Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Jakoś tak czuję
Że wszystko się zmieni
Moje życie się odmieni
Już za tydzień
Jakoś tak czuję
Właśnie tak miało być Właśnie to miałam robić
Więc nie zapomnimy
Jeśli to słyszysz
Zaraz usłyszysz
Muzykę, muzykę
Ona wzywa cię
Podkręć dźwięk, zanurz się
Niech piosenka na wskroś przeszyje cię
Poczuj miłość, zanurz się
To twoje miejsce, tu wszystko zaczyna się
Młodzi mogą ryzykować
Dalej
Miejmy co wspominać
Jakoś tak czuję
Że moje wejście z hukiem Odbije się szerokim echem
Będzie świetnie
Jakoś tak czuję
Że gwiazda zaraz wzejdzie
Jak kula ognia na niebie Rozświetli mrok nocy
Podkręć dźwięk, zanurz się
Niech piosenka na wskroś przeszyje cię
Poczuj miłość, zanurz się
To twoje miejsce, tu wszystko zaczyna się
Młodzi mogą ryzykować
Dalej
Podkręć dźwięk, zanurz się
Niech piosenka na wskroś przeszyje cię
Poczuj miłość, zanurz się
To twoje miejsce, tu wszystko zaczyna się
Młodzi mają życie chwytać
Dalej
Miejmy co wspominać
Stój, młody!
Stój!
To tylko durny samochód.
Pogarszasz sprawę!
Stój!
Stać!
No już, kolego. Pod ścianę.
Dawaj ręce. I już.
- Jakie są szanse na zwykłe upomnienie? - Marne.
Dobra. Idziemy!
OŚRODEK POMOCY RODZINIE
Will.
Ukradłeś radiowóz.
Sześć lat, siedem szkół.
Dwadzieścia dwie rodziny.
To musi być jakiś rekord, ale nie powód do dumy.
Jest to jednak jakieś osiągnięcie.
Wspaniale, że cię to bawi.
Tym razem to poważna sprawa.
Nie mam wyboru. Muszę cię odesłać do placówki.
Poprawczak?
Nie możesz mi tego zrobić.
- Miałeś ciężko. - Poprawię się.
Jesteś bystry.
- Masz talent. - Zmienię się.
- Tym razem naprawdę. - Will.
- Musi być inny sposób. - Nie ma.
Will, przykro mi. Ten dom był ostatnią opcją.
Odkąd straciłeś rodziców, było ci ciężko. Ale jesteś wspaniały.
Obyś jak najszybciej to zrozumiał. Dla własnego dobra.
Mark, przyszła Kristin.
Zaczekaj.
Zaraz wrócę.
- Cześć, jak tam? - Wszystko dobrze.
Słuchaj…
Raz, dwa, trzy, pomyśl życzenie!
Masz dzisiaj szczęście.
Dobre wieści. To Kristin.
Jest rodzicem zastępczym. To jej syn.
George. Jestem George.
- Cześć. - Miło mi.
- Mnie też. - Will, rozmawiałam z Markiem.
Może w tym roku byś do nas dołączył?
Dołączył?
Jedziesz na obóz letni.
Ja się do czegoś takiego nie nadaję.
No dobrze.
Czyli poprawczak.
Przykro mi i dzięki.
- Poprawczak? - George, on nie chce jechać.
Nie, zaczekajcie.
- Letni obóz brzmi świetnie. - Spodoba ci się.
Spodoba ci się.
Ale się cieszę. Grasz na gitarze. Damy czadu na pokazie talentów.
Do tego pływanie w jeziorze, tyrolka.
Normalnie mega. Wprowadzę cię.
Dzień zaczął się tak jak co dzień
Gonitwa myśli O wszystkim, co mam na głowie
Kolejna próba
Starania, żeby było lepiej
Idziemy.
Otworzyłam Biblię i czytałam o sobie
- I o tobie. - O mnie?
Byłam za kratami Boża łaska wyzwoliła mnie
Między jedną stroną a drugą Doznałam nagłego olśnienia
Przede mną bezkresna przestrzeń
I do podróży ktoś wzywa mnie
Osiodłajmy konie
Musimy przetrzeć szlak
Przez błękitny bezkres Wspaniałych Bożych łask
Podążajmy za naszym Panem W cudowne nieznane
Nie ma to jak takie życie
To nasza wielka przygoda!
To dziwne.
Będzie super.
Dalej, szykuj się
Na podróż życia
- Nie. - No weź.
Ponurą religię zostawmy daleko za sobą
I odkryjmy nowe horyzonty Które tylko na nas czekają
Właśnie do tego jesteśmy stworzeni
Osiodłajmy konie
Musimy przetrzeć szlak
Przez błękitny bezkres Wspaniałych Bożych łask
Podążajmy za naszym Panem W cudowne nieznane
Nie ma to jak takie życie
To nasza wielka przygoda!
Cześć.
Jestem…
Em, Avery.
Miło cię poznać, Em, Avery. A ja…
To nasz tydzień!
W tym roku wymiatamy!
Będziemy wymiatać!
- Na pewno. - Will!
Tu jesteś.
Czyli jesteś Will?
Tak, Avery, Sean, ekipo Seana, to jest Will.
Nowy.
Miło poznać.
Mnie też.
Skąd się znacie?
Will to mój…
Rodzina. Kuzyni. Przyjechałem tu z Filadelfii na wakacje.
Tak.
Rodzina.
A ty skąd jesteś?
Właśnie wróciłem z Arktyki. Pomagałem ratować narwale.
- Narwale? - Tak.
Nie sądziłem, że istnieją. Jak jednorożce.
Dumne morskie jednorożce.
Po prostu robię swoje.
- Za rok jedziemy razem. - Co?
- Prawda? - Co?
- Z nią? - Aha.
- Nigdy tak nie mówiłam. - Dobra, słuchajcie.
Przemierzymy wszystkie wysokie szczyty
Przejdziemy przez doliny
I w naszej podróży odkryjemy
Że to najwspanialsza wędrówka Dla ludzkiego serca
Boska miłość poniesie nas daleko Dalej niż najśmielsze marzenia
Tak jest.
Tak już mam.
Wow. On tak na serio?
Bardzo na serio. No nic.
Osiodłajmy konie
Co jest?
Musimy przetrzeć szlak
Przez błękitny bezkres Wspaniałych Bożych łask
Podążajmy za naszym Panem W cudowne nieznane
Nie ma to jak takie życie
To nasza wielka przygoda!
Cześć, George.
- Stary, idziemy. - Nie mówiłeś, że to obóz religijny.
Cześć, David.
Hej!
Ostatni tydzień lata. Gotowy?
Na 500 procent. Liście zmienią kolor, życie nabierze barw.
Tak! To co zaplanowałeś na Rytuał?
To ekscytujące. Dwa słowa.
Braveheart!
W sumie to jedno słowo.
Masz tutaj papiery Willa Hawkinsa.
- OK. - Jest w nich wszystko.
A to co?
Na serio?
Chciał sprzedać liceum przez Internet?
- Chłopak dostał trzy oferty. - Dobra.
Powinienem się nim martwić?
Sama pamiętam pewnego niegrzecznego chłopca.
Wtedy miałem jeszcze gęstą czuprynę.
Spokojnie, pięknisiu. Będzie dobrze.
George wszystko mu pokazuje. Słodkie to jest.
- Będzie mieszkał… - W prawdziwej leśnej chatce.
- Tak… - To…
- Aha. - Właśnie.
- Taka jest. - Tak.
Klasyka gatunku.
Można powiedzieć.
Cześć, stary druhu.
Ty chciałeś tu mieszkać?
Jasne. A kto by nie chciał?
Fakt, klozet się zatyka. Jeśli działa.
Nie ma klimy. No i pająki.
Pająki?
Jeszcze nie wyszły. No nic.
A tak przy okazji to co to było? To podawanie się za rodzinę, za kuzynów?
Nie chcę być świętoszkiem…
ale kłamstwo jest w przykazaniach.
Zaskoczyłeś mnie. Było mi trochę niezręcznie.
- Tak się nie… - Wszystko jasne.
- Tak? - Tak, pewnie.
- No to mi ulżyło. Nie chcę być niemiły… - Podoba ci się widok.
Co?
Widok.
- Zupełnie nie o to chodzi. - Uważaj. Kłamstwo.
Jak jej na imię?
Presley Elizabeth Borsky.
Czterokrotna najlepsza uczennica.
Uwielbia wszystko, co słodkie.
Szczególnie mopsy.
I ma idealnie mały rozmiar buta.
Wąskie 38.
Trzeba będzie popracować nad tym stalkingiem.
A Avery? Co o niej wiesz?
To nie twoja liga.
Serio? Dzięki.
Jak to ująć?
Nie wiem, czy pociągałaby ją kradzież radiowozu.
Po pierwsze, pożyczyłem ten radiowóz. Po drugie: skąd ty to wiesz?
Georgie wszędzie ma ludzi.
No to co ona lubi? Jaka jest?
Lubi ten obóz. Praktycznie tu mieszka. Jej tata jest właścicielem.
A co z jej mamą?
Ratuje pewnie świat jak matka Teresa.
Nie, ona…
Avery o niej nie mówi.
Latem głównie pracuje tu jako opiekunka.
Przez ten tydzień wreszcie może być zwykłą obozowiczką.
I uważaj, bo uwielbia rywalizację.
Tak jak ja.
Właśnie przyznałeś, że prawda odpada.
Nie. Po prostu nie jestem pewien, czy Avery byłaby zainteresowana.
Czyli potwierdzasz.
Ten obóz musi mi wyjść. Rozumiesz?
Żeby się dopasować, muszę stać się kimś innym.
Od tego mam ciebie. Tak, Georgie?
Mam propozycję. Jeśli mi pomożesz, ja pomogę
z panią Presley Elizabeth Barszcz.
- Barszcz? Barber? - Borsky.
Borsky. Jasne.
Wystarczy, że dotrzymasz tajemnicy i mnie wprowadzisz.
I tyle.
Czyli będę takim twoim…
Yodą twoim będę ja.
Jasne. Moim Yodą.
- Lekcja pierwsza, młody Padawanie. - Wystarczy już.
Szorty nosić musisz.
I już. Nie ma za co. Mam ich mnóstwo. Witaj na obozie.
Jesteś na maksa dziwny.
Dziękuję.
Czemu tak mnie swędzi?
Są z poliestru. Albo inaczej: spadły modzie z nieba.
Śmierdzę starością.
To mój bardzo prawdziwy kuzyn Will. Przyjechał na wakacje.
- Kuzyni! - Wyluzuj.
- Jaki jest plan, Rain Manie? - Wybieraj.
- Łucznictwo, wypieki… - A to?
TYROLKA
Nie. Żadnych wysokości.
No dobra, na to na bank idziemy.
Żadnego paintballu. Nie mam odpowiedniej budowy.
- Nadszedł ten dzień. - Nie, nie idź tam.
- Mówię, że nie chcę. Nie ignoruj mnie. - Siema.
Hej! Jesteś… Em, Will, prawda?
- Dobra pamięć, Em, Avery. - Zabawne.
- Jesteś w czerwonej drużynie? - Tak, Szkarłatne Anioły.
Sama wymyśliłaś?
A co?
Zastanawiam się, czy mogę być szczery.
Zabawne. To samo pomyślałam o twoich szortach.
Fakt.
A to pewnie Presley.
- No tak, przepraszam. - Tak, miło mi.
Mnie też.
Cześć, George.
George dużo mi o tobie opowiadał.
- Naprawdę? - Nie. Nic a nic. Nic dziwnego.
- Jesteśmy kuzynami na lato. - Uwielbiam lato.
- To mój kuzyn. Jesteśmy tu. - Super.
- Lato. - Spokojnie.
Tak tylko go oprowadzam. Nic takiego.
Fantastycznie, George.
Tak.
Na paintballu będzie fajnie.
- Gdzie lista? - Tutaj.
- Nie. Fałszerstwo. - Wpisuję cię.
- Będzie super. - Tak, kuzynku.
I już.
Dzięki.
Powodzenia, Willu…
Hawkinsie.
Przyda ci się.
- Powodzenie? - Tak.
- Dobra. - Dobra.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia, George.
- Chodźmy. - Tak.
Spoko. Poszło…
Dobrze. Dobrze ci poszło.
- Stary, co to było? - Wiem, wiem.
Mogę rozmawiać z każdym poza Presley. Do bani.
Czyli George ciągle się w tobie podkochuje.
Nawet na mnie nie patrzy.
Presley może mieć każdego. Mówię ci. Rok temu próbowałem.
Codziennie pisałem do niej list.
- Nigdy ich nie wysłałem. - Może zainwestuj w znaczki.
Mówię ci. Wystarczy, żebyście pogadali.
Musisz z nią porozmawiać.
Właśnie.
No weź.
Nawet gdybym chciał, to co mam niby mówić?
Za fajnego bardzo trudno mi uchodzić
Nie myśl za dużo, bądź sobą
Zgodziłbym się, gdybym był tobą
Spróbuję mówić mądrze, a same bzdury wyjdą
Ładna buźka, nic innego nie widzą
Jesteś o wiele ciekawsza
Oby to była prawda
I jest.
Wciąż myślę, czy jestem dość dobry
Chyba nie jestem dość dobra
Nawet mnie nie widzi
To nie moja liga
Co ty gadasz?
Nie pleć głupot
Nie ma mowy, żebyś nie była dość dobra
Nie daj sobie wmówić Że nie jesteś dość dobry
Trochę dziwnego to plus
Bóg stworzył cię tak, jak miało być
Dość dobrzy, więcej niż dość dobrzy
Zobacz tylko, ile piękna w tobie jest
Musisz być sobą, nie zadręczaj się
Chcę zobaczyć siebie twoimi oczami
Weź to za pewnik, ciesz się faktami
Nie wyjdzie tylko wtedy Gdy w siebie zwątpisz
Pewność siebie to podstawa Nikogo nie musisz udawać
Dla ciebie to takie proste
- To prawda. - No nie.
Wciąż myślę, czy jestem dość dobra
Myślę, że nie jestem dość dobry
Nawet mnie nie widzi
To nie moja liga
Nie pleć głupot
Nie ma mowy, żebyś nie był dość dobry
Nie daj sobie wmówić Że nie jesteś dość dobra
Trochę dziwnego to plus
Jesteście tacy, jacy mieliście być
Dość dobrzy, więcej niż dość dobrzy
Dobra.
Dobrze wiem, że się boisz
Ale bądź sobą
Niech gadają, co chcą
I pójdzie gładko
Pokaż im swoje światło
Sam sobie zejdź z drogi
Nie masz powodów do zwątpienia
Piękno cię przepełnia
I pójdzie gładko
Pokaż im swoje światło
Wciąż myślę, czy jestem dość dobry
Myślę, że nie jestem dość dobra
Nawet mnie nie widzi
To nie moja liga
Nie pleć głupot
Nie ma mowy, żebyś nie była dość dobra
Naprawdę myślisz, że jestem dość dobra?
Jeśli trudno ci w to uwierzyć
Bóg stworzył cię tak, jak miało być
Dość dobrzy, więcej niż dość dobrzy
- Wprowadzę cię. - Dawaj.
Są trzy drużyny. Moja, Verdes Maximus.
- Georgie i nowy! - Czad, Stuart.
- Słucham? Nazwałeś mnie Stuart? - Odwraca się. Kurczę.
Dlaczego to zrobiłeś?
- Hej. - Hej. Jestem Sean. Tak mi na imię.
- Tak powiedziałem, nie? - Tak słyszałem.
- Prawda? - Nieważne.
Georgie, w tym roku was rozniesiemy.
Bo… nie przegraliśmy od jak dawna?
No tak, faktycznie.
Nigdy
- Nieźle. - Długo.
Może zostaniesz moim Apostołem.
- Tak? - Tak.
Skoro masz Apostołów, to jesteś…
- Zwycięzcą! Tak! - Dobra, czaję.
- Czyli jesteście drużyną Apostołów. OK. - Tak.
Przez chwilę myślałem, że masz o sobie za wielkie mniemanie.
Nie wiem, czy odważyłbym się
pokazać w takiej koszulce, więc podziękuję.
Szkoda, bo sprzedaję je…
OCAL NARWALE Z SEANEM
…i zbieram na ważną sprawę.
- To chyba on. - Na tym narwalu.
No i drużyny się nie wybiera.
Zobaczymy, co się wydarzy na Rytuale.
Super.
Świetnie. Super. Do zobaczenia wieczorem.
- Tak jest. - Dokładnie.
- Odmeldowujemy się. - Na razie.
Świetnie!
- No dobra, chodźmy. - Will.
Co to za Rytuał?
Zebraliśmy się tutaj, na tej świętej ziemi,
pod dostojnym księżycem i gwiazdami,
aby kontynuować odwieczną tradycję.
Witajcie na Rytuale.
Nowi! Powstańcie!
Od dziś
będziecie częścią swego plemienia, a ono będzie częścią was.
Na zawsze już będziecie częścią nas wszystkich.
Zbliż się!
Szkarłatny Anioł!
Błękitny Apostoł!
Szkarłatny Anioł!
Miło cię poznać, Will.
A mnie pana.
No dobrze.
Verdes Maximus!
- Wykorzystałem znajomości. Fajnie, nie? - Aha.
- Jeden z nas. - Błękitny Apostoł!
Jesteśmy Apostołami i na pewno wygramy
Pokonaliśmy was rok temu I znów was pokonamy
Jesteśmy Apostołami i na pewno wygramy
Pokonaliśmy was rok temu I znów was pokonamy
Nie!
Będziemy się świetnie bawić.
Złośliwościom mówimy nie
Jesteśmy kaską, zielonymi zwiemy się
Złośliwościom mówimy nie
Jesteśmy kaską, zielonymi zwiemy się
Twardsi od stali, aż czuć od nich żar Czerwoni nie odpuszczą, nie ma na to szans
Dobra, dobra.
Wy jesteście spoko, wam nie brak uroku
Wy jesteście spoko i pełni uroku
Mam złe wieści: nie w tym roku!
Chciałbyś!
Mam złe wieści: nie w tym roku!
Czad!
Wspaniały tydzień, co?
Sama zobaczysz.
Fajny mamy styl? Że mucha nie siada
Naszej drużyny pokonać się nie da
Dobra, dajemy!
Zdobędziemy punkty, pokonamy was
Wygramy, bo Bóg bardziej kocha nas
Tak, tak, Bóg wszystkich kocha tak samo.
Rozgrywki czas zacząć!
ROZGRYWKI WOJOWNIKÓW
Dzień dobry, kochani! Mamy piękny, słoneczny dzień.
Wszyscy wstajemy. Nie pora na spanie.
Przed nami kolejne super wyzwanie!
Jak wiecie, zbliżają się doroczne Rozgrywki Wojowników.
Czy Apostołowie utrzymają prowadzenie?
A może inny zespół powstanie z popiołów i zasiądzie na tronie?
Dzień dobry, kochani! Mamy piękny, słoneczny dzień.
Wszyscy wstajemy. Nie pora na spanie. Przed nami kolejne super wyzwanie!
Niech to się skończy.
- Halo! Ziemia do Willa. - Idź sobie.
Skopiemy dziś tyłki!
W końcu pokażemy Seanowi i jego klonom, jak walczą Jedi.
- Będzie mega. - Nie, wcale nie będzie mega.
Jestem 28,3 km od cywilizacji wśród chrześcijańskich dziwaków.
Kurczę. Powinienem się obrazić, ale jestem pod wrażeniem
twojej wiedzy geograficznej.
Wziąłeś to z głowy?
Zasada numer jeden:
zawsze mieć plan ucieczki.
- To zasada numer jeden? - Tak.
Ale tym razem nie ucieknę od poprawczaka.
I tym razem masz George’a.
Nie pozwoli ci odejść. Jesteś mi potrzebny na konkurs talentów.
Dzięki tobie występ będzie fantastyczny.
I będzie mega!
Przestań tak mówić.
Ale to prawda.
Przestanę, jak ty skończysz z narzekaniem:
„Biedny ja, wolałbym być gdzie indziej. Jestem tak czadowo ponury”.
Kiepsko to wygląda. Nawet ja to wiem.
Słuchaj, masz w tym tygodniu szansę zrobić coś naprawdę porządnego.
Pomóż mi z pierwszą wygraną w życiu. No i spędź czas z Avery.
Kto wie, może nawet będziesz się nieźle bawił.
Tak niechcący.
Więc przestań jęczeć.
Weź się w garść.
I pomóż mi skopać
Apostolskie tyłki
Niezła przemowa motywacyjna.
Dziękuję.
Ćwiczyłeś ją?
Tak. Przesadziłem z tym śpiewem? Wahałem się.
- Nie, to mnie przekonało. - Śpiew?
Super.
Może kawy zbożowej? Zjesz płatki?
- Dzięki, mam żelki. - Super.
Naprawdę chciałeś dokładkę?
Lubię to. Obozowe żarcie.
- Obrzydliwe żarcie. - To się je z bułką.
- Jak chcesz. - No dobra!
Pięć minut!
- Co to? - Nie spodoba ci się.
No dobra! Lud przemówił.
- Will Hawkins! - No właśnie.
- Pora na pięć minut sławy. - Co to takiego?
Lepiej leć.
Pięć minut!
- Właź. - Dobra, idę.
- Nowy! - Życz mi powodzenia.
Powodzenia.
- Wierzę w ciebie! - Nazywa się William Hawkins.
Gramy w pięć minut sławy.
Celem gry jest ustalenie, kim jest ten tajemniczy nowy dzieciak.
Tajemniczy?
No dobra.
Dawajcie.
Ulubiony kolor?
Oczywiście zielony.
- Zawód? - Nastolatek.
- Ulubiony film? - Zmierzch.
- Jesteś dobry w sporcie? - Wspaniały to chyba dobry.
- Miłość z ekranu? - Bella.
A prawdziwa miłość?
W dalszym ciągu Bella Swan.
- Żałuję… - Że tu usiadłem.
Ulubiona księga Biblii?
Trudno mi wybrać tylko jedną.
Dobrze cię rozumiem.
Twój bohater?
Tata.
Ulubiona osoba?
Mama.
No dobra!
Brawa dla nowego.
To kto następny?
Może Georgie. Wierzę w ciebie, kuzynie.
- Nie! - Czemu nie?
George!
Dobra, dobra.
W porządku.
- Nie ma za co. - Will.
Wielkie dzięki.
Przysięgam, że to nie ja.
Spokojnie.
Ale nie wierzę, że lubisz Zmierzch. Nie wyglądasz na takiego.
- Pozory mylą. - Jasne.
Chcę powiedzieć, że dobrze, że tu jesteś.
I tyle. Po to cię tu poprosiłem. Dobrze, że jesteś.
Dziękuję.
A tak w ogóle to co to za nazwa? Aweegaway.
OBÓZ AWEEGAWAY
A week away, czyli tydzień wolnego od codzienności.
No tak, teraz rozumiem.
Poza tym od czasu do czasu ktoś przekonuje się, że ten tydzień
to doświadczenie, które zmienia wszystko. To jest najlepsze.
A brałem pana za wesołego gościa z lekką obsesją na punkcie Bravehearta.
Tak, jestem wesoły i uwielbiam Bravehearta.
Ale pozory mylą.
Fakt.
Jeszcze coś. Nie wystawiaj obozu na sprzedaż.
- Nie wystawię. - Super.
Już czas.
Na co?
Na Rozgrywki Wojowników!
Rozgrywki Wojowników!
Na razie.
Czy to ten nowy, Will Hawkins?
Wielkie dzięki. Wysoko postawiłeś poprzeczkę.
- Nie narzekaj. - „Wspaniały to chyba dobry”.
Stary. Wszyscy o tobie mówią. Sean nie jest zadowolony.
- Will! - Straszne.
- To było imponujące. - Dziękuję.
Dobra, dobra, każdy odpowie na parę pytań. Teraz dopiero zobaczymy.
Rozgrywki Wojowników!
Dokładnie.
Zgadza się.
- Wiem, że będziesz na Bańce. - Aha. Uwielbiam Bańkę.
- Uwielbia ją. - Fakt.
- Dlatego to robię. - Ja też ją uwielbiam.
- Serio? - Tak.
- Uwielbiasz Bańkę? Myślałem, że… - Znasz mnie. Uwielbiam to.
- Aha. - Mówią na mnie Pan Bańkastyczny.
- Ekstra. - Serio? I nie chcą przestać?
Prosiłem, ale przytłaczają ich moje umiejętności.
No tak.
Nie przejmuj się. Jak cię pokonam, nie będę mieć o tobie złego zdania.
Dobra.
Panie Bańkastyczny.
Może być Will.
Pa.
Pa, George.
Nie wiedziałem, że to lubisz. Chodźmy, to poćwiczymy skoki.
Póki innych nie ma. Co ty na to?
Zaraz. Jakie skoki?
Nie mówiłeś nic o skokach.
George!
Czas na lot.
Mógłbyś jakoś tak dodać mi impetu?
Im dalej, tym więcej punktów.
Halo.
Stary, wysokie to jest.
Tak, to Bańka. Zaraz… Czy ty nigdy…
Nie.
Super. Dobra, Bańkastyczny.
Dziś twój debiut.
Długo oczekiwany deszcz Uderzył dziś w spragniony grunt
Wyżłobił sobie drogę tam Gdzie rwącej rzeki słychać szum
I tak jak ten deszcz Jestem tu, gdzie rzeki bieg
Serce wali, nogi drżą Gdy na skraj zbliżam się
Cofnąć już nie można się Gdy od krawędzi odbiję się
W tej ekscytacji słyszę głos Mówiący, że pora na akt wiary zbliża się
Więc dobrze
Zanurzam się, daleko w toń Chcę się zatracić, odczuć to
Tę ekscytację, rzeki prąd Chcę się zatracić, zrobić to
Bezkresna toń, horyzont w błękicie Wody tej rzeki tętnią życiem
Dasz radę!
Co by nie było, skaczę!
W prądzie tej wielkiej rzeki Nadprzyrodzona moc się tli
Umarłym przywraca życie Pustkę duszy wypełni w mig
A sercu da jedyne Dla czego warto żyć i umrzeć
Niezmiernej mocy łaski Bożej nie poznamy
Póki temu świętemu prądowi Porwać się nie damy
Weź mnie za rękę
Zamkniemy oczy, policzymy do trzech Pora na akt wiary
Dalej! Zanurzam się, daleko w toń
Chcę się zatracić, odczuć to
Tę ekscytację, rzeki prąd
Chcę się zatracić, zrobić to
Bezkresna toń, horyzont w błękicie
Wody tej rzeki tętnią życiem
Co by nie było, skaczę!
W drogę.
Zanurzam się, daleko w toń
Daleko w toń
Tę ekscytację, rzeki prąd
Chcę się zatracić, zrobić to
Bezkresna toń, horyzont w błękicie Wody tej rzeki tętnią życiem
Co by nie było, skaczę!
Zanurzam się, daleko w toń
Chcę się zatracić, odczuć to
Tę ekscytację, rzeki prąd
Chcę się zatracić, zrobić to
Bezkresna toń, horyzont w błękicie
Wody tej rzeki tętnią życiem
Co by nie było, skaczę!
Zanurzam się, daleko w toń
Chcę się zatracić, odczuć to
Tę ekscytację, rzeki prąd
Chcę się zatracić, zrobić to
Bezkresna toń, horyzont w błękicie
Wody tej rzeki tętnią życiem
Co by nie było, skaczę!
Przygotujcie się, wojownicy. Pora na legendarną grę w zbijaka.
Dajesz, Presley!
Hej! To nie było fajne.
Sorry, nie widziałam cię.
Tak!
Spokojnie, jest dobrze.
Hej, dobra robota.
Skup się!
Presley!
Nie!
Zaraz wrócę.
Biedactwo.
- Spróbuj tego. - Bardzo dziękuję.
Ale zimne.
- Do usług. - Anioł z pani.
Dziękujemy.
Na wyciągnięcie ręki. Spytaj, jak się czuje.
- Dasz radę. - Nie.
George…
Wcale nie jest tak źle. Sorry.
Mam na twarzy mrożonkę.
Fakt, ale twoje włosy…
nigdy nie wyglądały lepiej.
Mówisz?
Tak naprawdę to się bardzo napuszyły i trochę spłaszczyły.
- Co ty wyprawiasz? - Nie wyjdę tam, zapomnij.
Przestań dreptać.
Stój!
Nie rozumiesz. Nie jestem typem kolesia, który zdobywa dziewczynę.
Jestem Duckie. Co zrobić?
Co?
Jesteś fajny, George.
- Najfajniejszy. - Jestem frajerem.
Musisz do niej iść.
To twoja szansa.
- Jak w filmie Jeffa Hughesa. - Johna.
- Dobra, Johna. - No jasne! Zrób jak u Hughesa.
Co?
Jak u Hughesa. Zrób mi metamorfozę.
Idziemy do galerii, kupujesz mi skórzaną kurtkę, porwane dżinsy,
zabójcze okulary. Zawsze działa.
No dawaj.
Dobra, spróbuję.
Leć do dziewczyny.
Szybka ta metamorfoza.
Kotku, kotku, tak sobie pomyślałem
Że kochaniu ciebie absolutnie się oddałem
Kotku, kotku, ma słodka miłość płynie
Z błękitu nieba w oceanu głębię
Zatrzymaj się na chwilę
Kotku, tak się cieszę, że jesteś moja
Jesteś moja
Kotku, kotku, dla ciebie gwiazdy świecą
I tak jak ja na pewno też cię wielbią
Kotku, kotku, gdy po lesie spacerujesz
W gałęziach chór ptaków ci przyśpiewuje
Zatrzymaj się na chwilę
Kotku, tak się cieszę, że jesteś moja
Od dnia, gdy wprawiłaś moje serce w ruch
Rozumiem to, kotku Że będzie tak już zawsze
W życiu.
Dzień dobry, kochani! Mamy piękny, słoneczny dzień.
Wszyscy wstajemy. Nie pora na spanie. Przed nami kolejne super wyzwanie!
Popołudniowe sporty wodne przekładamy na później, ponieważ…
Cóż, sprzątamy tam.
Tak na marginesie: do końca tygodnia z menu zdejmujemy ostre chili pani Lisy.
Tak długo
Tak długo już
Cierpię
Tak łatwo było mi kłamać
Piękne.
Przepraszam, przechodziłam tędy i…
- Nie, spoko. - Nie chciałam…
Przyszedłem tu na wschód słońca.
No i George z rana jest jak dla mnie zbyt wesolutki.
To… twoja piosenka?
Pracuję nad nią.
Nie dość, że Pan Bańkastyczny, to jeszcze gra na gitarze?
Robi wrażenie.
No dobra, ja tu tworzę nastrojowe piosenki o wschodzie słońca. A ty?
To coś osobistego, ale jeśli chcesz, możesz iść ze mną.
Jasne, tajemna wyprawa.
Chodźmy.
Prawie jesteśmy.
To jakaś tajemna kryjówka?
Tak jakby.
Mam się bać?
Nie!
Tak się tylko upewniam.
Na obozie wyrobiłem sobie reputację.
Jeśli zniknę, będą mnie szukać.
Pewnie.
Serio?
Niesamowite, co?
Przychodzę tu co roku.
To moje ukochane miejsce na Ziemi.
Nie dziwię się.
Kiedy byłam mała, moja…
mama zachorowała.
Chcieliśmy z tatą stworzyć miejsce,
które byłoby dla niej magiczne, jak nie była w szpitalu…
I zrobiliśmy to.
Mama najbardziej lubiła motyle. Jest ich teraz trochę,
ale wiosną przylatuje tyle, że aż trudno w to uwierzyć.
Minęło prawie jedenaście lat.
Ale wciąż tu jest.
Nie cierpisz?
Kiedy tu jesteś.
Jasne.
Oczywiście. Codziennie za nią tęsknię, ale…
Wiem, że to tymczasowe.
Znów ją zobaczysz?
Na 100 procent.
Sto? Kurczę.
No może nie wiem tego na pewno, ale…
Po prostu postanowiłam wierzyć.
Na tym polega wiara, prawda?
A ty?
Co?
No jasne.
Ja też.
To był tylko taki test.
Aha.
I jak mi poszło?
Świetnie. To oczywiste.
Chodzący z ciebie ideał.
Nie.
To nieprawda.
- Spokojnie, możesz się przyznać. - Nie mogę, bo tak nie jest.
Mówiąc szczerze… Wiem, że nie miałeś niczego złego na myśli, ale…
nie znoszę tego słowa.
Osiągnięcie ideału jest niemożliwe.
Rezultat jest taki, że robię coś, czego nie powinnam.
Próbuję sprostać oczekiwaniom innych.
I jest to wyczerpujące.
Nie o to mi chodziło.
Wiem.
Wyglądasz na kogoś, kto ma wszystko poukładane.
W gałęziach szumi wiatr A ja nie ruszam się
Życie pełne pustych stron Przede mną otwiera się
Nadzieja w sercu, a w głowie marzeń stos
Na pozornie prostej ścieżce Trudno słyszeć własny głos
Czuję się, jakbym
Chciała sens odnaleźć
Wędrując przez noc By odkryć swoje miejsce
Swe miejsce na świecie
Na czym tu się oprzeć?
Niech Twe światło mi pomoże Odkryć moje miejsce
Me miejsce na świecie
Kiedy miliony klęczą, zastanawiam się
Czy wśród tych wszystkich ludzi Słyszysz również mnie?
Kiedy Cię pytam, gdzie jest mój dom
Czy jest taki obraz, w którym ujrzę go?
Pokaż mi
Chcę sens odnaleźć
Wędrując przez noc By odkryć swoje miejsce
Swe miejsce na świecie
Na czym tu się oprzeć?
Niech Twe światło mi pomoże Odkryć moje miejsce
Me miejsce na świecie
Chcę sens odnaleźć
Wędrując przez noc By odkryć swoje miejsce
Swe miejsce na świecie
Na czym tu się oprzeć?
Niech Twe światło mi pomoże Odkryć moje miejsce
Me miejsce na świecie
Widzisz?
Miałem rację.
Jesteś ideałem.
To…
Przypomnij, gdzie mieszkasz, gdzie będziesz po wakacjach.
Mieszkam w Nowym Jorku. Ze starszym bratem.
Mamy świetny kontakt.
Dobrze, że go mam.
A nie jesteś z Filadelfii?
Bój się.
Jak to?
Uwielbiam zapach paintballu o poranku!
- Tata nieźle się wkręca. - Jaki ojciec, taka córka.
To nagła śmierć! Drużyna, która zostanie przy życiu, wygrywa!
Słuchaj. Pamiętasz, że mówisz do dzieci?
- Pamiętam. - Super.
Charlie! Nie strzelamy w głowę.
I pamiętajcie:
uwaga na godzinę 6.
Ale nie 666.
- Nie, godzina szósta to tyły. Dwunasta… - Jasne.
Obyś wiedział, co robisz.
- Nie chodzi o diabła! - Nie jest to odniesienie biblijne.
Jasne, rozumiem.
Wymaszerować!
- Już! - Ruchy!
Jezus was kocha!
Szybko!
Tak! Zgładzimy ich!
Charlie się wczuł.
Trzeba zadzwonić do rodziców.
Dobra, Apostołowie. Słuchajcie. Długo na to czekaliśmy.
Idźcie tam i dajcie z siebie wszystko.
Wierzę w was.
To nasz rok, bo mamy coś, czego oni nie mają.
Mamy Willa.
Najpierw załatwcie nowego. Jasne?
Zrozumieli odniesienie do Czasu apokalipsy?
Nawet ja nie wiem, co to jest.
- Rozpaleni… - Do czerwoności!
Przepraszam, nie słyszałam. Co?
Verdes Maximus!
Co teraz będzie?
- Masakra. - Tak.
Dawać ręce!
Osłony w dół.
Na trzy.
- Po trzech. - Tak. Właśnie.
- Zieloni. Raz… - Dwa.
- Trzy. - Zieloni!
Jazda!
Nie wiem, gdzie zasypiasz w nocy Ani gdzie jest twój dom
Nie wiem, gdzie jadasz posiłki I gdzie rozmawiasz przez telefon
Nie wiem, czy masz kucharza Lub kamerdynera
Nie wiem, czy masz ogródek Albo hamak w drzewach
Nie wiem, czy masz schronienie Czy ukryć masz się gdzie
Czy mieszkasz z przyjaciółmi Którym możesz zwierzyć się
Nie wiem, czy masz rodzinę Co dzień mamę, tatę widzisz
Nie wiem, czy czujesz miłość Lecz pewnie o niej śnisz
Co to ma być?
Chodź ze mną dziś do domu Ojca
APOSTOŁOWIE, VERDES, ANIOŁY
To wielki dom, miejsca jest tam w bród
W środku wielki stół, jedzenia nie brak mu
Wielkie podwórko ma Gdzie można w piłkę grać
To wielki dom, mojego Ojca dom
Jestem wolny!
Już nie.
Dzwońcie do nieba, te Anioły potrafią latać!
Wiem tyle, że to wielki dom W pokojach można przebierać
Wiem tyle, że ma wielki ogród Można tam biegać i grać
Wiem tyle, że potrzebujesz miłości A ja tu mam rodzinę
Wiem tyle, że znasz samotność Więc zajdź do nas na chwilę
Chodź ze mną dziś do domu Ojca
To wielki dom, miejsca jest tam w bród
W środku wielki stół, jedzenia nie brak mu
Wielkie podwórko ma Gdzie można w piłkę grać
To wielki dom, mojego Ojca dom
To musi boleć.
Punkty lecą i pozycja Apostołów nie jest najlepsza.
Co ty robisz? Wstawaj!
George!
To była…
najmilsza i najdziwniejsza rzecz, jaką ktoś dla mnie zrobił.
Nie ma za co, Georgie.
- Chodź. - Paintball jest do bani.
Zgadzam się.
Charlie!
Sprowadzę na ciebie cały Boski gniew!
- To nie żarty! - Halo.
Co chcesz?
Pamiętasz, że mówisz do dzieci?
Charlie!
Już po tobie.
Trzy…
…dwa…
…jeden!
- Dlaczego nie strzelasz? - A ty?
Jesteśmy otoczeni. Jak przeładujemy i strzelimy, Sean wygra.
Fakt.
To co proponujesz?
Tymczasowy rozejm?
Dobra.
Zróbmy to jak w Mr. & Mrs. Smith.
Tak!
Czyli jak?
Co? No wiesz, jak w tym filmie… Nie kojarzysz?
- Rób to, co ja. - Jasne. Proszę.
Nie, ten też jest twój. Strzelasz z obu.
Do dzieła.
Mamy ich, Apostołowie.
Na trzy.
Raz, dwa, trzy!
To wbrew wszystkim zasadom!
Wystarczy! Już po mnie.
Niefajnie.
Przecież mówiłam.
Uwielbiam rywalizację.
Sorry, chłopcy.
Wszystko jasne! Szkarłatne Anioły wygrały!
Czyli obaj przegraliśmy.
Idź sobie.
Częściowo jestem dumny, częściowo neutralny.
Ta bitwa przejdzie do historii!
Verdes Maximus na drugim miejscu!
Mój synek! Z mojego łona.
A na trzecim miejscu z różnicą kilku punktów Błękitni Apostołowie.
Nie. To niemożliwe.
Trzecie miejsce.
Modlę się, krew oddaję. Co to ma być?
Jestem Apostołem. Dwa miesiące odmrażałem sobie tyłek w Arktyce
i wróciłem tutaj, żeby przegrać.
Przegrywamy z jakimś kuzynem George’a. Kto to jest?
Dzień dobry, panie Godzillo. Ależ pysznego ma pan w pyszczku żelka.
Jak miło to słyszeć.
Zatrzymam go na zawsze.
Bracia z jednej kapeli
Akord C, po nim akord a-moll A następnie akord G
Obóz Aweegaway!
Jesteśmy na Obozie Aweegaway
Dobra, wygrałeś.
Aweegaway
- Jesteśmy do bani! - Czemu nam nie wychodzi?
Bierzemy tydzień wolnego
- Teraz mi wstyd. - Wykończyłem.
Życie toczy się szybko.
Jeśli czasem się nie zatrzymasz, możesz je przegapić.
- Świetne. - To klasyka.
Wiesz co? Ten obóz nie jest taki zły.
Jeszcze nic nie widziałeś.
Chcę powiedzieć jedno.
Nie znam was wszystkich…
Nie tak dobrze, jak bym chciała.
Ale Bóg was zna.
Wie wszystko o każdym jednym z was.
Nie wiem wszystkiego,
ale to wiem na pewno.
Jest waszym fanem.
Nie wiem wszystkiego,
ale…
To wiem na pewno.
Kiedy mój George odstawił Supermana, ratując pewną osobę,
to…
było naprawdę coś.
Naprawdę coś.
- Dzięki. - Spoko.
Nie wiem wszystkiego, ale to wiem na pewno.
To ostatni tydzień
naszego 24. lata na Obozie Aweegaway.
Jak mawiała moja żona: Bóg coś tam knuje.
Knuje coś
dobrego.
Knuje coś niesamowitego.
Tego jestem pewien.
Wiele razy to sobie powtarzałam.
I…
Te słowa wiele dla mnie znaczą i chcę się nimi podzielić.
„»Ponieważ wiem, co wam przygotowałem« – powiedział Pan.
»Obfitość,
a nie krzywdy.
Chcę dać wam nadzieję
oraz przyszłość«”.
Nie wiem wszystkiego,
ale to wiem na pewno.
Nasz Bóg jest wspaniałym Bogiem Na niebios tronie zasiada
Z mądrością, siłą i miłością włada
Nasz Bóg jest wspaniałym Bogiem
Na niebios tronie zasiada
Z mądrością, siłą i miłością włada Nasz Bóg jest wspaniałym Bogiem
Na niebios tronie zasiada
Z mądrością, siłą i miłością włada Nasz Bóg jest wspaniałym Bogiem
Na niebios tronie zasiada
Z mądrością, siłą i miłością włada Nasz Bóg jest wspaniałym Bogiem
Nie śpisz Gdy świat jest pogrążony we śnie
Sennych obrazów za bardzo boisz się
Nikt, zupełnie nikt cię nie dostrzega
Nikt, zupełnie nikt by nie uwierzył
Dzień w dzień próbujesz się pozbierać
A wspomnienia nigdy nie chcą cię opuścić
Nikt, zupełnie nikt cię nie dostrzega
Nikt, zupełnie nikt by nie uwierzył
Bóg jeden wie, co masz za sobą
Bóg jeden wie, co o tobie mówią
Bóg jeden wie, jaką jest to męczarnią
Czy istnieje miłość, którą…
Nasz Bóg…
Bóg jeden wie, co masz za sobą
Bóg jeden wie, co o tobie mówią
Bóg jeden wie, jaką jest to męczarnią
Czy istnieje miłość, którą tylko Bóg zna?
Bóg jeden wie, co masz za sobą
Bóg jeden wie, co o tobie mówią
Bóg jeden wie, jaką jesteś osobą
Czy istnieje miłość, którą tylko Bóg zna?
Nasz Bóg jest wspaniałym Bogiem Na niebios tronie zasiada
Z mądrością, siłą i miłością włada Nasz Bóg jest wspaniałym Bogiem
To…
co powiedziałeś o George’u, było bardzo fajne.
Myślę, że Presley też się podobało. Bardzo.
A jak się po tym wszystkim czujesz? Wiem, że może to być przytłaczające.
Było cudownie.
Naprawdę?
Sam nie wiem.
Po prostu tak dawno już
nie czułem się tak…
związany z innymi.
Jak część czegoś większego.
Rozumiesz?
Bardzo dobrze.
- Avery. - Will.
- Sorry. - Mów.
Możesz chwileczkę zaczekać? Mam coś dla ciebie.
- Pewnie. - Tylko chwileczkę.
Jasne.
Przepraszam.
No już.
Powiedz jej prawdę.
Chciałam…
dać ci to zdjęcie.
Nie musisz go zatrzymać, jeśli to dziwne.
To po prostu fajne zdjęcie.
Avery…
Tak?
Dziękuję.
Nie ma sprawy.
- Czyli do jutra. - Tak.
- Do jutra.
Do jutra.
Tak.
No dobrze.
Dobranoc.
- Dobry wieczór. - Cześć, Will.
Cześć, kochasiu. Co u Avery?
Dała mi to.
Ale super wyszedłem. Mogę je sobie wziąć?
Nie, nie możesz.
Will, to twoje.
Dziękuję.
To twoi rodzice?
Tak.
Mogę zobaczyć?
Pewnie.
- Wykapany tata. - Co?
- Mówię ci. - Serio?
- Ale twój zarost to meszek. - Meszek…
Will, twoja mama była piękna.
To prawda.
Wiesz co? Rodzice byliby z ciebie bardzo dumni.
Cieszyliby się, że tu jestem.
Pomyślałem, że aż prosi się o podkład muzyczny od serca. Słodko było.
Super.
Wiesz, co by było od serca? Podniesienie gatek z podłogi.
Mamo! No przestań, dopiero je zdjąłem. Na obozie też mam sprzątać pokój?
- Co tu tak śmierdzi? - Teren chłopaków.
- Ten taki nieustępliwy chłopięcy smród. - Nie.
- Śmierdzą jak starzec. - Czuję te szorty.
- Mówiłem mu. - Ile czasu je nosisz?
Mam cię.
Nie wierzę.
Kochani, oto aktualny ranking drużyn:
na pierwszym miejscu Błękitni Apostołowie,
na drugim Anioły, a na trzecim Verdes Maximus.
Nie rozpaczajcie, bo wysoko postawione źródła twierdzą,
że dzisiejszy konkurs talentów wszystko odmieni.
Pora rozgrzać piłeczki do żonglowania
i wypolerować buty do stepu na niezapomniane przedstawienie!
No dobra, moje potworki z Verdes Maximus.
Nadeszła chwila prawdy. Jeśli wszyscy się spiszemy,
popłyną łzy,
opadną szczeny,
a serca się otworzą.
Nie zaszliśmy tak daleko, żeby poszło nam jako tako.
Musi być…
Mega.
Dokładnie.
Brawa dla nieustraszonego przywódcy całego tego bałaganu.
Jesteśmy drużyną. No ale jako przywódca doceniam miłe słowa.
No dobra, zaczynajmy.
Ależ się cieszę.
Miło będzie obejrzeć porządny konkurs talentów.
- Dobra, dobra, to próba zamknięta. - Wiem.
Ale podobno nowy odegra w tegorocznym występie ważną rolę,
więc uznałem, że wpadnę i dam mu kilka wskazówek.
Will, masz chwilę?
- Musimy ćwiczyć. - Nie, spoko.
Jeśli chodzi ci o paintball, to sorry…
Nie, spoko.
Natury nie zmienisz. Rozumiem.
Co to ma niby znaczyć?
Twojej prawdziwej natury.
Willa Hawkinsa.
Wandalizm,
zakłócanie porządku, późne powroty.
Kradzież samochodu?
Skłamałeś.
Jesteś oszustem.
I musisz to powiedzieć Avery.
Albo ja to zrobię.
Słuchaj…
Staram się postąpić słusznie.
Aha.
Na pewno.
Tak trzymać.
Hej.
- Hej. - Cześć, George.
- Wystarczy. - Widziałyście Willa?
- A co się stało? - Nie wiem.
Mieliśmy próbę, przyszedł Sean i coś mu powiedział.
- I Will sobie poszedł. - Chwila. Sean? Co takiego powiedział?
Pojęcia nie mam.
No to chodźmy się dowiedzieć.
Szybko.
Głupio mi to mówić…
ale nie wiecie, kim jest Will.
O czym ty mówisz?
Spytaj kuzyna.
Sześć lat, siedem szkół. Dwadzieścia dwie rodziny.
Natury nie zmienisz. Rozumiem.
Rodzice byliby z ciebie bardzo dumni.
Wandalizm, zakłócanie…
…czy pociągałaby ją kradzież radiowozu.
Po prostu postanowiłam wierzyć. Na tym polega wiara, prawda?
Jesteś oszustem.
Przykro mi, ale taka jest prawda.
Okłamuje cię.
Musisz mi uwierzyć.
Aleś ty odważny.
…zawsze mieć plan ucieczki.
Will?
- Tato! - Cześć, skarbie.
- Mogę pożyczyć samochód? - A po co?
Sean powiedział coś Willowi.
Nie do końca wiem co, ale byłam w domku Willa
i nie ma tam jego rzeczy. Jego też.
- Poszukam go. - Nie.
To muszę być ja.
Myślę, że niedawno próbował mi coś powiedzieć.
Sama nie wiem.
Ale myślę, że mnie posłucha.
Proszę, zaufaj mi.
Will?
Will, przestań. Co ty wyprawiasz?
Posłuchaj…
Już wszystko wiem.
Albo przynajmniej część.
Nie ma to żadnego znaczenia. Wsiądź do samochodu.
- Porozmawiamy o tym. - Nie ma o czym.
Czyli po prostu uciekniesz?
- Taki jest prawdziwy Will? - Wiesz co? Ja nie mam nikogo.
Nie mam ojca, który się mną opiekuje. Ani magicznego ogródka.
To nie fair.
Masz rację. To nie fair.
To nie fair, że zabrano mi rodziców.
Że raz jeszcze nie mogłem im powiedzieć…
Nic o mnie nie wiesz. Nie udawaj, że wiesz albo że ci zależy.
A niby dlaczego tu teraz stoję?
- Właśnie nie wiem. - Bo mi zależy!
- Bo jesteś tak bardzo kochany. - Przez kogo?
- Przez Boga? - Tak!
To gdzie wtedy był? No gdzie?
Mnie wtedy nie zabrał. Zostawił mnie.
Nie mogłem na niego liczyć ani wtedy, ani później. Co to za Bóg?
Sama powiedz.
Ale wiesz co? W porządku. Wszystko gra. Wiesz?
Posłuchaj. W tej chwili mi nie uwierzysz, ale proszę…
- Nie musisz mnie zmieniać na lepsze. - Wcale nie próbuję!
Tak, jasne.
Dobra.
To powiedz mi to prosto w oczy.
- Że nic to nie znaczyło. - Zejdź mi z drogi!
Nie mogę!
Bo nie możesz tak powiedzieć.
- Wiesz, że to nieprawda. - To nic nie znaczyło.
Co?
Nic a nic.
Mogę już iść?
Możesz.
Ale nie kłamiesz tak dobrze, jak myślisz.
Tak długo, tak długo już
Cierpię
Tak łatwo było mi kłamać
Prawda rani, a prawda jest taka
Że siebie samego mogłem tylko zranić
Muszę zawrócić, muszę zrobić to
Bo chyba już wiem
Że to właśnie jest mój dom
Jak gdybym szukał go przez całe życie
Jakbym zawsze wiedział to
Że miłość na wszystko ma odpowiedź
Koniec zmartwieniom
To właśnie jest mój dom
Tak długo starałem się trzymać
Teraz ty trzymasz się mnie
Już tak dawno nie mogłem powiedzieć
Że jak w domu czuję się
W tej właśnie chwili
Na pewno wiem
Że to właśnie jest mój dom
Jak gdybym szukał go przez całe życie
Jakbym zawsze wiedział to
Że miłość na wszystko ma odpowiedź
Koniec zmartwieniom
To właśnie jest
To właśnie jest mój dom
Witajcie na konkursie talentów!
Kurczę, Kristin, przyglądam się liczbom i ten występ
daje Błękitnym Apostołom duże prowadzenie.
I po nas.
Zrobiłaś, co mogłaś.
Będzie dobrze. Będziemy się dobrze bawić.
Wiem.
Znalazłaś go?
Tak.
Tak, znalazłam go.
Ale co się dzieje? Wszystko w porządku?
- George, ona… - Próbowałam.
Ale on chyba nie wróci.
Ale to jeszcze nie koniec!
Przed nami ostatni występ.
Verdes Maximus!
Mój syneczek George!
Na pewno będzie mega!
Daj czadu.
Dzięki.
Skłamałem.
Co?
To znaczyło wszystko.
Cały ten czas.
Dzięki, że przyjechałaś.
Dzięki, że wróciłeś.
Bardzo cię przepraszam za to…
Fani czekają.
- Pogadamy później. - Dobrze.
- Leć. - OK.
Już!
Nie sądziłem, że tu będę
Czegoś takiego nie da się przewidzieć
Nie wierzyłem we własne słowa Że wszystko się zmieni
Stawiam czoła swoim lękom
Nic już mnie nie powstrzyma
Potrzebowałem odrobiny miłości
Już nigdy nie będzie tak samo
Tam, dokładnie tam, gdzie chcę być
Już nigdy nie chcę stąd odejść
Nie ma nic lepszego
Czujemy się wspaniale Tanecznym krokiem w nasze najlepsze chwile
Wszyscy razem
To coś najlepszego pod słońcem
Nie ma nic lepszego
Stoimy w świetle
Tanecznym rytmem w nasze najlepsze chwile
To coś najlepszego pod słońcem
Pod tymi gwiazdami Boska miłość świeci
Niebo nigdy nie było tak czyste
O to właśnie w życiu chodzi
Tutaj odnalazłem siebie
Nie ma nic lepszego
Czujemy się wspaniale Tanecznym krokiem w nasze najlepsze chwile
Wszyscy razem
To coś najlepszego pod słońcem
Nie ma nic lepszego
Stoimy w świetle
Tanecznym rytmem w nasze najlepsze chwile
To coś najlepszego pod słońcem
To był tydzień zaciętej rywalizacji aż do samego końca.
Jestem dumny z was wszystkich.
Ale tak to jest, Kristin,
że tylko jedna drużyna może zdobyć koronę.
A która to dziś będzie?
Verdes Maximus!
Spoko, trudno.
Dzień dobry, kochani! Mamy piękny, słoneczny dzień.
Wszyscy wstajemy. Nie pora na spanie.
Przed nami kolejne super wyzwanie!
To był wyjątkowy tydzień.
Zabierzecie ze sobą przyjaźnie na całe życie.
Pamiętajcie, że nie mówimy „żegnaj”, a „do zobaczenia”.
Więc idźcie w świat, w ten wielki, wspaniały świat, i upiększajcie go.
Chciałem pogratulować.
Daliście czadu.
Dzięki. To wiele dla mnie znaczy.
Należy ci się.
Dasz radę.
Możemy pogadać?
Aha. O co chodzi?
Stary, po prostu…
chcę cię przeprosić.
Nie tylko ty chciałeś zrobić na kimś wrażenie.
Stary, nie przejmuj się.
Luz.
Ale w przyszłym roku
pogrążymy was.
Zobaczymy.
Narka
Na razie, stary.
- No hej. - Hej.
- Można się przysiąść? - Zapraszam.
To powiedz.
Przyjedziesz za rok?
To zależy.
Będziesz tu?
Tak.
To szanse są spore.
Cześć.
Hej.
No więc…
Proszę.
To naprawdę piękne.
W środku jest 365 listów zaadresowanych do ciebie.
Napisałem je w zeszłym roku, ale tematycznie wciąż mogą…
Przepraszam.
Po prostu…
„Życie toczy się szybko.
Jeśli czasem się nie zatrzymasz, możesz je przegapić”.
- Czy to… - Mój ulubiony film.
- Wolny dzień… - …Ferrisa Buellera.
Kiedyś się z tobą ożenię, Presley Elizabeth Borsky.
Albo ja najpierw wyjdę za ciebie za mąż, George’u Montgomery Tanello.
Proszę.
Na razie.
Dała mi swój numer.
Naprawdę mi go dała.
Jejku. To teraz mam…
wysłać jej emotikon? Tak się robi?
Jakie masz plany?
Nie wiem. Pomyślę o nich.
- Będzie mi ciebie brakować. - A mnie ciebie.
No cześć!
Gotowi na powrót do domu?
Jak to?
Will…
Bardzo bym chciała, żebyś z nami zamieszkał.
Jeśli ty też byś tego chciał.
- Mówi pani poważnie? - Jesteśmy prawdziwymi kuzynami?
Nie.
Jesteście braćmi.
Tak!
Dziękuję.
Jejku. Bardzo dziękuję.
Wreszcie znalazłem miejsce dla siebie
Wiem, że jestem więcej niż dość dobra
Skarbie, nigdy nie było Żadnych wątpliwości
Wszystko się zmieni
Musiałem odpuścić i po prostu żyć
Bóg jeden wie, że nie tylko ty
Potrzebowaliśmy tylko odrobiny miłości
Już nigdy nie będzie tak samo
Tam, dokładnie tam, gdzie chcę być
Już nigdy nie chcę stąd odejść
Tam, dokładnie tam, gdzie chcę być
Już nigdy nie chcę stąd odejść
Nie ma nic, nie ma nic
Nie ma nic lepszego
Czujemy się wspaniale Tanecznym krokiem w nasze najlepsze chwile
Wszyscy razem
To coś najlepszego pod słońcem
Nie ma nic lepszego
Stoimy w świetle
Tanecznym rytmem w nasze najlepsze chwile
To coś najlepszego pod słońcem
To coś najlepszego!
Coś najlepszego!
To coś najlepszego!
Coś najlepszego pod słońcem!
Na miejsca.
Obyśmy zamieścili wycięte sceny.
Nie wiem, gdzie zasypiasz w nocy Ani gdzie jest twój dom
Nie wiem, gdzie jadasz posiłki I gdzie rozmawiasz przez telefon
Nie wiem, czy masz kucharza Lub kamerdynera
Nie wiem, czy masz ogródek Albo hamak w drzewach
- Stary. - Will?
Brachu…
Dajemy.
Nie wiem, czy masz schronienie Czy ukryć masz się gdzie
Czy mieszkasz z przyjaciółmi Którym możesz zwierzyć się
Nie wiem, czy masz rodzinę Co dzień mamę, tatę widzisz
Nie wiem, czy czujesz miłość Lecz pewnie o niej śnisz
Chodź ze mną dziś do domu Ojca
To wielki dom, miejsca jest tam w bród
W środku wielki stół, jedzenia nie brak mu
Wielkie podwórko ma Gdzie można w piłkę grać
Gol!
To wielki dom, mojego Ojca dom
A week away, czyli tydzień wolnego od…
A week away… Chwila.
Poza tym… Raz, dwa…
Nieźle. Jeszcze raz.
Podaj!
Wiem tyle, że to wielki dom W pokojach można przebierać
Wiem tyle, że ma wielki ogród Można tam biegać i grać
Wiem tyle, że potrzebujesz miłości A ja tu mam rodzinę
Wiem tyle, że znasz samotność Więc zajdź do nas na chwilę
Chodź ze mną dziś do domu Ojca
To wielki dom, miejsca jest tam w bród
W środku wielki stół, jedzenia nie brak mu
Wielkie podwórko ma Gdzie można w piłkę grać
Gol!
To wielki dom, mojego Ojca dom
Dajemy!
Zaczekaj!
- Oba są twoje. - Aha, OK.
Są twoje.
Mocniej.
Nie tak to leciało.
Początek był OK. Serio.
Pewnie to wytną.
Tak! Gram w musicalu tanecznym. Nie mogę w to uwierzyć.
- Mam to wypluć? - No raczej.
Zupełny brak profesjonalizmu.
Gotowy?
Tak?
Operator!
Zawsze jestem w wyciętych scenach. Tak, Sean. Bo to uwielbiam.
Tego nie ma w scenariuszu. Jakoś się zmontuje.
- Serio? - No nie!
- Do środka! Już! - To było moje najlepsze ujęcie!
Do środka!
To był mój Oscar!
Sean jako stalker, ujęcie pierwsze.
Wyglądam okropnie.
To wielki dom, mojego Ojca dom
To wielki dom, miejsca jest tam w bród
W środku wielki stół, jedzenia nie brak mu
Wielkie podwórko ma Gdzie można w piłkę grać
To wielki dom, mojego Ojca dom
Klasyka gatunku.
Można… powiedzieć.
Możemy jeszcze raz?
Napisy: Katarzyna Puścian