Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Nagrywam to po angielsku
dla moich przyjaciół i fanów na całym świecie.
Opowiem wam dziś jedną z moich ulubionych historii
i mam nadzieję, że spodoba się wam
tak jak mnie.
Dawno temu, w odległej krainie zwanej Monachium…
Odległej dla moich zagranicznych przyjaciół.
Był sobie stary, ceglany budynek na obrzeżu miasta.
Była to fabryka ogólnie szanowanego i sumiennego ślusarza
o nazwisku Hans Wagner.
Był pracowity i oddany rodzinie. Filar miejscowej wspólnoty.
Aż pewnego dnia stracił żonę i syna w wypadku.
U schyłku życia rozpoczął pracę nad swym największym dziełem,
serią czterech sejfów na cześć wiekopomnej tetralogii Wagnera,
opery Pierścień Nibelunga opartej na nordyckich mitach.
Te cztery sejfy to…
Złoto Renu,
Walkiria,
Zygfryd
i Götterdämmerung,
czyli Zmierzch Bogów.
Hans Wagner zabezpieczył zamki, układając łamigłówki.
Łamigłówki, które rozwiązać mogli
jedynie ci, którzy zasługiwali na to, by poznać ukryte sekrety.
Legenda głosi, że przy próbie otwarcia zamka siłą
zawartość sejfów spłonie
i zablokują się na stałe.
Ale dzieło Hansa nie było ukończone.
Pozostał mu jeszcze jeden sejf.
Stanowiący zwieńczenie jego życia,
który mógł pomieścić cały jego ból i niedolę,
izolując je na zawsze.
Ludzie próbowali uwolnić Wagnera z grobowca, który sam sobie sprawił.
Ale pokonał ich jego kunszt.
Nigdy nie otworzono sejfu, w którym zmarł.
Jego ciało pozostało w grobowcu, który zrzucono na dno oceanu.
Złoto Renu,
Walkiria i Zygfryd
ponoć nadal są w obiegu.
Stanowią największą zagadkę w kręgach kasiarzy.
Jeśli chodzi o Götterdämmerung, nikt nie wie, co się z nim stało.
To by było na tyle. Dziękuję za uwagę.
Jak zawsze, mówił do was Sebastian Schlencht-Wöhnert,
superkasiarz. Dajcie lajka
i kliknijcie „subskrybuj”.
To wszystko.
Dzięki i do zobaczenia.
Doskonale.
Załaduj.
KASIARSTWO - OTO JA: KASIARZ NADZWYCZAJNY
Dobra.
Czas rozpocząć kolejny nudny dzień.
Dziękuję.
Proszę.
CZYNNE
Dzień dobry. Czym mogę służyć?
Posłuchaj, młody człowieku!
Za moich czasów wszystko było o wiele lepsze…
NA ŻYWO - LAS VEGAS Z OSTATNIEJ CHWILI - APOKALIPSA ZOMBIE
NIECZYNNE
Wychodzę na lunch.
NOWY KOMENTARZ DO TWOJEGO WIDEO
Chwila.
JEDNO WYŚWIETLENIE
O Boże.
XXXŚLUSARZXXX - MINUTĘ TEMU
„Chcesz się wykazać?
Dom na końcu ulicy Leipziger, Berlin.
Hasło: Götterdämmerung”.
Dobry wieczór…
Nie wiem, czy dobrze trafiłem,
ale jestem tu w pewnej tajnej sprawie.
Rozumie mnie pan?
Rozumie pan? Po angielsku?
Dobrze…
Przychodzę w bardzo tajnej sprawie.
Miałem podać hasło Götterdämmerung.
Götterdämmerung?
Götterdämmerung.
Kto jest gotowy na gwóźdź programu?
Panie i panowie, powitajmy ostatniego zawodnika.
Wielkie brawa.
Sebastian Schlencht…
Nie mam pojęcia, jak wymówić to nazwisko.
Ja? To o mnie mowa?
Jasne. Do dzieła.
- Co? - Zajmijcie stanowiska.
- Panie i panowie. - Przepraszam…
- Zamykamy zakłady. - Jestem Sebastian.
Co tu się, do diabła, wyprawia?
- Zegar jest ustawiony. - Dzięki.
Gotowi, start!
Pamiętajcie, do finału przejdzie tylko czworo zawodników.
I gotowe!
Jeszcze trzy miejsca.
Już dwa.
Czas ucieka.
Ostatnie miejsce.
Udało się.
Jeśli twój sejf nadal jest zamknięty, odejdź na bok.
Czterech zawodników w półfinale.
Torpeda,
Nieustraszona,
Neo
i Pan Nerwowy.
Proszę o ciszę.
Zegar ustawiony.
Gotowi.
Start!
Neo przechodzi do drugiego pokrętła.
Pan Nerwowy też.
Pan Nerwowy kończy na drugim miejscu.
Patrzymy na nowego mistrza?
Proszę składać zakłady.
Zegar ustawiony na trzy minuty.
Jeśli żaden z zawodników nie podoła, ogłosimy remis.
Na miejsca,
gotowi,
start!
Już?
Skomplikowany.
O nie, została tylko minuta,
a ja nawet nie zacząłem.
Bo nie wiesz jak.
No to mam kłopoty, co nie?
- Chcę tylko wyjaśnić… - Stul dziób!
Dobrze. Skoro tak wolisz.
Panie i panowie, mamy nowego mistrza!
Kocham cię, Panie Nerwowy!
To tylko kwestia ćwiczeń i wprawy.
Zabiję cię!
Zabiję!
Dziękuję.
Dzięki.
Wtedy ujrzałem ją po raz pierwszy.
Kobietę imieniem Gwendoline.
Kobietę, która zmieni moje życie.
Później sporo się o niej dowiedziałem.
Gdy miała sześć lat, ukradła pierwszy zegarek.
Jako 16-latka przeżyła swój pierwszy zawód miłosny.
I ukradła pierwszy samochód.
Gdy skończyła 17 lat, znalazła się na czerwonej nocie Interpolu.
POSZUKIWANA
Ale wtedy, w tej piwnicy, jeszcze o tym nie wiedziałem.
Wiedziałem tylko, że w tym momencie to ona
uśmiechała się do mnie.
Dziękuję.
Nie mam pojęcia, co tu się dzieje, ale dziękuję!
Dziękuję.
Dzięki.
Cześć, Sebastian.
Psiakrew!
Chwila, ja cię znam.
Byłaś wczoraj w tym dziwnym domu.
To przeze mnie się tam znalazłeś.
O Boże.
To ty jako jedyna obejrzałaś moje wideo na YouTubie?
Tak.
Ludzie nie wiedzą, co tracą.
Twoje filmiki są wspaniałe.
Dzięki. Wiem.
Ale pozwól, że zapytam.
Kim jesteś?
Kimś, kto odmieni twoje życie.
Na zawsze.
Gulg.
Powiedziałeś „gulg”?
Tak. Powiedziałem i gulgnąłem.
Pytasz, kim jestem.
I skąd wiedziałam, że będziesz w tej kafejce
dziś o tej porze.
Chciałbym to wiedzieć, owszem.
Wiem to, bo cię obserwuję.
Przychodzisz tu każdego ranka pomiędzy 8.43 a 8.47,
zamawiasz bananową mufinkę do kawy i spożywasz ją sam.
Potem idziesz do pracy i wracasz do domu. Sam.
Kim jestem?
Jestem tu nie dłużej niż siedem minut.
Widzisz tę kobietę za mną?
- Tak. - To jej obrączka.
I faceta trzy stoliki dalej?
To jego zegarek.
Gość w rogu…
To ukryty pistolet. Miał go po wewnętrznej stronie uda.
Pytasz, kim jestem, Sebastianie?
Cokolwiek nie powiem, zabrzmi to niedorzecznie.
Więc po prostu to powiem.
Jestem poszukiwaną złodziejką biżuterii
i należę do ekipy, która robi napady na banki.
Chcę cię zwerbować.
Bez obaw.
Zwrócę je właścicielom.
Poza spluwą.
Wstydziłby się wnosić tu takie rzeczy.
Chcesz mnie dokręcić?
„Dokręcić”? Co masz na myśli?
Dobrze wiesz. Dokręcasz mnie?
Czy cię wkręcam?
Nie, nie wkręcam cię ani nie dokręcam. Mówię poważnie.
Czemu ja? Nie jestem bandytą.
Bo planujemy akcję, której tylko ty możesz podołać.
Nikt nie wie tyle o Hansie Wagnerze.
Teraz wiem też, że masz smykałkę,
więc idealnie się nadasz.
- Gulg. - Nie mów tak.
- Denerwuję się. - Możesz to robić.
Ale nie mów tak, bo to obciach.
No dobrze…
Mam zadać jakieś kryminogenne pytania?
Coś w stylu…
na co uderzamy?
Rozsądne pytanie.
- Chyba nie chodzi o… - Owszem.
- Cykl Pierścienia? - Jebany cykl.
- Nie. - Tak.
Cykl Pierścienia.
- Ja pierdolę! - Tak.
Który? Złoto Renu? Walkiria?
- Tak. - Oba?
Tak. Zygfryd też.
Słyszałeś o tej pladze w Ameryce?
Obiło mi się o uszy.
Za 96 godzin właściciel sejfów Wagnera przewiezie je
do skarbca w Genewie, gdzie ulegną likwidacji.
Łamigłówka, życiowe dzieło Wagnera, zostanie zniszczona.
To ostatnia szansa, by ją rozwiązać.
Twierdzisz, że w ciągu czterech dni zrobimy nie jeden,
nie dwa, lecz trzy megaskoki i odjedziemy w stronę zachodzącego słońca?
Dokładnie.
Wiesz, o co mnie prosisz?
Nawet gdybym chciał pomóc,
Zygfryd to siedmiotarczowy system zapadkowy
z ponad bilionem możliwych kombinacji.
Tak, bilion przez „B”. Bilion.
Posłuchaj, Sebastian.
Świat ma przejebane.
To jedyna szansa. Nie tylko dla nas, ale i dla ciebie.
Jedyna szansa…
na co?
Na niebanalne życie.
Przemyśl to. Znajdziesz mnie tutaj.
Moglibyśmy się zabawić.
W stanie Nevada szaleje wirus nieznanego pochodzenia,
wywołując u zakażonych objawy podobne do wścieklizny.
Stąd jego nieoficjalna nazwa „apokalipsa zombie”.
W odpowiedzi na epidemię tworzą się grupy niosące pomoc
ocalałym, którzy utknęli w strefach zakażenia.
Połączymy się z naszym korespondentem
Gilem Pedrettim, który nadaje na żywo z Las Vegas.
Słyszysz mnie?
Drodzy widzowie,
trudno stwierdzić, co tam się dzieje,
ale sami widzieliście, jak to wygląda.
To się dzieje naprawdę.
Gdy otrzymamy więcej informacji,
natychmiast je przekażemy.
Rozejrzyj się. Świat ma przejebane.
To idealna okazja, Sebastian.
Przyłącz się.
No cześć.
Cześć…
Wybacz. Nie znam tajnego hasła do wypukania…
Nie ma żadnego hasła.
To tylko drzwi. Pukasz normalnie.
Jasne. Myślałem tylko, że skoro jesteśmy bandytami,
to istnieje jakiś szyfr, którego nie znam.
Nie musimy szeptać.
Wejdź.
Sporo tu kotków.
Potrzebowaliśmy gdzieś się zaszyć,
by zaplanować nasze akcje.
Niepozorne miejsce, którego nikt nie wyśledzi.
Korina znalazła ogłoszenie starszej pani,
która szukała opieki nad kotami.
Jesteśmy poza radarem.
Jesteśmy pod kocim radarem.
Co to za Korina?
Poznaj Korinę Dominguez.
Ogarnia sprawy organizacyjne i hakowanie.
To będzie zajebisty film.
Chcesz go obejrzeć?
Jeszcze nie wyszedł.
Jako dziesięciolatka, używając laptopa,
obeszła zabezpieczenia znanej wytwórni filmowej
i wykradła wstępną kopię Piratów z Karaibów 2.
Jasny gwint. Pamiętam tę akcję. To ona?
Tak, to ja.
Ma na koncie lepsze akcje,
ale uznałam, że ta cię zainteresuje, bo jesteś…
- No cóż… - Nerdem.
To niezbyt uprzejme.
To komplement. Między nami nerdami.
Nie ma się o co mazać.
Moje łzy wywołało uczulenie na koty.
Mam alergię. Ale dzięki za komplement, panno Dominguez.
A to nasz kierowca do ucieczek z akcji.
Mistrz driftingu.
Pański bilet.
Nie parkuj. Wracam za 15 minut.
Wedle życzenia.
Daj mi jeden laptop.
Proszę bardzo.
Bez napiwku? Spoko.
Nara.
Kierowca gwiazd.
Nie ma szybszego. Nikt,
ale to nikt nie zna się lepiej na brykach.
Znikam w 50 sekund. Nicolas Cage przy mnie wymięka.
Czaisz, co mówię, jak mówię, co mówię?
Jestem Rolph.
Miło cię poznać.
Dziękuję.
Jesteś Rolph?
Tak. Mam na imię Rolph. A ty?
Sebastian.
Sebastian, tak?
- Chujowe imię. - Rolph.
Co to za kutas?
I wreszcie nasz osobisty bohater akcji.
Pan Brad Cage.
Jestem Brad. Przywódca tej bandy wyrodków.
Akurat. Ładny mi przywódca.
Nic nie poradzę, że jestem ładny.
Miło cię poznać.
Nawzajem.
Dam ci radę.
Nie spierdol tego.
Nie wiem, czemu Gwen ci ufa, ale skoro tak, to my też.
Jasne?
Tak jest.
Dobra. Nie spierdol tego.
- Teraz mam tremę. - To dobrze.
Tak?
Rzecz jasna, my już się znamy.
Sebastian, to nasza ekipa.
Co? To międzynarodowa ekipa włamywaczy?
Cztery osoby?
Teraz już pięć.
Im nas mniej, tym trudniej nas złapać.
Jak w filmach,
gdzie każdy ma inną specjalizację
i wszystko udaje się dzięki temu, że ze sobą współpracujemy?
Tak, dokładnie.
Poznajcie Sebastiana o nazwisku nie do wymówienia.
Kasiarz nadzwyczajny. Ma zasoby wiedzy teoretycznej,
której nigdy nie wykorzystał w praktyce.
Jak dotąd.
Miło was poznać i przyłączyć się do ekipy.
Dobra, panie i panowie.
W ciągu ostatnich trzech lat udało nam się ustalić miejsca,
w których są te trzy sejfy,
oraz zdobyć informacje na temat ich konstrukcji.
Już to wiemy.
Chodźmy grać w Mario Kart. Ty uświadamiaj to chuchro.
Trochę szacunku, gościu.
- Przerwałeś pani. - Dobra.
Dzięki, Brad. Korina, kontynuuj.
Złoto Renu jest w małym banku w Paryżu.
Czterysta trzynaście milionów kombinacji.
Najmniej skomplikowany szyfr i najsłabiej chroniony sejf.
Z najmniejszą kupką pieniędzy.
Serio, po co się szarpać?
Nie chodzi tylko o pieniądze, Brad.
Chodzi o misję.
- No tak. Misja. - Misja, no.
- Misja. - Następny.
Walkiria. W mocno strzeżonym banku w czeskiej Pradze.
Dwieście trzydzieści pięć miliardów kombinacji.
Szacunkowa zawartość jest równoważna 40 milionom dolarów.
Amerykańska waluta.
- Wchodzimy w to. - No raczej.
WALKIRIA
Zygfryd. W kasynie w St. Moritz w Szwajcarii.
Siedemdziesiąt dwa biliony kombinacji.
W środku podobno jest aż 100 milionów dolarów.
Wszystkie sejfy Wagnera należą
do niesławnego miliardera o nazwisku Balai Tanaka.
Nie chcielibyśmy dać się przyłapać na okradaniu tego gościa.
Jakieś pytania?
- Nie. - Tak, sporo. Setki.
Odpowiemy na nie po drodze.
Nie marnujmy czasu.
PARYŻ
Wychodzi.
Stary Joe wygląda dziś wyjątkowo staro.
I leniwie.
I staro.
Broń? Mamy broń?
Tylko w razie czego.
Nie mówiłaś, że…
Nie martw się, nie pozwalam mu jej nabijać.
Próbuje tylko zadać fasonu.
Co to za konspiracje?
Próbuję biedaka uspokoić.
Mógłbyś odłożyć broń? Panikuje.
- Już. - Dzięki.
Co z nim? Czemu panikuje?
Może dlatego, że napadamy na bank?
To nie bank, tylko kasa pożyczkowa.
Co za różnica?
To bank dla dzieci.
Na co komu bank wyłącznie dla dzieci?
Ma na myśli, że to dziecięca igraszka.
Pamiętasz? Ustawiliśmy akcje według stopnia trudności.
Racja.
Każda następna będzie bardziej ryzykowna. Kurwa.
Chodzi o to, że jak nas złapią,
to będziemy mieć odłożoną sumkę po wyjściu z kicia.
Co?
Boże. Rany. Robi mi się słabo.
- O nie. - Gotowe. Zapętliłam obraz z kamer.
- A jak nas przyłapią? - Nie przyłapią.
To komicznie łatwa akcja.
- Komicznie? - Komicznie.
Widziałeś kiedyś w filmie,
jak pokazują przebieg akcji z wyprzedzeniem?
Potem plan bierze w łeb
i robi się kołomyja.
Tak, widziałem.
Nasza akcja pójdzie według planu.
Przerobimy to jeszcze raz?
Poproszę.
Dobra, ty wchodzisz pierwszy.
Nie zapomnij, że pewnie zlejesz się potem,
więc pamiętaj, by otrzeć twarz.
Jak wejdziesz,
nie rozglądaj się, tylko uderzaj prosto do kibla.
Obserwowaliśmy tę miejscówkę
i okazuje się, że czasem ludzie chodzą tam tylko po to, by się wysrać.
O Boże.
Moja kolej.
Gwizdnę strażnikowi klucze.
Bułka z masłem.
Przepraszam. Mógłby mi to pan potrzymać?
- Z przyjemnością. - Jaki pan miły.
To żywa wersja manekina w radiowozie.
Przyszłam do skrytki depozytowej.
Tak, pani Nick-Olsen.
Poproszę o dostęp do skrytki…
Tędy proszę.
…którą uprzednio założyliśmy na fałszywe nazwisko.
Zostawię panią.
Potem kolej na Korinę.
Sprawię, żeby kasjerka opuściła korytarz.
Mówi pan po angielsku? Choć troszkę?
- Nie? - Chwileczkę.
Mówi pani po angielsku? Choć troszkę?
Oczywiście.
Jak to powiedzieć… Mam kłopoty.
Zgubiłam karty kredytowe i męża…
Przykro mi.
Wtedy ja się wymknę.
Pójdę po ciebie…
i zjedziemy do skarbca.
Ja pierdykam.
Cudo.
Złoto Renu.
Co ty wyprawiasz?
Rozgrzewam narzędzia.
Spoko.
Znasz historię cyklu Pierścienia Wagnera?
Owszem, znam.
Przyznam, że niezbyt dobrze,
dlatego cię zatrudniliśmy.
- Jasne. - Mógłbyś tylko…
Jak na ironię, porusza temat zgubnego wpływu władzy i pieniędzy.
Karzeł Alberyk wykradł złoto z dna Renu
i wykuł z niego pierścień o mocy tak potężnej,
że wszyscy bogowie pod słońcem pragnęli go posiadać.
Taki nordycki Władca pierścieni.
Fascynujące. Możesz…
Tak jak Alberyk wykradł złoto córom Renu,
takoż ja zanurzę się w twej otchłani, ukochany.
Te trzy zamki reprezentują trzy córy Renu.
Tak, posłuchaj. Ci ludzie na górze może są wiekowi,
ale nasz czas też jest ograniczony.
Pokaż, czemu cię wybrałam.
Pokażę ci.
ZŁOTO RENU
Przestań dreptać.
Dzięki.
Udało ci się.
Sebastian, udało się.
Tak. Włamałem się do Wagnera!
Niepokonany!
- Jestem niepokonany! - Tak, Panie Niepokonany.
To co, wchodzimy?
Nie pomieścimy tego.
Nie chodzi o to, ile zgarniemy, tylko skąd.
Rozumiesz?
To jest nasz Everest.
Upolowanie Wielkiej Stopy.
Staniemy się legendą.
No co?
Nic, tylko strasznie się jaram!
Pakuj pięćsetki.
Wtedy wkraczam ja, by znów odwrócić uwagę kasjerów,
a Rolph czeka w vanie
gotowy do rychłej ucieczki.
Odprowadzę cię do łazienki.
Najpierw wyjdziesz ty…
a potem ja.
I to tyle.
To tyle?
- To tyle. - To zbyt proste.
Przecież już to zrobiliśmy.
Udało się!
Obłęd!
Ja pierdolę.
SIEDZIBA INTERPOLU, LYON, FRANCJA
Przepraszam.
- Przepraszam. - Tak.
Zapytam w imieniu wszystkich. Dlaczego tym się zajmujemy?
Proszę mnie źle nie zrozumieć, ale pamiętajmy,
że na świecie szaleje apokalipsa zombie.
Dlaczego poświęcamy czas temu, a nie…
No wie pan, sprawom związanym z zombie…
Jebać zombie!
Oto dlaczego.
Przepraszam, co to za dziadunio?
Nikt nie przejrzał handoutów?
Nie mam zamiaru was wyręczać.
Ale by zaoszczędzić czas,
zrobię wam streszczenie tej historii.
Kilkadziesiąt lat temu ten człowiek
skonstruował serię czterech sejfów, o których dziś krążą legendy.
Dziś rano włamano się do jednego z nich.
Domyślam się, kto to zrobił
i co planują następnie.
To ostatnie zdjęcie Gwendoline Star,
zanim zniknęła z radaru.
A na tym jest Alexis Bruschini.
Podejrzewamy, że obecnie używa pseudonimu Brad Cage.
Przeprowadzili pięć napadów na banki w ciągu ostatnich czterech lat.
Raz prawie ich mieliśmy.
Złapaliśmy członka ich ekipy. Kasiarza.
Wszystkich byśmy zdybali, tylko jebany Brad Cage mnie postrzelił.
Postrzelił go?
A tu mamy wydarzenia z wczoraj,
kiedy to kamery drogowe uchwyciły vana
odjeżdżającego z miejsca napadu.
Twórcą sejfu był nikt inny jak Hans Wagner.
Zwerbowali nowego kasiarza.
Tak. Obrali sobie za cel magnum opus Wagnera.
Jak zauważyliście, wybrali moment,
gdy świat jest całkowicie pochłonięty
jebaną plagą zombie.
Nie podejrzewają, że ktoś ich obserwuje, ale się, kurwa, mylą!
Jeśli faktycznie upatrzyli sobie cykl Pierścienia,
to znaczy…
że mamy jeszcze dwie okazje, by ich dopaść.
I jak pragnę zdrowia,
zrobię to.
Zrobię to.
W sensie, że razem to zrobimy.
Ja i on poprowadzimy śledztwo.
Jak mówił,
przeczytajcie informacje, a ja sprawdzę, czy dostał zawału.
Dawaj!
Jeszcze dwie kolejki.
- No dobra. - Fart.
Zajebioza.
- Gotowi? - Tak.
- Tak! - Pozamiatane.
Nie przejmuj się. Przyłóż.
Wolno spytać, czy robimy bratanie?
Tak, jeśli chcesz.
Wiesz, jak się bratam?
Przy kanapkach. Chodźmy.
Przegrywy.
- Dobra. - Uwielbiam kanapki.
Jak jest „kanapka” po niemiecku?
- Kanapee. - Kanapee.
- A „sałatka”? - Salat.
Salad.
Udało mu się.
Fakt.
Jutro ważny dzień. Białko w mięsie wchłania alkohol z organizmu.
Talerz mięsa na pięć piw.
Obudzisz się jak nowo narodzone dziecię.
To sekret mojej babci.
Naukowo udowodniony.
Co to miało być?
Nigdy nie wiem, o czym mówi.
Dobrze się bawisz?
Tak, i to bardzo.
To moja pierwsza prywatka od dawien dawna.
Nie oceniam.
Muzyka jest bardzo ekstra.
Kto ją zrobił?
Stoi przed tobą. Miksuję wyłącznie własną muzę.
Super.
Chcesz się pomiziać albo coś?
Co proszę?
Czy chcę…
O Boże.
Powodzenia.
Słuchaj.
Od dawna pracuję z Gwen i bardzo ją lubię.
Ale ile powiedziała ci na swój temat?
Nie aż tyle.
Nie próbuję brać cię na litość cudzą niedolą,
ale miała ciężkie życie.
Dziani starzy.
Uciekła z domu, jak miała 17 lat,
i trafiła do gangu z innymi dzianymi bachorami.
Brad był jednym z nich.
Teraz rozumiem.
Tak.
No co?
Cześć.
Hej.
Dobrze się czujesz? Przyniosłem ci wodę.
Tak. Przeglądam tylko plany na jutro.
Dobrze się bawisz?
Bardzo dobrze.
Ja i Rolph zaczynamy być ziomalami.
A serce wciąż mi wali po, no wiesz…
No wiesz…
Dzisiejsza akcja była niesamowita.
Jak ty się masz?
Dobrze.
Poprztykaliśmy się trochę z Alexisem.
Jakim Alexisem?
No tak. Ty znasz go jako Brada.
Co?
Tak naprawdę nie nazywa się Brad Cage?
Nikt się tak nie nazywa.
Po co mu pseudonim?
Nie wiem. Wychował się na amerykańskim kinie akcji.
Wielbił ich bohaterów.
Mówił, że chce jak najbardziej kozackie amerykańskie nazwisko.
Cytuję: „Gdyby Brad Pitt i Nic Cage się puknęli i spłodzili kozackie dziecko”.
To… No cóż…
Tak właśnie siebie postrzega.
To smutne, że nie pokochał nazwiska, z jakim się urodził.
Nie każdy może mieć na nazwisko Sebastian Schlencht-Wöhnert.
A co z nim nie tak?
- Nic. - Nie. Co z nim nie tak?
No wiesz. Trudno je wymówić, to wszystko.
Nigdy nie myślałeś o czymś łatwiejszym?
No co?
Chcesz usłyszeć sekret?
Tak.
Dobra.
Kiedy byłem małym chłopcem…
Rany, to brzmi beznadziejnie.
Nie umiałem znaleźć sobie miejsca w świecie.
Gdy inne dzieci bawiły się, jak to dzieci…
Cisza!
…ja zamykałem się we własnym świecie i doskonaliłem swój talent.
Udało mi się!
Jestem mistrzem.
Swoje postępy odnotowywałem we własnym komiksie.
Bohaterem był genialny kasiarz i odkrywca
Ludwig Dieter.
Kiedyś myślałem, że brzmi zajebiście.
Teraz wiem, że jest równie toporne, co moje własne.
Jasne, ale… Ludwig Dieter.
Łatwiej się wymawia.
- Mogę o coś zapytać? - Tak.
Czemu robisz to, co robisz?
Można powiedzieć, że mam to w genach.
Mój ojciec był bogatym draniem,
który wzbogacił się na upadku rynku nieruchomości.
Okradał ludzi, którzy ledwo co mieli.
Spójrzcie tylko.
Stary Sebastian rozmawia z najbardziej zajmującą babką na świecie.
Czyż nie mam farta?
Jak dotąd to był najlepszy wieczór mojego życia.
Opowiedziała mi wiele wspaniałych rzeczy.
Niektóre wesołe,
inne zdecydowanie mniej.
Nie pasowała do swoich rodziców
i tęskniła za mniej nudnym życiem
od tego, jakie sobie wybrali.
Gdy kradła, czuła, że żyje.
Alexisa poznała, gdy miała 19 lat.
Poczuła, że coś ją łączy z nim i resztą ekipy.
Pokrewienność dusz.
Pokrewienność? Tak się mówi?
Odwaliłam mnóstwo głupot.
Ale wierzę, że gdybym mogła dokonać choć jednej wspaniałej rzeczy w życiu,
zrobić coś, co inni by pamiętali,
to wszystko, co działo się przedtem,
nie miałoby znaczenia.
Cykl Pierścienia.
To ci wypierdek.
Zachciało mu się przegadać noc z moją dziewczyną?
Nie wystarcza jej moje towarzystwo?
Jestem, kurwa, rozkoszny.
Może to początek prawdziwej przyjaźni.
Sebastian to spoko gościu.
Wiem, że dziwna z nas gromadka. Ale trzymamy się razem od dawna.
Jak rodzina.
Choć nie przeczę, że czasem mam ochotę
pójść solo.
Dokąd? Dokąd byś poszła?
Do Ameryki. Konkretnie do Nevady.
Tam, gdzie zombie? Oszalałaś? Czemu?
Podobno jest właśnie tam.
Götterdämmerung.
Wyobrażasz sobie?
Gdybyśmy się do niego włamali?
PRAGA
Panie i panowie, po lewej mamy bank,
który zaraz w chuj obrobimy.
O mamuniu, jest większy niż poprzedni.
Czemu miałby być mniejszy?
Czego się spodziewałeś?
- Widzicie coś? - Nie.
Skupcie się. Muszą zrobić to dziś,
żeby mieć szansę obrobić trzeci sejf, zanim go przewiozą.
Chyba że właśnie teraz go obrabiają.
Nie. Robią to po kolei.
Sorki. Wiem to.
- Skoro tak mówisz. - Tak mówię.
„Młodszy koordynator oddziału”.
Gratulacje.
Odpowiedzialne stanowisko. Pani sekretarko.
- Czemu jestem sekretarką? - To ona robiła plakietki.
- Nie rozpraszać mnie. - Jak ci idzie?
W miarę dobrze.
Przepraszam, pytanko.
To brzmi mniej dobrze niż super ekstra.
To nie jest kasa pożyczkowa.
To nie przelewki.
Nie przelewki?
Mają tu milion skomplikowanych zabezpieczeń,
które mogą nas zdemaskować.
- Dosłownie milion? - Tak, dosłownie.
Od kilku miesięcy robię rekoning ich systemów.
Rekoning? A co to takiego?
No wiesz, rekoning. Jebany rekoning. Rekoninguję ich.
Nie bądź upierdliwy, Panie Niemizialski.
Spoko, rozumiem. Rekoning.
Mogę być w systemie tylko przez 16 sekund,
zanim mnie wykryją.
Za każdym razem muszę wychodzić
i wchodzić od nowa, by wprowadzić was do skarbca.
Nie chcę zabrzmieć jak Jasio Nowicjusz…
Nikt tak nie mówi.
To dużo bardziej ryzykowne niż poprzednio. Uda się?
Teoretycznie tak.
- Teoretycznie? - Teoretycznie?
Według teorii, a nie doświadczenia czy praktyki.
Tobie daję jakieś 5% szans na to, że przetrwasz. Zatem powodzenia.
Nie pomagasz.
Uda się. Jesteśmy gotowi.
- Spoko, Rolph? - Spoko, bracie.
Hej, powiedz coś.
Co jest? Jak się czujesz?
Jeśli chodzi o wejście do banku?
Bardzo się boję.
Jeśli chodzi o samo włamanie:
„Wspaniale, rozpracowałem Wagnera”.
Nic mnie nie powstrzyma.
WSZEDŁEM
DOSTĘP PRZYZNANY
Weszłam.
- Dwie sekundy. - Wychodzę.
Przeszedł?
Jasna mać, udało się.
- A co myślałeś? - Zajebista geniuszka.
Wiem.
Zobaczysz przed sobą drzwi. Wejdź przez te po lewej.
Powiem ci, co robić,
by uniknąć podejrzeń.
Idź do windy na końcu korytarza.
Szlag!
- Szlag? - Winda Gwen jest zajęta.
Muszę spadać.
Czekaj. Która winda?
Gwen, idź na czwarte piętro.
Przejdź przez biuro. Poślę inną windę.
Pierwsze drzwi po lewej.
Cześć.
Pavel, mówiłem, żebyś tu nie pił.
- Widziałeś? - Gdzie się podział?
Zniknął.
Macie coś?
Nadal nic.
Sebastian, winda do skarbca jest za zamkniętymi drzwiami.
Podejdź i udawaj, że otwierasz. Zwolnię zamek. Dobra?
Udawaj.
Udawaj, że otwierasz.
- Dziękuję. - Nara.
Chodź.
Wszystko gra?
Nie mówiłaś, że coś cię łączy z Panem Bradem.
Co?
Macie romans.
Oczywiście rozumiem.
- To przystojny… - To nie pora na…
Nigdy nie mówiłam, czy mam chłopaka, czy nie.
I sama nie wiem, co ci do tego.
Pytam tylko, czemu to ukrywałaś.
- Dobra. - Bo…
Potrzymaj.
Identyfikatory, proszę.
Kurwa.
Gwen!
- Co to, kurwa, było? - No co?
Zrobiłaś karate dwóm facetom.
Nie mówiłaś, że taki jest plan.
Bo nie był. Improwizowałam.
Bądź gotowy na wszystko.
Gotowy na wszystko.
Wiesz, że Richard Wagner komponował Pierścień przez 31 lat?
Dużo dłużej niż Hans spędził nad swoimi sejfami.
Tak. To akurat wiem.
Dzieła Wagnera zawierają ważne dla niego motywy,
ale wszystkie poruszają kwestię miłości.
Na przykład historia sejfu, który przywiódł nas tu dzisiaj.
Walkiria.
Pierwszy akt rozgrywa się na Ziemi.
Dzieci Odyna, czyli Wotana,
rodzeństwo Zygmunt i Zyglinda przypadkiem się spotykają
i zakochują się w sobie.
Fuj.
Wcale nie.
Nie wiedzieli wtedy, że są rodzeństwem.
Drugi akt dramatu rozgrywa się wysoko ponad Ziemią,
w królestwie ukazanym jako Walhalla.
Bogowie mają pewien plan
i Wotan posyła swoją córkę Brunhildę, by zabiła Zygmunta.
Lecz poruszona głębią jego miłości,
zamiast tego pomaga Zyglindzie.
Rozwścieczyło to Odyna, który wymierzył jej najokrutniejszą karę,
pozbawiając Brunhildę nieśmiertelności
i wypędzając ją z Walhalli.
Sądzę, że zamki należy rozszyfrować według kolejności
i historia zaczyna się na nowo.
Wątki tych opowieści stanowią nadal aktualny model.
Zdrada i miłosne podstępy.
Świetnie.
Bierzmy się do dzieła, dobrze?
Tak.
Serio?
Czemu… Dobra.
Macie coś?
Nadal nic.
- Coś mi tu nie gra. - Tak, masz rację.
Nie przegapię tego. Jeśli są w środku…
Złapiemy ich.
Idziemy.
Wkraczamy.
Jest. Kamera 52.
Co jest, kurwa?
Ktoś wszedł do systemu.
- O kurwa. - Co jest?
Cichy alarm.
Na czas inspekcji windy są zablokowane.
Czyli co? Namierzyli nas?
Na to wygląda. Tak.
Cholera.
Dobra, czas na plan awaryjny.
- Plan awaryjny? - Tak, Rolph.
No nie.
Panie Delacroix,
powinien pan o czymś wiedzieć.
Otwieraj.
Gotowy?
- Tak. - Zasuwaj.
Co jest, kurwa?
To żaden Wagner.
To nie ten bank.
Przenieśliście sejf.
Tak.
Jak to, kurwa?
Proszę posłuchać.
Ponieważ jest tak wyjątkowy,
sejf został umieszczony
w bardziej prestiżowym miejscu.
Gdzie? Gdzie go przenieśliście?
Wszyscy na ziemię!
Ty! Podaj tę torbę.
Ruchy!
Bardzo dziękuję.
Co to?
Nie przejmuj się.
Pewnie grają na zwłokę, byśmy mogli się wyrobić.
Tak myślę.
Lepiej się sprężajmy.
Okej.
Dobrze.
Zobaczysz. To pikuś.
Co? Co się dzieje?
- To… - To co?
Wyczuł mnie.
Co my tu mamy?
Powiedz. Co mam zrobić?
Nie ma się czym martwić.
Co masz na myśli?
Kolejna pomyłka i zablokuje się na zawsze.
To wszystko.
Wygląda na to, że jest się czym martwić,
Panie Rozgrzewka.
- Mówiłeś, że to pikuś. - Wiem, co mówiłem.
Nie spodziewałem się, że to tak skomplikowane.
Czemu się tak stresujesz?
Nie stresuję się.
- To ty się stresujesz. - Właśnie że ty!
Wiesz co? Rób swoje.
Stój!
Wysiadaj!
Jazda!
Szybko.
Psiakrew!
Co ty wyprawiasz?
Ruchy. Jak stoimy?
Wszyscy na środek sali.
No już.
Ruchy!
Kurwa mać!
No dalej.
Dawaj!
Ruchy!
O rany.
Cholera.
Włączył alarm.
Halo?
Ładuj do torby. No już!
Z życiem.
Cholera.
Co?
Co jest?
Zamarłeś pozytywnie czy negatywnie?
O Boże!
Udało ci się!
- Udało mi się! - Tak!
Ty dziwaczny, piękny dziwaku!
Podwójny dziwak, spoko.
Podajcie status.
Zrobione. Wychodzimy.
Brad, wypad. Zrobione.
Dobra. Zasuń suwak.
Zasuwaj!
Dobra, Rolph. Jazda.
Stać!
Ręce do góry.
Powoli.
Gdzie jesteś?
Dawaj!
Co się stało?
- Żyjesz? - Tak.
Dostał w ramię.
- Tędy. - Zwolnij, Rolph.
Gwen już biegnie.
Dawaj! Biegiem!
- Szybko! - No już.
Ruchy!
- Biegnij! - Torba.
Złap mnie za rękę.
Szybko!
Łap mnie, kurwa, za rękę!
Rolph, gaz do dechy.
Kutas jebany.
Co ty…
Stać!
Policja!
Przepraszam.
- Przepraszam! - Mój rower!
Chuj pierdolony!
Cholera.
Na Stare Miasto.
Z drogi!
Przepraszam.
Uwaga!
Zgubiliśmy go.
Z drogi!
Odejdźcie!
Przepraszam.
O Boże!
Stop!
Najmocniej przepraszam.
Stop!
Odsuńcie się!
Cholera.
- Chwileczkę. - Co? No tak.
Interpol. Jacyś ranni?
Nie. Strzelali strzałkami usypiającymi.
I skasowali obraz z kamer.
Nawet ekstra. Jak w filmie o szpiegach.
Ekstra. „Jak w filmie o szpiegach. Ekstra…”
Zamknij się!
Zamknij się, kurwa.
Muszę pomyśleć.
Kurwa!
Obłęd! Jak mi się to udało?
- Korina? - Nadal nic.
Jeśli go mają, to jeszcze nic nie mówią.
No i git. Pozbędziemy się vana.
Sprawimy sobie coś dyskretnego i spadamy stąd.
Wporzo?
Gra?
Gwen.
Gwen?
Kurwa. Co z tobą?
Szkoda ci cherlawego kasiarza?
Nie udawaj, że nie znałaś planu.
Nie było tego w planie.
Mieliśmy odprawić go po robocie,
a nie porzucać na ulicy jak kozła ofiarnego!
Zaczynałem lubić tego cherlaka.
Ale interesy…
Kurwa, zamknij się, Rolph, i prowadź!
I tak mieliśmy się go pozbyć, nie?
Prawie nas dopadli. Ktoś musiał polec.
Udałoby nam się.
Nigdy nie był jednym z nas.
Jak teraz otworzymy Zygfryda?
Kogo obchodzi Zygfryd?
Nabiliśmy kabzę. Tylko to się liczy.
Wiecie, ile teraz mamy forsy?
Pierdol się, Alexis.
Jak mnie nazwałaś?
Słyszałeś.
Korina.
Kim jest Alexis?
Zatrzymaj vana.
Zatrzymaj się, mówię! Wysiadam.
Nie zatrzymuj się, Rolph!
Nie zatrzymuj się. Nikt nie wysiada.
Szlag.
Kocham cię.
Mam to gdzieś.
Mam dość.
Mam dość!
Masz, kurwa, dość?
- Żegnaj, Alexis. - Co?
Chuj z tym.
Rolph, jedź, kurwa.
Zabieraj łapska!
Chcesz wysiąść?
To wysiadaj, śmiało.
Dobra!
A ty dokąd?
- Do ciebie mówię. - Chryste.
Idę z tobą.
Po co?
Szczerze?
Włożyłam wysiłek w planowanie trzeciego skoku,
a Alexis to dupek.
Chodźmy tworzyć legendę.
Tak? Powodzenia!
Wal się! Rolph, jazda!
I co teraz?
Trzeba było wysiąść bliżej miasta.
Chyba tak.
Chodźmy.
No chodź.
Odezwiemy się?
Nie.
Przegapiłyśmy moment. Teraz byłoby dziwnie.
Może wyjdziemy i zapukamy?
Może jak wróci, zawołamy „niespodzianka”?
To bardzo zły pomysł.
Niespodzianka!
Cholera!
Wypaliłem sobie włosy na klacie.
Miałeś jakieś, tak w ogóle?
Są blond, więc ich nie widać,
ale póki tam były, były boskie.
Co wy tu, kurwa, robicie?
Słuchaj…
przykro mi.
To wszystko?
Bardzo mi przykro, Sebastian.
Dla Brada i Rolpha to nie była legendarna misja.
Nie tak jak dla nas.
Im zależało tylko, żeby znaleźć cel i skroić kasę.
Prawda, Gwen?
Nie mogę sobie wybaczyć, że brałam w tym udział.
Od ciebie też tego nie oczekuję.
Cóż, dziękuję.
Ale kogo to obchodzi?
Nieważne, czy ci wybaczę,
czy nie, i tak mnie zostawicie.
Wrócę do swojej durnej pracy i tyle.
Dziękuję za wizytę.
Ale teraz już sobie idźcie.
- Sebastian, nie. - To nie koniec!
Jak to nie?
O ile sam nie włamałeś się do Zygfryda,
to nie koniec.
To nie koniec.
Nie. Nie włamałem się do Zygfryda.
Nawet nie wiem, czy potrafię.
Potrafisz.
Widziałaś, jak schrzaniłem z Walkirią?
Ale w końcu ci się udało.
Czeka nas więcej przygód.
Jeśli myślisz, że to koniec, bo dranie nas wyruchali,
to grubo się mylisz.
Wciąż mamy szansę.
Nie mówię tylko o Zygfrydzie. Zapiszemy się w historii.
Możemy zrobić to we troje, wyruszymy razem,
by znaleźć Götterdämmerung.
Bez ciebie nie damy rady.
Może straciłeś wiarę w siebie,
ale ja w ciebie wierzę.
- Twierdzisz zatem… - Potrzebujemy cię.
Do tego, żebyśmy we troje obrobili czarne kasyno?
Tak.
- Gulg. - Powiedział „gulg”?
Tak. I gulgnąłem.
A ty, Korina?
Też tak uważasz?
Że mnie potrzebujesz?
Patrząc na statystyki,
skoki na kasyna rzadko się udają, więc…
Tak, potrzebuję cię.
Dobra. Zgoda.
Nie mówię, że wam ufam. Bo wcale nie.
Rozumiem.
- I nie chodzi mi o pieniądze. - Wiem.
Zależy mi tylko na tym jebanym sejfie.
To co, jak wygląda plan?
Nie.
ZŁOTO RENU
HANS WAGNER: MISTRZ SEJFÓW
Witajcie, moi drodzy. To znowu ja, wasz superkasiarz.
Dobra, macie nieskończony…
Znam go.
Znam tego gościa.
O kurwa! To on.
Beatrix!
Cholera!
Przyjdź tu, proszę.
Tak, teraz.
Mam cię.
DWA WYŚWIETLENIA - 2 TYGODNIE TEMU
Proszę.
CHCESZ SIĘ WYKAZAĆ?
Mam nadzieję, że to coś ważnego, bo…
To on.
Gość, który otwiera sejfy, kasiarz. To on.
Koleś wziął się znikąd. To Niemiec. Wrzuca denne filmiki na YouTube.
Nie należy do półświatka.
To outsider.
Kim on jest? To skąd ich zna?
Sami go znaleźli.
Przez YouTube.
- Jasne. - Tak.
Może go wykorzystują.
Spójrz na biedaka. Porzucili go na ulicy.
Przerażony jak jelonek Bambi.
Prawie mi go szkoda.
To wszystko?
- Co? Tak. - To wszystko?
To wszystko.
Wielce ważna informacja.
Mogłeś powiedzieć przez telefon.
Miło cię poznać, Sebastian.
Hej, spokojnie, to tylko ja.
Znów ten sen.
O zombie.
Może to przepowiednie, a nie sny.
Widziałeś własną śmierć.
Co takiego?
Może po prostu twoja psychika uzewnętrznia
samozwątpienie i poczucie niższości.
Wiesz, że powinieneś być twardy i silny, żeby je rozwalić.
Tymczasem raz za razem
one rozwalają ciebie.
Może to zwykły koszmar o zombie,
bo każdy się ich boi.
To tylko sny, Sebastianie.
Albo przepowiednie.
Zombie…
Południe?
- Nic. - Południowy zachód?
Nic.
Północny zachód?
Czysto.
Meldujcie się co dwie minuty.
T-minus osiem godzin do przeniesienia sejfu.
No co?
Powiedziałeś „T-minus”?
Tak.
A to na pewno właściwe kasyno?
Wybacz.
To najwyraźniej czuły punkt.
Nie przegapię okazji.
Gdybyśmy powiadomili kasyno…
Nie. Nie powiadomimy kasyna.
Mogliby przyspieszyć przewóz sejfu.
Jeśli przyspieszą przewóz, przegapimy naszą szansę.
Przyłapię ich.
I położę kres…
Posłuchajcie.
Jestem gotowy.
Moje palce są odpowiednio rozgrzane i gotowe do łamania szyfru.
Czekamy na zmianę obsługi o piątej.
To najlepszy moment. Odbiór?
Tak, odebrałem twój odbiór.
- Wystarczy „odebrałem”. - To oni?
- No tak. - Na otwartym kanale?
Na zaszyfrowanym, ale za słabo jak na mnie.
Dobra. Wkraczamy o piątej rano.
Nie wydaje ci się to zbyt podejrzane?
Powtarzam, obserwujcie przyczółki.
Nie chcę niczego przegapić, jasne?
Dobra, wchodzimy!
Interpol. Przybywamy w związku z potencjalnym włamaniem do sejfu.
Tak, wiemy.
Już nas poinformowano.
- Jak to? - Proszę za mną.
- Kto was poinformował? - Wy.
Natychmiast po telefonie podjęliśmy odpowiednie kroki.
Po telefonie?
Od was. Za waszą radą przyspieszyliśmy transport.
Sejf wyruszył stąd półtorej godziny temu.
- Przyspieszyliście transport? - Tak.
Zleciliśmy to wczoraj po waszym telefonie.
Sejf jest już w drodze.
Mówiłam, że to było podejrzane.
Dlaczego?
Miało być o piątej rano.
OSIEM GODZIN WCZEŚNIEJ
Dzień dobry, tu Interpol.
Wiedzą państwo, że sejf, który ma być przewieziony jutro rano,
to trzeci z serii sejfów?
Dwa pierwsze obrabowano w ciągu ostatnich 72 godzin.
Chwileczkę.
Zadzwoń do banku.
Spytaj, czy możemy przyspieszyć transport sejfu.
Już się robi.
Proszę dzwonić w razie problemów.
Jak możesz pić to gówno?
Amerykańskie…
Amerykańskie, czyli gówniane.
A co z Zakiem Efronem? Amerykański aktor, bardzo zdolny.
Szkoda, że zamienił się w zombie.
Nie…
Dopadły Zaca Efrona?
Ty draniu.
Ale miałeś minę!
Co u…
A co z ochroną…
Znikniemy, zanim się zorientują, że tu byliśmy.
Posłuchajcie.
Świeże powietrze, jak miło.
Proszę pani. Nie wolno tu wchodzić. Proszę wracać.
Wyszłam sobie zapalić.
- Wiesz co… - Proszę…
Mam propozycję.
Podzielimy się i zaraz sobie pójdę.
Chwila…
- Południowy zachód? - Czysto.
To dobrze.
To jak? Dasz radę złamać szyfr w ruchu?
Postaram się,
o ile nie będzie za bardzo trzęsło.
Dobrze.
Jadę na przystań. Najbliżej, jak się da.
Zygfryd. Witaj, Zygfrydzie.
Znasz fabułę Zygfryda Wagnera?
Nie. Nie znam.
Opowiedz mi.
Bohater historii, Zygfryd, staje przed najcięższą próbą,
by zrozumieć, czym tak naprawdę jest strach.
Zgładził smoka Fafnira,
a także karła, który go wychował,
dowiedziawszy się o jego zdradzie.
Potem odnalazł Brunhildę i oboje się w sobie zakochali.
Po bólu i strachu…
szczęśliwy koniec.
A co się dzieje w następnej?
W Zmierzchu Bogów.
Zygfryd umiera, a Brunhilda rzuca się na stos i płonie wraz z nim.
Gulg.
Spokojnie.
Co my tu mamy?
Co tam masz, Zygfryd?
Piąta rano!
Przysięgam, jeśli znajdą ich przed nami…
Jak śmieli, kurwa, tak nas wystawić.
W sumie my też ich wystawiliśmy.
Nie teraz, Rolph.
Dobrze. Pierwsza Aleja… Tutaj.
Zamknąć je. Zamknąć hotele, wszystko.
- Dokąd jadą? - Jechać za nimi?
Gdzie…
Nie wiem.
Pierwszy z siedmiu.
Świetnie.
Nie chcę być dupkiem, ale sprawdziłeś GPS, tak?
Co?
Sprawdziłeś na GPS-ie, czy ma włączony telefon?
- Bierzesz mnie za głupka? - Nie.
Jasne, że sprawdziłem.
Mogę zerknąć?
TELEFON BRADA
Widzisz?
To oni?
TELEFON GWEN
Co mi tu wyskoczyło?
To pewnie oni.
Dobra, ruszaj!
Gazu!
Nie.
Cholera.
Bierzcie telefon!
Bierzcie jej telefon!
Telefon!
Nie!
Kurwa.
Psiakrew.
Korina mówi, że nas ścigają.
Jak ci idzie?
Muszę przyspieszyć.
Czwarty z siedmiu.
Mógłbyś się pospieszyć?
Spieszę się, jak mogę, kurwa!
Wybacz, wiem.
Kontynuuj.
- Gdzie są? - Kto?
Nie wiem, o kim mówisz.
Jestem zwykłą dziewczyną. Spaceruję sobie.
Nie jesteś Koriną Dominguez?
Znaną wspólniczką Gwendoline Star i Alexisa Bruschiniego?
- Nie jesteś nią? - Vincent!
- Puść… - Gdzie oni są?
Puść ją! Przestań!
Gdzie są? Nie wkurwiaj mnie.
Nie znam ich.
Przepraszam za niego.
Ale tak między nami kobietami,
naprawdę chcesz sama za to wszystko beknąć?
Powiedz, jak planują uciec.
Chwileczkę.
Powiedz nam to jedno,
a obiecuję, że zrobię, co w mojej mocy,
by twojemu braciszkowi nic się nie stało.
Dorwiemy ich, kurwa.
Nastraszysz ich tylko, tak?
Dobra.
No już.
Jedź.
Powodzenia, ekipo.
Szósty z siedmiu.
O nie.
Cholera. Uwaga, zakręt w lewo!
Wybacz, teraz w prawo!
Nic mi nie jest!
Sebastian?
Wszystko gra?
Szczęśliwe zakończenie.
Udało mi się.
Gwen, udało mi się.
- Udało ci się? - Tak.
Tak!
Udało mi się, kurwa!
Jestem mistrzem. Udało mi się!
Jedna rzecz nie daje mi spokoju.
Jaka szkoda, że ten wielki człowiek
poświęcił życie swojemu dziełu,
ale nikt nie mógł go docenić
czy pojąć jego geniuszu,
bo zrozumienie wymaga zaangażowania w proces twórczy.
Do tej pory nikt tego nie potrafił.
Co chcesz powiedzieć?
To…
że w końcu to pojąłem.
Tak!
To koniec, Gwen.
Dokonałaś wyboru.
I co, zastrzelisz mnie?
Może.
Wrócisz do mnie?
Poważnie?
Tak postąpiłby bohater akcji?
Kazałby pannie do niego wrócić, bo jak nie,
to strzeli jej w łeb?
Słuszna uwaga.
Może nie jestem bohaterem.
Może jestem czarnym charakterem.
Bez przesady. Zwykłym chujem.
Gwen! O Boże!
Nie.
Wyjęłam iglicę!
Że co?
Mogłaś mi o tym powiedzieć.
Mówiłam ci. Ale wiesz co?
Ten działa.
Twój nie, bo postrzeliłeś agenta Interpolu
i bałam się, że naprawdę kogoś zabijesz.
Broniłem nas. Musiałem nas bronić.
Zgrywałeś bohatera, narażając resztę.
- Beze mnie jesteś nikim. - A ja musiałam…
Ty żałosna cipo.
Ale typ!
Do ciężarówki, natychmiast.
Za późno, by zmienić front?
Do ciężarówki, kurwa!
Ja pierdolę.
To nie koniec! Pieprzona suka!
Znajdę cię, Gwen!
Znajdę was oboje!
To za to, że mi strzeliłeś w dupę.
Chętnie to powtórzę, panie Dela-dupa.
Delacroix, dupku.
Zgarnąć ich.
Gwen.
Naprawdę bardzo cię lubię.
Chciałem skorzystać z okazji, by ci to powiedzieć.
Zawsze wybierasz najmniej odpowiedni moment na…
Przepraszam.
Ja też bardzo cię lubię.
Stać!
Ręce do góry.
Obróć się.
No obróć się.
Opuść broń, bo strzelę.
No co ty? Zastrzelisz go?
Jeden krok, a strzelę.
Nawet jak wsiądziecie do łodzi, już z niej nie wysiądziecie.
Już po wszystkim.
Połóż broń na ziemi.
Dogadajmy się.
Mamy trzy plecaki gotówki. Weź sobie jeden.
Nie chcę forsy.
Nie masz pojęcia, od jak dawna cię ścigam.
Więc kładź się na ziemię, natychmiast.
Mówi prawdę. Nie uda nam się.
- Co? - Ale tobie tak.
Nie ma powodu, by zgarnął nas oboje.
- Co ty wygadujesz? - Razem nie damy rady.
Cofnij się!
Pójdę z tobą, jeśli go puścisz.
Nigdzie go nie puszczę.
Sam powiedziałeś.
To mnie chcesz. Mnie i Alexisa.
On nic nie zrobił. Nie jest przestępcą.
Jest nikim.
Jeśli chcesz mnie zgarnąć, to daj mu odejść
albo zarobisz kulkę w drugą nogę.
Spierdalaj.
Co?
Spierdalaj stąd. Jazda!
Jazda!
Żywo!
Nie było cię tu.
Sebastian, idź już.
Nie.
Nie mogę.
Spływaj.
Nie mogę.
Jak wyjdę, znajdę cię.
Poszukamy go razem.
Jak nie, to znajdź go dla mnie. Znajdź Götterdämmerung.
- Nie, Gwen, nie mogę… - Idź!
Żegnaj.
Nie tylko załatwiła mi paszport,
ale i bilet na samolot tam, dokąd się wybierała.
Pękło mi serce.
Ludwig Dieter.
Serce pękało mi na myśl o przygodach, jakie nas ominą, rzeczach,
których razem nie przeżyjemy,
bo w tym momencie wiedziałem, że na całym świecie
jedyną osobą, z którą chciałem być,
była ona.
Ale nie szkodzi.
Zaczekam na nią.
I pewnego dnia spotkamy się w skarbcu Götterdämmerung.
JAKIŚ CZAS PÓŹNIEJ…
KALIFORNIA
- Co tu robimy? - Mówiłeś, że potrzebujemy kasiarza.
Może ten się nada.
To ślusarz.
Ogarnie pan to?
Facet za ladą…
Starszy pan za ladą przysłał was tutaj?
To widocznie macie problem.
Chcesz zarobić ćwierć bańki za dzień pracy?
O Boże.
Dasz radę?
- Otworzyć go? - Tak.
Czy dam radę?
Pokazujecie mi Madonnę z Dzieciątkiem w majestacie
i pytacie, czy chcę ją bzyknąć.
No dobrze. Twórca tego arcydzieła,
Hans Wagner, nazwał je Götterdämmerung,
nawiązując do ostatniej części
opery Richarda Wagnera, Pierścień Nibelunga.
Czy potrafię go otworzyć?
- Nie wiem. Naprawdę. - No dobra.
Gdzie z tymi łapami?
Czy jako światowej klasy ślusarz
mam szansę go otworzyć?
Powiem skromnie, że tak.
Wchodzisz w to?
To wrota do innego wymiaru.
Opatrzność przywiodła was do mnie.
Razem tego dokonamy.
Napisy: Ewa Nowicka