Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Baggio jest bardzo skupiony.
Zbliża się do punktu karnego.
Ustawia piłkę.
Wszyscy patrzą na siebie. Na stadionie zapada cisza.
Baggio bierze krótki rozbieg.
Rusza.
Kim jest Roberto Baggio?
Urodziłem się 17 lat temu
w Caldogno, gdzie wciąż mieszkam.
Zacząłem grać, gdy miałem dwa czy trzy lata.
Nosiłem piłkę po domu.
Od pięciu lat gram w Vicenzie.
Ludzie cię bardzo chwalą. Wiesz o tym?
Tak, zdaję sobie z tego sprawę.
Masz 17 lat. Jakie to uczucie?
Bardzo się cieszę, daje mi to satysfakcję. Ale liczy się to, co na boisku.
- Czy Vicenza utrudnia ci rozwój? - Nie.
- Kiedy wykonasz wielki skok? - O tym zadecyduje klub.
Teraz musimy wygrać ligę. Oby to był dobry rok.
- Jedzenie na stole. - Już idę!
Pospiesz się, Eddy.
Nadia, pomóż mamie.
Idę!
Eddy, zawołaj Waltera. Zawsze gada z dziewczyną przez telefon.
Walter, kolacja.
- To prawda, co piszą w gazecie? - Tak, ale nie pokazuj im.
Musisz im powiedzieć.
Weźcie wodę.
- Jemy? - Oczywiście, że jemy.
- Ryż i groszek. Ręce umyłeś? - Tak.
Wszyscy doprowadzacie mnie do szału.
Nie, to bzdura.
Myślisz, że chcę tu dzisiaj być?
Mamo, powiedz coś.
Co to za harmider?
Nareszcie.
A zatem?
Eddy, powiedz tacie o klasówce z historii.
Dostałem czwórkę.
Brawo, młody!
Tato, poszłam na zakupy z mamą,
- ale nie mieli twojego sera. - Ale wino było.
Wychodzę wieczorem.
Rozmawiałem z Sandrem.
Na razie nikogo nie zatrudniają, ale może wkrótce…
Przechodzę do Fiorentiny. Za dwa miliardy i 700 milionów lirów.
Najświętsza Maryjo!
Czemu nie mówiłeś wcześniej?
Chciałem, żeby tata tu był.
Dostaniesz te pieniądze?
Nie, to pieniądze dla klubu.
Ja dostanę pensję. I to niezłą.
Świetnie. Zapłacisz za szyby, które mi wybiłeś w warsztacie.
Nie ćwiczy rzutów karnych w swoim pokoju.
Może czasem wrócę i pomogę ci w warsztacie.
Fiorentina ci dobrze płaci.
Skup się na zarabianiu tej forsy.
Nie obchodzi cię, że zagram w Serie A?
- Mam cię pochwalić? - Na przykład.
Dla mnie jesteście równi.
Nie jesteś lepszy od brata,
który haruje w fabryce.
Jeśli oczekujesz komplementów za wszystko, co robisz,
zapomnij o karierze.
Ciężko pracuj i lataj nisko.
Co ty wiesz o robieniu kariery?
Mam ośmioro dzieci. Ośmioro.
Jak miałem je wykarmić?
Nie mogłem zająć się kolarstwem i zostawić mamy samej.
Więc to przez nas nie zostałeś Eddym Merckxem.
Przestań gadać, bo straszysz kaczki.
Tak kończysz, gdy nisko latasz.
Aport!
Roby!
Jeśli się nie pospieszysz, zaczną trening bez ciebie.
Spokojnie, bo coś sobie zrobisz.
Pojedziesz ze mną do Florencji?
Jasne.
A co ze szkołą?
Tam też są szkoły.
Nigdy mnie nie puszczą.
Bądź uparta.
Jeśli się uprzesz, prędzej czy później…
Tata by dostał zawału.
Chodźmy na pieszo.
Za łatwo się poddajesz.
Patrz.
- Jedziemy. - Trzeba być upartym.
- Ruszaj. - Gotowa?
Tak.
5 MAJA 1985 ROKU RIMINI – VICENZA
Jakie to uczucie być najlepiej zarabiającym 18-latkiem?
To duża odpowiedzialność.
Skoro to twoje ostatnie mecze w Serie C,
nie bądź dla nas zbyt okrutny.
Dobra.
Czego chciał?
Sacchi?
Boi się, że strzelę gola.
Więc to zrób.
Jedziemy!
Do prawej!
Piłka!
Więzadła, torebka stawowa, łąkotka.
Przewierciliśmy kość piszczelową.
Wycięliśmy ścięgno, przewlekliśmy je przez otwór,
naciągnęliśmy i przymocowaliśmy 220 szwami.
Aż 220?
Kiedy będę mógł grać?
Myśl o tym, żeby wyzdrowieć.
Później do niego zajrzę.
Mamo.
Jestem przy tobie.
Jeśli mnie kochasz, zabij mnie.
Co ty mówisz?
Nawet tak nie żartuj.
Nigdy tak nie mów.
Baggio.
Przyjechaliście.
Dzień dobry.
Witaj.
Dzień dobry.
Wezmę to.
Dziękuję, że go pan przywiózł.
Dziękuję, że go bierzecie w tym stanie.
Krok po kroku dojdzie do siebie.
- Poczekam w środku. - Dobrze.
- Jeszcze raz dziękuję. - Do widzenia.
W finale mundialu w 1970 roku graliśmy z Brazylią.
Przegraliśmy 4:1.
Byłem załamany.
Przyszedłeś do mnie
i powiedziałeś:
„Wygram dla ciebie finał mundialu z Brazylią. Obiecuję”.
Pamiętasz?
Wierzyć się nie chce!
W końcu jesteśmy w finale, a wy nie potraficie grać?
Brazylia zostaje mistrzem świata.
Miałem trzy lata. Jak mogę pamiętać?
Posłuchaj.
Dobrze, że złapałeś tę kontuzję.
Myślałeś, że ci się udało i wszystko straciłeś.
W życiu niczego nie dostaniesz za darmo.
Szybko się o tym przekonałeś.
Mam szczęście.
To się okaże.
Roby!
Jest mały kłopot z twoimi czekami.
To znaczy?
Nie zostały spieniężone.
Dostałeś je?
Tak.
Jeszcze nie zagrałem. Płacicie mi za nic.
Daj spokój. Nie ty pierwszy łapiesz kontuzję.
Zrealizuj te czeki.
I nie bądź taki ponury!
Uśmiechnij się!
Pomóc w czymś?
Tak. Czy jest nowa płyta…
The Eagles?
Nie, przykro mi.
Już trzeci raz pytasz o płytę The Eagles.
Nie nagrali nowego albumu od 1979 roku.
Baggio, wszystko w porządku?
Skąd mnie znasz?
Miałbym nie poznać naszej największej nadziei?
Tak, wielka nadzieja.
Co to ma znaczyć?
Wszyscy mówią, że jesteś…
- Fenomenem. - Właśnie.
Maurizio.
Roby.
Jeśli pozwolisz, dam ci coś, co mnie bardzo pomogło.
Słyszałeś o buddyzmie?
Czemu się śmiejesz?
Na początku reagowałem jak ty.
Ale potem ta droga zmieniła moje życie.
Rewolucja osobista.
Zapiszę ci też adres.
Jeśli będziesz chciał,
możesz kiedyś do mnie wstąpić
na wspólną praktykę. Co ty na to?
Może następnym razem.
Gdy The Eagles nagrają nową płytę.
Dziękuję.
Dzięki.
1 STYCZNIA 1988 ROKU
- Tak? - Szczęśliwego Nowego Roku, skarbie!
Halo?
O co chodzi?
Rezygnuję.
Nic mi nie wychodzi.
Wrócę do Caldogno.
Czekaj, nie rozumiem. Mamo, możesz ściszyć, proszę?
Chcą mnie sprzedać do Pescary.
Do Serie B.
Wiesz, co to znaczy?
Wrócę do domu i będziemy razem.
Jesteś tam?
Posłuchaj, Roby.
Przetrwałeś kontuzję lepiej niż ktokolwiek inny.
Przetrwałem?
- Zagrałem dwa mecze w dwa lata. - Strzeliłeś gola przeciw Maradonie.
U nas w mieście wszyscy to pamiętają.
Twój tata mówił, że obiecałeś, że będziesz mistrzem świata.
To prawda?
Dłużej nie wytrzymam.
Bądź uparty.
Jeśli się uprzesz, prędzej czy później…
Sam mnie tego uczyłeś.
Ja się uparłam i wreszcie przekonałam tatę.
Niedługo przyjadę.
Naprawdę?
Tak.
Nie dołuj się. Musisz tylko
znaleźć siłę, żeby iść do przodu.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Cześć.
Baggio?
Kochanie, proszę, zrozum. To przyjaciel, który przechodzi kryzys.
Spójrz na niego.
Nie rób tego znowu. Po co się wściekasz?
- Wpakowałem się w kłopoty? - Przejdzie jej.
Szybkie pół godzinki, żebyś się zorientował, o co chodzi?
- Trochę krótko. - Krótko?
Może godzinę lub dwie.
Nie mam nic do roboty.
Nie masz nic do roboty? No to posiedzimy aż do oświecenia.
- Kto to? - Daisaku Ikeda.
Sensei. Mój mistrz.
- Mówisz po japońsku? - Nie. To nieważne.
Z czasem zobaczysz,
że oświecone umysły komunikują się w inny sposób.
Więc o co w tym chodzi?
Przeczytaj. To ze starożytnych Chin.
Nam myoho renge kyo.
- Dobrze. - Czyli?
To podstawowe mistyczne prawo życia.
Jeśli będę to codziennie powtarzać, poczuję się lepiej?
To wymaga poświęcenia.
To nie jakieś czary-mary.
Musisz się skupić na swoich celach,
podnieść poziom życia, oczyścić karmę.
Co oczyścić?
- Karmę. - Co to?
To owoc działań, które podejmujemy.
Coś jak kartoteka policyjna?
Nie do końca.
Jeśli postępujesz dobrze, twoja karma jest czysta. Jeśli nie…
- Brudna? - Właśnie.
Dobra.
Moja jest czysta. Nigdy nikogo nie skrzywdziłem.
Poza kaczkami na polowaniu.
Słuchaj uważnie. Weź to.
Dwa po tej stronie.
Właśnie tak.
Idealnie. Bardzo dobrze.
Bądź poważny.
Najważniejsze to zrozumieć,
że wszystko zależy od ciebie.
Masz kontrolę nad swoim życiem.
To ty decydujesz o swoim istnieniu.
Decydujesz o swojej przyszłości.
Najpierw skup się na konkretnym celu.
Zapisz go, zwizualizuj.
I włóż całą swoją energię w jego osiągnięcie.
Bo, uwierz mi,
jeśli nie będziesz ciężko pracował, nic się nie wydarzy.
- Dzięki, Roberto. Cześć. - Cześć, dzięki.
W finale mundialu w 1970 roku graliśmy z Brazylią.
Przegraliśmy 4:1.
Przyszedłeś do mnie
i powiedziałeś: „Wygram dla ciebie finał mundialu z Brazylią”.
Pamiętasz?
Wyglądam lepiej niż w rzeczywistości.
Jesteś głupi.
Rysujesz coraz lepiej. Może się tym zajmiesz?
To nie jest prawdziwa praca.
A kopanie piłki?
To co innego. Masz talent.
Boże.
Musisz mieć więcej pewności siebie.
Jest coś, co mogłoby ci pomóc.
Przynajmniej mi pomaga.
Modlę się od dwóch miesięcy.
Chodzisz na mszę?
Zostałem buddystą.
Nie wygłupiaj się.
Mówię poważnie.
Naprawdę, Roby?
- Naprawdę? - Tak.
Modlisz się do Buddy?
Dwie godziny dziennie.
Rano i wieczorem przed Gohonzonem.
Dwie godziny dziennie?
Zwariowałeś.
Dlaczego?
Powiedziałaś, że muszę znaleźć siłę, aby iść do przodu.
Tak ją znajduję.
To jakaś sekta.
Zabiorą ci wszystkie pieniądze.
Spójrz na mnie i powiedz. Wyglądam lepiej czy gorzej?
POWOŁANIE DO REPREZENTACJI
Może powinienem był zaznaczyć, że chodzi o realny cel.
Ten taki nie jest?
Cóż,
przechodzisz do Serie B.
Miałem wyższy cel.
Co chciałeś napisać?
Wygrać mundial przeciwko Brazylii.
Jutro rano o 6.30?
Tak. Dzięki, że przyszedłeś.
Jaki był twój cel w życiu?
Może chciałeś być sławnym perkusistą?
Jasne. Keithem Moonem. To perkusista The Who.
I co się stało?
Nic. A co?
Nie wygląda to jak…
- Wiesz… - Posłuchaj.
Moon miał 32 lat, kiedy przedawkował i zmarł.
Komu się lepiej powiodło, mnie czy jemu?
Nie to, co daje świat, zapewnia szczęście.
- Chcę być mistrzem świata. - Super.
Będziesz musiał dużo ćwiczyć, ale…
Baggio, szukałem cię.
Czekają na ciebie w Pescarze.
Jak to? Wciąż chcecie mnie sprzedać?
Reprezentacja, Roby. Rozumiesz?
Powołanie na mecz towarzyski z Norwegią w Pescarze 19 października.
Ubierz się. Domenica Sportiva czeka na wywiad.
- Ze mną? - Nie, ze mną. Chodź.
Choć w święta sport schodzi na drugi plan,
informacją dnia jest sukces Roberta Baggio,
któremu magazyn France Football przyznał Złotą Piłkę za rok 1993,
coroczną nagrodę dla najlepszego piłkarza świata.
Dobry wieczór.
Nadajemy na żywo z Giants Stadium w New Jersey,
pod Nowym Jorkiem,
gdzie Włochy zaczynają swoją przygodę w kampanii USA ’94.
Za kilka minut Azzurri wybiegną na boisko,
by zmierzyć się z Irlandią w pierwszym meczu mistrzostw świata.
Chodźcie! Włączamy mecz!
Szybciej, dzieci!
Trzeba dobrze ustawić.
Włochy!
Koniec tych kart. Zaraz zacznie się mecz.
Odkładajcie to.
WŁOCHY – IRLANDIA 0:1
Mamy grać na raz.
Dostaję piłkę, oddaję piłkę. Jeden kontakt i podanie.
Ale my byliśmy rozciągnięci.
Zamiast być tu, tu
i tu, co zrobiliśmy?
Skończyliśmy tu.
Wiedzieliśmy, że Irlandczycy są silniejsi fizycznie.
Jak długo ich rozpracowywaliśmy? Dwa miesiące.
A potem pozwoliliśmy im…
Przyjęliśmy ich styl, zamiast narzucić swój.
Na raz.
Trenerze?
Jak mam okiwać gościa na raz?
Co ty wygadujesz?
Jeśli za każdym razem mam podawać,
jak mogę dryblować?
Idźcie do sali wideo.
Omówimy mecz.
Poza tobą.
Podejdź tu.
Wiesz, że nie grasz tak jak w eliminacjach?
Nie gram na swojej pozycji.
Czuję się poza grą.
Przegraliśmy z Irlandią.
Wiem.
Ale
ty musisz zachować spokój.
Musisz mi zaufać.
Dla nas jesteś tym, kim Maradona jest dla Argentyny.
Jesteś niezbędny.
Kazałby pan Maradonie grać na raz?
Nasza reprezentacja musi wykazać się odpornością,
aby zapomnieć o bolesnej wpadce z Irlandią.
Krótkie podanie do Baresiego,
który odgrywa piłkę.
Casiraghi, Baggio coraz bliżej.
Strzela!
Na prawym skrzydle…
Podanie do Baresiego.
Bjørnebye, Rushfeldt. Niebezpieczna sytuacja!
Nasza obrona była nieprzygotowana
i Pagliuca…
Nie!
- Faul? - Poza polem karnym.
…zostaje wyrzucony z boiska.
Fatalna sytuacja.
Pagliuca ukarany czerwoną kartką.
Musi zdjąć napastnika.
- Co się stało? - Pagliuca dostał czerwoną kartkę.
Nie!
Zdejmuje Roby’ego?
Po co to robi?
Dlaczego Baggio?
Baggio pyta: „Kto? Ja?”.
Co za wariat.
Powiedział, że to wariat.
- Co powiedział? - Że Sacchi to wariat.
Źle to widzę.
Najpierw zdziwiony Baggio, a potem Sacchi.
Zdjął zdobywcę Złotej Piłki. Ciao!
Trener chciał porozmawiać?
WŁOCHY – NORWEGIA 1:0
Podejdź.
Co powiedziałeś, gdy cię zdjąłem?
Że jestem wariatem?
Do kamery?
Chciałeś zrobić ze mnie durnia na oczach miliarda ludzi?
Zdradzę ci tajemnicę.
Z siebie zrobiłeś durnia.
Pokazałeś, że jesteś niedojrzałym i bezczelnym zawodnikiem.
Mówił trener, że jestem niezbędny.
U mnie wszyscy są równi.
Jeśli gramy w osłabieniu, myślę, jak wygrać,
nie jak któregoś z was nie urazić, jasne?
Ale tak, jestem wariatem.
Prawdziwym wariatem.
Bez tego nie da się zmienić futbolu we Włoszech.
Idź już.
Jutro pobudka o piątej rano.
Trzeba popracować nad ruchem bez piłki. Brakuje dokładności.
To katastrofa!
Ostatni gwizdek sędziego.
Wynik brzmi 1:1.
Bezużyteczny mecz.
- Co teraz będzie? - Bezużyteczny.
- Problemem jest pressing w środku pola. - Nie, to Sacchi nie pozwala im grać.
Teraz wszyscy są ekspertami?
Sacchi wszystko wygrał. Wie, co robi.
Sacchi…
Wygląda na smutnego.
Potrzebuje nas.
Potrzebuje rodziny.
Musimy tam jechać.
Jeśli awansują, pojedziemy.
Prawda, Florindo?
Dobrze.
Gianni Agnelli, właściciel Juventusu, powiedział,
że w meczu z Meksykiem Baggio wyglądał jak mokry królik.
To brutalne określenie
największej nadziei reprezentacji i gwiazdy Juventusu.
- Patrz, kto to. - Co tak długo? Jest 13.00.
Zgubiliśmy się.
Głupi taksówkarz woził nas po całym New Jersey.
Ojciec wszędzie musi się z kimś pokłócić.
Moja kochana.
Kocham cię, tato.
Ja też cię kocham.
- Cześć, kochanie. - Cześć!
Jak się czujesz?
Jak się czuję?
Teraz już dobrze.
Gdzie walizki?
Tam.
Kazali je włożyć do wózka.
Albertini!
Donadoni!
Piłka do Massaro!
Jaka piłka? Tu nie ma piłki.
Nigeryjczycy są szybsi i silniejsi.
Musimy zapomnieć, że zajęliśmy trzecie miejsce w grupie.
Nasz mundial zaczyna się teraz.
Jesteśmy w 1/8 mistrzostw świata
i jesteśmy Italią.
Rozpoczynamy fazę pucharową.
Zwycięzcy grają dalej. Przegrani jadą do domu.
Włosi zawsze grali w piłkę tak, jak walczyli w wojnie.
Strzelamy tylko wtedy, gdy przeciwnik popełni błąd.
Sędzia, co to ma być!
To powinna być żółta kartka.
Czy taką Italią chcecie być?
Krajem bez nowych pomysłów?
Niezdolnym do zmian?
Jesteśmy słabi, bo myślimy tylko o sobie.
Ja chcę widzieć drużynę,
nie 11 zawodników.
Carlo?
Podaj wyjściowy skład.
Marchegiani.
Mussi.
Maldini, Costacurta, Benarrivo.
Donadoni, Berti.
Baggio Roberto
i Massaro.
Wysoka wrzutka…
Piłka w siatce.
Co to było?
Dziwny gol.
Zamieszanie, błąd Maldiniego…
Nie wierzę. Idę do domu. To koniec.
Bramkę zdobywa Yekini.
Zobaczmy powtórkę.
Zostało kilka minut.
Zapanowała atmosfera zniechęcenia.
Dawaj, Roberto.
Kolejna próba.
Piłka trafia do Baggio.
Roberto Baggio zdobywa bramkę w 43.minucie drugiej połowy.
Roberto Baggio doprowadza do remisu!
Tak!
Roberto Baggio.
Wydawało się, że to koniec.
Mówię wam. Odblokował się.
Podanie do Benarrivo!
Pada na murawę. Rzut karny!
Spokojnie.
Rzut karny to jeszcze nie gol.
Ile do końca?
Chwila wielkiego napięcia i niepokoju.
Jedenasta minuta pierwszej połowy dogrywki.
Roberto Baggio kontra Rufai.
1/8 FINAŁU WŁOCHY – NIGERIA 2:1
BAGGIO JEDNOCZY WŁOCHY
Piłka do Signoriego.
Signori do Roberta Baggio.
Roberto Baggio strzela!
Gol! Roberto!
ĆWIERĆFINAŁ WŁOCHY – HISZPANIA 2:1
Trener!
BAGGIO WPROWADZA WŁOCHY DO PÓŁFINAŁU
Ma piłkę na prawej nodze.
Gol!
Costacurta.
Brawo, Roby!
Piłka do Roberta.
Jest w polu karnym. Próbuje się przedrzeć, ale bezskutecznie.
Blokuje go Cwetanow.
PÓŁFINAŁ WŁOCHY – BUŁGARIA 2:1
Zagram w finale z Brazylią, choćbyście mnie zabili.
Na stadionie było gorąco.
Zauważyłem.
Było 40 stopni, wilgotność 100 procent.
Nic dziwnego, że cię boli.
Złożyłem ci obietnicę.
Jaką?
Gdy miałem trzy lata.
Finał z Brazylią.
Obiecałeś, że wygrasz.
Jeszcze nie wygrałeś.
Co robimy?
Poćwiczymy strzały.
- Tutaj? - Tak.
Chcę sprawdzić twoją nogę.
Mocniej!
Z całej siły!
Jeszcze raz.
Jeszcze raz!
- Jeszcze raz! - Dosyć!
- Nie. - Mam zagrać w finale?
Chcę wiedzieć, czy dasz radę.
Może wolałbyś, żebym wypadł z gry na dobre.
Co?
Jeśli wygrasz beze mnie, zasługi przypiszą tobie.
Ale jeśli cię przyćmię,
to już nie będą Włochy Sacchiego.
Czyli twoim zdaniem chcę, żebyś odniósł kontuzję?
Masz większą paranoję niż ja.
Wyjdę na boisko. Jeśli źle się poczuję, to mnie zmienisz.
Dobry wieczór!
Reprezentacja Włoch pokonała Bułgarię…
Na ulicach i placach pojawiło się wiele telewizorów i ekranów.
Najbardziej szaleni fani kąpią się w fontannach.
Wokół słyszymy ogłuszające odgłosy samochodowych klaksonów.
FINAŁ
Całe życie marzysz o finale przeciwko Brazylii.
A gdy już w nim jesteś, sędzia odgwizduje koniec,
a ty masz wrażenie, że nie zagrałeś nawet minuty.
Na tablicy wynik 0:0.
A ty nic nie pamiętasz,
jakby twój mózg niczego nie zarejestrował.
Dogrywka też mija błyskawicznie.
Czas znika w czarnej dziury.
Gwizdek sędziego Puhla.
O tym, kto zdobędzie 15. tytuł mistrza świata,
pierwszy raz w historii zadecydują karne.
Po chwili rzuty karne też wpadły do czarnej dziury.
Czas został wessany.
Nie rozumiesz, gdzie jesteś, co się dzieje.
Wszystko, co wiesz, jest napisane tam.
RZUTY KARNE BRAZYLIA – WŁOCHY
Dunga.
Gol.
Wielki Dunga!
Nagle czarna dziura, która połknęła czas, wypluwa go z powrotem.
To, co działo się szybko, zwalnia niemal do zera.
Każda sekunda wydaje się trwać całe życie.
A gdy czas tak szaleje, teraźniejszość i przeszłość się mieszają.
Brazylia obejmuje prowadzenie.
Nasz ostatni rzut karny wykona Roberto Baggio.
Wciąż mamy cień nadziei.
Drodzy państwo, ten strzał zadecyduje, kto zdobędzie
tytuł mistrza świata 1994 roku.
Gol!
Świetny strzał Roberta Baggio!
Włochy zostają mistrzem świata!
Otaczają go koledzy z drużyny.
Stadion skanduje jego nazwisko!
Roberto Baggio!
Gol!
SZEŚĆ LAT PÓŹNIEJ
Co z nim nie tak?
Nic, tylko jest stare.
Nie daje owoców. Chyba będę musiał je ściąć.
Teraz jesteś ogrodnikiem?
Jestem bezrobotny.
Mnie też będą musieli ściąć.
Nie chcieli cię Japończycy? Ile dawali?
Czternaście miliardów lirów.
To za mało? Co tu jeszcze robisz?
Wolę tu zostać.
Wciąż myślisz o mundialu.
Nie rozumiesz, że cię tu nie chcą?
Nawet w Vicenzie.
Dowiadywałem się.
Czemu zawsze kłócisz się z trenerami?
Zapytaj ich.
Nie robię nic złego. Tylko chcę grać.
Pytam ciebie.
To pewnie też twoja wina.
Przyćmiłem ich. Co mogę powiedzieć?
Nie narzekam. Trenuję, modlę się i tyle.
Modlisz się.
Może ten cały buddyzm ci nie służył?
Nic o tym nie wiesz.
Takie dziwne rzeczy sprawiają, że jesteś inny.
Ludzie ci nie ufają.
Myślisz o sobie, nie o drużynie.
W końcu to powiedziałeś.
Ciągle słyszę: „Baggio nie gra zespołowo”.
Daj mi spokój.
Te brednie wymyślają trenerzy, żeby się mnie pozbyć.
Zawsze chciałeś być lepszy od braci.
Ja?
Może to ty zawsze traktowałeś mnie gorzej,
zamiast we mnie wierzyć?
To ty musisz w siebie uwierzyć.
Gdybyś wierzył bardziej, może byś strzelił tamtego karnego.
Głupek ze mnie.
Dzięki, że mi przypomniałeś.
Wciąż ten karny?
Jak ja tego, kurwa, nie strzeliłem?
Nigdy nie przestrzeliłem karnego nad poprzeczką.
Wiesz, co myślę?
Że wszyscy cię kochają, bo przegrałeś tamten finał.
Pokazałeś, że jesteś człowiekiem, popełniasz błędy, cierpisz.
Jak wszyscy.
Idę na spacer.
Idź spać, nie martw się.
Vittorio, przepraszam za porę.
Przeszkadzam?
Co napisałeś jako swój pierwszy cel?
Napisałem ich wiele.
Najważniejsza jest droga.
W drodze odkrywamy prawdziwe cele.
Dlaczego pytasz?
Bo jesteś przyjacielem, nie tylko menadżerem.
Oczywiście, że jestem.
Inaczej nie jechałbym 200 kilometrów o 5.30 rano, żeby tu być.
Chcę jechać do Japonii.
Zmieniłeś zdanie?
Przyjmiesz ich propozycję?
Nie.
Pojadę za dwa lata.
Na mundial w Japonii i Korei.
Z reprezentacją.
Rozumiem, o co ci chodzi z tą drogą.
Ale czuję, że muszę tam być.
W tej koszulce.
Pomogę ci. Dlatego tu jestem.
Tylko że bez klubu nie dostanę powołania do kadry.
Coś ci znajdę. Musi być ktoś, kto całkiem nie oszalał.
Jak w scenie, w której Forrest Gump zaczyna biec,
a ludzie biegną za nim,
tak tutaj całe miasto biega za Robym Baggio.
Odkąd znów trenuje w domu, jest to codzienny widok.
Zbiorowy rytuał, bardzo wzruszający.
Mistrz odwdzięcza się rodzinnemu miastu.
Gino?
- Ginetto? - O co chodzi?
Kupiłeś tylu marnych zawodników.
Czemu nie Baggio? Nie ma klubu.
Ile to potrwa?
Czy to koniec kariery Roberta Baggio?
Dziękuję, że się pan zgodził.
Jak wiecie,
mieliśmy kilka trudnych sytuacji z paroma trenerami.
Wszystko, co Roby sobą reprezentuje, jego wartości,
miłość, jaką zawsze był obdarzany…
- Dla niektórych to problem. - Wiem.
Wśród moich kolegów jest wielu gwiazdorów.
Rozumiem cię.
Wypadasz najlepiej, gdy drużyna jest budowana wokół ciebie.
Wtedy wszelkie dyskusje milkną.
Cóż,
muszę tylko czuć, że mi ufają, jak każdy.
Tu, w Brescii, poczujesz zaufanie.
Nie musimy wygrać ligi, byle uniknąć spadku.
Uratujesz nas?
Spróbuję.
Jest sporo szczegółów jak na pierwszy szkic.
Ale zależy nam, by chronić nie tylko zawodnika, ale i człowieka.
Jak to jest z tym buddyzmem?
Po prostu jestem buddystą.
Twój menadżer
i twoja żona też.
Mnie nie nawrócisz.
Na początku moja żona była bardziej sceptyczna niż pan.
Ale polujesz.
A to niezbyt buddyjskie.
Nie.
W dzieciństwie polowałem, żeby spędzać czas z ojcem.
Na co dzień go nie było?
Zawsze pracował.
Miał siedmioro innych dzieci.
Posłuchaj,
widziałem wielu piłkarzy.
Wszyscy są tacy sami.
W swoim trenerze widzą ojca.
Dlatego zawsze miałeś kłopoty.
Chciałeś mieć całą miłość dla siebie. Przy siedmiu braciach to oczywiste.
Cóż,
nie wiem, czy tak było.
Nie martw się, u mnie będzie tylko jedna taktyka.
Inni podają ci piłkę, a ty strzelasz.
Podoba ci się ta taktyka?
Co jest?
Nic, po prostu jesteśmy szczęśliwi.
Dlaczego?
Bo z nami grasz. Nie możemy w to uwierzyć.
No to zagrajmy.
Jazda!
Może nawet wygramy?
Roberto, uszczęśliw mnie.
BAGGIO KAPITANEM!
MAZZONE: BAGGIO TO KAPITAN!
ODRODZENIE BRESCII!
Za Mazzone!
Roberto Baggio znów pokonuje jedną ze swoich byłych drużyn.
MAJSTERSZTYK
BAGGIO RATUJE BRESCIĘ
Dzięki Baggio klub ma szansę na europejskie puchary.
Brescia nigdy nie grała tak dobrze.
Rozgrzej się.
BAGGIO STRZELA!
BOSKI HAT TRICK
BRESCIA NA 8. MIEJSCU
Roby!
Brescia!
Trener!
STYCZEŃ 2002 ROKU
Obserwowałem cię. Jesteś w formie.
Prawie jak wtedy, gdy cię trenowałem.
Dobrze się czuję.
Także dzięki Mazzone.
Wiesz, co mówią? Że to Trapattoni dla ubogich.
Carlo by powiedział, że ja jestem Mazzone dla bogaczy.
Słusznie.
Chcesz wiedzieć, czy zabiorę cię na mundial?
Zostało pół roku. To dużo czasu.
Zdaję sobie sprawę.
Proszę tylko, żeby pan o mnie pamiętał,
gdy będzie podejmować decyzje.
Giovanni, wiesz dobrze,
że to jego ostatnia szansa.
Jeśli dalej będzie tak grał…
Jeśli będziesz zdrowy, powołam cię.
Gwarantuję.
Tylko tyle mogę ci powiedzieć.
To mi wystarczy.
Brescia wciąż walczy i szuka wyrównującego gola.
Chodź, mamo.
Zaraz przyjdę. Nie ruszaj się.
Nie ruszaj się.
Długie zagranie Giuntiego. Próbuje wyłożyć piłkę do Tare.
Podaje do tyłu do kolegi z drużyny…
- Mówiłam, żebyś się nie ruszał. - Mamo?
Tacie coś się stało.
Cześć!
Cześć, Andreino.
Co z nim?
Chirurg chce się z nim spotkać jutro rano.
Nie.
Jak to?
Mówi, że nie chce kolejnej operacji.
Ma już dosyć.
O co ci chodzi?
To już koniec.
Powiesz to mistrzowi Ikedzie?
Co?
Że zrezygnowałeś z mundialu w jego kraju.
To twoje mistrzostwa.
FIFA dopuściła 23 zawodników. Zrobili to dla ciebie.
Jestem za stary na kolejną operację.
Miałeś twarz w błocie, gdy doznałeś kontuzji.
Taki obraz zobaczyli ludzie.
Cały świat to widział.
Baggio płacze z twarzą w błocie.
Pasuje ci to? Bo mnie nie.
Więc teraz wstań,
walcz,
tak by znów zagrać, choćby przez minutę.
Taki przykład daj.
Taki obraz zostaw: Baggio stojący na boisku.
Z podniesioną głową.
Zabieg trwał półtorej godziny.
Zrekonstruowaliśmy więzadło krzyżowe
i usunęliśmy łąkotkę.
Jak poszło?
Dobrze. Za sześć miesięcy wrócisz na boisko.
Dam radę w trzy.
Co on robi?
Kiedy twój tata coś postanowi,
traci rozum.
Chodźmy po niego, zanim zrobi sobie krzywdę.
Roby, proszę.
Daj spokój.
- Dam radę. - Mówię serio.
- Chodzę. - Jest za wcześnie.
Oprę się na tobie.
Vale! Chodź tu. Mattia!
Trzy kroki i wystarczy.
WYLECZYĆ SIĘ W TRZY MIESIĄCE
CUDOWNE UZDROWIENIE
Zostaw w spokoju to biedne stworzenie.
„Tam, gdzie kończą się zdolności, zaczyna się wiara.
Silna wiara widzi to, co niewidzialne,
wierzy w to, co niewykonalne i osiąga niemożliwe”.
Roberto, uszczęśliw mnie.
- Pep, nie można tego robić. - Jest tylko jeden kapitan.
Ruchy, chcę wygrać ten mecz.
Jazda!
Co tutaj robisz?
A ty?
Nie oglądam.
Też nie mogę oglądać.
Jeśli znów zrobi sobie krzywdę…
Wbił sobie do głowy, że pojedzie na mundial.
Jest bardziej uparty niż muł.
Chyba wiem, po kim to ma.
Jeśli znów przegra w karnych, może nie wracać.
Nie żartuj w ten sposób.
Bramkarz broni strzał Toniego.
Toni do Baggio!
Baggio strzela i bramka!
Roberto Baggio!
Gol!
Tak!
MAJ 2002 ROKU
To było niezwykłe.
Najpierw Pep oddał ci opaskę kapitana,
co było wbrew przepisom.
Potem dwa gole w 20 minut.
Najpierw przewrotką w górny róg.
O mój Boże.
Drugi był łatwy.
Mattia by to strzelił.
Ale nie była to przypadkowa piłka.
To była piłka deklarująca swoją miłość dla przeznaczenia.
Kto to?
Trapattoni.
Tak, trenerze?
Dziękuję.
Obiecał mi trener.
Rozumiem.
Tak. Dziękuję.
Roby?
Zrobił mnie w konia.
„Jeśli będziesz zdrowy, powołam cię”.
Co więcej mogłem zrobić?
Co mogłem zrobić?
Nic.
Zrobiłeś wszystko, co w ludzkiej mocy, a nawet więcej.
Wróciłeś na boisko po 77 dniach.
Pomylił się. Nie rozumie, że jesteś symbolem.
Symbolem.
Nie mogę w to uwierzyć.
Kurwa mać.
Zwołać konferencję prasową?
Co robisz?
Roby?
Roby.
Roby, przestań.
Roby.
Miałeś rację.
To jest droga.
Droga.
Nawet nie jesteś wkurzony.
Ja bym odchodził od zmysłów.
Gniew niczego nie rozwiąże.
Kto tak powiedział? Budda?
Przykro mi.
Obiecałem, że wygram mistrzostwa świata.
Miałeś trzy lata.
Spałeś.
Nie widziałeś tego meczu z Brazylią.
Czyli nigdy tego nie obiecałem?
Nie.
Żartujesz sobie?
- Po co mi to mówiłeś? - Miałeś coś, czego ja nie miałem.
Talent.
Nie rzuciłem kolarstwa przez was.
Wcale nie.
Byłem przeciętny.
Ale ty miałeś dar.
Jeden na milion.
Ale nie miałeś celu.
Czegoś, co ci pomoże w trudnych chwilach.
Dałem ci ten cel.
Chcesz powiedzieć,
że całą tę sytuację,
na której oparłem swoje życie
po prostu zmyśliłeś?
Bałem się, że brak ci charakteru.
Wydawałeś się delikatny.
Myślałem, że chcesz dobrze grać, żeby cię chwalili.
Jeśli to był twój jedyny cel…
Chodź tu, bo straszysz kaczki.
W tej chwili mam ochotę cię zastrzelić.
Tym razem nie strzelaj za wysoko.
Spierdalaj.
Tytuł mistrza świata…
Ty masz coś lepszego, wiesz?
Ludzie cię kochają.
Wiem, że chciałeś mieć innego ojca.
Musiałem cię przygotować do życia.
Takim jak my, którzy nic nie mają, nie jest łatwo.
Tak, rozumiem, ale…
Zawsze jest jakieś „ale”.
Robiłem, co mogłem.
To, co wiedziałem.
Coś dobrego też musiałem zrobić.
I w końcu mogę ci powiedzieć…
Co? Że nie jesteś moim ojcem?
Że byłeś dobry.
Dziękuję.
- Dzień dobry! - Dzień dobry.
Za ile?
- Za 50, proszę. - Dobrze.
Zapłacić można w środku w kasie.
Ja pójdę.
Dobrze, ty płacisz.
Oto 23 zawodników powołanych na mundial w Korei i Japonii.
To wariat. Jak można nie wziąć Baggio?
Najlepszego zostawia w domu.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Czwórka, 50 euro.
Dziękuję.
Dziękujemy naszemu korespondentowi.
Obawiam się, że ten wybór nie zyska przychylności Włochów.
Podpis.
Roby,
dziękuję za wszystko.
Dziękuję.
Cześć.
Czy to Baggio?
Jak to?
- To naprawdę Baggio? - Tak.
Roberto Baggio!
Roberto!
Roby.
- Jesteś wspaniały. - Dziękuję.
Powinien był cię powołać.
- Powinien. - Dziękuję.
Powinieneś grać w kadrze.
Jesteś super, Roberto!
Roberto Baggio!
By odkryć, że życie
Dziękuję.
To cały mecz
To promień słońca
Który rozpalił twoje dziecięce marzenia
To wiatr, który poruszał twoim kucykiem
Dla nas był to już znak boskości
Szukanie sobie miejsca
Pośrodku bezkresnego boiska
I znajdowanie radości
Kiedy czas dobiegał końca
Upadki i walka Pogodzenie się z bólem
Czuły uścisk Który pochodził prosto z serca
Tych, którzy widzieli Jak czarujesz świat piłką
I nie chowasz człowieka Który kryje się za mistrzem
Dziękuję swojemu mistrzowi, Daisaku Ikedzie,
rodzicom, żonie Andreinie, swoim trzem cudownym dzieciom
i wszystkim tym, z którymi połączyło mnie głębokie uczucie przywiązania i przyjaźni.
Jest też pasja
I ta ślepa i szalona determinacja
Dlatego przeznaczenie
Czasem jest obsesją
BAGGIO TO NUMER JEDEN!
Blizny i trofea
Jesteśmy bezgranicznie wdzięczni mistrzowi i jego żonie
za to uznanie, które daje nam ogromną radość.
Chcemy się nią dzielić ze wszystkimi współwyznawcami we Włoszech.
Pośrodku bezkresnego boiska
By znaleźć radość
Kiedy czas dobiegał końca
Oto koniec jednego z najlepszych rozdziałów w historii włoskiego futbolu.
Boisko ostatni raz opuszcza
być może najbardziej uwielbiany włoski piłkarz,
a na pewno jeden z najlepszych.
Człowiek, który kryje się za mistrzem
Wiesz, Roberto Cała ta miłość
To owoc odwagi
Mistrza, który dotykał każdej piłki
Tak jakby ta była życiem
Wiem, że to może się wydawać przesadą
Ale nawet tamten karny
Nauczył mnie czegoś o życiu
Napisy: Przemysław Rak