Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kafamda bir yerin resmi var.
Evde bir kadın.
Gerçek olup olmadığını bilmiyorum.
Ama bir his var.
Ve bu his gerçek.
mutluluk
Tamam, sizi aktarayım. Bekleyin biraz.
YARIMADA
GÖZLEMEVİ
PLEIADES OTEL
RÜYA EV
Cidden, ne oluyor ya? Wittle yine telefonunu açmıyor.
EMILY WITTLE AÇMAK İÇİN KAYDIRIN
-Merhaba canım. -Merhaba.
Geri aradığın için çok mutluyum.
Omzun nasıl?
Omzum iyi. Bacağım biraz ağrıyor
ama ilaçları alıyorum. Beni boş ver, sen nasılsın?
İyiyim.
Mezuniyetim hakkında konuşmak istedim.
Mezun olduğuna inanamıyorum.
İnanamıyor musun? Sahi mi?
Zamana yetişebilmek zor. Ama ben...
Seninle gerçekten gurur duyuyorum.
Annem Cliff's Edge'den rezervasyon yaptırıyor.
Tamam. Güzel olur.
Senin de gelmeni istiyorum.
Gelmemi annen istiyor mu?
Ben istiyorum baba.
Belki sonraki gün kardeşini ve seni dışarı çıkarırım.
Törene gelmiyor musun?
Tabii ki geliyorum. Tribünde olacağım.
Seni kep ve cübbeyle yürürken göreceğim ve destekleyeceğim.
Ama annenle işleri zorlaştırmak istemiyorum.
Durumu mahvettiğimi biliyorum ve dikkat çekmek
istemiyorum.
-Baba... -Efendim?
Öyle düşüncelerim var ki keşke görebilseydin.
İyi olduğuna emin misin baba?
Evet, iyiden de iyiyim. Harikayım.
Bir dakika.
-Sonra arasam olur mu? -Tamam.
-Seni seviyorum. Hoşça kal. -Ben de seni seviyorum. Görüşürüz.
Greg Wittle.
Bjorn sizi görmek istiyor.
Tamam, hemen geliyorum.
-Selam Wittle! -Selam.
Burada izin mi yapıyorsun?
Hayır, telefon görüşmesindeydim.
Patron seni görmek istiyormuş.
Evet. Şimdi gidiyordum ben de. Telefondaydım.
O ne?
Hiçbir şey.
-Olmaz. Özel bir şey. -Tabii.
Kahretsin. Pardon.
Önemli değil.
-Şu telefonu açayım. Kusura bakma. -Aç tabii.
-Şimdi Bay Wittle. -Tamam. Birazdan oradayım.
Kapıyı kapatır mısın lütfen?
İlaç kutunuzu doldurmak için sekize basın.
Lütfen reçete numaranızı ve çizgiden sonraki beş numarayı girin.
Girdiğiniz reçete numarası sekiz, dokuz, yedi, dokuz,
yedi, sekiz, dört, dört, beş,
beş, dokuz, sıfır, bir, bir, iki.
Doğruysa bire basın.
Böyle bir reçete kaydı bulunmamaktadır:
Sekiz, dokuz, yedi, dokuz,
yedi, sekiz, dört, dört...
-Pardon. -Programı çok sıkışık.
Hemen geliyorum. Telefon konuşmasındayım. Teşekkür ederim.
Numara için sekize basın. Eczane birimi için bire basın.
-Eczane. -Merhaba, ben Greg Wittle.
İlaçlarımı almakta sıkıntı yaşıyorum.
Sadece beş kez doldurtabilirsiniz. Yeni reçete almanız gerek.
Anladım ama dört kez doldurttum.
İlk aldığınızı da sayınca beş oluyor efendim.
Ama ilaçları ilk sefer aldığımda doldurtmuş olmuyorum ki.
Bir saniye bekleyebilir misiniz? Bekleyin.
-Bay Wittle! -Hemen çıkıyorum.
Anlaşıldı. Kusura bakma. Teşekkürler.
Acaba... Alo?
GÜVENLİ LİMAN REHABİLİTASYON KLİNİĞİ REZERVASYONSUZ HASTA KABUL EDİYORUZ
Teknik sorunlar yaşadığınız için üzgünüm.
Sorun nedir acaba?
-Merhaba Doris. Kusura bakma. -Takip edin.
Dışarı çıkmış olmalı. Oraya oturabilirsiniz.
-Greg Wittle. Nasılsın dostum? -İyiyim Bjorn.
Teşekkürler.
Hemen konuya gireceğim.
Hintli meslektaşlarımız bizi eziyor, otobotlar bizi geçiyor
-ve çoğu senin yüzünden. -Ne?
Kafan nerelerde?
Telefona cevap vermek yerine
rüya evini mi çiziyordun?
-Yoksa... -Saat kaç?
Pardon?
Böyle direkt olmalıydın. Lafı dolandırdın dostum.
Technical Difficulties'te lafa hep "üzgünüm" ile başlarız.
Bunu söylemenin kolay bir yolu yok ama...
...kovuldun.
Greg, kovuldun.
Greg?
Kafanın içi çok fena olmalı.
Yeni hayatının başlangıcındasın.
Bjorn?
TUVALET
Birazdan çıkacağım!
-Burada değil mi? -Daha gelmedi.
Tuvalete girebilirsin.
Ben öğle yemeğine çıkacağım, geldiği zaman
beni arayabilir.
Teknik sorunlar yaşadığınız için üzgünüm.
Sorun nedir acaba?
Teknik sorunlar yaşadığınız için üzgünüm.
Bir viski lütfen. Duble. Buzsuz.
Tamamdır Greggo.
Hemen dönerim.
-Hesabını açtım. -Güzel.
Sen gerçeksin.
Pardon?
Gerçek olduğunu biliyorsun, değil mi?
Şeyi bekliyordum... Pardon, sizi tanıyor muyum?
-Güçlerimi saptırdın. -Pardon?
Özür dilemeyi bırak.
Özür dilemiyorum. Sizi duymuyorum.
Ne dediğinizi anlayamıyorum.
Seni tanıyamadım.
Ben sizi tanımıyorum ki.
Başlarda hep bulanık gelir.
Ben Isabel. Gel yanıma otur.
Böyle iyiyim. Sadece içkimi içeceğim, teşekkürler.
Görgü tanığına ihtiyacın yok mu?
Ne?
Manzara iyi mi?
Bir sonraki adımın son derece önemli.
Hayatını hapiste geçirmek istemezsin.
Çok kötü olur. Bana bak.
Sana yardım edeceğim
çünkü durumdan kendimi biraz sorumlu hissediyorum.
Neden sorumlu hissediyorsun?
Bu dünyanın var olması biraz benim hatam diyelim.
Merak etme. Her şey yoluna girecek. Düzelteceğim.
Ama önce benim için bir şey yapmalısın.
Bir erkek arkadaşım var, eski sevgilim.
Gerçekten pisliğin teki. Şu an tuvalette.
Tamam.
Onda bana ait bir şey var. Beni dinliyor musun ya?
-Evet! Erkek arkadaşını anlatıyorsun. -Eski.
Tılsım kolyem onda. Onu geri almam gerek.
Neden güçlerini kullanamıyorsun?
Çünkü o gerçek. Senin ve benim gibi.
Gerçek deyip duruyorsun. Neyi kastediyorsun?
Dışarıdaki insanları görüyor musun? Onlar gerçek değil.
Barmen mesela. Gerçek değil.
Bunların hiçbiri gerçek değil. Bizim gibi çok azı var.
-Bence sana yardım lazım. -Hayır. Sana yardım lazım.
Kolyemi getir, ben de senin için sorunu çözeyim Greg.
Adımı nereden biliyorsun?
Zihnini okudum.
Dalga geçiyorum. Bir dakika önce barmen söyledi.
Hadi Greg.
Kaybedecek neyin var?
Bu kolye neden bu kadar önemli?
Bu sahte dünyayı yönetmek için
güçlerin bulunduğu özel sarı kristaller orada.
Aferin. Çok hızlı oldu. Sana sorun çıkardı mı?
-Hayır, baygındı zaten. -Gerçekten mi? Harika.
Oraya gidip cüzdanı al.
İçkileri o ödesin.
Hayır, benim param var.
Bana borcu var.
Tamam guapo, sorununu çözmenin vakti geldi.
İkinci bir şansı hak ediyorsun.
-Tamam. -Düzelteceğim.
Bunu görüyor musun?
Dünya, nöronlarının etrafında oluşan ışıklardır.
Üretilmiş ve şekillendirilebilir bir şeydir.
Sen özgürsün.
Atladı! Pencereden atladı!
Tam burada! Resmen güpegündüz intihar etti!
-Barda ne yapıyordun? -Acıkmıştım.
Hadi gidelim.
-Sen mi yaptın? -Neyi?
Onlarca tanık, onu pencereden atlarken,
seni de caddenin karşısındaki bardan çıkarken gördü.
İkna oldun mu?
-Cüzdanımı unutmuşum. -Boş ver.
Hayır. Dönebilirim. Masumum, değil mi?
Dönemezsin. Olay kapanana kadar biraz gizlenmen gerekecek.
Ama beni barda gördüler.
Aynen öyle. Bırak onlar konuşsun.
İhtiyacın olan en son şey, karanlık bir odada
parlak ışık yüzüne vururken polisin seni sıkıştırması olur.
Çünkü kesin tüm işi mahvedersin.
-Dikkat çekme işte. Telefonun var mı? -Evet, neden?
...son yıllarda artan gelir eşitsizliği...
Politika için yeni bilim.
Herkes ikna olmadı.
Hiç mantıklı gelmiyor. Bjorn mutluydu. Depresyonda değildi.
SORUŞTURMA SÜRÜYOR BJORN PEDERSON'IN ÖLÜMÜ
Bu mümkün değil.
En muhtemel ölüm sebebi intihar.
Fakat polis cinayet ihtimalini ortadan kaldırmadı.
Hey. Gel.
FOTOĞRAFLAR - ŞİMDİ YENİ BİR ANINIZ VAR
-Selam, ben baban ve sen de... -Emily.
Tişörtündeki kim?
-Kaplumbalistik. -Bu...
Harika.
-Tatlı. -Kaplumbalistik.
-Buna kaç verirsin? -60 dolar.
-Tamam. -Kimlik.
Cüzdanım yok.
-Seninkini kullanabilir misin? Olur mu? -Kırk.
On.
Çöpe atmaktan daha iyi.
Tamam ama kimlik yokken seni ezerler, biliyor muydun?
Hayır, telefonum yok. O kadar aptal değilim.
-Nereye gidiyoruz? -Buraya.
Olay kapanana kadar güvende olacağın yer.
Evimden uzaktaki evime hoş geldin.
Bu da Ophelia'm. Bir şey yok tatlım.
Burada kalamam. Sen evsiz misin?
Bu yasal mı, yoksa...
Yardımın için teşekkür ederim ama üzgünüm, sanırım gideceğim.
-Nereye gideceksin? -Eve.
Yani, bir motelde kalıyorum. Motel odama döneceğim.
Ama anahtarım yok çünkü cüzdanımdaydı.
Sadece... Hayır, kimliğim de oradaydı.
Param da. Yani ne kimliğim ne de param var ama belki beni hatırlarlar.
-Umarım beni hatırlarlar. -Dostum, evsiz olan sensin.
Yeni boşandığım için eve gitmiyorum.
Tamam, o zaman ortalık sakinleşene kadar oyalan,
sonra da cüzdanını alırsın. Ya da bir ev, yeni bir eş bulur,
ne yapmak istersen yaparsın.
Televizyonum var. Sesini açmadan haberleri izleyebilirsin.
Elektriğin var mı?
Evet. Su da var.
Gördün mü, evsiz değilim. Sadece insanlardan uzakta yaşıyorum.
Saklanman için güvenli bir yer sunuyorum. Kabul et ya da etme, tamam mı?
Yalvaracak değilim.
Sanki yanımda kalmandan çok keyif alıyorum da.
BJORN PEDERSON SORUŞTURMA KAPANDI
-Cinayet yok mu? Yazılanı görüyor musun? -Evet.
-Resmen özgürsün. -Evet!
Teşekkür ederim. Artık başını ağrıtmayacağım.
Bu kadar mı?
Çıkıp gitmeye çok heveslisin.
Hayır, değilim.
-Bir şey mi pişiriyorsun? -Kızartma sadece. Bir şey değil.
Severim.
Fazladan var mı?
-Masum olmana. -Masumluğa.
Bjorn için kötü hissediyorum.
Tabii ki kötü hissedeceksin.
Çünkü o korkunç biri değildi.
Aslında bazen iyi biri olabiliyordu.
Bazen işe giderken şort giymemize izin verirdi.
Yaz aylarında yani.
Anlıyorum. Nasıl hissettiğini anlıyorum.
Şort giymene izin veren iyi bir adamı öldürdün.
Ve gerçek olduğunu düşünüyorsun.
Ama biliyor musun?
Sadece bu hissi gözlemlemen ve sonra serbest bırakman gerek.
Sana çok güzel bir şey göstermek istiyorum.
Bu çakmağı al. Şuradaki mumları görüyor musun?
Mumlara doğru hareket ettir.
Aferin.
O kadar zor değildi. Şimdi çakmak olmadan yapmaya çalış.
Hoşuna gitti mi?
Şaka mı yapıyorsun?
Çok güzel. Bravo!
Harika bir atmosfer oluşturdun. Yemek yiyelim mi?
Şu rüya evini anlatsana.
İnatla çizdiğim
ve vazgeçemediğim bir fantezi.
Bir yarımadanın üzerinde
ve onun içinde kayboluyorum.
Bana göstersene. Çizimlerin yanında mı?
Bakalım.
Etkilendim. Titizlikle yapılmış.
Mesele de bu.
Detayları çizmek çok kolay çünkü zihnimde çok net görüyorum.
Buradan dışarıya bir yol var ve küçük bir oda gibi bir yerde
bu dağların harika bir manzarası görülüyor.
-Havuzu seviyorsun. -Evet, eski harabenin parçası.
Gözlemevinin olduğu oteli görebiliyor musun?
Pleiades Otel.
Pleiades. Evet, bir yıldız kümesi.
Aklımda gerçek gibi geliyor. Bunu görebiliyorum.
Greg, sence burası neresi?
Burası nerede mi? Greg Wittle'ın beyniyle çalışan zihninde.
-Ne? -Peki bu kim?
Orada olduğunu unutmuşum.
Bu benim. Yüzüne baksana.
Beni çizmişsin.
Greg, bu bir fantezi değil.
Bu, buranın dışındaki gerçek bir hayat.
Yapma ama. Nasıl olabilir ki?
Ama biliyorsun...
Kavrayabileceğinden daha büyük bir şey.
Sen o adamsın.
O adam mı?
O adamsın.
Öp beni.
Telefonun artık çalışmıyor mu?
Benden kaçmaya çalışacağını biliyordum.
Babam hakkında konuşmalıyız.
Yardımına ihtiyacım var.
Onu bulmak istiyorum. Mezuniyetime gelmesini istiyorum.
Boş ver artık Emmy, tamam mı? Annemin lafına uy.
Hayır.
Bence babam için iyi olur.
Hepimiz için iyi olur.
Her beyzbol antrenmanına seni o götürmedi mi?
Beyzboldan nefret ederdim.
Kaykay yapmayı sana kim öğretti?
Babam.
Hatırlıyorum.
Bana öğretmeye çalışmak için ve beni etkilemek için
ne çok uğraştığını biliyorum. Ben de uğraştım.
Ama o birçok kez sıkıntıya girdi.
Yani bu yüzden,
bunu yapabilir misin? Onu bulmama yardım edebilir misin?
Edemem. Özür dilerim.
Artık ona güvenemem.
"Selam baba, sırtın nasıl?"
"İyi, beni asıl rahatsız eden dizim."
"İyileştiğini sanıyordum."
"Hayır. Sen omzumdan bahsediyorsun."
Kes şunu.
"Sol omzun mu sağ omzun mu? Bileğin haftaya iyileşecek mi?"
-Kes. -"Hep bir şeyin var."
Kes şunu!
Pislik!
Sapık!
Düş!
Yargılayıcı sürtük. Düşür onu.
Ne?
Hadi.
-Hayır. -O gerçek değil.
Hallet işini.
İyi misiniz?
Yürü!
Evet!
Dikkat!
Bjorn için suçlu hissetmek zorunda değilim.
O illüzyonlarla alakanı kes.
Gidelim.
Buyurun.
Isabel! Adımı verip vermediğimi sorsana.
-Sor hadi. -Adını verdin mi?
-Hayır! Hayatta olmaz! Hadi ama! -Hadi be! Adını ben de vermedim.
Adını bilmezlerse seninle uğraşamazlar, değil mi?
-Sen iyi misin? -İyiyim.
Nasıl görünüyorum?
İyi, değil mi?
Evet.
Biraz kafam karıştı ama olumlu anlamda.
Merak etme.
Karnın aç mı? Hadi yemek yiyelim!
-Selam. -Selam.
Babamı gördünüz mü? Görünüşü böyle.
Görmedim.
OFİS
Galiba birkaç hafta önce burada kalıyordu.
-Görmedim, üzgünüm. -Senin sıran. Hadi.
Hey, bekle! Hey D!
Teşekkürler.
Hayır. Sanmıyorum.
Onu görürseniz beni arar mısınız?
Tabii.
-Çok teşekkürler. -Rica ederim.
Yürüyüş düzenliyoruz. Durum daha da kötüleşti.
EŞİTSİZLİĞE HAYIR ASGARİ ÜCRET
-Gelebilirseniz gelin. -Tabii. Geleceğim.
Bana tavuklu sandviç ve patates kızartması al.
-Görüşürüz. -Bir de gazoz mu?
Evet. Bir de gazoz.
Anlaşıldı.
Ne ikram edebilirim?
İki tane tavuklu sandviç,
iki büyük patates kızartması ve iki gazoz lütfen.
12,76 dolar.
Param arkadaşımda kaldı. İzin verirseniz...
Siparişi sonra vereceğim.
-Pekâlâ. -Çünkü bir arada almak istiyorum.
Tamam, sorun değil.
-Daha kolay. -Evet. Sorun değil.
ARABAYA SERVİS
Hamileyim be!
Takılmak ister misin canım? Biraz para harca.
Gel buraya tatlım.
Kalmış yiyecek ama çok da önemli değil.
Raftaki yiyecekleri iki saat sonra atıyoruz.
-Tamam, teşekkürler. -Rica ederim.
Biraz soğuk ama güzel.
Soğuk da yerim, sorun değil.
GÜVENLİ LİMAN REHABİLİTASYON KLİNİĞİ REZERVASYONSUZ HASTA KABUL EDİYORUZ
Gidip Kendo'yu bulalım ve tılsımı doldurtalım.
Aksanları düşünüyorum.
Bazen bulunduğun bölgeye göre etki edebiliyor.
-Ama o bölgeden değilsen... -Burada bekle.
Hemen dönerim.
-Burada mı? -Evet. Kıpırdama.
Selam tatlım.
Yeni eleman kim?
O konuda konuşmak istemiyorum.
Tatlıymış.
Sarı için geldim. Doldur.
-Kalbimi kırdın. Biliyor musun? -İşini yap.
Benim gerçek hislerim var.
Dostum, biraz mal ister misin? Uyuşturucu?
-Eroin? Siyah inci? -Hayır.
-Gato? Caballo? -Böyle iyiyim.
Her neyse ya. Sen kaybedersin.
Batıya gittiğine emin misin?
Emin değilim. Emin olduğumu söylemedim hiç.
Bekle. Onu gördüm. Arabayı kenara çeker misiniz?
Bir dakika bekleyebilir misiniz?
Baba?
Emily!
-Selam. -Tanrım!
Nasılsın? Burada ne işin var?
-Ben... -Her şey yolunda mı?
Özür dilerim. Çılgınca geçen birkaç gün oldu.
Benimle gelmeni istiyorum, tamam mı?
Tabii ki. Tanrım! Tabii gelirim. Ama...
Biraz bekleyebilir miyiz? Bekliyorum da...
Birini bekliyorum. Bir arkadaşım.
-O gelince gideriz. -Baba.
Lütfen.
Acele etsene Kendo.
Doğru yapmam lazım.
Benim de gitmem lazım.
Mezuniyet! Tanrım!
Unutmadım. Kesinlikle geleceğim.
Eğer annen izin verirse seni, Arthur'u ve anneni Cliff's Edge'e
götürmek istiyorum.
Çoktan mezun oldum baba.
-Ne? -İki hafta önce falandı.
Sorun değil.
Sorun değil. Bak, ben...
O kadar çok...
Düşüncelerim var ki keşke görebilsen.
Sana bunu...
Sana bunu bırakacağım. Telefon numaram, tamam mı?
Hazır olduğunda beni ara.
Adam gerçek mi?
Çok meraklısın.
O kimdi?
Hey, o kimdi?
Kızım.
Boş ver onu, gerçek değil.
Neden öyle dedin ki?
Çünkü gerçek bu.
Bu şeyleri uydurmuyorum.
Şimdi sokaklara gidip bunlardan alalım.
Ben istemiyorum aslında.
Özel güç sahibi olmak istediğimi sanmıyorum.
Tamam, olma. Biri kolundan tutup zorla yaptırmıyor ya.
Öyle demedim...
Benim mahallemde para ödemeden gezemezsiniz.
Benim için endişelenme.
Ben iyiyim. Seni bilmem ama.
Benden uzaklaşma.
-Isabel, hadi. Bir tane ver. -İstememiştin.
Evet, insanlar hata yapar. Hata yaptım. Yalvartma işte.
Isabel, lütfen. Hadi.
Hey! Hepsi o kadardı.
Abi! Ne yaptığına bak!
Telekinetik güçleri olan savaşçı gibisin!
Greg, geçti. İyisin.
Isabel?
-Yakala Greggo! -İşte bu.
Aferin sana dostum.
Merhaba, Emily'yi aradınız. Mesajınızı bırakın.
Selam, ben baban.
Sana ulaşmaya çalışıyorum. Bu numarayı tanımayabilirsin.
Ankesörlü telefondan arıyorum ama tekrar ulaşmaya çalışacağım.
Cep telefonum yanımda değil.
Tamam, teşekkürler.
-Hangi cehennemdeydin? -Hey!
-Beni terk ettiğini sandım! -Uyandığımda burada değildin.
-Sana not bıraktım! -Hayır, not falan görmedim.
-Bu ne? -Onu görmedim.
-Bu ne? -Görmedim.
-"Hemen dönerim. Öptüm ve sarıldım." -Evet, görmedim.
"Öptüm ve sarıldım. Isabel. Sevgiler."
Özür dilerim.
Şeye gittim...
Ophelia'ya gübre almaya gittim.
Uyandığımda "Isabel" diye bağırdım.
Sarımız bitti.
Ben almadım.
Mekânımıza biri girmiş Greg.
Sarılar kayıp.
-Evimizin çizimlerini aldılar. -Hayır, onları ben aldım.
Yanımda. Buradalar. Bak, bende. Buradalar işte.
Neden?
Neden onları götürdün?
Hayır...
Bu evimizle ilgili anımız.
-Unutmaya mı çalışıyorsun? -Hayır. Onlara bakmak istedim.
Gidiyorsun diye mi aldın?
Hayır! Gitmiyordum!
Yanımda taşımam gerekliymiş gibi hissettim çünkü...
-Onunla mı görüştün? -Hayır.
Bana gerçeği söyle.
-Görüşmedim. -Bu neden sende?
-Onu aradın mı? -Hayır.
Hayır! Düşündüm ama yapmadım! Yapmadım. Görüşmedim.
Denedim ama... Bu neden bu kadar kötü bir şey ki?
Bunun olmaması gerekiyordu.
Isabel, dur.
-Anlamıyorum. -Isabel, onunla görüşmedim.
Senin için endişeleniyorum Greg.
Bir yanılsamanın içine çekiliyorsun ve beni de yanında sürüklüyorsun.
Bunun gerçek olmadığını biliyorum.
Zar zor nefes alıyorum ve...
Ve...
Midem bulanıyor ve cildim acıyor, sanki boğuluyor gibiyim.
Bunun gerçek olmadığını biliyorum.
Simülasyon seni baştan çıkarıyor.
Seni kaybediyorum.
Belki de birlikte takılmayı bırakmayız.
Sen benim ruh eşimsin.
Öylece uzaklaşıp benimle bağını keseceğini düşünemezsin.
Neyin gerçek ve neyin gerçek olmadığını görebilseydin
bunu bilirdin.
Şimdiye kadar bunu bilmen gerekirdi.
Nasıl bilebilirim ki?
İnsanların gerçek olup olmadığını söyleyen sensin,
ben de senin sözüne güveniyorum, değil mi?
Yaptığın numara bu. Bu da beni sana güvenmeye zorluyor.
Hayır ya. Beni zorluyor... Çok zekice.
Sana inanmamı sağlıyor. Ama gerçek şu ki
sana inanmıyorum. Hiç inanmadım.
Kim sana inanabilir ki?
Sana inanmamı sağlayacak bir şey söyle.
-Bir şey göster. -Tamam.
Tamam, anladım.
Kendi gözlerinle görmen gerek.
Neyi?
Özel bir kristal türü almalıyız, sarılardan daha farklı.
Çok nadirler. Onları Kendo'dan aldım.
Mavi kristaller. Bir çıkış mekanizması.
Bizi bu simülasyondan çıkaracak.
Kişi başı on tane almalıyız.
İki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz,
dokuz, on.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı. Kahretsin.
Yeterli mi?
Siktir et, şansımızı deneyeceğiz.
Kaç tane gerektiğini nereden biliyorsun?
Teorik bir şey. Bence yine de olur.
Burundan alınmalı.
Gel.
Hadi canım. Bu aptal simülasyondan çıkmak zorundayız.
Güvenli mi?
Sayılır.
Dr. Clemens, iyi misiniz?
Evet, iyiyiz Liang.
Panik yapma.
Beyin kutusundan bilerek çıktık.
Dr. Wittle, bir SOK ile sağlıksız bir bağ kurdu
ve beni de dibe çekiyordu.
Peki çıkış mekanizmanız?
Beklendiği gibi, mavi algoritmaydı.
Ama bu sefer kristalleri almak kolay değildi.
Neyse ki Kendo onları bulmakta çok yetenekli bir hâle geldi.
Sormamın bir sakıncası yoksa
bundaki his nasıldı?
Savaş veya aşırı yoksulluk yoktu.
Ama çok iğrençti.
Bu temiz havayı alabildiğim için çok mutluyum.
-Dr. Wittle'ın bağlantısını kes. -Tamam.
Merhaba Dr. Wittle. İyi misiniz?
İyiyim.
Pekâlâ...
Bu sizin elektrolitlerinizi yükseltecek.
Teşekkürler. Bu ne?
Limonlu Gatorade.
Yavaşça.
İşte adamım.
Hoş geldin.
SOK ne?
Hafıza boşluğuna dikkat edin.
SOK dedin.
Evet. Sahte Oluşturulmuş Kişi'nin kısaltması.
Sadece bu gönüllüler gerçek.
Karakterlerimizi kaydettiniz mi?
Otomatik olarak buluta yüklendiler. Şimdi başlatayım mı?
Birkaç saat bekle. Dr. Wittle'ı öğle yemeğine çıkaracağım.
Olur. Ben burada olacağım.
BEYİN KUTUSU - EMILY/TARA SOK
Bazı SOK'lar diğerlerinden daha gerçekçi.
Ne düşünüyorsun?
Karşı konulamaz bir yer.
İyi anlamda mı kötü anlamda mı?
Harika anlamda.
Bu şeyler...
Bu hologramlar, hayalet insanlar ne?
Televarlıklar. Bu aralar çok moda.
Merhaba Dr. Clemens, Dr. Wittle.
-Araştırma nasıl gidiyor? -İyi gidiyor.
Bilmemiz gereken bir sorun var mı?
Hayır. Sizi görmek çok güzel.
Sana tuhaf bir bakış attı.
"Bilmem gereken bir sorun var mı?"
-İyi misin? -Evet. İyiyim.
Manzaralı yoldan gitmek ister misin?
Evet.
Neden bunların hiçbirini hatırlamıyorum?
Merak etme.
Bazen gönüllülere olur. En azından bazılarına.
Geçer.
Yakala Greggo.
Aferin dostum.
Beynini zorlamayı bırak.
-Zeytinyağı almalıyız. -Hayır Greg.
-Evet! -Evde litrelerce var zaten!
Evde mi?
İnanamıyorum.
Sana söyledim.
Pleiades Otel.
Evet.
Kendi gözlemevi olan bir otel için ne harika bir isim.
Pleiades.
Bu dünya nasıl oluştu?
Hafızan geri dönmedi mi?
Hayır. Kötü bir durum mu?
Seni kaybetmekten çok korktum.
Sorumsuz ve aptalca bir karar verdim.
Yeterli doz almadan o şekilde çıkmamalıydık.
-Hafızan geri gelmeyebilir. -Kim takar?
Burayı hatırlamamayı seviyorum çünkü her şeyi tekrar keşfedebilirim.
Yeni doğmuş bir bebek gibi dolaşıyorum.
Bu güzelliğin hepsini ilk kez tecrübe ediyorum.
Bunun nereden geldiğini bilmek istiyorum.
Hep böyle miydi?
Hayır.
Burası aslında demin çıktığımız yerden daha kötüydü.
Gittikçe kötüleşti.
Hava kirliliği o kadar kötüydü ki
insanlar sokaklarda ölüp gidiyorlardı.
Yoksulluk seviyesi katlanılamaz hâldeydi.
Aklım almıyor...
Bu manzaraya bakarken hayal edemiyorum. Ne oldu?
Üç şey.
-Sadece üç şey mi? -Tahmin edebilir misin?
-Hayır. -Hadi.
Bilmiyorum.
Otomasyon, sentetik biyoloji
ve asteroit madenciliği.
Bu aklıma gelmezdi.
Bir şey var.
Hafızanı geri getireceğim. O anıyı tetikleyeceğim.
Geri döneceksin. İzle.
Korkuyorum.
Evet!
Düşünce Görselleştirici!
DÜŞÜNCE GÖRSELLEŞTİRİCİ
Bebeğini hatırlamıyor musun?
Bu senin icadın.
Ben mi icat ettim?
Çok küçük çevrelerde aşırı popüler bir şey.
-Bir dene. -Ne bu?
Düşünce Görselleştirici.
Ama ne olduğunu bilmiyorum.
Tamam, kendini tanıt.
Merhaba. Ben Greg Wittle.
Çilek.
Okyanusta yüzen bir dinozor.
Ceylan kovalayan bir çita.
Volkan.
En sevdiğimi yap.
"Hapı yuttuk." de.
Hapı yuttuk.
Seviyorum bunu. Ama biliyor musun?
Bu sadece bir oyuncak değil.
Bazı şeyleri resimlendirmek için harika bir şey.
Dik otur ve dikkatini ver Dr. Wittle.
Bilim dünyayı kurtardı.
Sentetik biyoloji bütün çevre sorunlarını düzeltti
ve asteroit madenciliği de
yeni para kaynakları getirdi.
Asteroit madenciliği şirketi olan adam...
O adam.
Evet! Adam para dağıtmaya başladı.
Buradaki her kişi
yılda en az 500.000 aldı.
Tabii sonra robotlar geldi.
Bütün sıkıcı ve bıktırıcı işleri yapmaya başladılar.
Tutkularımızı, bilimi, sanatı
ve diğer şeyleri keşfetmek için özgürlüğe ve zamana kavuştuk.
Her ne istersen.
Kötü bir dünyadan
güzel, sürdürülebilir, güvenli ve huzurlu dünyaya geçtik.
İtiraf etmelisin, bu muhteşem.
Evet.
Ama ne var biliyor musun?
Ne var?
Mesele şu ki...
İnsanların
muhteşem bir şeye bile kolayca alışması inanılmaz.
Çoğu insan cehaletin mutluluk olduğunu söyler.
Ama ben diyorum ki
kötüyü anlayabilmek için iyiyi tecrübe etmen gerekir.
Hayır, tam tersi olacak.
Aynen öyle.
Demek beyin kutusu oradan geliyor.
-İşe yarıyor. -Gerçekten mi?
-Evet. -Gerçekten işe yarıyor mu?
Bana baksana.
Burada oturuyorum. Bundan daha...
Daha minnettar olamazdım.
Greg.
Hadi yüzmeye gidelim.
-Gidemeyiz. -Gidebiliriz.
-Hayır, geri dönmemiz gerek. -Hayır.
-Laboratuvara dönmeliyiz. -Sonra döneriz.
Hadi.
-Bu işi ciddiye almam gerek. -Ben de ciddiye alıyorum.
-Elmadan bir ısırık verip... -Dünyaya katkım bu.
-...onu çekemezsin. -Batırdım zaten.
Senin yüzünden işimiz bitmeden oradan çıktım.
Dinle beni. Geri döneceğiz.
Sadece elmayı birkaç gün daha ısıracağız
ve sonra geri döneceğiz.
İlk önce yüzeceğiz. Hadi.
Korkuyorum.
Kapa çeneni. Sus.
Sadece bir gün.
Bir gün daha?
O kadar.
Dikkatli ol!
Hiç parti var mı acaba?
-Ne? -Suare, fiesta.
Evet!
Toplantı! Sanatçılar ve bilim insanları
ayda iki kez toplanır. Bugün olduğunu unuttum.
Kim hafıza sorunu yaşıyormuş tatlım?
Merak etme. Gönüllülerin bazılarına olur.
-Birazdan döner. -Cállate!
GÖZLEMEVİ
Hayal ettiğin gibi mi?
Pleiades Otel.
Teşekkürler.
Çok hoş.
Merhaba!
Dr. Clemens!
-Dr. Nye! -Sizi görmek çok güzel.
Geldiğiniz için teşekkürler.
-Eğleniyor musunuz? -Evet.
-Hatırladınız mı? -Dr. Wittle!
Evet, Greg.
Bir tane Düşünce Görselleştirici aldık.
Çok eğlenceli. Hiç "Hapı yuttum." dediniz mi?
-Evet. -Dediniz mi? Çok güzel.
-"Hapı yuttum." Deneyin bunu. -Tamam.
İnanılmaz! İkiniz çok iyi görünüyorsunuz.
-Siz de öyle. -İyi ki geldiniz.
-Bu mu? -Evet!
Görünüşümü umursamadan giyindim işte.
Takılın bakalım çocuklar.
-Tamam. -Teşekkürler.
Tadını çıkarın.
Düşünce Görselleştirici almış!
Etkilendim şimdi.
Belki cehennem korkunç bir yer olmayabilir.
"Tanrım, cehennemde kızgın ateş var." diye ne zaman duysam
aklıma ilk gelen şeyler çılgın bir parti, barbekü, seks partileri,
alkol falan oluyor.
Ya cehennemde normal hayat böyleyse?
Ya cehennemde zaman zaman
bir şeytan temsilcisi gelip iyi vakit geçiren insanlara
şöyle diyorsa? "Dinleyin.
"Şimdi 15 dakikalığına cennet bizi gözlemleyecek.
"Lütfen acı çekiyormuş gibi davranın."
Sizi yalnız yakaladığıma sevindim. Söylemek istediğim bir şey var.
Söylentilere göre Isabel'in araştırmasında sorunlar varmış.
Bunu duydunuz mu?
Hayır. İçimde iyi bir his var.
Tamam, hepimiz onun başarısını istiyoruz ama itibarı tehlikede.
Ne dedi? Ne istiyormuş?
Sana ne dedi?
Herkesin senin başarılı olmanı istediğini söyledi.
-Gerçekten mi? -Kötü bir şey değil bence.
Ne dediğini neden söylemedin o zaman?
Saçmalık. İnandığımı mı sanıyorsun?
-Sence ben aptal mıyım? -Isabel...
Bu insanların bana güldüğünü bilmiyor muyum?
Ne bakıyorsun lan?
-Isabel. Hey! -Hayır.
-Bana kimse inanmıyor. -Başarını istiyorlar!
-Kimse deme. Ben buradayım! -Doğru.
-Onlardan yanasın! -Ben buradayım. Sana inanıyorum.
Değil mi?
Yaptığın her şeye inanıyorum.
Bana karşı olan sabrın çok güzel bir şey.
Hadi buradan gidelim.
Büyükannem derdi ki
"Evren bir kaplumbağanın sırtında duruyor."
Ben de, "Büyükanne, o kaplumbağa nerede duruyor peki?" derdim.
Kendine epey güvenerek, "Başka bir kaplumbağanın sırtında.
"O da başka bir kaplumbağanın sırtında.
"O da başka bir kaplumbağanın." derdi.
Meğer en aşağıya kadar hep kaplumbağa varmış.
Ben olsam yaklaşmazdım. Tahmin edilemez olabilir.
Biraz soğuk. Bunu beklemiyordum.
Şimdiden şikâyet ediyorsun.
İyiyim. Sadece biraz soğuk.
Bu konuda tek şansım var.
O kibirli, patronluk taslayan aşağılık heriflere
beyin kutusuna erişimin insan hakkı olduğunu göstereceğim!
Şimdi yayınla. Korkmayı bırak. Ortaya çıkar ve insanlar karar versin.
Beyin kutusuna geri dönmeliyiz Greg.
Tam verilere ihtiyacım var. Döngüyü bitirmemiz gerek.
Yeteri kadar veriye sahipsin Isabel.
Geri dönmeyeceğim gerçeğinden bahsetmiyorum bile.
Kendinden şüphe etmeyi bırak.
Ne düşündüklerini neden bu kadar önemsiyorsun?
Yayınla gitsin.
Harika olduğunu düşünecekler.
Düşünmezlerse de...
Ya düşünmezlerse?
O zaman da buradayız işte.
Birlikte oluruz.
Ruh ikizi olduğumuzu söylemiyor muydun?
Sahnede seninle konuşmama izin verir misin?
Onur duyarım.
Sunucumuz Dr. Isabel Clemens,
beyin kutusu simülasyonlarına öncülük etti.
Gerçek dünyayı takdir etmeleri için
kullanıcıların gidebileceği çirkin dünyalar oluşturdu.
-Dr. Clemens. -Çok teşekkürler.
Mutluluk nedir?
Mutluluk bir duygu, bir yer değildir.
Mutluluk, sadece zihnin zıt hâliyle olan çelişkileri
anlayarak elde edilebilecek bir zihin hâlidir.
Ama bir şeyi denemeden bilemezsiniz.
Lütfen benim deneğim Dr. Wittle ile tanışın.
Oturun lütfen Dr. Wittle.
BEYİN KUTUSU
Beyin kutusuna bir gönüllü bağlamadan önce
her zaman sorular sorarız.
Şimdi Dr. Wittle'a aynı soruları soracağım,
böylece yanıtlarını öncekilerle karşılaştırabiliriz.
Dr. Wittle, şu an nasıl hissediyorsunuz?
Harikayım. Burada olmaktan mutluyum
ve güzel karşılamanız için teşekkür ederim.
-Dr. Wittle... -Evet.
Şu an nasıl hissediyorsunuz?
İyiyim. Harikayım. Tabii ki.
Gerçekten ilk soru bu mu?
Yoksa başlayana kadar saçmalıyor muyuz?
Hiç şikâyetiniz var mı Dr. Wittle?
Hayır. Hiç yok.
Sanki ölmüş ve cennete gitmiş gibi hissediyorum.
Ölme kısmı olmadan ama.
Dr. Wittle...
-Evet. -Hiç şikâyetiniz var mı?
Laboratuvar faren olmak dışında mı?
Hayatın her zamanki iniş çıkışları işte.
Önemsiz gibi mi davranmalıyım?
Biraz hüsrana uğramış gibiyim, havuz sıcaklığını
tam olarak ayarlayamadım.
Havuz sıcaklığını atladığında kutupta gibi hissettirmeyecek
seviyeye getirmek ne kadar zor olabilir ki?
Dr. Wittle...
Şu anda kendinizi bir şeyden veya birinden yoksun hissediyor musunuz?
Dr. Wittle?
Greg?
Hiçbir şeyden yoksun gibi hissetmiyorum.
Dr. Wittle...
Evet Dr. Clemens.
Şu anda kendinizi bir şeyden veya birinden yoksun hissediyor musunuz?
Bu aptalca bir soru.
Dalga geçiyorum. Şaka yapıyorum.
Lütfen cevap verin ve dürüst olun. Bunun böyle olması lazım.
Tamam. Öyle olması lazım.
Evet.
Evet, eksik bir şey var ama bu konuda konuşmak istemiyorum.
Evet, gördüğünüz gibi
bir zamanlar sinirli ve huysuz olan bu adam
şimdi içi merak
ve takdir dolu olan,
hayatın her nefesini tatmak isteyen biri hâline geldi.
Teşekkürler.
Tebrikler. Herkesi yanılttınız.
Çok teşekkürler.
Tezinizi okudum,
Doğa ve Bilim Dergisi'ne göndereceğim.
Umarım kapağa koyarlar. Şahane bir şey.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Bekleyin, belki gelecekte makam sahibi bir konumda olursunuz.
Greg'e söylemeliyim. Dr. Wittle'ı gören oldu mu?
Teşekkürler.
-Siz ne alırsınız? -Cabernet Sauvignon.
Şampanya.
Bir dakika, ne...
Affedersiniz. Bekle, bir konuşalım.
Dr. Clemens...
Fikir nereden geldi? Çekirdeği neydi?
-Evet. -Tebrikler doktor.
-Çok teşekkürler. -Şahane bir iş.
Benim birini bulmam lazım.
Lütfen dur. Sadece sesini duymak istiyorum.
Gerçekten burada mısın?
Evet. Burada seninleyim.
Yani gerçek misin?
Evet, gerçeğim.
Isabel'in araştırmasında mısın?
-Gönüllülerden misin? -Adım Emily.
-Hayır, ben... -Ben Emily.
Kim olduğunu biliyorum ama nasıl gerçek dünyada oluyorsun?
-Senin kızınım. -Biliyorum.
Gerçek dünyada bir kızım olduğunu sanmıyorum.
Adın Greg Wittle.
Bir oğlun ve bir kızın var.
Arthur ve Emily.
Kafan yerinde olmadığı için düzgün düşünemiyorsun.
Çadırına geldim baba.
Bir şey yok.
Evet, neyin ne olduğunu anlamak zor.
Çünkü sanki bir oyun oynanıyormuş gibi gelmeye başlıyor.
Altı yaşımdayken
sen
beni yatağa yatırıyordun ve...
"Dikkat et, örgülerimi berbat etmeni istemiyorum." demiştim.
Sen de demiştin ki
"Canım, beynini mahvedemem ki.
"O kafanın içinde, iskeletin onu koruyor."
Sonra ben dedim ki
"Örgülerimi diyorum baba.
"Örgülerim. Beynim değil."
Örgülerin.
Örgü, beyin değil.
-Hatırladın. -Evet, hatırlıyorum.
Tamam, durun.
Dr. Clemens, çekirdekten bahsedin. Ne biliyorsunuz?
Ama Dr. Clemens,
beyin kutusunun dünyasındaki hafızaların kaybolacağını söylüyor.
Bunlar, yeterli mavi kristal olmamasının yan etkisiymiş.
Bir gün bu dünyalar arasında seçim yapacaksın.
Ve belki,
bir şekilde,
sana
ikisi de gerçek gelir.
Yani sadece...
Sadece...
Senin için en iyi olanı yap, tamam mı?
Greg!
Çekilin!
Isabel!
Greg!
Lanet olsun.
Güçleri nasıl kullandım ama?
İmkânsız. Burada çalışmamaları gerek.
Greg, bu çok kötü.
Laboratuvara dönmeliyiz. Daha fazla mavi kristal lazım.
Neden dönelim ki?
Bu berbat bir fikir!
Sadece sekiz tane aldık.
Hani doz işi teorideydi? Tahminen demiştin.
Belli ki o yanılmışım.
Bana her şeyi açıklamalısın!
Beyin kutusu hücreleri kafamızın içine girmiş olmalı.
Bağlantımız kesilmiş olsa bile simülasyonun parçalarını
bizimle birlikte getiriyoruz.
Tamam da nasıl düzelteceğiz?
Onar tane mavi kristal alarak.
-Liang, hadi. -Burada kristal yok mu?
Burada yok. Geri dönmemiz gerek.
Sadece orada üretiliyor.
Bir sorun var. Ana beyin gaması düşük.
Liang, hemen gidiyoruz.
Sadece birkaç saniye gidebilirsiniz.
Hazır mısın?
Dr. Clemens, araştırma ne olacak? Göreviniz?
Kapa çeneni de butona bas artık!
Sonra uğraşırız.
DÜŞÜNCE GÖRSELLEŞTİRİCİ
Canım! Canım, geri döndük!
Hadi, gidip Kendo'yu bulalım.
-Kendo burada mı? -Buraya giremezsiniz.
Kapa çeneni.
Pekâlâ sahte pislikler. Kendo nerede? 20 mavi lazım.
-Kimsede mavi yok. -Kendo'da var.
O nerede?
Baştan başlayalım. Kendo nerede?
Nerede o?
Sen nasıl hayattasın? Bjorn!
-Biri güvenliği çağırsın. -Tamam. Çocuklar!
Seni pencereden atlarken gördüm. Sen de gördün!
-Tamam. -O pencereden atladı!
-Bjorn, bana bak! Sakinim ben! -Onu aramamı ister misin?
-Şaka mı bu? Yapma! -Git bir şeyler ye.
-Hadi. -Hayır, sadece söyle!
Hadi! Yürü!
İlerle! Hadi!
Kendo'yu buldum.
Bjorn yaşıyor. Patronum yaşıyor.
-Gördün mü? -Tanrım!
O bir SOK! Onu yeniden başlattılar! Hadi!
Kendo, Doktor Henry'de mi?
-Hayır ama arabamız orada. -Sahte!
Selam güzellikler.
Tabasco'su olan var mı?
Tabasco mu? Ne diyorsun sen be sürtük?
Biber gazı. Kötü herifler için.
Boktan dişlerini de alıp git buradan.
Bu sürtüğe diş fırçası verin.
Evet, dişlerim boktan ama aynı zamanda 20'liğim var. Ver hadi.
Kimde var?
Sahte, sahte, sahte, sahte, gerçek!
Selam, havanda mısın?
Bu bok çukuruna gelmemin tek sebebi.
O zaman...
Ne yapalım?
Sakso ve parmaklama.
-Tabii. -Pekâlâ.
-Ruj süreyim. -Tamam.
Siktir!
Hayır, cüzdanı al!
Evet! Mavi! İşte bu!
Bak ne buldum.
İşte bu be!
Felsefi bir sorum var. Kendo gerçek.
-Madem Kendo gerçek... -Evet, gerçek.
Ama burada ölürse dışarıda ölmüş olmaz.
Ona bir şey yapmayacağım. Öyle bakmayı kes.
Dr. Clemens!
Kendo. Mavi kristal lazım.
Açıklayacak vaktim yok ama diğer tarafta her şey boka sardı.
-Kristalleri ver. Git getir! -Tamam, veririm.
-Git getir! Şimdi! -Tamam, yanımda zaten...
Siktir! Dr. Clemens, ne yapıyorsun?
Hey!
Silahına uzandığını sandım ama gerçekten de yanındaymış.
-Üzgünüm Kendo. -Üzgün müsün?
Sürekli bir şeyler uyduruyormuşsun gibi gelmeye başladı.
O iyi. Belki midesi falan ağrır ama sağlığı iyi.
-Polis! -Durun!
-Olduğunuz yerde kalın! -Bu taraftan!
Bu sahte!
Daha hızlı koşamaz mısın?
-Çok koştuk. -Mavileri burada alsak olmaz mı?
Burundan almamız için o alete ulaşmamız lazım.
Neden insanları vurmaya başlamadan önce almadık?
Acele et!
Tamam.
Bir telefon geldi. Eski ofisin orada dilencilik yapıyormuş.
Benimle gelir misin lütfen? Sana ihtiyacım var.
Onar tane almamız gerekiyor.
Yeteri kadar yok!
-Yeteri kadar yok! -Tekrar say!
Eller havada dışarı çıkın!
Ne? Boku yedik! Tanrım.
-Tamam. Bu ne anlama geliyor? -Boku yedik.
-Tamam da o ne anlama geliyor? -Boku yedik.
Yani birimiz döneceğiz,
diğerimiz de burada sıkışıp kalacak.
-Hayır. Ben burada kalmam. -Hapse gireceğiz
-ve müebbet yiyeceğiz! -Hayır, beni dinle.
Gitmek zorundayım. Burada kalamam.
Merak etme. Bir şey yok.
Ağacın arkasında sizi görüyoruz.
-Sen al. -Tamam.
İyi olacaksın. Tamam mı? Pekâlâ.
Ben...
Belki bölüşebiliriz.
Git. İşe yaramaz. Git hadi.
Bir fikrim var.
Beni öldürsen?
Evet, şunu al ve kafamı parçala.
Orada buluşuruz.
-Bir şey olmaz... -Saçmalık.
Böyle bir şey yapmam. Ya işe yaramazsa?
Peki ya Kendo?
Belki gerçekten öldürdüm, ne bileyim!
Neye inanacağımı bilmiyorum!
Ha siktir! Sokayım!
Etrafımız mı sarıldı?
Oraya gidin! Aşağıya inin! Hadi!
Hapı yuttuk canım.
Evet, hapı yuttuk.
Tamam. Hadi gidelim.
Gelmiyor musun?
Ben burada bekleyeceğim. Senin için buradayım.
Teşekkürler.
Siktir!
Bu saçmalık...
Çok korkunç.
Bu lanet bir kâbus!
Ve benim hatam. Bunu ben yarattım.
Bu saçmalığı ben yaptım. Benim suçum.
Ama aynı zamanda güzel sayılır.
Öyle!
Bana bak. Polisler gelse bile,
koşsak bile, sadece...
Herkes kendi rolünü oynuyor. Nasıl biteceğini bilmiyoruz.
Bir keresinde kayıp gülüyorduk, hatırladın mı?
Bir dakika sonra sandviçe paran yetmedi.
Bir dakika sonrasını bilemezsin.
Oluşturduğun şeyde sevdiğim kısım bu.
Ne olacağını bilmiyorsun.
Çok fena! Ve harika.
Bir yere gitmiyorum.
Gitmiyorum!
Baba!
Gözünüzü dört açın! Geri çekilin!
-Hayır! Bekleyin! -Arabaya bin!
Hayır, bekleyin!
Baba!
Üzgünüm.
Kızın çok güzel.
Git.
Hadi aşağılık herifler!
Hadi!
-Elinizdeki ne? -Eller havaya. Ellerini göreyim!
GÜVENLİ LİMAN REHABİLİTASYON KLİNİĞİ REZERVASYONSUZ HASTA KABUL EDİYORUZ
Bu Greg'in ilk seferi.
Hoş geldin Greg.
Bu evde, yaşadığın şeylerden dolayı etiketlenmezsin.
Bu gezegendeki her insan mutluluğu kovalamak fikrini anlar.
Burası açık bir forum. İstediğin her şeyi söyleyebilirsin.
Dinlemek için varız.
Bu kadın, benim kızım olduğunu söylüyor.
Ona inanıyorum.
mutluluk
Merhaba baba.
Geciktiğim için üzgünüm.
Bu çiçekleri yolun kenarında gördüm.
Güzel göründüklerini düşündüm.
Geç kalmadın baba.
Geldin.
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro