Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Να καταλάβεις το εξής. Υπάρχει ένα αντίτιμο για ό,τι κάνεις.
Δεν μπορείς να διαστρεβλώνεις όσα είπα.
Ήσουν πολύ γλυκός παλιά, αλλά δεν είσαι πια.
Ο θυμός σου, οι άμυνές σου,
-η κυκλοθυμία σου. -Έκοψες τα μαλλιά σου.
Βουτάς με τα μούτρα. Αγαπάς.
-Αφήνεις μαλλί άφρο. -Ταράζεσαι.
-Είσαι φωνακλού. -Αυτά δεν συμβαίνουν...
-Θυμάμαι να περιμένεις να πας σχολείο. -Είναι λάθος κι επικίνδυνο.
-Αυτό περιμένεις από μένα... -Δεν απαντώ.
...αλλά για μένα παραπήγαινε.
Δεν απαντώ σ' αυτό.
Ποτέ δεν λες κάτι λάθος, δεν κάνεις λάθη.
Λες πόσα έχω κάνει για σένα.
-Άλλαξες την κοσμοθεωρία μου. -Δεν απαντώ.
Αυτό είναι το κομμάτι μου.
Μη μιλήσει κανείς.
Τώρα μπαίνεις στο σύμπαν μου.
Είμαι ο φακός.
Το υποκείμενο.
Η εξουσία.
Ως προϊόν του Νέου Κόσμου,
η βία ζει στο DNA μου.
Κουβαλάω έναν αρχαίο πόνο που πασχίζω να κατανοήσω.
Τον χρησιμοποιώ για να πληγώσω τους κοντινούς μου.
Όλοι μας κληρονομούμε τις κατάρες των προγόνων μας.
Αλλά μπορούμε να δώσουμε ένα τέλος
με συνεχή πόλεμο με τον εαυτό μας.
Βλέπω τις κατάρες της οικογένειάς μου να μας σκοτώνουν αργά.
Οπότε, ξεκινώ πόλεμο.
Και θα υπάρξουν απώλειες.
Δεν θα είναι αυτή η κληρονομιά μας.
1. Η ΚΑΤΑΡΑ
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ
Οι γονείς μου ερωτεύονται στη Νέα Υόρκη.
Είναι η δεκαετία του '70.
Μαμά, δεν ξέρω πού είναι τα κεράσια.
Πήγαινε στην καφετέρια.
Θυσίασαν τα πάντα
για να είμαστε τα πιο φτωχά παιδιά της Σέντραλ Παρκ Γουέστ.
Μοιράζομαι το δωμάτιο με τον αδερφό μου Χουανκάρλος
και την αδερφή μου Ρακέλ.
Είμαι η μικρότερη.
Λυπάμαι. Δεν θα ζητήσω συγγνώμη επειδή...
Οι γονείς μας κοιμούνται στο σαλόνι.
Η ίδια μαλακία. Η μαλακισμένη Ουάσινγκτον.
Γιατί συμβαίνει στην Ουάσινγκτον; Ο κόσμος δεν συμβιβάζεται πια.
Είναι άπιστοι του χριστιανισμού.
Να μην είσαι και τα δύο, αλλά να είσαι το ένα κι όχι...
Ναι, δρ Χαντ. Φυσικά.
Τα Σάββατα, η μαμά φτιάχνει τηγανητό ψάρι και μπανάνες.
Τα βάζω στο εσώρουχο για να τα πετάξω στην τουαλέτα.
Γιατί ρωτάς τον κόσμο αν είναι καλά; Αν δεν έχουν κάτι, μη ρωτάς.
Ξέρεις, μαμά, είναι ευγενικό
-να ρωτάς αν ο άλλος είναι καλά. -Καλά.
Δεν είναι κάτι που μπορείς να αμφισβητήσεις.
Οι πιο πολλοί θα πουν "Ευχαριστώ, μια χαρά είμαι. Εσύ;"
Τις Κυριακές, οι γονείς μου χορεύουν κομμάτια του Λάκι Ντούμπι στην κουζίνα.
Ο πόνος κακοφορμίζει γύρω τους σαν αύρα.
Δεν λέω να ζητήσεις συγγνώμη. Μιλάω ειλικρινά.
Ξέρεις, Μπέκα; Κέρδισες.
-Έχεις ChapStick, μπαμπά; -Ναι.
Θυμάσαι το ChapStick που είχες όταν ήμουν μικρή;
ΣΕΝΤΡΑΛ ΠΑΡΚ ΣΕΝΤΡΑΛ ΠΑΡΚ ΓΟΥΕΣΤ
-Έπρεπε να το πατήσεις. -Ναι. Το Blistex.
Γεννήθηκα σε φυτεία ζαχαροκάλαμου. Αυτό ξέρω.
Και η μητέρα μου μού είπε ότι έβλεπε αυτά τα παιδάκια,
αυτά τα μικρά...
αυτός τους νεαρούς να περνούν μπροστά της για να κόψουν τα ζαχαροκάλαμα.
Παιδιά 17, 18 χρονών χωρίς δόντια
και, ξέρεις, με σκισμένα ρούχα.
Και είπε
"Δεν θα είναι τα παιδιά μου αυτά.
Τα παιδιά μου δεν θα είναι σαν αυτά".
Τότε, αποφάσισαν να μετακομίσουμε οικογενειακώς στην πόλη.
Να φύγουμε από κει και να πάμε στην πόλη,
για να έχουμε εμείς κάτι καλύτερο.
Ο αρχιστράτηγος Τρουχίλιο.
-Ο αρχιστράτηγος Τρουχίλιο. -Ο αρχιστράτηγος Τρουχίλιο.
Είναι ενδιαφέρον ότι έχετε
έξι ή επτά εικόνες του αρχιστράτηγου Τρουχίλιο,
αλλά μόνο μία της Παναγίας.
Κάθε Δομινικανός ξέρει
ότι όποιος εναντιώνεται στον Τρουχίλιο φυλακίζεται ή χάνεται.
Στον εμφύλιο πόλεμο, είδα πολλούς νεκρούς στους δρόμους
και πολύ κόσμο να, ξέρεις...
Για να βγεις έξω, έπρεπε να βγεις έτσι,
ειδικά αν ήσουν άντρας.
Έπρεπε να περπατάς έτσι.
Κοιμόμασταν κάτω από το κρεβάτι.
Όλοι ήταν κάτω από το κρεβάτι. Η μητέρα μου μας έβαζε κάτω.
Και έβαζε όλα τα... Πώς το λέμε αυτό;
Όλα τα στρώματα πάνω σε ένα κρεβάτι.
Σκεφτόταν ότι αν πέσει σφαίρα, τα στρώματα θα τη συγκρατήσουν.
Όταν ο Τζόνσον έγινε πρόεδρος,
επέτρεψε τη μετανάστευση από τον τρίτο κόσμο στις ΗΠΑ.
Ως τότε, έπρεπε να είσαι πλούσιος ή εκατομμυριούχος για να έρθεις στη χώρα.
Κόκο!
-Και... -Μπαμπά, πες στον Κόκο να σταματήσει!
Κόκο, μη!
Είπα σε μια φίλη μου ότι προσπαθούσαμε να πάμε στις ΗΠΑ
και ξεκαρδίστηκε στα γέλια.
"Νομίζεις ότι θέλουν μαύρους στις ΗΠΑ; Δεν θα σας αφήσουν να πάτε.
Και είστε φτωχοί". Γελούσαν. Και...
Έλεγαν "Θα πάτε στις Ηνωμένες Πολιτείες του κώλου".
Έλεγαν "Θα πάτε στις ΗΠΑ; Στις Ηνωμένες Πολιτείες του κώλου".
Το θυμάμαι πολύ καθαρά...
Επειδή είμαι εκνευριστική;
Όχι, μικρή μου. Είναι αστείο. Αν δεν γελάς...
Γι' αυτό δεν μπορώ να έρθω.
Μην το λες αυτό. Ξέρεις ότι πάντα θέλω να είμαι μαζί σου.
Κυριολεκτικά, πάντα θέλω να είμαι μαζί σου.
Ο μπαμπάς μού λέει ότι είδε τον Τζίμι ζωντανά στο Γούντστοκ στα 17 του.
Λέει ότι τον ξέρω καλύτερα από όλους.
Αλλά δεν ξέρω από πού προέρχονται οι ιδιαίτερες κινήσεις του πατέρα μου.
Όταν θυμώνω, του θυμίζω τον πατέρα του.
Ο παππούς.
Ζαχαροκάλαμα.
Ματσέτα.
Ζώνη στο χέρι.
Αγράμματος.
Περήφανος.
Έφερε μια οικογένεια εννέα νέγρων στη Νέα Υόρκη
ενώ ο Τρουχίλιο επέβαλλε εθνοκάθαρση στην πατρίδα του.
Όταν ήρθατε στη Νέα Υόρκη, ήσασταν ενθουσιασμένοι...
-Ή λέγατε... -Ναι, αλλά απογοητεύτηκα.
Πήγαμε στο Μπέντφορντ-Στάιβεσαντ κι είπα "Αυτή είναι η Νέα Υόρκη;"
Ήταν σαν διαλυμένη ευρωπαϊκή πόλη μετά τον Β' Παγκόσμιο.
Νομίζω ότι ήταν 1966 ή 1967.
ΜΗ ΔΙΑΣΧΙΖΕΤΕ
Την πρώτη φορά που είδα το Σέντραλ Παρκ, είπα
"Όταν φύγω από το σπίτι, εδώ θα ζήσω".
Κι αυτό έκανα. Γι' αυτό ζω εκεί πέρα.
Και δεν θα φύγω ποτέ από κει.
Κάτσε, περίμενε.
Νιώθω ότι στην οικογένειά μας υπάρχει πάντα αυτή η διαμάχη...
Ναι, το ξέρω.
...ότι εμείς μεγαλώσαμε σε ένα δωμάτιο.
Κι εσύ υπερασπίζεσαι την απόφαση λέγοντας...
-"Ήθελα..." -Επειδή τότε,
ξέρεις,
ή θα είχαμε διαμέρισμα ενός δωματίου ή θα φεύγαμε
και πού θα έβρισκα άλλο μέρος με ελεγχόμενο ενοίκιο;
Αυτό είχε ελεγχόμενο ενοίκιο και μπορούσα να το πληρώνω.
Καταλαβαίνεις;
Αν έφευγα κι έψαχνα σπίτι με τρία ή τέσσερα υπνοδωμάτια
και λογικό ενοίκιο,
θα ζούσαμε σε κάποια γειτονιά,
όπου ένας από σας, σε διαβεβαιώνω, δεν θα ζούσε σήμερα.
Η γειτονιά ήταν υποβαθμισμένη όταν ήμασταν παιδιά.
-Δεν ήταν τόσο... -Δεν είχε καμία σχέση με άλλα μέρη.
Ήταν το καλύτερο που μπορούσα να πληρώνω.
Ο φοβερός Κόκο!
Πού είναι η θεανίνη μου;
Βρήκα τα χάπια μου.
Ρακέλ, να έρθω μαζί σου να σε τραβάω;
Στο Bravo;
-Ναι. -Αλήθεια; Εντάξει.
-Κοντινό! -Όχι. Θεέ μου, σταμάτα.
Σταμάτα!
Σε παρακαλώ.
Μη δείξει ότι καπνίζω στην ταινία...
γιατί θα το μάθει ο Γκόρντι κι η μαμά.
-Εντάξει. -Δεν ξέρουν ότι το ξανάρχισα.
Τα Χελωνονιντζάκια.
Γιατί ανεβαίνουμε τον λόφο ενώ καπνίζω;
Ακούγεσαι σαν πεταμένη καπνίστρια.
-Αυτοί εκεί είναι πεταμένοι. -Τι;
Με τον κοινοτικό κήπο.
Μάλλον αυτό μου έσωσε τη ζωή όταν ήμουν πιο νέα.
Τον έφτιαξαν όταν ήμασταν παιδιά
και η γειτονία ήταν χάλια.
Δεν μας άφηναν να παίζουμε εκεί. Πλησίαζα για να τους μιλήσω,
για να φυτέψω πράγματα.
Μου άρεσε να καλλιεργώ στο γυμνάσιο.
Και με έδιωχναν.
Έλεγαν "Έχουμε κοινοτικό κήπο στη γειτονιά".
Εκεί μέσα υπήρχαν μόνο λευκοί
που έπιναν κρασί ή...
έκαναν εκδηλώσεις με τα φυτά τους.
Θυμάμαι ότι απαγορευόταν να πάμε.
Θυμάμαι μικρά λευκά παιδάκια να χορεύουν για το Χαλοουίν
και να λέω "Είναι τέλειο!" Μα δεν επιτρεπόταν να πάω.
Συγγνώμη.
Τι παίζει με τον κοινοτικό κήπο;
Μπορούμε να μπούμε ή...
Φυσικά.
Έμπαινα εκεί μέσα. Πηδούσα τον φράχτη. Με πετούσαν έξω.
-Πηδούσες τον φράχτη; -Ναι. Σκαρφάλωνα.
Εκεί έπινα μπάφους. Γι' αυτό με πέταξαν έξω πολλές φορές.
Αλλά και πάλι.
Θυμάσαι όταν έμπλεξα
-που έφερα κρακ στο σχολείο; -Ναι.
-Και την εργασία; -Ναι.
Τα βρήκα στον κοινοτικό κήπο. Όσοι έπαιρναν κρακ τον χρησιμοποιούσαν.
Μάλλον γι' αυτό ήταν έτσι.
Ποια ήταν η εργασία;
Να φέρεις κάτι αντιπροσωπευτικό της γειτονιάς σου,
κι εγώ δεν ήξερα τι ήταν.
Μου φαίνονταν όμορφα,
γιατί έβλεπα πάντα φιαλίδια κρακ και μου άρεσαν τα πώματα.
-Ναι. -Ήταν πολύχρωμα.
Οπότε, τα καθάρισα,
έκλεψα μια γλάστρα από εδώ, μια μικρούλα, από τον κοινοτικό κήπο,
τη γέμισα με χώμα
κι έβαλα τα φιαλίδια με το κρακ σε κύκλο μέσα
-κι ένα στο κέντρο, να προεξέχει. -Τέλειο.
Μου φάνηκε ωραίο, καλλιτεχνικό.
Και έμπλεξα.
Τι έγινε;
Θεώρησαν ότι έφερα φιαλίδια με κρακ στο σχολείο.
Νόμισαν ότι η μαμά έκανε κρακ!
Αυτό έγινε.
Αν είμαι κόρη του μπαμπά
και ο Χουανκάρλος, αγόρι της μαμάς,
η αδερφή μου βρίσκεται σε μια διάσταση που ούτε καν προσπαθώ να κατανοήσω.
Παίρνει τη ματσέτα του παππού και την κραδαίνει στους γονείς μου.
Μου δίνει τον πρώτο μπάφο στα δέκα μου
για να ζητήσει συγγνώμη που πήγε να με πνίξει.
Περνάμε τέλεια εκείνη τη μέρα.
Τελειώνει το οικοτροφείο στη Νέα Αγγλία με υποτροφία,
αλλά δεν σπουδάζει και γίνεται λαθρεπιβάτισσα σε τρένα.
ΜΟΝΤΑΝΑ
Αγοραφοβία.
Επιδόματα αναπηρίας.
Κελί απομόνωσης.
Καταστροφή.
Και παθολογικά ψέματα.
Τώρα έχει δύο κόρες που θα κληρονομήσουν τις κατάρες μας.
Πρέπει να ντυθούμε ήρωες στο δημοτικό.
Τα άλλα παιδιά ντύνονται πρώην πρόεδροι και Πάουερ Ρέιντζερ.
Με την ενθάρρυνση της Ρακέλ, ντύνομαι Χάριετ Τάμπμαν.
Δανείζομαι το φόρεμα και τη μαντίλα της αδερφής μου,
και βάφω με μακιγιάζ χτυπήματα από μαστίγιο στην πλάτη μου.
Σε ένα παλιό κουτί από παπούτσια, βάζω μπρόκολα σαν να ήταν φυτεία.
Η μόνη μου λευκή κούκλα, ο Κεν, είναι ο αφέντης των σκλάβων.
Οι άλλοι Κεν και Μπάρμπι είναι σκλάβοι.
Η Ρακέλ είναι πάρα πολύ περήφανη.
Video Music Box. Πάρτι την Παρασκευή.
Ο θείος Ραλφ στο σωστό μέρος.
Είμαστε στο στούντιο, όπως βλέπετε,
και αυτό ήταν το ρεμίξ των M.O.P. με τον φοβερό Μπάστα Ράιμς και τον Τεφλόν.
Είμαι εδώ με τον φοβερό Μάρλεϊ Μαρλ και τον Πιτ Ροκ σήμερα,
στο σόου Future Flavas, οπότε σίγουρα θέλετε να έρθετε.
Future Flavas, ξέρετε τι κάνουμε.
Περίμενε. Έχουν πειρατική σημαία εκεί!
Σου δείχνουν πώς διασκεδάζουν εδώ.
Και ο Χουανκάρλος;
Μπαμπά;
Λοιπόν, δεν απαντάω.
Τζένιφερ
Δεν απαντάω σ' αυτό.
Για τα 17α γενέθλιά μου, ο μπαμπάς μάς φέρνει στην Disney World.
Τσακώνομαι με τον αδερφό μου στο αμάξι.
Βλέποντας τα δάκρυά μου, ο πατέρας μου μένει βουβός.
Ο Χουανκάρλος τη θυμάται
ως την τελευταία φορά που του μίλησε ο πατέρας μας.
ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ
"Είσαι ρεμάλι. Μ' ακούς;"
"Είσαι ρεμάλι".
Γυρνάω από το σχολείο με πυρετό.
Ο Χουανκάρλος έχει κάνει το κρεβάτι μου γραφείο.
"Άκου, δεν νιώθω καλά. Πρέπει να ξαπλώσω".
Δεν κουνιέται.
"Άκουσες τι σου είπα;"
Ανεβαίνω στο κρεβάτι.
Και πάλι, δεν κουνιέται.
Ακούμε τον μπαμπά που γύρισε.
Ο Χουανκάρλος επιτέλους παίρνει τα πράγματά του
και σταματά να μου μιλά για δύο χρόνια.
ΤΟΝΙ ΜΟΡΙΣΟΝ SULA
Life Stories ΛΙΝΤ
Τζούνο Ντίας This is How You Lose Her
ΦΡΟΝΤ THE AFRICAN CITY
Όταν παραπονιέμαι στη μαμά, με λέει καρφί.
Της τηλεφωνώ στη δουλειά την επόμενη μέρα
για να της πω ότι είναι σκουπίδι.
Πάντα αγαπούσα την ποίηση.
Μεταφορές, παρομοιώσεις, λογοπαίγνια.
Χρησιμοποιούν διφορούμενα νοήματα, λέξεις με δύο ή τρεις ερμηνείες.
Ο Χουανκάρλος μού μιλά μόνο όταν βγάζει δίσκο ο Jay-Z.
Ένα μέτρο έχει τέσσερις χρόνους και κάθε στροφή έχει 16 μέτρα.
Τον ακούμε από την αρχή ως το τέλος με σβησμένα φώτα
κι αναλύουμε τους στίχους.
Κάποια τραγούδια λειτουργούν με καθυστέρηση.
Πρέπει να μάθεις πιο πολλά για τη ζωή για να καταλάβεις τι λένε.
Στο κολέγιο, αυτό μαθαίνω ότι είναι η προσεκτική ανάγνωση και η κριτική σκέψη.
Ας το ξεχάσουμε κι ας κάνουμε νέα αρχή.
Να περιμένουμε πέντε λεπτά;
Γιατί;
Γιατί με τη συμπεριφορά σου, θα στράβωνε οποιοσδήποτε.
Κοίτα, δηλαδή...
Σου λέω την αλήθεια.
Η μαμά μου θέλει να περιμένει πέντε λεπτά.
Έλα εδώ, Κόκο.
Ποιος θα μιλήσει; Εσύ;
Συνέντευξη είναι. Εσύ πρέπει να μιλήσεις.
Γαμώτο.
Ωραίο αεράκι.
Ωραία δεν είναι να περνάς έτσι τη μέρα σου;
Κοίτα...
Ναι, όταν δεν σε ενοχλεί κανείς.
Η μητέρα μου, η Βερόνικα,
έρχεται για σπουδές στο πανεπιστήμιο Πέις από το Καράκας της Βενεζουέλας.
Αφήνει πίσω διακοπές στη νήσο Μαργαρίτα, φορέματα ραμμένα κατά παραγγελία
και την πρώτη της αγάπη, για να δραπετεύσει από τη μητέρα της.
Η γιαγιά είναι μια εντυπωσιακή γυναίκα με σχιζοφρένεια.
Έχει ένα κερδοφόρο εργοστάσιο ενδυμάτων τη δεκαετία του '50.
Αυτήν τη φορά, θα περάσει έξι μήνες στο ψυχιατρείο.
Η μαμά βλέπει τους φύλακες να καταβρέχουν τη γιαγιά όταν δεν συμμορφώνεται.
Η μητέρα μου δεν καταφέρνει να πειθαρχήσουμε.
Αντ' αυτού, μπαίνει στο δωμάτιο και αυτομαστιγώνεται με μια ζώνη.
Εντάξει, όλα ξεκίνησαν επειδή γέννησα,
στις 9 Μαΐου του 1990.
Το όνομά της ήταν Ρεμπέκα
κι εγώ την έλεγα Μπεμπέκα.
Και μετά την έλεγα Μπέμπε.
Και μετά την έλεγα Μπέμπα.
Το Μπέμπα μού άρεσε πιο πολύ από όλα. Και της έμεινε το Μπέμπα.
Πώς είναι να είσαι μητέρα μαύρων παιδιών;
Δεν μπορώ να απαντήσω σ' αυτό.
Πιστεύεις ότι υπάρχουν κάποιες εμπειρίες να αφηγηθείς
που αφορούν μόνο τα μαύρα παιδιά;
Ρεμπέκα, βασικά, είμαι Λατινοαμερικάνα
και μεγάλωσα τα παιδιά μου ως τέτοια, επειδή δεν ξέρω τίποτα άλλο.
Δεν ξέρω απολύτως τίποτα άλλο.
Δεν ξέρω πώς είναι να είσαι Αμερικάνα, λευκή ή μαύρη.
-Δεν μπορείς να πεις... -Έκανα...
Όλα τα έκανα βάσει αυτού που ήξερα
ότι σημαίνει να είσαι Λατινοαμερικάνα από τη Βενεζουέλα.
Δεν έκανα τίποτα σε σχέση με κάτι άλλο.
Κι όταν παλιά πηγαίναμε στη Βενεζουέλα
κι έλεγες σε όλους ότι αν κορόιδευαν τα μαλλιά μας
ή έλεγαν κάτι για το δέρμα μας, θα εξαγριωνόσουν;
Αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο όταν έχεις μαύρα παιδιά;
Ναι. Αλλά όχι εξαιτίας...
Φταίει που οι Λατινοαμερικάνοι είναι αδαείς.
Νομίζουν ότι αν έχεις κατσαρά μαλλιά είναι κάτι κακό.
Εγώ απλώς...
Όταν ήσασταν μικρά, είπα σε μια φίλη μου
"Φρόντισε να μην πει κανείς ότι τα παιδιά μου έχουν άσχημα μαλλιά,
επειδή δεν είναι άσχημα, είναι φυσιολογικά μαλλιά".
Αυτό είναι όλο. Αλλά μόνο αυτό έκανα.
Μπορείς... Συγγνώμη. Μπορείς να μας περιγράψεις το...
Ποιο πράγμα;
Μαμά, μιλάω σοβαρά.
Αναγνωρίζω τη μικροεπιθετικότητά σου. Δεν είναι ωραίο.
Έτσι θα φέρεσαι με ανοιχτή κάμερα;
Δεν έχει σημασία. Δεν είναι ωραίο.
Η μικροεπιθετικότητά σου
καθ' όλη τη συνέντευξη δεν είναι κάτι ωραίο.
-Αλήθεια. -Καλά, Ρεμπέκα. Ας συνεχίσουμε.
-Πες "Δεν θέλω να δώσω συνέντευξη". -Σχεδόν τελειώσαμε! Τι εννοείς;
Όχι, αλλά... Με ενοχλεί η ενέργεια που εκπέμπεις.
Ή θα σοβαρευτείς, θα το ξεπεράσεις
-και θα απαντάς ή όχι. -Αυτό προσπαθώ να κάνω.
Εντάξει, αυτό προσπαθώ.
Δεν θα το ανεχτώ, είσαι μεγάλη.
-Δεν είσαι έφηβη. -Σε παρακαλώ.
-Δεν είσαι έφηβη πια. -Να διακόψουμε πέντε λεπτά;
Συγγνώμη. Σε παρακαλώ.
Συγγνώμη και κουραφέξαλα.
Όταν θα μπορέσεις να μην είσαι τόσο επιθετική,
τότε κάνε μου ερωτήσεις.
Όταν είσαι έτοιμη, με ρωτάς.
Όχι πιο πριν.
Εντάξει, είμαι έτοιμη.
Περνάω τα καλοκαίρια μου ως παιδί στο Μεντόσα Φρία,
ένα χωριό στις Άνδεις της Βενεζουέλας.
Ο θείος μου με παίρνει από το αεροδρόμιο
και διασχίζουμε οδικώς πέντε πολιτείες ως το σπίτι.
Κάθε βράδυ, μένουμε στο σπίτι κάποιου άλλου συγγενή.
Λαμβάνω την Πρώτη Κοινωνία στην εκκλησία όπου παντρεύτηκαν οι παππούδες μου.
Δίνω το πρώτο μου φιλί με τον Ροχέλιο στο κατώφλι του σπιτιού του.
Για χρόνια, στεκόταν στην άκρη της πόρτας καθώς περνούσα.
Είναι η τελευταία φορά που θα έρθω σ' αυτήν τη χώρα.
ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ ΜΑΔΟΥΡΟ
ΠΕΙΝΑ
Γυρίζω τον κόσμο ψάχνοντας αυτό που μου έδωσε η Βενεζουέλα.
Ελευθερία.
Ανιδιοτελή αγάπη.
Κι ένα δικό μου δωμάτιο.
Το επόμενο καλοκαίρι, μένω στη Νέα Υόρκη και χάνω την παρθενιά μου από έναν μαλάκα.
Είμαι 17.
2. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ
Πάει να αλλάξει, τρελαίνεται Απ' τη μοίρα, σ' αυτήν την κατάσταση
Σ' αυτό το μέρος, στο Six Hits
Γιατί είναι γραφτό να βρεθώ Παρότι ουρλιάζω χωρίς φωνή
Την κάνω, βουβή κραυγή Είναι το θέμα
Στην ομάδα χωρίς στολή Πάντα βίαιη, ποτέ σιωπηλή
Σ' αυτό το πάρκο έχει πολύ σκοτάδι Καμία χαρά, καθόλου ήλιος
Η μοίρα αυτού του μουνιού τελείωσε Ένα
Ο Σαίξπηρ βάζει φωτιά στο μυαλό μου.
Ούτε τα αλεξίσφαιρα παράθυρα του λυκείου μου δεν την εμποδίζουν.
"Είδα ένα όνειρο απόψε".
"Το ίδιο κι εγώ".
"Εσύ τι είδες;"
"Ότι όσοι ονειρεύονται λένε ψέματα".
Τσακώνομαι με ένα παιδί από την Τζαμάικα, τον Ακίμ, επειδή με είπε μαύρη.
Πώς τόλμησε;
Μια ψυχίατρος, η Σούζαν, μου γράφει Lexapro.
Φοβούμενη την αυτοκτονία, η μητέρα μου μού πετάει τα χάπια.
Από την κυρία Τζόνσον, μαθαίνω τη Μάγια Αγγέλου, τον όρο "Αφρο-Λατίνα".
Κάποιοι αρχίζουν να με φωνάζουν Φρέντερικ Ντάγκλας.
Το βράδυ που λαμβάνω επιστολή ότι με δέχονται στο κολέγιο Μπαρντ,
περπατάω 60 τετράγωνα ακούγοντας συνεχώς το "How Does It Feel?" του Ντίλαν.
ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΤΣΑΪΝΑΤΑΟΥΝ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙΑ
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ
Ξυπνώ στο όμορφο Χάντσον Βάλεϊ.
Είμαι 18 χρονών.
Ο Άντι Γουόρχολ είναι βασιλιάς.
Οι Beatles είναι ο Θεός.
Και κάποιες φορές, το μάθημα γίνεται κάτω από το θρανίο.
Ζω με τα δημιουργικά μαύρα παιδιά.
Είμαι ή μαζί τους ή με τους λευκούς μου φίλους.
Ποτέ με όλους μαζί.
Κάποιες από τις πιο μεγάλες με προειδοποιούν.
"Δεν θα σε δει ποτέ ως άνθρωπο", λένε.
Αλλά είμαι ερωτευμένη, οπότε τις αγνοώ μέχρι να αποφοιτήσουν.
Έχουμε υπέροχα μυστικά.
Να το ανεβάσουμε στο 15;
Πάμε στο μπαρ.
Δεν μπορώ να πάω στο μπαρ.
Γιατί;
-Δεν θα γίνω πρόεδρος. -Δεν θα το δει κανείς.
Δεν θα... Όχι, δεν θα ανέβει στο Facebook ή κάπου αλλού.
Είσαι σοβαρή;
Η παρέα μου είναι ο κόσμος μου.
Τους αρέσει να μιλάω ισπανικά.
Νιώθουν ασφαλείς.
Η νέα καθηγήτρια από το Χάρβαρντ,
η Άνι, μου μαθαίνει τον Χέγκελ και την Οκτάβια Μπάτλερ.
Όταν πήγες στο Μπαρντ,
νομίζω ότι μάλλον υπήρχαν...
μόνο κάπου 70 ή 80 φοιτητές από μειονότητες
σε όλη τη σχολή. Πολύ λίγοι.
Και αμέσως σε δέχτηκε
αυτή η ομάδα.
Όχι μια λευκή κοινωνική ομάδα, αλλά σε καλοδέχτηκαν οι όμορφοι άνθρωποι.
Οι φίλοι σου ήταν τα άτομα
που όσο ήταν στο Μπαρντ, ήταν στο περιοδικό Town and Country
σε λαμπερές δισέλιδες φωτογραφίες.
Επειδή ήταν κοσμικοί ή, ξέρεις,
καλλιτέχνες, ηθοποιοί, μοντέλα κλπ.
Άνθρωποι του σινεμά, πολλοί εκ των οποίων ήταν από οικογένειες με διασυνδέσεις
στον χώρο των τεχνών κι αλλού.
Όποτε είχα πρόβλημα, αν χρειαζόμουν, ξέρεις...
Αν χρειαζόμουν αφίσες ή έπρεπε να...
Ό,τι κι αν έπρεπε να κάνουμε, ήσουν...
Έστελνες μήνυμα σε πέντε αγόρια, που ξεκάθαρα σε ήθελαν,
κι έρχονταν σε λίγα λεπτά.
Και πάντα έλεγα "Ξέρεις, αυτοί είναι..."
Κι εσύ έλεγες "Μη δίνεις σημασία. Δεν τρέχει κάτι. Σιγά το θέμα".
Είχες ένα δίκτυο θαυμαστών που μπορούσες να καλέσεις.
Αλλά ταυτόχρονα ήξερα ότι ένιωθες και μόνη.
Γελάς επειδή ξέρεις ότι έχω δίκιο.
Γιατί δεν με παίρνεις τηλέφωνο;
Γράφεις, ενώ μπορείς να με καλέσεις πέντε λεπτά.
Πάρε με να μιλήσουμε λιγάκι.
Προσπαθώ άπειρο καιρό να σου μιλήσω.
Δεν θέλω να χαθεί η επαφή και...
Ξέρεις, μιλάμε πάλι κι όλα αυτά.
Δεν περνάνε πια μήνες χωρίς να μιλήσουμε. Θέλω να γυρίσουμε σελίδα.
Πάρε με, σε παρακαλώ.
Αντί να κάνω τις εργασίες μου,
περνάω έξι ώρες χορεύοντας στο δωμάτιό μου για να ηρεμήσω.
Ευχαριστώ για το βίντεο.
Είναι ό,τι καλύτερο.
Φτερνίστηκες πάνω στην εργασία σου.
Μέσα στην τρύπα κιόλας.
Μέσα στην τρύπα; Θεέ μου.
Έχεις διαβάσει το Αμερικάνικη Ψύχωση; Κάνει τα χειρότερα.
-Γαμώτο, είναι... -Αλήθεια;
-Σε έναν βαθμό... -Ο τύπος σκοτώνει πολλούς.
-Όχι, δεν είναι σαν την ταινία. -Ψύχωση.
Η ταινία είναι πολύ χαλαρή σε σχέση με το βιβλίο.
Στο Μπαρντ, έχουμε μια αφηγηματική φόρμα με σχόλια
που είναι πολύ ενδιαφέρουσα, επειδή είναι σαν μίνι εθνογραφία.
Ο καθηγητής γράφει σχόλια για τον φοιτητή,
όχι μόνο για τη δουλειά του,
αλλά και για αυτό που αποκαλούν "συμμετοχή στην τάξη",
ακόμα και για το πώς φέρονται.
Όταν είδα τους βαθμούς σου, συζήτησα ότι φεύγεις από την αίθουσα,
αργείς να έρθεις, φαίνεσαι αφηρημένη.
Είπα "Πρώτον, πρέπει να είσαι στην ώρα σου.
Πρέπει να μιλάς σε κάθε μάθημα".
Και νιώθω διχασμένη για το αν πρέπει να το πω αυτό,
επειδή είναι πολύ φορτισμένο.
Αλλά είπα ότι δεν μπορείς να φοράς μπουστάκια στην τάξη.
Και σοκαρίστηκες.
Είπα ότι δεν μπορείς να βγεις για να πας τουαλέτα.
Και είπες "Τι;" Κι εγώ είπα "Ναι. Δεν μπορείς".
Άλλοι ναι, αλλά εσύ όχι.
Δεν κρίνω αν αυτό είναι σωστό ή λάθος.
Βασικά, είναι βαθιά προβληματικό και φανερώνει αιώνες βίας.
Ταυτόχρονα, είναι αναγκαίο
για να σταθείς σε αυτά τα ιδρύματα, να πάρεις τους βαθμούς που αξίζεις,
να γίνεις ορατή σε αυτό το τοπίο,
σ' αυτό το βουκολικό τοπίο που υπόσχεται να είναι μια ουτοπία,
αλλά τελικά είναι διαμορφωμένο και λειτουργεί με τρόπους
που θα βρεις και στον υπόλοιπο κόσμο,
στις υπόλοιπες ΗΠΑ,
και που λειτουργούν με τη λογική του σώματος.
Οι καθηγητές άρχισαν να σε ξεχωρίζουν. Οι βαθμοί σου βελτιώθηκαν.
Δεν αμφισβητούσες όσα σου έλεγα, ενώ θα μπορούσες να το κάνεις.
Θα μπορούσες να πεις "Άνι, είναι γελοίο". Και θα είχες κάποιο δίκιο.
Θα είχες...
Θα είχες πολύ δίκιο.
ΚΟΛΠΟΣ ΤΗΣ ΓΟΥΙΝΕΑΣ
Η Άνι πείθει το συμβούλιο να κάνω ένα εξάμηνο στην Γκάνα...
Άκκρα
...παρότι είμαι υπό ακαδημαϊκή επιτήρηση.
Είναι η γη του επαναστάτη υποστηρικτή του παναφρικανισμού,
του Κβάμε Νκρούμαχ.
Του πρώτου πρωθυπουργού της αποαποικισμένης Αφρικής.
Η γυναίκα που με αναλαμβάνει με αποκαλεί "Ξένη".
"Είσαι Αμερικάνα" λέει.
Λέω ότι είμαι μετανάστρια πρώτης γενιάς.
Γελάει και μου λέει να μη μιλάω όταν τρώω.
Από το λεωφορειάκι,
βλέπω έναν ημίγυμνο άντρα να κόβει ζαχαροκάλαμα με ματσέτα.
Βλέπω τις ιδιαίτερες κινήσεις.
Βλέπω τον πατέρα μου.
-Γεια. -Τα μικρόφωνα είναι ανοιχτά.
-Γεια σας. -Γεια.
-Όλοι καλά; -Ακούτε;
Ναι, τέλεια. Ευχαριστώ.
Όλοι εντάξει;
-Ναι. Ακουγόμαστε. -Ωραία. Όντρι, σε θέλω, μωρό μου.
Ξεκινάς;
Εγώ ξεκινάω; Ναι, σωστά.
Κοκαΐνη
Κοκαΐνη κυλά στην καρδιά μου Κυλά στο μυαλό μου
Κοκαΐνη
Αυτή η κοκαΐνη!
Ξύπνησα το πρωί κι είχα μια πείνα
Και το μόνο που ήθελα για πρωινό Ήταν λίγη καλή κοκαΐνη
Κοκαΐνη
Αυτή η κοκαΐνη!
Κοκαΐνη
Κοκαΐνη κυλά στην καρδιά μου Κυλά στο μυαλό μου
Κοκαΐνη
Αυτή η κοκαΐνη!
Κοκαΐνη
Κοκαΐνη κυλά στην καρδιά μου Κυλά στο μυαλό μου
Κοκαΐνη
Αυτή η κοκαΐνη!
3. Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ των Ζόμπι
Αυτός ο τύπος δεν φαίνεται καλά, έχει πάρει ναρκωτικά ή κάτι τέτοιο.
Βρέχει κι εκείνος περπατάει και κοιτάει από δω κι από κει.
-Ό,τι κι αν έχει πάρει... -Εντάξει. Γεια.
έχει απίστευτη δύναμη.
Ναι, τρελή δύναμη.
Είναι ένα παιδί που βαριέται ή απειλή για τη δημόσια ασφάλεια;
Κάποιος που τον είδε να τριγυρνά στο Κλίβελαντ Παρκ
ανησύχησε και κάλεσε την αστυνομία.
Περιπολικό φτάνει στο σημείο και δευτερόλεπτα αργότερα...
Πυροβόλησα. Υπάρχει τραυματίας. Μαύρος. Ίσως 20.
Θα με βγάλετε από το αμάξι μου;
Δεν έκανε τίποτα, φίλε!
Θα σας σταματήσω. Είστε ύποπτοι.
Σταματήστε στην άκρη.
Στην άκρη; Σταματήστε.
-Δώστε μου τα κλειδιά. -Επειδή δεν άναψα φλας;
-Επειδή δεν... -Πηγαίνετε εκεί!
-Σκότωσαν το αγόρι για το τίπ... -Ακούστε!
Βγείτε έξω ή θα σας βγάλω εγώ. Είναι διαταγή.
-Γυρίστε. -Βγείτε από το αμάξι!
Γυρίστε από την άλλη.
Σκούρο φούτερ, ίσως γκρι,
τζιν ή φόρμα και λευκά αθλητικά παπούτσια.
Τον ακολουθείς;
-Ναι. -Εντάξει, δεν χρειάζεται να το κάνεις.
Χαίρομαι που μας στηρίζουν από το τμήμα. Δεν κάναμε τίποτα.
Στη δίκη, θα φανεί ότι δεν κάναμε τίποτα
και ανυπομονώ να γίνει.
Είδες τον Ράσελ Γουέστμπρουκ χτες;
Με 47 πόντους και...
Με 47 πόντους, 15 ριμπάουντ και 11 ασίστ.
-Θεέ μου. -Για τι λέτε;
-Εξακολουθεί να... -Για φούτμπολ;
-Για μπάσκετ. -Για μπάσκετ.
Συγγνώμη.
Είναι τέλειο που κάποιοι παίκτες
μιλάνε για... ξέρεις.
-Για όσα συμβαίνουν; -Ναι.
-Ναι. Αλήθεια. -Συμφωνώ.
-Δηλαδή... -Υπάρχουν πολλοί παίκτες που...
-Διαφωνώ. - ...και πολλοί ακόμα που...
Ξεκάθαρα.
Υπάρχει μια κινητικότητα. Και πρέπει...
Έχουν αλλάξει κάποιες νοοτροπίες τα τελευταία 20 χρόνια, που...
Υπάρχουν πιο πολλές ευκαιρίες για τους μαύρους απ' ό,τι υπήρχαν...
-Σίγουρα. -Υπάρχουν πιο πολλά άτομα
που μπορεί να θαυμάζει ένα μαύρο παιδί κι όλα αυτά.
Είναι καλό και...
-Δεν ξέρω αν σημαίνει... -Εννοώ, οι λευκοί...
Η θέση στην οποία πρέπει να βρίσκεσαι για να πεις κάτι τέτοιο είναι...
απίστευτη.
Φίλε, δώσε μου ένα τούβλο
και πες μου σε ποιο κτίριο να το πετάξω αν αυτό πρέπει να κάνω, αλλά νομίζω...
-Αυτό που... -Μην ανησυχείς.
-Θα πετάξεις αέρα; -Τι εννοείς;
-Όχι. -Τι βλέπεις;
Τι βλέπω;
Αν δεν θες να παλέψω, τότε τι να...
Δεν μιλάω για αντίστροφο ρατσισμό,
επειδή το θεωρώ μια βλακεία.
Είναι ανούσιο ή σπατάλη ενέργειας
να πετάς πράγματα σε μπάτσους ή να σπας... Ξέρεις, τα επεισόδια κι αυτά.
Τι θες να πεις, όμως; Δεν σε καταλαβαίνω.
Δεν είμαι ο εχθρός. Δεν το είπα εγώ αυτό, αλλά ο Ομπάμα.
Δεν είπα... Επαναλαμβάνω τα λόγια του.
-Το συζητάμε. -Καταλαβαίνεις...
τη βαθύτατα παγιωμένη αποκτήνωση
στην ιδέα της προόδου;
Το καταλαβαίνεις αυτό;
Αν έτσι πρόκειται να με βλέπεις τώρα, τότε νιώθω...
Δεν ξέρω πώς να συμμετάσχω σε αυτήν τη συζήτηση.
-Τι λες; -Απλώς το αναφέρω.
Ξεκάθαρα. Δεν ξέρω τι σημαίνει να είσαι μαύρος ή...
-Λέμε ιδέες. Έχουμε έναν σκοπό. -Νιώθω εχθρότητα.
Είμαστε σύμμαχοι. Προσπαθούμε να βγει άκρη.
-Μιλάμε για το πώς... -Πόσο θα πάρει αυτή η διαδικασία;
Επειδή έχουν περάσει 400 χρόνια, κι απ' ό,τι βλέπω, στην πορεία...
-Πάψε να με διακόπτεις. -Ναι. Εντάξει.
Δεν λέω ότι δεν είμαι προνομιούχος. Λέω...
Πρέπει να ηρεμήσουμε, επειδή γίνεται λίγο...
-Δεν ζητάω κι άλλη αστυνομία. -Στις ειδήσεις,
λένε για μαύρους που σκότωσαν άλλους μαύρους,
ενώ υπάρχουν άλλες τόσες ή και παραπάνω περιπτώσεις...
Τι πρέπει να κάνω;
Γιατί πρέπει να απαντήσω;
Δεν είμαι εγώ η απάντηση στη λευκή υπεροχή.
Γιατί δεν βρίσκεις εσύ τι πρέπει να κάνεις;
Είσαι λευκός, γαμώτο. Βρες λύση.
Ναι, σωστά.
Ήταν υπεραπλούστευση ότι...
Ήταν χαζό αυτό που είπες.
Τι χαζό; Ποιο ήταν χαζό;
Στο πλαίσιο μέσα στο οποίο συζητάμε.
-Να σκοτώνεις; -Δεν είναι τόσο απλό.
-Δολοφόνησα εγώ; -Ξέρεις τι λέω.
-Δεν... -Φεύγω.
Το υπεραπλουστεύεις. Προσπαθούμε να...
-Σκότωσα κάποιον με τις λέξεις; -Ας μην...
Όχι. Πού πας, φίλε;
Να γαμηθεί η πολιτική σεβασμού της Άνι.
Δεν έχει αξία να προσπαθείς να αφομοιωθείς σε ένα σύστημα
που είναι σχεδιασμένο να σε καταστρέψει.
ΕΞΕΓΕΡΣΟΥ! ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!
Προέρχομαι από έναν μαύρο άντρα με χέρια εργάτη...
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
βαριά ανάσα και αρχοντική στάση.
Διαθέτω τη μελανίνη για να αντιμετωπίσω αυτά τα ψέματα,
περίπλοκα και πικάντικα ενώ θέτουν σε κίνδυνο την ύπαρξή μου.
ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΜΑΥΡΟΣ
Μαύρη γυναίκα,
γεμάτη συγχώρεση, παρά την ανθρώπινη ιστορία.
ΣΕΒΑΣΜΟΣ
Γεμάτη θυμό, ώστε η λογική μου να σκοτώνει τους λόγους να έχω μίσος.
ΜΑΪΚΛ ΜΠΡΑΟΥΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Θεέ, γέννησέ με πάλι μαύρη κάθε φορά.
Αποφοίτησα από το κολέγιο και έχω γυρίσει στη Νέα Υόρκη.
ΑΓΑΠΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
ΚΑΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΙΑ
ΥΓΕΙΑ ΕΧΘΡΟΣ
ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ
ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΕΣ
Μένω στη θεία μου στο Μπρούκλιν και κοιμάμαι στο πάτωμα της τραπεζαρίας.
Οι φίλοι μου μετακομίζουν μαζί
και δουλεύουν ο ένας για τους γονείς του άλλου.
Η πρεμιέρα στο Baby Grand είναι φοβερή.
Χάνω τις αισθήσεις μου.
ντελίβερι - εστιατόριο πακέτο - κέτερινγκ
ΝΟΣΤΙΜΟ ΦΑΓΗΤΟ ΔΙΠΛΑ
Περνάω τη μέρα στα ρώσικα λουτρά.
Νιώθω απομονωμένη,
αλλά τουλάχιστον έχω τον Μάικλ.
Γνωριζόμαστε στην πανκ παράσταση κοινού μας φίλου στο Γουίλιαμσμπεργκ.
Λίγους μήνες μετά, τον πετυχαίνω στις τέσσερις το πρωί στο μετρό.
Μετά απ' αυτό, μου ζητάει να βγούμε
και κάθε μέρα, του λέω όχι για έναν ολόκληρο χρόνο.
Δεν έχω γνωρίσει ξανά από κοντά τον έρωτα.
Αλλά τελικά, συμφωνώ.
ΑΝΟΙΚΤΑ - ΚΙΝΕΖΙΚΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ & ΠΑΚΕΤΟ
Ο Μάικλ που είχε αποβληθεί από ιδιωτικό σχολείο.
Παιδί του Μπρονξ με ρίζες στην Ινδία και το Πουέρτο Ρίκο.
Με διπολική διαταραχή και όραση με ακτίνες Χ.
"Μια μέρα θα κάνουμε παιδιά
και θα φτιάξουμε αστική φάρμα στην πόλη.
Και θα φοράς μεταξωτά στο σπίτι και τέτοιες μαλακίες".
ΜΠΡΟΝΞ
Τρεις μήνες μετά τον χωρισμό μας,
πηδά από τη γέφυρα Τζορτζ Ουάσινγκτον
κοντά στο πάρκο όπου βγήκαμε πρώτο ραντεβού.
Βαρέθηκα να κλαίω
κι εσύ δεν έχεις εμφανιστεί.
Δεν ξέρω αν πρέπει να σε καταραστώ
ή αν πρέπει να κλαίω... να προσεύχομαι για σένα.
Μαύρο περιστέρι,
πού μπορεί να είσαι;
Μην παίζεις με την αλήτικη περηφάνια μου,
μιας και η αγάπη σου θα έπρεπε να είναι δική μου
και καμίας άλλης.
Παρότι σ' αγαπώ τρελά,
δεν θα γυρίσεις ποτέ.
Μαύρο περιστέρι,
είσαι το πλέγμα του πόνου μου.
Δεν ξέρω τι διάολο λέει.
Θέλω να είμαι ελεύθερη
να ζήσω τη ζωή μου
με όποιον θέλω.
Θεέ μου, δώσε μου τη δύναμη,
επειδή πεθαίνω
να πάω να τον βρω.
Μπράβο!
Είμαι χαμένη λέω.
Είσαι απέραντος λένε.
Μια νύχτα με φεγγάρι,
οι πρόγονοί μου ζωντανεύουν με χρώμα που φωσφορίζει στη γη.
Είμαι χαμένη λέω.
Είσαι απέραντος λένε.
Ένας τους μου γνέφει.
Ένας άλλος με φτύνει.
Είμαι χαμένη λέω.
Είσαι απέραντος λένε.
4. Η ΚΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ
Είναι ένα κουτί με μίνι τράπουλα.
Υπάρχει ένα ροζάριο εδώ.
Κι άλλο ροζάριο εδώ.
Το σπίτι έχει άπειρα ροζάρια.
Μόλις έκλεισα τα 25.
Εδώ είναι όλα τα φωτογραφικά άλμπουμ.
Γυρνώ ξανά στο σπίτι μου, επειδή δεν ξέρω τι να κάνω.
Έχει μια αύρα.
Νιώθεις ότι υπάρχει μια αύρα εκεί μέσα;
Δεν αντιλαμβάνομαι ότι ο αδερφός μου ντρέπεται που μένουμε στο ίδιο δωμάτιο.
Δεν ξέρω. Είναι ο λόγος που είμαι τόσο...
Γαμώτο, πάρ' το αυτό από δω!
Απόψε θα πάω στο δείπνο μαύρης αγάπης του Σάσα.
Νιώθω ότι δεν ακούς ποτέ τι σου λέω.
-Είναι τρελό. -Εξήγησέ μου καλύτερα.
Είσαι μες στη μέση, οπότε δεν ξέρω πώς θα το κάνω.
Αδιαφορώ που πήρα το κρεβάτι της μητέρας μου.
Υπάρχει μια φωνή μέσα στο κεφάλι μου, μου λέει να το κάνω.
Κοιμάται στον καναπέ πια.
Ήθελα να ξέρω αν θα είχε γκαρνταρόμπα,
γιατί αλλιώς κανείς δεν θα έβλεπε τι φορούσα.
Δεν με νοιάζει. Ο μπαμπάς χαίρεται που γύρισα.
Μικρή μου, πάντα θα μιλάς υπερβολικά πολύ.
Δεν ξέρεις πότε να σταματάς.
Μια απόφαση που πήρα είναι να μαγειρεύω πιο πολύ.
Θέλω να έχω χρόνο για τον εαυτό μου για την τελετουργία αυτή.
Είναι σημαντικό ως αυτοφροντίδα.
Ξέρω τα συστατικά κι αυτά που μου αρέσουν και αγοράζω τα ίδια.
Και πήγαμε στου Άλεξ...
Πήγαμε...
-Είσαι καλά, μαμά; -Ναι. Καλά είμαι.
Όχι. Μπορείς να ανοίξεις τα αυτιά σου
και να μ' ακούσεις; Είναι...
Ναι, Ρεμπέκα. Όχι, δεν θέλω να πάω.
Γιατί;
Πρέπει να...
Χαλάρωσε την επιθετικότητά σου, γαμώτο.
Χαλάρωσε την επιθετικότητα, αλλιώς δεν θα μπορέσουμε να το κάνουμε.
-Συγγνώμη. -Δεν νομίζεις ότι είσαι...
Γιατί εγώ φεύγω.
-Είναι παράλογο... -Με διέλυσε!
Επειδή έκανα τη θεραπεία κι είπα στον γιατρό "Πρέπει να περπατήσω".
"Δεν περιμένεις μέχρι να ηρεμήσει;"
Πρέπει να περπατήσεις ως το Ιστ Σάιντ;
-Μου το είπες. -Γιατί γίνεσαι χειριστική;
-Μου το είπες. -Είσαι αυτόνομο άτομο.
Σε αυτήν τη σχέση, είσαι η κυρίαρχη ως μάνα,
οπότε εσύ φταις.
Θυμάσαι τότε;
Αν φταίει κάποιος, είσαι εσύ.
Είναι μια ειλικρινής συζήτηση για το πώς φέρεσαι στον εαυτό σου.
-Δεν έχει σχέση μ' εμένα. -Καλά.
Εσύ το τράβηξες ως εδώ.
Φίλος μού κλείνει συνέντευξη σε γνωστή εταιρεία παραγωγής.
Το προηγούμενο βράδυ, λέω ότι θα κάνω πρώτη ντους.
Όταν ξυπνάω να ετοιμαστώ,
ο αδερφός μου τρέχει και κλειδώνει την πόρτα.
Αρχικά, το ζητάω ευγενικά.
Καμία απάντηση.
Ανοίγει το ντους και βάζει μουσική.
Όταν χτυπώ ξανά, η μουσική δυναμώνει.
Εκλιπαρώ τη μαμά να παρέμβει.
Βυθίζομαι σε τυφλή οργή
ενώ βλέπω την ώρα της συνέντευξης να φτάνει και να περνά.
Η μαμά με κατσαδιάζει που χτυπάω την πόρτα.
Γυρνάω και πάω να την πνίξω.
Τι ψάχνει;
Γιατί πρέπει να λες όλες αυτές τις μαλακίες
που δεν χρειάζεται να ξέρει κανείς;
Ξεπέρασέ το. Η ζωή δεν είναι εύκολη.
Γαμώτο.
Δεν μπορώ να είμαι απαισιόδοξος, επειδή είμαι ζωντανός.
Αν είσαι απαισιόδοξος, συμφωνείς
ότι η ανθρώπινη ζωή είναι ακαδημαϊκό ζήτημα.
Αναγκαστικά είμαι αισιόδοξος.
Πιστεύω ότι πρέπει να αντέξουμε ό,τι πρέπει να αντέξουμε.
Στο παρατηρήσιμο σύμπαν, υπάρχουν περίπου δύο τρισεκατομμύρια γαλαξίες.
Άρα, πρέπει να υπάρχει κι αλλού ζωή.
Μα για να φτάσουμε στο πλησιέστερο αστέρι, θα θέλαμε 100.000 χρόνια.
Σ' αυτόν τον πλανήτη,
για να αντιληφθούμε την απεραντοσύνη του σύμπαντος,
δημιουργήσαμε την κατεύθυνση και τον χρόνο,
που εξελίχθηκαν σε κοινωνικά οικοδομήματα,
κι άλλα συστήματα ψευδαισθήσεων,
για να αποκτήσουμε σημασία,
μια ακόμα ψευδαίσθηση.
ΕΣΥ ΚΑΙ Η ΣΕΛΦΙ ΣΟΥ ΓΙΝΕΣΤΕ ΕΝΑ
Κάθε μέρα, ενωνόμαστε σε εντυπωσιακές μορφές
για να διατηρήσουμε αυτά τα μετα-αφηγήματα.
Όταν αποκτήσεις παιδί,
θα καταλάβεις ότι αυτό το πράγμα είναι αληθινό.
Είναι η αγάπη.
Όλα τα άλλα είναι, εντάξει...
Αυτό είναι αληθινό.
Από τη μάνα μου,
οι Βενεζουελανοί μού δίνουν πάθος, αντοχή και τραγική αυταπάτη.
Από τον πατέρα μου,
οι Δομινικανοί μού δίνουν θάρρος, φιλοδοξία...
και βίαιη οργή.
Μπέμπα.
Γενναία.
Πεισματάρα.
Νάρκισσος.
Χρόνια βάναυση.
Το να υπάρχω σημαίνει να κρατάω χώρο για όλα αυτά.
Φοβάμαι ότι η οικογένειά μου δεν θα μου ξαναμιλήσει.
Το υπόσχομαι,
τελευταία φορά σάς καρφώνω.
Αγαπήστε βαθιά, σαν να ήταν για πάντα.
Μόνο το τίποτα είναι αιώνιο.
Μιλήστε περήφανα στα παιδιά σας, όπου τα βρείτε.
Πείτε τους ότι είστε βλαστός σκλάβων
και ότι η μητέρα σας ήταν πριγκίπισσα στα σκοτάδια.
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα