Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
AHED'İN DİZİ
Ben Ahed Tamimi.
31 Ocak 2001 günü Filistin, Nabi Saleh'te doğdum.
16 yaşımda bir askere tokat attığım için hapse yollandım.
Bu benim dizim.
Tweet'iniz, Bay Smotrich!
Ahed Tamimi'nin sadece...
ev hapsine alınması beni çok üzdü.
En azından diz kapağına...
bir kurşun yemeliydi.
Bu şekilde hayatının geri kalanı boyunca...
ev hapsinde olurdu.
Şimdi mi şarkı söyleyeceğim?
Eliya Ziv.
16 buçuk, Glory Ajansı.
Ben Bezalel Smotrich.
Bakan, meclis üyesi,
Yahudi Yurdu Partisi lideri.
Çocukluğum.
Baban?
İsrail hapishanesinde.
- Kız kardeşi? - Kadın bir polis vurup öldürdü.
- Eniştesi? - Bir asker vurup öldürdü.
- Kuzeni? - Bir asker vurup öldürdü.
Yeğeni?
Bir yerleşimciyi vurup öldürdü.
Annen?
16 yaşındayım.
Annen!
Benimle İsrail hapishanesinde.
Daha yüksek sesle.
Kuzinin?
Bizimle hapishanede.
Mahkemede İsrail'e meydan okuyan genç...
Kuzenin?
Bir asker kafasına sıktı. Sonra hapse attılar.
Zafer nerede?
Benim özverimde.
Kurtuluş peki?
Kurtuluş?
Sustun bakıyorum.
Ahed Tamimi'nin sadece...
Hey, Smotrich!
Bu senin tweet'in.
Ahed'i televizyonda gördün.
Seni deli etti.
Derinden üzüldüm.
En azından diz kapağına...
bir kurşun yemeliymiş.
Tekrar!
Coşkulu, yeni damat gibi.
Ben Bezalel Smotrich.
Ne istiyordum?
Diz kapağına bir kurşun.
Al bakalım.
Şimdi dizini parçalıyoruz.
Bölüyor muyum?
Hayır, ne demek.
Y.
Film yapımcısı ve video sanatçısıyım. Tanıştığıma memnun oldum.
Maayan.
Tel Aviv-Sapir'in, Arava güzergâhında pilotum.
Film mi çekiyorsunuz?
Hayır.
Çektiğim bir filmin gösterimi var.
Sapir'de.
Halk kütüphanesinde sanırım.
Şeyi çekmiştim...
Muharip birlikleri.
Görevdeler. Gaza'da bir şeyler varmış.
Birisi için kişisel bir şey çekiyorum.
Kanat kareye girdi.
Kokpitten çekim yapabilir miyim?
Başınızı belaya sokmam ya?
Geçin, oturun.
Teşekkürler.
Bildiklerimizden bir film çektiniz mi hiç?
Bir saniye.
Merhaba.
Umarım geceyi daha rahat geçirmişsindir.
Arava'ya vardım.
Sana iyi günler.
Seni seviyorum.
Merhaba. Ben Yahalom.
Yahalom mu?
Yahalom David.
Müdür Yardımcısı, Kütüphaneler Birimi, Kültür Bakanlığı.
Peki, Yahalom.
E-postalardan Yahalom.
Sizi daha farklı hayal etmiştim.
Uçuşunuz iyi geçti mi?
Her şey iyi miydi? Çok sallamadı ya?
Otobüste dört saatten iyidir.
Mideniz bulanmamıştır umarım?
Hayır.
Sizi görmeyi beklemiyordum. Ofistesinizdir sanmıştım,
Kudüs'te veya Tel Aviv'de.
Evet, Bakanlığımızın merkezi Kudüs'te.
Ama geldim.
Burada büyüdüm.
Eh, tam burada değil aslında.
Yakındaki bir köyde.
Ama civardaki tüm çocuklar buradaki liseye giderdi.
Bazı seneler hiç mezun vermezdi.
Arava'nın nüfusu ne kadardır, biliyor musunuz?
Hayır.
Eminim buraya hiç gelmemişsinizdir.
Hayır, Tel Aviv'de yaşıyorum.
Orada mı doğup büyüdünüz?
Evet.
Harika.
Askerliğimi Suriye-Lübnan sınırında yapmıştım.
Lübnan'ı işgal ettiğimiz dönemde.
Yaşlıyım ben.
Arava'nın nüfusu peki?
Hiç tahmin edemezsiniz.
50.000.
3.000.
3.000 kişi, o kadar.
İnanılmaz. Sokağımda o kadar kişi yaşıyor.
Yani burada kimse yok.
Ailem burada yaşıyor.
Anne baba, birkaç erkek ve kız kardeş.
Hem ailemi görüp hem de sizin etkinliğinize katılabileceğim.
İtiraf etmem gerekir ki filmlerinizi gerçekten seviyorum.
Hatta bunu söylediğime memnunum, diyebilirim.
İzlediniz yani?
İzlemesem böyle söylemezdim.
Teşekkürler.
İçeri girelim mi?
Dairenizi görürsünüz.
Çok hoş.
Beğenmenize sevindim. Kibar olmanıza gerek yok.
Herhangi bir sorun olursa bana haber verirsiniz.
Burada olmanız Sapir, Arava,
hatta benim için bir şeref.
Teşekkürler.
Su?
E-postalarınızdan daha yaşlı biri olduğunuzu düşünmüştüm.
İfadelerimden ötürü mü? Herkes öyle der.
İşinizden dolayı da.
Müdür yardımcısı, halk kütüphaneleri birimi...
Müdür Yardımcısı, Kütüphaneler Birimi, Kültür Bakanlığı.
Bu akşam gösterim yapacağımız kütüphaneyi işleterek başlamıştım.
Akşamım yatakta son buldu.
Saat beşte, unutmayın.
Tamam mı?
Kütüphane işletmeye nasıl başladınız?
Bilmek istiyor musunuz?
Pek bir hikâyesi yok.
Çocukken okumayı çok severdim.
Tüm kitapları okurdum, ne bulabilirsem artık.
Kime çektim, bilmiyorum.
Anne babam pek okumazdı. Ara sıra gazete sadece.
Ama neredeyse hiç.
Kardeşlerim de okurdu bir şeyler...
Ancak WhatsApp mesajlarını.
Peki siz? Yönetmenlik?
Boş verin. Siz devam edin.
Babam sanat eleştirmeni. Annem oyun yazarı ve senarist.
4 yaşımdaykenPotemkin Zırhlısı basamaklarını...
veya Alexander Nevsky şövalyelerini çiziyordum.
Onları bilmezsiniz.
Bir Rus yönetmenin filmleri.
Radikal bir deha ve tutkulu bir komünistti, Stalin tarafından susturuldu.
Haklısınız, bilmiyorum.
Araştırırım.
Rus bir film yapımcısı ve komünist.
Alexander Nevsky miydi?
Evet.
Devam edin.
Arava'nın ilk kütüphanesini burada açtıklarında...
askerliğim yeni bitmişti.
Kütüphaneye bir müdür alacaklardı ama her şeyi benim yapmam gerekecekti.
Yöneticilik, kütüphanecilik, hatta temizlikçilik.
Temizlikçilik demek.
3-4 yıl sonra bütçemizi artırdılar.
İnsanları okumaya alıştırmıştım...
veya en azından kütüphaneyi ziyaret edip
kitap kapaklarına bakıyor, merak ediyorlardı...
"Acaba bu ne anlatıyor?" diye.
Bana bir stajyer verdiler.
Sonra Arava bölgesinin kütüphaneler müdürü oldum.
Sonra yeni hükümet reformlar getirdi.
Yeni özel kalemini biliyorsunuzdur,
hep televizyonda. Sessiz kalamayan biri.
Tanımıyorum.
Bizi toplantıya çağırıp dedi ki...
"İnsanların ne tükettiğine karar veren sizsiniz."
Kitaplar ve filmler için "tüketmek" fiilini kullananlardan tiksinirim.
Sonra dedi ki...
"İsraillilerin kültürünü, inançlarını ve düşüncelerini,
neyi güzel veya çirkin bulduklarını...
Özetle, kim olduklarını şekillendireceksiniz."
Aniden çok önemli bir şey haline geldi.
Sizi sıkıyor muyum, böyle boşboğazlık ederek?
Hayır, hızlıca bir elimi yüzümü yıkasam yeter.
Gece çok kötü uyudum.
Şekerleme yapmak ister misiniz?
Burada en son kim kaldı?
Hiç bilmiyorum.
Sanatçı biri değil.
Burcunuz ne?
Benim mi?
Bahar çocuğuyum.
Koç.
Ben de.
Koçlar için ne derler, bilirsiniz...
Devam etsene, Yahalom.
İki yıl önce sizin de duymuş olabileceğiniz bir şeyler oldu.
Bakan ve müdürün arası bozuldu.
Hiç bilmiyordum...
Hah, aklıma ne geldi.
Sizin hayal edebileceğiniz gibi anlatayım.
Diyelim ki anlaşmazlığın konusu bir sanat eseri.
Bir film veya kitap değil...
Müdür kovuldu.
Merkez dışından birilerini bulmak modadır,
ben de onları etkilemiştim.
Derken Kudüs'e gittim.
Bakanlığa.
Annem ve babam Arava'dan gittiğim için üzülmüştü.
Gurur duymuşlardır.
Ebeveynler işte.
Annenizle birlikte çalıştığınızı gördüm.
Çok etkileyici.
O da gelebilirdi.
Neyse...
Ben artık gideyim. 4:20'da sizi alırım, uygun mu?
Bir form vardı...
ama yanımda değil.
Kütüphane imzalamanız için size yollamış olmalıydı.
İmzaladınız mı?
Para meselesini oradaki kızla hallettik.
Talia'dır.
Üzgünüm, denedim ama harcamalarınızı karşılamayı reddediyorlar.
Bence sizin gibi bir yönetmen için elbette verilmesi gerekir.
Neyse, formda konunuzu belirtip altını imzalamanız gerekiyor.
Böylece sizi belli bir konuya bağlamış oluyor.
Anlamadım.
Nasıl söylesem...
Arasından seçebileceğiniz bir konu listesi var.
Geniş bir liste.
Tartışacağınız konuları işaretliyorsunuz, başkalarını da ekleyebilirsiniz.
Bunu imzalamanız gerekiyor,
gösterimi onaylayabilmemiz için.
Aksi halde ödeme yapamayız.
Ne gibi konular?
Pek çok şey. Akşama getiririm.
Mesela?
Doğal afetler, deniz.
Yahudi göçü, çeşitlilik, toplumdaki farklılıklar.
Tabii kesiştikleri oluyor.
Yahudilik, aile...
Aşk?
Olur sanırım. Ekleyebiliriz.
Seks peki?
Ve bu ülkenin aşağılıkça aptallaştırılması...
ve kendi aptallığından zevk alır hale gelmesi?
Bu akşamki film aslında bunun hakkında.
Bakın, bu...
Bu formlarla gurur duymuyorum.
Devam et.
Aslında utanıyorum.
Eskisinden daha da ileri gidiyorlar.
Her şeye karışıyorlar,
bu yüzden yalnızca kendi gözde projeleri gün yüzü görebiliyor.
Diğer insanların fikirlerini beğenmiyorlar.
Hayır.
Pekâlâ.
Ben bu akşam formu getiririm.
Diğerleri peki?
Yönetmenler? Yazarlar? Konuşmacılar?
Ne olmuş?
Onlar imzalıyor mu?
İmzalamayan birini görmedim.
Uyumayacağım.
Canım istemedi.
Buralarda görülecek bir şey var mı?
Elbette.
Başınızın etini yemek istememiştim,
ama Arava inanılmazdır!
İçinde kaybolabileceğiniz kadar kum ve daha çok kum.
Kendimi kaptırıyorum. Görülmesi gereken yer 15 dakika mesafede.
Çok derin bir yarık.
Dışarı çıkıp büyük kum tepesine doğru gidin.
Sonra 700 metre sağa gidin. Yani, doğuya doğru.
Çocukken orada oynardık.
Son su baskını içini doldurdu, tamamen sel bastı.
Hayvanlar boğuldu. Orada iskeletleri olabilir.
Hiç öyle dolu görmemiştim. Olağan dışı, görülmemiş bir şey!
Çölün ortasında devasa bir havuz!
Bir mucize.
Selam.
Geri aradığın için sağ ol.
Sorun değil.
Nasılsın?
Pek iyi değil aslında.
Boşanıyorum ya.
Evet, söylemiştin.
Duyguların tükense bile kolay değil.
Her şey üzücü.
Evleri ayırmak falan.
Geçen zamanlarımızı siler gibi.
Silinmiyor. Anılar kalıyor.
Ama bu garezle kendi anılarıma bile güvenmiyorum.
Şimdi neredesin?
Bir...
köydeyim. İsmi Sapir, Arava'da.
Cinematheque'ten daha fazla para veriyor. Çölde bir yerde. Hiç geldin mi?
Askerliğimde...
Bil bakalım Arava'nın nüfüsü kaç?
5.000?
Fena değil!
Şu tuhaf proje için oyuncu arıyordum,
Ahed Tamimi'nin Dizi için.
Smotrich yüzünden.
Bacağını keselim diyen mi?
Dizine kurşun sıkalım diyen.
Kız dizinden vurulmadığı için üzgünmüş.
Böylece ömrü boyunca evde kalırmış.
Hâlâ belirsiz, bir tür video sanatı olacak.
Video sanatından ben ne anlarım?
Deneysel mi? Fon aldın mı?
Henüz değil.
Henüz değil mi?
İşler böyle giderse Paris'e veya New York'a bas git.
Senin durumunda Paris olur.
Ben de bu yüzden aramıştım.
Buraya bir gösterim için gelmiştim.
Bir kız var, adı Yahalom.
Bakanlıkta kütüphaneler müdür yardımcısı.
Kulağa nasıl geliyor, biliyorum...
Ama tüm bu olan biten içinde...
kütüphaneler kültürel merkezler haline geliyor,
sadece yazarlar için de değil.
Biliyorum, şu sansür hikâyesi vardı.
O da hemen arkasından atanmış. Buralardan bir genç.
İşte o ve patronu,
artık kimse o kişi,
bakandan aldıkları yönergelere göre...
İsrail'de hangi filmlerin, kitapların ve piyeslerin çıktığına...
ve hangi...
yazarların, yönetmenlerin ve sanatçıların
sahneye çıkacağına veya evde kalacağına karar veriyor.
Bunun mali etkisi bariz.
Markette bizim cebimizi vuruyor;
en ucuz markaları almamıza,
banka hesabımıza bakmaktan korkmamıza neden oluyor.
Tüm hayat öyküsünü dinledim. Konuşkan biri.
Bu arada, çok da hoş biri.
Pek entelektüel değil,
ama sanattan etkileniyor.
İnsanların kitap okuması için 50 derece sıcaklıkta mücadele eden...
birine nasıl kızabilirsin?
Derken bir form getirdi,
üzerinde konunu işaretlemen gereken hazır bir liste var.
Başka seçeneğin yok.
İşgal, çatışma, bunların bahsi yok.
Ne var listede?
Tahmin et.
Çeşitlilik, ordu, Yahudi tarihi...
Etnik çeşitlilik, din,
hoşgörü, Yahudilik ve diyaspora, Yahudi bayramları,
ulusal tarihimiz...
savaşlar, Holokost,
antisemitizm, Tevrat, Yahudilik,
aile, baba-oğul, anne-kız, arkadaşlar, sevgi,
ordu, bayrak, ulus.
Pekâlâ.
Bunlar dışında bir şey yok.
Bu ülke bitmiş.
Hayret verici olan şu ki kütüphaneci bizimle hemfikir.
Bakanlığın her bir şarkıyı,
piyesi ve filmi kontrol etmek istediğini söylüyor.
Aynı görüşte olmayanları susturuyorlar.
O da Bakanlıktan biri,
Bakandan ve o rezil özel kalemden emir alıyor.
- Elbette. - Umutsuz vakayız.
Tutup da...
"Biz, İsrail Kültür Bakanlığı, sanata savaş açıyoruz," demesi...
Bu unutulmaz.
Asla.
Belki bir mucize olur.
Evet.
Bunu yazar mısın?
Tamam.
Korkmuyor musun?
Elbette, ama cesur davranalım.
En kötü durumda... Eh, gazetecilik de artık para kazandırmıyor.
Onu konuşturup kayda alabilir misin?
Ne söylerken?
Artık ne söylerse.
Ona yardım edersin.
Yaparım.
Harika.
Görüntüyle mi?
Ses yeterli olur.
Bu akşam gönderebilir misin?
Gösterimden sonra.
İyi gösterimler.
İyi boşanmalar.
Anne...
İyi misin? Rahat mısın?
Nefesin peki? Sırtın?
Arava'dayım.
Ahed Tamimi'nin Dizi için oyuncu seçimine başladım.
İçime şüphe düştü.
Şimdi de çöldeyim.
Senin neden gelmediğini sordular.
Sana buranın harikasını göstereyim.
İnsanları ve hayvanları öldüren selin bastığı büyük bir yarık.
Ölmek için iyi bir yer.
Görüyor musun, anne?
Bana "Burası bir mucize!" dediler.
Mucize.
Affedersiniz, restoran ne tarafta?
Şu tarafta!
Teşekkürler!
Merhaba.
Affedersiniz...
Siz kimsiniz?
Ne zaman sahneye çıkacaksınız?
Yarından sonraki gün.
Burada olmayacağım.
İsminiz nedir?
Cover yapıyoruz.
Harika bir isim.
Merhaba, Y ile mi görüşüyorum?
Evet.
Ben Bar, birkaç gün önceki seçmelere katılmıştım.
Ahed Tamimi için.
Aradığım için özür dilerim. Hiç profesyonelce değil, biliyorum.
Numaranızı Hila'dan, oyuncu yönetmeninden aldım.
Size söylemememi istemişti.
O da bugünün çok iyi geçtiğini düşünmüş.
Peki.
Sadece şunu demek istedim... Bu rolün tam ben olduğunu düşünüyorum.
Ahed benim. İnebildiğim kadar derine ineceğim.
Gerçekten, ben...
Kusura bakmayın.
İnternette biraz okudum...
ve ona tüm yaptıklarımızın iyice farkına vardım.
Çok üzüldüm. Gerçekten.
Hissediyorum,
sizin istediğiniz kadar derine inebilirim. Gerçekten.
Bir YouTube videosunu izledim, o çok güzel kuzeni de vardı.
Aslında Ahed de cidden güzel biri.
Bana ilham verdi. Çok...
Peki ya babanız?
Sorun yok.
Gerçekten. Onun için de sorun değil.
Ahed'in sahnelerini ona okumuştum.
Sadece ona. Kimseye anlatmaz.
Duygulandım.
Çok duygulandım.
Sesim titriyordu.
Güç bela konuşabildim. Ağzımdan kelime çıkmıyordu.
Babam...
"Devam et, haydi, çok güzel!" dedi.
Hissettim ki onun da...
Babamın da...
tüyleri diken diken olmuştu.
Gerçekten.
Gözleri...
dolmuştu.
Onu hiç öyle görmemiştim.
Ağlamaya başladım...
Ahed Tamimi ağlamaz.
İyiydiniz. Bakalım.
Merhaba, tatlım. Kusura bakma, bir cenazedeydim.
Seçmeler nasıl gitti?
Tel Aviv'de misin?
Diz'e dair gönderdiklerini okudum...
Elbette ben de varım. Ne pahasına olursa olsun!
Ama projen henüz...
tam şekillenmemiş.
Çekimi Tel Aviv'de yapmayı mı düşünüyorsun?
O bölgelerde, gerçek lokasyonda yapmak zor olacaktır.
O Filist...
Neyse, ordudan izin gerekir.
Ya da Tel Aviv'de çekersin, kendin de dahil kimseye ödeme yapmadan.
Öylesi olur,
ama olur da duyulursa hepimizin başı belaya girer.
Bir şeyler uydururuz, sınava girmeden önce hapishaneyken...
matematik çalıştığı zaman için.
Benim garaj gibi küçük, penceresi olmayan bir yer mesela.
Ama tutuklanmasını, kuzeninin cenazesini falan istersen...
fon bulmamız gerekir.
Askerin bakış açısını göstersen nasıl olur?
Onunla çatışan askerin.
Kişisel olsun istiyordun, değil mi?
Yahalom bana sizden epey bahsetti.
Kütüphaneci Yahalom mu?
Bizim Yahalom.
Onun bir çocukluk arkadaşıyla evliyim.
Bizi Yahalom tanıştırmıştı.
Hayır...
Teşekkürler.
Yaş farkımıza rağmen,
Yahalom kaç yaşında, biliyor musunuz?
Hayır.
Epey genç.
Buraya pek çok gösteri getiriyor.
Geçen hafta şu şarkıyı söyleyen adamı getirdi,
Çakıllı yoldan eve döneceğim.
- Bildim. - Sakallı adam.
Bir de şu aktörü, hani dine dönüp...
şarkıcı olan.
Gösteriminizi tanıtmada çok iyi bir iş çıkardı.
İyi.
Genelde birileri gelir.
Ne tesadüf.
Bu şarkı filmimde çalıyor.
Filmin sonu bu.
Avamlığın zafer marşı.
Şu kadını da alsak ya.
Ayalot'a.
Sapir'e?
Film izlemeye gidiyoruz.
Peki siz ne iş yapıyorsunuz?
Güneş panelleri kuruyorum.
Buralarda çok insan yok, ama bol bol güneş var.
Rekabet çok çetin.
Arava artık tamamen güneş enerjisinde.
Hele dolmalık biber travmasından sonra.
Tabii, Arava dolmalık biberiyle bilinir.
Öyleydi. Geçmişte.
Yaz buraya erken gelir.
Hollanda'dan iki, İspanya'dan bir ay önce.
Dünyanın en etli biberleri.
Hepimiz yetiştirirdik.
Dünyanın biber şampiyonları!
Sıkıldınız mı?
Hayır, ilginç bir konu.
İşte o zaman başladı.
Küresel ısınma.
Birden güneşimiz İspanyol biberlerini tutuşturur oldu.
Rus pazarını kaybettik.
Tarlalarca güneşte çürüyen biber.
Ziyan oldular.
Hepimiz battık.
Artık her şey bankaların.
Biz köleyiz.
İnsanlar intihara sürüklendi.
Ben de arılarla çalışmaya başladım.
Arıcılık demek?
Eskiden hobi olarak bal üretirdim.
Sonra bu omzumda tendon iltihabı çıktı.
Her şeyi denedim, hiçbiri işe yaramadı.
Ağrısı...
Konuşamayacak kadar kötü oluyordum.
Eşim arı zehriyle ilgili bir programa tesadüf etmiş.
Yok, zehir değil.
İğne.
Ağı.
Şifa için.
Kovandan bir arıyı alıp omzuma bastırdım.
Beni sokmak istemedi.
İki parmağımla sıkıştırmaya devam ettim.
Çaresi kalmamıştı.
Soktu!
Yirmi arı.
O zamandan beri...
hiçbir şeyim yok.
Ben de arı ağısının...
iyileştirici özelliklerini araştırıyorum.
İyiymiş.
Pek çok farklı durumda işe yaradığını söylüyorlar.
Enfeksiyonda, viral hastalıklarda,
kanserde...
Kanser için ne diyorlar?
İlk ağızdan anlatanlar var.
Annem kanser hastası.
Üzgünüm, arkadaşım.
Artık pek çok insan iyileşiyor.
Onda hangi tür var?
Akciğer.
Bir mucize olur...
Selam.
Film yapımcısıyım,
şu an Arava'dayım.
Çektiğim bir filmi gösterecekler.
Prömiyeri Berlin'deydi!
Fotoğraf yok mu?
Ben...
ünlü sayılırım.
Peki ya sen? Neden yüzün yok?
Evliyim.
İlginç!
10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1.
9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1.
Haydi!
8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1.
7, 6, 5, 4, 3, 2, 1.
5, 4, 3, 2, 1...
Her şey yolunda mı?
Evet.
Narkis, küçük kız kardeşim.
Utangaçtır.
Utanma, Narkis.
Üzgünüm,
fazla insan gelmemiş.
Sıkıntıdan şikâyet ediyorlar,
ama ne zaman bir şey olsa yan gelip yatıyorlar.
Ot gibi yaşıyorlar.
Destek için ailemi getirdim.
Bu annemiz.
Arkasında babam var, narenciye tabağıyla.
Sonra amcalar ve teyzeler.
Şu kardeşim galiba.
Nasılsın?
Affedersiniz.
Filmin değerlendirmesi ne?
Nasıl yani?
İzleyebilecek asgari yaş?
İsrail'de 16. Fransa'da 12.
Tamam. En küçüğümüz 14. Sorun olmaz.
Tatlı seviyorsanız teyzemin kayısılı kekini bir deneyin.
Muhteşem.
Aslında annemizin kuzini,
ama biz Teyze deriz.
Teyze...
Bunu kimseye söyleme ama Teyzem...
annemden daha iyi yemek yapar.
Eski müzik öğretmenim gelmiş.
Eskiden piyano çalardım.
- Düğünlerde mi? - Klasik müzik.
Köyde bir tek ben vardım. İyi değildim ama azmettim.
Bir resital bile vermiştim. Rachmaninoff.
Korkunçtu.
Sıcak karşılamanız için teşekkür ederim.
Bu film dünyayı gezdi, hatta beni de peşine taktı...
ama ilk defa Arava'ya geliyorum.
Belki son defa olmaz.
Göreceğiniz her şey gerçek.
Bu olaylar yaşandı.
Bu karakterler bunları yaşadı.
Tekrar özelliği hayata öykünüyor.
Yalnızca tarza dikkat edin.
Sonrasında soru-cevap oturumunda görüşürüz.
Hiçbir şeyin cevabı olmasa da.
Seninle miydi?
Pardon, Y...
Oturumu ben yöneteceğim.
Pekâlâ.
Filmleri birlikte yazdığım annem...
O bir senarist.
Hep der ki...
"Eninde sonunda coğrafya galip gelir."
Bu bana Arava'yı hatırlatıyor.
Annem bu sözü İsrail için söyler.
Her zaman iyi anlamda da değil.
Film boyunca ben ne yapacağım?
Kalmayacak mısınız?
Filmlerimi seviyorum ama izleyemiyorum.
Ben sizinle dışarı gelirim.
İki kere izledim zaten.
Filme dair bazı sorularım var.
Hiç tahmin edilebilir değil.
Yenilikçi.
Yenilikçiyi bilemedim.
Ama teşekkür ederim.
Bu film...
janrını baştan yaratıyor.
Janrını mı?
Bundan emin değilim.
Fikirlerinizi nasıl buluyorsunuz?
Önceden, geceye duyduğum hayrette buluyordum.
Artık sabahın berbat tadında.
Gün batımından önce bir kare çekmemi hatırlatır mısın?
Hatırlarsanız, bende bu kayalıklardan milyonlarca var.
Sana bir hikâye anlatayım.
Kimsenin anlatmadığı bir hikâye.
Sırlara bayılırım.
Biraz karmaşık. Kısa tutmaya çalışacağım.
Sonunda, neden anlattığımı anlayacaksın. Ben de öyle.
Askerliğimi Suriye-Lübnan sınırında...
bir dağın zirvesinde yaptım.
Lübnan'ı işgal ettiğimiz zaman.
Annem eşcinsel olduğumu söylememi istedi.
O zamanlar eşcinseller muaftı.
Eşcinsel değilim. Ne yazık ki mi desem...
Kadınlar kötülük mü etti?
Kahraman olmak istiyor, komando üniformasını düşlüyordum.
Bir sağlık sorunum buna engel oldu.
Çok üzüldüm.
Sonradan filmlerimin başarısız olması hiç bu kadar üzmedi.
Neyse, kısa keseyim.
Kendimi bir istihbarat biriminde buldum.
15 kişiydik. Hepimiz erkektik, kadın yoktu.
Hiç. Asla.
Misafir bir generalin dolgun sekreterinin sesini duyduğumuzda...
koridora akın ederdik.
Kadınlara açtık ve doyacak gibi de değildik.
İki haftada bir,
Kutsal Cuma'da...
dans ederdik, eğer acil bir durum veya alarm yoksa.
Boş bir odada on adam.
Duvarda da Lut Gölü'nün fotoğrafı var!
Antik zamanların katilleri biziz!
Ebedi imparatorluk biziz! O krallığız!
Dağdaki oyuklarda yaşıyorduk.
Anlamsız sırları korumaya yeminliydik.
Şeyle aynı zamanda varmıştım...
Kahretsin! Kış ayında karıncalar!
Başka bir askerle aynı zamanda.
Anlayacağın gibi, tehlikeli bir yerde görevlendirilmeyi istemiştim.
Macera arıyordum.
Kendimi kovboy zannediyordum.
Diğer asker kendini nasıl orada buldu, bilmiyorum.
Hemen öncesinde, bir adam anten kulesinden ölüme atlamış.
Üç ay sonrasında...
aşçı jiletle kendi boğazını kesmiş, bağırıyordu...
"Anne! Büyük Tapınağı inşa ediyorum!"
Neyse, kısa keseyim.
Acemi asker olduğumuz için bizimle epey uğraşıyorlardı elbette.
Her zamanki aşağılamalar.
Koltuk altı, kulak memesi, bot köselesi, göbek deliği yalatırlar.
İki adam seni tutar, üçüncüsü sikini kulağına sokar.
Kısa kesiyorum.
Suriyelilerle durumumuz gergindi.
Sonrasında anlaşıldı ki tamamen düzmeceymiş.
Bir Mossad ajanı, işini kaybetmemek için savaş tahayyül etmiş.
Büyük ihtimalle yaşlanınca gereksiz görülmeye başladığını hissedip...
hâlâ büyük şeyler yapabildiğini göstermek istedi.
Savaş gibi büyük bir şey.
Anlıyorum.
Haydi!
Tekrar!
Gece gündüz üzerimize doğrultulmuş 20.000 Suriyeli tüfek.
En azından bize öyle söylenmişti.
Suriye ordusu en büyük kâbusumuzdu. Komandolar, dehşetli işkenceler...
Sandalyeler...
omur omur omurganı kırıyor.
Anlayabiliyor musun?
Çok öncedendi,
onlardaki iç savaşın falan öncesinde.
Bana genç yönetmen diyorlar, ama yaşlıyım.
Kısa keseyim.
Vardığımız günün akşamında...
bu iki acemiyi...
sığınaklardan birine çağırdılar.
Sürünerek dar tünellerden geçtik.
Üzgün ve ümitsizdik.
Özellikle de o.
Şarkı söyleyen subay diye bir şey duydun mu?
Hayır.
Kulağa kitap ismi gibi geliyor.
Şarkı söyleyen subay.
Yom Kippur savaşı sırasında bir istihbarat subayı...
Suriyelilerin eline düşmüş.
Fevkalade bir hafızası varmış.
Benimki de öyleydi, ama zamanın acıması yok.
Efsaneye göre, kafasına düşman tabancası dayandığında...
dağılmış ve tüm sırlarımızı anlatmış.
Hafızasını gururla sergilemiş, onları etkilemekten keyif almış.
Kısa keseyim.
Döndüğünde vatana ihanetle suçlanmış.
Bir anma töreninde birisi yüzüne tükürmüş.
Savaş travmanız mı var?
Ne savaşı?
Şu Suriye köyünü görüyor musunuz?
Günün birinde İsrail askerleri o köyün marketinden...
peynir alacak.
Ama öncesinde, sizden bile gençler ölecek.
Bu, siyanür.
Hepimizin cebinde bulunur.
Kıyamet Günü prosedürü olarak,
Suriyeliler duvarlarımıza tırmanırken...
esaret veya ölüm söz konusu olduğunda.
Bu noktada ölümü seçeriz.
Hepimiz siyanür hapını yutacağız.
Birer birer.
Kimse kaçamaz.
İmzalamamı istediğin form nerede?
Paramı almam gerek.
Hatırlattığınız iyi oldu.
Salona uğrayacaksın, değil mi? Sesin iyi olup olmadığına bakarsın.
Ama kapıyı yavaşça ve nazikçe açıp kapat.
Çarpmasın.
Selam, anne.
İşte gün batımı öncesi Arava.
Çürüyen dolmalık biberlerle dolu bir tarladan geçtik.
Senin için videoya çekmek istedim.
Düşünsene,
çölde çürüyen yığınla biber.
Bu ülkenin metaforu.
Düzgün çekebilmek için fazla hızlı gidiyorduk.
Bu yüzden yalnızca hayal et.
Hikâyenin başlangıcı olarak kullanabiliriz belki.
Bir düşünürsün, anne.
Şu an gösterim yapılıyor.
Sanırım dans sahnesinde.
İyi akşamlar.
Uyku hapının yarısını iç.
Benim kıymetlimsin.
Kütüphaneler müdür yardımcısı Yahalom David'i kayda alıyorum.
Sapir Köyü, 15 Aralık.
Saat 17:45.
Kaydın başını boş ver.
Buralarda çekmeye değer güzel hayvanlar var mı?
Benim haricimde mi?
Vaşaklar, karakulaklar, kurtlar, çakallar,
çirkin ve çizgili sırtlanlar,
antiloplar, timsah çiftlikleri...
- Çiftlik yalnızca yazın açık. - Ceylanlar?
İmzalayın, ceylanları aramaya çıkalım.
Buyurun, kalem.
Dur!
Bize siyanürü vermelerinden bir hafta, belki on gün sonra,
bağırış çağırışa uyandık, ben ve diğer acemi.
"Sığınağa! Sığınağa!"
Karanlık tüneller.
Her yer simsiyah.
Kafamı üç kere kayalara çarptım.
Ona "Korkma," diyordum.
İşe yaramadı.
Korkunç haberler gelmeye başladı.
Suriyeli tanklar bize doğru geliyormuş.
Hava indirme komandoları dağlara akın etmiş.
Lübnan tarafından daha fazla sayıda komando yaklaşıyormış.
Bir düşün.
Gözler fal taşı, okyanustaki bir fırtına gibi,
işte bilemiyorum artık.
İpe asılı çarşaflar gibi, suratlar bembeyaz.
Hayal et.
Yardım istiyoruz, ama İsrail ordusu derin uykuda.
Kısa keseyim. Bir saat böyle geçti.
Çavuşun kibri yerini korkuya bıraktı.
Telsizden birtakım emirler alıp sessizliğe büründü.
Gözleri yuvalarından fırlayacak gibiydi.
Kıyamet Günü!
Biri itiraz etmeye çalıştı.
Kaçalım diyor, ama biliyoruz ki etrafımız sarılı.
Onu susturdular.
Nasıl şu an buradasınız?
Mucize mi?
Yapamam.
- Yapamam. - Yut.
Yut.
Yut!
Zavallı adam, ne korkunç.
Bitmedi...
Vurun!
Vurun beni!
Tut şu aptalı!
Savaş, siyanür, hepsi palavra. Hiçbir şey yok.
Biliyorum.
İnanılmaz!
Ne zalimlik!
Nasıl bir aşağılık biriymiş o çavuş. Şerefsiz herif!
En tuhafı da şu ki yalan söylediğini hemen anlamıştım.
Hepsi yalan söylüyordu.
Nasıl anladınız?
Oyunculukları berbattı.
Özellikle de işin başındakinin. Çavuşun.
Sonradan öğrendik ki her şey onun fikriymiş.
Telsizdeyken şey diyordu,
"Kaç kişi? Binlerce mi? Vadiyi mi geçiyorlar?
Bir helikopter daha mı indi?"
Diğer uçta kimsenin olmadığı belliydi.
Konuşmasının ritmi bozuktu.
Çok hızlıydı.
Gerçeğin yavaş olmasına dayanamıyordu.
"Üzülerek söylemeliyim ki...
İşte Kıyamet Günü!"
Neredeyse kahkayayı basacaktım.
Bir de o güya siyanürü alışı, yutar gibi yapması.
"Yut! Yut!" diye bağırması.
İnanmamıştım.
Ben bir füze üssünde sekreterya işleri yapıyordum.
Ofis penceremden tel örgüler görünüyordu.
Çok anlamsızdı.
En azından sizin anlatacak hikâyeleriniz var.
Hepimizin hikâyeleri var, ama siz kendinizinkileri anabiliyorsunuz.
Aslında sizin hikâyeniz bana okuduğum bir kitabı hatırlattı.
Oldukça benzer.
Fransızların şu lejyonu hakkındaydı sanırım.
Afrika'da mıydı neydi?
İki kelimelik bir ismi vardı.
İsim.
Tarih, başlık, hak sahibi.
Yapımdaki görevi. Senarist-yönetmen, değil mi?
Birlikte yazan? Anneniz?
Dur.
Soracağın bir şey yok mu?
Hikâyemin ayrıntılı açıklanmasına gerek yok mu?
Aklıma bir şey geldi aslında. Hoşunuza gitmeyebilir.
Bunun bir oyun olduğunu fark ettiyseniz
neden adama eziyet etmelerine izin verdiniz?
Bir şey diyebilirdiniz.
Sanırım buradan bakınca kolay,
orada değildim.
Ama ben oradaydım.
Kandırmacanın farkına varmıştım, korkmuyordum. Tam aksine.
Çavuştan ve birlikteki kankalarından nefret ediyordum.
İstediğim yardım etmek değil, zıttıydı.
Her şeyi yok etmek istiyordum.
Hep.
Peki neden bir şey yapmadım?
Neden devam etmesine izin verdim? Neden ayak uydurdum?
Onlara iyi bir ders verebilirdim.
Yıllar süren istismarı bir anda yerle bir edebilirdim.
Ama siyanürü içtim.
Bu hapı yutmadan önce,
gerçekten neyi imzaladığımı bilmem gerek.
Bakanlıkla olan anlaşmanız bu...
Hayır, değil.
Kültürel faaliyetinizin mahiyetini belirtiyorsunuz...
Hayır.
- Ne desem, bilemiyorum. - Gerçeği.
Ben Bakalıktanım, sistemin bir parçasıyım.
Ne yazdığını oku.
- Okuyayım mı? - Evet, buyur.
"Faaliyetin tanımı: Kamuya açık toplantı..."
O kısmı geç, lütfen.
"Faaliyet tamamlandıktan sonra, faturası..."
Haydi.
"Gizlilik.
İtibar edilmesi gereken telif..."
Telif hakkı. Haydi. "Faaliyet konuları."
"Aşağıdaki listeden faaliyet konularını işaretleyin:
Yahudi deneyimi,
İsrail'de kültürel çeşitlilik, benzerlikler ve farklılıklar,
Yahudi kimliği, Yahudi tarihi,
manzaralar ve mekânlar, ülkem ve ben,
Yahudi diyasporası, antisemitizm,
İsrail'deki etnik kökenler, Siyonizm."
Devam, devam.
"Çöl ve deniz, erkekler ve kadınlar,
Yahudi bayramları, çocukluk, spor, sevilen şarkıcılar,
Holokost, Holokost'un sonuçları, yeni medya,
Kudüs, uluslar şehri, Kudüs, ebedi başkent,
ordu."
"Yukarıda bahsedilen konulardan hiçbiri geçerli değilse
lütfen konunuzu ve yaklaşımınızı belirtin."
Ne düşünüyorsun?
Zaten söyledim.
Yani?
Bu gereklilikler yeni.
Tüm bunlar yerel kütüphaneler yerine,
tüm bunları artık Bakanlığın kütüphaneler birimi yönetiyor.
- Yani sen. - Ben yardımcısıyım.
Formları sen alıyorsun, ya onaylıyorsun, ya da reddediyorsun.
Hayır.
Ben yapmıyorum. Bize verilen yönergeyi uyguluyoruz.
Kimin verdiği?
Bakan ve özel kalemi.
Hangi yönerge?
Haydi!
Işığı kaçırıyoruz, film setinde denildiği gibi.
Bazı eserlerin sergilenmesi veya sanatçıların davet edilmesi onaylanmaz.
Bunlar uygunsuz...
Uygunsuz ne? Kime göre uygunsuz?
Bize, Bakanlığa göre.
Özetleyeyim öyleyse.
Diyelim ki milliyetçi, ırkçı, sadist,
rezil Yahudi devletini tartışmak istiyorum.
Tek amacı insan ruhunu, özellikle de Arapların ruhunu...
çaresizlik ve yetersizliğe mahkum ederek...
devletin baskısı altında ezmek ve tamamen kendi merhametine...
muhtaç etmek olan devleti.
Kendi vatandaşları için ölümcül, ırsi veya bulaşıcı hastalık gibi olan bir devleti.
Reddedilir ve kara listeye alınırdınız.
Peki ya konu İsrailliler olsaydı? Vahşi cehaletlerinde boğulmuş,
kör kuklalar, zavallı yaratıklar olarak.
Kendilerinden farklı herkese eziyet eden ve...
sahip olduklarıyla bozmuş...
Yeter, yeter!
Daha dur!
İçlerindeki en küçük parıltı bile okullarda söndürülmüş, o okullar ki
kendi öğrencilerine karşı suç işliyor ve...
onların azmini yok edip ruhlarını katlediyor.
Katletmek mi...
Çocuklara nüfuz edilemez bir hınç aşılıyorlar.
Akıl hastalığı gibi bir müfredat!
Kendileri de korkunç cahil olan ebeveynleri de...
aslında tamamen masum, çünkü kimse onlara gerçeği göstermemiş.
Yani tam tersi!
Kara listeye alınırsınız, bilmek istediğiniz buysa.
Gerçeği istiyorum.
Gerçekten, böyle yapardık.
Peki ya konu kendisine...
riayet etmeyen her şeyi püskürtüp...
asla geri almayan bir devletse?
Kurbanlarına en alçak biçimde, gaddarca davranan bir devlet,
hatta bazen ondan da alçakça.
Ahlakı tamamen hileden ibaret...
ve bunun aksini iddia etmenin yalan olacağı bir devlet.
Bana böyle söyleyebilirsiniz, ama...
Şöyle diyorum:
"Yahudi, milliyetçi, ırkçı bir devlet."
Sertçe reddediyorlar: "İsrail öyle değil. Öyleyse de bu kötü bir şey değil.
Çünkü İsrail toprakları güzeldir ve halkı kıymetlidir."
Ama bu boş lakırtının ardında...
ülkenin yöneticilerinin gerçek yüzü görünüyor.
Senin bakanınınki de!
O kadar korkak, o kadar bayağı, o kadar gülünç.
O adi kanunları insanların beynine...
temiz hava girmesine engel oluyor.
Böylece milliyetçi vaazlarının arkasına sığınan o yöneticiler...
halkı rahatça baskıyla yönetiyor.
Rezil hilelerini teşhir etmek için sadece 2, 3 soru sorup
cevap vermelerini istemek yeterli.
Tartışmak istemiyorum, ama...
İnsanların gözlerini öyle bir kapatıyorlar ki dünyada sadece tek bir halk değil,
binlerce farklı halk var.
Tek ülke yok, binlerce ülke var.
Ve bunların her biri, Yahalom, güzel ve önemli.
Evren tuhaf güzelliklerle dolup taşıyor.
Muhtemelen senin kütüphanende bile olan kitapları okusan yeter.
Jules Verne?
Dickens?
Dostoyevski?
Kafka?
Edgar Allan Poe?
George Sand?
Tüm bunları halktan saklıyorlar,
halk da bu cehaletle evrenleri içinde yaşayıp öldükleri...
bu kafesten ibaret sanıyor.
Bunların bir cümlesini bile söylersen bitersen. Hiç gerek yok...
Sırlara mı?
Askeri sırlara mı? Devlet sırlarına mı?
Ne türden bombalarımız var...
Kaç tane?
En az!
Nerede?
Burada.
Dümdüz, dümdüz!
Asfaltta, kumda!
Elbisenin eteğini iyi tut.
Cehenneme kadar çamur içinde bir yol.
Ana kavşaktan,
çabuk, çabuk!
Şerefsizler geliyor!
Ben de şerefisizin tekiyim!
Dümdüz, dümdüz!
- Burada! Çölde... - Burada değil, ama...
Yeni bir nesil geliyor.
Serpiliyor ama çiçek açmıyor.
Soluyor.
Goncası çıkmadan çürüyor.
Önceki nesillerin kabuğunu soymadan,
kendi rezilliği içinde debeleniyor.
Avam!
Cahil!
Korkak!
Daha önce olanlardan da kötü.
Her yeni nesil bir öncekinden beter.
Ve her biri hâlâ daha kendinden berbat bir nesil üretiyor.
Burada her gün canavarlar doğacak!
- Tek kelime etmeyeceğim... - Kudüs peki?
Kudüs bir konu mu?
Öyle mi, değil mi?
Kudüs'ü çekmek isterim.
Korkunç albesine methiyeler düzmek.
Kendini öldüren topraklar!
Kokuşmuş tarihi çöplük!
İğrenç güzelliğin içinde yaşayan iğrenç sakinler.
Zaman geçtikçe gaddarlaşıyorlar.
Yine de o ölüm şehrinde kendimi evimde hissediyorum.
Keşke benimle hiçbir bağı yok diyebilsem.
Çünkü ben onunla hiçbir bağım olsun istemiyorum.
Ama kopmaz bir bağla düğümlenmişiz!
Bu gerçek cehenneme kadar peşimde.
İsrail'i tek çığlıkla kusmak istiyorum.
Tam suratına,
senin o kültür bakanının suratına!
Garezinden delirip yerlerde sürünecek!
İnek gibi otlayacak...
Birazdan geçer.
Ee?
Ee, ne?
Bana ne yapacaksın?
Seni reddedeceğiz.
Ve?
Ve bildireceğiz.
Sonra?
Sonra işiniz bitecek.
Vatan haini olarak bile yaftalanabilirim.
Belki de.
Biteceğim, susturulacağım, yok edileceğim.
Belki de.
Saklama. Söyle!
Kimsenin yankısı değilim.
Gerçek bu.
Gerçek bu, gerçek bu.
Biteceksiniz, susturulacaksınız, yok edileceksiniz.
Beni kim bitirecek?
Kim susturacak? Kim yok edecek?
Kütüphaneler birimi.
Biz.
Kimin emriyle?
Bakanın.
Demişti ki "Ülkeyi karalayan açlıktan ölür."
Sen ne düşünüyorsun?
Zavallıca.
İyi.
Sanattan nefret eden...
bir sanat bakanı.
Güzel.
İnsan özgürlüğüne düşman bir hükümetin bakanı.
Söyle.
Sanattan nefret eden bir sanat bakanı.
İnsan özgürlüğüne...
Ben papağan değilim.
Bunlar senin sözlerin.
Sizin için bu kadar önemliyse...
Sanattan nefret eden bir sanat bakanı.
İnsani tüm güzelliklere düşman...
bir hükümetin bakanı.
Hükümetlerin en çirkini.
Katılıyorum.
Formu verir misin?
Kalem peki?
Neyin üzerinde yazacağım?
Tartışma konularından...
seçtiklerim:
Aile,
Aşk,
ve...
Silah arkadaşları.
Merhaba, anne.
Burada, uzaklardayım.
Karar veremiyorum.
Yaptığım doğru muydu, değil miydi...
Sen olsan ne yapardın, biliyorum.
Günün son anını gönderiyorum.
Haydi, Y.
Haydi.
Haydi, Y, gidelim.
Birazdan sahneye çıkacaksınız.
Bir sorum var, ama dürüst olun.
Siyanür hikâyenizde durumu anlayan siz değildiniz.
Ağlayıp kaçan sizdiniz. Değil mi?
Olayın kurbanı mı?
Anlamayıp can havliyle kaçan mı?
Ağlayan sizdiniz. Bundan eminim.
Hikâyede kendinizden kaçıyorsunuz, ama aslında içinizde.
Hissedebiliyorum.
Korkuyu.
Çaresizliği.
Bunlar filmlerinizde de var.
Bir ihtimal daha var.
Neymiş?
Ne aşağılanan acemi,
ne de tanık olandım.
Çavuş bendim.
Her şeyin arkasındaki.
Şeytan benim.
İşkenceci.
İyi akşamlar.
Soru sormak isteyen var mı?
Bir şey söylemek isteyen?
Bir şey düşünen oldu mu?
Hiç düşündünüz mü peki?
Teşekkürler.
Filmdeki bebek siz misiniz?
Veya sizin bebeğiniz mi?
Asla çocuk yapmayacağım.
Sizin çocuğunuz var mı?
Evet, üç çocuk annesiyim.
Memnun oldum.
Ben de aile düşmanıyım. Cehennemin gözdesi.
Annem hep der ki, "Burada hayatta kalan olmaz."
Hayatta kalan yok, dostlarım.
Ne ben,
ne siz.
Size bir şey söylemek isterim.
Yakında yeni bir film çekeceğim.Ahed Tamimi'nin Dizi.
Bir kurşunla parçalandıktan sonra
Ahed'in dizini göremeyeceksiniz.
Ahed Tamimi'nin Dizi'ne gelirsek
burada izleyemeyeceksiniz.
Muhtemelen izlemek istemezsiniz de.
Belki dizinden vurulmadığı için çok üzgünsünüzdür.
İzleyemeyeceksiniz,
çünkü burada durup sizin sessiz kalmanızı dinlemek için...
bir form doldurmam gerekti.
Formda şimdi izlediğiniz filmin ve sonrasındaki tartışmanın...
konusunu belirtmem istendi.
Teslimiyetin formu.
İtaatkârlığın.
Aşağılanmanın.
Şimdi düşünüyorsunuzdur, "Bunun Arabın diziyle ne ilgisi var?
"Abartıyor, yalan söylüyor.
"İyi olmuş, susturun şu adamı."
Kendi kulaklarınızla duyun.
Gerçek bu, gerçek bu, gerçek bu...
Biteceksiniz, susturulacaksınız, yok edileceksiniz.
- Beni kim bitirecek? - Biz.
Bakanın emriyle.
Demişti ki "Ülkeyi karalayan, açlıktan ölür."
Sen ne düşünüyorsun?
Zavallıca.
İyi.
Sanattan nefret eden bir sanat bakanı.
Söyle.
"Sanattan nefret eden bir sanat bakanı. İnsani tüm güzelliklere..."
- Ben papağan değilim. - Bunlar senin sözlerin.
Ne yapıyorsunuz?
Sizin için bu kadar önemliyse...
Sanattan nefret eden bir sanat bakanı.
İnsani tüm güzelliklere düşman bir hükümetin bakanı.
Hükümetlerin en çirkini.
Katılıyorum.
Biraz önce bunu gönderdim...
- Pislik! - Korkak!
Basına, televizyona, internete, her yere!
Beni öldürdünüz, anlıyor musunuz?
Ben bittim!
Yahalom!
Gelmeyin!
Yahalom!
Gelmeyin!
Dur!
- Hayır, Yahalom. - Geri git, anne!
Bütün ailen burada.
Hepimiz seni seviyoruz.
Biliyorsun değil mi, seni ne kadar çok sevdiğimizi?
Ne oldu, evladım?
Hayatım bitti.
Susun!
Herkes gördü mü?
Bakan tweet atmış.
Özel kalem de.
Sussana, pislik!
Ona bir şey olursa seni mahvederiz.
Seni parça parça ederim!
Baba, dur!
Kabalaşma!
Atlayacağım.
Atlama.
Neden?
Atlayacağım.
Göndermedim.
Sana inanmıyorum.
İnanma.
Yalancı.
Göndermedim, ama göndereceğim.
Yaparsan seni öldürürüz!
Öldürün.
Beni de onun arkasından atın.
Orospu çocuğu!
Onu yeterince üzmedin mi?
Alçak herif! Hem alçaksın, hem korkak!
Yaklaşan olursa gönderirim.
Olabilir, kimsenin umurunda değil.
Atlama.
Sil, lütfen.
Vicdanına sesleniyorum. Hayatımı mahvetmek mi istiyorsun?
Çok umurumda sanki.
Hayat nasıl bir skandal, anlıyor musun? Karşısında çaresiziz.
Ölüm ne biliyor musun?
Atlayacağım.
Atla.
Ölürüm.
Paramparça olursun. Biz de arkandan.
Lütfen.
Lütfen, bırak onu.
Onu bırak, beni al.
Yaklaşma, gönderirim.
Beni al.
Onu rahat bırak.
Beni al.
Ne yapıyorsun?
İsteyerek yapıyorum.
Ondan uzak dur, Narkis.
Sorun yok.
İyisin.
Yeter.
Kızma.
İyi birisin, kötü değil.
Bunu biliyorum.
Git buradan.
Kızma.
İyi olursan iyi hissedersin.
İyi birisin.
Her şey iyi olacak.
İyi birisin.
Eve dönüyorum.
Bugün nasılsın?
Gücün kuvvetin yerinde mi?
Dün akşam gösterimim vardı.
Fena geçmedi.
Bunları görüyor musun, anne?
Bulutların arasından İsrail topraklarına veda et.