Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ทั้งหมดนี้คือความทรงจำ
‪- เวร ซ่อมได้ไหมเนี่ย ‪- โอเค ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง
‪ไม่
‪เธอกำลังทำได้ดีเลย
‪ความทรงจำเล็กๆ โง่ๆ และดีงาม
‪เดี๋ยวนะ ฉันกำลังคิดเรื่องเจ๋งๆ ค้างอยู่
‪ก็ได้
‪เราจะไปมอนทรีออลกัน!
‪ความสัมพันธ์ของเราเต็มไปด้วยความทรงจำ
‪โอกาสพิเศษต่างๆ
‪ไชโย!
‪หรือเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวัน
‪ทำเรื่องสนุกๆ ด้วยกัน
‪นี่ถูกบูรณะใหม่ แต่ยังเหมือนเดิมเป๊ะ
‪ภาพนี้ก็เจ๋งดีนะ
‪พยายามทำให้อีกคนสนุกสนาน ‪ในสิ่งที่เราคิดว่าเจ๋ง
‪- ไม่มีทาง ‪- ใช่ เขาตัดมันขาดหมดเลย
‪ขออีก
‪คืนที่ยาวนานกับเพื่อนๆ ที่ในบาร์ ‪ดื่มเบียร์กันเป็นเหยือกๆ
‪- โอ๊ย เธอเนี่ย ‪- แอนน์
‪ขอโทษ
‪เมาค้างกันทุกวันอาทิตย์
‪สนุกมากเลย
‪ประกาศเรื่องสำคัญ
‪ว่าเราจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน
‪เธอเป็นคนพูดไหม
‪- พ่อคะ แม่คะ ‪- ว่าไงลูก
‪หนูมีข่าวมาบอก เป็นข่าวดี
‪หนูจะไปมอนทรีออล
‪- ได้งานที่นั่นเหรอ ‪- ค่ะ
‪- แน่ใจนะ ‪- แอนน์ก็จะไปด้วย
‪ค่ะ หนูจะบินตามไปในสองเดือนให้หลัง
‪- จริงเหรอ ‪- ลูกพบทั้งความรักและอาชีพการงาน
‪ฉันภูมิใจในตัวเธอจริงๆ
‪แล้วก็ต้องอดทน
‪อีกไม่กี่เดือนเราก็จะได้อยู่ด้วยกันแล้ว
‪แต่กว่าจะถึงวันนั้นฉันคิดถึงเธอแย่
‪ไม่ว่าจะเครียดแค่ไหน
‪รักเธอนะ
‪รักเธอเหมือนกัน
‪ทิ้งสถานที่ที่คุ้นเคยไว้ข้างหลัง
‪และสร้างความทรงจำใหม่
‪การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่ดี
‪ยังไงก็ตาม กลับมาสู่ปัจจุบัน
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดี เข้ามาสิ
‪ค่ะ ขอบคุณที่ให้เข้ามาชมบ้าน
‪จะได้รู้ว่ามันกว้างแค่ไหนน่ะ
‪ค่ะ ใช่เลย
‪- ขอฉัน… ‪- ค่ะ เชิญเลย
‪โอเค
‪ใช่ ฉันขายบ้านแสนสุขของฉัน
‪ยอดเยี่ยม บ้านยังใหม่อยู่เลย
‪สวัสดีค่ะ ฉันขอเบียร์สามที่ ‪จินกับโทนิกสามที่ แล้วก็โมฮีโต้หนึ่งที่ค่ะ
‪ใช่
‪ไง ที่รัก
‪สวัสดี
‪- เอาเบียร์สักแก้วไหม ‪- วันนี้ถ้าได้สักแก้วก็ดีเลย
‪อะไร ว่าไงนะ ฉันไม่ได้ยิน
‪เธออยู่ที่ไหน
‪ฉันฟังไม่เข้าใจ ขอโทษนะ ที่นี่คนเยอะมาก
‪- ไม่เป็นไรจ้ะ ‪- อะไรนะ
‪ไว้โทรหาใหม่
‪ฉัน… โอเค ได้จ้ะ ใช่ รักนะ
‪(ขอโทษนะ ไม่ได้ยินเสียงเธอเลย! รักนะ!)
‪- นี่ ขอซัลมารีอีกสองแก้ว ‪- ไม่นะ แม็กซ์
‪ใช่ เธอดื่มช้าเป็นเต่าเลย
‪ถ้าเธอมาที่อัมสเตอร์ดัม ‪เธอก็ต้องดื่มให้ไวแบบคนอัมสเตอร์ดัม
‪- พรุ่งนี้ฉันต้องตื่นแต่เช้า ‪- เลิกอ้างซะทีเถอะ ขอบคุณ
‪เอาไป ดื่มและขอบคุณ
‪- ใช่ ‪- ดื่ม
‪พวกเธอ มาดูนี่สิ โคตรเจ๋งเลย
‪ญิป หวัดดี หยิบไปหน่อย
‪นั่นใครน่ะ
‪- นั่นลู ‪- ใครนะ
‪ลู!
‪หุบปากซะ น้ำลายไหลหมดแล้ว
‪- ฮ็อตใช่ไหมล่ะ ฮ็อต ‪- ใช่
‪ใช่ ฉันอยากสวมชุดนั้นมาก
‪มานี่เดี๋ยวสิ
‪นี่ จะไปด้วยกันไหม
‪- ไปไหน ‪- ไปบ้านญิป
‪พวกเธอ มาเร็ว มาๆ มาด้วยกันไหม
‪- ไปไหน ‪- ไปบ้านญิป
‪ไม่ๆ พรุ่งนี้ฉันมีประชุมสำคัญมากๆ ‪กับทางสำนักพิมพ์
‪งั้นเธอก็มีเวลาเหลือเฟือ
‪- ไม่ๆ พวกเธอจะไปกันหมดเหรอ ‪- ที่รัก
‪- เธอทำบ้าอะไรน่ะ ‪- ฝึกภาษาฝรั่งเศส ไม่งั้นฉันจะขาดไปหนึ่งวัน
‪ทูนหัว ภาษาฝรั่งเศสที่แคนาดา ‪ไม่เหมือนกับภาษาฝรั่งเศสแถวนี้เลยนะ
‪เออน่า ภาษาฝรั่งเศสก็คือภาษาฝรั่งเศส ‪ฉันไม่มีเงินไปซื้อคอร์สแพงๆ หรอก
‪ย่ะ แม่สาวที่เพิ่งจ่ายเงิน 70 เหรียญค่าเบียร์
‪โอเค ทุกคน ไปบ้านญิปกันอย่างด่วน
‪แล้วถ้าฉันอยากได้ยินเสียงแบ๊ะๆ ‪ฉันไปซื้อแพะเอาก็ได้
‪เยส ได้แล้ว!
‪(เพื่อนๆ ชาวผิวขาวที่รัก ‪ความสัมพันธ์กับหัวนมของฉัน)
‪(มันไม่ควรเป็นอย่างนั้น)
‪งานเธอจะได้แขวนที่นี่เหมือนกัน แอนน์
‪ใช่ มันมีเรื่องราวที่งดงามมากๆ ในนี้
‪และเฉียบคมด้วย
‪แต่ฉันรู้สึกว่าคุณเป๋ไปเล็กน้อย
‪หมายความว่ายังไงคะ
‪ฉันหมายความว่าตอนที่คุณ ‪ส่งบทแรกๆ ให้เราอ่านช่วงโน้น
‪เราตื่นเต้นกับมันมากๆ
‪ค่ะ
‪แล้วก็ประทับใจกับความลึกซึ้ง ‪และจริงใจของงานชิ้นนี้
‪แต่ดูเหมือนคุณจะเสียสิ่งนั้นไประหว่างทาง มัน…
‪ขอโทษนะคะ มันเริ่มไม่น่าสนใจ
‪อ่านไปแล้วเหมือนคุณสูญเสีย ‪ความเป็นตัวเองไปเล็กน้อย ถูกต้องไหมคะ
‪คือว่า…
‪ไม่ค่ะ ฉันไม่คิดอย่างนั้น
‪แต่ตัวละครตัวนี้ก็ยังค้นหาตัวเองอยู่ใช่ไหม
‪ค่ะๆ ฉันเข้าใจและมันไม่มีปัญหาเลย
‪แต่ ณ ตอนนี้เรายังพิมพ์มันไม่ได้
‪และฉันว่าให้มันมีพัฒนาการครั้งใหญ่ ‪ก็เป็นความคิดที่ไม่เลวใช่ไหมคะ
‪ยังไงซะ หนังสือเล่มนี้ ‪ก็อยู่ในแคตตาล็อกของเราอยู่แล้ว
‪ขอโทษนะคะ แต่ธีมการค้นหาตัวเอง ‪ในหนังสือเล่มนี้ก็โอเคอยู่ใช่ไหม
‪มันยังเป็นส่วนหนึ่งของ… ‪เป็นบุคลิกอย่างหนึ่งของตัวละครหลัก
‪ค่ะ แต่ตัวละครหลักของคุณไม่มีเป้าหมาย
‪มันเหมือนเธอไม่อยากรู้ว่าเธอกำลังค้นหาอะไร
‪เธอต้องการอะไร ‪และจะต้องทำยังไงจึงจะไปถึงจุดนั้น
‪แล้วเธอเป็นตัวเอกในเรื่องจริงๆ เหรอ
‪บ้าบอสิ้นดี
‪โอเค… แต่ฉัน…
‪โอเคค่ะ
‪ฉันรู้จักโค้ชการเขียนที่ดีมากๆ ‪ฉันจะให้คุณได้ติดต่อกับเธอ
‪แอนน์ ฉันคิดว่าคุณควรถามตัวเองว่า
‪"ฉันต้องการบอกเล่าอะไรจริงๆ"
‪คุณต้องเริ่มเลือกอะไรให้มันชัดเจนแล้วละ
‪แอนน์ แวร์บีก คุณอยากบอกอะไรกับโลก
‪ไง ที่รัก
‪แย่จัง จังหวะเราไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยเนอะ
‪นั่นน่ะสิ
‪ตอนนี้ที่นั่นกี่โมงแล้ว ไม่ต้องทำงานตอนเช้าเหรอ
‪ตีสองตีสามได้ แต่เราได้โปรเจ็กต์ยักษ์มาทำ
‪เราเลยได้หยุดงานกันตอนเช้า
‪เจ๋ง ยินดีด้วยนะ
‪ขอบใจจ้ะ ว่าแต่ ‪ฉันตกแต่งบ้านเราเสร็จหมดแล้วนะ
‪อยากเห็นมันไหม เห็นไหม นั่นครัวเล็กๆ
‪- หวัดดีค่ะ ‪- แล้วก็…
‪โคมไฟนี่ไง!
‪จำได้ไหมที่เราเห็นกันในนิตยสาร ‪ของดีไซเนอร์ชาวอิตาลีน่ะ
‪ตอนนั้นฉันบอกเธอว่า "โคมไฟอันนี้แพงชะมัด"
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีค่ะ
‪ใครเหรอ
‪ฉันจะไปหาที่เงียบๆ ละ
‪โอเค ใช่ ตอนแรกฉันอยากบอกเธอ ‪พรุ่งนี้บ่าย เวลาฉัน
‪แต่ไหนๆ ก็เกิดขึ้นแล้ว ‪และเรากำลังโทรหากันอยู่พอดี
‪ฉันเลยอยากยกเรื่องนี้ออกจากอก
‪ฉันเริ่มจีบๆ กันกับคนอื่น
‪ก็คนเมื่อกี้แหละ ชื่อโซอี้
‪เร็วมากเลยนะ
‪แอนน์
‪ขอโทษนะ จอเธอค้าง
‪ไปรู้จักกันที่ไหนเหรอ
‪เป็นเพื่อนที่ทำงานน่ะ
‪เยี่ยมเลย ใช่…
‪ใช่ ก็ดีนี่ เขาดู… ดูน่ารักดี
‪- คนละแบบกับฉันเลย ‪- ใช่
‪นี่ เธอโอเครึเปล่า เพราะ…
‪ถ้าเธอไม่สบายใจ แบบว่า…
‪เธอจำได้เนอะว่าเราตกลงกันเอาไว้ว่ายังไง
‪จำได้สิ…
‪ไว้คุยกันทีหลังนะ เวลาที่เหมาะกว่านี้
‪ได้ ไม่มีปัญหา ไม่ ฉันไม่เป็นอะไร
‪ซาร่า มานี่ เรารอเธออยู่
‪จ้า ไปเดี๋ยวนี้แหละ ไปแล้วๆ
‪ไปเถอะ… ที่รัก ไปฉลองเถอะนะ ไปสิ
‪โอเค แอนน์ รักเธอนะ รู้ใช่ไหม
‪- เธอคือทุกอย่างของฉัน ‪- ฉันก็รักเธอเหมือนกัน
‪โอเค ไม่มีปัญหา
‪นี่เป็นข้อตกลงของเรา
‪ตายแล้ว ญิป เลสคนดังทางวิทยุคนนั้นนี่นา
‪ใช่จ้ะ เป็นยังไงบ้าง
‪ก็… มีเรื่องนิดหน่อย
‪ไว้ค่อยเล่าทีหลัง
‪แน่ใจนะ เธอพูดกับฉันได้ทุกเรื่อง จำได้ไหม
‪ไม่เป็นไรจริงๆ
‪สวัสดี เราจะไปฉลองความสำเร็จของเธอกัน
‪- ช่าย ‪- ช่าย เป็นไงบ้าง
‪ก็ดี ดวงฉันกำลังพุ่งช่วงนี้
‪ฉันรู้จักผู้หญิงที่ชอบเพศตรงข้ามอีกคน
‪- พวกเธออาจจะรู้ว่าเป็นใคร ‪- เป็นไปได้
‪ไม่มีปัญหา ตราบใดที่ไม่พูดต่อหน้าฉัน
‪โอเคๆ โอเค ได้ ฉันรักเธอ
‪สิทธิชาวเกย์อะไรพวกนั้น รักก็คือรัก
‪"สิทธิชาวเกย์อะไรพวกนั้น"
‪- ใช่ ดาน พันธมิตรที่แท้จริง ‪- อือ
‪ที่รักทั้งหลาย ฉันอยากดื่มให้ผู้หญิงที่น่าทึ่งคนนี้
‪ผู้หญิงของฉัน เพราะเธอกำลังจะมี ‪รายการวิทยุเป็นของตัวเอง
‪ดื่ม!
‪- มองตากัน ‪- ไม่งั้นเซ็กซ์ไม่แจ่ม ใช่
‪นั่นสิ แบบนั้นไม่ดีแน่
‪นี่ แต่พูดจริงๆ นะ ฉันหวังว่าพวกเธอ ‪จะฟังฉันแม่งทุกเอพพิโซดเลย
‪เพราะฉันตั้งใจ ‪จะให้มันเป็นที่สำหรับศิลปินหนุ่มสาว
‪ศิลปินชาวเควียร์ ศิลปินผิวสีต่างๆ ‪แล้วก็ดนตรีที่ปั๊วะปัง
‪ดังนั้นช่วยกระจายข่าวด้วย
‪ฉันบอกทุกคนหมดแล้ว แค่ไม่กล้าโทรหากษัตริย์
‪ไม่ แต่พูดจริงๆ โชว์แรกจะยากมากๆ
‪และนานา แอดโจอาจะออกรายการสด…
‪- ใช่ ที่รัก เจ๋งมาก ‪- แล้วก็ไลออนสตอร์มอยาก…
‪ฉันโคตรภูมิใจในตัวเธอเลย ญิปปี้
‪- เหรอ ขอบคุณนะ รักเธอ ‪- ใช่ พูดจริงๆ
‪แล้วเธอล่ะ ไปเจอสำนักพิมพ์มาเป็นยังไง ‪เล่าหน่อย
‪อ้อ ใช่…
‪ใช่ ก็ดี ฉันยังต้องเขียนใหม่ ‪แล้วก็ปรับอะไรนิดหน่อย
‪- เราจะได้อ่านในเร็วๆ นี้ไหม ‪- เกือบละๆ เกือบละ
‪เราจะจัดปาร์ตี้อำลา ‪ควบฉลองที่เขียนหนังสือเสร็จกันใช่ไหม
‪คุณพระช่วย เธอกำลังจะไปแล้วนี่
‪อีกตั้งสองสามสัปดาห์
‪เสียงเธอไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ แอนน์
‪ตื่นเต้นสิ ตื่นเต้น แต่ฉันมีอะไรต้องจัดการก่อนน่ะ
‪โอเค เช่นอะไร
‪โอเค แค่อะไรนิดหน่อย
‪- เธอยังจะไปอยู่ใช่ไหม ‪- ต้องไปอยู่แล้ว เห่นโหล ใช่
‪- ฉันขอทายเลย นางไม่ไป ‪- ไม่เหรอ
‪โอเค ให้ตายสิทุกคน ‪ฉันแค่ไม่ตื่นเต้นแค่แป๊บเดียว
‪ฉันไม่จำเป็นต้องตื่นเต้นตลอดเวลา
‪ฉันแค่เหนื่อยน่ะ พอทีเถอะ
‪โอเค โทษที
‪มันแค่น่ารำคาญที่พวกเธอทำเหมือนมีอะไรผิดปกติ
‪หรือว่าฉันทำอะไรไม่เสร็จ เชื่อมั่นกันหน่อยสิ
‪- มันจะไปได้สวย สบายมาก จริงๆ ‪- โอเค
‪นี่ มีใครหิวไหม ให้ฉันไปซื้อของว่างมาดีไหม
‪เธอจะไปซื้อให้เราเหรอ ที่รัก จริงเหรอ
‪- ฉันเอาบีทบอลได้มะ ‪- บีทบอลเหรอ
‪- รวมชีสสักถาดไหม ‪- เออ เอาด้วย
‪เอา รวมชีสถาดนึง ฉันได้ยินนะ
‪(ฉันจะคิดถึงครอบครัว ‪#เพื่อนๆ #สัปดาห์สุดท้าย #รัก)
‪(แคสเปอร์เกอร์ 93 มาครุ่นคิดกัน ‪#ทิ้งทุกอย่างสักพัก)
‪(ผู้หญิงคนนี้ #รัก)
‪(เลอ_ลูปกำลังติดตามคุณ)
‪(เลอ_ลูปไลค์โพสต์ของคุณ)
‪(ลู - นักเคลื่อนไหว - แดร็กคิง ‪ไม่ระบุสรรพนาม)
‪ใช่ ตัวละครหลักต้องการอะไร
‪ใช่ไหมคะ เป้าหมายของเธอคืออะไร ‪มีตัวร้ายรึเปล่า
‪เรื่องราวมันไม่ค่อยมีอะไร มัน… เอื่อยๆ
‪แล้วก็คุยกันยาวมาก บทสนทนาเยอะมากจริงๆ
‪และมันน่าสนใจ แต่เพราะอย่างนั้นแหละ
‪มันก้ำกึ่งระหว่างการเดินเรื่องด้วยพล็อต ‪และการเดินเรื่องด้วยตัวละคร
‪ฉันคิดว่าคุณต้อง…
‪เธอชอบผู้หญิงรึเปล่านะ
‪ซาร์จะหึงไหมถ้าฉันทำอะไรๆ กับเธอ
‪เราช่วยกันได้นะ… คุณกับฉัน…
‪ช่างแม่งแล้ววะ
‪แอนน์ แอนน์
‪- อะไรคะ ‪- ฟังอยู่หรือเปล่า
‪ค่ะ ค่ะ เรื่องมันเอื่อย มัน… มันเอื่อย
‪ฉันส่งข้อความหาลูดีไหมอะ
‪ดีสิ ถ้าซาร่ามีกิ๊กที่มอนทรีออล
‪งั้นเธอก็มีสิทธิ์ส่งข้อความหาใครก็ได้
‪- ใช่มะ ใช่ ‪- ใช่
‪เอาอีกแล้ว
‪แคเธอรีน ถ้าฉันไม่มีสามีที่เหยียดเพศ
‪ซึ่งคอยรังแกฉัน ฉันจะอยู่กับเธอตลอดไป
‪ขอโทษด้วยนะ เอลิซาเบธ ‪ฉันสวยเกินกว่าจะเผยตัวตนทางเพศ
‪และมันเป็นยุค 1800 ดังนั้นเรามาแอบจูบกันลับๆ
‪และจ้องตากันเถอะ
‪นี่ แต่ฉันส่งข้อความถึงนางว่าอะไรดีล่ะ
‪เรียกนางไม่ได้สิ ‪ตรงประวัติเปลี่ยนสรรพนามแล้ว
‪ใช่ ส่งข้อความประมาณว่า
‪"นี่ ว่างๆ อยากไปหาอะไรดื่มกันไหม
‪แฟนฉันมีกิ๊ก ฉันเลยอยากมีบ้าง
‪เพราะเดี๋ยวจะไม่ยุติธรรม"
‪ไม่เอาน่า
‪"และฉันอยากเดทกับคนอื่นเหมือนกัน
‪มากกว่าเอาไปคุยกับแฟนให้รู้เรื่อง บาย แอนน์"
‪พอได้แล้ว
‪ฉันจะส่งข้อความประมาณว่า
‪"ไง สุดสัปดาห์เป็นยังไงบ้าง"
‪เริ่ด ฟังแล้วสยิวกิ้ว
‪- ลิล เอาจริงๆ สิ ‪- เออ แบบนั้นก็ได้ ส่งไปเถอะ
‪โอเค
‪ใช่ ฉันยังต้องจัดแจงอะไรอีกนิดหน่อย ‪ฉันจะได้พาสปอร์ตสัปดาห์หน้า
‪แอนน์ เธอทำทุกอย่างในนาทีสุดท้าย ‪ฉันไม่มีทางทำได้แน่ๆ
‪ฉันรู้ ปล่อยฉันเถอะ
‪แล้วกับคนนั้นเป็นยังไง
‪- โซอี้เหรอ ‪- ใช่
‪ก็ดีนะ สนุกดี ‪เราเจอกันสัปดาห์ละครั้งอะไรแบบนั้น
‪นางอยากเจอเธอด้วย
‪ได้ไหม หรือเธอคิดว่าไม่ดีกว่า
‪ได้ ได้สิ มันก็… น่าสนุกดี เรา…
‪เราไฟซ์ไทม์กันได้
‪แอนน์ จริงเหรอ
‪จริงเหรอ ใช่ น่าสนุก ฉันจะบอกนางนะ
‪แล้วเธอเป็นไงบ้าง หนังสือถึงไหนแล้ว ‪ส่งต้นฉบับไปรึยัง
‪เวร
‪จ้ะๆ ไม่มีปัญหา
‪ยังต้องเขียนใหม่นิดนึง แล้วก็ปรับแก้อีกหน่อย
‪ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก ‪เธอเพิ่งเขียนนิยายเล่มแรกของตัวเอง เจ๋งมาก
‪ใช่
‪นี่ ถ้ามีอะไร เธอต้องบอกฉันนะ
‪หรือถ้าเธอรู้สึกไม่สบายใจ
‪ไม่ ทุกอย่างปกติดี
‪ฉันรักเธอนะ
‪ฉันก็รักเธอเหมือนกัน
‪แปลว่า…
‪เราเดทกับคนอื่นได้ก็ต่อเมื่อเราทั้งคู่ยอมรับ
‪ใช่
‪แล้วเราอยากรู้ทุกอย่างไหม
‪อาจจะไม่ ถ้าเป็นเรื่องเซ็กซ์อย่างเดียว ‪แต่ถ้ามันกลายเป็นการเดทกันขึ้นมาล่ะ
‪ก็…
‪ฉันไม่รู้ เอาเป็นว่าสื่อสารกันก็แล้วกันนะ
‪ใช่ เขียนเป็นสัญญาเอาไว้ได้ไหม ‪ว่าเธอจะสื่อสารต่อไป
‪ไม่ ฉันพูดเล่น ไม่ แต่เอาจริงๆ ‪ก็ฟังดูเข้าท่าอยู่นะ
‪ใช่
‪แล้วก็สงสัยอะไร มีขอบเขตแค่ไหน ให้บอกกัน
‪ได้ๆ
‪แล้วก็ให้อิสระแก่กันเพราะ
‪นั่นคือไอเดียของความสัมพันธ์ ‪แบบมีคู่รักหลายคน ถูกไหม
‪ถูก
‪ใช่ ฉันคิดว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันดีมาก ‪แล้วก็ดีต่อความสัมพันธ์
‪เนอะ ดูเราสิ ใช่
‪ใช่ เยี่ยมเลย ดูดี
‪ไม่ ยังมีของอยู่ในนี้ค่ะ
‪- ครับ ไม่มีปัญหา 40 ใช่ไหม ‪- ค่ะ 40
‪พระเจ้า ต้องเริ่มยังไงแล้วนะ
‪โอเค
‪หวัดดี
‪- แจ๋ว ‪- ใช่
‪ใช้สรรพนามอะไรเหรอ
‪สรรพนามผู้หญิง
‪โอเค เจ๋ง เราไม่เจาะจงนะ
‪ฉันรู้จากไอจีของคุณแล้ว
‪เยี่ยมเลย
‪เหมือนที่แฟนเก่าฉันทุกคนชอบรูปของคุณ
‪เป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ เลยเวลาเดินอยู่บนเวที
‪แล้วได้ยินเสียงทุกคนกรี๊ดแบบ…
‪ฉันว่าฉันไม่มีทางเป็นแดร็กคิงได้
‪ทำไมล่ะ
‪ก็การอยู่บนเวที แล้วทุกคนก็จ้องมา
‪แล้วยังต้องทำท่าเซ็กซี่
‪- เธอคิดว่ามันยากที่จะรู้สึกเซ็กซี่เหรอ ‪- ฉันเหรอ
‪ไม่รู้สิ ฉันไม่ค่อยคิดเรื่องนั้นเท่าไหร่มั้ง
‪โอเค แล้วเธอรู้สึกว่าตัวเองเซ็กซี่ที่สุดตอนไหน
‪ตอนที่ฉันมั่นใจ คิดว่านะ
‪ใช่ ฉันไม่ชอบเสื้อผ้าหรือชั้นในที่มันเซ็กซี่
‪ไม่ ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนเซ็กซี่เลย
‪ไม่ว่ามันจะหมายความว่ายังไง แต่…
‪ไม่ ฉันคิดว่า "ฉันดูดีนะ" ‪แต่เซ็กซี่เนี่ย มันแบบ… ไม่อะ
‪เซ็กซี่เป็นแนวคิดที่กว้างมากใช่มะ
‪มันไม่เกี่ยวกับเสื้อผ้า ‪หรือชั้นในที่เซ็กซี่อย่างเดียวหรอก
‪- แต่ละคนมีความเซ็กซี่ไม่เหมือนกัน ‪- ใช่เลย ฉันก็คิดอย่างนั้น
‪ยกตัวอย่างเช่นซาร่าแฟนฉัน
‪นางชอบสวมชุดชั้นในสวยๆ อะไรแบบนั้น แต่…
‪แต่มันแทบไม่มีผลอะไรกับฉันเลย
‪ไม่ ฉันคิดว่านางเซ็กซี่มากจริงๆ ‪แต่แค่ตอนที่นางกำลังรู้สึกดี
‪ตอนที่นางชงกาแฟเวลาใส่กางเกงในแค่ตัวเดียว
‪เวลานางอยู่ในโหมดทำงานทางซูม
‪กับเพื่อนร่วมงานจากทั่วโลก นั่นมันเซ็กซี่มาก
‪แต่ยังไงก็ตาม ใช่
‪เธอมีแฟนแล้วเหรอ
‪ใช่
‪ใช่ แต่เรามีความสัมพันธ์แบบเปิด ‪คบได้หลายคนน่ะ
‪นี่ แต่เดี๋ยวก่อนนะ
‪เธอกำลังเขียนหนังสือและเธอก็ ‪กำลังจะเดินทางไปอีกซีกโลกใช่ไหม เพื่ออะไร
‪ก็แผนมันเป็นแบบนั้น
‪แผนพิลึก
‪ใช่ๆ
‪ฉันแค่อยากเขียนหนังสือเจ๋งๆ
‪แต่ว่า…
‪สำนักพิมพ์ถามฉันว่าจริงๆ แล้วฉันอยากบอกอะไร
‪ใช่
‪ตอนนี้ฉันเลยคิดตลอดเวลาว่า ‪"จริงๆ แล้วประสบการณ์ชีวิตของฉันคืออะไร
‪ทำไมฉันต้องเขียนหนังสือ ‪มันใช่สิ่งที่โลกรอคอยอยู่รึเปล่า"
‪เธออยากเขียนเกี่ยวกับอะไรล่ะ
‪เกี่ยวกับมิตรภาพ ‪ความสัมพันธ์ ความรัก แล้วก็ตัวตน
‪เพศ การแสดงออก เรื่องการเป็นเควียร์
‪โอเค แล้วการเป็นเควียร์ ‪มีความหมายยังไงกับเธอ
‪ไม่รู้สิ หรือจริงๆ ก็อาจจะรู้
‪การเป็นเลสเบี้ยนหรือการเป็นเควียร์ ‪และการเปิดตัวมันหล่อหลอมให้ฉัน
‪กลายเป็นตัวฉันในตอนนี้
‪ใช่ ฉันไม่มีทางอยากให้มันต่างไปจากนี้
‪เพราะมันเป็นส่วนสำคัญในตัวตนของฉัน ‪มันคือทั้งชีวิตของฉัน
‪แต่ฉันเป็นเควียร์ ‪ที่อยู่ในสังคมที่แบ่งแยกแค่ชายหญิง
‪แล้วเราก็เข้าหาทุกอย่าง ‪จากมุมมองที่เป็นเควียร์โดยอัตโนมัติ
‪และฉันคิดว่า "ใช่ ฉันอยากบอกเรื่องราวนั้น"
‪ให้ทุกคนเห็นว่าการเป็นเควียร์มันสนุกแค่ไหน
‪และนำผู้คนเข้ามาสู่โลกนั้น ‪เพราะการเป็นเควียร์มันสนุก
‪และน่าตื่นเต้น และซับซ้อน…
‪และจริง และเต็มไปด้วยความรัก
‪และทุกอย่างเลย
‪การเป็นเควียร์คือทุกสิ่งทุกอย่าง ใช่…
‪ใช่ มันเป็นมากกว่าที่ฉันเคยจินตนาการเอาไว้ ‪สมัยยังไม่้เปิดตัว
‪- ใช่… ‪- แล้วฉันก็มีความสุขที่ตอนนี้ฉัน…
‪ฉันสามารถภูมิใจในสิ่งที่ฉันเคยอับอายมาตั้งนาน
‪ฉันแค่อยากสื่อสิ่งนั้นแล้วก็…
‪ใช่ เรื่องที่ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นมากแล้ว
‪เป็นเพราะอะไรล่ะ
‪ที่ฉันรู้สึกสบายใจแล้วน่ะเหรอ
‪เพราะเวลาน่ะ ‪ใช่ ทุกอย่างต้องใช้เวลาใช่ไหมล่ะ
‪ใช่ แล้วฉันก็เป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากด้วย
‪ใช่
‪(คุณโดดเรียนภาษาฝรั่งเศสสามวันแล้ว)
‪แต่เธอต้องทำต่อไป เธอต้องพยายามต่อไป
‪และไม่หลีกเลี่ยงมันเพราะเป็นทางที่ง่ายกว่า
‪การคุยได้ผล ความอดทนได้ผล ต้องคุย…
‪โอเค บางครั้งนี่ก็พาพวกเขา… หยุดนะ
‪นี่พาไปฟังบรรยายเกี่ยวกับเควียร์ ‪ดูหนังหรืออะไรสักอย่าง
‪พาพวกเขามาสู่โลกของเราสักนิดหน่อย
‪ใช่ๆ โอเค แต่กับพ่อแม่ฉันคงไม่ได้
‪ทำไมล่ะ ลองดูสิ
‪ใช่ ลู ฉันดีใจกับคุณกับพ่อแม่คุณนะ
‪แต่กระบวนการของฉันมันไม่เหมือนกัน
‪อ้อ โทษที
‪แต่ยังไงก็ตาม ‪เล่าเรื่องการเมืองของคุณให้ฟังหน่อยสิ
‪- จะฟังเหรอ ‪- ใช่
‪- แน่ใจนะ ‪- จัดมาเลย
‪โอเค จะเริ่มละนะ
‪เราแบ่งโลกออกเป็นสองประเภท
‪ซึ่งกำหนดว่าเราปฏิบัติต่อกันยังไง
‪ผู้ชายห้ามร้องไห้ ผู้หญิงห้ามประดิษฐ์สิ่งของ
‪และจริงๆ แล้วผู้หญิงก็อยู่เบื้องล่างอยู่ดี ถูกมะ
‪มันเป็นระบบที่พิลึกกึกกือเมื่อเราลองคิดดู
‪เป็นระบบที่เราทุกคนร่วมกันสร้างขึ้นมา
‪ใช่ ผู้หญิงมีอิสระน้อยมากว่าอยากดูเป็นยังไง
‪ถูกต้องๆ และทั้งๆ ที่เราประดิษฐ์ทุกอย่างขึ้น
‪เราประดิษฐ์เงินขึ้น แค่พิมพ์เป็นกระดาษ บึ้มๆ
‪อินเทอร์เน็ต เราประดิษฐ์อินเทอร์เน็ตขึ้นมา
‪ภาษา การถ่ายภาพ ศิลปะ การเมือง ‪โครงสร้างทางเพศ เราประดิษฐ์ขึ้น
‪ดังนั้นทำไมเราไม่ประดิษฐ์ต่อไปล่ะ ‪หรือประดิษฐ์ทับของเดิม
‪ทำไมการเป็นคนที่ไม่อยากระบุเพศ ‪และอยากหลุดจากโครงสร้างที่สมมติขึ้นมา
‪กลับไม่เป็นที่แพร่หลายในหมู่ผู้คน
‪ใช่…
‪ก็เหมือนกับภาษา
‪ที่เกิดขึ้นใหม่เรื่อยๆ ‪และนั่นแหละความงามของมัน
‪มันผิดตรงไหน บอกเรามาสิ ‪การที่เราไม่อยากใช้สรรพนามที่ระบุเพศน่ะ
‪ใช่… ใช่ คุณพูดถูก
‪ใช่ ก็นั่นแหละ
‪ฉันซื้อที่คุณพูด
‪- ไง ญิปปี้ ‪- โย่ แอนน์
‪นี่ ยังคุยกับซาร์อยู่รึเปล่า
‪- ทำไมเหรอ ‪- ฉันได้รับข้อความน่ะสิ
‪ข้อความจากนาง ‪บอกว่าไม่ได้คุยกับเธอมาสองสามวันแล้ว
‪แล้วก็ติดต่อเธอไม่ได้ด้วย
‪เวร
‪ฉันไม่รู้เบอร์ใหม่ของนางด้วยซ้ำ
‪ฉันไม่เคยส่งข้อความกับนาง ‪แต่ดูเหมือนนางจะร้อนใจ
‪ก็เลยส่งข้อความมาให้ฉันติดต่อเธอ
‪ใช่ เวร
‪เธอทำอะไรของเธออยู่ เพื่อน คุยกับนางเหอะ
‪ใช่ ฉันรู้
‪ทุกอย่างโอเคดีอยู่รึเปล่า
‪อือๆ ใช่ ไม่มีปัญหา
‪ฉันควรคุยกับซาร่าจริงๆ น่ะแหละ เธอพูดถูก
‪ใช่ ฉันพูดถูก
‪ไปคลี่คลายกันซะ แม่สาว
‪แล้วหาเวลาไปดื่มเบียร์กัน
‪- เดี๋ยวนี้เราเจอกันน้อยมาก ‪- ใช่ เธอพูดถูก ไว้จะส่งข้อความไปนะ
‪ได้ บาย
‪นี่ค่ะ
‪- โอ้ พระเจ้า ที่รัก ‪- มีอะไร
‪เราได้บ้านแล้ว
‪พระเจ้า ที่รัก บ้านในฝันของเราเหรอ
‪ใช่ ดูสิ มีบันไดสวยๆ นอกบ้านด้วย
‪- ใช่ ‪- โอ้ พระเจ้า
‪โอเค ฉันจะตอบกลับเดี๋ยวนี้
‪- โอเค ‪- ได้
‪"ถึงอองตวน…" ได้ละ
‪(ไง ที่รัก ทุกอย่างโอเครึเปล่า)
‪ตัวนี้เป็นไง ลองสวมตัวนี้ดู
‪นี่กำลังทำอยู่นี่เรียกว่าการเกลี่ย
‪ฉันกำลังทำให้เส้นที่ร่างไว้มันนุ่มขึ้น
‪ไม่ ดูมากไปนะ… ใช่
‪แดร็กเป็นมากกว่าแค่แต่งตัวแฟนซีสนุกๆ
‪มันคือวิธีสู้กับมาตรฐานของสังคม
‪พระเจ้า แม็กซี่
‪- ตายแล้ว คุณดูปังมาก ‪- ขอบคุณ ขอบคุณ
‪ใช่ และแดร็กมาจากการประท้วง
‪นี่คือสิ่งที่เราทำเพื่อตอบแทน
‪ฟังนะ เช่นที่การจลาจลสโตนวอลล์
‪แดร็กกับหญิงข้ามเพศผิวสีอยู่แนวหน้าที่นั่น
‪ดังนั้นเป็นเรื่องสำคัญมาก
‪ที่จะต้องระลึกไว้เสมอว่า ‪เราติดหนี้ไพรด์กับแดร็กต่อใคร
‪ใช่ ฉันชอบมาก เราถ่ายรูปกันได้ไหม ‪ฉันอยู่ในโหมดแฟนเกิร์ลสุดๆ
‪ดูดีมาก ดูสิ
‪- น่ารัก ‪- สวยจังเลย
‪ที่รักของฉัน
‪คุณเป็นคนที่มีสันกรามชัดมากเลยนะ
‪- เหรอคะ ‪- ใช่ จริงๆ
‪อยากติดหนวดเคราสักหน่อยมะ
‪เคราก็เจ๋งดีนะ
‪- โห ลิล ดูดีชะมัด ‪- ขอบใจ
‪ไอ้จ้อนเบิ้มดีนะ
‪- ไง คนสวย… ‪- หา
‪- คุณชื่ออะไร ‪- เจนนิเฟอร์
‪โอเค ทุกคนมารวมตัวกันแป๊บนึง
‪โอเค ได้เลย
‪มารวมตัวกัน มารวมตัวกัน
‪แดร็กเป็นเรื่องของการทวงพื้นที่คืน ทวงพื้นที่
‪ใช่ ในฐานะเควียร์ จะมีคนมองเราเสมอ
‪และเราจะทำให้สิ่งนี้กลายเป็นเรื่องดี
‪กล้าที่จะยึดพื้นที่ตรงนั้น
‪- เอาด้วยไหม เอาด้วยไหม ‪- เอา
‪ดีจังเลย
‪แอนน์ เป็นอะไรไป
‪ไม่มีอะไร
‪ฉันแค่รักพวกเธอ
‪เมาอยู่เหรอ
‪เปล่า แต่ฉันพูดจริงๆ
‪ฉันจะทำยังไงเมื่อไม่มีพวกเธอ
‪นั่นสิ คงทำอะไรไม่ได้ ‪เธอทำอะไรไม่ได้เลยถ้าไม่มีเรา
‪นั่นสิ
‪เรารักเธอเหมือนกัน แอนนี่
‪ทุกคน หยุดก่อน!
‪แอนน์กำลังสะเทือนใจ
‪เป็นอะไรไป ที่รัก
‪มีอะไรเหรอ ไม่… มานี่มา
‪มาหาเรา เรารักเธอนะ แอนนี่
‪นี่ ทูนหัว อย่าร้องไห้
‪ให้ตายสิ ฉันรักพวกเธอชะมัดเลย
‪ขนมชีสสองที่ แล้วก็อะไรผักๆ
‪- คร็อกเก็ตผัก ‪- นั่นแหละ…
‪- ผักเหรอ ‪- ผัก
‪ใช่ คร็อกเก็ตผัก ลิลี่ล่ะ
‪- หมี่ทอดกรอบ ‪- อี๋ เอาจริงดิ
‪- หมี่ทอดกรอบ ‪- และหมี่ทอดกรอบค่ะ
‪- ได้เลย รอสักครู่ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪นี่ ลูเป็นคนสนุกสุดๆ เลยนะว่าปะ
‪- ใช่ นางเป็นคนสนุกมาก ‪- ไม่ใช่นาง
‪จริงด้วย โทษที
‪และใช่ มันจริงใช่ไหม ใช่
‪พวกเธอแลกลิ้นกันรึยัง
‪- เปล่านะ ‪- ทำไมล่ะ ทำไม
‪ไม่ ฉันไม่รู้ว่าฉันควรทำอย่างนั้นไหม
‪- ชอบลูใช่ไหม ‪- ใช่
‪- แล้วเธอมีความสัมพันธ์แบบเปิดใช่ไหม ‪- ใช่
‪- และเธอเกือบถึงเวลาต้องไปมอนทรีออลแล้ว ‪- ใช่…
‪ไม่
‪- ซาร่ารู้ไหม ‪- ไม่
‪เป็นบทสนทนาที่มีสีสันมาก
‪แต่ แต่เดี๋ยวนะ เธอจะไม่ไปมอนทรีออลเหรอ
‪ใช่ๆ ไม่…
‪โอ้ พวกเธอ ฉันไม่รู้ ฉันแค่ไม่รู้
‪ฉันต้องย้ายประเทศในอีกสองสัปดาห์ ‪อะไรวะเนี่ย
‪และฉันต้องขายบ้านให้คนอื่น
‪และฉันยังต้องเขียนหนังสือใหม่ทั้งเล่ม
‪มานอนบ้านฉันสิ
‪- จริงเหรอ ‪- จริง จะต้องสนุกแน่
‪ใช่… แล้วไงต่อ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ‪เธอดูใจลอยหรืออะไรสักอย่าง
‪โอ้ ไม่หรอก ไม่มีอะไร
‪จริงเหรอ
‪ฉันมีเรื่องต้องคิดเยอะน่ะ แต่ไม่ต้องห่วง
‪เธอรู้ว่าเธอบอกเราได้ทุกอย่างใช่ไหม ‪บอกเราสิ
‪โอเค มาเถอะ ไปหาอะไรดื่มกัน
‪ตอนเห็นฉันครั้งแรก คุณคิดว่ายังไง
‪น่ารัก… ซับซ้อน
‪เป็นผู้ฟังที่ดี แต่คุยไม่เก่งเลย
‪เหรอ ทั้งหมดนั้นจากการพบกันครั้งแรกเหรอ
‪- ฉันดูคนเก่งใช่ไหมล่ะ ‪- แหงละ
‪แล้วก็มีเสน่ห์มากด้วย
‪กำลังจะพูดอยู่
‪แล้วเธอคิดไงกับเรา
‪มีเสน่ห์มากๆ เหมือนกัน ฉลาดด้วย
‪น่าสนใจ น่านับถือ
‪- น่านับถือเหรอ ‪- ใช่… โทษที
‪ไม่ ใช่ จริงๆ แล้ว ใช่
‪อยู่กับคุณ ฉันรู้สึกสบายใจทันทีเลย
‪เหมือนฉันสามารถพูดได้ทุกอย่างโดยไม่ถูกตัดสิน
‪ใช่ เราก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน
‪- นี่คิดว่ามันเป็นเรื่องของคนรุ่นต่างๆ ด้วยละ ‪- เหรอ
‪ใช่ สำหรับพ่อแม่เรา
‪ทุกอย่างถูกวางกรอบไว้อย่างชัดเจน
‪- มีความไม่แน่นอนน้อยมาก… ‪- ใช่
‪เราคิดว่าพวกเขาแค่ไม่เคยเรียนรู้ ‪ที่จะพูดเกี่ยวกับอะไรเลย
‪ใช่ พ่อแม่ฉันเลยแหละ
‪ใช่ และพวกเขาไม่ค่อยเข้าใจปัญหาของเรา
‪เพราะพวกเขาคิดว่า ‪"ใช่ ฉันเองก็เคยเป็นเด็กเหมือนเธอ"
‪- ใช่มะ คำพูดนั้นน่ะ ‪- ใช่
‪"และฉันก็มาได้ไกลขนาดนี้
‪โดยไม่มีเรื่องวุ่น ‪เธอก็ควรเป็นแบบนั้นเหมือนกัน"
‪ใช่เลย พ่อแม่ฉันเป็นอย่างนั้นแหละ
‪- พวกเขาแค่ไม่เข้าใจ แค่นั้น ‪- ไม่ พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆ
‪ไม่
‪ใช่ เราทำสิ่งที่แตกต่างออกไป
‪- เราจะไม่ยอมเงียบ ‪- ไม่
‪ไม่ ใช่ แล้วเราก็แค่อยากมีครอบครัว
‪และอยากมีลูกๆ เพื่อจะได้รู้สึกว่าพวกเรา
‪สามารถบอกกันได้ทุกเรื่อง
‪ไม่จำเป็นต้องมีความตึงเครียดแปลกๆ ‪เวลาคุยกันในบางหัวข้อ
‪ไม่มีใครต้องเก็บกดเรื่องแย่ๆ เอาไว้
‪เราแค่อยากให้มีรักแท้
‪รักที่ซื่อตรง ไม่มีเรื่องวุ่นวาย ไม่มีดราม่า ‪มีแต่ความเปิดเผย
‪- อะไร ‪- มานี่มา
‪ยังไงก็ตาม ‪คุณกำลังพูดเรื่องที่ซีเรียสมากๆ อยู่ใช่ไหม
‪ใช่ ก็แค่อยากหายเขินจากที่ถูกจู่โจม
‪เธอจูบเก่งนะ
‪ค่อยโล่งอกหน่อย
‪เธอชอบทำให้ทุกอย่างเป็นเรื่องตลกเหรอ
‪โอ้ เอ่อ…
‪อาจจะใช่ ใช่ คงงั้น
‪ใช่ แบบว่าเอาไว้เปลี่ยนเรื่องแก้เขินน่ะ
‪เธอไม่จำเป็นต้องรู้สึกเปราะบาง
‪แต่มันก็น่ารักมากๆ ด้วย
‪เธอโคตรเซ็กซี่เลย
‪จริงๆ นะ ดูเธอสิ
‪สวยใช่ไหม
‪ใช่
‪- ขอเอาเธอได้ไหม ‪- แล้วที่ทำอยู่นี่…
‪ใช่ ฉันหมายถึงใส่สายรัดไอ้นั่น
‪ฉันไม่เคยทำอย่างนั้นมาก่อน
‪ไม่เคยเหรอ งั้นไม่ต้องก็ได้นะถ้าเธอไม่อยาก
‪- ฉันอยาก ‪- เหรอ
‪แบบนี้โอเคไหม โอเคนะ
‪โอเค
‪ฉันอยากอยู่ข้างบน
‪ยอดเลย
‪ใช่
‪โอ้ พระเจ้า
‪ให้ตายสิ ฉันรู้สึกเหมือนเด็กหนุ่มวัยรุ่น
‪ฉันไม่เคยถึงไวขนาดนี้
‪รู้สึกดีใช่ไหมล่ะ
‪มันร้อนแรงมาก
‪- เธอต่างหากที่ร้อนแรง ‪- คุณด้วย
‪ฉันอยากลองแบบนี้มานานแล้ว แต่ไม่เคยสักที
‪ทำไมล่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪ฉันมีเซ็กซ์ที่ดีมากกับซาร่า
‪ผู้คนพลาดอะไรไปมากมาย
‪เพราะไม่ยอมบอกความปรารถนา ‪กับความรู้สึกให้อีกฝ่ายรู้
‪ใช่ ดูเหมือนจะอย่างนั้น
‪จังหวะที่คุณเข้ามาในตัวฉัน ฉันแทบทนไม่ไหว
‪- เรารู้สึกได้ ‪- เหรอ
‪ใช่ เธอผ่อนคลายเต็มที่
‪ไม่ฝืนเลย
‪ขอบคุณนะ
‪เรื่องอะไร
‪เรื่อง… เรื่องเซ็กซ์มั้ง คิดว่า
‪ไม่เคยมีใครขอบคุณเราเรื่องเซ็กซ์มาก่อน
‪ใช่ โง่จัง
‪โทษที มันแค่…
‪(ซาร่า มาทูค - วันนี้ ‪สายที่ไม่ได้รับห้าสาย)
‪(ไง ที่รัก ฉันอยู่ที่อัมสเตอร์ดัมนะ ‪เราเจอกันบ่ายนี้ได้ไหม)
‪คุณพระช่วย
‪อะไร
‪ซาร่าอยู่ที่อัมสเตอร์ดัม
‪- ไม่เห็นรู้ว่านางจะมา ‪- ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪- อ้อ… ‪- เวรแล้ว
‪เธอจะไปหาเขาใช่ไหม
‪ไม่รู้สิ
‪กล้าๆ หน่อย เธอต้องไป ‪ฉันคิดว่าพวกเธอสองคนมีเรื่องต้องคุยกันเยอะ
‪ไม่ ฉันไปซ่อนที่บ้านคุณไม่ได้เหรอ
‪แอนน์ บ้าเหรอ นี่แฟนเธอนะ
‪เราไม่อยากให้เธอหลบเขา ‪ด้วยการอยู่กับเรา เอ้านี่
‪- ฉันพูดเล่น ‪- ใช่ ตลก เร็วเข้า
‪รู้สึกยังไงก็พูดออกไปอย่างนั้น
‪จ้ะ
‪(ซูรีนาเมพลีน)
‪- ไง ‪- ไง
‪- ฉันรักเธอนะ ‪- ฉันก็รักเธอเหมือนกัน
‪โอเค ฉันไม่อยากไปมอนทรีออล
‪เธอดู…
‪ฉันไม่ได้พูดออกมาหรอกเหรอ
‪พูดสิ แอนน์
‪ยังไงก็ตาม… ฉันต้องเขียนหนังสือใหม่
‪ใช่
‪พวกเขาคิดว่ามันแย่มาก
‪อะไรวะ หนังสือเธอดีจะตายไป
‪แต่ที่พวกเขาพูดก็มีประเด็น
‪แล้วก็ในส่วนของเนื้อเรื่อง ‪สไตล์ อะไรพวกนั้น
‪ฉันคิดว่ามันไร้สาระ
‪- ใช่ แต่มันไม่ไร้สาระ ‪- โอเค
‪ฉันต้องอยู่ที่อัมสเตอร์ดัมต่ออีกนิด
‪- เพื่อเขียนหนังสือใหม่ ‪- ใช่
‪- เธอโอเคไหม ‪- โอเค ฉันแค่เหนื่อยน่ะ เจ็ทแล็ก
‪จริงด้วย
‪- ฉันถ่อมาหาเธอถึงที่นี่เลยนะ ‪- ใช่ เพื่อมารับฉัน
‪ฉันไม่คิดว่าเธอมาที่นี่เพื่อมาหาฉันอย่างเดียว
‪แผนของเธอมีอุปสรรค ‪และฉันคืออุปสรรคของเธอ
‪เธอไม่ใช่อุปสรรคของฉัน
‪ใช่สิ
‪ที่รัก เธอไม่ใช่อุปสรรคเลย
‪อย่าโง่น่า ไปเอาความคิดแบบนั้นมาจากไหน
‪ขอโทษที ฉันไม่รู้จริงๆ
‪ฉันคิดถึงเธอ
‪ฉันคิดถึงเธอเหมือนกัน
‪ทำไมมันถึงยากอย่างนี้
‪(ไปทำพาสปอร์ตที่ศาลากลางเดี๋ยวนี้)
‪(ซาร่า มาทูค)
‪เกิดอะไรขึ้น ให้ตายสิ เพื่อน
‪นางหลับไปแล้ว ตอนนี้ไม่เหมาะ
‪แต่เธอจะทำเมื่อไหร่ล่ะ
‪ไม่ใช่ตอนนี้
‪หรือทำเลย
‪โอเค แอนน์
‪แค่พูดตามที่รู้สึก
‪ซาร์
‪ซาร์ เรา…
‪- ว่าไง ‪- คุยกันได้ไหม
‪ตอนนี้เหรอ
‪ใช่
‪ว้าว ก็ได้
‪โอเค ฉันรักเธอนะ
‪เธอทั้งน่ารัก ทั้งสวย ทั้งฉลาด และเซ็กซี่ และ…
‪แต่ฉันยังไม่อยากไปมอนทรีออล
‪โอเค
‪และฉันแค่ไม่รู้ว่าฉัน… จะอยากไปรึเปล่า
‪เธออยากคบกันทางไกลงั้นเหรอ
‪ไม่
‪ใช่
‪ฉันไม่รู้ ฉันแค่ทำไม่ได้ คิดว่านะ
‪เธอกำลังขอเลิกกับฉันเหรอ
‪ใช่ ฉันคิดว่าใช่
‪คิดเหรอ ถ้าเธอจะเลิกกับฉัน เธอต้องมั่นใจสิ
‪ฉันมั่นใจ
‪แต่ โอเค… ขอโทษนะ ฉันไม่เข้าใจ
‪เราวางแผนกันแล้ว ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
‪ไม่ ซาร์ เธอมีแผนของเธอ ฉันแค่ตามน้ำไป
‪อะไรนะ
‪แล้วฉันก็พบใครคนหนึ่ง แต่ไม่สำคัญหรอก
‪- เธออยากจะคบกับหล่อนเหรอ ‪- ไม่ ไม่ระบุเพศ
‪ไม่ นั่นก็ไม่สำคัญเช่นกัน
‪โอเค ฉันแค่รู้สึกว่าฉัน…
‪แค่เออออไปกับเธอ
‪และฉันไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองต้องการอะไร
‪เธอก็เลยขอเลิกโดยไม่คุยกันก่อนงั้นเหรอ
‪ฉันไม่ได้จู่ๆ ก็เลิกกับเธอ ซาร์
‪ฉันไม่มั่นใจมานานมากแล้ว
‪งั้นก็พูดอะไรสักอย่างสิ
‪ใช่…
‪ซาร์ เธอมองฉันแบบนั้นได้
‪แต่เธอไม่ใช่คนที่คุยด้วยง่ายๆ ไม่เลย
‪ไม่มีช่องว่างเลย
‪เธอถามนะ แต่เธอไม่สนใจฟังคำตอบเลย
‪ให้ตายสิ
‪ซาร์ที่รัก ซาร์ ขอโทษนะ
‪มันแค่…
‪ฉันแค่ไม่ต้องการสิ่งนี้
‪ฉันไม่อยากไปมอนทรีออล
‪ฉันไม่ต้องการความสัมพันธ์แบบคบหลายคน
‪ใช่ เธอต้องการ และนั่นไม่เป็นไร ‪แต่ตอนนี้ฉันยอมรับไม่ได้แล้ว
‪เธอคิดว่าอยู่กับหล่อนดีกว่าอยู่กับฉัน ‪หรือจะเรียกอะไรก็เถอะ
‪จริงเหรอ เธอคิดว่ามันง่ายงั้นเหรอ
‪ฉันคิดว่าเธอสนุก อย่างน้อยก็มากกว่าอยู่กับฉัน
‪ใช่ๆ กับคนนั้น อย่างน้อยฉันก็พูดได้อย่างที่คิด
‪ใช่ เราได้คุยกันแบบดีมากจริงๆ
‪- เยี่ยมเลย แอนน์ นี่มันเยี่ยมเลย ขอบใจนะ ‪- ใช่
‪แล้วเธอต่อต้านการคบหลายคนตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ฉันไม่ได้ต่อต้านการคบหลายคน ‪ฉันแค่ไม่ชอบความสัมพันธ์ของเรา
‪ซาร์ มันควรเป็นทางเลือกสุดท้าย ‪นั่นไม่ดีต่อความสัมพันธ์ใช่ไหมล่ะ
‪ฉันไม่เคยต้องการมันเลย
‪ก็ทำไมไม่บอกล่ะ ‪เราเคยคุยเรื่องนี้อย่างจริงจังกันแล้ว
‪เธอไม่ฟังเลย
‪เธอไม่อยากฟัง ฉันพูดกับเธอไม่ได้
‪การพูดจะง่ายขึ้นเยอะ ถ้าเธอเรียนรู้ที่จะสื่อสาร
‪มันยากแค่ไหนกันเชียว ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดอะไร
‪เป็นข้ออ้างที่แย่มาก ‪สำหรับการทำตัวไม่มีความรับผิดชอบ
‪- จริงๆ นะ บางครั้ง ซาร์… ‪- ว่าไง
‪บางครั้งเธอต้องพยายามมากกว่า
‪แค่พูดคุยกัน บางครั้งเธอต้องรู้จักสังเกต
‪มองที่คน ใช่ อย่างนั้นแหละ ดี
‪ฉันอยู่คนเดียวในความสัมพันธ์นี้
‪เดี๋ยว ขอโทษนะ ดึงดราม่าอะไรเนี่ย
‪ไม่ เธอพยายามทำอะไรเพื่อเราบ้าง ‪เอาจริงๆ นะ พูดมาสิ
‪พูดเรื่องอะไรของเธอ
‪แน่นอนฉันวางแผนเพราะเธอไม่ทำอะไรเลย
‪ไม่ เพราะเธอไม่ถามว่าฉันต้องการอะไร!
‪ซาร์ นั่นแหละเหตุผล!
‪เธอมาที่นี่เพื่อมารับฉัน จริงๆ นะ สาบานได้
‪เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อแก้ไขปัญหาจริงๆ
‪เธอเอาแผนของเธอมาครอบฉัน เธอมันอีโก้สูง
‪เธอเป็นคนอย่างนั้น ‪เธอไม่เคยคิดเลยว่าฉันต้องการอะไร
‪เธอมันขี้แพ้ แอนน์
‪เธอคิดว่าทั้งโลกเป็นศัตรูของเธอ ‪เธอคิดว่าชีวิตมันยาก
‪เธอมีเรื่องอะไรให้บ่นงั้นเหรอ
‪เธอเป็นสาวผิวขาวที่ถูกตามใจจนเคยตัว
‪ไปตายซะ ซาร์
‪มีสิ่งที่เหลวร้ายกว่าหนังสือที่ล้มเหลว ‪และความสัมพันธ์ที่ล้มเหลว
‪ความสัมพันธ์ของเราล้มเหลวเหรอ
‪นี่แหละที่ฉันพูดถึง
‪ที่พูดมาทั้งหมดจับประเด็นได้แค่นี้เหรอ
‪โอ้ พระเจ้า เธอนี่มันเด็กจริงๆ
‪เธอเรียกสิ่งนี้ว่าการคุยกันเหรอ
‪เรากำลังตะคอกใส่กันตอนกลางดึก
‪เหรอ โอเค เราจบกันแล้ว ดี
‪เธอแม่งโคตรขี้ขลาดเลย
‪- แต่ฉันก็ชินแล้ว ‪- ตามสบาย ซาร์
‪ได้เลย ซาร์ เยี่ยมเลย เรียกฉันว่าขี้ขลาด
‪พูดเลยว่าฉันเป็นคนขี้ขลาด
‪ฉันแค่คิดว่าฉันไม่ดีพอสำหรับเธอ
‪ฉันไม่ฉลาดพอ ไม่ทะเยอทะยานพอ ‪ไม่เซ็กซี่พอ
‪นี่ฉันก็เพิ่งรู้นะ ไม่เซ็กซี่พอเหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪- ฉันคิดว่าเธอเซ็กซี่มากๆ ‪- เธอไม่เคยพูดเลย
‪แล้วรักใหม่ของเธอพูดรึไง ‪ให้ตาย นางพบแค่คนคนเดียว
‪แล้วนางก็เปรียบเทียบความสัมพันธ์ ‪ทั้งหมดของเรากับคนนั้น ฉันน่าจะรู้
‪- ลูไม่ใช่คนรักของฉัน ‪- ลู
‪ใช่ ลู ใช่ ลู ใช่
‪ดี ชื่อเพราะ
‪ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าฉันรู้สึกแย่ได้แค่ไหน ‪เวลาฉันอยู่กับเธอ
‪แอนน์ ฉันพอแล้ว
‪- ฉันจะไม่ยอมให้เธอมากล่าวหาฉัน ‪- ฉันแค่รู้สึกแย่มาก
‪นั่นอาจไม่ใช่เพราะฉัน แต่เป็นเพราะตัวเธอเอง
‪แอนน์
‪เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ฉันตกหลุมรัก
‪ผู้หญิงคนแรกที่ฉันแนะนำให้พ่อแม่รู้จัก
‪ฉันอยากใช้ชีวิตที่เหลือกับเธอ
‪แอนน์…
‪เธออยากอยู่กับฉัน ‪ตราบใดที่เป็นเงื่อนไขของเธอ ซาร์
‪ไม่ ให้ตายสิ…
‪ใช่จริงๆ ซาร์ มันไม่เวิร์กแล้ว ‪ฉันไม่ต้องการสิ่งนี้อีกต่อไปแล้ว
‪ฉัน… ฉันจะไปละ
‪- ได้ ‪- โอเค
‪หวังว่าเธอจะมีความสุขกว่านี้นะ แอนน์
‪กับตัวเองและกับโลกรอบตัวเธอ
‪นี่ อาบน้ำหน่อยไหม
‪ไม่ ไม่เป็นไร
‪มาเถอะ ที่รัก
‪- ใช่ ‪- เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ใช่ๆ
‪ใช่ คืนที่แสนเศร้าในบาร์ ‪และการพบกันที่แสนพิเศษ
‪กับแดร็กควีนหมายถึงจุดเริ่มต้น ‪ของเพลงของคริสทีนกับควีนส์
‪อัลบั้มแรกที่แสนไพเราะ ‪สำหรับทุกคนที่ต้องการฟังชาเลอร์ อูเมน
‪- แอนนี่ ‪- หวัดดีค่ะ พ่อ
‪เอิ่ม…
‪กลุ้มแบบดื่มชาหรือวิสกี้
‪วิสกี้ค่ะ
‪เอ้านี่
‪ยังนอนอยู่บนโซฟาอีกเหรอ
‪หนูลุกไปเข้าห้องน้ำสองสามครั้ง
‪และหนูทำอาหารกลางวัน ล้างจาน
‪โอเค แอนนี่ ลองใช้วิธีอื่นกัน ‪พรุ่งนี้เราจะไปเดินเล่นกัน
‪- พ่อคะ ‪- เร็วเข้า แอนนี่
‪บางครั้งคนเราก็ต้องเปลี่ยนตัวเอง
‪ไม่งั้นเราจะไม่มีทางไปถึงไหน
‪- กล้าพูดเนอะ ‪- หมายความว่าไง
‪ตั้งแต่หย่า พ่อไม่มีความสดใสอีกเลย
‪พ่อไม่เคยคุยเรื่องนี้เลย
‪บางเรื่องมันก็พูดยาก
‪ค่ะ หนูรู้ พ่อ พ่อสอนให้หนูไม่พูดอะไรเลย
‪นี่ แอนนี่
‪ลองคิดดูสิคะ
‪เราเคยคุยเรื่องความรู้สึก ‪หรืออะไรที่ลึกซึ้งกันสักครั้งไหม
‪ทำไมเราถึงไม่เคยคุยเรื่องการหย่า
‪ทำไมจะต้องคุยแต่เรื่องสนุกสนาน
‪ทำไมหนูถึงรู้สึกว่าหนูพูดอะไรผิดตลอดเวลา
‪หรือว่าไม่เคยเป็นตัวของตัวเองเลย
‪เพราะพ่อไม่เคยสอนให้หนูพูดเรื่องอะไรเลย
‪พอที แอนน์
‪ลูกจะโทษการเลี้ยงดูสำหรับทุกเรื่องไม่ได้
‪ลูกเป็นผู้ใหญ่แล้ว ทำตัวเป็นผู้ใหญ่หน่อย
‪- ลูกเป็นคนคุม รู้ใช่ไหม ‪- อ้อ งั้นเหรอคะ
‪พ่อขอโทษที่เราคุยกันน้อยสำหรับเรื่องบางเรื่อง
‪ถ้าลูกอยากจะเปลี่ยนแปลงอะไร ก็เปลี่ยนสิ
‪อย่าโทษสิ่งแวดล้อมเสมอไป ‪บางครั้งก็เป็นที่ตัวเองนี่แหละ
‪ลูกเป็นต้นเหตุของปัญหาของลูกเอง
‪และใช่ นั่นมันน่าอึดอัดและรู้สึกอ่อนแอ ‪ที่จะยอมรับ แต่นั่นคือสิ่งที่เราควรทำ
‪นี่จะเดินหนีกันเหรอ
‪- มีความเป็นผู้ใหญ่มาก ‪- เปล่า พ่ออยากดื่ม
‪ตามใจ ไปหาอะไรดื่มเลย หนูจะกลับบ้าน
‪(ทุกอย่างโอเคไหม)
‪ขอโทษนะ แอนนี่ พ่อไม่น่าเดินหนีเลย
‪หนูก็ขอโทษเหมือนกัน
‪รู้สึกเป็นยังไงบ้าง
‪พ่อคะ จู่ๆ เราไม่ต้องคุย ‪เรื่องความรู้สึกกันก็ได้นะ
‪ไม่ๆ พ่อพูดจริงๆ ลูกดูเศร้ามาก
‪พ่อช่วยอะไรได้ไหม
‪ไม่ได้ค่ะ
‪โอเค แต่ตัวลูกเองทำอะไรได้
‪อะไรทำให้ลูกมีความสุขหรือสบายใจ ‪ลูกจะผ่อนคลายได้ยังไง
‪เขียนหนังสือมั้งคะ
‪งั้นก็เขียนสิ
‪ค่ะๆ หนูกำลังเขียนอยู่ ‪หนูกำลังแก้ใหม่หมดทั้งเล่ม
‪ก็ทำอย่างนั้นต่อไป
‪ค่ะ
‪อยากอ่านสักหน่อยในเร็วๆ นี้ไหมคะ
‪หนูอยากรู้ความเห็นของพ่อ
‪ได้สิ พ่ออยากอ่าน
‪มีใครในหนังสือบ้าง
‪ทุกคนเลย
‪แต่ตั้งชื่อใหม่ แล้วก็ให้มันดราม่าขึ้นอีกนิด
‪ฟังดูน่าสนุกดี
‪เขียนถึงเพื่อนๆ ด้วยไหม เขียนถึงฉันว่าไง
‪เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด
‪ที่ตัวละครหลักไม่ได้ใส่ใจอย่างที่เธอสมควรได้รับ
‪เพราะเธอคอยอยู่เคียงข้างตัวละครหลักเสมอ
‪และด้วยเหตุนั้น ตัวละครหลักจึงควรขอโทษ
‪นี่กำลังขอโทษอยู่เหรอ
‪ใช่ ขอโทษนะ
‪ขอบใจ ไม่เป็นไรหรอก
‪เธอเองก็คอยช่วยเหลือฉัน ‪ตอนที่ฉันตกต่ำเหมือนกันและ…
‪ฉันคอยอยู่เคียงข้างเธอ
‪- รักเธอนะ ญิปปี้ ‪- จ้ะ รักเธอเหมือนกัน
‪แล้ว… เราล่ะ
‪ใช่… มันก็สนุกดีใช่ไหม
‪ใช่ๆ
‪ใช่ คือเราไม่ได้มองหาอะไรที่มันโรแมนติก
‪เราคิดว่าเธอยอดเยี่ยมและอยู่ด้วยสนุกดี
‪แต่ไม่ได้ต้องการมากไปกว่านั้น
‪ใช่… ฉันก็เหมือนกัน คิดว่านะ
‪โทษที ฉันคิดว่าเธอเป็นคนตรงๆ ชิลๆ มากเลย
‪เป็นฉันคงอ้อมค้อมอยู่หลายสัปดาห์
‪รู้ไง เลยชิงพูดก่อนไง
‪และฉันเพิ่งรู้ตัวว่าฉันสูญเสียตัวเอง
‪และไม่สามารถเป็นตัวเองได้เต็มที่ ‪ในความสัมพันธ์กับแฟนเก่า
‪แล้วก็กับพ่อแม่ด้วย อะไรแบบนั้น…
‪แต่ก็มีเรื่องดีๆ หลายอย่างนะคะ
‪เป็นเรื่องส่วนตัวมากๆ ‪เพื่อนๆ ฉันอยู่ในเรื่องหมดเลย
‪มีความเป็นเควียร์สุดๆ
‪มันกลายเป็นบันทึกความทรงจำ
‪และคุณพูดถูกเรื่องการค้นหาว่า ‪ใครคือตัวเอกในเรื่อง
‪ฉันบ่อนทำลายชีวิตตัวเองโดยไม่รู้ตัว
‪ฉันไม่ให้ความสำคัญกับอะไร
‪แต่ก็โอเค ใช่ค่ะ ‪ฉันสนับสนุนหนังสือเล่มนี้ 100 เปอร์เซ็นต์
‪ดังนั้นถ้าคุณไม่ชอบก็…
‪ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงอีกแล้ว จบเกม
‪แอนน์…
‪ฉันชอบมันมากๆ
‪จริงเหรอคะ
‪ใช่ ยังเป็นการค้นหา แต่ว่ามีเป้าหมาย
‪และคุณรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวแค่ไหน ‪และก็ใกล้ชีวิตเรามากด้วย
‪คุณค้นพบเรื่องราวของตัวเองแล้ว
‪ฉันดีใจค่ะ
‪- แล้วชื่อเรื่องล่ะ ‪- ใช่…
‪มันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของตัวละครหลัก ‪กับผู้คนรอบตัวเธอ
‪ดังนั้น…
‪ฉันเข้าใจค่ะ
‪เฮ้ ไง
‪ยู้ฮู แอนนี่
‪- ไง อยู่จนได้นะ ยายบ้า ‪- ใช่
‪นี่มันอะไรกัน
‪ใช่ ตอนแรกเราจัดปาร์ตี้เลี้ยงส่งเธอ แต่…
‪ตอนนี้มันกลายเป็นปาร์ตี้ฉลองแอนน์อยู่ต่อแทน
‪และหวังว่าจะเป็นปาร์ตี้แอนน์เขียนหนังสือจบ
‪โอ้ พระเจ้า ฉันรักพวกเธอมากเลย
‪แล้วหนังสือเธอล่ะ
‪ใช่ หนังสือของฉันจะได้ตีพิมพ์
‪ดื่ม!
‪แด่เธอ แอนน์ที่รัก และแด่หนังสือของเธอ
‪ซึ่งเธอติดหนี้พวกเรา ‪เพราะเราอยู่ในเล่มนั้นกันทุกคน
‪ใช่เลย ใช่
‪- ดื่ม! ‪- ดื่ม!
‪ขอบคุณนะ ที่รัก
‪ฉันทำอาหารเสียบไม้มา
‪ไม่ได้ทำสักหน่อย…
‪ซาร์ที่รัก
‪คืนสุดท้ายที่เราอยู่ด้วยกัน ‪กลายเป็นความทรงจำเลวร้าย
‪และฉันไม่ต้องการอย่างนั้น
‪ฉันอยากให้เรา ‪มีแต่ความทรงจำดีๆ ด้วยกันเหลือเกิน
‪แต่ฉันคิดอีกด้วยว่า ‪มีอะไรหลายอย่างที่ทำให้เรามีความสุขได้
‪และนั่นก็ไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันมีความสุขแล้ว
‪ทั้งที่บ้าน ที่อัมสเตอร์ดัม กับเพื่อนๆ
‪ฉันหวังว่าเธอจะมีความสุขอยู่เหมือนกัน
‪และขอโทษสำหรับสิ่งที่ฉันพูดออกไป
‪หรือไม่ได้พูดออกไป
‪ฉันรู้ว่าบางครั้งฉันน่าหงุดหงิดได้เพียงไหน
‪ฉันคุยเก่งขึ้นแล้วนะ
‪ยังไม่เก่งเท่าไหร่ แต่ก็เก่งขึ้น
‪ฉันหวังว่าเธอกำลังยุ่งอยู่กับ ‪การลงทุนสร้างความทรงจำใหม่ๆ เหมือนกัน
‪แม่ของฉันบอกว่าช่วงนี้ ‪การลงทุนที่ดีที่สุดที่เราทำได้
‪คือลงทุนกับความทรงจำ
‪นั่นจึงเป็นสิ่งที่ฉันทำอยู่
‪สาม สอง หนึ่ง…
‪ไม่ๆ ไม่
‪และฉันรู้สึกดีขึ้นจริงๆ
‪ฉันเขียนหนังสือใหม่
‪และใช่…
‪เธออยู่ในเล่มนี้ด้วยอย่างช่วยไม่ได้
‪ฉันหวังว่าเธอจะชอบ
‪และมองเห็นช่วงเวลาสนุกๆ และดีๆ ของเรา ‪ในหนังสือเล่มนี้
‪- ไงคะ ว้าว ดีจังที่คุณมา ‪- ใช่ ยินดีด้วยค่ะ
‪ยังไงก็ตาม จะอ่านหรือไม่อ่านก็ได้…
‪ฉันหวังว่าเธอสบายดี รักมากนะ
‪คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี