało mi się mu uciec.
Po prostu ciężko było mi się dostosować,
przestać być zwykłym kolesiem, Scottem,
i stać się Kidem Cudim.
OPOWIEŚĆ O KIDZIE CUDIM
W ROLACH GŁÓWNYCH JADEN SMITH
AKT PIERWSZY
To było dla mnie trochę koszmarne,
ponieważ nie byłem w zgodzie ze sobą.
Kiedy występowałem, nie czułem niczego.
Myślę, że bałem się sceny.
Jeśli obejrzycie moje wczesne występy, nie uśmiecham się.
Chciałem tylko być pośród dobrych ludzi,
spojrzeć im w oczy i zobaczyć ich dusze.
Wiedzieć, że to prawdziwi ludzie i są ze mną szczerzy.
To było rzadkością.
Myślałem: „Nie wiem, czy ci ludzie mnie lubią za mnie samego,
„czy tylko przez Kanye...
„Może tylko lubią Day 'N' Nite i nie znają niczego więcej”.
Nie rozumiałem tego,
nie wiedziałem, dlaczego ludzie lubili mnie jako artystę.
Myślałem, że to może nie być dla mnie.
Spędziłem wiele dobrych chwil nagrywając album,
ale po zakończeniu pracy, gdy go promowałem,
ludzie zadawali mi pytania,
osobiste pytania, na które nie byłem gotowy odpowiedzieć.
Z jakiegoś powodu naprawdę nie zdałem sobie sprawy, że bycie tak szczerym,
zachęci ludzi do zadawania tylu osobistych pytań.
Pytali mnie: „Straciłeś ojca mając 11 lat. Jak się czułeś?”
Pytania, których nikt mi wcześniej nie zadał.
O rzeczy, o których nigdy nie myślałem.
Gdy zmarł mój tata, ukryłem swoje uczucia, zakopałem je głęboko.
Udawałem, że to się nie wydarzyło.
Udzielałem wywiadów w okularach przeciwsłonecznych, pod wpływem koki,
i tylko tak siedziałem, odpowiadając na pytania,
bo tylko w ten sposób mogłem mówić o tych rzeczach.
Nigdy nie wychodziłem z domu. Nigdzie nie chodziłem, nic nie robiłem.
Ale dzięki kokainie mogłem wyjść do ludzi.
Byłem burmistrzem, biegałem ze wszystkimi,
widzieli, jak dawałem autografy, robili mi zdjęcia,
a ja tylko mówiłem: „Hej, co tam?”.
Dawała mi odwagę, by wyjść z domu.
By być normalnym.
Jak podszedłeś do Man on the Moon II?
O kurczę.
Nie chcę o tym rozmawiać. Nie wiem, od czego zacząć.
Chcesz rozmawiać o Man On The Moon? Tak?
Na początku było fajnie.
Dopiero gdy odniósł sukces...
Zrobiło się mroczniej.
-Mówisz o zakończeniu? -O tym również.
SESJA MAN ON THE MOON II LOS ANGELES, KALIFORNIA 2010 R.
Chcę, żeby było bardziej...
Potrzebujemy więcej warstw i w ogóle.
Po zakończeniu Man On The Moon wróciłem do studia.
Wiesz, byliśmy jak bracia. Cały czas siedzieliśmy w studiu,
dzieliliśmy pokoje hotelowe
i dawaliśmy jego pierwsze występy przed garstką ludzi gdzieś w Jersey,
przeszliśmy przez to, ale tempo w końcu musiało się zmienić.
Na pewno przez coś przechodził, to było widać. Nie czuł tego.
Pamiętam, że zaczęło się od wspólnych
występów, potem były afterparty,
zwykle dużo się na nich działo,
a potem się zupełnie wyłączał.
Miał takie chwile przed pierwszym albumem.
Coś go martwiło
i po prostu zamykał się sam w domu.
Więc ta gadka o samotnym ćpaniu to prawda.
Dla mnie osobiście, gdy byłem z Kanye,
pracowałem z Cudim i Kanye,
nie było mi łatwo,
ponieważ czułem, że...
Powinienem coś zrobić dla Cudiego.
Może wtedy byłoby inaczej.
Pociąg pędził z pełną parą, a on jeździł dookoła świata,
miał te wszystkie zobowiązania, superfanów, wielkie trasy.
Był w ciągłym ruchu, nie chciałem go zatrzymywać. Co miałem zrobić?
Nie wyglądał na szczęśliwego.
Nie patrzył w przyszłość.
Sądzę, że po prostu myślał, iż nie będzie żyć.
Miał huśtawki nastrojów i cały czas siedział w studiu.
Musicie zrozumieć, że Cudi to mój brat.
Fakt, że udało mu się to przede mną ukryć, bardzo mnie dręczy,
ale bardzo dobrze to ukrywał.
Ta presja sprostania wielkim oczekiwaniom.
Nie wiedziałem, czy mogę się pogodzić z tym, kim się staję.
MAN ON THE MOON DRUGA TRASA
Używałem kokainy,
żeby uciec przed rzeczywistością.
Nie zdawałem sobie sprawy, jak był głęboko, jak głębokie były teksty.
Tak, ta piosenka... Nigdy mi się nie podobała.
Razem ją stworzyliśmy. Było tak, jakbym codziennie ją widział.
Tak, słyszysz teksty, ale nie powstały tylko dla tego albumu.
To jego prawdziwe życie.
Oby zrozumieli Że naprawdę zrozumiałem
Że niczego nie rozumieją
Oby zrozumieli Że naprawdę zrozumiałem,
Że niczego nie rozumieją
Kid Cudi aresztowany w Nowym Jorku
Zostałem aresztowany, zanim album był skończony,
i pamiętam, że po wyjściu z więzienia było mi wstyd,
bo przecież dorastałem z dwoma wujkami uzależnionymi od cracku.
Więc fakt, że wdałem się w kokainę, sprawił, że poczułem się,
jakbym ich zawiódł, jakbym zawiódł moją mamę.
Ale cieszę się, że mnie aresztowali, bo wtedy z tym skończyłem.
Chyba bym tego nie rzucił, gdyby ludzie się nie dowiedzieli.
Zostałbym przy tym.
Ludzie zaczęli mnie inaczej traktować, inaczej na mnie patrzeć,
i przez to się załamałem.
Wszyscy w mediach tak jakby...
Przez długi czas przedstawiali mnie jako kolesia,
który ma problemy osobiste i depresję.
KONCERT POWROTNY. CLEVELAND, OHIO
Przeszkadzało mi to,
ponieważ nie byłem
cały czas w depresji.
I w tamtym roku urodziła mi się córka.
Chcę wam przedstawić córkę, miłość mojego życia.
Chcę, żeby wiedziała, czym zajmuje się tatuś.
Z nią byłem najszczęśliwszy pod słońcem.
Ale nie byłem z nią cały czas.
Było jeszcze coś.
Mniejsza o to, co mówiły media, ale chodzi mi o dzieciaki.
Więc postarałem się skupić
na tym, że pomagam ludziom,
i to zawsze była moja misja.
Jak w tekście: „Postrzegam siebie jako ofiarę,
„żeby te dzieciaki nie były same w nocy”.
Naprawdę o to mi chodziło.
Poświęciłem swoją prywatność,
żeby opowiedzieć historię, która pomoże innym.
DO WIDZENIA
-Chwila przerwy. -Okej, dzięki.
Zawsze czułem, że jesteśmy bardzo podobni.
Zawsze był mi bratnią duszą.
Mam urocze wspomnienia z nim związane. Jest bardzo serdeczny.
Pamiętam, jak byłem z nim w Amsterdamie. Pełno ludzi,
którzy ganiali go po ulicach, bez ochrony.
Pamiętam, jak pomyślałem, że to supergwiazda,
a mimo to trzyma się z nami.
Nigdy tego nie stracił. Wciąż to ma.
A tak naprawdę możesz być jego przyjacielem,
tylko jeśli jesteś w trakcie tworzenia z nim czegoś.
Nie po to, by cię wykorzystać,
ale dlatego, że tylko wtedy jest szczęśliwy.
Jak wyszedł wywiad z Shią?
Pamiętam, jak z nim siedziałem. O mój Boże.
Chyba był w trasie, powiedział:
„Hej, stary, chcę zrobić kreskówkę o moim dzieciństwie”,
a ja na to: „Zrobię to”.
Więc spisałem pomysł i włożyłem w niego całe serce.
Mówił o spotkaniu z Adult Swim, na które razem poszliście.
W pokoju było z pięciu gości z Adult Swim
i wszystkim podobał się ten pomysł, a ja nigdy wcześniej tego nie robiłem.
Pomyślałem: „Dobrze idzie”.
A wtedy, w środku spotkania, on wyciąga kartki z moich rąk
i mówi: „Pierdolenie”,
po czym wszystko wyrzucił i wyszedł ze spotkania.
Wcale tak nie zrobiłem.
Zabrałem mu scenariusz,
bo go nie czytałem, napisał go sam.
Był dość agresywny.
Byłem spokojny. Zrobiłem to, bo gdy o tym mówił,
ja powiedziałem: „Nie, nie, nie” i się strasznie wkurzył.
Dał mi paszport do historii swojego życia.
Dał mi dostęp do wszystkiego.
Nawet o swojej matce, a ja to przelałem na strony.
Ale były tam rzeczy, których nie omówiliśmy.
Pewne rzeczy, o których nie chciał mówić.
Jest bardzo świadomy tego, jak jest postrzegany,
i kształtuje to do tego stopnia, że nie może czuć się wolny.
Stąd ten spór między nami.
Bo ja jestem cholernie ciekawski
i chciałem to przedstawić, ale on się odciął.
Przez lata nie mogłem tego zrozumieć.
Poprawiało się między nami, a potem znowu psuło. Poprawiało i psuło.
Kochamy się nawzajem, ale jesteśmy ludźmi pełnymi pasji.
Kocham go tak bardzo,
ponieważ czuję, że on mnie rozumie, a ja rozumiem jego.
Trudno znaleźć takich ludzi w tej branży.
Takich, którzy chcą stworzyć coś nowego,
ale to zawsze była dla mnie ucieczka. Daje mi poczucie wolności.
DOM KIDA CUDIEGO. LOS ANGELES, KALIFORNIA
Dennis, mój menadżer, kiedyś kupił mi gitarę,
a ja nie wiedziałem, po co to zrobił.
Powiedział: „Pomyślałem, że mógłbyś zacząć grać na gitarze”.
Odpowiedziałem mu: „Ale ja nie gram na gitarze”.
Ale skoro już mi ją kupił,
pomyślałem, że jednak nauczę się na niej grać.
Chciałem po prostu coś poczuć.
Poczuć coś z muzyką.
Fakt, że byłem czarnym grającym na gitarze, grającym rocka,
chyba był dla ludzi dziwny.
A nawet jeśli, nie obchodziło mnie to.
Byłem zdecydowany nauczyć się gry
i udowodnić sobie, że mogę to zrobić.
Masz coś z tego?
Nagrałeś to?
Nie, ale zagraj raz jeszcze, to nagram.
-Nie nagrywałeś? -Nie.
Sukinsyn. I tak dopiero się rozgrzewałem.
Album WZRD nagrałem na trzeźwo.
Nie piłem, nie paliłem, nie wydaje mi się.
A może paliłem, ale nie piłem? Nie pamiętam.
STUDIO NAGRAŃ BREWERY. BROOKLYN, NOWY JORK
Niech ktoś mi pomoże Czy kogoś to obchodzi?
Czy ktoś mnie słyszy? Czy jest tu ktoś?
Był zmotywowany,
żeby założyć zespół z Dotem.
DOM KIDA CUDIEGO. LA, KALIFORNIA
Może powie, że było inaczej, ale wydaje mi się,
że chciał tego, bo miał dosyć bycia samemu na scenie.
Chciał ściągnąć kogoś innego do tego akwarium.
SESJA ZDJĘCIOWA DO MAGAZYNU COMPLEX LOS ANGELES, KALIFORNIA
Chcę cię, dziewczyno
I potrzebuję twojego ciała właśnie tutaj
WZRD ON CONAN, LOS ANGELES, KALIFORNIA
Byłem podekscytowany tym nowym brzmieniem i wszystkim, co z nim związane.
Trwała i miałem nowy wygląd, co nie?
O tak
Właśnie tutaj
To było jak terapia.
Było mi naprawdę dobrze, gdy skończyłem pracę nad WZRD.
Niczego od ciebie nie chcemy.
Zamknij się i słuchaj naszej muzyki.
-Po coś tu przyszedłeś. -Właśnie.
Przyszedłeś nas posłuchać.
Więc słuchaj, co mamy do powiedzenia,
bo chcieliśmy wam opowiedzieć o tym, co robimy.
To takie proste.
Wiesz, o czym mówię?
Nie klaszczcie.
Wiele osób pomyśli, że jestem dupkiem.
Co mnie to, myślcie, co chcecie.
Ale ludzie, to właśnie utrzymuje mnie przy życiu, wszystkie te piosenki.
Więc pierdol się, jeśli nie chcesz ich słuchać.
Tak.
Tak właśnie się czuję. Całym sercem.
Mam pytanie.
Żadnych pytań. Chcę stąd po prostu wyjść.
Nie życzyłbym nikomu mojego życia.
Nie życzyłbym nikomu rzeczy, przez które przeszedłem.
AKT DRUGI
Zaczynałem się godzić z tym,
jaką jestem...
mroczną osobą, w depresji.
I stanąłem w obliczu faktu, że ludzie
nie chcą mieć do czynienia z kimś, kogo życie jest w rozsypce.
Wtedy, po drugim albumie, zmieniłem wytwórnię muzyczną.
Straciłem Sylvię Rhone i to był dla mnie cios.
Straciłem osobę, która we mnie wierzyła, która mi zaufała.
Z Sylvią Rhone u boku moja kariera wyglądałaby inaczej,
bo ona wierzyła we mnie, jak nikt inny w branży.
Nieważne, jak dziwną lub osobliwą muzykę tworzyłem,
zawsze w pełni popierała to, co robiłem.
I to było bezcenne, bo wytwórnie się nie patyczkują.
Wiem, że mnie wspierają, ale pytają: „Gdzie singiel radiowy?”.
A ja muszę im mówić: „Człowieku, ja jestem Kid Cudi. Nie myślimy o tym”.
Nie mielibyśmy tego „rapu wchodzącego w punk rock”,
gdyby Cudi nie podjął ryzyka.
Musiał zaryzykować i dostało mu się za to,
bo oni chcieli następnego Man On The Moon.
Jasne, ma pomysły na kilka Man On The Moon,
ale on nienawidzi się powtarzać.
Czuje, że to byłoby passé, jakby się już nie starał.
Przez to niejako sam sabotuje swój sukces,
ponieważ jest tak niezadowolony z reszty swojego życia.
To przepis na niesamowitą sztukę
i zniszczoną wewnętrznie osobę.
Muszę przypominać ludziom, że istniejemy na zupełnie innym poziomie.
Nie wybiłem się w radiu, tylko w internecie.
Współpracowałem z Kanye Westem i Jay-Z bez radia.
STUDIO NAGRAŃ BREWERY. BROOKLYN, NOWY JORK
Zamartwiałem się radiem,
jebanym radiem.
Czy chcę, żeby puścili mnie w radiu? Pewnie, ale to musi być naturalne.
Chcę, by grali moje kawałki, bo są na czasie,
a nie dlatego, że wytwórnia kazała im je puścić.
Niespecjalnie interesuje mnie sprzedaż i takie tam.
Gdyby tak było, powiedziałbym: „Och, to koniec!
„Ludzie już nie chcą mnie słuchać. Jestem skończony”.
Zamiast tego mówiłem: „Okej.
„Nie pasowało ludziom, spoko”.
Wrócę do pracy, spróbuję czegoś nowego...
Zajebiste.
Zagrane na koncertach te piosenki będą powalające.
Powalające. Bo widzisz, na moich występach
pełno jest tych wolnych kawałków z Man On The Moon.
Mamy wysokie, niskie,
ale nigdy nie nagrywałem w tak szybkim tempie,
więc tylko remiksy były tak ekscytujące.
Ale wszystkie te piosenki, „Immortal”...
Myślę, że zrobią robotę.
Więc żyję, jakbym miał jakieś moce
I dziś czuję się nieśmiertelny
Powiedziałem, że dziś wieczorem Czuję się nieśmiertelny
Dziś wieczorem czuję się nieśmiertelny
Naszym zadaniem jest wzbogacić doświadczenie o nowe smaki.
Dawaj.
Zawsze myślałem: „Jak mogę to zrobić?
„Jak mogę posunąć się dalej? Jak mogę...”
Wszyscy razem!
„...dać ludziom coś, czego jeszcze nie słyszeli?”.
I kto mnie teraz zatrzyma
Chcę odlecieć z wami
Dajcie mi znak
Potrzebny mi jest
Czy mogę z wami odlecieć?
Ludzie mogą tego nie zrozumieć,
ale musisz być wierny swoim ideałom.
Cudi!
Zawsze pozostaję wierny Scottowi
i dopóki się na tym skupię, powinno być dobrze.
Patrzcie na tych wszystkich ludzi. Czujecie cokolwiek?
Przejdźmy do składanki i śpiewajmy...
Co? Kiedy mówię Kid, wszyscy mówicie Cudi
-Kid -Cudi
Kiedy mówię Kid, wszyscy mówicie Cudi
-Kid -Cudi
Ładnie!
Kiedy coś robię...
Tak bardzo się boję, że ludzie czegoś nie zrozumieją,
że wszystko wyjaśniam.
A on na odwrót, po prostu robi swoje,
ALBUM SATELLITE FLIGHT
a ludzie to rozumieją, cokolwiek to jest. Ekstra.
Też chciałbym tak mieć.
Czujecie to?
Przegram, kiedy zacznę brzmieć jak ktoś inny.
Znowu piję, znowu piję Butelki w górę, zaraz wygram
Czasem też myślę: „A co jeśli im się nie spodoba?
„I wytwórnia tego nie rozreklamuje, a ludzie to obsrają”.
Niezbyt to przyjemne, ale nie zatrzymuję się.
Myślę o tym chwilę, a potem mówię: „W dupie z tym, i tak to zrobię”.
Wiecie, jestem człowiekiem.
JESTEM CZŁOWIEKIEM
Rager Poślubisz Mnie?
To połączenie jest odlotem.
TO POŁĄCZENIE JEST ODLOTEM
Za tym wszyscy gonią, za tym odlotem.
Wtedy wreszcie czujesz się naturalną częścią czegoś.
Jakbyś znalazł swoje korzenie,
bo wtedy możesz mieć zdecydowaną opinię o czymś...
„Wiem, że to nie powinno być fajne,
„ale jest w tym coś zajebistego. Jest wspaniałe”.
Możesz robić muzykę o niczym, a ludzie i tak będą jej słuchać.
To świetny bit, co nie?
Niektórzy wciąż wałkują to samo,
a inni robią takie rzeczy, że od razu się wczuwasz.
Gdzie jesteś? Dokąd idziesz?
Hej, panie Rager Gdzie, do diabła, jesteś?
Dokąd idziesz, kurwa?
Hej, panie Rager
Gdzie jesteś? Dokąd idziesz?
Hej, panie Rager
Tak
Dziękuję wam!
FESTIWAL MUZYCZNY NORTH COAST. CHICAGO, ILLINOIS
Jego ból zawsze był blisko powierzchni.
Dużo się uśmiecha,
ale jego uśmiech coś ukrywa.
Kiedyś przyszedłem,
pracował nad rockowym albumem z Patem,
zupełnie tego nie łapałem.
Powiedziałem: „To nie jest to”.
A on mnie wyprosił z domu. Potem długo nie rozmawialiśmy.
Jeśli chcesz mu powiedzieć prawdę, musisz mieć sposób.
Ponieważ on jest tak cholernie wrażliwy.
Zawsze gdy pracuje nad albumem, kopie w swoim sercu.
Ciężko kopie, wiecie.
Szuka w nim swojej prawdy.
No i jest to coś, co chce przedstawić w przystępny sposób,
by była z tego muzyka.
Czasem najfajniejsze rzeczy pochodzą z najciemniejszych miejsc.
Mój ulubiony album Kida Cudiego
to cholerne... Speedin' Bullet to Heaven.
Szaleństwo. Pewnie, że to przez „Confused”.
To musiały być dla niego mroczne czasy.
Chyba odbija mi i zjadę z klifu
Wpadnę w otchłań
Nie chcę gadać o „Confused”,
bo to były dla mnie naprawdę ciężkie chwile.
Nie chcę rozmawiać o żadnej piosence
-ze Speedin' Bullet. -Dobra, spoko.
I jeśli rozchlapię swój mózg na całej scenie
To będzie smutek, który uleczy szaleństwo
Speedin' Bullet to Heaven był najmroczniejszy.
Mroczniejszy nawet od Man On The Moon II.
SESJE SPEEDIN BULLET
Czułem, że żyję, jak należy,
ale i tak byłem pusty w środku.
Ludzie mnie podziwiali, ale nie byłem szczęśliwy.
Więc często czułem się jak oszust.
I to zapędziło mnie
na mroczną stronę tego, z czym walczyłem.
Sprawa z kokainą strasznie mnie przeraziła.
Gdy zaczął ją brać, nie mogłem z nim rozmawiać.
Nie potrafiłem się do niego przebić.
Zaczął się izolować i na nic nie reagował.
Wtedy na dłużej straciliśmy ze sobą kontakt.
Postąpił tak z wieloma swoimi... Był bardzo odizolowany.
Nie wiem zbyt wiele o tej części jego życia.
Nie trzymaliśmy się wtedy razem.
Passion, Pain napisałem, mając nadzieję.
„Mam nadzieję poczuć się tak pewnego dnia”
i to właśnie chcę czuć.
Było mi przykro z powodu wszystkich moich relacji.
Przeze mnie te dziewczyny musiały znosić tyle...
dramatów, ponieważ byłem nieszczęśliwy
i nie byłem tam, gdzie powinienem.
Zbierała się we mnie ciemność,
bo wiedziałem, że nie nadaję się do związku.
AKT TRZECI
Wróciłem do zażywania.
Nie byłem zadowolony, że pozwoliłem sobie
wrócić do tego
po tych wszystkich latach.
Naprawdę było mi wstyd.
Miałem myśli samobójcze
i nawet snułem plany, jak to zrobić.
Wiedziałem,
że jeśli nie znajdę pomocy,
coś się może zdarzyć.
W głębi serca chciałem...
Chciałem być lepszy.
Nie chciałem się poddać i zawieść ludzi.
Przepadłoby wszystko, na co ciężko pracowałem.
Nie mogłem zostawić córki,
mojej mamy,
mojej siostry i braci.
Musiałem zebrać się do kupy.
4 PAŹDZIERNIKA 2016 R.
Kid Cudi 4 października 2016 r.
Trudno jest mi znaleźć słowa, bo jest mi wstyd.
Żyłem w kłamstwie.
Wczoraj zgłosiłem się na odwyk.
Nie wiem, co to spokój.
Nikomu nie ufam.
Boję się i jestem smutny.
Modlę się za Ciebie,
niech Bóg Cię błogosławi i prowadzi.
Mocny post.
To okazja dla wielu innych, żeby podzielili się tym samym.
Nie wstydź się, nie przepraszaj.
Robisz to, co należy, i pewnie swoją historią ratujesz innych.
„TRASA SAINT PABLO” KANYE WEST HOUSTON, TEKSAS
Chcę w tej chwili powiedzieć,
że Kid Cudi to mój brat i mam nadzieję,
że ma się dobrze.
To jeden z najpłodniejszych artystów ostatniej dekady
i najbardziej wpływowy.
Liczę, że ma się dobrze.
Od małego wpaja nam się złą mentalność.
Wszystkim.
Myślę, że to uczucie,
kiedy myślimy, że nie jesteśmy dość dobrzy albo wątpimy w siebie,
jest naturalne, ale jednocześnie wyuczone.
Wszyscy ludzie są inni i każdy z nas
ma w sobie coś wyjątkowego do zaoferowania.
A ludzie zapominają, że wszyscy myślą tak samo.
Są zagubieni, zdezorientowani, niepewni, co tutaj robią.
Czują niepokój.
Wszyscy tak mają i próbują to jakoś ukryć.
Powinniśmy się zjednoczyć w naszych wadach,
w naszych niepewnościach,
naszej radości, naszym szczęściu.
I zaakceptować to wszystko jako piękne i naturalne.
W ten sposób zburzymy mury
i wtedy każdy powie:
„Rozumiem twój ból i twoją radość.
„Wszystko będzie dobrze”.
Trochę się denerwuję, okej?
Zawsze gdy o nim mówię, trochę się rozczulam.
Zawsze był przy mnie.
uratował mi życie.
W ciężkich chwilach, smutnych i dobrych.
Ocalił mi życie
Jego muzyka pomaga mi, kiedy czuję się samotna.
uratował mi życie.
Jest dla mnie całym światem.
Zawsze miałam kogoś, z kim się identyfikowałam.
Wiedziałam, że gdzieś ktoś wie, jak się czuję.
I dla mnie to był Cudi.
Jest dla mnie jak brat. Jest moim wzorem.
Man on the Moon było dla mnie jak początek życia.
inspiracja
Otworzył we mnie nową stronę,
dzięki czemu wiedziałam, że nie jestem sama.
pomógł mi
Pomógł mi i służył za motywację w ciężkich chwilach mojego życia.
Czuję, że pomógł mi się rozwinąć
i stać się wrażliwszą.
Ludzie wokół mnie zrozumieli, że masz prawo
do złego nastroju. Smutek jest okej.
Smutek jest okej.
Przez większą część życia po dwudziestce
utrzymywałem tę durną powierzchowność.
Dlatego, że przeszedłem z Disney Channel do Spielberga,
gdzie mówiono: „Lepiej się dużo uśmiechaj”.
Miał coś, z czym zawsze się identyfikowałem.
Uśmiechał się, żeby przetrwać.
Więc w tamtym czasie wciąż słuchałem jego albumu,
bo mieliśmy podobną wrażliwość.
Pozwolił mi odblokować rodzaj wrażliwości,
która wydawała się bardziej autentyczna dla mnie.
Tak jakby to zawsze była podróż,
jakby od zawsze miał być moim najlepszym przyjacielem.
Może nie mówić o tym w ten sam sposób,
ale nie jest mi wstyd. On ma moje serce.
Nie tylko przez jego muzykę, ale przez swoją strukturę.
On tyle dla mnie znaczy.
Jest integralną częścią mojego życia. Jako muzyk i jako osoba.
Wielką częścią mojego życia.
Ale muzyka również.
Najlepszą chwilą,
jeśli się zastanowić,
chyba jest jego pójście na odwyk.
Sama myśl, że mógłbym
go stracić jest... Rozumiecie?
To nie była...
szczęśliwa chwila.
Ale patrząc wstecz, naprawdę się cieszę,
że wtedy poszedł na odwyk.
I ani chwili później.
Nie byłem najlepszym sobą.
Czasami tak nam wychodzi w życiu, wiecie.
I o tym myślałem w trakcie odwyku.
„Mogłem to zrobić dużo lepiej. Mogłem tam być”.
Albo: „Mogłem to zrozumieć. Mogłem się nie bać”.
Zrozumiałem,
że większość z tego, z czym się borykałem, wynikało z ciągłej pracy.
Nie dawałem sobie czasu, żeby żyć.
Wmawiałem sobie, że zwolnię.
Teraz jestem w znacznie lepszym miejscu i czuję,
że mogę mówić o pewnych rzeczach.
Że pogodziłem się z moim bałaganem.
Stawiłem mu czoła.
Wiem, gdzie popełniłem błąd.
Nie mam co do tego wątpliwości.
Więc teraz mogę o tym mówić.
I wiedząc, że jestem w lepszym miejscu ze sobą, ze Scottem,
że siebie kocham i jestem szczęśliwy,
mam nadzieję, że moi fani
zobaczą, że nareszcie
jestem w lepszym miejscu.
Piękny poranek Jesteś słońcem mojego poranku, kochanie
Nic niechcianego
TRASA SAINT PABLO KANYE WESTA
Słuchajcie, LA.
Kid Cudi jest na odwyku,
ale jego piosenka jest numerem jeden w radiu.
Chcę, żebyśmy ją dzisiaj zaśpiewali.
Na tyle głośno,
żeby ją usłyszał i poczuł, że go kochamy.
Jesteście gotowi?
Piękny poranek
Jesteś słońcem mojego poranku, kochanie
Nic niechcianego
Poczucie zagubienia jest okej. Każdy powinien czuć się zagubiony.
Nikt nie zna naszego celu.
Możesz przekształcić czas zagubienia w czas na odkrywanie.
Część uzdrowienia polega na zmianie punktu widzenia.
A powrót do zdrowia
zależy od zmiany postrzegania tego, czego doświadczasz.
I na świadomości, że możesz zagubić się z innymi ludźmi.
Powinieneś więc czuć się zagubiony.
Właśnie wyszedłem z odwyku
i wiem, że mój powrót do domu wywołał wiele emocji.
Byłem bardzo zdenerwowany.
I miałem nadzieję, że dzieciaki nadal będą chciały mnie słuchać.
Los Angeles, naróbcie hałasu.
TRAVIS SCOTT COMPLEXCON. LONG BEACH, KALIFORNIA 5 LISTOPADA 2016 R.
Wiecie, że w tej chwili się roztapiam.
Roztapiam się. To mój ulubiony wykonawca wszech czasów.
Nie wiem, ilu z was ma tak samo,
ale dorastałem na muzyce tego kolesia.
Więc naróbcie hałasu dla Kida Cudiego.
Kocham was, popaprańcy!
Fani, ich miłość i ekscytacja.
Ludzie tak bardzo się cieszyli, że wróciłem do domu i że mi się udało.
Słuchajcie, tęskniłem za każdym z was.
Kocham każdego z was.
Wiem, że życie jest pojebane
i zawsze może się posrać,
ale przebrniemy przez to, damy radę.
Jestem tego żywym dowodem.
Nie chcę prawić wam kazań, skąd.
Chcę tylko, żebyście wiedzieli jedno.
Słuchajcie.
Jestem w pogoni za szczęściem i wiem
Że nie wszystko złoto, co się świeci
Będzie dobrze, kiedy już to zdobędę Co?
Tak, będzie dobrze
Udało mi się wrócić.
Wrócić do światła.
Pomogło mi w tamtym czasie.
STUDIO NAGRAŃ JACKSON HOLE, WYOMING
Gdy wrócił z odwyku, wzięliśmy się do roboty.
Szliśmy do studia i robiliśmy muzykę.
I to nas zaprowadziło do Kids See Ghosts.
Niezależnie, czy robił bity ze mną, czy sam z Dotem,
ważne, że kontynuował tworzenie.
Nie wiedziałem, czy wypuszczę jakiś album.
Myślałem, że zrobię sobie kilka lat przerwy.
Ale wtedy Kanye...
Powiedział mi, że chce zrobić ten album.
No i...
Pomyślałem: „Kurwa, dobrze.
„Teraz mam kogoś, kto podniesie mnie na duchu”.
Wiedziałem, że mogę dalej to robić.
CAMP FLOG GNAW LA, KALIFORNIA 11 LISTOPADA 2016
Kanye o tym nie wie, ale mnie uratował.
Uratował mnie od ponownego wpadnięcia w depresję
przez to, gdzie byłem z muzyką i...
Pomógł mi zrozumieć, że jeszcze nie skończyłem.
Jestem odrodzony Ruszam naprzód
Idę dalej naprzód
Nie martw się o mnie, Panie
Ruszam naprzód
Idę dalej naprzód
Nie czuję już potrzeby wydawania kolejnych mrocznych płyt.
Nie chcę już tego więcej wypuszczać w świat.
Mam nadzieję,
że ludzie je zrozumieli, kiedy je wypuściłem.
Ale ten rozdział jest skończony.
Szybko zrozumiałem, że możliwość tworzenia muzyki
jest czymś tak wyjątkowym, że musi być darem od Boga.
Wiedziałem, że miałem użyć tego daru dla dobra.
Słuchajcie, zanim przejdę do następnej piosenki.
Doceniam was wszystkich,
każdego z was, którzy przyszliście mnie posłuchać.
Życie jest szalone. Zrozumieliśmy to.
Jest pojebane, ale umiemy przetrwać.
Chcę podziękować fanom Kida Cudiego. Przetrwałem.
To była długa droga od mojej składanki,
a wy okazaliście mi tyle wsparcia...
Kocham cię, Scott.
I móc być tu dzisiaj wieczorem,
zobaczyć wszystkie te piękne twarze i miłość,
to... wciąż mnie przytłacza.
Chcę tylko, żebyście wiedzieli, że przechodziłem ciężkie chwile.
A wy nigdy się ode mnie nie odwróciliście.
-Nie osądzaliście mnie. -Nigdy.
Nie zostawiliście mnie.
I mogłem przyjść tu zobaczyć tę miłość.
Z albumów, które wydałem rok, dwa lata temu,
trzy lata temu. To jest szalone.
Wiem, że wam pomagam, ale wiecie co?
Pomagacie mi bardziej, niż myślicie.
To jest jak terapia grupowa. Niesamowite.
Wiedziałem, że to była moja misja.
Wiedziałem, że po to się urodziłem.
To jest moje przeznaczenie.
Wszystko, co robię, musi w jakiś sposób pomagać ludziom.
Po prostu musi.
Nie potrafię inaczej tworzyć.
I to zawsze było celem, inspirowanie innych,
by mogli opowiedzieć swoje historie.
Czułem, że rapowa scena potrzebuje tego.
A teraz jest tak,
że nie dostaniesz kontraktu, jeśli nie mówisz o swoich emocjach.
I własnoręcznie zaraziliśmy tym branżę w 2009 r.
Wywołaliśmy w całej branży falę,
która trwa dekadę.
Więc... Nie ma za co.
Dziesiąta rocznica mojego pierwszego albumu.
To była piękna podróż, w której wszyscy braliśmy udział, co?
Kocham was wszystkich. Pokaż ten tatuaż.
Panie Cudi! Mam go! Mam tatuaż! Kurwa, kocham cię, Cudi.
Zajebisty.
Uratowałaś mi życie. Możesz się na nim podpisać? Proszę.
Pewnie, podpiszę ci ramię.
O mój Boże! O kurwa!
Proszę bardzo. Jak masz na imię?
Uratowałeś mi życie. Na imię mi Jacob. Kurewsko cię kocham.
Ja też cię kocham. Naróbcie hałasu dla Jacoba. Tak!
Słuchaj, Jacob, następna piosenka jest dla ciebie, jasne?
Będę cię sprawdzał.
Upewnię się, że krzyczysz całym sobą.
Dobra, gotowi na następną?
Jedziemy.
Tak. O cholera.
Gotowy? Zaśpiewasz ze mną?
Tak.
Pokrusz trochę, tylko trochę Zwiń to, weź bucha
Czujesz się spalony, dobrze czujesz Druga rano, letnia noc
Mam to gdzieś Ręka na kierownicy
Prowadzę pijany Robię to, co chcę
Tocząc się po Midwest bez celu
Żyję i spełniam marzenia
Zrobię to, co chcę Patrzę w przyszłość, nie ma odwrotu
Ludzie mówią, żebym zwolnił Krzyczę, jebać to
Jebać to
Co jest? Co jest?
Tak! Jacob, tak!
Powiedz mi, co wiesz O marzeniach, marzeniach
Tak naprawdę nie wiesz nic Nie wiesz nic
Powiedz mi, co wiesz O nocnych koszmarach każdej nocy
Piąta rano, zimne poty budzą cię
Gonię za szczęściem i wiem
Że nie wszystko złoto, co się świeci
Będzie dobrze, kiedy już to zdobędę
Tak, będzie dobrze
Gonię za szczęściem i wiem
Że nie wszystko złoto, co się świeci
Będzie dobrze, kiedy już to zdobędę
ComplexCon.
Tak!
Co jest, kurwa? Naróbcie hałasu.
Tak
Kocham was. Tak.
Kocham was. Wracajcie bezpiecznie do domów.
Jacob, kocham cię. Wróć bezpiecznie do domu.
Tak!
Pokój!
10 PAŹDZIERNIKA 2010 - 20 SIERPNIA 2021 R. NAJLEPSZEMU PRZYJACIELOWI
NA ZAWSZE W SERCU, MÓJ PIESEK
SCOTT – NASZ CZŁOWIEK
Napisy: Adam Solecki
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Sławomir Apel