Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
İlk anı.
Söylemesi zor.
Sürüyle var.
İyi gidiyorsun Kurtis.
Hadi Tom!
-Cameron, kaç yaşındasın? -Dört.
-10 gün sonra kaç yaşında olacaksın? -Beş.
-İyi ki doğdun… -Çabuk.
-Merhaba Ty. -Selam.
-Evet. -Tamam, git.
-Sola dön. Tanrım. -Evet.
Süper!
Nedir o?
Vay canına, evet!
-Beğendin mi? -Muhteşem!
Aferin ufaklık.
Hadi Ethan!
İşte Tyler geliyor.
Beceremedim.
İyi gidiyorsun Kurtis.
Güzel indin.
5 EYLÜL 1993
Evet Kurtis, pedal çevirmeye devam et.
Güzeldi Hannah. Aferin kızıma.
Evet.
Of, hatırladığım ilk anım…
-Aklıma ilk gelen anım… -Beş, altı yaşlarındaydım herhâlde.
-Babam bitpazarından almıştı. -Annemler marketten almıştı.
Parmak uçlarımla pedallara yetişmeye çalışıyordum.
Gidon kafamın üstünde kalıyordu.
Yedi yaşında hayatımı değiştirdi.
Bana her kapıyı açtı neredeyse.
SUÇ ORTAĞI
HEDİYE
ZAMAN MAKİNESİ
1. BÖLÜM ZAMAN MAKİNESİ
Merhaba.
Bunu hiç beceremiyorum.
Uyarı geçmene gerek yok, yardır gitsin.
Haklıymış.
-Ne? -Hiç.
İşte böyle. Güzel.
Cédric Gracia bu. Bunda epey bir numara öğreneceksin.
Al bakalım, kamerayı sana vereyim. Evet!
Ver hadi.
-Kayıtta. -Kayıtta mı şu an?
-Evet. -Merhaba.
Dur. Açı değiştireceğim.
Çekiyorum.
Olamaz!
Vay be!
Dostum, mükemmel yaptın.
Bu… Aferin sana Hint domuzu. Korkutucu duruyordu.
Şuna bakın. Şuraya bakın be. Vay anasını.
-Bunları dizeceğim şimdi. -Hint domuzu pinponu gibi.
-Evet, bu hız yeterli bence. -Korktum cidden.
Hazır olduğunda geriye sayacağım.
Tamam, iniyor. Üç, iki, bir.
İşte bu!
-Bunda mı alıştırma yapalım? -Evet, buna hazırız.
Taş, kâğıt, makas.
Taş, kâğıt, makas, üçte iki mi?
-Evet, kaybeden önce gider. -Kazanan önce mi sonra mı?
Kaybeden önce mi gitmeli sonra mı?
-Önce gider sanırım. -Önce.
-Bence de kaybeden önce gitmeli. -Güzel.
Bir, iki, şimdi.
Gidelim.
-Önce Tyler. -Ben kaybettim.
-Dört, üç, iki, uç. -Sürelim bakalım.
İşte bu!
Helal be dostum. Vay be, şuna bakın.
-Çok eğlenceliydi cidden. -Acayipti. Aşırı müthişti be.
Hedef belirlendi!
Size de soğuk geldi mi?
-Hazır mısın? İniyoruz. Üç, iki, bir. -Evet.
Evet.
Evet bebeğim! Çok eğlenceli.
Güzel.
-Evet, çok güzel. -Acayip güzeldi.
Çevir.
Butter hareketi.
Manyaktı.
Durdurunca güzel görünecek.
Evet!
Dur, bekle. Orada kal, kıpırdama!
-Kırık bir ayakla. -Evet.
Nasıl da yürüyor.
Tahta bacak.
Tahta bacak. Tamam, görüşürüz.
2. BÖLÜM BOYA FIRÇASI
HER ÇOCUK BİR SANATÇIDIR
ASIL MESELE BÜYÜYÜP DE SANATÇI KALABİLMEKTEDİR
BOYA FIRÇASI
PASAPORT
3. BÖLÜM PASAPORT
İşte bu.
