Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL BELGESELİ
Angèle!
Angèle…
Her şey çok hızlı ve yoğun bir şekilde gelişti.
Angèle, benimle evlenir misin?
Kelimelere dökmek iyi geliyor.
GÜNLÜK
BOĞULUYORUM
SAHTE
BAŞARI MI?
Hikâyeyi kendi açımdan anlatabilmeliyim.
Bu kamera beni hep çirkin gösteriyor.
Yaşananları en iyi anlatacak kişi benim.
Kimse buna hazır değildi.
Bütün programlarda ben vardım.
Bu beni çok mutlu etse de…
HAYAT SÜPER!
…Niye buradayım?" diye düşünüyordum.
Bu kızı ben yarattım.
Kendimin gelişmiş bir versiyonu. Tüm hayallerimin birleşimi.
Küçük Denizkızı.
Bir prenses.
Hélène Ségara.
Priscilla. Ariana Grande.
İçten içe benzemek istediğim herkes.
Ama bunun sonunda
gerçek Angèle'i kaybettim.
KAYIP
Kim olduğumu bilmiyorum.
KİM OLDUĞUMU BİLMİYORUM
ANGÈLE KİM?
BRÜKSEL, BELÇİKA
Vatandaşlar evlerinde kalıp
yakın aile bireyleri dışında hiç kimse ile
fiziksel temasta bulunmamalı.
Tüm toplu etkinliklere yasak getirildi.
Tam kapanma, birinci gün.
Bugün 14 Mart 2020.
Önümüzdeki haftalar nasıl geçecek bakalım.
Tam kapanma sürecindeyiz
Yapacak bir şey yok, deneysel takılıyorum.
Tam kapanma, beşinci gün.
Bir şey yazmamın üstünden iki yıl geçmiş gibi geliyor.
Bugün 19 Mart. Günler geçmek bilmiyor.
Evde oturmaktan
aklımı kaçırmak üzereyim.
Başta müzik yapmak istemedim.
"Çalışmama gerek yok, ara verdim" diye düşünüyordum.
Sonra kendime bir tür sığınak yapıp
iyi bir ses sistemi ve diğer şeyleri kurdum.
Orada bir sürü şey yazdım.
Ses niye böyle?
Niye bu kadar boğuk?
Brüksel, seni seviyorum
20 NİSAN 2020
Sen en güzelisin
Bana karşı cömertsin
Paris…
Tam kapanma sırasında yeni bir albüm yapmayı düşündüm.
Öncesinde aklımda yoktu. Turnelerle, tanıtımlarla meşguldüm.
Şimdi ise düşünecek tek bir şey vardı,
"Ne yapsam acaba?"
İlk albümüm başarılı olduğu için inanılmaz şanslıydım
ama onu 20 yaşında yazmıştım, şimdi ise 25'im.
Hayatım beş yılda çok değişti.
Çok şey yaşadım, şarkılarımda aynı konuları tekrarlayamam.
Sevmedim. Sinir bozucu.
Başarılı olmam bekleniyor,
baskı altında hissetmem normal
ama bir değişiklik yapıp daha kişisel bir şey deneyeceğim.
Sonuç ne olur bilmiyorum.
ANGÈLE KİM?
Piyanomla baş başa kalmayı unutmuşum.
Kendime şunu soruyorum:
"Ne hakkında yazmak istiyorum?"
TAM KAPANMA - 36. GÜN
Birincisi
Asla pes etme
İkincisi
Tüm sevgim için
Üçüncüsü senin için
Neredesin?
Salgın olmasaydı
muhtemelen geziyor, partilere gidiyor olurdum.
Korkularımla yüzleşmemek için
kaçmanın bir yolunu arıyor olurdum.
Pepette.
Sırlar odası.
Burası tam bir brol.
BROL \ MASKÜLEN KARMAŞA, KAOS (BELÇİKA)
Gerçekten tam bir kaos.
Sırlar defteri bu kutuda olabilir.
Sırlar defterim yok.
Pepette sıkıştı.
Neden her şeyi
Gizli defterlere
Yazdın ki?
İşte bir sırlar defteri.
BİR HAYAT
ANGÈLE KİM?
Sürekli yazıyorum çünkü yazmaya ihtiyacım var.
Şarkı yazmam da ondan.
Hep günlük tutarım. O kadar çok var ki.
Bu, ilk yazdıklarımdan biri.
Henüz hiç şarkım yoktu.
Ne kadar saçma sapan şeyler yazmışım.
Eskiden berbat sözler yazardım.
"Çevrim içi ve bağlı ama bana değil. Bir işaret bekliyorum."
"Je Veux Tes Yeux" şarkısının ilk sözleri.
Melodisi farklıydı.
Çevrim içi ve bağlı ama bana değil Bir işaret bekliyorum
Çevrim içi ve bağlı ama bana değil
Bir işaret bekliyorum, yok
İyi ki melodiyi değiştirmişim.
23 YAŞINDA YAZDIKLARI
"Geç oldu. Paris'teki dairemdeyim. Eski notları okumak istiyorum.
Kimim ben, artık bilmiyorum."
KİMİM BEN?
"Nefes almaktan çok çalışıyor,
boğuluyorum.
Beni ne mutlu eder? Başarı mı?
350.000 takipçi mi?"
3 MİLYON TAKİPÇİ
"'La Loi de Murphy'nin 10 milyon kez izlenmesi mi?
Beni mutlu eden şeyler sahte.
Ben ve imajım. Başarı.
Ben, kendim ve şarkıcı Angèle.
Başka şeyler anlamsız geliyor, bundan utanıyorum.
Eve dönünce boşluğa düşüyorum
çünkü her şey anlamsız, sahte
ve boş geliyor.
Eskiden yaşardım. Şüphelerim, sorularım, arzularım vardı.
Şimdi ise tek arzum
başarılı olmak.
Diğer her şeyden kaçıyorum. Eskiden özgürdüm."
İşte böyle. Çılgınca.
ESKİDEN ÖZGÜRDÜM
Yapabilseydim bile
şimdiki hayatımı eskisine değişmezdim.
Güzel şeyler oluyor. İstediğim şeyi yaptım.
Bunun için çok çalıştım, hep bunu istedim.
GERÇEK HAYAT
Seni memnun eden
O diğer kadınlardan biri olacağım
İstediğin bu ise
Senin oyunlarını oynayacağız
Daha çok parlayıp
Tekrar alevlendireceğim
Altına dönüşüp
Beni sevmeni sağlayacağım
-Alo? -Merhaba.
Merhaba anne.
Pazar akşamı buluşabiliriz.
-Olur, gelirim. -Patates yeriz, değişiklik olur.
-Öpüyorum, pazar görüşürüz. -Seni seviyorum anne.
-Ben de canım. -Görüşürüz.
Bakın. Bu, ben çocukken bir kuleydi.
Benim gözümde Dünya Ticaret Merkezi gibiydi.
Ne işe yaradığını bilmezdim.
Burası benim ilkokulum.
Okulumu görmeye gidiyoruz.
Buraya gelmek
çok güzel.
Kendimi burada bulmak.
Timsahlar!
Hayatımın beş yılını burada otobüs bekleyerek geçirdim.
Ailem hep geç kalırdı.
Şu anda Linkebeek'e vardık.
Uyumlu olalım diye Pepette'e kazak giydirdim çünkü deliyim.
Tatlı kızım benim.
Burası çok güzel bir yer.
Gerçi çabuk sıkılıyorsun.
Gerçekten çok ıssız bir yer. İşte bizim ev.
Büyükanneye git hadi.
Pepette! Canım benim.
Merhaba, biz geldik.
Video çekiyorum.
Hoş geldin ufaklık.
Merhaba.
Şuradakileri gördün mü?
Onun adı Laurance Bibot, sen de kızı Angèle Van Laeken'sın.
Nasılsın?
Çok iyiyim.
-Spritz mi o? -Hayır, nar likörü.
Angèle!
Ne?
-Nasılsın? -İyiyim.
13 YAŞINDA YAZDIKLARI
"Gencim. Harika arkadaşlarım var.
Okulumu seviyorum. Annemle babam çok iyi, abim de öyle.
Müziği ve partileri seviyorum.
Piyanomu seviyorum.
Şeker yemeyi seviyorum.
Oynamayı, çığlık atmayı, özgürce dans etmeyi seviyorum.
Şarkı söylemeyi, eski Amerikan filmlerini, Audrey Hepburn'ü seviyorum.
Beni mutlu eden şeyleri yazdıkça
gözlerim doluyor.
Hayat böyle işte."
-Tüm gösterileri burada. -Bu çok komik.
Hey gidi günler.
"Bravo Martine."
26 Ekim 1996. Bir yaşındaydım.
Hatta daha küçük.
Ben 10 aylıkken sahneye çıkıyordu.
Şu olayı yaşadığın zamandı…
-Bayıldığım mı? -Soluk tutma nöbeti geçirmiştin.
Doğru.
Asabi mizacını ilk gösterdiğin zamandı.
Aynen öyle.
Artık bambaşka biriyim.
Şuna bak canım.
Bebeğim.
Yeni doğan matmazel siz olmalısınız.
Küçük kız kardeşinin adı neydi Roméo?
-Angelo. -Hayır, Angèle.
-Evet, Angèle. -Erkek değil.
Adlarının bir hikâyesi var.
Roméo'da epey titizlenmiştik.
Roméo'yu seçtikten sonra Johnny'yi ekledik.
Elvis ve Kiki'yi de.
Tekrar hamile kaldığımda cinsiyetini bilmesem de
kız olacağını hissettim, öyle olmasını istiyordum.
Yine efsanevi isimler koymak istedim.
Tarih yazan kadınları düşünüyordum.
Kleopatra biraz abartıya kaçardı.
Joséphine Baker'dan esinlenip ikinci adını Joséphine koyduk.
İlk adına ben karar verdim,
Angèle'i seçtim.
Şahane bir kız çocuğuydu.
Oldum olası çok güzeldi.
Vaktiyle modellik yapmıştım, çok güzel kızlar görmüştüm
ama mutsuz görünüyorlardı.
Güzelliğin gerçekten de başa bela olduğunu düşünmüştüm.
Angèle dört veya beş yaşındayken ona dedim ki
"Dinle, çok güzelsin."
Arabaydık.
"Çok güzel bir kızsın ama bu yeterli olmayacak.
Güzelliğinin farkındayız ama başka niteliklerin de olmalı."
ANNE
Anneni gördün mü?
…öbür kulağından çıkıyor.
Bana dedi ki
"Git kıçını yıka şıllık."
Laurence Bibot.
Namıdiğer Marinette.
Ünlü ebeveynlerle büyüdüm.
Annem bir aktris.
Babamsa bir şarkıcı.
O yüzden şöhret benim için
daima aşina olduğum bir durumdu.
Yeni bir şey değildi.
Annemle babam birer sanatçıydı. İkisi de çok yaratıcıydı.
Sahne ışıkları altındaydılar.
İkisi de etkileyici ve komikti.
Kendilerini göstermeyi biliyorlardı.
Hatta bazen fazlasıyla.
Bu açıdan şanslı çocuklardık.
Sadece Belçika'da popüler olmaları
oldukça mütevazı bir durum olsa da
onların gölgesinde büyüdüğümüzü hissettik.
GÜNLÜK
DİKKAT - NARSİST İNSAN
BU BÜYÜK KUSURU DİKKATE ALMAYIN
Şuna bakın.
Enteresan. Biraz da üzücü.
"Ne zaman ailemden bahsetsem konu hemen yaptıkları işe geliyor.
'Radyoda babana denk geldin mi? Annen hâlâ komik mi?
Çıktıkları programları kaydediyorlar mı? Anneni TV'de gördüm, müthiş biri.'
Bunlardan bana ne?
Ben de onları hiç çekemediğimi söylüyorum.
Beni görmüyorlar, onların kızıyım sadece."
Çılgınca. 1 Mayıs 2011.
ONLARIN KIZIYIM SADECE
Dışarıda oynayın.
Şöhretimiz çocukları olumsuz etkiledi. Bunu fark etmedik.
"Oğlu ve kızı" olarak görüldüler.
Markette alışveriş yaparken
insanlar yanımıza gelirdi.
Bu durum çocuklar için…
Onlar için kolay olmadığını söylediler, biz bunu anlamamıştık.
Artık anlıyoruz
çünkü durum tersine döndü.
Şimdi de benden
"babası" diye bahsediyorlar.
BABASI
Brüksel geliyor!
Babamın yaşadığı gururu düşünsenize.
O "Vay be!" hissini.
Ben sektörde ilerlerken kardeşimin de başarıyı yakalaması
beni çok gururlandırdı.
Bir de babamı düşünün,
neredeyse 60 yaşında
ve iki çocuğu birden…
Önce beni ele alalım. Büyük başarı yakalamıştım.
Mutluluktan havalara uçuyordu.
"Bu hafta kaç kez izlendi?" derdi, "10.000 kez" derdim.
Ağzı açık kalırdı.
RAPÇİ KARDEŞ
KIZ KARDEŞİ
KIZI
"Ebeveynleri" konumuna geçtiler. Ne acayip.
Ebeveynlerimiz olarak anılıyorlar.
Hâlâ özür dilediğim oluyor
ama…
Tek istediğim fark edilmekti.
Bir birey olmak,
ayrı bir şahsiyet olmak,
ailemden bağımsız olmaktı.
Güzel, baştan alalım.
Müzikle uğraşırken bir işe yaradığımı, bir şey ifade ettiğimi hissediyordum.
Neyse ki piyano öğretmenim Ania bendeki yeteneği anında gördü.
Beni cesaretlendirdi.
"Piyanoyu çalan kim?" sorusuna "Angèle" dediklerinde
yine bir işe yaradığımı, değerli olduğumu hissederdim.
Piyano odamda değildi, odama kapanıp çalamazdım.
İnsanlar çok meşgulse gürültü de çıkaramazdım.
Yüksek sesle şarkı söyleyemezdim.
Dikkat çekmemem gerekiyordu.
O yüzden usulca çalıp söylemeyi öğrendim.
Böyle iyi.
Babam müzisyen olduğu için beklentileri yüksekti.
Piyano çalarken bana hep şöyle derdi:
"Daha çok çalışman gerek."
Yeterince çaba göstermediğimi düşünürdü.
La…
Re…
Birlikte çalalım.
Hobi olarak öylesine çalmam söz konusu bile olamazdı.
"Babam neden bu kadar
üstüme geliyor?
Profesyonel bir müzisyen olmam şart mı?
Onunla aynı işi yapmak zorunda değilim."
Devam et.
"Müzik yapmak çok emek gerektiriyor.
Kusura bakma Marka.
Müzik yapmayı senin kadar sevmiyorum.
Piyanoyu gerçekten seviyorum ama asla iş olarak yapmayacağım."
"Piyanoyu gerçekten seviyorum
ama asla iş olarak yapmayacağım."
Doğru duydunuz. "Asla iş olarak yapmayacağım."
Ne acayip.
BENİM EVİM
BRÜKSEL 2 - İLK MISRA TAMAM
Adımı sana borçluyum
Brüksel, seni seviyorum
Seni özledim
Kahretsin!
İşte bu.
O kadar zor değil.
Brüksel, seni seviyorum
Tam kapanma süreci hiç kimse için kolay geçmedi.
Farklı yerlerde yaşarken
uzun bir süre Paris'te tıkılıp kaldım.
Siktir.
İki.
Enteresan oluyor.
Bir saniye.
Paris'i seviyorum. Çok güzel bir şehir, her şey var
ama evim değil.
Doğup büyüdüğüm şehre bir aşk mektubu yazmak istedim.
Brüksel, seni seviyorum
Sen benim en kıymetlimsin
Brüksel, seni seviyorum
İşte bu küçük, basit ve kişisel şeyler
ikinci albüme ilham oldu.
İlki kadar evrensel olmayabilir.
Dünyayı değiştirmeyecek ama samimi ve beni yansıtıyor.
Bence öyle.
Babam bir müzisyen olduğu için
sadece hobi olarak müzik yapmam
pek mümkün değildi.
Meslek olarak yapmayı da istemiyordum.
Arada kalmıştım.
Yeteneğim ve hevesim vardı
ama kendimi zorlamak istemiyordum, babamın işini yapmak istemiyordum.
Zor bir iş olduğunu düşünüyordum.
Hatta babamın ruh hâline zarar verdiğine inanıyordum.
Özetle durum buydu.
TRENE BİN
Akıllı telefonlara karşıydım.
Bir Nokia'm vardı.
Snapchat ve Instagram hesabım yoktu. Sırf Facebook'a üyeydim.
Yakın bir arkadaşım Instagram hesabı açmamı,
Instagram'ı seveceğimi söylediğinde ona demiştim ki
"Kim? Ben mi?
Sağ ol ama kalsın, ilgi çekmek bana göre değil."
YÜKLENİYOR
GİRİŞ YAP YA DA HESAP AÇ
HESAP AÇ
Instagram hesabı açtım.
Müzik eğitimi aldığımdan
müzik yapmak için kullanmaya karar verdim.
Şöyle bir sıkıntı var
Yalnız uyumayı sevmiyorum
Şarkısıyla beni usulca öldürüyor
Beni usulca öldürüyor
Böylece şarkı söylemeye başladım.
Kısa videolar çekiyordum.
Eleştirilerden kaçınmak için
komik şeyler yapıyordum.
Kılık değiştirip dalga geçmek daha kolayıma geliyordu.
Komik suratlar yapıyordum.
Kendimi ciddiye almadığımı göstermek istiyordum.
Sağ olun, görüşürüz.
En sonunda
Yemeğim de geldi
Öz güvenim yoktu, çok takipçim de yoktu,
yani kaybedecek bir şey de yoktu.
Beni sadece birkaç arkadaşım takip ediyordu.
Şarkı söylediğimi görünce şaşıranlar oldu.
Çocukluk arkadaşlarım mesela.
Başta durum bu şekildeydi.
İlk yorumlardan bazılarını
çok iyi hatırlıyorum.
Mesela Sylvie'nin yorumunu.
6 BEĞENİ SYLVIE FARR
MENAJERİN BENİM, ONA GÖRE!
Angèle'i iyi tanıyorum, evet.
Onu 21 yıldır tanıyorum.
Aynı okula gitmiştik. Evlerimiz birbirine yakındı.
Angèle'in anaokulu sınıfının başında dururdum.
16 yaşındayken ona bakıcılık yapıyordum.
Öncesinde ise ailesi turneye çıktığında onu bizim eve bırakırdı.
Angèle'in ilk videosunu
Instagram'da görüp
şakayla karışık bir yorum yaptım.
"Menajerin benim, ona göre" yazdım.
Eğlence olsun diye paylaştığını biliyordum
ama iyi söylüyordu, bir karakteri, bir geleceği vardı.
İşim bu olmasa da deneyelim diye düşündüm.
Farklı projelerin peşindeydim, bir sürü şey yapmak istiyordum.
Angèle'de büyük bir potansiyel gördüm.
Onu odasından çıkarmayı başarıp
barlarda çalmasını sağladım.
Oldukça çekingendi, "Ne yapıyoruz biz?" diyordu.
"Gözlerini kapat, bana güven" derdim.
Her şey böyle başladı.
Bant alabilir miyim?
Videoyu kendime yolluyorum.
Senden sekiz yaş küçük biriyle takılmak nasıl bir his?
Kendimi olgun hissettiriyor.
Niye hep diz çöküyorum?
Angèle bana "Cesur Sylvie" lakabını taktı.
Bana çok uygun bir lakap.
Angèle biraz korkaktır, bazı şeylere cesaret edemez.
Bense dağları devirmek isterim.
İşte karşınızda Cesur Sylvie. Memnun oldum.
CESUR SYLVIE
MENAJER
7 MART 2016
Bu gece senin şarkını söylüyorum
Olmam gereken yerdeydim, kendimi iyi hissediyordum.
"Müzik benim yuvam" diye düşündüm.
Başarısızlıktan çok korkuyordum.
Şarkıcı bir baba ile oyuncu bir annenin kızı olarak
kendimi kanıtlama ihtiyacı hissediyordum.
Onlara bundan bahsetmedim
çünkü onlardan yardım veya ilgi görmek istemiyordum.
Başaramazsam mahcup olurdum.
Sylvie'nin inancı tamdı.
"Harika olacak" diyordu ama ben buna inanmıyordum.
Sylvie, Brüksel'de ünlü bir caz bar olan
Archiduc'te konser vermemi istiyordu.
Caz müzik okuyordum ama kendimden emin değildim.
Bunu hak ediyor muyum diye sorguluyordum, sonuçta hâlâ öğrenciydim.
Orada sahne aldığımda mekân doluydu.
İkinci menajerim Nicolas'la orada tanıştım.
Her şey Sylvie sayesinde oldu.
Sylvie beni odamdan çıkardı. Beni ailemin evinden çıkardı.
HAYATIMI ÇOK SEVİYORUM
CAZ BAR PROGRAMI KLAVYE, PİYANO
GÜNÜN OLAYI
Nicolas'a bir telefon gelmiş.
Damso'nun ekibi klavye çalacak birini arıyormuş.
Nasıl oldu bilmiyorum ama mucize eseri
benden bahsetmişler.
Sonra da konu bir şekilde
konseri benim açmama gelmiş.
Damso'nun turne menajeri beni arayıp
Damso'nun turnesinde Angèle'in klavyeye geçmesini istedi.
Şaşırtıcı bir talepti.
"Harika olur ama konser açılışını da o yapabilir mi?" diye sordum.
Öyle bir anda ağzımdan çıkıverdi.
Damso'nun seyircisinin önünde
açılışı onun yapmasını hayal ettiğimden değil yani.
Damso, açılış için bir rapçi istemiyordu.
Şarkılarımı bilmiyordu çünkü henüz yayımlanmamıştı.
Hiçbir şarkımı dinlememişti.
Sadece piyano yorumumla "Bruxelles"i duymuştu.
Brüksel, güzelim benim
Yakında buluşacağız
Paris beni terk eder etmez…
Yorumumu çok beğenip
konserlerinde benim çalmamın güzel olacağına karar vermiş.
Damso o dönemde
çok sözü geçen biriydi.
Dokunduğu her şeyin altına dönüşme potansiyeli vardı.
Kardeşim bana danıştı ve Damso'yu çok sevmeme rağmen
"Hayır, sen aklını kaçırmışsın" dedim.
"Dinleyicileri buna hazır değil. Seni çiğ çiğ yerler."
GİYİNME ODASI - ANGÈLE
Hiç beklenmedik bir teklif almıştım,
üstelik rap müzikle alakam yoktu.
Kendimi caz müziğe adamıştım.
Kendi müziğimi yapıyordum, diğeri ilgimi çekmiyordu.
"Neden ben? Benimle ne alakası var? Gerçi ne kaybederim?"
Epey bir düşündük.
Annem "Yap gitsin, kaybedecek bir şey yok" dedi.
Haklıydı. O dönemde yoktu.
STRAZBURG 5 EKİM 2017
AÇILIŞ KONSERİ
Kulisteyim. Sesleri duyuyorum, coşkulu bir kalabalık var.
Işıklar sönüyor.
Tekrar yanıyor ve sahneye çıkıyorum. Anında yuhalanıyorum.
2.000 kişi beni yuhalıyor.
Orada hiç hoş karşılanmadığımı son derece net gösteriyorlar.
Video çekmek için
telefonumu çıkarmıştım.
Herkes haykırmaya başladı
ama sevinç haykırışları değildi.
Onu yuhalıyorlardı.
Küfürler yağdırıyorlardı.
Nico'yla birbirimize bakıp
"Ne bekliyorduk?" diye düşündük.
"Bunu neden yaptık?
Onu mahvedeceğiz. Öz güveni alt üst olacak."
Damso sahneye çıktı.
Yaşananları görmemişti.
Herkes onu alkışlıyordu. Bense bir yandan çalıyor
bir yandan "Bu da neydi?" diye düşünüyordum.
Çok zor bir şey yaşamış.
Fark etmedim.
İşime odaklanmıştım.
Sonradan öğrendim ki ona çok dokunmuş.
Angèle'e bir alkış.
Onu seçmemi mantıksız buldular
ama birini sevdiysem geri adım atmam.
İçimden gelen buydu,
raconu bozduğum falan yoktu.
Ruhunu ve enerjisini sevmiştim,
bu yüzden onu seçtim, işte o kadar.
Instagram'da bir paylaşım yapıp onu desteklemelerini istedim
çünkü gerçekten zordu.
NET ÇIKMAMIŞ AMA ORTALIĞI KASIP KAVURACAK
Eve döndük, moralimiz çok bozuktu.
Sylvie anında uyuyakaldı.
Yatağa uzanmış tavana bakarken yuhalamaları hâlâ kafamda yankılanıyordu.
"Üç ay boyunca böyle mi olacak?" diye düşünüyordum.
Sonra şunu düşündüm:
"Bu konuda ne yapabilirim?"
Bunu bir başarısızlık olarak göremezdim.
Benim için en kötüsü bu olurdu.
Gerçi öfke dolu bir kalabalıkla
nasıl yüzleşeceğimi de bilmiyordum.
Beni istemeyen bir seyircinin karşısına ne şekilde çıkmalıydım?
İKİNCİ KONSER
Az kaldı, kendini nasıl hissediyorsun?
Her zamanki gibi gerginim ama yapmam gerek.
-Az önce ne yaptın? -Kaka yaptım.
Kızımız biraz yorgun.
Angèle nerede?
İşte geldi.
Sahneye çıktım.
Ne düşündüğümü bilmiyorum
ama kendimi daha kararlı hissediyordum.
En azından öyle görünüyordum.
Aslında kendimden hiç emin değildim.
"Bu kez farklı yapalım" diye düşündüm.
Hoşnutsuzluklarını göstermelerine fırsat vermek istemiyordum.
Hadi bakalım.
İyi akşamlar! Nasılsınız?
Hazır mısınız?
Evet!
Ben Angèle. Bu gece burada olmak harika.
Beni çağırdığın için sağ ol Damso.
Keyifleri yerinde.
Angèle!
Birincisi
İkincisi
Üçüncüsü senin için
Birdenbire adımı söylemeye başladılar.
Angèle diye bağırıyorlardı.
Adımı haykırıyorlardı.
Şakayla karışık bir durumdu tabii.
Sahnede beni görmeyi beklemiyorlardı, o yüzden işi şakaya vurdular.
Birbirimize tamamen zıt olmamız durumu eğlenceli kılmıştı.
Bence bu absürt durumdan en iyi şekilde faydalandım.
Beni desteklemesi ve tanıtması kendi çıkarı için yaptığı bir şey değil,
müzik aşkı için yaptığı bir şeydi
çünkü yaptığım işi sevmişti.
En acayip olanı da buna devam ettik.
Yeni projeler üzerinde çalışıyoruz.
Bu işi sürdürmemiz harika oldu.
Ondan çok şey öğrendim, bana çok yardımı oldu.
Artık daha kararlıydım.
Sahneye çıktığımda
illa ki bir şeyleri kanıtlamam gerektiğini düşünürdüm.
Aniden kendimi en saf hâlimle, kimseyi memnun etme derdi olmadan
sahnede bulmuştum.
Birincisi, asla pes etme
İkincisi, tüm sevgim için
Üçüncüsü senin için
Kendi şarkılarımı yazmaya başladım.
Yaptığım müzik beni yansıttığı için
daha tatminkâr hissetmeye başladım.
İçimdekileri şarkıya dökmeyi biliyordum.
Bu genç kadın
hem Fransızca hem Felemenkçe konuşulan bölgelerde ünlü oldu.
Adı Angèle. Şarkısı ise "La Loi de Murphy".
Angèle'den "La Loi de Murphy".
Müthiş bir canlı kayıt.
Aman tanrım.
Birincisi, asla pes etme
Harika bir şeydi.
Bu kadar hızlı ilerleyeceğimizi hayal bile edemezdim.
Albüm tanıtımı hakkında en ufak bir fikrimiz yoktu.
Hiçbir plan yapmamıştık.
Hiç hazır değildik.
Videoyu yayımladık.
Plak şirketim yoktu.
Kaynaklarım sınırlıydı. Bağımsız bir iş yapıyorduk.
Milyonlarca kişiye ulaştı.
Tüm bu süreci
Brüksel'deki küçük dairemde takip ettim.
Neler olup bittiğini anlamıyordum, yorumları takip ediyordum.
Olay yaratacağını hissedebiliyordum.
"Belki de büyük bir hata yaptım" diye düşündüm.
"Bu iş kontrolden çıkabilir."
MUTLU MUSUN?
Çok korkuyorum çünkü e-postalar… Bunu ne zaman göndermişim?
Evet, 17.20'de.
"Sylvie ve Nicolas, yaşadığım kriz için üzgünüm.
Çok çalıştığınızı biliyorum, korkularımdan sizi sorumlu tutamam."
Hâlâ geçerli bir durum.
"Özümde kim olduğumu ikinize de anlatmak istiyorum.
Sahnede cesur görünmeye çalışıyorum.
Bu işe dâhil oldum çünkü bana yeni kapılar açacak.
Her şey harika gitse de
mühim olan ANGÈLE projesi." Adım büyük harflerle.
"Şikâyet edemem, bu doğru.
Beklemediğim bir fırsat yakalamışken şikâyet etmenin manası yok.
Peki neden bir aydır doğru düzgün uyuyamıyorum?
Neden panikatak geçirip günde beş kez gözyaşlarına boğuluyorum?
Kırılgan ve endişeli biriyim.
İş ve özel hayatı birbirinden ayıramıyorum.
Projenin adı Angèle. Sonuçlarıyla yüzleşmeliyim.
Yaşadıklarım beni korkutuyor.
Bunu kimse bilmiyor çünkü korkmak için fazla müthiş bir gelişme.
Yine de pazartesiden beri
gerçek yüzüm YouTube'da.
Oradaki gerçekten benim. Bunu ben de istedim.
Son bir aydır yaşadıklarımı düşünüyorum.
Her yerden mesajlar ve teklifler almaya başladım.
Hepsi direkt olarak bana geliyor.
İşler iyi gitmezse bu benim başarısızlığım olur.
Bir diva gibi davranıp
'Kimse beni anlamıyor' demiyorum,
sadece içimden geleni söylüyorum.
Aklımı kaçıracağım. Panikataklar yine başladı.
Geçmeyeceğini biliyorum, muhtemelen daha kötü olacak
ama krizlerin sebebini anlarsanız bana çok faydası olur.
Size her şey için ne kadar teşekkür etsem az.
Gerçekten minnettarım."
Vay be. Çok acayip.
Pekâlâ…
Çok acayip çünkü bunları bir hafta önce de yazabilirdim.
Kendime olan güvenim tazelendi çünkü benliğimin farkındayım.
Aynı zamanda tuhaf bir dönemi hatırlatıyor.
"La Loi de Murphy" çıktığında
iyi vakit geçirmiyordum ve her şey o dönem başladı.
Öncesinde çok daha kaygısız, çok daha özgürdüm.
Müzik yapıyordum tabii ama dışarı da çıkabiliyordum.
Aynı anda hem partilere gidip hem müzik yapabiliyorum.
Çok eğleniyordum.
Şarkım çıktığında ise
insanlar mesaj atmaya, yorum yapmaya başladı.
Aniden çok acımasız bir gerçekle yüz yüze kaldım.
Milyonlarca insandan geri bildirim alıyorsun.
Evdesin, üstünde pijaman, saçların yağlı,
dişini fırçalamamışsın.
Ekrana bakıyorsun, videon binlerce kez izlenmiş
ve etrafında binlerce kişi var.
Paranoya yaşıyorsun.
"La Loi de Murphy"nin çıktığı gün paranoyak olmuştum.
Herkes bana bakıyormuş gibi geliyordu,
öyle değildi tabii.
Sonra ağlama krizlerim başladı, bütün gün ağlıyordum.
Korkmuştum.
"Ne işe bulaştım?" diye düşünüyordum.
Bu işin peşini bırakmayacağımı içten içe bildiğim için
o kadar korkmuş olabilirim.
Sonuçta bunun hayalini kurmuştum.
Bunu ben istemiştim.
Yine de içimden bir ses şöyle diyordu:
"Şimdi ne olacak?"
CENNETTEN DÜŞEN AYKIRI İLHAM PERİSİ
Playboy dergisinden teklif aldım, imaj tazelemek istiyorlardı.
Dergiyi biliyordum.
Bir portremi yayımlamak istiyorlardı.
4. SAYI - EYLÜL 2017
Derginin bir sonraki sayısında
feminizm ve kadınların sesi konu olacaktı.
Cinsel içerikli olmayacaktı.
Tereddütlerim vardı ama kabul ettim.
Müziğimden bahsetmek ilginç olurdu.
Dergi açısından farklı bir konuydu
ve bir değişim yaratabilirdi.
Röportaj kısmı güzel geçti.
Dergiyi gördüğümde
şaşkına döndüm.
Bana karşı
dürüst olmamışlardı.
Bilhassa seçtikleri fotoğraf konusunda.
O fotoğrafı birkaç ay öncesinde çekip
kullanmamaya karar vermiştik
çünkü genç oluşum, sarı saçlarım, kırmızı rujum
ve yüz ifadem
bize fazla tahrik edici gelmişti.
Korkularımdan biri de cinsel bir objeye dönüştürülmekti.
O fotoğraftan rahatsız olmuştum.
Onlar en çok o fotoğrafla ilgilendiği için
kullanmalarını yasaklamıştım, yanlış yorumlanacağını biliyordum.
Dergiyi açtığımda gördüm ki
karşı çıkmama rağmen yayımlamışlar.
Asıl travmayı ise ertesi gün yaşadım.
Belçika gazeteleri aynı fotoğrafı
şu başlıkla yayımlamıştı:
"Laurence ve Marka'nın kızı Playboy için soyundu"
Tüm korkularımın birleşimiydi.
Yine birinin kızı, birinin kız kardeşiydim
ama bu sefer cinsel içerikliydi.
En kötü kâbusumdu, aşağılanmış hissettim.
Üstelik tam da öz güven kazanmaya başlamışken.
Kendi plak şirketimi kurmuştum,
kimseye bağımlı değildim, ailemden ayrı yaşıyordum.
Bunu tek başıma yapmıştım, kendi şarkılarımı yazıyordum.
Tek başıma idare edebileceğime
inanmaya başlamıştım.
O ilk makale ile
sadece bir cinsiyete indirgenmiş oldum.
Tanınmak uğruna tek yol olarak
erkeklere soyunmayı seçen güzel bir sarışın.
SESLİ MESAJ 30 EYLÜL 2017
Özür dilerim, dün…
O dergilerden birinde olabilecek en kötü şeyi yazmışlar.
"Laurence ve Marka'nın kızı Playboy için soyundu" yazmışlar.
Bütün gün ağladım. Aklımdan çıkmıyor. Elim kolum bağlı.
Dünya iğrenç bir yer, sırf satış yapmak uğruna
resmimi kullandılar.
Daha 21 yaşındayım.
Hayatım boyunca tek yaptığım
güzel aşk şarkıları söyleyip insanlara bir mesaj verebilmekti.
Yaptıklarıma, hareketlerime hep çok dikkat ettim,
hep doğal olmak istedim.
Kadınların cinsel obje olarak görüldüğü bu yüzeysel dünyadan tiksiniyorum.
Artık iş kontrolden çıktı, ben de malzeme oldum.
En kötü manşetler
ailemin adının geçtikleri.
Toplumun gözünde küçük düşürüldük.
Çok kötüyüm. Artık çalmak istemiyorum.
Hiçbir şey yapmak istemiyorum.
İlerleyen aylarda
çok kontrollü bir imaj sergiledim.
Yaşananlardan çok etkilenmiştim.
Öte yandan çok da kararlıydım.
Bir daha asla "kız kardeşi" veya "kızı" olarak anılmayacaktım.
Beni bunlar tanımlamıyor. Ben bir bireyim.
Bu imajı yaratmak için büyük emek verdim.
Beni en çok etkileyen
şunu fark etmek oldu,
o fotoğrafın yayımlanmasını pekâlâ ben istemiş olabilirdim
ama öyle poz veren bir kız mutlaka olumsuz algılanıyordu.
Utanması bekleniyordu, manşet yapılmayı hak ediyordu.
Herkes sadece para peşinde
Bundan tahrik oluyorlar sadece
Herkes sadece şöhret peşinde
Bundan mutlu oluyorlar sadece
Ne anlamı var ki?
Yapayalnız bir şekilde ekrana bakıyor
İnsanların ne düşüneceğini takıyorsun
Aslında kimsenin umurunda değil
Tüm bu arabaların benim için geldiğini düşünmek
değişik bir his.
Mesela şu ikisi… Konserime geliyorlar. Çok tuhaf.
Şunlar da.
Orada işeyen adam da beni izlemeye gelecek.
Kim olduğumu biliyorlar
ve cumartesi akşamını
benim konserime ayırmışlar.
On, dokuz, sekiz, yedi…
Beş, dört, üç, iki, bir.
Brol kutlu olsun!
İşte bu! Brol albümü çıktı millet.
Yaşasın!
Hepsi benim için
Öyle mutluyum ki
Bu albümü bir yıldır bekliyorduk.
Sonunda çıktı. Şimdiden büyük başarı yakaladı.
Olympia biletleri iki saat içinde tükendi.
Bizim kadar mutlu musun?
Evet ama herkesin aksine sevincimi pek belli edemem.
MUTLU MUYUM?
-Geldik mi? -Evet.
Vay anasını!
Hadi canım!
-Geçit töreni gibi. -Kraliçe selamı çakayım.
Kalabalık mı?
Gözlerime inanamıyorum.
Vay be!
Yok artık.
Git git bitmiyor.
Geldi!
Anlatması zor.
Beni dinleyen insanlara muhtacım.
Öte yandan gösterdikleri sevgiye karşılık veremiyor olmak
bana haksızlık gibi geliyor.
Çünkü etkileşimi seven bir insanım.
Seyircinin bana gösterdiği sevgiye
aynı şekilde karşılık veremem.
Konsere çıkarak karşılık verebilirim,
şarkılar yazabilirim ama o kadar.
Onlar beni görmeye geliyor ama ben her biri için
aynı şeyi yapamam.
Bu hiç adil değil ve sinir bozucu.
Evlen benimle!
Özür dilerim ama trene yetişmeliyiz.
Angèle!
Herkesi içeri alamadık,
bunun için çok üzgünüm.
-Angèle, benimle evlenir misin? -Çok güzelsin!
Angèle!
Üzgünüm. Çok sağ olun.
Angèle!
Tekrar gelecek misin?
Kimse bana normal davranmıyor.
Artık normal bir ilişkim kalmadı.
Özellikle hatırladığım bir festival var.
Sahneden inmiştik.
Bir sürü insan benimle fotoğraf çektirmek istiyordu.
O an için uygun değildim ve maalesef yalan da söyleyemiyorum.
Anlık yaşayan biriyim.
Üzgünsem, kızgınsam veya moralim bozuksa
rol yapıp sahte bir gülümseme takınamam.
Kızlara şöyle demiştim:
"Seyircinin yanına gidemem."
Bana bağırmaya başladılar.
Resmen ateş püskürüyorlardı.
Çocuklarıyla gelen bir kadın
şöyle bağırıyordu:
"Hadi, saçını çekin!"
Çocukları saçımı çekmeye başladı.
Başım önde giderken
başka biri dedi ki
"Boktan bir yıldızsın."
Hatırlıyorum da
iş ne ara o noktaya geldi, hiç anlamamıştım.
Onlar için ne ifade ettiğimi düşünüyorum.
Sadece bir yıldız mıyım?
Evet, öyleyim. Beni tanımıyorlar.
Bir insan olduğumun farkında değiller.
Konserden sonra herkes gibi tuvalete gitmem gerekiyor
ama ünlü biri olduğum için
fotoğraf çektirmediğimde saygısızlık olarak algılıyorlar.
Şöyle bir durum var,
ünlü bir müzisyen olduğunuzda
genelgeçer bir durum devreye giriyor ve halka ait oluyorsunuz.
KAYIP
BOŞ
ÖZGÜR
BEN KİMİM?
TAM ANLAMIYLA BOKTAN BİR DURUMDAYIM
…herkes parti verecek
Brüksel, seni seviyorum
BRÜKSEL, SENİ SEVİYORUM
Tüm nakaratı yapalım.
Güzel oluyor, değil mi?
Vurguyu şöyle değiştir: "Brüksel, seni seviyorum."
Brüksel, seni…
Tamam.
Brüksel, seni seviyorum
Tercih senin, sen nasıl istersen.
Brüksel, seni seviyorum
Böyle daha mı iyi?
Brüksel, seni seviyorum
Bir de şöyle söyle…
Brüksel, seni seviyorum
-Şu kısım… -Evet.
Şunu dene…
Brüksel, seni seviyorum
Evet. Böyle daha doğal oldu.
Gayet güzel.
Haftaya Cannes Festivali'nin açılışına katılacağım.
Koltuk altı tüylerim var.
Bu şekilde bırakmak istiyorum.
Epey uzattım.
Aslına bakarsanız
bunu yapmak benim için kolay,
beni asıl insanların tepkisi zorluyor.
"Olmaz, bunu yapamazsın" diyorlar.
Gayet de yapabilirim.
Normal bir günümde tıraş etmezdim,
neden Cannes için edeyim?
Evet, giyinip süslendim
ama bunun şart koşulmasını istemiyorum.
Tüylerimi almam da şart değil.
Ne manası var?
Tepki çekeceğimi biliyorum.
Bunu da hiç istemiyorum.
Bunu mevzu yapmasınlar.
Konuştukları şey performansım olsun,
kıyafetim veya koltuk altı tüylerim değil.
Angèle! Buraya bak!
Angèle!
Hayalimde özgürlük var,
sahnede özgür olmak için önce ben özgür olmalıyım.
Eleştirileri umursamadan kendime güvendiğimi hayal ediyorum.
Dar bir elbise giyip güneşe çıktığımda
internet yobazları yorum yapmasın.
Yargılamayan, kıskanmayan bir erkek hayal ediyorum,
beni sahiplenmeye çalışmasın.
Kendimi güzel hissetmek için Instagram'a ihtiyacım olmasın.
Hayal etmeyi hayal ediyorum.
Kadınları hayvan yerine koyup
Ağızlarına geleni söylüyorlar
Yıl olmuş 2018, derdin ne bilmiyorum Ama ben bir hayvandan fazlasıyım
Anlıyorum, rap müzik moda Pis sözler sükse yapıyor
Artık kalıpları yıkmanın vakti geldi
Fikrini söyleyen bir kadın Normal karşılanmalı
O zaman bu şarkı sana gelsin
Siktir git
Radyoda çalmazlar
"Balance Ton Quoi" şarkısı #MeToo akımını hatırlatıyor.
Sadece birkaç ay içinde feministlerin marşı hâline geldi.
O zaman bu şarkı sana gelsin
Siktir git
"Balance Ton Quoi"yı
Brüksel'de uğradığım sözlü tacizden sonra yazdım.
Kadınlar seslerini duyurmaya başlamıştı,
sanatçılar değişim yaratmaya kararlıydı.
Bu konuda bir şey söylemek
bana düşmez sanıyordum
ama söz sahibi olduğumu anladım.
Kendi sesimizin farkına vardık.
BEYONCÉ'DEN ANGÈLE'E: POP MÜZİKTE FEMİNİZM
FEMİNİST POP İKONU ANGÉLE NEW YORK TIMES'TA
FEMİNİSTLERİN MARŞI
NASIL FEMİNİST BİR MARŞ OLDU?
Herkes anladı mı?
Kızların "hayır" demesi
sanki bazen başka anlamlara…
Hayır.
Hayır. Tamam.
Şarkım bir farkındalık yarattıysa ne mutlu bana.
Ama bir noktada beni aştı.
Söylenenlere yüzde yüz katılsam da
hâlâ aynı fikirleri savunsam da
bu kadar ön planda olmayı tercih etmeyebilirdim.
Çokbilmişlik tasladığımı düşünüp
beni suçlayacak bir şeyler bulabilirler.
Tepkilerin odağında olan Roméo Elvis
cinsel saldırı suçlamasıyla gündemde.
Instagram üzerinden suçlanan şarkıcı
özür diledi.
Yaptığı açıklamada, karşı tarafın davetkâr olduğunu sanarak
eliyle uygunsuz bir hareket yaptığını söyledi.
Kız kardeşi şarkıcı Angèle'e sosyal medyadan yapılan çağrılarda
abisini ifşa etmesi isteniyor.
ABİNİ İFŞA ET
REZİL ABİNİ İFŞA ET
SUÇ ORTAĞI ANGÈLE SUSUYORSAN ONAYLIYORSUNDUR
İŞİN RENGİ DEĞİŞTİ ÖNCE ABİNİ EĞİT LÜTFEN
FEMİNİST BOZUNTUSU, GİT ABİNLE TAKIL
Üç ay boyunca neredeyse evden hiç çıkmadım.
Bu olay benim ve ailemin yüreğini parçaladı.
Herkes gibi ben de
abimin yaptığını kınıyorum elbette.
Zor duruma düşmemden zevk alanlar olduğunu görmek
çok zor ve üzücüydü.
Ben, açık sözlü bir feminist.
Sanki sorumlusu bendim.
SAYGI
Sanki ben de bir bedel ödemeliydim.
Olayı herkesle aynı anda öğrenmek zaten yeterince zordu.
Abimi o durumda görmek de zordu.
Ama hayır,
Twitter üzerinden tepkimi ortaya koymamı istediler
yoksa vermiş olduğum mücadele tüm anlamını yitirirdi.
KINIYORUM
KANIMDAN OLDUĞU İÇİN KONU DAHA DA MÜHİM
ZİHNİYET DEĞİŞİKLİĞİ ŞART
Cinsel şiddet o kadar yaygın ki
bazen boşa kürek çekiyoruz gibi geliyor
ama etrafıma bakınca
insanların yavaş da olsa değişebileceğini görüyorum.
Bilinçlenmeleri mümkün.
Değişimi yaratacak olan şey şarkım değil,
insanların bilinçlenmesi ve sesini çıkarması olacak.
İster abim, ister dostum, ister meslektaşım olsun,
inançlarıma ters düşeni her zaman kınayacağım.
Kadınların gördüğü muamelenin,
erkeklere öğretilen davranış kalıplarının
değişmesi gerek.
O KIZ
Yüce tanrım.
Ne kadar güzel çıkmış.
Bu işi de yaptığını bilmiyordum.
Neydi o kelime?
-Modellik mi deniyordu? -Evet.
Güzelim benim.
Dedesi burada olsaydı
gurur duyardı.
Fevkalade.
Güzel kızım benim.
Tam bir model.
Bunları herkesten önce görüyorsun.
-Öyle mi? -Evet.
-Büyükanne Pilou herkes değil. -Tabii ki.
BÜYÜKANNE PILOU
BÜYÜKANNE
Pilou benim büyükannem. Onunla çok yakınız.
Benden farklı bir dünyada yaşıyor.
Onunlayken gerçek dünyaya dönüyorum çünkü yaptığım işle gurur duyuyor
ama anladığından değil.
Ne yapmış olursam olayım onun gözünde küçük torunuyum.
Böylesi onun için daha kolay, her şeyden öte bana karşı dürüst.
-Nasılsın büyükanne? -Bir yaramazlık yok.
Hangisini istersin büyükanne?
Limonlu turta mı, şekerli turta mı?
-Şekerli. -Tamam.
Hayır. Bu şekilde olmaz canım.
-Peki. -Kutuları kaldıralım.
Tarzımı nasıl buldun?
Biraz değişik olmuş,
hiç hoşuma gitmedi.
En azından açık sözlüsün.
-Ne düşündüğümü sordun. -Evet, sen de dürüstçe söyledin.
Zor günlerdi.
Savaş zamanında…
24 YAŞINDA YAZDIKLARI
''Yazmam lazım.
Hayatımı anlamamaya alışıyor olsam da
bunu gerçekten hiç beklemiyordum.
Gerçi daha önce birkaç kez aklımdan geçmişti.''
O KIZ
ÂŞIK
Ünlü şarkıcı Angèle'in yeni ilişkisi yarın Public dergisinde açıklanacak.
Videoya iyi bakın
çünkü görüntüyü dondurup fotoğraf olarak veremiyoruz.
Bu, derginin yarınki kapağı.
AŞKI TEKRAR BULDU
PARİS, 18 KASIM 2019 SARMAŞ DOLAŞ - HAYAT ONLARA GÜZEL
Demiş ki…
"Büyükanneme söylemeyin,
ben söyleyeceğim."
Bir akşam beni aradı.
Zaten biliyordum.
Onunla konuşurken
sert bir tavır sergilemiş olabilirim.
"Nasılsın büyükanne?" diye sordu, "İyiyim" dedim.
Sonra da işte ses tonum biraz…
"Neyin var?" diye sordu. "Yok bir şey" dedim.
"Sana bir şey söylemem gerek" dedi, "Hayır, gerek yok" dedim.
"Biliyorum."
Hepsi bu.
Adam beni resmen afişe etti.
Bir kadınla olduğumu ilk o söyledi, hem de canlı yayında.
Zaten karmaşık duygular içindeydim,
kafam allak bullaktı.
O konu benim özelimdi.
Yine de söyledi.
Sonuçlarını hiç düşünmedi.
Ailemde sıkıntıya yol açabilirdi.
Benimle konuşurken
kendini biraz daha…
Nasıl söylesem?
Kendini ifade edebilmek istiyordu.
Ona "Neden bir kadınla?" diye sordum.
"Neden erkekle olsun?" diye cevapladı.
Yaşımdan ötürü anlamıyor olabilirim.
LGBT dünyasından çok az sayıda rol model var.
Ben de biseksüel olduğumu geç fark ettim.
23 yaşındaydım.
Kendimi kandırmayı sürdüremezdim.
Konumum gereği,
ailemle, onların sorularıyla ve reddedilme korkusuyla
yüzleşmekle kalmayıp
halkın tepkisiyle de yüzleşmem gerekti.
SİKTİR, LEZBİYENMİŞ
BENCE BU GERÇEKTEN DE BİR HASTALIK
GÖKKUŞAĞI BİR TARAFINA GİRSİN
TAKİBİ BIRAKIYORUM
Sorun şu ki açılma sürecim benden çalınmış oldu.
Eş cinsel ünlülerin
gençlerce kabul görmesi harika olsa da
ne zaman ve nasıl açılacağıma ben karar vermek isterdim.
İnsanların açılmaktan korkmasının bir sebebi var.
Sonuçları acımasız olabiliyor.
Benim için tek önemli olan
cinsiyet ayrımı gözetmeden aşkın normal kabul edilmesi.
Ünlü birinin cinsel tercihi manşet olmamalı.
Normal bir şey olmalı.
Keşke ben 15 veya 16 yaşlarındayken daha çok LGBT rol modeli olsaydı.
O zaman kendime yalan söylemezdim.
Bunu düşününce sakinleşiyorum.
KRALİÇEN
Ona hangi gözle baktığını bilse
Dehşete kapılırdı
Onu nasıl hayal ettiğini bilse
Seni mahvederdi
Zamana bırak
Zaman sizi tekrar buluşturabilir
Zamana ihtiyacı var
Ön yargılarını kırması gerek
Keşke bu gece kraliçen olsa
İki kraliçe kabul görmüyor olsa da
Keşke bu gece kraliçen olsa
Krallar umurunda değil Onlar sana göre değil
Keşke bu gece kraliçen olsa
İki kraliçe kabul görmüyor olsa da
Keşke bu gece kraliçen olsa
Krallar umurunda değil Onlar sana göre değil
"Bu mektubu yazıyorum çünkü bana yardım ettin.
Brol albümün yeni çıkmıştı.
Arkadaşlarla konuşuyorduk.
'Ta Reine'i çok sevmişler.
Henüz dinlemediğim için yorum yapmadım. Gün öyle geçip gitti.
Eve dönünce dinledim, sanki benimle konuşuyordun.
'Ta Reine' beni anlatıyordu. Bencilce ama böyle hissetmek iyi geldi.
Hayatımda ilk kez hoşlandığım biri oldu.
Sınıfımdaki bir kız.
Ona hangi gözle baktığımı bilse
kesinlikle dehşete kapılırdı.
Tüm bedenim ve ruhum sarsılmıştı.
Birine karşı ilk kez böyle hissediyordum.
Hislerim gerçekti ama anlam veremiyordum.
Açıkçası kim olduğumu bilmiyorum
ama sayende anlaşıldığımı hissettim.
Bunun için teşekkür ederim."
YENİ BİR DÖNEM
Bu kamera beni hep çirkin gösteriyor.
Belki saçımdandır.
Geçen gün şöyle bir şey oldu…
Çay demliyorum, çok ses yaptı.
Şarkıları Laetitia'ya dinlettim.
Kendisi arkadaşım ve Belçika'daki basın sekreterim.
Ona şarkıları dinlettim, beğendiğini sandım ama dedi ki
"Sözlerden pek emin değilim.
Brol albümüne kıyasla kendimle bağdaştıramadım.
Onun kadar iyi değil."
Tam olarak böyle demese de hüsrana uğramış
çünkü Brol'de değindiğim konular
çok daha evrenselmiş.
Herkese hitap ediyormuş, bu ise daha kişiselmiş.
Doğru diyor.
Brol çıktığından beri bir sürü şey yaşadım.
Sadece müzikle de ilgili değil.
Büyüdüm. Yetişkinliğe geçiş yaptım.
Kendimi artık
daha ciddi konulara değinmeye hazır hissediyorum.
Bilemiyorum. Kafam çok dolu.
Bence müzikal açıdan olduğum yerde sayıyorum.
Buna sinir oluyorum,
hiçbir şey yapamayacakmışım gibi geliyor.
Çok gereksiz bir video oldu. Üzgünüm.
Müzik yaparken iki lafı bir araya getiremiyorum.
Yaşlı kadınlar gibi söylenip duruyorum.
Gidip gelip çay yapıyorum.
Yaptığım hiçbir iş içime sinmiyor.
Kendimi ezik gibi hissediyorum.
-TAM KAPANMA DEVAM MI? -EVET.
AMMA UZUN SÜRDÜ
AYNEN ÖYLE
UMARIM BİR GÜN TEKRAR SAHNEYE ÇIKABİLİRİZ
DUA'NIN MENAJERİYİM
ANGELE'İ SEVİYORUZ
YENİ BİR ŞARKIDA DÜET YAPMAK İSTER Mİ?
LONDRA 28 KASIM 2020
Deli kız!
-Yaşasın! -Nasılsın?
-Seni görmek harika. Nasılsın? -İyiyim.
Merhaba canım.
Ben iyiyim, sen nasılsın?
İyiyim.
Bir pop yıldızının projesine dâhil oldum.
İşin nasıl yürüdüğünü
gözlemleme fırsatı buldum.
Bu muhteşem kadını yakından izlemek
beni gerçekten çok etkiledi.
Yeteneğine ek olarak sandığımdan çok daha cana yakındı.
Büyük bir pop yıldızı olup içtenliğini kaybetmediğini görmek
yüreğime su serpti.
Hayır!
Belki zamanla
Yok olacak
Yine de
Bana hiç öyle gelmiyor
İlacım gibisin
Sensiz ben bir hiçim
Deniyorum
Kendimi kollarına bırakıyorum
Yanıyorum
Ateşime bakar mısın?
Elini alnıma koy
Boynumu öp
Bana dokunduğunda bebeğim
Kızarıyorum
Yanıyorum
Ateşime bakar mısın?
Provalarda zorlandım,
son performansımın üstünden aylar geçmişti.
Üstelik oradaki standartlar çok yüksekti.
Kendi kendime "Burada ne işim var?" diyordum.
Kendimi sorguluyordum.
Doğru söylüyorum.
Öyle bir söylüyor, öyle bir dans ediyor ki…
Canavar gibi hatun.
Şöyle düşündüm: "Ben bu kıza ayak uyduramam,
en iyisi eve döneyim."
Linkebeek ne taraftaydı?
Çok heyecanlıyım.
Bana göre olduğundan emin değilim.
Çok büyük bir iş
ama öyle enerjik, öyle çılgın bir ortam var ki…
Öyle korkusuzlar ki…
Bana ilham verdi.
İşe koyulma vakti.
BRÜKSEL, SENİ SEVİYORUM - SON
Bir, iki, üç! Evet!
Brüksel, seni seviyorum
SON VERSİYON
Seni özledim Brüksel, seni seviyorum
Sen benim en kıymetlimsin
Brüksel, seni seviyorum
Seni özledim
Sen en güzelisin
Evet, öylesin
Paris beni çağırıyor
Nasılsın Angèle?
-Çok çalıştım. -Albüm hakkında ne düşünüyorsun?
Aslına bakarsan batıl inançlı biriyim.
İlk albümden hiçbir beklentim yoktu.
Bunda da olmasın diye uğraşıyorum.
Zor iş.
Devam ediyorlar
Kız eskisi gibi olmadığını söylese de
Devam ediyorlar
Müzikal anlamda
yaptığımız işten çok memnunum.
Sözlerden de memnunum
ama biliyorum ki ilk albüm kadar tutmayacak.
Bu albüm daha kişisel.
Birleştirici etkisi olmayabilir,
gerçi ilk albümde de bunu planlamamıştık.
O çok masum bir albümdü.
Amaç, yaptığım işe devam etmek, Var olmaya devam etmek.
Kendimi hiç olmadığı kadar ortaya koymak.
İkinci albümde bunu yaptım. Kendimi ortaya koydum.
İlk albümde daha ziyade
şansım yaver gitti.
İkinci albümde de şansa ihtiyacım olacaktır
ama kendimi ortaya koyup sorumluluk üstlenmeliyim.
Her şeyimi ortaya koymalıyım.
YENİ BİR DÖNEM
DİNLENMEKTE SORUN YOK
SEVİŞ
HAYIR DEMEYİ ÖĞREN
KENDİNİ DİNLE!
Hayallerim olup olmadığını soruyorlar.
Herkes gibi benim de hayallerim var.
Mevcut hayalim daha ziyade
kişisel bir arayış,
mesleki değil.
Hiç öyle olmadı.
Rahatlamak istiyorum.
Çevremde doğru insanlar olsun,
hatalarımdan ders alıp olgunluk kazanayım.
İyilik eden biri olmak istiyorum.
Karşılığında da iyilik göreyim.
Ebeveynlerimin normal meslekleri olsaydı
ben de daha normal bir iş yapıyor olurdum.
Belki çok da mutlu olurdum
ama aslında bakarsanız
müthiş vakit geçiriyorum.
Hayatımı seviyorum.
Sadece her şey çok hızlı geliştiği için
duruma alışmam gerekti.
Bir de
içten içe başarmayı çok istiyordum.
Başarısız olmak istemiyordum.
Yine de hiç kimseye "Bu işi başarmak istiyorum" demezdim.
Kâğıda dökerdim.
Söylemeyi göze alamazdım çünkü…
Kimseye söylememek bana şans getirdi. Batıl inançlıyım işte.
Tatsız sürprizlerden kaçınmak için söylememiş olabilirim.
Bu iş olmasaydı başarmayı ne kadar istediğimi
kimse bilmeyecekti.
ANGÈLE - BİLETLER TÜKENDİ 10 ARALIK
Onun için her şeyin…
…en iyisini diliyorum.
Her şey istediği gibi olsun.
Bir kadına dönüştüğünü görüyorum.
Görüşlerini, gayelerini savunmaya başladı.
Fikrini söylüyor.
Eskiden çok daha
sessiz sakindi.
Kanımca öyleydi.
Şunu düşünmüştüm:
"Acaba torunum
yıldız bir isme dönüşebilir mi?"
Bunu kimseye söylemeye yeltenmedim tabii.
"Müzik yapıyor, evet ama…" derdim.
Artık herkes, "Angèle'i TV'de gördüm,
çok başarılı biri olmuş" diyor.
-Oyunculuğa da başladı. -Öyle mi?
-Bilmiyor muydun? -Hayır.
Bana hiçbir şey anlatmıyor.
Hayret doğrusu!
O köpeği aldığından beri…
Tamam, kayıtta.
Pepette, çiş mi yaptın?
Yapmışsın! Nereye yaptın?
Albümün bittiğini söylemek istedim.
Sanırım.
Bu da beni aşırı korkutuyor.
Hâliyle!
Bakalım ne gibi tepkiler alacak.
Dinleyici nasıl bulacak.
Gerçi bu iş
artık benden çıktı.
Bu albümü 25 yaşındayken yaptım, çeyrek asrı doldurduğumda.
Bence bu albümde doğrudan kendimi yansıtmak istedim.
Başkası olmaya çalışmadım.
Umarım bunu asla kaybetmem.
Hep basit şarkılar yazan Linkebeek'li kız olarak kalacağım.
Hayat ne getirirse getirsin
o kız benimle kalacak.
Çünkü tüm bunlarda
ben varım.
Burada bitirelim. Yolum açık olsun.
SON
Yok artık!
Böyle mi teşekkür ediyorsun?
Tam da…
Tam da eserimin önüne!