Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Şunu anla: Yaptığın her şeyin bir bedeli vardır.
Söylediğim şeyleri alıp anlamını değiştiremezsin.
Sen de eskiden naziktin ama artık değilsin.
Kızgınlığın, savunmacılığın
- ve fevriliğin. - Saçını kestin.
Kendini buna adadın. İnsanları seviyorsun.
- Kıvırcık saçını uzattın. - Sinir oldun.
- Kurallara uymadan yürürsün, gürültücüsün. - Bunlar olmuyor...
- Okula gitmek istediğini hatırlıyorum. - Bence bu yanlış ve tehlikeli.
- Benden bunu bekliyorsun... - Bunu pas geçiyorum.
...ve benim için bu çok fazlaydı.
O soruyu pas geçeyim.
Asla yanlış bir şey yapmaz, söylemezsin.
Senin için çok şey yaptığımı söylersin
- ama bakış açımı değiştirdin. - Soruyu geçeyim.
Bu benim bölümüm.
Başka kimse konuşmasın.
Şu anda evrenime giriyorsunuz.
Ben lensim.
Özne.
Otorite.
Yeni Dünya'nın bir ürünü olarak,
şiddet DNA'mda yaşar.
Anlamakta güçlük çektiğim eski bir acı duyuyorum.
En yakınlarımı incitmek için onu kullanıyorum.
Hepimiz atalarımızın lanetini miras alıyoruz.
Ama kendimizle sürekli savaşarak
bu döngüyü kırabiliriz.
Ailemin lanetinin yavaş yavaş bizi öldürmesini izliyorum.
O yüzden savaşacağım.
Ve zayiat olacak.
Geriye bıraktığımız şey bu olamaz.
I. LANET
NEW YORK'A HOŞ GELDİNİZ ÜCRETSİZ BİLGİ
Annemler New York'ta âşık olmuşlar.
1970'lerde.
Anne, kirazlar nerede, bilmiyorum.
Cafe'ye git.
Central Park West'teki
en fakir çocuklar olmamız için her şeyi feda ettiler.
Odamı abim Juancarlos'la
ve ablam Raquel'le paylaşıyorum.
En küçük benim.
Üzgünüm. Özür dilemeyeceğim çünkü...
Anne babamız salonda yerde uyur.
Aynı boktan sorun. Aynı boktan Washington.
Sence niye Washington'da oluyor?
İnsanlar artık taviz vermiyor.
Hristiyanlığa inanmıyorlar.
Kesinlikle ikisi de olmamak için ama biri ve diğeri...
Evet Dr. Huntt. Tabii.
Cumartesi günleri balık ve muz kızartması yapar.
Kimse görmeden tuvalete atayım diye yemekleri donuma doldururum.
İnsanlara niye iyi misin diye soruyorsun?
Bir şeyleri yoksa sorma.
Anne, bu nazik bir davranış,
- iyi olduğundan emin oluyorsun. - Peki, tamam.
Tartışmalı bir şey falan değil.
Çoğu insan, "Teşekkürler, iyiyim. Sen nasılsın?" der.
Pazar günleri annemler Lucky Dube'yi dinleyerek mutfakta dans eder.
Acı onları aura gibi çevreler.
Özür dile demiyorum. Ben sadece... Sadece dürüstüm.
Tamam Beca. Sen kazandın.
- ChapStick'in var mı baba? - Var.
Küçükken aldığımız ChapStick'i hatırlıyor musun?
CENTRAL PARK DOĞAL KENT SİMGESİ
- Onu sıkman gerekiyordu. - Evet. O... Blistex'ti.
Bildiğim kadarıyla bir şeker kamışı plantasyonunda doğdum.
Annem bana genç çocukları...
o genç...
şeker kamışlarını kesmeye giden o delikanlıları gördüğünü söyledi.
Ve 17, 18 yaşında dişsiz çocuklar
ve bilirsiniz, yırtık pırtık giysilerle.
Ve dedi ki,
"Bunlar benim çocuklarım olmayacak.
Çocuklarım o çocuklar gibi olmayacak."
Sanırım böylece ailece şehre taşınmaya karar verdiler.
Oradan uzaklaşmak ve şehre gitmek ve belki de
bize daha iyi bir gelecek sağlamak için.
Generalísimo Trujillo.
- Generalísimo Trujillo. - Generalísimo Trujillo.
Generalísimo Trujillo'nun
altı veya yedi resmi olmasına rağmen
Bakire Meryem'in tek bir resmi olması ilginç.
Her Dominikli bilir ki,
Trujillo'ya karşı çıkanlar ya hapse gider ya da kayıplara karışır.
İç savaşta sokaklarda ölen birçok insan gördüm
ve birçok insan, işte...
dışarı böyle yaparak çıkmanız gerekiyordu,
özellikle erkekseniz.
Sokakta böyle yürümeniz gerekiyordu.
Ve yatağın altında uyurduk.
Herkes yatağın altındaydı. Annem herkesi yatağın altına koydu.
Ve tüm şeyleri... Nasıl diyorsunuz?
Tüm şilteleri bir yatağın üstüne yığdı.
Böylece bir kurşun gelse şilte onu tutacaktı.
Johnson başkan olduğu zaman,
üçüncü dünya ülkelerinden ABD'ye göçün yolunu açtı.
Ondan önce, işte,
bu ülkeye gelebilmek için zengin ya da milyoner olmanız gerekirdi.
Koko! Koko!
- Ve... - Baba, Koko'ya şunu kesmesini söyle!
Koko, yapma!
Bir arkadaşıma ABD'ye gitmeye çalışacağımı söyleyince
bana çok gülmüştü.
"Sence ABD'de siyahileri istiyorlar mı?
Gitmene izin vermezler. Seni almazlar.
Ayrıca fakirsin." Güldüler işte ve...
Şöyle dediler: "ABD'ye götüm gidersin."
Dediler ki: "ABD'ye mi gidiyorsun?"
"ABD'ye götüm gidersin!"
Bunu hâlâ hatırlıyorum...
Çok sinir bozucu olduğum için mi?
Hayır, hija. Bu komik bir şey. Gülmezsen...
O yüzden ben gelemem.
Öyle deme. Birlikte olmayı en çok sevdiğim kişinin sen olduğunu biliyorsun.
Gerçekten, birlikte olmayı en çok sevdiğim kişi sensin.
Babam 17 yaşındayken Jimi'yi Woodstock'ta gördüğünü anlatıyor.
Onu herkesten daha iyi tanıdığımı söylüyor
ama babamın tarzının kime çektiğini hiç bilmiyorum.
Kızdığımda ona babasını hatırlatıyorum.
Abuelo.
Şeker kamışı.
Pala.
Elinde kemer.
Okuma yazma bilmez.
Gururlu.
Trujillo memleketinde etnik temizlik yaparken
dokuz siyahilik bir aileyi New York'a getirdi.
New York'a geldiğinizde heyecanlı mıydınız...
- yoksa "Kahretsin" mi... - Evet ama hüsrana uğradım
çünkü Bedford-Stuyvesant'a gittik, "Hadi be! Bu New York mu?" demiştim.
İkinci Dünya Savaşı tarzı yanmış bir Avrupa şehri gibiydi.
1966 ya da 67 senesiydi sanırım.
YÜRÜMEYİN
Central Park'ı ilk gördüğümde şöyle dedim,
"Evden taşınınca burada yaşayacağım."
Öyle de yaptım. O yüzden orada yaşıyorum.
Ve oradan asla taşınmam.
Bekle, dur bir dakika.
Bu evde bizim bir odalı bir dairede büyümemizle ilgili...
Evet. Biliyorum.
sürekli bir çekişme varmış gibi hissediyorum.
Ve sen bu kararı destekledin çünkü...
-"Yani ben..." -Çünkü o zaman,
bilirsin,
ya tek odalı dairede yaşayacaktık ya da oradan taşınacaktık
ve kiraların kontrol edildiği bir yeri nasıl bulacaktım?
O binadaki kiralar kontrol ediliyordu, parasını ödeyebiliyordum.
Anlıyor musun?
Oradan çıkıp üç, dört yatak odalı,
makul fiyatlı bir yer arasam
sizi temin ederim ki
bugün birinizin yaşamamasına neden olacak bir mahallede yaşardık.
Biz küçükken mahallemizde suç işleniyordu...
- Bu sadece... - O yerlerin yanından geçmez.
Ekonomik olarak karşılayabildiğim en iyi yer buydu.
Anlıyor musun?
Parasını ödeyebildiğim en iyi yer.
Orijinal Gangster Koko! Koko!
Theanine'im nerede?
Probiyotiklerimi buldum.
Raquel, gelip seni videoya çekebilir miyim?
Bravo'ya giderken mi?
- Evet. - Sahi mi? Tamam.
- Yakından çekim! - Hayır. Tanrım. Dur.
Dur!
Lütfen.
Sigara içtiğimi filme koyma,
yoksa Gordi'yle annem izlerken içtiğimi öğrenir.
- Tamam. - Yeniden başladığımı bilmiyorlar.
Ninja Kaplumbağalar
Ben sigara içerken niye bu yokuşu çıkıyoruz?
Sigara içen bir ezik gibi konuşuyorsun.
- Bu insanlar acayip ezik. - Ne?
Halk bahçesi.
Bu, ben küçükken herhâlde hayatımı kurtarırdı.
Bu biz çocukken eklendi
ve bu mahalle berbattı.
Orada oynayamazdık. İçeri girer, onlarla konuşmaya çalışırdım,
bir şeyler dikmek için.
Ortaokuldayken bitki yetiştirmeye merak salmıştım
ama beni kovarlardı.
"Mahallede bir halk bahçesi var," derlerdi.
Orada sadece beyazlar vardı,
şarap içerlerdi ya da...
...iyi bahçecilikleriyle küçük etkinlikler yaparlardı
İçeri girmemize bile izin verilmezdi.
Cadılar Bayramı için dans eden küçük beyaz çocuklar vardı
ve "Vay be! Bu harika görünüyor!" dedim ama içeri girmeme izin yoktu.
Affedersiniz.
Halk bahçesinin olayı nedir?
İçeri girebilir miyiz, ya da...
Tabii.
Hey, ben içeri girerdim.
Çitten atlardım. Beni oradan atarlardı.
-Çitten mi atlardın? - Evet. Çite tırmanırdım.
Orası... ot içme mekânımdı.
O yüzden beni birçok kez attılar.
Ama yine de.
Okula kokain şişecikleri getirdiğim için
- okulda başım derde girmişti ya? - Evet.
- Ya projemi? - Evet.
Onların hepsini halk bahçesinde buldum.
Keşler de o bahçeyi kullanıyordu.
Muhtemelen o yüzden öyle yapıyorlardı.
Proje ne içindi?
Mahalleni simgeleyen ve hep gördüğün bir şeyi getirmek
ama ne olduklarını bilmiyordum.
Sadece onları güzel bulmuştum
çünkü kokain şişeciklerini hep görüyordum ve kapaklarını seviyordum.
- Evet. - Renkli renkliydiler.
Onları temizlerdim
ve oradan çaldığım bir çiçek saksım da vardı,
halk bahçesinden, küçük bir tane.
Onu toprakla doldurup
kokain şişecikleriyle çepeçevre donatmıştım,
- bir tane de ortasına koymuştum. -Çok hoş.
Ben güzel bulmuştum, sanatsal falan.
Ama başım belaya girdi.
Ne oldu?
Okula kokain şişeciği getirdiğimi sandılar.
Annemi keş zannettiler!
İşte olan buydu.
Babamın kızıysam
ve Juancarlos anasının oğluysa
ablam hiç anlayamadığım ihmal edilmiş bir boyuta düşmüş.
Büyükbabamın palasını dolaptan alıp annemlere salladı.
Nefessiz bırakana dek boğazımı sıktığı için
özür olarak ben on yaşındayken bana ilk cigaramı verdi.
O gün çok eğlenmiştik.
Burslu olduğu New England'daki yatılı okuldan mezun oldu
ama üniversiteyi atlayıp keşlerle trenlere kaçak binip seyahat etti.
Agorafobi.
Maluliyet maaşı.
Hücre hapsi.
Yıkım.
Ve patolojik yalanlar.
Şimdi lanetlerimizi miras alacak iki kızı oldu.
Beşinci sınıfta kahramanlarımızın kılığına girmemiz gerekiyordu.
Diğer çocuklar eski başkanlar ve Power Rangers olarak geldiler.
Raquel'in teşvikiyle ben Harriet Tubman oldum.
Ablamın elbisesini ve baş eşarbını aldım,
makyaj malzemelerini de sırtıma sahte kırbaç izleri çizmek için kullandım.
Plantasyonu canlandırmak için bir ayakkabı kutusuna brokoli koydum.
Tek beyaz Ken bebeğim köle sahibiydi,
geri kalan Barbie ve Ken'lerim de kölelerdi.
Raquel çok gurur duydu.
Video Music Box. Cuma sokak partisi.
Ralp amcanız, tabii ki olması gereken yerde.
Gördüğünüz gibi stüdyodayız
ve bu, tabii ki adamım Busta Rhymes, Teflon'la M.O.P remiksiydi.
Bugün Future Flavas şovda adamım Marley Marl
ve Pete Rock'la takılıyorum, bunu kaçırmak istemezsiniz.
Future Flavas tarz, tarzımızı bilirsiniz.
Hey, bekleyin. Burada bir korsan var!
Size buralarda işlerin nasıl olduğunu bildiriyorlar.
Ya Juancarlos?
Baba?
Ben... onu pas geçeyim.
O soruyu geçeyim.
Yedi yaş doğum günümde babam hepimizi Disney World'e götürdü.
Arabada abimle tartıştık.
Ağladığımı görünce babam sustu.
Juancarlos
bunu babamın onunla son konuşması olarak hatırlıyor.
MARKET
"Sıçanın tekisin. Duyuyor musun?"
"Sıçanın tekisin."
Okuldan eve ateşli geldim.
Juancarlos yatağımı masa olarak kullanıyordu.
"Hey, kendimi iyi hissetmiyorum, uzanmam lazım."
Çekilmedi.
"Hey, dediğimi duydun mu?"
Yatağın içine girdim.
Yine de çekilmedi.
Babamın eve geldiğini duyduk.
Juancarlos sonunda eşyalarını kaldırdı...
...ve benimle iki sene daha küstü.
Anneme şikâyet ettiğimde annem bana ispiyoncu dedi.
Ben de ertesi gün ona süprüntü demek için
onu işteyken aradım.
Şiiri her zaman sevmişimdir.
Metaforlar, mecazlar, kelime oyunları.
Ve iki ve üç anlamlı sözcükler kullanıyorlar.
Juancarlos benimle Jay-Z'nin albümü çıkana dek konuşmadı.
Bir ölçü dört vuruş ve bir dizede 16 ölçü var.
Işıkları kapatıp başından sonuna dinledik
ve sözlerini analiz ettik.
Bir de zamanla anlaşılan şarkılar var,
ne anlama geldiğini anlamak için
önce hayat tecrübesi edinmen gerekir.
Üniversitede bunu detaylı okuma ve eleştirel düşünme olarak gördüm.
Hadi bunu unutalım ve baştan başlayalım.
Beş dakika falan bekleyebilir miyiz?
Neden?
Çünkü tavrın kime olsa kendini kötü hissettirir.
Yani...
Doğruyu söylüyorum.
Annem beş dakika beklemek istiyor.
Koko. Gel buraya Koko.
Ee, kim konuşacak? Sen mi?
Bu bir mülakat. Önce sen konuşmalısın.
Ha siktir.
Güzel esti.
Günü böyle geçirmek güzel değil mi?
Yani...
Evet, insanlar seni taciz etmezse.
Annem Veronica
Caracas, Venezuela'dan Pace Üniversite'sinde okumaya gelmiş.
Margarita'daki tatillerini, özel dikim kıyafetleri
ve ilk sevgilisini annesinden kaçmak için arkasında bırakmış.
Abuela, şizofrenisi olan göz alıcı bir kadın.
1950'lerde büyüyen bir giysi fabrikasına sahipmiş.
Bu sefer altı ayını psikiyatri koğuşunda geçirecekmiş.
Annem, görevlilerinin, kötü davrandığında Abuela'yı hortumla yıkadıklarını görmüş.
Annem bizi nasıl disiplin altına alacağını hiç bilemedi.
Onun yerine odaya girip kendine kemerle vururdu.
Tamam, her şey bebek sahibi olduğum için başladı.
9 Mayıs 1990'da.
Adı Rebecca'ydı
ve ona "Bebeca" derdim.
Sonra da ona "Bebe" demeye başladım.
Sonra da "Beba" dedim.
En çok Beba'yı sevdim.
Ve Beba'mla kaldı.
Nasıldı... Siyahi çocuklara annelik etmek nasıldı?
Böyle bir soruya cevap veremem.
Özel olarak siyahi çocuk sahibi olmaya dair
anlatabileceğin herhangi bir deneyim yaşadın mı?
Rebecca, açıkçası ben Latin'im
ve çocuklarımı bir Latin gibi yetiştirdim çünkü başka türlüsünü bilmiyorum.
Başka bir şey bilmiyorum. Başka hiçbir şey bilmiyorum.
Amerikalı, beyaz veya siyahi olmakla ilgili hiçbir şey bilmiyorum.
- O zaman hiç... - Ben kendi...
Ne yaptıysam Venezuelalı bir Latin olmaya dair
bildiklerimi baz alarak yaptım.
Başka bir şey yapmadım.
Ya daha öncesi, Venezuela'ya gittiğimiz zamanlarda
saçımızla alay ederlerse veya ten rengimize bir şey söylerlerse
çok kızacağını herkese söylemen?
Bunun siyahi çocuklara özel bir şey olduğunu düşünmüyor musun?
Evet. Yani. Ama şeyden değil...
Çünkü Latinler çok cahildir.
Ve öyle düşünürler çünkü pelo crespo'n varsa o kötü bir saçtır.
Ve ben... Ve ben sadece...
Siz küçükken bir arkadaşıma şöyle dedim:
"Eğer ben... Çocuklarımın saçına kimsenin kötü demesine izin vermeyeceğim
çünkü kötü değil.
Saçları normal."
O kadar. Ama yaptığım tek şey oydu.
Yani sen... Pardon. Şeyi resmetsen...
Neyi resmetsem?
Anne, ciddiyim.
Mikro agresif tutumunun farkındayım. Hiç hoş değil.
Rebecca, kamerada böyle mi yapacaksın?
Fark etmez. Hiç hoş değil.
Bu mülakat boyunca
takındığın mikro agresif tutum hiç hoş değil.
- Gerçekten değil. - Peki Rebecca. Devam edelim.
"Mülakat yapmayı istemiyorum," desene.
Ama neredeyse bitirdik. Sen neden bahsediyorsun?
Hayır ama... Biliyorum ama ben... Enerjin beni rahatsız ediyor.
Yani, ya dürüst ol ya da geç bunları
- sorularıma cevap ver ya da verme. -Öyle yapmaya çalışıyorum.
Tamam, öyle yapmaya çalışıyorum.
Buna katlanmam gerekmiyor, çok yaşlısın.
- Ergen değilsin. - Anne, hadi, lütfen.
- Artık ergen değilsin. - Beş dakika ara verir misin?
Üzgünüm. Lütfen?
Üzgünmüş, götüm.
Bu kadar agresif olmamaya karar verdiğinde
soru sormaya başlayabilirsin.
Hazır olduğunda sorarsın.
Daha önce olmaz.
Tamam, hazırım.
Çocukken yazları Mendoza Fría'da geçirirdim.
Venezuela'nın And Dağları'ndaki bir köy.
Amcam beni havaalanından aldı
ve eve varmak için arabayla beş eyalet geçtik.
Her gece farklı bir aile üyesinin evinde kaldık.
İlk komünyonum büyükannemlerin evlendiği kilisede yapıldı.
Rogelio'yla ilk kez onun kapısının önünde öpüştüm.
Ben oradan geçerken yıllarca o kapıya yaslandı.
Bu ülkeye son gelişim bu.
Venezuela'nın bana verdiklerini arayarak sırt çantamla dünyayı gezdim.
Özgürlük.
Karşılıksız sevgi.
Ve bana ait bir oda.
Ertesi yaz New York'ta kalıp bekâretimi bir pisliğe verdim.
17 yaşındaydım.
II. ZİHİN KONTROLÜ
Değiştirmeye çalışırken çıldırtır Bu kader, bu durum
Bu mekânda toplanır Six Hits
Çünkü mahkûmum bulunmaya Ses çıkmasa da çığlık attığımda
Ben gider, mesele sessiz haykırış
Takım elbiselinin olmadığı grupta Hep şiddet var, sessizlik yok
Bu park çok karanlık Ne eğlence ne güneş var
Kader işini bitirmiş bu sürtükle Bir
Shakespeare beynimi yaktı.
Lisemin kurşungeçirmez camları bile onu tutamıyor.
"Bu gece bir rüya gördüm."
"Ben de gördüm."
"Seninki nasıldı?"
"Hayalperestler sıklıkla yalan söyler."
Jamaikalı çocuk Achkeem'le bana siyahi dediği için kavga ettim.
Nasıl cüret eder?
Psikiyatrist Susan bana Lexapro verdi.
Ülke genelinde yapılan intihar uyarısıyla annem haplarımı attı.
Bayan Johnson beni Maya Angelou ve Afro-Latin terimiyle tanıştırdı.
Bazı diğer Latinler bana Frederick Douglass demeye başladı.
Bard Üniversitesi'nden kabul mektubunu aldığım gece
Bob Dylan'ın "How Does It Feel?" şarkısını dinleyerek beş km yürüdüm.
ÇİN MAHALLESİ PAZARI VİDEO OYUNLARI
REZERVASYONSUZ RESİM, VİDEO ÇEKİMİ YASAKTIR
Güzel Hudson Vadisi'nde uyandım.
18 yaşındaydım.
Andy Warhol kraldı.
The Beatles da Tanrı.
Ve bazen dersler masaların altında yapılıyordu.
Sanatçı siyahi çocuklarla yaşıyordum.
Ya onlarla ya da beyaz arkadaşlarımlaydım.
Asla ikisiyle değil.
Evdeki bazı yaşça büyük kızlar beni uyardı.
"Seni asla bir insan olarak görmez," dediler.
Ama aşığım, ben de onlar mezun olana dek onları dikkate almadım.
İnanılmaz sırlarımız var.
Şunu 15'e yükseltebilir miyiz?
Bara gidelim.
Ben bara gidemem.
Neden?
- Asla başkan olamam. - Kimse görmeyecek.
Kimse... Hayır, bu Facebook'a ya da başka bir yere koyulmayacak.
Ciddi misin?
Arkadaşlarım dünyamdı.
İspanyolca konuşmamı dinlemeye bayılırlardı.
Onlara güven veriyor.
Harvard'dan gelen yeni melez profesör,
Annie, beni Hegel ve Octavia Butler'la tanıştırdı.
Sen Bard'dayken, Bard'da okumaya başladığında
tüm okulda herhâlde...
azınlık olarak yeterince temsil edilmeyen 70 veya 80 tane öğrenci vardı.
Çok azdı.
Ve o grup
seni hemen yanına çekti.
Sadece beyaz bir arkadaş grubu değil,
güzel insanlarla birlikteydin.
Arkadaşların şöyle insanlardı,
Bard'da okurken Town and Country dergisine çıkan kişilerdi.
Cazibeyi yaymak için.
Çünkü onlar ya sosyetik kişilerdi ya da biliyorsun,
sanatçı, aktör, manken falandılar.
Film sektöründen kişiler, çoğunun ailesi sanat ve diğer alanlardaki kişilerle
bağlantılıydı.
Ne zaman... başım belaya girse, yani bir şeye ihtiyacım olsa,
poster tasarımına ihtiyacım olsa veya...
yapmamız gereken herhangi bir şey için sen...
açıkça kara sevdalı beş delikanlıya mesaj atardın
ve anında gelirlerdi.
Ben de hep "Ah, işte, onlar..."
Sense "Neyse ne," derdin.
"Bu şöyle bir kişi. Önemli değil."
Yani çağırabileceğin bir hayran kitlen vardı.
Ama... Aynı zamanda kendini yalnız hissettiğini de biliyordum.
Şimdi gülüyorsun çünkü haklı olduğumu biliyorsun.
Kızım, niye beni aramıyorsun?
Yazıp duruyorsun ama beni beş dakikalığına arayabilirsin.
Ara beni. Benimle biraz konuş.
Ne zamandır sana ulaşmaya çalışıyorum.
Yani, ivme kaybetmek istemiyorum ve...
Biliyorsun, yeniden konuşmaya başlamıştık falan,
aylarca konuşmayabiliyoruz. Bunu değiştirmeye çalışıyorum.
O yüzden lütfen beni ara.
Ödevimi teslim etmek yerine,
sıkıntımı atmak için günde altı saati odamda dans ederek geçiriyordum.
Bu videoyu bizimle yaptığın için sağ ol.
Çok iyi bir program oldu.
Kâğıdının üstüne hapşırdın yahu.
Delikten aşağıya da.
Delikten aşağıya mı? Tanrım.
Amerikan Sapığı'nı okudun mu? Berbat şeyler yapıyor.
- Kitap... -Öyle mi? Gerçekten mi?
- Peki, bir bölümünde... - Adam birçok kişiyi öldürüyor.
- Hayır, filmi gibi değil. - Kesinlikle psikotik.
Kitapla kıyaslandığında filmi çocuklar bile izler.
Bard'da geribildirimler rapor hâlinde
bu çok ilginç çünkü bu profesörlerin sadece ödevleriyle ilgili değil,
öğrenciler hakkında da notlar tuttuğu
minik bir etnografi gibi oluyor.
Ama "sınıf vatandaşlığı" dedikleri şey üzerine
ve hatta tavırları ve tutumları üzerine.
Yani, senin notlarını gördüğümde, dersi bırakman, geç gelmen,
dikkat dağınıklığın hakkında çok konuştum.
Dedim ki: "Öncelikle zamanında gelmelisin.
Her derste konuşmalısın."
Bu yüksek sesle söyleyip söylememek konusunda kararsız kaldığım bir şey
çünkü çok ağır bir mesele.
Ama derse göbeği açık tişörtle gelemezsin falan dedim.
Sen de şoke oldun.
Dersten tuvalete gitmek için bile çıkamazsın dedim.
Sen, "Ne?" dedin. Ben de: "Evet, yapamazsın." dedim.
Başkası yapabilir ama sen yapamazsın.
Bu doğru ya da yanlıştı diye bir yargıda bulunmuyorum.
Aslında epey problemli bir durum ve yüzyıllarca yapılan şiddeti yansıtıyor.
Aynı zamanda bu kurumlarda yolunu bulmak
ve hak ettiğin notları almak
ve böyle bir alanda görülmek,
bir ütopya vaat eden ama aslında dünyanın geri kalanı
ve ABD'nin geri kalanı gibi yapılandırılmış ve öyle işleyen
ve bütünün mantığının
bir işlevi olan
bu doğal alanda görülmek için gerekli bir yol.
Profesörler sana farklı davranmaya başladı.
Notların yükseldi.
Söylediklerimin hiçbirinden şüphe etmedin ki yapabilirdin.
Bana, "Annie bu çok saçma," diyebilirdin.
Ve haklılık payın da olurdu.
Ve senin...
Aslında gerçekten haklılık payın olurdu.
GİNE KÖRFEZİ
Annie kurulu bir sömestir Gana'da okumama ikna etti...
Akra
...akademik deneme süreme rağmen.
Burası devrimci Pan-Afrikancı
Kwame Nkrumah'in ülkesi.
Sömürgelikten kurtulmuş Afrika'nın ilk başbakanı.
Beni misafir eden kadın bana "Yabancı" adını taktı.
"Sen Amerikalısın" dedi.
Ona ilk jenerasyon olduğumu söyledim.
Güldü ve yemek yerken konuşmamamı söyledi.
Minibüsün içinden,
palayla şeker kamışı kesen üstü çıplak adamlar gördüm.
Tavırları orada gördüm.
Orada babamı gördüm.
- Selam. - Herkesin mikrofonu açık.
- Merhaba. Merhaba. - Selam.
- Herkes iyi mi? - Merhaba.
Evet, harika. Sağ ol.
Millet?
- Evet. Hazırız. - Güzel. Audrey, seni istiyorum bebeğim.
Sen mi başlıyorsun?
Ben mi başlıyorum? Evet, öyle.
Kokain
Kokain kalbimde dönüp dolaşıyor Beynimde dönüp dolaşıyor
Kokain
Ah, eski dostum kokain
Bu sabah uyandım Tanrım, açlıktan midem kazınıyordu
Ama tek istediğim Kahvaltıda iyi kalite kokaindi
Kokain
Ah, eski dostum kokain
Kokain
Kokain kalbimde dönüp dolaşıyor Beynimde dönüp dolaşıyor
Kokain
Ah, eski dostum kokain
Kokain
Kokain kalbimde dönüp dolaşıyor Beynimde dönüp dolaşıyor
Kokain
Ah, eski dostum kokain
III. Zombi KIYAMETİ
Adamın bir şeyi var ya da uyuşturucu kullanmış gibi.
Yağmur yağıyor ama o etrafı seyrederek dolaşıyor.
- Her ne kullandıysa - Tamam. Hoşça kal.
adam inanılmaz derecede güçlü.
Evet, acayip güçlü.
Bu sıkılan bir çocuk mu, yoksa kamu düzeni için bir tehdit mi?
Biri onu Cleveland Parkı'nda gezinirken görünce
polisi arayacak kadar endişelenmiş.
Olay mahalline bir devriye arabası gelmiş ve saniyeler içinde...
Ateş edildi. Erkek vuruldu. Siyahi bir erkek. 20 yaşında falan.
Beni arabamdan zorla çıkarmakla mı tehdit ediyorsun?
O hiçbir şey yapmadı dostum. Hiçbir şey!
Şüphe çektin, seni durdurmalıyım.
Dur şeridinden önce durmalısın.
Dur şeridi mi? Kes şunu.
- Araba anahtarını ver. - Sinyal vermediğim için mi?
- Sinyal için mi... - Buraya gel!
- O çocuğu sebepsiz öldürdüler... - Hey!
Dışarı çık yoksa ben çıkartırım. Sana yasal bir emir veriyorum.
- Başını öteye çevir. - Arabadan çık!
Başını öteye çevir.
Koyu renkli kapüşonlu hırka, gri gibi
veya kot ya da eşofman altı ve beyaz tenis ayakkabıları.
Onu izliyor musun?
- Evet. - Peki, bunu yapmana gerek yok.
Emniyetten aldığımız destekten
çok memnunum. Ben yanlış bir şey yapmadım
ve bu duruşma yanlış bir şey yapmadığımı kanıtlayacak
ve duruşmayı bekliyorum.
Hey, dün gece Russell Westbrook'u gördün mü?
Skor 47 falandı... Ve...
47, 15 ribaunt ve 11 sayı pası falan.
- Tanrım. - Neden bahsediyorsunuz?
-Şeye devam ediyor... - Futboldan mı?
- Basketboldan. - Basketboldan.
Pardon.
Bence o oyuncuların bazılarının
şeyi konuşması güzel... bilirsin işte.
- Olan biteni mi? - Evet.
- Evet. Doğru. - Hemfikirim.
- Yani... -Çok daha fazla oyuncu...
- Ben hemfikir değilim. - ...ve fazlası...
Kesinlikle var.
Bir hareket gerçekleştiriliyor. Ve...
Son 20 yılda bazı kültürel dönüşümler yaşandı...
Eskiye kıyasla şimdi siyahiler için daha fazla fırsat var...
- Kesinlikle. - ...artık genç siyahilerin...
örnek alabileceği daha fazla şey var.
Bu güzel ve...
- Bilemiyorum, bunun anlamı... - Yani, beyazlar...
Nasıl hayret verici bir durumdasın ki
böyle bir şey söyleyebiliyorsun.
Dostum, o zaman bana bir tuğla ver
ve hangi binaya atmam gerektiğini söyle,
yapmam gereken buysa ama bence...
- Yapmamız gereken... - Merak etme.
- Pes mi edeceksin? - Nasıl yani?
- Hayır. -Ön safları bilmiyorum.
Ön saf mı?
Mücadele etmem istenmiyorsa o zaman ne yapacağım ki...
Yani, tersine ırkçılık falan demiyorum
çünkü bence bu aptalca.
Manasız gibi... polislere bir şeyler atmak, kırıp dökmek için
için enerji harcamak... Biliyorsunuz ve isyan falan.
Ama neden bahsediyorsun? Saçmalıyorsun.
Ben düşman değilim. Bunu ben söylemedim. Obama söyledi.
Söyleyen ben bile değilim... Onun dediğini tekrar ettim.
- Buna çalışıyoruz. -İlerleme fikrinin içine
iyice işlemiş olan insanlıktan çıkarma durumunu
anlıyor musun?
Bunu anlıyor musun?
Eğer şu anda bana böyle bakacaksan ben biraz...
Bu sohbete nasıl giriş yapacağımı bilemiyorum gerçekten.
- Ne demek istiyorsun? - Sadece söylüyorum.
Evet, kesin. Siyahilerin deneyimi hakkında hiçbir şey bilmiyorum veya...
- Fikir paylaştık. Hedefimiz var. - Düşmanlık sezdim.
Aynı taraftayız. Birlikte anlamaya çalışıyoruz.
- Stratejileri tartışıyoruz... - Bu süreç ne kadar sürecek?
Çünkü 400 yıl falan oldu ve gördüğüm kadarıyla bu süreçte...
- Sözümü kesme lütfen. - Tamam, peki.
İmtiyazlı olduğumu söylemiyorum. Sadece...
Biraz sakinleşmeliyiz çünkü bu iş şeye döndü...
- Daha çok polis lazım demedim. - Haberlerde
siyahilerin siyahileri öldürdüğü konuşuluyor hep
ama eşit derece ya da daha fazla durum şey için geçerli...
Yani, ben ne yapayım?
Bu soruyu niye bana soruyorsun?
Ben beyazların üstünlüğüne çare falan değilim.
Ne yapacağını niye sen düşünmüyorsun?
Beyaz bir erkeksin be! Çözümü sen bul.
Evet, bu doğru.
Durumu çok fazla basitleştirdin...
Söylediğin aptalcaydı bence.
Sen... Aptalca mı? Ne aptalcaydı?
Yani... konuştuğumuz şeyin bağlamı içinde.
- Birini öldürmek mi? - O kadar basit değil.
- Birini mi öldürdüm? - Anladın mı?
- Bu... - Hey, ben gidiyorum.
Çok fazla basitleştiriyorsun. Biz de...
- Birini sözcüklerle mi öldürdüm? - Dur...
Hayır. Bekle, nereye gidiyorsun dostum?
Annie'nin saygınlık politikasının canı cehenneme.
Seni mahvetmek için tasarlanmış bir sisteme uyum sağlamanın
gurur verici hiçbir tarafı yok.
BAŞKALDIRIN! POLİS TERÖRÜNÜ DURDURUN!
İşçi elleri olan, bezgin nefesli ve muhteşem duruşlu
NEW YORK POLİSİ
siyahi bir adamın çocuğuyum.
Onlar ölümümü göze alırken bu karmaşık ve sulu yalanlarla
yüzleşmek için melaninle donatıldım.
VURMAYIN BEN SİYAHİYİM
Siyahi kadın iyi,
insanlık tarihine rağmen içindeki affetme duygusuyla olgunlaştı.
SAYGI GÖSTER
Öfke dolu, muhakemem nefret dolu olmamak için bu nedenleri öldürüyor.
MICHAEL BROWN ADALET
Tanrım, beni her seferinde siyahi yarat.
Üniversiteden mezun oldum ve New York'a geri döndüm.
SEVGİ AİLE
KÖTÜ RUHLAR DEPRESYON
PARA İŞ
SAĞLIK DÜŞMAN
BAŞARISIZLIK
TÜM İNANANLARA AÇIKTIR
Halamın Brooklyn'deki evine taşınıp yemek odasında yerde yattım.
Arkadaşlarım birlikte yaşamaya
ve birbirlerinin aileleri için çalışmaya başladı.
Baby Grand'deki açılış gecesi müthişti.
Çoğunda kendimden geçtim.
paket servis - gel al masaya servis - catering
LEZZETLİ YEMEKLER YAN KAPIDA
Günümü Rus hamamında geçirdim.
Kendimi yalnızlaşmış hissediyordum
ama en azından Michael vardı.
Ortak arkadaşımızın Williamsburg'deki punk gösterisinde tanıştık.
Birkaç ay sonra onunla sabahın dördünde L treninde karşılaştım.
Ondan sonra bana çıkma teklif etti
ve bütün bir yıl boyunca her gün onu reddettim.
Aşkı hiç bu derece deneyimlememiştim.
Ama sonunda kabul ettim.
AÇIK - ÇİN YEMEĞİ MASAYA SERVİS & GEL AL
Michael özel okuldan atılmış.
Aslen Hindistan ve Puerto Rico'lu, Bronx'ta doğan bir çocuk.
Bipolar hastalığı ve X- ışınlı görüşü var.
"Bir gün çocuklarımız olacak
ve şehrin yukarısında kent çiftliği kuracağız.
Sen de evde ipek falan giyeceksin."
Üç ay sonra ayrıldık.
İlk kez buluşmamızda gittiğimiz parkın yakınındaki
George Washington Köprüsü'nden atladı.
Ağlamaktan yoruldum
ama sen ortaya çıkmadın.
Seni lanetlemeli miyim
yoksa senin için ağlayıp dua mı etmeliyim, bilmiyorum.
Siyah güvercin, siyah güvercin
Nerede olabilirsin?
Serseri gururumla oynama
çünkü şefkatin benim olmalı
hiç kimsenin değil.
Seni deliler gibi sevsem de
asla geri dönmeyeceksin.
Siyah güvercin
sen acımdan büyüksün
Bu ne demiş anlamadım.
Özgür olmak istiyorum
hayatımı yaşamak için
her kiminle istersem
Tanrım, bana güç ver
çünkü gidip onu bulmak için
ölüyorum.
Bravo!
Bravo! Bravo!
Benim kadar kayıp diyorum.
Senin kadar engin diyorlar.
Ay ışıklı bir gecede
atalarım cart renklerle dünyada canlanıyor.
Benim kadar kayıp diyorum.
Senin kadar engin diyorlar.
Biri bana göz kırpıyor.
Diğeri bana tükürüyor.
Benim kadar kayıp diyorum.
Senin kadar engin diyorlar.
IV. ÇAĞRI EVİN İÇİNDEN GELİYOR
Bu minik oyun kartlarının olduğu küçük bir eşya kutusu.
Burada bir tespih var.
Burada da başka bir tespih var.
Bu evde çok tespih var.
Yirmi beş yaşıma girdim.
Burada resim albümleri var.
Ne yapacağımı bilmediğim için eve döndüm.
Bir hissi var.
Buradaki hissi duyabiliyor musun?
Abimin odayı paylaşmamızdan utanıyormuş, bunu fark etmedim çünkü sanatla meşguldüm.
Bilmiyorum. Benim bu kadar şey olmamın...
Coño, o şeyi buradan çıkar!
Bu gece Sasha'nın Siyahi sevgisi yemeğine gidiyorum.
Sanki söylediğim hiçbir şeyi dinlemiyorsun.
- Bu saçmalık. - Coño, daha iyi anlatabilirsin.
Evet ama hep önümü kesiyorsun, bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum.
Annemin yatağını aldığım gerçeğini umursamıyorum.
Kafamda, içimde dediğim bir ses var. Onu yapıyorum.
Artık kanepede uyuyor.
Vestiyer var mı diye gizliden öğrenmek istedim
çünkü yoksa kimse kıyafetimi görmezdi, değil mi?
Umurumda değil. Babam döndüğüme mutlu.
Mijita, hep ama hep çok konuşuyorsun.
Durmayı hiç bilmiyorsun.
Yeni yıl hedeflerimden biri daha çok yemek pişirmek
çünkü yemek pişirme ritüeli için kendime vakit ayırmak istiyorum.
İnsanın kendisine bakması için çok önemli.
Malzemeleri falan biliyorum
ve hep aynı şeyleri alıyorum.
O yüzden arabayla Alex'in yer...
Biz arabayla...
- Anne, iyi misin? - Evet, iyiyim.
Hayır. Kulaklarını açıp
beni dinleyebilir misin? Bu...
Ay, Rebecca, ya. Hayır, bunu istemiyorum.
Niye?
Senin... Senin...
Çok daha mütevazı olman lazım.
Ya daha mütevazı olursun ya da bunu yapamayız.
-Üzgünüm. - Sence sen öyle değil misin...
Çünkü ben gidiyorum.
- Bu çok saçma... - Bu beni rahatsız etti!
Çünkü daha yeni tedavi oldum,
doktora, "Hayır, yürümeliyim." dedim.
"İşler yoluna girene dek bekleyemez misin?"
Doğu Yakası'na kadar yürümek zorunda mısın?
- Bana söyledin ya. - Niye söylediklerimi çeviriyorsun?
- Ama sen söyledin. - Bağımsız bir insansın sen.
Bu ilişkide anne olarak dominant olan sensin,
o yüzden suç senin.
O günü unuttun mu?
Biri suçluysa o kişi sensin.
Bu kendine nasıl davrandığınla ilgili dürüst bir konuşma.
- Benimle bir ilgisi yok. - Tamam, peki.
Sen... Sen işi buraya dek getirdin. Sen yaptın.
Arkadaşım prestijli bir yapım şirketinde bana bir mülakat ayarladı.
Bir gece önce sabah ilk duşu benim alacağımı söyledim.
Hazırlanmak için kalktığımda
abim önümden koşup banyonun kapısını kilitledi.
Önce rica ettim.
Cevap vermedi.
Duşu açıp müziği açtı.
Kapıyı yeniden çalınca müziğin sesi açıldı.
Anneme yardım etmesi için yalvardım.
Mülakat saatinin gelip geçmesini izlerken
gözüm öfkeden karardı.
Annem kapıyı yumrukladığım için beni azarladı.
Dönüp onu boğdum.
Ne arıyor?
Niye çıkıp kimsenin bilmesi gerekmeyen zırvaları
söylemek zorundasın?
Alış bunlara. Hayat kolay değil.
Coño.
Kötümser olamam... çünkü yaşıyorum.
Kötümser olmak insan hayatının
akademik bir konu olduğunu kabul etmek demek.
O yüzden iyimser olmam gerek.
Atlatmamız gereken her neyse atlatacağımıza inanmak zorundayım.
Gözlemlenebilen evrende aşağı yukarı iki trilyon galaksi var.
O yüzden başka hayatlar da var olmalı.
Ama en yakın yıldıza ulaşmak 100.000 yılımızı alırdı.
Bu gezegende,
evrenimizin enginliğini anlayabilmek için,
yönü ve zamanı yarattık ki
bunlar sosyal inşaya ve başka illüzyon sistemlerine
evrildi,
bize önem vermek için,
başka bir illüzyon.
SENİNLE SELFİE'N BİRLEŞİYOR
Bu üst anlatıları tasdik etmek için her gün muhteşem formlarda
bir araya geliriz.
Bir çocuğun olduğunda
bunun doğru olduğunu anlayacaksın.
Bu sevgi.
Diğer her şey, yani, tamam...
Ama gerçek olan bu.
Annemin tarafında,
Venezolanos sonraki nesillere tutku, direnç ve felç edici sanrılar aktarır.
Babamın tarafında,
Dom;� ]!�ݍ��k��&���v�Z"���ÈY=ۣ�r_/(��Հ�;���;_��t(`_��4��߉đn��z?�@�"�E�x���+]۩��K֘�O:�ꗺ! ����U��yÙ���uN�>�Ӫ����bv��1S�)��QJP�)��������h���Lĭ�2�c�>��m�� ʚ�4N��*�Pg*a��sw����2(���JHu�q4ИQ7pB��� o�����M�*� <���H�\�N�̧� @���﮹�f�&{��6�r:��a����"�c���8�O� ������ םzF; ��� �}��RN�T�u�Gs�+���] �gҤ�7�}LZq�Nu�`�8v��Q� [�#�[�o�~w;����psDX�����=[7Wl~�V�#DNQ �)�b��AЋ����� �)F,[u�����1�� K-� ;�E�b��X�,�L��Ha��U�)�n��뫤Wv= y+��b���)���ڝ )�QP�>� R���F�7X����v�ע� ���Q|؉���>�dV��e�Y��A� �9��z���zą&���!fmǓ�\u:A�t�4� ��o�|��� �"A� ��z[���$2g������?���� Q��ϫ7"c ��T��I��JS�����9 �^�B���'���Z�p�J:ȃRL{y� xShj���`�N�� -���Z�ő��q��'��4-�m�lO2ޑh=� 3{��ԛM�������}�ʮ����#=L%�u�?����w���u/y���� j��[��LX� ���G}R��N؊��:��#���w�Y~0��[M��'T��G��`1�j �bq�~��W��A:à��f����?�nk��v&���pp�< ��"����u"�M9O2�v�ߑ��������R����;OG T!���af�!��p-�����%-����m+;-�K��kz �?(VI�f�z�»��)�g��ħ��44�ĳ,9 mUFe�YӤ4Y�K���F�J� ��% ���]>�G�� ���`���a�v`�J =�3�ԎD Uv8&��x�[\;8�� � #t�^T/.��6 B%��텆U&P��왙��'Q17?�q%˄��j�o�W^ٞx�!���� ,ُ���_k��F��N�)��� U2J�҈Я W��u���#