Bence dağ bisikletçiliğinin çok önemli bir yanı da keşiftir.
Dağ bisikletçiliğinin temeli gibi. Normalde bulunmayacağınız
bir arazide bisiklet sürmek falan.
Ladakh, Hindistan'a geldik.
Tibet, Çin ve Pakistan sınırında. Çok dağlık bir alan.
Müthiş bir şey!
Böyle gezileri kendimi geliştirmek için büyük fırsat olarak görüyorum.
Ağır çevresel şartlardaki bölge halkını
bu kadar huzurlu görmek umut verici bir şeydi.
Ladakh özel bir yerdir.
12.000 yıldır insanların yaşadığı bir yer.
Belki de Ladakh'ı bu kadar eşsiz kılan şey
birlikte yaşayan insanların çeşitliliğidir.
Budistler, Müslümanlar, Hindular ve göçebeler
asırlardır bu zorlu tabiatı paylaşıyorlar.
Ama birçoğu da bizi birleştiren şeyin
ulu Himalayalar'ın zorluğu olduğunu söyler.
Tüm çevre epey baskın. En iyi bu kelimeyle ifade edilebilir.
Çok heybetli.
-Güzel. -Her şey müthiş.
İkimiz için de yepyeni bir yerde süreceğiz.
Daha önce hiç tekerlek değmemiş arazilerde.
Şurada sürmek güzel olur.
Orada olması harikaydı. Konuştuk, birbirimize fikir verdik.
Şuna ne diyorsun?
Beğendim, daha fazla alan var gibi.
-Dönüş için çok alan var gibi. -Evet.
Bir takım sporu gibi.
Orta göbeği omza koyacaksın.
Deneyelim.
Pek iyi hissetmedim böyle.
Kaldır ve tekerlekleri geçir.
-Gönderelim. -Olur.
10.000 fitteydik. Aşağı yukarı 3300 metrede yani.
Tanrım!
Bu karardan pişmanım.
İngiltere'de dağ ve tepelerde olmaya alışkınım
ama bu boyutta bir yere çıkmadım hiç. İnsan kendini ufacık hissediyor.
Tamam, on saniye.
Dokuz, sekiz,
yedi, altı,
beş, dört, üç,
iki, bir.
Başlayalım.
Hadi!
-Manyak bir şeydi. -Güzel!
Tamam.
Manyaktı. Çok havalı görünüyordu.
Ortak çalışmaya dayalı bir süreç.
Çak.
Sanırım ikimiz de başka türlü mümkün olmayacak yerlerde sürdük.
Bu yolculukta kendi içimde hangi noktalara eğilmek istediğimi buldum gibi geliyor.
Bunun bir sebebi de bölge halkının birbirleriyle iletişim şekillerini görmem.
Evet, bin bakalım.
Eşsiz ve uzun süre etkisinden çıkamayacağım bir hayat tecrübesiydi.
Hayır!
Öğrenme aşaması harikaydı.
Bunları çok heyecanlı kişilerle paylaşmak süper ötesiydi.
Herkesin önce birbirini
sonra da herkesin içinde kendisini zorlamasına bayıldım.
4. BÖLÜM HAYAL
OREGON
Hadi Bent. Gel.
Bentley, aferin kızıma.
Hadi Bentley.
Aferin kızıma.
HAYAL
BİR ARAYA GELME
5. BÖLÜM BİR ARAYA GELME
Evet, bu seyahatin en sevdiğim kısımlarından biri bu.
Bir grup arkadaşla geldik.
Buehler, Aggy, Sorge, Nico ve ben birlikteyiz.
Çok eski arkadaşız.
Bir araya gelmiş olduk.
Gerçek bir Britanya Kolumbiyası deneyimi olacak bu.
Buraya gelip dağlık alanda olmak.
On gün boyunca her gün sürmek, müthiş kampımıza dönecek olmak.
Hayal gibi bir şey.
Çok keskin bir sessizlik var. Yaşamadan tarif edemeyeceğiniz türden.
Evet, kamp hayatı…
Soğuk. Evet, çok soğuk. Ben sıcak iklime alışığım.
Kampa hoş geldiniz. Burada Nico'yla kalıyoruz.
Bay Agassiz'den aldığımız bu çadırı paylaşıyoruz.
İçerisi biraz dağınık yalnız.
Aggy var. Muhtemelen en iyi düzen onda.
Geceleri iyi ısınıyor. İyi yapmış çünkü burası buz gibi.
Önemli aletler de burada.
General'ler. Yürüyüşe harcanan enerjiden ve zamandan kurtarıyor.
Size kampın en lüks kısmını göstereyim.
Şurada Sorge yatıyor. Gitti en tehlikeli kısmı seçti.
Ayılar o taraftan geliyor.
Aggy burada.
Doğal ortamında.
Merhaba bayım.
Anlaşılan saunayı hazırlıyorlar.
Geliyor!
Evet!
Sorge, plaj günü falan mı?
Bu gezideki herkes dostum sayılır.
Onlarla burada kamp yapmak harika.
Çal bakalım dostum.
Hadi Garett.
On gün duş almamak için sabırsızlanıyorum.
Bisiklet sürmek, başkasıyla yaptığın zaman daha güzel oluyor.
Burası da birlikte paylaşılması gereken bir alandı.
Evet.
Evet, müthiş değil mi?
Dostum, manyak bir şeye benziyor.
Biraz zorlu ama.
-Efor istiyor. -Uzunmuş be.
Ya acayip gözü karasın ya da tam bir salaksın.
Bence gözü karasın.
Öyle mi Kurt?
-Evet beyler. -Aferin.
Başla.
Güzelmiş, iniyorum.
İstediğim şey bu işte.
Hayır!
Evet Sorge, çok güzel dostum.
Evet Sorge, çok güzel!
Evet beyler.
Bu çok güzel. Evet Garett.
İşte bu be oğlum.
Manyak bir yol.
Evet Garett.
Bu işi biliyor.
Evet Garett.
Vay canına, çok acayipti.
Çok korktum.
-Çok iyiydi be. -Çok iyiydi.
Tanrım.
Beyler, aşağıda görüşürüz.
İşte bu!
Evet Nico.
Evet!
İşte bu Buehler.
Tembel gelenekçi seni.
-İşte bu dostum. -İşte bu Sorge.
Evet Kurt. İşte Aggy geliyor.
İnanmıyorum kanka.
-Biraz gerginim. -Beynini ve frenlerini kullan.
Tamamdır dostum.
İşte bu.
Evet, Andreu'dan Aggy'ye. Gidebilirsin dostum.
Çok eğlenceli!
Aynen öyle kanka. Birazdan görüşürüz.
Evet, Aggy adamım!
İşte bu kanka.
Hadi Aggy.
İşte geldin.
Vay be kanka.
İşte bu Aggy.
Sür!
Dostum, Agassiz! Evet dostum!
-Dostum. -Yardırdın resmen.
Yavaşlayamadım resmen!
-Aşağıda görüşürüz. -Evet Nico.
Nico nereye gidiyor?
-Vay, müthiş görünüyor. -İşte bu Nico.
-Evet beyler! -Çok hızlıydın.
Manyak bir şeydi!
-Manyaktı. -Çok manyak.
Evet dostlarım.
Budur beyler.
Sıra ekip yolunda.
Düşününce çok tuhaf.
10, 15 yıl önce tecrübesiz veletken bunlar hep hayaldi.
Evet Buehler.
Ama şimdi gerçek oldu
ve kahramanlarımla sürüp onlara "dostum" diyebiliyorum.
Budur beyler.
-Dağlarda güzel bir gündü. -Süperdi.
Ayı spreyiniz var mı?
6. BÖLÜM SENSEİ
Cam Zink videolarını izleyerek büyüdüm.
Katılmadan önce Rampage'teki sürüşlerini izlerdim
ve onun kral olduğunu düşünürdüm. Hâlâ öyle.
Üstesinden geldiği manevi mücadeleleri bana yardımcı oldu.
Sürüşümde kesinlikle bana ilham veriyor.
Evet, burada gezinip onu şöyle derken görmek müthiş bir şey:
"Keşke orada sürsem." Siz de "Yok artık." oluyorsunuz.
Sen biraz önden gitmek isteyeceksindir, o yüzden ben başta yavaş gideyim.
O bir efsane. Çok tecrübeli ve bize çok yardım ediyor.
Mükemmel bir adam ve asla durmayacak.
-Gidiyorum. -Tamam Zink.
Evet Cam!
Bence Jaxson, Tom ve Ethan'ı izlemek muhteşem.
Kesinlikle gelecekleri var.
İşte bu be!
Evet Jaxson. Göster kendini.
Ağlat onu kanka.
Aman Tanrım.
Vay canına.
-Yuvarla. -Göster kendini Zink.
Manyak bir şeydi.
-Sıra sende. -Tamam şef.
Manyak bir şeydi.
-Manyaktı. -Keyifliydi.
Zink orada olmayıp limitlerini sonuna kadar zorlamasaydı
bunu yapabilir miydim, bilmiyorum.
Acayip ilham verici bir şey.
SENSEİ
KAÇIŞ
7. BÖLÜM KAÇIŞ
BRİTANYA KOLUMBİYASI
İşte bu!
SON
8. BÖLÜM SON?
Bisiklet bana hayattaki en iyi imkânları sundu.
Hayatımın en güzel anılarını yaşattı.
O yarışmaları kazanmak, dünyayı gezmek.
Kim böyle bir yaşam tarzını istemez ki? İnanılmazdı.
Sıradaki yarışmacı Paul Basagoitia. Doğru telaffuz etmeye çalışacağım.
-Paul Basagoitia. -Paul Basagoitia için bir alkış.
Çok acayip. Etkinliğe zor kabul edildim. Kimse beni tanımıyordu.
Şimdiyse en büyük yarışlardan birini kazandım.
Bence Paul hangi sporu yaparsa yapsın
şampiyon olma cesaretini gösterirdi.
Hanımlar ve beyler, Paul Basagoitia.
Ama tuhaf bir durum da var
çünkü bisiklet aynı zamanda hayatımın
en kötü olaylarından birine sebep oldu. Bir ara nefret etmiştim.
Sıradaki bisikletçi parkurun başındaki Paul Basagoitia.
Şanlı kariyerinde pek çok etkinlik kazanmış bir adam.
Yüksek bir iniş yapacak, başarabilecek mi?
Olamaz.
Kariyerimdeki en büyük kaza değildi. İyiyim sanıyordum.
Yere düştüğümde çok sinirlendim ve "Kalkıp tekrar yapmalıyım." dedim.
İkinci turu yapmaya hazırdım. Sanki hiç yaralanmamışım gibi.
Gayet iyiydim. Ta ki hareket etmeye kalkana dek.
Vahameti o an anladım. Bacaklarımı kıpırdatamıyordum.
Geçmişe baktığımda, hatırlıyorum da…
Çok acayipti. Ameliyatta kesilirken, ameliyatım on buçuk saat sürdü,
15 yıllık bisiklet geçmişim gözümün önünden geçti.
Crankworx'teki ilk festivalleri ve Avrupa gezilerimi hatırladım.
Yaptığım ilk numaraları hatırladım.
Çok heyecanlıyım. Geçen yıl geldiğimde sponsorum falan yoktu ama kazanmıştım.
Bu yıl tekrar kazandığıma inanamıyorum.
Yoğun bakımda gözlerimi açtım.
On saat sonra, ertesi gün kalktım. Hâlâ kıpırdayamıyordum.
Altı ay, hâlâ hareket yok. Bir sene tekerlekli sandalyedeydim.
Lanet olsun. Hayatıma ne olmuştu böyle?
Bugün nasılsın?
Biraz daha iyi. Her gün biraz daha iyi.
Kötüydüm.
Bisikletten nefret ettim, hepsini sattım. Görmek bile istemiyordum.
Benim için… Nasıl denir?
O andaki durumum güvensizlik yarattı.
Bir bastonla sendeleyerek yürümek,
insanların değişik bakması.
"Paul'un yerinde olmak istemezdim." gibi.
KAZADAN DÖRT YIL SONRA PAUL'UN BACAKLARINDA KIPIRDANMA BAŞLADI
Siz zirvedeyken herkes yanınızdadır.
Herkes sizinle olmak ister. Ama dibe çöktüğünüzde
insanların en çok yanınızda olması gereken zamanda Cam yanımdaydı.
İlk zamanlarda bile hastanede beni ziyarete gelirdi.
Kazadan haftalar sonra da gelip durumuma bakardı.
Eve giderken "Bir ihtiyacın var mı?" derdi.
Hep yanımda olup şunu sorardı:
"Bir daha bisiklete binmek isteyecek olursan
ilk yardımına koşan ben olurum."
KOLORADO
Her şey elinizden alınınca pedal çevirmenin kıymetini anlıyorsunuz.
Normal hissetmiyordum. Sabah uyandığımda bastonumu ve desteğimi arıyordum.
Hayatımda normal hissettiğim tek zaman bisiklete binmeye başladığım andır.
Pek çok insanın e-bisiklete olan nefretini anlamıyorum.
Elektrikli bisiklet olmasaydı evime tıkılıp kalmıştım.
Dostlarımla bisiklete binemeyecek, bunu yapma özgürlüğüm olmayacaktı.
Kendi adıma konuşacak olursam bana yardım eden şeyler zaman
ve durumun ne kadar kötü olursa olsun, her zaman durumu senden daha kötü olan
ve senin yerinde olmak için can atan
birilerinin olduğunu fark etmekti. Artık buna göre yaşıyorum.
Bisiklet bana çok şey bahşetti.
Özgürlük, her şeyden ve herkesten kaçış.
Bana bir topluluk verdi.
Dostlarımdan bazılarını bisiklete binerken tanıdım.
Sorge, güzel!
Yaratıcı olmak ve kendimi ifade etmek için bir çıkış noktası.
Sanki zaman makinesiyle daha yaşlı ve yoğun olduğumuz bir döneme geçtik.
Çok eğlenceli!
Ama o zamanki hisler hâlâ aynı.
Bu makineyle çok güzel bir ilişkiniz oluyor.
SUÇ ORTAĞI
Başlayalım. Hazır mısın?
Aman Tanrım, başarıyorsun. Hadi!
Hadi!
İşte bu!
Vay be! Evet Shy!
Sürücü geliyor.
Çok tuhaf. Çekim dışında şöyle demiştim:
"Bu belgeselden sonra beni asla göremeyeceksiniz dostum."
Ama şimdi dağ bisikleti bölümünü çekiyoruz işte.
Kazadan sonra #PaulİçinSürüyorum çıkartması yaptırmıştık.
Sonra ufak bir değişiklik yaptık. Üzerini çizip "Paul'la sürüyorum." yazdık.
Arkadaşlarınızla geçirdiğiniz anların tadını çıkarın.
Bu yaşam tarzı, olayların rekabet tarafı
sonsuza dek sürmez.
Diğer insanlara yardım etmek…
Belki de en nihayetinde
her şey kazanmak demek değildir,
dostlarınızla o anların keyfini çıkarmaktır.
Nasılmış ufaklık?
Akvaryumun içinde dereye koyuyoruz. Süper görünüyor.
-2005, sakin ol. -Dünyayı ele geçireceğiz!
-Birlikte sürebilir miyiz? -Tabii ki.
Hadi Kelly. Beni takip et.
Görüşürüz.
SON?
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna