Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
อินเทอร์เน็ตเปิดโอกาสให้เข้าถึงสิ่งต่างๆ
จนมีเพียง...
ฟาร์เรล วิลเลียมส์
ต้นแบบในวงการไม่กี่คนที่เป็นตัวแทน
บางส่วนของสิ่งที่เรากำลังคิดและรู้สึก
เราเลยคิดกันว่า
"ลงมือทำไปเถอะ ขอแค่เราเป็นตัวเราเองอย่างไม่ย่อท้อ
"และภาคภูมิใจ ในตัวตนของเราและสิ่งที่เราเป็น"
ตัวตนของเราและสิ่งที่เราเป็น
ซึ่งก็คือพื้นเพของเรา มีอิทธิพลกับเราอย่างใหญ่หลวง
มีอิทธิพลต่อจิตวิญาณ และร่างกายของเราอย่างใหญ่หลวง
ต่อสิ่งที่เราสวมใส่และวิธีการพูดคุย
ดังนั้นเมื่อคุณเอ่ยถึงคัดดี้
และคนรุ่นใหม่ที่เติบโตอยู่ตลอด เพิ่มจำนวนอยู่ตลอด
ผู้ที่ไม่ยึดติดกับกรอบ
เราทำมันเพราะเราเป็นมนุษย์ และมันเป็นสิทธิ์ของเรา
เราไม่อาจแก้ไขสิ่งที่ต้องพบเจอ
และสิ่งที่ช่วยหล่อหลอม มุมมองต่อโลกของเรา
เราจึงจะไม่แก้ไขผลลัพธ์
ตอนนี้เรามีโอกาส
เราอยู่หน้ากล้อง เราอยู่หลังไมโครโฟน
เราอยู่หลังแป้นพิมพ์ เราเป็นคนจับปากกา จับดินสอเขียน
และไม่มีใครบอกเราได้ว่า ต้องแสดงตัวตนออกมาอย่างไร
ความคิดสร้างสรรค์ในรูปแบบอื่น มีสูตรที่แตกต่างกันไป
และทุกอย่างล้วนเปลี่ยนแปลงได้
อันที่จริงนั่นเป็นบทเรียนหนึ่ง ที่ผมได้จากการใช้ชีวิต
ไม่มีอะไรแน่นอน
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้
ชายชื่อสก็อตต์
แม่ผมชอบพูดว่า "ลูกเกิดมา เพื่ออยู่ในจอทีวีของคนอื่น"
แล้วผมก็มักจะตอบว่า "ไม่เอาหรอก ผมไม่ชอบอะไรแบบนั้น"
แต่ไปๆ มาๆ ผมกลับได้ออกทีวีตลอด
ผมคิด คัดดี้ ศิลปินจากคลีฟแลนด์ โอไฮโอ
ผมเริ่มสานฝันด้านดนตรีตอนอายุ 15
ผมเริ่มเขียนกลอน หลังจากที่พ่อเสียไปตอนอายุ 11
ผมเริ่มหาโอกาสเข้าวงการ แสดงความสามารถพิเศษอะไรพวกนั้น
อย่างไปร้องเพลงตามร้าน ทำทุกอย่างให้คนรู้จัก
แข่งแร็ปฟรีสไตล์ ทำมาหมดแล้ว
งานเพลงของผม แน่นอนว่า ผมพยายามสร้างแรงบันดาลใจ
กิจกรรมเคลื่อนไหวของผม ก็เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ
ผมพยายามนำการเคลื่อนไหวใหม่ เพื่อเปิดใจเด็กๆ เกี่ยวกับเรื่องนั้น
และในคลีฟแลนด์ ไม่มีที่ว่างสำหรับเรื่องนั้น
และถ้าคุณพยายามทำ สิ่งที่แตกต่าง จะเหมือนกับว่า
คนจะพูดว่า "ไอ้มืดนี่ใคร" เข้าใจใช่ไหม
เขาจะบอกให้เราทำตามคนอื่นไป
ผมคิดว่า...
"ช่างหัวคุณสิ"
ถึงเวลาที่เราต้องลุกขึ้นต่อต้านแล้ว
นั่นคือเหตุผลที่ผมรู้สึกว่า ผมต้องไปนิวยอร์ก
กล้องนี่ถ่ายอยู่จริงเหรอ
- จริง - นายถ่ายอยู่เหรอ
ห้องใต้ดินของดอต บรุกลิน นิวยอร์ก
ต้องขอบคุณอีซี่จีเนียสเลย
ทำให้ฉันมีเพลงไปเล่นแล้ว
ฉันคือจอร์จ เจฟเฟอร์สันแห่งสลัมนี้
ถ้าเป็นเรื่องแร็ป ตอนนั้น
ผมได้ทำงานกับพ่อค้ายา ทุกคนแถวบ้านผม
ดอตดาจีเนียส
เรากลายเป็นเพื่อนสนิทกัน และเขาจะแวะมา
เราจะทำเพลงตั้งแต่ทุ่มถึงเจ็ดโมงเช้า
เรามีคิด คัดดี้ เข้าใจไหมพวก
ไอ้หนูนี่กำลังจะดัง สนับสนุนคิดด้วย
- คิด คัดดี้ลื่นสุดๆ - ฝั่งมิดเวสต์
เพื่อนผม
เราเมามันกันมาก ไม่ทำอย่างอื่นกันเลย
ทำเพลงอย่างเดียว
คาวบอยคัดดี้
แวะไปร้านคาร์ลจูเนียร์ ไปดูว่าพวกนั้นทำอะไรไว้
คัดดี้เป็นหนึ่งในคนแรกๆ ไม่กี่คนที่ผมรู้จัก
ที่ดูเหมือนไม่สนใจเลยว่าใครคิดยังไง
แกไปเอาเสื้อบ้านั่นมาจากไหน
ไปไหนเนี่ย กลับมา
กับผมมันไม่เหมือนกัน
ผมมาจากบรุกลิน วันๆ สนใจแต่เพลงแร็ป
แต่เขาพูดถึงงานเพลง ที่ผมไม่ได้ให้ความสนใจ
บอกได้ว่าแทบจะฟังทุกอย่าง ที่ไม่ใช่ฮิปฮอปว่ะ
ฉันนั่งเหม่อฟังโคลด์เพลย์
จอห์น เมเยอร์ เข้าใจไหม
ฟังแนวอื่นเยอะมาก อัลเทอเนทีฟ ร็อก โอลด์สกูลร็อก
อิเล็กทริกไลต์ออร์เคสตรา ควีน เพลงแนวนั้นน่ะ
แครช เทสต์ ดัมมีส์ แค่เปิดใจฟังอย่างอื่นดู
ฟังหลายๆ แนว จะได้หยิบมาใช้กับเพลงของฉัน
แต่ต้องของดีเท่านั้นนะ
เพื่อนผมส่วนใหญ่ไม่เคยออกจาก แคลิฟอร์เนียถ้าผมไม่ซื้อตั๋วให้
เมื่อคุณได้เดินทางไปทั่วโลก และอยู่ไกลจากตรงนั้น
คุณจะมองว่ามัน...
สกูลบอยคิว
"โอ้โฮ สลัมนี่เล็กจัง"
คุณเห็นแค่นั้น นั่นคือ ทั้งหมดที่คุณรู้จัก คุณจะทำอะไรอีก
คุณจะแร็ปเรื่องอะไรอีก คุณจะอยากฟังอะไรอีก
ผมพยายามพาเพื่อนออกไป เปิดโลกทัศน์ของพวกเขาสักนิด
คุณอาจเป๋ไปบ้าง
เพราะเพื่อนคุณส่วนใหญ่ไม่ชอบเรื่องแบบนี้
ฉะนั้นขนาดเวลาอยู่ในรถ พวกเขาก็ฟังเพลงแนวเดิม
อยู่ในบ้านก็ทำเรื่องเดิมๆ
แต่งตัวอยู่แนวเดียว
แต่โลกภายนอกมีที่ว่างมากมาย
มนุษย์ไปเหยียบดวงจันทร์กันแล้ว
และเมื่อคุณเบื่อกับสิ่งนี้ ก็ไปหาสิ่งอื่นทำ
เราคือผู้สร้าง เราแค่อยากสร้าง
และมันทำให้คุณเป็นตัวประหลาด รู้ไหม
แต่มันเป็นเรื่องที่เจ๋ง เราคิดสิ่งใหม่ๆ ขึ้นมาได้
จากเสียงในอากาศ จินตนาการของเราล้ำลึกมาก
ดังนั้นแค่คุณเปิดใจรับสิ่งใหม่ๆ คุณไม่มีทางรู้ มันอาจเปลี่ยนชีวิตคุณ
เปิดโอกาสที่จะเปลี่ยนชีวิต
เขาหางานทำแต่ก็ถูกไล่ออกตลอด
นี่เป็นตอนที่เขาคุยกับพ่อแม่ของผม
เพราะเขาถูกไล่ที่ และพวกท่านให้เขามาพักด้วย
แต่หลังจากนั้นสักพัก มันเหมือนกับ
"นี่ แกต้องทำอะไรสักอย่าง จะอยู่บ้านทั้งวันไม่ได้นะ"
แล้วเขาพูดว่า "ผมไม่อยากทำงานแล้ว"
เขาบอกว่า "ผมอยากทำเพลง"
เราทุกคนในห้องนี่แบบ "ไม่เอาน่า"
เพราะเราอยู่ในสลัม ไม่เคยมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น
แต่เขาบอกว่า "มันต้องดีแน่ เชื่อสิ ฉันไม่ต้องมีแผนสำรองหรอก"
คัดดี้มีไอเดียในหัวและเขาเล่าให้ผมฟัง
"นี่ ฉันว่าเราควรลองตัวอย่างนี้ ฟังแร็ปนี่ นายคิดว่าไง"
เขามีไอเดียสำหรับเพลงนี้
เรียกได้ว่าเขาแต่งเพลงขึ้นในหัว
ผมจำได้ว่าเราทำเพลงกันสองวัน
เราใส่จังหวะ
วันต่อมาก็อัดเสียง
อัปโหลดขึ้นมายสเปซ...
เดย์เอ็นไนต์
แค่นั้นเลย
โตเกียว ญี่ปุ่น บทสนทนา 01
ผมไม่ได้คิดถึงการทำอัลบั้ม
ผมแค่คิดว่า "มาลองทำเพลงดีๆ กันดีกว่า
"แค่เพลงดีๆ เพลงเดียว ทำออกมาให้สมบูรณ์แบบ
"จากนั้นค่อยว่ากัน
"แต่อย่างน้อยให้ฉันลองเพลงหนึ่ง ที่ฉันคิดว่าเจ๋งมากๆ ก่อน"
ตอนนั้นฉันกำลังลำบาก
และจริงๆ นะ การเขียนเพลงนั้น เหมือนการบำบัดสำหรับฉัน
ตอนผมทำเพลง "เดย์เอ็นไนต์" ผมเริ่มร้องแบบ...
ร้องออกมาเป็นเพลงจริงๆ
ดอตบอกว่า "นายอาจไม่ควรพยายามร้อง
"นายอาจแค่ต้อง พูดออกมาให้เป็นทำนอง"
ฉันไม่ได้คิดจะทำเพลงฮิต
ฉันไม่ได้คิดว่าจะมีคนมาชอบเพลงนี้ไหม
ฉันไม่สนเลยว่ะ
ฉันเขียนมันให้ตัวเอง เข้าใจไหม
และถ้ามีคนชอบ ก็ดีไป
ผมคิดว่า "เฮ้ย ได้ ขอไปลองดูสิว่าจะออกมาเป็นยังไง
แล้วมันก็ออกมาอย่างนายที่ได้ยิน
มันแบบว่า "แม่เจ้าโว้ย" เข้าใจไหม
แล้วฉันก็แค่ "เอาเว้ย"
พวก "เดย์เอ็นไนต์" ยังโตได้อีกมาก
มันจะเป็นเพลงอมตะที่ทุกคนชอบ
นายเข้าใจมันได้ในหลายๆ แง่มุม
ในหลายๆ ระดับ
ไม่ว่าใครจะมีเรื่อง...
ต้องมีสักเรื่องที่ฉันพูดถึง ที่พวกเขาเข้าใจได้ ทุกคนเลย
เข้าใจไหม
มันจะอยู่ไปอีกนาน เป็นเพลงคลาสสิก
เพลง 07 เดย์เอ็นไนต์ - (ไนต์แมร์)
"เดย์เอ็นไนต์" เปิดในวิทยุ ตอนนั้นผมเป็นยามที่ ไวซ์
และผมพูดว่า "โย่ ฉันเป็นคนแต่งทำนอง"
"ถ้านายแต่งทำนอง แล้วจะมาทำงานที่นี่ทำไม
"มาเป็นยามเนี่ยนะ"
"ฉันไม่รู้ว่าทำยังไงถึงจะได้เงินน่ะสิ ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง"
เราไม่รู้อะไรเลย
เดนนิส คัมมิงส์
ผมกับคัดดี้โตมาด้วยกัน เป็นเด็กแถวบ้านที่ไม่เคยเหมือนกันเลย
ตอนนั้นผมเป็นโปรโมเตอร์ ในซินซินนาติ ผมกำลังประชุม
แล้วเพลง "เดย์เอ็นไนต์" ก็ดังขึ้น
เดอะรีมิกซ์
ผู้ชายคนที่ไปคลับผม
เขาบอกว่าชอบเพลงนี้
ผมเลยบอกว่านั่นเพื่อนผม แต่เขาก็ไม่เชื่อ
ผมก็เถียงว่าเพื่อนผมจริงๆ แล้วพูดว่า "จ้างเขามาแสดงกัน"
พอผมเดินออกมาผมก็โทรหาคัดดี้
บอกเขาว่า "มีคนอยากให้ เปิดการแสดง ฉันว่าเราทำได้"
เขาถามกลับว่า "พูดจริงเหรอ" "ไหนดูสิว่าเราจะทำสำเร็จไหม"
"ฉันจะให้นายเป็นผู้จัดการทัวร์
"เราจะไปจากที่นี่และทำให้สำเร็จให้ได้"
แล้วหลังจากผมก็ไปกูเกิลว่า ผู้จัดการทัวร์คืออะไร
คุณเข้าใจไหม เห็นไหม...
อินเทอร์เน็ตผนวกกับวิทยุ
วงการแร็ปเปอร์ในอินเทอร์เน็ต เป็นเรื่องที่ผมไม่ค่อยเข้าใจเลย
สรุปว่าคุณโพสต์เพลงของคุณ บอกนะถ้าผมพูดผิด คุณไม่มีคอมพิวเตอร์
- แต่คุณมีมายสเปซของตัวเอง - ครับ
นี่คือเพลง "เดย์เอ็นไนต์" ที่เราได้ฟังกันวันนี้
ครับ ผมโพสต์ลงมายสเปซ เป็นครั้งแรกแต่...
- ตั้งแต่เมื่อไร เดือนอะไร - น่าจะมีนาคม 2007
ใช่ จากนั้น...
- ปี 2007 - ใช่
ช่วงนั้น ผมเคยขอยืมเพื่อน...
นี่มันปี 2009 แล้ว แสดงว่ามันอยู่ในนั้นตั้ง...
ใช่ อยู่ในนั้นมานานมาก
ตอนนั้นคุณได้เซ็นสัญญากับใครไหม
ที่จริงผมเพิ่งได้เซ็นสัญญา เมื่อสองเดือนก่อน
เปิดเพลงกันสนั่น แต่คุณเพิ่งเซ็นสัญญาเหรอ
ใช่ ขึ้น บิลบอร์ด โดยไม่มีสัญญา
เอมิล เฮย์นี
ผมน่าจะอยู่ในสตูดิโอ แต่งทำนองอยู่
ไล่ดูมายสเปซ ฟังเพลงใหม่ๆ ศิลปินหน้าใหม่
นั่นเป็นวิธีฟังเพลงใหม่ๆ ในตอนนั้น
ผมไปเจอเพจของคัดดี้ มี "เดย์เอ็นไนต์" เป็นหนึ่งในเพลงเขา
ผมอึ้งไปเลย
ผมไม่เคยฟังเพลงแบบนั้นมาก่อน
มันฟังดูแปลกใหม่ แบบว่า "นี่อะไร เขาทำอะไรอยู่"
เขาร้อง เขามีทำนอง
แต่ไม่ได้เน้นเสียงร้องมากนัก
การผลิต ทุกอย่างในเพลงนั้น ให้ความรู้สึกใหม่และน่าตื่นเต้น
แล้วผมก็เห็นว่าในเพื่อน แปดคนแรกของเขามีเพลนแพตเพื่อนผม
ผมรู้จักกับคัดดี้ในปี 2005 ตอนที่ผมได้ฟังเพลงนั้น
ผมคิดว่า "เด็กคนนี้มีของ"
และผมได้เจอเขาที่ปาร์ตี้ในเมือง เราก็เลยได้คุยกัน
ไปๆ มาๆ ก็พูดว่า "นายต้องทำมิกซ์เทปให้ฉัน"
ผมมักจะกล้าๆ กลัวๆ เพราะไม่อยากรับผิดชอบในฐานะศิลปิน
แต่เขาตื๊อมาก แบบว่า ส่งงานช่วงแรกๆ มาให้ผมหมดเลย
ผมเคยคิดว่า "เพลงพวกนี้แม่ง..." ทั้งแปลกและไม่เหมือนใคร
จนผมอึดอัดแต่ผมก็ชอบ เข้าใจไหม
เขาไหลลื่นมาก เหมือนว่าเขา พวกเขาจะ...
ร้องเชื่อมกับบาร์ต่อไป ไม่ก็เพี้ยนนิดๆ
แต่สำหรับผมมันเท่มาก ฟังแล้วสดชื่นมาก ผมเลย...
เหมือนตอนที่ได้ยินเพลง "ไฮเยอร์" ครั้งแรกผมร้อง "โอ้โฮ"
เราฟังเพลงทุกแนวอยู่ตลอด
คานเย เวสต์
นั่นเป็นข้อดีของการดูเอ็มทีวี คุณได้รู้จัก
คุณนายโจนส์กับฉัน
เพลงอัลเทอเนทีฟร็อก
แร็ปฝั่งตะวันตก แร็ปฝั่งตะวันออก แร็ปจากทางใต้ นักร้องนักแต่งเพลง
และการเปิดโลกทัศน์
ในขณะที่ฟังเพลงสไตล์นี้ และเพลงหลายๆ สไตล์
เป็นการข้ามพรมแดน ฉะนั้น พรมแดนใหม่จากโลกทัศน์ที่กว้างขึ้น
คือการไม่ยึดติดในแนวคิดทางการเมือง
ไม่ติดอยู่ในแนวคิด ที่มีให้เห็นในอินเทอร์เน็ต
ในโลกแคบๆ ที่คนห้าสิบคน ควบคุณคนนับพันล้าน
แค่การออกไปข้างนอก ไปอยู่ในธรรมชาติ ไปที่ที่มีคนน้อยๆ
เข้าไปอยู่ในใจของคุณ เข้าไปในโลกของคุณ
ไม่ใช่แค่รอรับรางวัลในระบบ
ที่ถูกออกแบบมา
และสิ่งที่สวยงามก็คือ นักดนตรีและศิลปินเปลี่ยนกันเข้ามา
แสดงออกถึงเรื่องต่างๆ และรังสรรค์สิ่งต่างๆ ในแบบที่
ช่วยให้เราปล่อยจิตใจ เป็นอิสระได้หลายต่อหลายครั้ง
นั่นเป็นสายสัมพันธ์ระหว่างผู้คน กับคัดดี้และเหล่าศิลปินเต็มร้อย
มันก็แค่เรื่องที่...
สิ่งที่เรารู้สึกได้ มันเป็นสิ่งที่เรารู้สึก
คัดดี้แค่ทำตามความรู้สึกของเขา
นั่นคือความแตกต่าง ระหว่างศิลปินและคนอื่นๆ
เพลงของคัดดี้เข้าถึงใจคน และเป็นยาขนานดี
ไม่ใช่แค่เพื่อสนองต่อ "นี่เพลงแร็ปที่คุณเปิด
"ระหว่างชงเหล้า ระหว่างส่งข้อความคุยกัน"
ไม่ มันไม่สนใจเรื่องความนิยม
และสิ่งที่เป็นทางเลือก มักได้รับความนิยมเสมอ
เราทุกคนไม่จำเป็นต้องทำสิ่งเดียวกัน
เราถูกตั้งโปรแกรมตั้งแต่เกิดจนเจ็ดขวบ
เพื่อให้เข้ากับ สิ่งที่เราเรียกว่าความเป็นจริง
แต่เรากำลังทำลายโครงสร้าง
เราไม่พอใจกับโครงสร้าง ของสังคมปัจจุบัน
เราในฐานะศิลปินเป็นเหมือนก๊อกน้ำ
และยิ่งเรามีสิ่งปนเปื้อนมากเท่าไร
ก็ยิ่งยากสำหรับผู้คน
ที่จะรับข้อความและไอเดียที่ใสสะอาดได้
และยากที่เราจะ รีดประสิทธิภาพออกมาได้เต็มที่
ตามพระประสงค์ของพระเจ้า ผมรู้สึกว่า...
ความคิดนั้นสมบูรณ์แล้ว มีแค่นั้น
สด กล่อง อิสระ
พอผมพูด "คิด" คุณพูด "คัดดี้"
- คิด - คัดดี้
โรงแรมอิเล็กทริกไลต์ อะเดเลด ออสเตรเลีย
พอผมพูด "ฟูลส์" คุณพูด "โกลด์"
- ฟูลส์ - โกลด์
เป็นไงบ้าง สบายดีนะ ต้องแบบนี้สิ
พวกคุณชอบกันไหม ผมเพิ่งนั่งเครื่องมานานมาก
เพราะงั้นพวกคุณต้องรักผมให้มาก ผมเจ็ตแล็กสุดๆ
ตอนนี้ 10.35 น. ที่นิวยอร์ก
แต่ผมมาสนุกกับพวกคุณ แบบไม่ได้นอนเลย
ผมอยากให้พวกคุณ เข้ามาใกล้ๆ มาสนุกกันเยอะๆ
ผมรู้ว่าพวกคุณต้องดื่ม อะไรงั้น ไม่เป็นไร
เราจะสนุกกัน เพื่อนผม ดอตดาจีเนียสก็อยู่ด้วย
ผมเล่นในนามฟูลส์โกลด์ ไมค์หอน เล่นสดก็แบบนี้แหละ
ใช่ จนกระทั่งเราได้เจอแพต และเขาจับมือกับเอมิล
ทุกอย่างก็เริ่มดำเนินไป เราพูดถึงการทำมิกซ์เทป
มิกซ์เทปถูกปล่อยออกมา แล้วเราก็ไปออสเตรเลีย
ออสเตรเลีย
ซึ่งเป็นทัวร์ครั้งแรกเลย แค่ผมกับเขา
- คัดดี้ - คิด...
คัดดี้
คัดดี้กับร็อบ ผู้กำกับ ทางโทรศัพท์ พ.ค. 2020
- ฮัลโหล - ฉันมีแค่เรื่องเดียว
ฉันแค่รู้สึกว่านี่เป็นช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ ฉันได้ทัวร์ทั่วประเทศ
เดี๋ยวอาจจะมีคนพูดถึงว่า
"ปี 2008 คิด คัดดี้ลาออก จากงานพนักงานร้านครั้งสุดท้าย
"ที่เขาเคยทำที่เบปในโซโห
"เพราะเบปไม่ยอมให้ฉันลาสามสัปดาห์ ไปทัวร์ออสเตรเลียสามสัปดาห์
"โดยไม่มีแผนเรื่องเงินรองรับ" รู้ไหม
คิด คัดดี้
บางคนพูดชื่อผมไม่ถูก
ผมชื่อ "คัดดี้" เข้าใจไหม "คัดดี้" ทุกคนพูด "คัดดี้"
คัดดี้
- คิด... - คัดดี้
ใช่ พูดพร้อมผม อย่ามาเรียกผมว่า "คูดี้" อีกนะ
ถือว่าเข้าใจตรงกันนะ
มันบ้ามาก การแสดงครั้งแรก มีคนแค่สิบหรือ 15 คน
แค่มองก็รู้ว่าพวกเขาเมาปลิ้น
ทุกคนแบบว่า "ไงก็ได้ ขอแค่บันเทิง"
มองดูก็รู้ว่าไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร
แต่พวกเขาอาจเคยได้ยินเพลง "เดย์เอ็นไนต์" ซึ่งดังมากๆ
เดย์เอ็นไนต์ - ครุกเกอร์รีมิกซ์ แตะที่ 15 ในชาร์ตอาเรีย 2009
ซิลเวีย โรน
ฉันมักจะมองหานักดนตรี และศิลปินนอกกรอบที่สุดที่หาได้
เพราะฉันคิดว่า นั่นคือที่มาของความตื่นเต้น
เมื่อฉันเซ็นกับคัดดี้ เราแข่งกันเก็งค่าตัวดุเดือดมาก
ฉันไม่ได้หลับได้นอน อยู่เป็นสัปดาห์เพื่อข้อตกลงนี้
เขาเป็นคนที่
ทุบทำลายวัฒนธรรม และสร้างแนวเพลงใหม่ขึ้นมา
ทุกคนเห็นว่าเขากำลังก่อคลื่นลูกใหม่
เจฟ บาสเกอร์
เขามองขาดว่าอะไรเข้ากับอะไร
ผมรู้สึกว่าเขามีมุมมองของตัวเอง
และเขาอาจชื่นชอบพลังงานบางอย่าง
การทำงานร่วมกันของแพตและเอมิล สะท้อนสุนทรียภาพออกมา
แพตทำงานกับคานเย แล้วก็ข้ามมา
จากนั้นคิด คัดดี้ก็ใส่ตัวเขาลงไป
ทุกอย่างอยู่ใน ระบบสุริยะของแรงกระเพื่อมนี้
บ้าเอ๊ย ไม่ได้อัดไว้
ตอนที่ได้ฟังคัดดี้ครั้งแรก มันรู้สึกใหม่มากๆ
การรวมกันของเขา
วางทำนองกับแร็ป
ในแบบที่ผมไม่ได้ฟังมา...
ตั้งแต่โบนทักส์
ผมจะเปิดคานเยหรือดีโมแรกๆ ของคัดดี้ เพลงที่เขาทำกับดอต
แล้วหลังจากที่เราทำมิกซ์เทป เขาพูดว่า "ฉันอยากทำด้วย"
โฮโนลูลู ฮาวาย
เราไปฮาวาย และผมบอกว่า "นายต้องออกไป"
เขาก็ไปคิดมา ออกไป คานเยไม่ได้จ่ายให้ด้วยนะ
พอถึงคืนแรก เขากำลังเขียนเพลง "ฮาร์ตเลส"
ผมว่าเป็นครั้งแรกที่เขาได้ไปฮาวาย
"เดย์เอ็นไนต์" กำลังดัง เขากำลังรุ่ง
แล้วเขาก็เข้าสตูดิโอ เราพูดว่า "เอาละ" เรามีจังหวะแล้ว
แล้วก็บอกว่า "คัดดี้ ใส่ทำนองเลย ใส่ความเป็นคิด คัดดี้เข้าไป"
เขานั่งอยู่ด้านหน้าในสตูดิโอที่ฮาวาย
กับแล็ปท็อปและเขาบอกว่า "โอเค ฉันได้นี่มา"
คานเย เวสต์ส 808 แอนด์ฮาร์ตเบรกไลฟ์ ฮอลลีวูดโบวล์
เขาขึ้นเลย
คืนก่อนฉันได้ยินพวกเขา เล่าเรื่องที่เย็นชาที่สุดในชีวิต
ที่ไหนสักแห่งไกลๆ ในเส้นทางนี้
เขาเสียจิตวิญญาณให้กับผู้หญิงไร้หัวใจ
แบบว่า "เฮ้ย ยังไงเนี่ย"
ไร้หัวใจแบบนี้ได้ยังไง
กระโดดชู้ตสามแต้ม ชนะใสๆ
คืนก่อนฉันได้ยินพวกเขา เล่าเรื่องที่เย็นชาที่สุดในชีวิต
ที่ไหนสักแห่งไกลๆ ในเส้นทางนี้
เขาเสียจิตวิญญาณให้กับผู้หญิงไร้หัวใจ
นั่นแหละคัดดี้ คัดดี้ มีท่วงทำนองที่มหัศจรรย์มาก
ไร้หัวใจแบบนี้ได้ยังไง
ขอเสียงให้คัดดี้หน่อย
จากนั้นคานเยก็เซ็นสัญญาร่วมกับผม
ผมเริ่มทำงานใน 808 แอนด์ฮาร์ตเบรก และ บลูพรินต์ทรี
เพลง 01 อินมายดรีมส์ (คัดเดอร์แอนทึม)
และทั้งหมดนี้เกิดก่อนที่ ผมจะเดบิวต์ เลยเหมือนคนก็รอกัน
ถ้าผมทนแรงคาดหวังไม่ไหว
ทนสิ่งที่คนอยากได้จากผมไม่ไหว
แมนออนเดอะมูน - ดิเอนด์ออฟเดย์ คงไม่ออกมาเป็นแบบนี้
ตอนแรกผมคิดว่า
"ใช่ คานเยเข้ามามีส่วนร่วม" อะไรแบบนั้น
แต่พอได้เริ่มทำและทำข้อตกลงเสร็จแล้ว
ตอนที่ผมกำลังทำเพลง กับแพต เอมิล และดอต
ผมคิดว่า "ฉันกำลังเปล่งเสียง
"ฉันเชื่อในวิสัยทัศน์ของตัวเอง
และฉันอาจไม่ต้องการคานเยเพื่อการนี้"
คิดเหมือนผมไล่ ความคิดนั้นออกไปจากหัวเลย
และจดจ่ออยู่กับศิลปะ กับเรื่องราวที่ผมอยากเล่า
วิลโลว์ สมิธ
การยอมรับและความรู้
ที่จะทำให้ทำวิสัยทัศน์คุณออกมาสมบูรณ์
เป็นศิลปะในตัวมันเอง
และเอาเข้าจริง มันอาจแวบเข้ามาตอนไหนก็ได้
และนั่นเป็นสิ่งที่สร้างปัญหาให้ฉันมาก
เพราะมันไม่ดีเลย เวลาคุณพูดว่า "มาลงมือกัน"
แต่หัวใจและจิตใจคุณกลับบอกว่า
"ตอนนี้เราไม่มีอะไรจะบอก ขอโทษนะ"
คุณต้องหาสิ่งนั้นให้เจอ เข้าไปในจุดที่สามารถเข้าใจสิ่งต่างๆ
ไม่อย่างนั้นฉันจะรู้สึกว่า แค่เขียนเรื่องไร้สาระไร้ค่าออกมา
ผมไม่เคยพูดว่าไม่ได้ ไม่เคยบอกศิลปิน
"ไม่ คุณทำไม่ได้" หรือ "ไม่ อย่าทำอย่างนั้น"
ศิลปินควรจะคิดนอกกรอบ
และทำสิ่งที่คุณคิดว่าไม่ควรทำ
เพราะแค่ทำอะไรขึ้นมาได้ ก็คือความสำเร็จแล้ว
คุณไม่ควรพูดอะไรแย่ๆ แค่เพราะว่าไม่ชอบมัน
มีคนนั่งหลังขดหลังแข็ง
ทำสิ่งนั้นออกมาด้วยมือและสมองของเขา
คุณต้องทำเหมือน... ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ
ผมกำลังจะพูดว่า "สบายใจ"
แต่นั่นไม่ใช่ผมหรือใครที่ผมรู้จักเลย
เข้าใจไหม คุณแค่ต้องรักมัน
ไชอา เลอบัฟ
ศิลปินเกิดขึ้นจากการทุ่มหมดใจ มันต้องการแค่นั้น
แล้วถ้าคุณไม่สนใจมัน คุณจะทุ่มสุดใจไปทำไม
ผมคิดว่าศิลปินที่ดีที่สุด ทุกคนมีแรงผลักนั้น
ที่พวกเขารู้สึกว่าต้องมีจึงจะอยู่รอดได้
แต่ก็ยังมีความเชื่อมั่นว่า
คนอีกฝั่งก็ต้องมีสิ่งนี้เหมือนกัน
ว่าในการแบ่งปันสิ่งนี้กับผู้คน
เป็นการเยียวยา ไม่ใช่แค่กับคนที่ทำมันขึ้นมา
แต่กับคนที่รับมันไปด้วย
และในสายสัมพันธ์นั้น นั่นคือศิลปะ
คือการที่ทั้งสองฝ่ายทุ่มให้หมดใจ
สเลาสัน อาร์.ซี. และการละคร 13 ก.ค. 2019
ผมรู้ว่าตัวเองชอบอะไร
ก็ตอนที่รู้แก่ใจว่าผมไม่มีอะไรจะให้แล้ว
เมื่อผมสูญเสียตัวตนทั้งหมด และโดยสมบูรณ์ไปกับสิ่งหนึ่ง
ซึ่งมาจากการร่วมมือกันจริงๆ
การล้มเหลวต่อหน้าคนอื่นเป็นเรื่องดี
แมนออนเดอะมูน อินสไปร์ดพีซ
และยังรู้สึกเหมือนว่าต่อให้ล้มเหลว
คนพวกนี้ก็ยังรักคุณ
มันช่วยให้คุณมีความมั่นใจ จนไม่กลัวที่จะล้มเหลว
ผู้คนเอาแต่กลัวความล้มเหลว
มันเป็นหนทางสำคัญของการเรียนรู้
บางครั้งคุณแค่ ต้องทำพลาดเพื่อที่จะ
สร้างสิ่งใหม่ที่วิเศษและงดงาม
กล้าที่จะห่วยแตก แค่กล้าที่จะห่วยแตก
ดอนซี
พรมแดนใหม่นั้น ต้องใจกล้ามากจึงจะไปต่อได้
โดยเฉพาะถ้ายังไม่เคยมีใครทำมาก่อน
เราจะเห็นว่าในคนกลุ่มเล็กๆ พลังบวกส่งต่อถึงกันได้
จากนั้นก็ถูกส่งไปยังคนกลุ่มใหญ่กว่า
เราแค่ต้องใช้หลักการนั้น และทดลองไปเรื่อยๆ
จนกว่าคนทั้งเจ็ดพันล้านคนบนโลก
จะได้แรงบันดาลใจและมีความสุข
ยังไงก็ต้องมีพวกที่ไม่ชอบเราอยู่แล้ว
คนที่จะพูดว่า "นี่มันลัทธิบ้าบออะไรอีกเนี่ย"
ถ้าผมตัวคนเดียว แล้วมีคนมาพูดแบบนั้นใส่
ผมก็คงเก็บไปคิดจนหัวแตก
แต่เพราะผมมี กลุ่มคนที่คอยสนับสนุนผม
ผมจึงสามารถมีทัศนคติ แบบ "ช่างเอ็งสิวะ" ได้
เราสามารถตั้งคำถาม เราสามารถลอง
ทุกแง่มุมของเสียง ความคิด หรือไอเดีย
มันแผ่รังสีเชิงบวก
และความเชื่อ
ที่ว่าคุณสามารถทำให้ฝันเป็นจริงได้
คุณสามารถแสดงตน และเนื้อแท้ของคุณก็เยี่ยมยอด
สิ่งที่น่ากลัวที่สุด น่าเกลียดที่สุดในตัวคุณก็ยอดเยี่ยม
ไม่มีวิธีสร้างสรรค์ที่ผิด
แต่ในช่วงท้ายของสิบปีแรก แห่งสหัสวรรษใหม่ เราได้ยินเสียง
เสียงที่พูดกับเราลึกๆ มาสักพักแล้ว
เสียงที่พูดถึงความเปราะบาง และอารมณ์ด้านอื่นของมนุษย์
ปัญหาที่ไม่เคยได้ยินอย่างชัดเจน และซื่อตรงขนาดนี้มาก่อน
นี่คือเรื่องราวของชายหนุ่มคนหนึ่ง
ที่ไม่เพียงแต่เชื่อในตัวเอง แต่ในความฝันของเขาด้วย
นี่คือเรื่องราวของชายบนดวงจันทร์
แอนออนเดอะมูน - ดิเอนด์ออฟเดย์
ปี 2009
สิ่งแรกที่สำคัญกับผมที่สุด
คือการสร้างบางสิ่งบางอย่าง
ที่เหมือนเป็นการเรียกหา คนที่แตกสลายและหลงทาง
เป็นการที่ผมตามหา เด็กๆ ที่รู้สึกอย่างที่ผมรู้สึก
ผมเลยอยากออกแบบมันออกมา ให้เจาะจง "ถึงสก็อตต์"
สก็อตตี้ ฉันมีปัญหาที่ไม่มีใครมองเห็น
สารพัดอารมณ์พรั่งพรูออกมาจากตัวฉัน
ฉันนำมันมาเล่าสู่นายฟัง มีแต่เรื่องจริง
เพลงประกอบชีวิตของฉัน เพลงประกอบชีวิตของฉัน
เพลง 02 ซาวด์แทร็กทูมายไลฟ์
"ซาวด์แทร็กทูมายไลฟ์" เหมือนการแนะนำตัวผมให้โลกรู้จัก
เหมือนถ้อยแถลงสำหรับภารกิจผม
สิ่งที่ผมให้ความสำคัญมาก คือต้องซื่อสัตว์ให้มากที่สุด
ตอนที่ผมร้องว่า "อีกนิดเดียวก็จะลองโคเคนแล้ว"
มันเป็นความรู้สึกจากใจจริงๆ
ผมกังวลนิดหน่อยว่าแม่ ครอบครัว และเพื่อนๆ จะคิดยังไง
แต่ท้ายที่สุด มันเป็นเรื่องของความซื่อสัตย์
แค่การเป็นศิลปินอย่างแท้จริง
วิธีทำเพลงที่ผมรู้จักก่อนรู้จักคัดดี้คือ
นั่งในสตูดิโอคนเดียว แต่งจังหวะ
คิดจังหวะแล้วลองนำไปเสนอ
ผมจำได้ว่าเปิดจังหวะให้เขาฟัง อันที่มีอยู่แล้วและเขาก็ไม่...
เขาเข้าไม่ถึงมันเลย
จนกระทั่งผมเริ่มเปิดแผ่นเสียง
และเล่นเสียงสังเคราะห์กับนั่นนี่ เขาจึงหันมาสนใจทันที
ทันทีที่ผมเริ่มเล่นอะไรใหม่ๆ แต่งขึ้นมาสดๆ ในตอนนั้น
งานจึงเริ่มเดิน และเขาจะเริ่มเขียนเนื้อ
รู้ไหม ถ้าผม...
ผมจะเล่นคอร์ดพวกนี้ คอร์ดง่ายๆ
เพราะผมไม่มีเครื่องมือ ที่ทำอะไรซับซ้อนกว่านี้ได้
ผมจะทำอย่างนั้น และเขาจับไมค์ เข้าห้องอัด
ผมจะร้องว่า "เฮ้ย ให้ฉันใส่จังหวะก่อน ขอโยนใส่คอมพิวเตอร์ก่อน"
เขาไม่ฟังหรอก เขาพร้อมลุยแล้ว
ดังนั้นแค่จังหวะธรรมดาๆ แบบที่ผมเพิ่งเล่นไป
เขาจะเอามันไปทำสิ่งใหม่ๆ ขึ้นมา
อะไรก็ตามที่ผมคิดได้แต่ไม่แน่ใจ ถ้าผมอยู่คนเดียว
ผมคงคิดว่าใครจะอยากฟัง แต่เขาได้แรงบันดาลใจจากมัน
และคิดสิ่งที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผม สลับกันไปมาแบบนั้น
มันจึงเปลี่ยนความคิด ในเรื่องดนตรีของผมไปเลย
กระบวนการทำดนตรีของผม เสียงที่ผมกำลังมองหา
มันเปลี่ยนคุณจากการเป็น คนทำจังหวะไปเป็นนักแต่งเพลง
เราจะฟังเพลงไปเรื่อย เปิดแผ่นนั้นแผ่นนี้
และผมจำได้ว่าในแผ่นนี้
ใช่แผ่นนี้ไหมนะ อันนี้น่าจะใช่
และเราก็จะ...
เพลง 04 โซโลโดโล ไนต์แมร์
เราน่าจะเล่นวิดีโอเกม หรือทำอะไรอยู่
และจังหวะนั้นก็ดังขึ้นมา
แล้วเขาก็แบบ "เสียงอะไร" ผมว่า "ของเพื่อนฉันน่ะ"
เขาพูดว่า "เอาไปวนแล้วปรับพิตช์" เราก็เลยลองปรับพิตช์
ต้องไล่ไปไกลหน่อย นี่ไง
คือผมจะได้อะไรแบบนั้น
และพอผมเอามาทำแค่นั้น
แล้วใส่ในคอมพิวเตอร์เอาไปวนลูป
เขาก็แต่งท่อนเวิร์สเสร็จแล้ว นี่คือกระบวนการ
"โซโลโดโล" ทั้งนอกรีตและแปลก
มีเสียงลูปนั่น
นั่น...
มันทั้งหลอนทั้งตกอยู่ในภวังค์
มันน่ากลัวนิดหน่อย
และผมชอบเสียงตัวเองในเพลงนั้น
ผมภูมิใจกับการแสดงนั้นจริงๆ
ทำไมต้องรู้สึกผิดขนาดนี้ ในเมื่อฉันพยายามทำสิ่งที่ถูก
"โซโลโดโล" ผมจำตอนที่ได้ยินเพลงนั้นได้
ผมแบบว่า "โอ้โฮ สุดยอดเลย"
เมื่อฉันหลับตา
ฉันมันตัวคนเดียวเปลี่ยวใจ
เรามี "เพอร์ซูต..." แล้ว เรามีอัลบั้มแล้ว
และทางค่ายบอกว่า เราต้องมี "เดย์เอ็นไนต์" อีก
"เดย์เอ็นไนต์" ไม่มีจริง จนกระทั่งมีเพลง "เดย์เอ็นไนต์"
และพวกเขาผลักดันให้เรา ทำเพลงวิทยุหรืออะไรที่ติดหู
แต่คัดดี้ไม่ฟังเลย
ผมบอกว่า "ไม่ คุณต้องฟังผม คุณต้องฟัง"
ผมไปอาละวาดอยู่ในออฟฟิศ
ผมบอกว่า "ไม่ นี่คือซิงเกิลถัดไป คุณต้องเชื่อผม เชื่อผมสิ"
แขกคนต่อไปคือแร็ปเปอร์ยอดนิยม ซึ่งกำลังจะวางขายซีดีแผ่นนี้
ชื่อ แมนออนเดอะมูน - ดิเอนด์ออฟเดย์
ขอเสียงต้อนรับคิด คัดดี้
ฉันกำลังตามหาความสุขและฉันรู้
ของที่เปล่งประกาย ไม่ใช่ทองเสมอไป เฮ้
ได้มาเมื่อไรฉันคงพอใจ
ใช่ ฉันจะเป็นคนดี
แมนออนเดอะมูน
โนอาห์ คัลลาแฮนบีเวอร์
เรียกได้ว่าเป็นอัลบั้ม ที่มีอิทธิพลที่สุดในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา
บิ๊กดีล
ที่ที่ผมจากมา เราไม่แม้แต่พยายาม สัมผัสความรู้สึกและอารมณ์เหล่านั้น
เช่น ความซึมเศร้าหรือความเศร้า
และถ้าคุณซึมเศร้า อย่าพูดถึงมัน เก็บมันไว้
ผ่านมันไปให้ได้ ทำใจซะ ห้ามร้องไห้ เชิดหน้า ยืดอก
เขาลอกเปลือกเหล่านั้น เพื่อเผยความจริงสากลให้คุณเห็น
ที่สร้างสายสัมพันธ์ลึกซึ้ง ซึ่งศิลปินน้อยคนจะสร้างได้
เพลงอย่าง "เพอร์ซูตออฟแฮปปิเนส"
ที่เหมือนจะพูดว่า "นี่พวก นายซึมเศร้า นายปิดไม่มิดหรอก
"นายแกล้งทำเป็นไม่อยากฟังเพลงนี้
ที่จริงฟังอยู่ตลอด แต่แกล้งทำเป็นไม่ฟัง"
ท่อนนั้นเหมือนอ่านใจผมเลย "เชิดหน้า ยืดอก" แทงใจมาก
นั่นคือตอนที่ "เพอร์ซูต ออฟแฮปปิเนส" โดนใจคุณจังๆ
มันเป็นเพลงที่มืดมน อาจจะเป็น เพลงหนึ่งที่มืดมนที่สุดในอัลบั้ม
ผมเลยใส่คำว่า "ไนต์แมร์" ลงไป
ผมคิดว่ามีบางคนตีความมันผิด ตอนที่เราเรียบเรียงดนตรีใหม่
และมันก็กลายเป็นอย่างอื่น
ตอนแรกผมก็ไม่ชอบใจนะ ผมคิดว่า "พวกเขาหลงประเด็น
"อย่ามาเชิดชูเพลงนี้สิ ฉันกำลังพูดเรื่องการดื่มและขับรถ"
ประมาทมากในเพลง
ผมพูดว่า "ฉันจะทำตามใจ ช่างหัวมันสิ"
มันกบฏมาก
แต่ตอนนี้ผมไม่เคืองแล้ว
ผมชอบปฏิกิริยาของคนต่อเพลง "เพอร์ซูต..." ทุกครั้งที่ผมแสดง
ผมต้องแสดงเพลงนั้น ผมจะแสดงเพลงนั้นตลอดไป
แมนออนเดอะมูน
เพลง 06 มายเวิลด์ (ร่วมกับ บิลลี่ คราเวน)
เขาแสดงอารมณ์เก่ง ตลก และอ่อนไหวมาก
- เขาว่าไงนะ - ท่วงทำนองนั้น...
ไม่มีใครอีกแล้ว ที่มีท่วงทำนองแบบนั้น
เหมือนใน "ฮาร์ตออฟอะไลออน..."
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ เย
- ทุกอย่างเลย - คุณรู้สึกเหมือน
"ถ้าฉันมีจังหวะ ฉันก็ทำได้วะ" แต่คุณทำไม่ได้หรอก
มันมีกลิ่นอายที่ต่างไป ไม่เหมือนอะไรที่ผมเคยได้ยิน
ผมแบบ "นี่ฉันฟังอะไรอยู่วะเนี่ย"
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมถึงชอบเพลงนี้
ผมเปิดฟังแต่เพลงนี้ ฟังวนอยู่ตลอด
แล้วผมก็เข้าใจ เพลงนี้มันทำยาก
เจเดน สมิธ
ตอนผมยังเด็ก ผมจะขลุกอยู่กับพี่ชายผม
และเขาก็หมกมุ่นกับเพลงของคัดดี้
เขาฟังวนอยู่ทั้งวันเลย
ผมไม่รู้ว่าเราฟังเพลงของใครอยู่ตั้งนาน
แล้วก็เหมือนว่า มันค่อยๆ ซึมเข้าไปในตัวผม
มันแสดงให้คนเห็นว่า พวกเขาทำได้ทุกอย่างที่ต้องการ
โดยเฉพาะคนผิวสีที่เหมือนกับว่า
"โอ้ ฉันทำแบบนี้ไม่ได้" หรือ "นี่ไม่ใช่ทางของฉัน"
มันบอกว่า "มันเป็นทางของคุณได้ ไม่ว่าทางนั้นคืออะไร คุณทำได้"
มันเปิดพรมแดนใหม่ให้เด็กๆ
ที่ตอนนี้ ทุกวันนี้ เป็นผู้สรรค์สร้างวัฒนธรรม
ผมรู้
ตอนที่ผมได้ฟัง แมนออนเดอะมูน เป็นครั้งแรกที่ผมได้ฟังอัลบั้ม
ที่ไม่เหมือนใคร
เขาเป็นพ่อมด
เชื่อมเทคโนเข้ากับแร็ป
และทำสิ่งที่ไม่มีใครเคยทำมาก่อน
พ่อมด
คุณเอาสิ่งที่อยู่คนละโลกกันเลย
เข้ามาในโลกของคุณ มันผิดปกติแต่เข้ากันได้
มันทำให้คนคิดว่า "โอเค เราก็ทำได้"
เอแซปร็อกกี้
ไม่รู้สิ
เขาแค่ไม่เหมือนใคร เขาเพี้ยนและโคตรเจ๋ง
เขาเป็นคนที่โคตรเจ๋งเลย
บอกตามตรง "สกายไมต์ฟอล..." โกหกไม่ได้เลย
โอ้ ท้องฟ้าอาจถล่ม ท้องฟ้าอาจถล่ม
แต่ฉันไม่กังวลเลย เฮ้ เฮ้ ฉันจะบอกอะไรให้พวกเขาฟัง
เพลง 08 สกายไมต์ฟอล
ตอนที่มันออกมา
อัลบั้ม แมนออนเดอะมูน เข้าถึงผู้ฟังและเด็กๆ
ที่ไม่เคยมีศิลปินคนไหน เข้าถึงพวกเขามาก่อน
เยเริ่มการเคลื่อนไหวนี้ จาก คอลเลจดร็อปเอาต์
แมนออนเดอะมูน สานต่อ แล้วมันก็ส่งผลกินวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ
จนส่งผลต่อวัฒนธรรมโดยสิ้นเชิง
ก่อนหน้านั้น คนแค่พูดถึงแค่
"ฉันเท่นะ" หรือ "ฉันเป็นขาใหญ่" หรือ "ฉันเป็นนักเลง"
แต่ไม่เคยมีใครพูดว่า "ฉันเป็นคนเก็บตัว"
"ฉันบอบช้ำจากเรื่องต่างๆ ในชีวิต"
นี่คือความรู้สึก ที่เราทุกคนเคยมีแต่ไม่พูดถึงกัน
ตอนนี้เราพูดออกมา ได้เต็มปากก็เพราะมัน
เขาพลิกเกมด้วยการ ปกป้องตัวเอง นำเสนอตัวเอง
เหมือนที่คานเยนำเสนอผม
มันแสดงให้คนเห็นว่า "คุณทำตัวแปลกได้และเป็นตัวเองได้
"คุณจะมาจากคลีฟแลนด์ หรือที่ไหนก็ได้"
ทิโมธี ชาลาเมต์
มันมีความเชื่อมโยง และความเร่งด่วนในนั้น
นี่คือเพลงที่ผมฟังแล้วรู้สึกว่า
มันเข้าถึงจิตวิญญาณผม
ผมจำได้ว่ากดหยุดเพลงชั่วคราว เพราะผมชอบมาก เหมือนได้บำบัด
ผมแน่ใจว่านักวิทยาศาสตร์ คงอธิบายได้ดีกว่าผม
ไม่ใช่เราทุกคน ที่สื่อสารผ่านทางอารมณ์ได้
ภาษาและอารมณ์
ดังนั้นการที่สามารถมองดูผลงานศิลปะ
ที่สามารถดึงอารมณ์ที่แท้จริง ของคุณออกมาได้จึงทรงพลังมาก
เพลงที่ "กระตุ้นอารมณ์" หรือ "เศร้า" ช่วยคุณได้
แต่ก็ดึงอารมณ์เหล่านั้นออกมามากขึ้นด้วย
ฉันคิดว่านั่นสำคัญมาก
เอาละ เปิดเลย
เพลง 16 แมนออนเดอะมูน (เพลงพิเศษ)
ใครจะคิดยังไงฉันไม่เคยสน
คือก็สนแหละ แต่ช่างมันปะไร เข้าใจที่พูดไหม
ฮิปฮอปทำได้ดีอย่างน่าทึ่งในการสื่อสาร
หลายๆ อย่างเกี่ยวกับสภาพแวดล้อม ที่ศิลปินพวกนี้เคยเจอ
แต่พูดถึงสิ่งที่อยู่ใน หัวของศิลปินเหล่านี้น้อยมาก
คัดดี้ไม่ลังเล
ที่จะดำดิ่งลงไปในเรื่องส่วนตัวที่สุด ความคิดที่มืดดำที่สุดของเขา
โจ ลา พูม่า
คุณจะเห็นว่าศิลปินสมัยนี้ ไม่ได้พูดถึงคัดดี้ว่า
"ฉันรักเพลงเขา เขาเจ๋ง เขาแต่งตัวดี"
รู้ไหมว่าพวกเขาพูดอะไร
ทราวิส สก็อตต์
คิด คัดดี้เป็นจริงหนึ่งในคนหลักๆ ที่ผมฟังอยู่ตลอดเวลา
เขาช่วยชีวิตผมไว้
เขาช่วยไม่ให้ผมทำเรื่องแย่ๆ กับตัวเอง ช่วยให้ผมมีสมาธิ
พอคุณได้ยินแบบนั้นนับครั้งไม่ถ้วน เมื่อผู้คนพูดถึงคัดดี้
คุณได้ยินแฟนๆ พูดถึงเขาแบบนั้น
และคุณยังได้ยินคนที่ใหญ่ที่สุด ในวัฒนธรรมป็อปบางคนพูดแบบนั้น
ในตอนนี้ สิบปีต่อมา
ผมรู้สึกว่าเขาเข้าใจเด็กรุ่นใหม่จริงๆ
เขาเข้าใจว่าจะสร้างแรงบันดาลใจยังไง อย่างวิธีที่เขาสร้างแรงบันดาลใจให้คุณ
เขาคิดมาแล้วว่าจะใช้คำพูดยังไง
ผมรู้สึกอยู่ตลอดว่าเขาทำ เพลงประกอบชีวิตของผม
หรือชีวิตของใครก็ตาม ที่ต้องเจอเรื่องแบบเดียวกัน
ถ้าคุณเป็นแฟนตัวยงคัดดี้ คุณก็รู้ว่าผมพูดถึงอะไร
เมื่อผมคิดถึงอัลบั้มที่ทำให้ชีวิตผมมีสีสัน
หรือบรรยายการเติบโตของผม นี่คืออัลบั้มที่ดีที่สุด
เป็นอัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ของการโตเป็นผู้ใหญ่
จากการเป็นวัยรุ่นตัวน้อย ที่จะก้าวเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริง
เขาเล่าความจริงของเขา ในแบบที่เข้าถึงได้และเขาก็เปราะบาง
และพูดถึงเรื่องที่ ไม่มีใครรู้แต่ผมรู้สึกอยู่ตลอด
เขามอบใบผ่านให้ผมสามารถ แสดงอารมณ์ อัลบั้มนั้นเป็นจุดเริ่มต้น
มันก็น่าตลกดีนะ ในแนวเพลงที่
พูดถึงความแกร่งไร้พ่าย เชิดหน้าสู้แม้จะเจ็บปวด
แต่คนที่สามารถลอยตัว
อยู่เหนือการประชันอีโก้และการแข่งขัน
กลับเป็นคนที่ไม่สนใจสักนิดว่า
เขาสวมสร้อยทองเส้นโตแค่ไหน หรือลงจังหวะหนักแค่ไหน
แต่เป็นคนที่พูดว่า "นี่ ฉันก็คนนะ
"และนี่คือสิ่งที่ฉันเจอมา
ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ นี่คือความเป็นจริงของฉัน"
ผมเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ทำผมสีแดง
เวลาผมเดินไปโรงอาหาร เดินไปเรียน ทุกคนจะมอง...
ผมเห็นคนมองมา หัวเราะเยาะผม ล้อผม
ผมเจ็บนะ ผมรู้สึกได้ รู้สึกถึงสายตา
แต่ในหัวผมคิดแค่ว่า ผมต้องยอมรับตัวเองให้ได้เสมอ
กับคัดดี้ ผมไม่เคยพูดแบบนี้ ต่อหน้าเขาเพราะมันคงแปลกๆ
แต่ผมซาบซึ้งที่เขาเป็นเขา เพื่อให้ผมได้เป็นตัวผม
เพราะอย่างที่รู้ บางครั้ง เราก็เจอเรื่องที่ยากเกินรับไหว
แต่คุณต้องตระหนักเสมอว่า
ชีวิตไม่ได้จบอยู่แค่ตอนนั้น
บางครั้งเราก็คิดอะไรไม่ออก
เพราะบางครั้ง ณ ตอนนั้น เรื่องราวมันโหมกระหน่ำ
จนยากที่จะจินตนาการว่า ที่อื่นอาจมีสิ่งที่ดีกว่ารออยู่
มันเป็นสิ่งที่ผมคิดมาตลอด
ผมรู้ว่าชีวิตไม่ได้จบแค่นี้
ไม่ได้จบแค่โรงเรียนนี้ หอพักนี้ เด็กพวกนี้
ผมแค่รู้ว่ายังมีอีกมาก และผมรู้ว่าผมจะทำสำเร็จ
จุดจบไม่ใช่จุดสิ้นสุด ความท้าทายใหม่รออยู่
บททดสอบที่ใครก็เตรียมรับมือไม่ไหว นรกใหม่ที่เขาต้องพิชิตและทำลาย
ก้าวใหม่ของการเติบโต เขาต้องเผชิญหน้ากับตัวเอง
เครื่องจักรและผีร้ายในใจ
นี่คือการเดินทางของชายบนดวงจันทร์
ฉันไม่เคยกังวลเรื่องดนตรีเลย เรื่องความเศร้า ฉันกังวลเรื่องเขา
เขาเป็นคนชอบอยู่คนเดียว
ในตอนแรก เขาปรับตัวลำบาก
คนพูดกันใช่ไหมว่า "คุณหนีตัวเองไม่พ้น"
และเมื่อคุณทำเงินได้มากขึ้น
คุณคิดว่าสิ่งต่างๆ จะดีขึ้น และสิ่งต่างๆ จะง่ายขึ้น
แต่เมื่อไรที่มีสายตาจับจ้องคุณอยู่
มันจะยิ่งตอกย้ำ ให้เรานึกถึงด้านแย่ๆ ของตัวเอง
และนั้นอาจทำให้ยิ่งเปราะบางและเจ็บปวด
มีคนพูดว่า "เพลงนั้นช่วยชีวิตฉันไว้"
และนั่นมันน่ากลัวมาก
"ฉันมีชีวิตคนพวกนี้อยู่ในกำมือ แต่ฉันก็กำลังดิ้นรนเหมือนกัน
"ความรับผิดชอบของฉันคืออะไร"
ความกดดันอาจมากเกินรับไหว
ปาดัว อิตาลี บทสนทนา 02
ผมแทบจะไม่มีความสุขเลย
ผมคิดว่า "โอเค ฉันประสบความสำเร็จ
"ฉันทำสิ่งที่ตั้งใจมาทำที่นิวยอร์กซิตีสำเร็จ"
แต่ผมทุกข์ใจมาก
ทำยังไงผมก็รู้สึกเหมือนเป็น ริชชี่ ริช หรือใครสักคน
ผมมีรปภ.อยู่กับผมทุกที่ มีคนคอยดูแล
มีบางคืนที่ผมอยู่ในคลับ
และผมจะวิ่งออกไป
วิ่งไปหลายช่วงตึก
โบกแท็กซี่ พยายามหนีจากรปภ.ของผม
และเขาก็จะขึ้นแท๊กซี่ ตามผมกลับบ้าน อยู่ที่นั่น
ผมไม่เคยหนีเขาพ้นเลย
ผมแค่ปรับตัวได้ยากมาก
จากการเป็นผู้ชายคนนี้ จากการเป็นสก็อตต์
ไปเป็นคิด คัดดี้
เรื่องราวของคิด คัดดี้
แสดงโดย เจเดน สมิธ
องก์หนึ่ง
มันเป็นฝันร้ายนิดหน่อยของผม
เพราะผมไม่เป็นตัวเอง
เวลาขึ้นแสดง ผมไม่รู้สึกอะไรเลย
ผมคิดว่าผมกลัวและตื่นเวที
ถ้าคุณดูการแสดง ช่วงแรกๆ ของผม ผมไม่ยิ้มเลย
ผมแค่อยากอยู่ใกล้คนดีๆ
ผมอยากมองตาพวกเขา แล้วรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
รู้ว่าพวกเขาจริงใจ และตรงไปตรงมากับผม
ผมไม่ค่อยได้เจอคนแบบนั้น
ผมคิดว่า "คนพวกนี้อาจจะ ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาชอบฉัน
"หรือชอบที่ฉัน เซ็นสัญญาร่วมกับคานเยกันแน่
"พวกเขาอาจจะแค่ชอบ 'เดย์เอ็นไนต์' และไม่รู้จักเพลงอื่นเลย
ผมจับต้นสายปลายเหตุไม่ถูก
ทำไมคนถึงชอบผมในฐานะศิลปิน
และผมคิดว่า บางทีนี่อาจไม่เหมาะกับผม
มีช่วงเวลาดีๆ มากมายตอนทำอัลบั้ม
แต่หลังจากที่มันเสร็จแล้ว การโปรโมตมัน
การถูกคนถาม
เรื่องส่วนตัวที่ผมยังไม่พร้อมตอบ
ไม่รู้ทำไมแต่นี่คือความจริง ผมไม่เคยคิดว่าความซื่อสัตย์
จะทำให้คนอยากรู้ เรื่องส่วนตัวผมมากมายขนาดนี้
คนจะถามว่า "คุณเสียพ่อไป ตอนอายุ 11 มันเป็นยังไง"
นี่คือคำถามที่ผมไม่เคยถูกถามมาก่อน
นี่เป็นเรื่องที่ผมไม่เคยคิดถึงเลย
ตอนที่พ่อตาย ผมพราง ความรู้สึกทุกอย่างแล้วเก็บไว้ในใจ
ผมแกล้งทำเป็นเหมือน มันไม่เคยเกิดขึ้นด้วยซ้ำ
และผมจะให้สัมภาษณ์ พร้อมแว่นกันแดด ผมจะเสพโคเคน
และนั่งตอบคำถามเหล่านี้
เพราะนั่นเป็นทางเดียว ที่ผมจะพูดเรื่องแบบนั้นได้
ผมไม่ออกจากบ้านเลย ผมไม่ออกไปทำอะไรทั้งนั้น
แต่พอผมเสพโคเคน ผมออกไปข้างนอกได้
ผมจะเป็นนายกเทศมนตรี ที่วิ่งไปตามท้องถนน
คนจะเห็นผมแจกลายเซ็นและถ่ายรูป
ผมจะพูดว่า "โย่ ว่าไง"
มันทำให้ผมมั่นใจที่จะออกจากบ้าน
เป็นคนปกติ
การทำ แมนออนเดอะมูนวอลุมทู เป็นยังไงบ้าง
แมนออนเดอะมูน วอลุมทู เดอะเลเจนด์ออฟมิสเตอร์เรเจอร์
ปี 2010
โอ้โฮ
ผมไม่อยากพูดเรื่องนั้น ไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหน
อยากพูดถึง แมนออนเดอะมูน เหรอ
รู้ไหม ตอนแรกมันก็สนุกดี
แต่ไม่นานหลังจากที่ ทุกอย่างประสบความสำเร็จ
เรื่องราวก็เริ่มแย่ลง
- คุณหมายถึงตอนจบเหรอ - ใช่ นั่นด้วย
แมนออนเดอะมูนทูเซสซั่น ลอสแอนเจลิส ซีเอ 2010
ฉันอยากให้มัน...
ใช่ ต้องเพิ่มเลเยอร์เข้าไปอีก
หลังจากที่ แมนออนเดอะมูน จบ ผมก็กลับเข้าสตูดิโอทันที
เราเหมือนพี่น้องกัน ทุกคนอยู่ในสตูดิโออย่างต่อเนื่อง
และเราทั้งแชร์ห้องพักโรงแรมกัน
ขึ้นแสดงครั้งแรกๆ ให้คนดู 30 คนสักที่ในเจอร์ซีย์
เราผ่านทุกอย่างมาและบรรยากาศเปลี่ยน แต่มันก็ต้องเปลี่ยนอยู่แล้ว
เขากำลังเผชิญเรื่องบางอย่างแน่ๆ คุณมองออก เขาไม่มีอารมณ์ร่วม
ผมจำได้ว่ามันมาจากที่เรา
ขึ้นแสดง มีปาร์ตี้หลังจบงาน
เกิดเรื่องมากมายขึ้นตลอดเวลา
แล้วเขาก็ปิดกั้นทุกอย่าง
ก่อนอัลบั้มแรกเขาก็เคยเป็นแบบนี้
เวลาเขาเจอเรื่องอะไร
เขาจะขังตัวเองอยู่ในห้องในบ้านคนเดียว
เขาเป็นคนเก็บตัวอยู่แล้ว
โดนส่วนตัวแล้วเหมือนกับว่ากับเย
แค่ต้องทำงานกับคัดดี้และเย
ผมก็แทบจะไม่ไหวแล้วเพราะ...
ผมแค่รู้สึกว่าผมน่าจะ...
ผมน่าจะดูแลคัดดี้ให้ดีกว่านี้
บางทีมันอาจไม่เป็นแบบนี้
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เขาเดินทางไปทั่วโลก
เขามีภาระหลายอย่าง เขามีแฟนตัวยง มีทัวร์ใหญ่ๆ
ทุกอย่างเคลื่อนที่ไป คุณไม่อยากหยุดมันแต่จะทำยังไงได้
เขาดูไม่มีความสุขเลย
เขาดูซังกะตาย
ผมคิดด้วยว่า เขาคิดว่าคงอยู่ได้ไม่นาน
นอกจากเรื่องอารมณ์แปรปรวน เขาอยู่ในสตูดิโอตลอดเวลา
คุณต้องเข้าใจนะ คัดดี้เป็นพี่ชายผม
การที่เขาสามารถปิดบังผมได้ ทำให้ผมหัวเสียมาก
แต่เขาซ่อนมันไว้ได้ดีมาก
แรงกดดันที่ต้องทำตามความคาดหวัง
ผมไม่รู้ว่าสามารถยอมรับ สิ่งที่ผมกำลังจะเป็นได้จริงไหม
แมนออนเดอะมูนทูทัวร์
ผมใช้โคเคน
เพื่อหนีจากความเป็นจริง
ผมไม่รู้ว่ามันลึกซึ้งแค่ไหน เนื้อเพลงนั้นลึกแค่ไหน
เพลง 03 ด้อนต์เพลย์ดิสซอง (ร่วมกับ แมรี่ เจ. ไบลจ์)
ใช่ เพลงนั้น ผมไม่เคยชอบเพลงนั้น
ผมผลิตมัน เราทำมันด้วยกัน มันเหมือนผมเห็นมันทุกวัน
เพลง 16 โกสต์!
ใช่ คุณได้ยินเนื้อเพลง แต่ไม่ใช่แค่สำหรับอัลบั้มนี้
นี่คือชีวิตจริงของเขา
หวังว่าพวกเขาคงเข้าใจ ว่าฉันเข้าใจ
ที่พวกเขาไม่เข้าใจ
หวังว่าพวกเขาคงเข้าใจว่าฉันเข้าใจ
ที่พวกเขาไม่เข้าใจ
คิด คัดดี้ถูกจับกุมในนิวยอร์ก
ผมถูกจับก่อนที่อัลบั้มจะเสร็จ
ผมจำได้ว่าออกจากคุกและละอายใจมาก
เพราะผมโตมา กับลุงสองคนที่ติดโคเคน
การที่ผมหันไปหาโคเคน จึงทำให้ผมรู้สึกว่า
ผมทำให้พวกเขาผิดหวัง เหมือนผมทำให้แม่ผิดหวัง
แต่ผมดีใจที่ถูกจับ เพราะนั่นคือตอนที่ผมเลิกยา
ถ้าคนไม่รู้ผมก็คงไม่เลิกหรอก
ผมคงเสพต่อไปเรื่อยๆ
เพลง 10 - ทรับเบิลด์บอย คิด คัดดี้ ขอเสนอ
ผู้คนเริ่มปฏิบัติต่อผมต่างไป และมองผมต่างไป
และมันส่งผลต่อผมมาก
ทุกคน ผมคิดว่าสื่อ พวกเขา...
นานเลยที่พวกเขาเห็นผมเป็นแค่คนที่
มีปัญหาส่วนตัวบางอย่างและซึมเศร้า
คอนเสิร์ตคืนสู่เหย้าคลีฟแลนด์ โอไฮโอ
นั่นทำให้ผมหงุดหงิดมาก
เพราะผมไม่ได้
ซึมเศร้าและดิ่งตลอดเวลา
นั่นคือปีที่ลูกสาวผมเกิด
ผมอยากให้พวกคุณได้เจอ ลูกสาวผม รักแท้ของผม
ผมอยากให้เธอเห็นว่าพ่อทำอะไร
เวลาที่อยู่กับเธอผมมีความสุขที่สุด
แต่ผมไม่ได้อยู่กับเธอตลอดเวลา
มันเป็นส่วนหนึ่งของงาน
มันไม่เกี่ยวกับสิ่งที่สื่อพูด มันเกี่ยวกับเด็กพวกนี้
ผมจึงตัดสินใจที่จะสนใจแค่
เรื่องจริงที่ว่ามันกำลังช่วยผู้คน
และนั่นเป็นภารกิจของผมเสมอมา
เหมือนกับท่อนที่บอกว่า "ฉันมองว่าตัวเองคือผู้เสียสละ
"เพื่อที่เด็กๆ จะไม่ใช่คนเดียวที่นอนไม่หลับ"
แค่นั้นจริงๆ นะ
ผมสละความเป็นส่วนตัวในชีวิต
บอกเล่าเรื่องราวของผม เพื่อช่วยเหลือผู้อื่น
ลาก่อน
- ต้องพักหน่อย - โอเค ขอบคุณ
ผมรู้สึกเสมอว่าเราคล้ายกันมาก
เขาเป็นเหมือนญาติผม เหมือนเป็นผู้ชี้ทาง
เขาในความทรงจำของผมมีเสน่ห์มาก เขาเหมือนหมีเท็ดดี้ในใจผม
ผมจำได้ว่าอยู่ที่อัมสเตอร์ดัม กับเขา มีคนวิ่งวุ่น
ไล่ตามเขาไปตามถนน ไม่มีบอดี้การ์ด
ผมจำได้ว่าคิดว่า ไอ้เวรนี่มันซูเปอร์สตาร์ชัดๆ
และเขาก็มาอยู่กับเรา
เขาไม่เคยเสียมันไป เขายังมีมันอยู่
และจริงๆ แล้ว คุณจะเป็นเพื่อนกับเขาได้
ก็ต่อเมื่อคุณกำลัง สร้างอะไรบางอย่างร่วมกับเขาเท่านั้น
ไม่ใช่เพราะเขาพยายามหลอกใช้คุณ
แต่เพราะนั่นเป็น เวลาเดียวที่เขามีชีวิตชีวา
การสัมภาษณ์กับไชอาเป็นไง
ผมจำได้ว่านั่งอยู่กับเขา ให้ตาย ผมจำได้ว่านั่งอยู่กับเขา
เขาทัวร์อยู่และเขาเหมือน
"เฮ้ย ฉันอยากทำการ์ตูน เกี่ยวกับวัยเด็กของฉัน"
และผมก็แบบ "ฉันเอาด้วย"
ผมก็เลยเขียนงานขึ้นมา ผมเต็มที่กับมันมาก
เขาพูดถึงตอนประชุม อดัลต์สวิมที่คุณไปกับเขา
มีคนอยู่ในห้องห้าคน จากอดัลต์สวิม
ทุกคนชอบงานชิ้นนั้นมาก ผมไม่เคยต้องขายงานเลยในชีวิตนี้
ผมเลยคิดว่า "ไปได้สวยว่ะ"
จากนั้นเขา กลางที่ประชุม เขาคว้ากระดาษไปจากมือผม
พูดว่า "ไร้สาระ"
และเขาก็โยนกระดาษทิ้ง ในที่ประชุมแล้วก็กระทืบเท้าออกไป
ไม่ใช่ ผมไม่ได้ทำแบบนั้น
ผมคว้าสคริปต์มาจากมือเขา
เพราะมันเป็นสคริปต์ ที่ผมไม่ได้อ่าน เขาเขียนขึ้นเอง
ดุเดือดมาก
ค่อยๆ ทำ ผมทำแบบนั้น เพราะเขาเอาออกมา
แล้วพอเขาเอาออกมาปุ๊บ ผมบอก "ไม่เอา" และเขาก็โกรธ
เขาอนุญาตให้ผม รับรู้เรื่องราวชีวิตของเขา
เขาให้ผมเข้าถึงทุกอย่าง
แม่เขาและผมก็เขียนมันลงไป
มีบางเรื่องที่เราไม่ได้คุยกันมาก่อน
บางสิ่งที่เขาไม่อยากพูดถึง
เขาตระหนักดีว่าคนมองเขายังไง
จนเขาอยากปรับมัน มากเสียจนเขาไม่มีอิสระ
ซึ่งเป็นเหตุผล ที่เราขัดแย้งกัน ผมกับเขา
เพราะผมเป็นนักขุด และผมโคตรขี้สงสัย
ผมจะล้วงลึกเรื่องเขา และเขาจะปิดกั้นผม
ผมไม่เข้าใจเรื่องนั้นอยู่หลายปี
และเราก็ปรับความเข้าใจกัน แตกคอกัน ปรับความเข้าใจกัน แตกคอกัน
เราทั้งคู่รักกัน แต่เราต่างก็จริงจังกับสิ่งที่ทำ
ทำไมผมถึงรักเขามาก
เพราะผมรู้สึกว่าเขาเข้าใจผม และผมเข้าใจเขา
มันยากที่จะหา คนแบบนั้นในวงการนี้
คนที่พยายามสร้างสิ่งใหม่ๆ
แต่มันเป็นทางหนีของผมมาตลอด และมันคือการปลดปล่อย
บ้านคิด คัดดี้ ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย
ปีหนึ่งเดนนิส ผู้จัดการผมซื้อกีต้าร์ให้
ผมถามเขาว่า "ซื้อให้ฉันทำไม"
เขาบอกว่า "แค่คิดว่า นายน่าจะลองเล่นกีต้าร์ดู"
แล้วผมก็แบบ "แต่ฉันไม่เล่นกีตาร์ไง"
เขาก็ซื้อกีต้าร์ตัวนี้ให้
แล้วผมก็มีความคิดอยากลองหัดเล่นเอง
ผมแค่พยายามรู้สึกบางอย่าง
ผมอยากรู้สึกบางอย่างกับดนตรี
ความจริงที่ว่าผมเป็นคนดำ การเล่นกีตาร์ เล่นดนตรีร็อก
ผมว่าคนอื่นคงมองว่าแปลก
แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องแปลกๆ ผมก็คงไม่สนใจ
ผมแค่มุ่งมั่นอยากหัดเล่นเครื่องดนตรีชิ้นนี้
และพิสูจน์ว่าผมทำได้
อัดไว้ไหม
ได้อัดไหม
ไม่ ลองอีกที เดี๋ยวอัดไว้
- นายไม่ได้อัดเหรอ - เปล่า
ไอ้บ้านี่ แต่เมื่อกี้แค่อุ่นเครื่อง
ดับเบิลยูซีอาร์ดี
ปี 2012
ดับเบิลยูซีอาร์ดี ผมทำอัลบั้มนั้นอย่างมีสติครบถ้วน
ผมไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ คิดว่านะ
หรือว่าสูบบุหรี่แต่ไม่ดื่มเหล้า จำไม่ได้แล้ว
ห้องอัดบรูเวอรี บรุกลิน นิวยอร์ก
ใครก็ได้ช่วยฉันที มีใครสนใจไหม
มีใครได้ยินฉันไหม มีใครอยู่ไหม
แรงจูงใจของเรื่องนั้น
คือเขาอยากทำวงกับดอตจริงๆ
บ้านคิด คัดดี้ ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย
เขาอาจไม่พูดแบบนี้ แต่ผมคิดว่าเหตุผลบางส่วนมาจาก
การที่เขาเบื่อที่ต้องยืนบนเวทีคนเดียว
เขาอยากให้มีคนขึ้นไปอยู่บนนั้นด้วย
ถ่ายปกนิตยสารคอมเพล็กซ์ ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย
ฉันต้องการเธอ
อยากคว้าร่างเธอมาไว้ตรงนี้
ดับเบิลยูซีอาร์ดีในโคแนน ลอสแอนเจลิส ซีเอ
ผมตื่นเต้นกับดนตรีแนวใหม่ และทุกอย่างเกี่ยวกับมัน
ผมดัดผม เปลี่ยนลุคใหม่ เข้าใจไหม
ใช่ โอ้
ตรงนี้
มันคือการบำบัด
ผมมีความสุขมาก ตอนที่ทำวง ดับเบิลยูซีอาร์ดี
เราไม่ได้หาเรื่องคุณ
หุบปากแล้วฟังเพลงเรา
- คุณมีเหตุผลที่มาที่นี่ - ใช่
คุณมาเพื่อฟังเพลงของเรา
ฉะนั้นฟังสิ่งที่เรากำลังพูดถึง
เพราะเรากำลังให้ความรู้ทุกคน เกี่ยวกับสิ่งที่เราทำ
แค่นั้นเอง
เข้าใจผมไหม
ไม่ต้องตบมือ ไม่ต้องตบ
หลายคนคิดว่าผมเฮงซวย
ช่างหัวคุณสิ อยากคิดอะไรก็คิดไป
แต่ฟังนะ นี่คือสิ่งที่ทำให้ผมยังไม่ตาย เพลงพวกนี้ทุกเพลง
ฉะนั้นช่างหัวคุณ ถ้าทนฟังเพลงที่ผมเล่นไม่ได้
ก็ได้
ผมรู้สึกแบบนั้น เต็มหัวใจเลย
ขอถามหน่อย
ไม่ถามแล้ว ผมแค่อยากออกไปจากที่นี่
ผมไม่อยากให้ใครต้องเจอแบบผม
เรื่องที่ผมเคยเจอ ผมไม่อยากให้ใครได้เจอเลย
องก์สอง
ผมต้องรับความจริงให้ได้ว่าผม...
ทำตัว...
มืดมน มีอาการซึมเศร้า
และต้องเผชิญความจริงที่ว่าผู้คน
ไม่อยากยุ่งกับคนที่คุมสติตัวเองไม่ได้
และหลังจากอัลบั้มที่สอง นั่นคือตอนที่ผมย้ายค่าย
ผมเสียซิลเวีย โรน และนั่นเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผม
คนที่เชื่อในตัวผม และเซ็นสัญญากับผม ผมเสียเธอไป
อาชีพของผมคงต่างออกไป ถ้าผมมีซิลเวีย โรน
เพราะซิลเวียเชื่อในตัวผม มากกว่าใครในวงการนี้
ไม่ว่าจะเพี้ยนแค่ไหน หรือดนตรีจะแปลกแค่ไหน
เธอทุ่มสุดใจกับสิ่งที่ผมอยากทำ
มันก็ยากนะ เพราะค่ายพวกนี้โหดมาก
ผมรู้ว่าพวกเขาสนับสนุน แต่ก็ยังถามหาซิงเกิลฮิตทางวิทยุ
และมันเหมือนกับ "พวก นี่คิด คัดดี้ เราไม่คิดเรื่องนั้นกัน"
ดับเบิลยูซีอาร์ดี
คุณจะไม่ได้ฟังผลงานที่ "จากแร็ป ขยับเข้ามาทางพังก์ร็อก"
ถ้าคิด คัดดี้ไม่ยอมเสี่ยง
เขาเอาตัวเองไปเสี่ยง และโดนถล่มยับเพื่อมัน
เพราะสิ่งที่พวกเขาต้องการ คือ แมนออนเดอะมูน อีกอัลบั้ม
เขามี แมนออนเดอะมูน อีกเพียบอยู่ในกระเป๋า
แต่เขาเป็นคนที่เกลียดการพูดซ้ำ
เขารู้สึกว่ามันผ่านไปแล้ว หรือเหมือนว่าเขาไม่ได้พยายาม
สุดท้ายเขาทำลาย ความดังเปรี้ยงปร้างของเขา
เพราะเขาไม่พอใจกับเรื่องอื่นในชีวิตเลย
ความไม่พอใจนั้นมอบศิลปะอันน่าทึ่งให้คุณ
พร้อมกับคนที่แตกสลายหนึ่งคน
ผมต้องคอยบอกคนอื่นว่า "โย่ เรามีตัวตนอยู่ในโลกใบอื่น"
ผมไม่ได้ดังจากวิทยุ ผมแจ้งเกิดจากอินเทอร์เน็ต
ผมทำงานกับคานเย เวสต์ เจย์-ซี โดยไม่มีเพลงเปิดในวิทยุ
ห้องอัดบรูเวอรี บรุกลิน นิวยอร์ก
อินดิคัด
ปี 2013
ผมจะมัวแต่กังวลเรื่องวิทยุไม่ได้
ช่างวิทยุสิ
ผมอยากมีเพลงเปิดในวิทยุไหม อยาก แต่อยากให้มันเกิดขึ้นเอง
ผมอยากให้คนเปิดเพลงผมเพราะมันดี
ไม่ได้เพราะค่ายเพลง บอกให้พวกเขาเปิดมัน
ผมไม่ค่อยคิดมากเรื่องยอดขาย หรืออะไรทำนองนั้น
ถ้าผมคิด ผมคงแบบว่า "เฮ้ย มันจบแล้ว
"คนไม่อยากฟังฉันแล้ว ฉันจบแล้ว"
แต่ผมคิดว่า "โอเค
"คนไม่สนใจเพลงนี้ ไม่เป็นไร"
ผมจะกลับไปทำเรื่องของผม แล้วเอาแนวใหม่มาเสนอ
อันนี้ดี
เพลงพวกนี้ ถ้าเล่นในคอนเสิร์ตต้องมันมากแน่
มันสุดๆ เพราะการแสดงของฉัน
มีแต่เพลงช้าๆ ในอัลบั้ม แมนออนเดอะมูน
อาจจะช้ามาก ช้าน้อย
แต่ฉันไม่เคยทำเพลงจังหวะคึกคักเลย
ดังนั้นการแสดงจะสนุกได้ ก็ต่อเมื่อเรียบเรียงดนตรีใหม่
แต่เพลงพวกนี้ "อิมมอร์ทัล"
ฉันว่าคนต้องโดดกันแน่
และฉันใช้ชีวิตราวกับว่าฉันมีพลัง
โคเชลลา 2014
และคืนนี้ฉันรู้สึกเป็นอมตะ
เพลง 06 อิมมอร์ทัล - อินดิคัด
ฉันบอกว่าคืนนี้ฉันรู้สึกเป็นอมตะ
โว้
คืนนี้ฉันรู้สึกเป็นอมตะ
โว้
เรามีหน้าที่แนะนำ รสชาติใหม่ๆ และประสบการณ์ใหม่
จัดไป
ผมคิดเสมอว่า "ฉันจะทำอย่างนั้นได้ยังไง"
"ฉันจะผลักดันมันได้ยังไง ฉันจะ..."
ทุกคน
"ให้สิ่งที่พวกเขา ไม่เคยได้ยินมาก่อนได้ยังไง"
บอกว่าตอนนี้ใครจะรั้งฉันไว้
ฉันอยากขึ้นไป ฉันอยากขึ้นไป
บอกให้รู้ที เย
ถ้าไม่มีมันฉันอยู่ไม่ไหว
ช่วยทำให้ฉันได้ขึ้นไปที
เฮ้ โอ้
ในตอนนั้นคนอาจจะไม่เข้าใจมัน
แต่คุณต้องซื่อสัตย์ต่อความเชื่อของคุณ
คัดดี้ คัดดี้ คัดดี้
ผมซื่อสัตย์กับสก็อตต์เสมอ
และตราบใดที่ผมมีสมาธิ กับเรื่องนั้น ผมน่าจะทำได้ดี
ดูคนพวกนี้สิ พวกคุณรู้สึกยังไงบ้าง
มาร้องเพลงในมิกซ์เทปกันดีกว่า
เพลง 02 - ดาวน์แอนด์เอาต์ อะคิดเนมด์คัดดี้
อะไรนะ พอผมพูด "คิด" คุณพูด "คัดดี้"
- คิด - คัดดี้
พอผมพูด "คิด" คุณพูด "คัดดี้"
- คิด - คัดดี้
ดี
เวลาผมทำอะไร ผม...
ผมจะกลัวคนไม่เข้าใจ
จนต้องอธิบายทุกอย่าง
เขาค่อนข้างตรงข้าม เขาแค่ทำมันออกมา
คิด คัดดี้ ขอเสนอ แซตเทิลไลต์ไฟลต์
ปี 2014
และผู้คนเข้าใจมัน ไม่ว่าจะอะไร ซึ่งเจ๋งมาก
ผมอยากเป็นอย่างเขา
สนุกกันไหม
ทันทีที่ผมเริ่มทำเพลง เหมือนคนอื่น ผมล้มเหลว
ดื่มอีกแล้ว ดื่มอีกแล้ว หมดขวด ฉันมาคว้าชัยชนะ
ในใจลึกๆ ผมก็คิดนะว่า "ถ้าพวกเขาไม่ชอบมันล่ะ
"ถ้าค่ายไม่โปรโมตและโดนคนด่าเละ"
ซึ่งไม่ดีเท่าไร แต่ก็ห้ามผม ไม่ให้ทำมันไม่ได้
มันเป็นความคิดหนึ่งแล้วผมก็ "ช่างมัน ฉันจะทำ"
รู้ไหม ผมเป็นมนุษย์
ผมเป็นมนุษย์
คุณเรเกอร์ แต่งงานกับฉันนะ
สายสัมพันธ์คือความสำเร็จ
และนั่นคือสิ่งที่ทุกคนไขว่คว้า ความสำเร็จนั้น รู้ไหม
มันคือตอนที่สุดท้ายคุณรู้สึก เป็นส่วนหนึ่งของบางอย่างโดยธรรมชาติ
เหมือนการหารากเหง้าของคุณ
เพราะคุณจะพูดอะไรก็ได้ แสดงความเห็นแรงๆ อย่างเช่น
"ฉันรู้ว่านี่มันไม่ควรจะเจ๋งเลย
"แต่มีของดีอยู่ในนี้จริงๆ ให้ตาย มันสุดยอดมาก"
คุณจะทำเพลงที่ไม่มี อะไรเลยก็ได้ ยังไงคนก็ชอบ
ถ้าจังหวะติดหู รู้ไหม
อะไรก็ได้ ท่อนฮุกซ้ำๆ ท่อนเดียว
แต่บางคนทำเพลงที่คุณเข้าถึงได้ โคตรเจ๋ง
แกอยู่ไหน แกจะไปไหน
เฮ้ มิสเตอร์เรเกอร์ แกอยู่ไหนวะ
แกจะไปไหนวะ
เฮ้ มิสเตอร์เรเกอร์
แกอยู่ไหน แกจะไปไหน
เฮ้ มิสเตอร์เรเกอร์
เฮ้
เย่
ขอบคุณ
เทศกาลดนตรีฝั่งเหนือ ชิคาโก อิลลินอยส์
ความเจ็บปวดของเขามักดูผิวเผิน
เขายิ้มอยู่บ่อยๆ
แต่รอยยิ้มของเขาซ่อนบางอย่างไว้
ผมเข้าไปครั้งหนึ่ง
น่าจะตอนที่เขาทำอัลบั้มร็อกกับแพต
มันล้ำหน้าไปสำหรับผม
ผมบอกว่า "มันไม่ใช่ว่ะ"
และเขาไล่ผมออกจากบ้านเขา เราไม่คุยกันนานเลย
ถ้าคุณจะบอกความจริงกับเขา คุณต้องหาวิธีพูดดีๆ
เพราะเขาอ่อนไหวมาก
เขาขุดลึกลงไปในจิตใจตัวเอง ทุกครั้งที่เขาทำอัลบั้ม
เขาดำดิ่งลงไปในนั้น
เขาขุดคุ้ยและหยิบยกเรื่องจริง
ที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งที่สามารถ ถ่ายทอดออกมาในวิธีที่เข้าถึงได้
และใส่ดนตรีให้มัน
ใช่ บางครั้งคุณก็ทำผลงานที่ดีที่สุด ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด
ผมพูดถึงอัลบั้มของคิด คัดดี้ที่ผมชอบมาก
สปีดดิ้งบุลเลตทูเฮฟเวน เวรนั่น
ปี 2015
หลุดโลกมาก เพลง "คอนฟิวสด์" แน่นอน "คอนฟิวสด์"
พี่ผมคงเจอเรื่องเลวร้ายมาก
ฉันอาจเสียสติแล้วพุ่งลงเหว
ตกลงในความว่างเปล่า
ผมไม่อยากพูดถึง "คอนฟิวสต์"
เพราะนั่นเป็นช่วงเวลา ที่มืดมนสำหรับผม
ผมไม่อยากพูดถึงเพลงไหน
- ใน สปีดดิ้งบุลเลต ใช่ - โอเค ได้
และถ้าฉันระเบิดสมองตัวเองเละตรงนี้
ความบ้าคลั่งเยียวยาความเศร้า
สปีดดิ้งบุลเลตทูเฮฟเวน เป็นอัลบั้มที่มืดมนที่สุด
หม่นกว่า แมนออนเดอะมูนทู อีก
สปีดดิ้งบุลเลตเซสชั่น
ผมรู้สึกว่าใช้ชีวิตถูกทาง
แต่ก็ยังรู้สึกว่างเปล่าในใจ
ผู้คนชื่นชมผมแต่ผมไม่มีความสุข
ดังนั้นหลายครั้งผมรู้สึกเหมือนคนหลอกลวง
และนั่นคือแรงผลักดันให้ผม
เข้าไปยังด้านมืดของสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่
รู้ไหม เรื่องโคเคนทำให้ผมกลัวสุดใจ
ตอนที่เขาเริ่มใช้มัน ผมคุยกับเขาไม่รู้เรื่องเลย
เหมือนผมไม่สามารถ เข้าถึงเขาได้อีกแล้ว
เขาเริ่มแยกตัวออกไป ไม่ตอบสนองต่อสิ่งต่างๆ
นั่นคือตอนที่เรา ขาดการติดต่อกันไปนานเลย
ไม่ใช่แค่ผม หลายคนเลย เขาไม่สุงสิงกับใครเลย
ผมไม่รู้เรื่องในช่วงชีวิตนั้นของเขาจริงๆ
ผมไม่... ตอนนั้นเราไม่ได้เจอกัน
แพสชั่น เพน ผมแต่งขึ้นอย่างมีความหวัง
"ฉันอยากรู้สึกอย่างนั้นในสักวัน"
และนี่คือสิ่งที่ผมอยากรู้สึก
ปี 2016
ผมเสียใจกับทุกความสัมพันธ์ที่จบไป
ผมทำให้ผู้หญิงต้องมาเจอ...
เรื่องดราม่าเพราะผมไม่มีความสุข
และผมไม่มีสติอยู่กับตัว
มันยิ่งทำให้ผมเป็นทุกข์
การที่ผมไม่สามารถคบใครได้นาน
องก์สาม
ผมเพิ่งเริ่มใช้อีกครั้ง
ไม่ชอบเลยที่ผมยอมให้ตัวเอง
กลับไปหามัน
หลังจากหลายปีมานี้
ผมละอายใจจริงๆ
ผมคิดฆ่าตัวตาย
ผมไปถึงขั้นวางแผนที่จะทำแล้วด้วย
แล้วผมก็รู้ว่าถ้าผม
ไม่ขอความช่วยเหลือ
จะต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่
ลึกๆ แล้ว ผมอยาก...
ผมอยากเป็นคนที่ดีกว่านี้
และผมก็ไม่อยากยอมแพ้ และทำให้คนผิดหวัง
ทุกอย่างคงสลายไป ทุกอย่างที่ผมทุ่มเททำมาอย่างหนัก
ผมทิ้งลูกสาวไปไม่ได้
ทิ้งแม่
น้องสาว พี่ชาย
ผมแค่ต้องรวบรวมสติให้ได้
วันที่ 4 ตุลาคม 2016
คิด คัดดี้ วันที่ 4 ตุลาคม 2016
มันยากที่จะพูดออกมา เพราะผมรู้สึกละอายใจ
ผมโกหกมาตลอด
เมื่อวานผมเข้าสถานบำบัด
ผมไม่รู้จักความสงบ
ผมไม่ไว้ใจใคร
ผมกลัว ผมเศร้า
ภาวนาให้นะสก็อตต์
ขอให้พระเจ้าอวยพร และชี้ทางคุณผ่านช่วงเวลานี้
เป็นโพสต์ที่ทรงพลังมาก
นี่เปิดโอกาสให้คนอีกมากมาย สามารถแบ่งปันสิ่งเดียวกันได้
อย่าละอายใจ อย่าเสียใจ
คุณกำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง และอาจช่วยชีวิตคนด้วยเรื่องของคุณ
คานเย เวสต์ "เซนต์พาโบลทัวร์" ฮิวสตัน เทกซัส
ผมอยากใช้เวลานี้พูดว่า
คิด คัดดี้เป็นน้องชายผม
และผมหวังว่าเขาจะสบายดี
ศิลปินที่ทำเพลงมากที่สุด ในสิบปีที่ผ่านมา
ทรงอิทธิพลที่สุด
และผมหวังว่าเขาสบายดี
เราถูกสอนให้คิดตั้งแต่เด็ก ว่าเราขาดอะไรไป
ทุกคนเลย
และฉันคิดว่าความรู้สึก
ที่ว่าคุณดีไม่พอ หรือไม่มั่นใจในงานที่คุณทำ
มันเป็นเรื่องธรรมดาแต่ขณะเดียวกัน ฉันรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่ถูกสอนมา
มนุษย์ทุกคนต่างกันและมนุษย์ทุกคน
มีบางสิ่งที่ไม่เหมือนใคร และพิเศษมานำเสนอ
และคนลืมว่า ทุกคนก็รู้สึกแบบเดียวกัน
หลงทาง สับสน ไม่แน่ใจว่าพวกเขามาที่นี่ทำไม
ความวิตกกังวลนั้น
ทุกคนรู้สึกแบบนั้นและพยายาม ปกปิดมันด้วยวิธีบางอย่าง
เราจะหันหน้าเข้าหากันแม้มีข้อบกพร่อง
ขาดความมั่นใจ
เมื่อสุขสม เมื่อมีความสุข
และยอมรับมันว่าทุกอย่าง ล้วนสวยงามและเป็นธรรมชาติ
สิ่งนั้นจะทำลายกำแพงนี้ลงได้
และทำให้ทุกคนคิดว่า
"ไม่ ฉันเข้าใจคุณ ความเจ็บปวดและความสุขของคุณ
"เราจะไม่เป็นไร"
ฉันกังวลนิดหน่อยนะ
ทุกครั้งที่ฉันพูดถึงเขา ฉันจะรู้สึกอ่อนไหว
อยู่เคียงข้างฉันเสมอ
ช่วยชีวิตฉันไว้
ช่วงเวลาที่ลำบาก ช่วงเวลาที่เศร้า ช่วงเวลาที่ดี
เขาช่วยชีวิตฉันไว้
เพลงของเขาช่วยให้ฉันได้มาก เมื่อคุณรู้สึกโดดเดี่ยว
ช่วยชีวิตฉันไว้
เขาเป็นคนสำคัญของฉัน
มีใครอีกคนที่เข้าใจฉันเสมอ
ใช่ ฉันรู้ว่ายังมีอีกคนที่รู้ว่าฉันรู้สึกยังไง
และนั่นคือคัดดี้สำหรับฉัน
สำหรับผม เขาเหมือนพี่ชาย เป็นคนที่ผมชื่นชม
แมนออนเดอะมูน เป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตผม
แรงบันดาลใจ
เขาเปิดด้านใหม่ของฉัน
ด้านที่ฉันเข้าใจอย่างถ่องแท้ ว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียว
ช่วยฉันไว้
เขาช่วยและผลักดันให้ฉัน ผ่านช่วงเวลาแย่ๆ มากมายในชีวิต
และฉันรู้สึกว่าเขาช่วยให้ฉันโตขึ้น
เผยด้านที่เปราะบางออกมามากขึ้น
ถ้าการยอมให้คนรอบตัวฉันรู้ว่า
ไม่เป็นไรที่จะรู้สึกแบบนั้น และมันโอเคที่จะเศร้า
มันโอเคที่จะเศร้า
รู้ไหม ช่วงวัยยี่สิบของผมส่วนใหญ่
ผมสวมหน้ากากตอแหลๆ เอาไว้
เพราะผมโตมากับดิสนีย์แชนแนล แล้วไปอยู่กับสปีลเบิร์ก
ที่คุณต้อง "ยิ้มเยอะๆ"
เขาก็เหมือนกันและผมเข้าใจเสมอ
ว่าเขายิ้มเพื่อเอาชีวิตรอด
ดังนั้นผมจึงฟังอัลบั้มเขา ตลอดช่วงนั้นในชีวิตผม
เพราะเรารู้สึกแบบเดียวกัน
เขาปลดล็อกความเปราะบางบางอย่าง
ที่รู้สึกเหมือนจริงกว่าตัวตนของผม
ที่ผ่านมามันจึงเป็นเหมือนการเดินทาง
เหมือนฟ้าส่งเขามาเป็นเพื่อนรักผม ใช่
เขาอาจจะพูดต่างออกไป
แต่ผมพูดอย่างไม่อายปากเลยว่า เขาได้ใจผมไป
ไม่ใช่แค่เพราะเพลงของเขา แต่เป็นเพราะเนื้อแท้ของเขา
เขาเป็นคนสำคัญ ของผมจริงๆ เขาเหมือน
ส่วนสำคัญในชีวิตของผม ไม่ใช่แค่เพลงแต่เป็นคนหนึ่งคน
เป็นคนสำคัญในชีวิตผม
แต่เพลงก็ด้วย ใช่ เพลงก็เหมือนกัน
ช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ถ้ามองย้อนกลับไป
อาจเป็นตอนที่เขาเข้าสถานบำบัด
การได้รู้ว่าผมอาจ
เสียเขาไป เข้าใจไหม
มันไม่ใช่...
ช่วงเวลาแห่งความสุขเลย
แต่มองย้อนกลับไป มันเหมือนกับ "ให้ตาย ดีใจจริงๆ ที่
"เขาทำแบบนั้นตอนนั้น
"ไม่ช้าไปกว่านั้น"
ผมไม่ได้แสดง ด้านที่ดีที่สุดของตัวเองออกมา
บางครั้งเราก็มีสิ่งนั้นในชีวิต รู้ไหม
และนี่คือสิ่งที่ผมได้สัมผัส ในสถานบำบัด ผมพูดถึง
"น่าจะทำแบบนี้ให้ดีกว่านี้ ฉันน่าจะไปที่นั่น
หรือฉันน่าจะเข้าใจ ฉันไม่น่ากลัวมันเลย"
ผมตระหนักว่า
หลายสิ่งที่ผมต้องเผชิญ มาจากการที่ผมทำงานตลอด
และผมไม่ปล่อย ให้ตัวเองได้มีชีวิต
ผมบอกตัวเองว่า ผมกำลังใช้ชีวิตให้ช้าลง
ตอนนี้ผมมีความสุขขึ้นมากและผมรู้สึกว่า
ผมสามารถพูดเรื่องบางเรื่องได้
ผมยอมรับข้อเสียของตัวเองได้
ผมเผชิญหน้ากับข้อเสียของผมแล้ว
ผมรู้ว่าผมทำผิดตรงไหน
ไม่มีข้อกังขาอะไรแล้ว
ตอนนี้ผมเลยพูดถึงมันได้
และรู้ว่าผมเข้าใจ ตัวเองและสก็อตต์ดีขึ้นมาก
ว่าผมรักตัวเอง ว่าผมมีความสุข
ผมแค่หวังว่าแฟนๆ
จะเห็นว่าในที่สุดผมก็
ผมดีขึ้นแล้ว
ยามเช้าที่สวยงาม เธอเป็นดวงตะวันยามเช้าของฉันที่รัก
ไม่มีเรื่องขัดใจ
คานเย เวสต์ เซนต์พาโบลทัวร์
โอเค แอลเอ
ตอนนี้คิด คัดดี้อยู่ในสถานบำบัดแล้ว
แต่เขามีเพลงอันดับหนึ่งทางวิทยุ
และผมอยากให้เราร้องเพลงนั้นในคืนนี้
ให้ดังพอ...
ให้เขาได้ยินและรู้สึกถึงมัน และรู้ว่าเรารักเขา
พวกคุณพร้อมไหม
ยามเช้าที่สวยงาม
เธอเป็นดวงตะวันยามเช้าของฉันที่รัก
ไม่มีเรื่องขัดใจ
เรารู้สึกหลงทางได้ ทุกคนควรรู้สึกหลงทาง
ไม่มีใครรู้ว่าจุดหมายของเราคืออะไร
คุณสามารถใช้ช่วงเวลาที่หลงทาง และพูดใหม่ว่าคุณกำลังสำรวจ
การรักษาส่วนใหญ่ เป็นเรื่องของการเปลี่ยนการรับรู้
และการฟื้นตัวส่วนใหญ่
คือการเปลี่ยนการรับรู้ ถึงสิ่งที่คุณกำลังประสบอยู่
และการรู้ว่าคุณอาจ รู้สึกหลงทางเมื่ออยู่กับคนอื่น
ดังนั้นการรู้สึกหลงทาง จึงเป็นเรื่องที่ถูกแล้ว
ผมเพิ่งออกจากสถานบำบัด
และผมรู้ว่าทุกคนตื่นเต้นมาก เรื่องที่ผมกลับมาบ้าน
ผมรู้สึกประหม่ามาก
และหวังจริงๆ ว่าเด็กๆ ยังอยากฟังผมอยู่
ลอสแอนเจลิส ขอเสียงหน่อย
ทราวิส สก็อตต์ คอมเพล็กซ์คอน ลองบีช ซีเอ 5 พ.ย. 2016
รู้อะไรไหม ผมจะไปแล้ว
ผมจะไปแล้ว นี่คือ ศิลปินคนโปรดตลอดกาลของผม
ไม่รู้ว่ามีกี่คน ที่รู้สึกแบบเดียวกับผม
แต่ผมโตมากับเพลงของผู้ชายคนนี้
เพราะงั้นขอเสียงให้คิด คัดดี้หน่อย
ผมรักพวกคุณ
แฟนๆ ได้เห็นความรัก ความตื่นเต้น
ผู้คนตื่นเต้นมากๆ ที่ผมกลับบ้านและผ่านมันมาได้
ฟังนะ ผมคิดถึงพวกคุณทุกคน
ผมรักพวกคุณทุกคน
ผมรู้ว่าชีวิตมันบ้า
เรื่องต่างๆ ประดังเข้ามา
แต่เราผ่านมันไปได้ เราจะผ่านมันไปได้
ผมคือเครื่องพิสูจน์ เป็นหลักฐานที่ยังมีลมหายใจ
ผมไม่ได้จะมาสอน ผมไม่ได้ตั้งใจมาสอน
แต่ผมอยากให้พวกคุณรู้ มีอย่างหนึ่งที่พวกคุณต้องรู้
ฟังนะ
ฉันกำลังแสวงหาความสุขและฉันรู้
ของที่เปล่งประกายไม่ใช่ทองเสมอไป
ได้มาเมื่อไรฉันคงพอใจ ว่าไง
ฉันจะเป็นคนดี
มันช่วยผมได้นิดหน่อย
ให้มีหวัง
เหมือนกับว่ามันช่วยได้ในช่วงเวลานั้น
ห้องอัด แจ็คสันโฮล ดับเบิลยูวาย
พอเขาออกจากสถานบำบัด เราก็เริ่มทำเพลง
เข้าสตูดิโอและทำงานเพลง
และนั่นนำไปสู่ คิดส์ซีโกสต์ส
ไม่ว่าเขาจะทำจังหวะกับผม หรือแค่เขากับดอต
เขาแค่สร้างและผลิตเพลงออกมา
ผมไม่รู้ว่าจะได้ออกอัลบั้มเร็วๆ นี้ไหม
ผมคิดว่าอาจจะพักสักสองปี
แต่แล้วคานเย...
บอกผมว่าเขาอยากทำอัลบั้มนี้
และ...
ผมแบบว่า "เวร เจ๋งว่ะ เพราะ...
มีคนหิ้วปีกฉันไว้แล้ว" เข้าใจไหม
บอกให้ผมรู้ว่าผมยังทำสิ่งนี้ได้
คาร์นิวัลแคมป์ฟล็อกกนาว ลอสแอนเจลิส ซีเอ 11 พ.ย. 2016
คานเยไม่รู้หรอก แต่เขาช่วยผมไว้
เขาช่วยผมจากภาวะซึมเศร้าไว้อีกครั้ง
ว่าผมอยู่จุดไหนในวงการเพลงและ...
เขาช่วยให้ผมเห็นว่า "ไม่ๆ ฉันยังไม่จบ"
ฉันเกิดใหม่โคตรๆ ฉันกำลังก้าวไปข้างหน้า
ก้าวไปข้างหน้า ก้าวไปข้างหน้า
ฉันไม่เครียดเลย พระองค์
ฉันกำลังก้าวไปข้างหน้า
ก้าวไปข้างหน้า ก้าวไปข้างหน้า
ผมไม่อยากทำเพลงหดหู่อีกแล้ว
ผมไม่อยากทำ เพลงแบบนั้นออกมาอีกแล้ว
ผมหวังว่าผู้คน
จะเข้าใจมันตอนที่ผมทำออกมาตอนนั้น
แต่ช่วงชีวิตนั้นจบไปแล้ว
คิดส์ซีโกสต์ส
ผมรู้ตั้งแต่แรกว่า การที่ผมสามารถทำเพลงได้
เป็นสิ่งพิเศษมากๆ และเป็นของขวัญจากพระเจ้า
ผมรู้ว่าผมต้องใช้พรสวรรค์นี้ พลังที่ผมมีเพื่อสิ่งที่ดี
ฟังนะ ผมแค่อยากบอก ก่อนเข้าเพลงต่อไป
ผมขอบคุณทุกคนมาก
จากด้านหน้าไปสุดด้านหลัง ที่มาดูผมที่นี่ตอนนี้
ชีวิตมันบ้า เราต่างมีเรื่องให้คิด
มันเละเทะ แต่เราทุกคนรอดมาได้
ผมอยากจะขอบคุณแฟนๆ คิด คัดดี้ ผมแม่งรอดมาได้
ผมเดินทางมาไกลตั้งแต่มิกซ์เทปนั้น
และพวกคุณสนับสนุนผมมากๆ ในการเดินทางครั้งนี้
รักคุณ สก็อตต์
และการมาแสดงในคืนนี้
มาเห็นใบหน้าที่สวยงาม และความรักทั้งหมด
มันช่าง... มันทำให้ผมตื้นตันใจมากๆ
ผมแค่อยากให้พวกคุณรู้ ว่าผมเผชิญกับบางเรื่อง
พวกคุณไม่เคยหันหลังให้ผม
- ไม่เคยตัดสินผม - ไม่มีวัน
ไม่ทิ้งผมไว้ลำพัง
และผมได้มาที่นี่ เห็นความรักทั้งหมดนี้
จากอัลบั้มที่ฉันปล่อยมา เมื่อปีก่อนหรือสองปีก่อน
หรือสามปีก่อน มันบ้ามาก
ผมรู้ว่าผมช่วยพวกคุณ แต่รู้อะไรไหม
พวกคุณช่วยผมมากกว่าที่คุณรู้
งานนี้เหมือนการบำบัดกลุ่มเลย มันน่าทึ่งมาก
ผมรู้ว่านั่นเป็นภารกิจของผม
ผมรู้ว่านั่นเป็นเหตุผลที่ผมเกิดมา
มันเป็นโชคชะตาของผม
ทุกอย่างที่ผมทำ ต้องช่วยผู้คนในทางใดทางหนึ่ง
ต้องเป็นแบบนั้น
ผมทำเพลงแบบอื่นไม่ได้
นั่นคือเป้าหมายมาตลอด เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อื่น
เพื่อให้พวกเขาสามารถ เล่าเรื่องของตัวเอง
ผมรู้สึกว่าเพลงแร็ป ต้องพูดเรื่องนี้มากกว่านี้
ตอนนี้มันเหมือนกับ
ถ้าไม่ร้องและพูดถึงอารมณ์ของตัวเอง ก็ไม่มีทางได้เซ็นสัญา
และเราทำให้ทั้งวงการสั่นสะเทือนได้ ด้วยสิ่งนั้นในปี 2009
มันส่งผลกระทบเป็นระลอก ต่อวงการเพลงทั้งวงการ
ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา
ดังนั้น ด้วยความยินดี
ในโอกาสครบรอบสิบปี อัลบั้มแรกของผม
มันเป็นการเดินทางที่สวยงาม เราอยู่ด้วยกันมาตลอดใช่ไหม
ผมก็รักพวกคุณ ขอดูรอยสักตรงนี้หน่อย
คุณคัดดี้ ผมสักมา ผมสักมา โคตรรักคุณเลยคัดดี้
โอ้โฮ สวยสะเด็ด
คุณช่วยชีวิตผมไว้คัดดี้ ช่วยเซ็นหน่อยได้ไหม
ได้ ผมจะเซ็นที่แขนให้
โอ้พระเจ้า โอ้พระเจ้า ให้ตายสิ
นี่ครับ คุณชื่ออะไร
คุณช่วยชีวิตผมไว้ ผมชื่อเจคอบ โคตรรักคุณเลย
รักคุณเหมือนกันเจคอบ ขอเสียงให้เจคอบหน่อย ใช่
ฟังนะ เจคอบ เพลงต่อไปมอบให้คุณ ตกลงไหม
ผมจะ ผมจะคอยดู
อย่าลืมเต้นให้สะบัดเลยนะ
เอาละ พร้อมฟังเพลงต่อไปหรือยัง
มาเริ่มกัน
เย่ ให้ตายสิ ให้ตาย เวร...
พร้อมไหม ร้องไปกับผมนะ
เย่
บดนิดหน่อย ม้วน และสูบ
รู้สึกดี นี่แหละใช่ หน้าร้อนตอนตีสอง
ไม่สนใคร มือจับพวงมาลัย
ขับทั้งๆ ที่เมา ทำเรื่องของฉันไป
ควบผ่านมิดเวสต์
ใช้ชีวิตไป ทำตามฝันเรา
ฉันจะทำตามใจ มองไปข้างหน้า ไม่หันหลังกลับ
ใครๆ ก็บอกให้ช้าลงหน่อย อยากจะตะโกนบอกว่า ช่างมัน
อยากจะตะโกนบอกว่า ช่างมัน
ช่างมัน ช่างมัน
ใช่
ว่าไง ว่าไง ว่าไง
ว่าไง ว่าไง ว่าไง ว่าไง
ใช่ เจคอบ เจ๋ง
บอกมาว่าเธอรู้อะไร ฝัน ฝัน
เธอไม่รู้อะไร อะไร
บอกมาว่าเธอรู้อะไร เรื่องฝันร้ายที่มาหลอกหลอนทุกคืน
ตีห้าเหงื่อแตกซ่านตื่นรับวันใหม่
ใช่
ฉันแสวงหาความสุขและฉันรู้
ของที่เปล่งประกาย ไม่ใช่ทองเสมอไป เฮ่
ถ้าเจอเมื่อไรฉันคงพอใจ ใช่
พ่อมด
คาวส์
ฉันจะเป็นคนดี
ฉันแสวงหาความสุขและฉันรู้
ของที่เปล่งประกาย ไม่ใช่ทองเสมอไป เฮ่
ถ้าเจอเมื่อไรฉันคงพอใจ ใช่
ใช่ ใช่ ใช่ ใช่ ใช่
คอมเพล็กซ์คอน
ใช่ ใช่
ว่าไง ขอเสียงหน่อย
ใช่
รักพวกคุณนะโว้ย
ผมรักคุณ กลับบ้านอย่างปลอดภัยนะ
เจคอบ ผมรักคุณ กลับบ้านดีๆ นะ
ใช่ ใช่
สันติ
วันที่ 10 ต.ค. 2010-20 ส.ค. 2021 แด่เพื่อนรักที่สุดในโลกนี้ของฉัน
ฉันรักแกตลอดไป คนพิเศษของฉัน
ชายชื่อสก็อตต์
คำบรรยายโดย: พุทธชาด กุทอง
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